장음표시 사용
621쪽
multi Doctores oppositum semiant id uum. I 6. Religiosus dimittens habitum ac tempus, incurrit excommunicationem , etiamsi animum habeat illum iterum assumendi , secus aicendum si dimittat tantum ad modicum, breue tempus, ex gr. ad dimidiam , vel etiam ut plurimum ad integram horam , etiamsi intentionem habuerit diutius dimittendi ibid. i. I9.σ4O. Religiosi Societatis Igs dimittentes habitum religiosum in partibus ubi saecularem habitum non assumunt, ligantur excommunicatione.
Idem dicendum de religioso promoto ad beneficium parochiale alicuius Ecclesiae , si dimittat habitum suae religionis. Om. l. LRTO. num. 2 g. Religiosius creatus Episcopus non tenetur sub excommunicatione habitum suae religionis deferre, quidquid sentiant multi in contrarium:
quia religiosus factus Episcopus eximitur ab Omnibus regulis viatutis religionis. Idem dic de religioso ad dignitatem Abbatis electo J Dbente propriam dioecesim nulli Episcopo subiectamci quamquam religiosus crea in Episcopus vel Abbas cum dignitate quasi Episcopali, tenetur adhuc tribus votis religionis. Hu.-m.26. o fol. 87rm. 27. o 28. . Religiosus ad Cardinatatus apicem euectus, non subiicita excommunicationi non de ferendo habitum suae religionis ibid. n. 29. I o. Religiosas dimittens habitum suae religi nicexcommun c tioinem incurrit, etiamsi physicam vel lege sine Superioris licentia audire non
Resigiosus professias matrimonium sine li-
622쪽
centia Papae contrahens , aut proficiscens ultra mare sine licentia sui Superioris in scri uis ex- Pressa, excommunicationem incurru, etiamsi id faciat absque prauo animo vel scandali periculo. Et Superior concedens facultatem alicui religioso litterat , sed non prouido vel experto transferendi se ad partes transmarinas in quibus pauci fideles reperiuntur , non eximitur ab ex
Num. I. Θ seq.I2. Superior alicuius ordinis non incurrit ex communicationem transferendo se ultra partes transmarinas sine licentia. to m. I fol. 873.num. 8.I3. Omnes Monachi, Canonici regulares non habentes administrationem adeuntes curiasuPrincipum ad nocendum suis Praelatis aut monasteriis , excommunicationem ipso facto incurrunt, etiamsi nullum damnum re ipsa inferant. Ita Clement. I. in agro, e stat. moi rech, cc refert quod ad praefatas curias accedant cum licentia generat uorum Praelatorum tom. I fol. 87 . I. I . Monachus qui bono animo curiat ingressus est. sed postea in curia commoratur in tentione damnum inferendi suis Praelatis vel monasteriis , excommunicationem non videtur incurrere, iuxta probabilam D.Bonaci e opinio
Is Religiosus accedens ad praefatas curias animo nocendi alteri religioso , vel alteri religioni seu monasterio, non incu it in excommunica Donem textus enim loquitur de nocentibus sui Praelatis aut monasteriis uetQnum. IO. Is Aduerte tamen accedentem ad curias Principum animo nocendi, excusari ab excomni uni
623쪽
catione, si hoc faciat ex i morantia etiam crassia supina , modo non sit coniuncta cum ingenti
a . Religiosi accedentes ad studia, seu proficiscentes alio, id est extra oppidum sui monaster ij sine licentia sui Praelatiis consilio Concientus, vel maioris partis, laqueo excommunicationis obstringuntur. Hinc sequitur accedentem assstudia sui oppidi sine licentia sui Praelati, non incurrere hanc excommunicationem. Idem dicendum , si accedat ad aliud monasterium suae religionis , in quo studia exercentu U. nam hic non dicitur accedere ad studia, sed potius mutare coenobium Imo religiosus transferens se ad alluci monasterium suae religionis intentione dandi
operam studus,quae extra monasterium Exercentur, non incurrit excommui1icationem , si intentionem habeat degendi in monasterio suae religionis tom. Ist. 87S. m. I. fol. 876. Uum. q. 18. Generalis aut Prouincialis vel etiam Episcopus respectu religiosorum non exemptorum, potest facultatem concedere teligioso sibi subdito accedendi ad studia , quod si liccntia sit inualida, videlicet obtenta per dolum vel metum grauem religiosus accedens ad studia , non eximitur ab excommunicatione. ibid. nim. 8.ctis. as. Non est necesse totum Conuentum conuocare dum alicui religioso concedenda est facultas exeundi ad studia sum cItque consilium petitum esse a maiori parte conuentus , etiamsi non adsit consensus,dum Superior concedit religioso se altatem eundi ad studia tom. I fl. 877 MAO. I. 2 o. Prauatus monaster ij non assicitur ex communi
624쪽
municatione accedendo ad studia sine licentia, quamuis forte aliunde peccet ibi . r. I . a I. Religiosus e claustres, id est extra ciuitatem , exiens ad audiendas leges vel medicinam, subiicitur excommunicationi, nisi ad claustruimini rabi metire redeat. Quod si exeat de claustro alia de causa, quam occasione audiendi physicam vel leges , non incurrit excommunicationen talom. I ol. 878.msm. I. M . Item Q. Religiosus non exiens animo audiendi medicinam ac leges, non videtur in excommunicationem incidere, etiamsi postea extra claustruni permaneat animo ea aualendi ibi .n. s. 23. Religiosus monasterio egressus intentione audiendi medicinam vel leges,excommunicatio nem incurrit, etiamsi pos cluam egressus est,mutauerit intentionem illas audiendi, nisi forte intra duos menses redeat isti num 7. 24. Religiosus egrediens monasterio ad docendum medicinam vel leges , non incurrit excommunicationem iuxta communiorem Doctorum sententiam, quia iura loquuntur lum de exeuntibus ad audiendum. Imo docens leges vel medicinam coram religioso, non grauiter peccat, nisi forte religiosus habitum dimiserit tom. I. fol. 879. πιιm. 9. Θ IO. Nouitius non ligatur excommunicatione exeundo e claustro ad audiendas leges vel medi
26. Magistri seu Doctores qui religiosum postquam dimisit habitum, medicinam, aut leges, feci ius ciuile doceres, aut in scholis scienter retinere, seu excipere dum lectio habetur, praesumunt, cxcommunicationi 'poena ipso facto puniuntur,& hoc verum est siue doceatur in cholis , siue
625쪽
extra scholas ibid.num. I. 9 3 item fol. 83 I. Π.7.
a. 7. Doctor seu Magister docens aliquos dum nouit religiosum in domo propinqua ipsum audire , non ligatur excommunicatione. Quod si aduertat religiosum adesse in sua schola, qui dimisi habitu intendat ipsum audire, debet eum expellere,, si admonitus exire nolit, uine scandalo expelli nequeat , dimittat lectionenti
28. Licitus est transitus a, una ad aliam arctiorem religionem, nisi aliud obstet, r. cuilibet Iure naturae competit ius perfectioris vitae capessendae. Om. I.μ872.num. r. 2'. 31aeres, an licitum sit alicui nouitiatum Vel professionem suscipere animo firmo vel dubio transeundi ad aliam religionem,cum studiorum cursum perfecerit, vel ad presbyteratus Or-d hae in promotus fuerit 3 Respondendum posse quidem ad arctiorem religionem transire, sed grauiter peccare ingrediendo religionem , vel profitendo cum praelita firma vel dubia intentione aenetur tamen ad restitutionem expensa .
Irum quas monasterium subiit in ipso alendo in ipse detrahere potest aestimationem labori si iministeri in utilitatem monaster ij exhibiti i secus dicendum de nouitio bona fide religionem
ingresso, si enim ille exeat,non tenetur ad expensas ibi rin.2. .
3 o. Transitus ad aratorem religionem coneeditur non solum iure liu uiano, verum etiam iure naturali diuino, quibuscumque reli :iosis, etiam conuersis vel oblatis monialibus , imoin conuentus retus transire potest ad arctiorem religionem in forte aliud obs et tom.1.ctita 83. 3I. Prae
626쪽
r. Praelatus religionis aduolare potest ad perfectiorem religionem. Item Episcopias regularis transire potet ad arctiorem religionem petita prius a Summo Pontifice licentia , imo potest ad laxiore transire, posito quod renunς lato Episcopatu, nolit ad priorem redire tonni3 a. Transiens de una religione ad aliam, tene tu nouum peragere nouitiatum in secunda religione ad quam transit, debet enim ante professionem illius onera asperitates experiri ibid.
33. Volens ad arctiorem religionem transire, licentiam transeundi petere debet a suo Superiore, ei transmas causam aperire cita expressu habetur in capsicei,de regular. Et Praelatus non
debet religiosum alterius religionis laxioris admitteres, dum illi denegatur a suo Superiore i centia transeundi nisi ei constet licentiam DS periore prioris religionis iniquἡωindiscrete denegari. Professio in armori religione facta , valida est, etiam petita vel obtenta non fuerit li-eentia on*AU 88sa um Loeseri item fol. 88ς.
M. Religiosus qui licentiam transeundi a
aliam religionem obtinuit,prius inquirere de vreIigionem aqua re eipiatur antequam monaste-xio egrediatur , alioquin obligationem clausurae violat roma Ol.886.η-. . . Religiosus volens transire ad arctiorem, seu asperiorem religionem iccntiam petere potest ab immediato Superiore tonasterij, aut a Prouinciali et Generali,non tinetur tamen lΘcenti ama conuentis NIe roma clare7 G- ctio
627쪽
36. Monialis volens ad arctiorem religionem transire, non satisfacit petendo licentiam ab Ab- batilla, sed huiusmodi licentia petenda est a Praelato cui subest monialis, silue is sit Episcopus, siue
Praelatus regularis .ibi . num. LI.
37. Summus Pontifex non potest in foro conscientiae licentiam transeundi ad laxiorem religionem concedere fine iusta causa , quia facultas transeundi ad fixiorem , continet commutationem voti in minus, consequenter continet quandari dispensationem , sed Papa non potest sine itista causa in voto, seu iure diuino dispensare, er
38. Religiosus facultatem habens transeundi ad quamlibet laxiorem religionem, non potest ingredi religionem equitum militarium , nisi id disertis verbis exprimaturi quia licet equites sine veri religiosi , non tamen sub communi religio- serum nomine comprehenduntur ibi . n. IS. 39. Transitus ab una religione ad aliam fieri debet sine notabili damno vel infamia prioris. religionis, bono zelo seu amore maioris perfectionis in si dubium sit an bono vel prauo animis ad aliam religionem quis transire velit, bonus animus, Zelus praesumendus est tom. fol. 889. num. Vis seq. o. Transiens ad aliam religionem , non tenetur ad vota prima religionis:& in secunda sedere debet iuxta tempus quo in illa professionem emi- . . t. Qu*d si quis ad aliam religionem transeat ut ibi sit Praelatus , finito ossicio remanet religiosus primae religionis, quia qui ad religionem proficiscitur , ut ibi sit Praelatus, non solet ibi
professionem viniitere rem. I fol. 8'I.num. I,
628쪽
4i nando religiosus certam sedem non habet , sed ad nutum Superioris amouetur,& transmittitur ab uno monasterio ad aliud eiusdem religionis, cuius unum est caput, id est Generalis vel Prouincialis, bona aut iura ab hiusmodi religioso acquisita iure conaria uni pertinent ad to-etum ordinem seu religionem , ad Generalem pertinet illa applicare cui velit monasterio , nisi aliud ferat consuetudo , vel statuta religionis.
42. Bona quae priori monasterio acquisita sue
rant, remanent apud prius monastertiam, dum religiosus ab una ad aliam religionem transit, nisi forte posterius monasterium cogatur religio su nasuscipere ibi . num. 2.
43. Si monasterium aliquod inundatione Oncendio,vel alia ratione destruatur, nec reaedificetur, bona religiosorum deuoluuntur ad monasteri uri, ad quod transferuntur religiosi illius monasteri destructi tom. i. 'L893.num. 3. 44. Bonorum religionis a Summo Pontifice
deletaeae extinctae , dispensatio acquiritur Summo Pontifici, si loquamur de religione exempta: si de non exempta, sed Episcopo subie ista, acquiritur Episcopo tanquam illorum dispensatori.
s. Religiosus transiens ad aliam religionem, non potest quicquam secum deferre, nisi a Praesato primae religionis , vel a Summo Pontifice ex inpresse vel tacite data sibi fuerit facultas deferendi. Item monialis non potest sucum deferre dotem,dum ad sui instantiam, vel ad instantiam secundi monasteri transfertur ad aliud monasterium: .haereditas quae delata non fuerat antequam religiosus profiteretur in secunda reli- gione,
629쪽
gione pertinet ad primam religionem, etiamsi tunc temporis haereditas adita non fuerit. Adde usumfructum alicuius rei quem religiosus acquisierat ante proseisionem , vel etiam post professionem , contemplatione sui,non contem platione prioris monasterij, non remanere penes prius monasterium, sed penes secundum a die professionis factae in secunda religione , quia sus fructus sequitur personam in dubio tamen an usus fructus relictus sit contemplatione monasterij, vel contemplatione personae;praesumitur relictus coiit emplatione monasterij ibiἀnum. j.
46. Peculium concessum religioso ea lege ut monasterium in illud non se ingerat, alioquin illud perdat , acquiritur secundo monasterio quoad fructus percipiendos,postquam religiosus professionem in secundo monasterio miserit.
47. Bona acquisita a religios, postqua transiit a religione capaci vel incapaci ad religionem in
capacem, vel etiam capacem, non pertinent ad
primam religionem modo in secunda religione professus sit, quia non est amplius religiosus
prioris monaster ij. bHl.num. o.
8. Religiosus ad Episcopatum assumptus bona qua acquirit a die confirmationis pontificiar, donationes, legati, testamento , vel alia ratione pertinent ad Ecclesiam cuius est Episcopus, neque sibi potest acquirere cum ratione voti paupertatis abdicauerit a se ius acquirendi dominium. Idem militat in religioso ad Cardinatatum euecto, qui subiicitur immediate Sumo Pontifici, di in religioso de licentia Papae pensionario, qui acquirit monasterio tom. I fol. 8, J. N. I 6. ct seq.49. Men
630쪽
49. Mendicantes transeuntes ad non mendicantes excipe religionem Carthusianorum , etiam cum facultate Pontificis , priuantur voce in Capitulo tam regulari, quam saeculari. Item priuantur loco in Capitulo quoad honores, non vero priuantur loco in choro , inhabiles tamen esticiuntur ad quaelibet ossicia, administrationes etiam extra religionem Excipiuntur ab his
poenis religiosi inualide professi in prima religione in religiosi translati ad non mendicantes
qui iterum rii uertuntur ad mendicantes tom. I. fl. 897 .num. I. seq. o. Fratres reformati excommunicationem incurrim transeundo ad fratres Conventuales, aut recedendo ab obedientia suorum ministrorum. Idem dic de Capucinis recipientibus fratres Minores de Obseruantia sine licentia Papae, etiam de ipsi sine fratribus de Obseruantia transeuntibus ad Capucinos sine facultate Summi Pontificis,aut sine licentia in scriptis suorum
Prouincialium ministrorum. Similiter fratres Minimi ligantur excommunicatione recipiendo fratres Minores de Obseruantia tom. I fol. 898.1 i. Religiosi ordinis Humiliatorum excommunia ationem incurrunt, admittendo aliquem
adlabitum vel professionem sui ordinis. Haec prohibitio edita fuit a Pio V. in Bulla , Quema
rno Ium, in detestationem nefandi sceleris attentati a Farina religioso illius ordinis contra S.Carolumiquem clopo ad necem petere intendebat.
3 α. Religiosi cuiuscumque ordinis excommunicationem incurrunt recipiendo Patres Societatis IEsu non obtenta a Generali licentia. Eadem