장음표시 사용
701쪽
adimplere, non tenetur eam per alium adimple
Is Poenitentia in peccato facta non remittit poenam durante statu mortalis peccati, quia peccatum mortale nondum remissum, est ob ex 'ubsublato poenitentia in mortali facta , prodest Sein eo differt poenitentia sacramentalis a reliquis operibus in statu peccati mortalis factis a quod lim sint mortua, non reuiuiscant ibid.num. I 6.
Sacramenti poenitentia effectus.
II. Poenitentiae effectus sunt remisso peccatorum mortalium, venialium , irrevocabituas peccatorum , recuperatio virtutum , meritorum&gratiae ac obligatio sigilli tom. i sol α3MI 8 Poenitentia delet peccata mortalia licet grauissima,& plurima, toties quoties homo peccauerit,in legitime poenitentiam susceperis, potestque homo a peccatis semper resurgere meque datur certus peccatorum cumulus,quo posito nequeat homo a peccatis resurgere tom. I. fol. 20. n. I. isse'. I9. Poenitentiae sacramentum nequit unum peccatum mortale sine alio remitteres; alioqui posset quis esse amicus Dei, me ius inimicus. rom. Is 23 .punci. 3. et o Remi 1so peccato mortali quoad culpam, necesse est de potentia Dei ordinaria remitti Ctiam reatum poenae aeternae,ut patet ex Trident. As s. e. r . sed non semper remittitur totus reatus poenae temporalis , qui reatus aliquando est maiori, aliquando minor iuxta maiorem vel mi-
702쪽
norem contritionem. ibid. punct. . num ria I. Datur sacramentum poenitentiae informes id est sine gratiari charitate Vesectu attritionis , qua posita, sacramentum confert suum effectum , sublato Icilicet obice seu fictiones sessici que attritio ut sacramentum praecedens informe conferat suum effectum, si tamen post susceptum poenitentia sacramentum informe, nullum aliud de nouo commilitim est peccatum mortale: tunc enim requireretur contritio,vel nouum poenitentiae sacramentum formatum tom. IJo 2μ. num. I. 9fo l. 237. V. 3 ct seq.22. Omnia peccata venialia remittuntur per sacramentum poenitentiae , nisi ponatur obex. Remittuntur etiam cx opere operantis peccata venialia per sacramentalia, quae sunt hoc carmi
orans , tinctus, edens , eensessio, dans,deue
23. Peccata venialia non solum delentur per contritionem formalem , verum etiam per dilectionem, seu amorem Dei perfectum , qui sit in compossibilis cum ipsis peccatis venialibus.
et . Per nullos alios actus peccata venialia remittuntur extra sacramentum , quam per actus contritionis dilectionis tem. I sol a I. .6. 2 . Vnum peccatum veniale remitti potest sine alio, stactus amoris non sit ita perfectus , ut habeat oppositionem, cum omnibus peccata mortalia sit militer remitti possunt absque remissione peccatorum venialium , quia non omnis dispositio sum ciens ad remissionem peccatorum mortalium, sussicit ad remissionem venialium iecus L dicen
703쪽
dicendum de venialibus, quae non possimi dei tentia Dei ordinaria remitti sine rem illione peccatorum mortalium ibi .n. 2.9 3 item fol. 262,
26. Iamuis remissio venialium in hac vita. minquarti fiat sine infusione vel augmento gratiae habitualis, tamen at illorum remissionem non requiritur per se formaliter gratia quae illa expellat ibid. 6. 27. Peccata ita delentur per poenitentiam , ut de lege ordinaria non redeant, nec etiam redire pollini de potentia Dei absoluta , etiamsi noua peccata multiplicentur: nam si reuiuiscerent, id fieret miraculose, cum idem numero tactus non possit viribus naturae reparari, reproduci: sed non fit miraculose . , alioqui reuiuiscentia peccatorum tribuenda esset principaliter Deo, quod dici non potest rom. I. θι 2M punct.
23. Peccata commissa post taeeedentia remissa , grauiora sunt ratione ingratitudinr peccatriante remissis toma sol l .num. . a. 9. Peccata prius remissa non redeunt, nec
etiam redire possunt de potentia Dei ordinaria, quoad reatum poenae per subsequens peccatu mis quamuis aliquo modo , ratione scilicet maioris ingratitudinis dici possunt redires tamen in se formaliter non redeunt quoad reatum pinnaelevsubsequens peccatum Ratio est , quia reatus poenae sequitur culpam, sed culpa non redit in se
3O. Peccata non ita delentur per poenitentiam, quinissatus peccatorum prςcedentiu de potentia Dei absoluta redire possit per subsequens peccatiim:cum peccata possint cinitti subcunditione,
704쪽
ut si peccator de nouo peccet, redeat idem cunae reatus, ac si peccata remissa non fuissent tom. I.
. Opera per paenitentiam an reuiuscant.
3I. Opera mortua priuatiue non reuiuiscitor, nec fiunt meritoria vitae aeterna per subsequentem poenitentiam : cum eiusmodi opera non sint facta ab homine existente in gratia tom. I fol.
3 et opera mortificata per peccatum, valent per subsequentem poenitentiam ad vitam aeternam consequendam : quia sublata causa, scilicet peccato, cessat est ectus, id est iterum incipiunt vale
33. Per poenitentiam non solum recipitur noua gratia , verum etiam restituitur tota gratia praecedens, quae praecedentibus meritis respondebat.
34. Item virtutes in De qua ita connexae sunt cum gratia,ut simul cum ea amittantur, beneficio poenitentiae subsequentis recuperantur , rata gradum gratiae respondentem sunt enim accesserium gratiar, accessis rium autem sequitur principale,nempe gratiam ibid.η. 6. o T.
I. Est voluntaria, pertinax subtractio Te - . paratio ab obedientia uniuersalis Ecclesiae, vepSummi Pontificis, qui Principem in Ecclesia locum tenet. Hinc habes eum qui se separat ab obedientia sui Praelati,vel Principis, vel particu- 'laris Ecclesiae sev dioecesis,non esse proprie schis- Ee , mali
705쪽
maticum sed ut quis sit proprie schismaticus, debet esse rebellis formaliter in Papam , ut Papa est , seu quatenus est supremas Christi Vicarius.
2. Schisma est peccatum mortale grauissimum ex suo genere,quod reddi nequit veniale ex paruitate materiae in si accedat error intelle eius, aut contemptus specialis, continet malitiam specialis inobedientiae, aut haeresis um.2Gl.2 num. 3. isse'. 3. Sestismatici priuantur iurisdictione, saltem postquam denominati fuerunt tales rex communicantur ipso facto statim ac schisma factis , aut verbis, aut alio signo externo manifestant, incurrunt poenam inhabilitatis a beneficiaci non tamen incurrunt ipso facto priuationem beneficio' rum prius adeptorum praeciso alio delicto neque irregularitatem quandiu delictum non sit notorium. blaenum. 7. ct seq. . Suscipiens ordines a schismatico, saltem d nunciate, incurrit suspensionem ab usu ordinum, ab eo susceptorum suscipiens autem beneficia vel dignitatem, priuandus est beneficio vel dignitate Ecclesiastica tom. 2.f. 2ST. n. 3,
Vide, .Renitutio,Detractio. I. Reuelans secretum, cuius reuelatio redundat in alterius graue damnum vel iniuriam, mortaliter .peccat,praesertim si co misium fuit ei se-
706쪽
ere tum sub sigillo. Reuelare tamen ni vel duobus qui illud celabunt, non videtur pcccatum mortale, nisi id quod detegitur , vergat in infanuam,aut graue detrimentum alterius raut modo non detegatur illi cui certo vel probabiliter creditur eum , qui secretum commisit, voluisse
1. Qui aperit secretum magni momenti, quod credebat cise parui momenti, non videtur peccare mortaliter modo adhibuerit debitam diligentiam ad cognoscendulare num secretum esset magni naomenti ibi rum. . . Giolans secretum absque iusta causa cum alterius detrimento , tenetur ad restitutionem; censetur enim causa iniusta damni. Et hoc verum est , etiam quando secretum commissum
fuit cum pacto tacito Λ accidit quando quis gratia petendi consilira liquid manifestat Advocato vel Consessario,&c intendens secretum celawHinc infer aperientem clegentem litteras sigillo munitas, aut quae seruabantur in secreto loco, mortaliter peccare , si hoc faciat praeuidens fore, ut inde aliquod notabile damnum oriatur, secus si id faciat ob curio utatem , causa sciendi noua , aut ridendi ob inelegantem, baiaram compositionem inui credat adelse interpretati uam voluntatem eius qui scripsit, vel illius ad quem mittitur. Similiter non peccat qui litteras aperit ad proprium periculum praecauendum,quqd sibi timet tom. 2. l. 61 .n. . seq. Qui nouit secretum alterius , non peccat quando P totmentorum isortis conopellituo ad illud reuelaniuum habet enim iustam causani aeuelandi,nec tenetur celare secretum cum tanto suo inconuuodo. Intellige tamen modo ex eae
707쪽
reuelatione non oriatur graue damnum publicum ad quod vitandum quilibet tenetur mortem subire ibid. ratim. 8.s Quando secretum vergit in damnum innocentis , detegendum est , etiamsi promissum sit cum iuramento detegendum est adhuc, quando quis iuridice interrogatur de aliqua re , de qua tenetur loqui respondere seclusa promissione secreti eo quod alia via scierit ibid. num.'.ς Petes, an is cui concreditu est secretum, possit iudici interroganti respondere cum iuramento se nihil scires Potest, addita restrictione, utilii aperiat, vel aequi uocationes; non enim potest iudex cogere ad manifestandum secretum quod ex obligatione naturali seruandum est. Et qui per fraudem vel iniuriam extorsit secretum , aut qui nouit aliquid ab altero, cui commissum erat subsecreto tenetur illud seruare se
ma. Consessarius non sollim tenetur iure naturae diuino ad stillum confestionis , verum etiam Ecclesiastico leccatque contra rustitiam, consequenter tenetur ad restitutionem damni inde secuti 94 religionem, peccato sacrilegii: facit enim iniuriam sacramento poenitentiae tamque stricta est obligatio sigillrconfestionis, ut illud violans, sempe peccet mortaliter , nec datur in hac re paruitas materiae excusens amo tali peccato. Pertinet autem cognitio fractionis
708쪽
nis sigilli ad iudicem ordinarium ipsius Confessarij, cui subicctus est tom. I fol. 2 .num. I. 2. Ea omnia cadunt sub consessionis sigillum, quae manifestata sunt Sace, toti per ordinem ad confessionem sacramentalem , factam animo se
accusandi tom. I fol. 2 .num. I.
3. Hinc collige non oriri obligationem sigilli, quando poenitens scienter manifestat peccata sua laico , vel clerico quem scit non ii Sacerdotem. Neque similiter tenetur ad sigillum is , cui aliquid manifestatum est sub sigillo ab eo , qui non habebat intentionem constendi.ibid.-m.2.93. 4. Confessarius tenetur ad sigillum consessionis , quando dubitat aliquid sibi reuelatum fuisse per ordinem ad confessionemri secus dicendum quando quis ad plum accessit , ut ipsum pertraheret ad Peccatum. ibid. num .4. s. Confessarius obligatur ad ea reticenda quae in consessione audiuit , etiamsi poenitentem ob aliquem Jefectum non absoluerit nam illa audiuit per ordinem ad confessionem. Idem dicendum de proposito committendi aliquod peccatum, quoties poenitens illud manifestauit Confessario animo se accusandi tom l fol. IO.
s. Parochus qui in confessione nouit aliquod impedimentum , tenetur illud subfgillo reticere ; consequenter non potest matrimonium poenitenti denegare , quem in consessione nouit obstrictum esse impedimento dirimente.
Sub sigillum cadunt peccata tam venialia qua m
709쪽
'tiam mortalia quamuis public si aliunde Confessarius non habuit illorum cognitionem,quam per confestioncm sacramentalem. Item omnes circumstantia quamuis inutiles in confessione manifestata: ibik.num. 9. θ IO. s. Denique ea subiiciuntur sigillo quae quis aperit Sacerdoti animo se aceusandi in foro a
9 Ilii tenentur ad sigillum consessionis qui aliquid norunt occasione confessionis inuales sunt Confessarius. Superiores quibus Confessa vitis aliquid in confessione auditum legitima de causa manifestauit illi adhuc tenentur ad sigillum, quibus Confessarius dum consitu gratia ali quid manifestaret , imprudenter manifestauit
poenitentis personam. Item interpretes quibus poenitens utitur in confessione, ij. qui ex malitia vel casu peccata poenitentis audierunt Paulsi hartam inuenerunt, in qua expressa erant alicuius peccata per ordinem ad confessionem : hi enim saltem teneritur ad secretum naturale, peccantque legendo aliquid, postquam cognouerunt in ea charta contineri peccata iiid. num. I. is serI.. IO. Confessarius loquens de auditis in consessione absque manifestatione personaris ne periculo,ut audientes veniant in cognitionem, vel suspicionem personae, non dicitur frangere sigillum caueat tamen ne loquendo, suspicionem ullam ingerat, ne unum poenitentem nimium laudet in ne dicat aliquem sibi confessum fuisse tali occasione , c. tom. I fol. 2 2. num i ., 2. Confessarius non frangit sigillum testando ita tali ciuitate multos improbos adesse, vel talia sirimina perpetrar, aut dicendo, abis, Petrum.
710쪽
yeseruatum , vel auia peccata tali enim locutione esticit ut poenitens magis peccator cogno scatur ibi rinum. . I seqq.
1. Si dicatur mon absolui Titium , frangitur sigillum ingeritur enim audientibus suspicio grauis alicuius desectius; secus si dicatur, nondum ab*lui Tritium.Neque tenetur Confessarius schedulam confessionis praebere illi , quem ob aliquam causam non absoluit ibid.- 6. σfL
I 3. Confessarius non potest extra confestionem sine libera poenitentis licentia uti scientia confellionis ad aliquid faciendum, vel omittendum , quoties periculum imminet reuelationis, directe vel indirecte alicuius peccati in confessione auditi sed perinde se debet gerere , ac si nihil sciret in iis rebus, ex quibus pudoraeu confusio , aut damnum poenitenti sequeretur ibi .
I . sando poenitens dat facultatem Connsa sario loquendi de auditis in confessiones, non censetur etiam facultatem concedere reuelandi personam sui ipsius. Et licentia loquendi de auditis in confessiones, debet esse expressa salieni aequi ualenter , nec sussicit tacita aut praesumpta. Ex quibus collige Confessarium non frangere sigillum , si cum poenitente loquatur de auditis in confessione, de quibus poenitens Confessariunt alloqui coepit neque si admoneat poenitentis haeredes iuxta poenitentis praescriptum Collige praeterea Confessarium ob peccatum in conses iasione auditum non posse priuare amitentem ossici , etiamsi ossicium esset amouibile sicut nec famulum suum dimitteres, quem per solam confessionen nouit ste furacem meque pinni