장음표시 사용
161쪽
eto, ubi plura collegit Pslugk.
καθεζό/ νo ε ανα γ νῶμ ε 3 JHaec lectio quin vulgato κα9ιζο- μενοι sit anteponenda, nemini dubium videbitur, qui hos locos diligenter perpenderiti Tlieaetet. p. 162. I . δημηγορει τε Ουγκαθε- ζο μενοι. Lysid. p. 206. D. γὰρ εἰρέλθης κ&ὶ κα γ/ιενος διαλεγη. Hom. Iliad. VIIl. v. 889. παρε- ζομενος ρονυρι . Odyss. IV. v.
. v. 334. ἄλλα σῆ τα δε ιι 1 et ρὶ παρεζόμενος καταλεξον. Ex quibus omnibus perspicue apparet locum sic interpretandum esse: ubinam Vis, ut, Poste B- qu Em consederimus, legumus. Nam κα9εζόμενοι est temporis aοristi; καθιζομενοι &ret praeaentis, considentes,
recte iudicante Butim anno Gr. Gr. Ampl. Vol. II. p. 202. ed. 2. Fallitur ergo Voege linus κα- interpretans praesenti tempore: sich se taen P. 229. εἰς καιρονJ OPPO tu ne. Ceterum καθιζηοόμ9α, quod eodd. optimi plurimique suppeditant, legit etiam Grammaticus in Dekkeri Anecdot. T. I. p. 101. dictum illud ratus α' ι
res Plat. Symp. 150. C. 174. A. Aristoph. Nubb. v. l03. 362. Xeno pia. Mem. I. 6, 2. ibiqne
interpretes. 'Oρ ας ουν ἐκείνην - π 1a-τα νον; J Platanus haec, quae non tam loco illo quam oratione Platonia crevit, quum ab aliis, veluti ab Ari si a en. Epist. I. 3., tum saepius a Cicerone memoratur: cons. De Orat. III. l. Legg. l. et lil. Prooem. u. πο α κ α Θ ἰζε s 9 α ιJ Prorsus eodem modo Aeli an . Hist. Aitim. VI. 42. στιβαδα ἐγκα9M - δειν. Infinitivus enim sicuti ver- his et adiectivis. ita etin m n minibus substantivis adiicitur
ad notionem eorum veluti ex plendam atque consummandum: unde saepenumero finis et eventus nascitur significatio. - πν υ μα μέτριον, lenis aura οὐ κ ἐνθένδε μέν 1 Ο ε πο-
162쪽
B. 37, αν βουλ., κα et ακ λ ιθῆ να ι J Vulgo π αν βουλομεθα. Bodl. ηι αν βουλομεθα. Contulictivum eodd. ceteri sere omnes suppeditarunt. Hirscllig. Praeterea κατακλινῆναι scripsit, invitia codd. Errorem primus eorrexit Baatins Speeim. crit. in Sympos. p. 86.9ένJUsum hunc voc. νιμοι in interrogationibus affirmantibus, qui in Phaedro etiam p. 229. B. 261. C. 267. D. recurrit, multis demonstravimus exemplis ad Rempubl.
l. c. 13. in p. 399. D. VII. p. b2l. C. IX. p. 581. Λ. Protagor. in . The-Bet. p. 163. E. Ex quibus Ioeis item intelligas, quam magnae ille
offensioni fere semper fuerit. Post ἐνθοδε - noctὸν recte He in dorsius alatuit et οὐ γλιο- ooo explicationis gratia esse subiectunt: quam in rem compnrat Euthyd. p. 2Tl. C. ἐντευθεν ποθέν εἰοιν ἐκ Xαυ. Tlienet. p. 142.
id genus exempla collegerunt Se haeser. ad Long. p. 37 l. laco b. ad Lucinii. Toxar. p. 77 sq. Non opus autem est coniectura Vale venarii Annot. in Nov. Test. T. I. p. 480. ἀπο et οὐ του I1-ooυ acribendum putantis, praesertim quum articulum ita uno eodemque mau geminatum apud Platonem quidem frustra quaesieris. Nec vero quemquam nlium veterum aeriptorum hac loquendi ratione usum esse Brinbitramur. Certe quae notavit huius iterationis exempla Boia sona d. in Aneedol. II. p. 296. ad Plania d. Met. p. 73. Eurip. IlI. p. 339. en omnia aut incertae fidei sunt, nut debentur ei-terioria graecitatia auctoribus. et 8 ν ίον αν αρπάσαι JOrithyiam, Erechthei regis fili-Bm , narrabant aliquando cum
nymphis ad Ilissi ripas ludentem
a Borea raptam et in Thraeiam ablatam esse. Ex quo factum esse dicebant, ut BOrens, utpote cum Atheniensibus iunctus affinitate, his ipsis aliquando in
bello adversus barbaros suscepto opem ferret. Quo benes-eio ornati Athenienses ei ad ripam Ilissi aram dedicaverunt. Fabulam exposuerunt Hevnius ad Apollodor. P. II. p. 3. ι4 sq. Stur E. ad Pherecyd. Fragm. p. 176 sq. inipp. ad Ciceron. de Lem. l. i. P. b. ed. Moaer. et qui ab his ipsia atque ah Astio ad h. l. lnuda tur. Cons. inprimis
163쪽
nullis eorr. ω Σώκρατ ες, οὐ τουτο τὸ μ . J Steph. καὶ συ T. T. , quod
praeter Flor. a. et E nullus liber tuetur. igitnr καὶ cum Rehhero delevimus. Quippe sortius pronuntiandum. C. h π ρο ς τ o τος Ἀγ ρ α ς - IIntelligitur templum Dianae, quRevel Ἀγρα vel Ἀγραία vel etiam ροτέρα appellata est a loco Atticae, ubi colebatur, cui nomen erat Ἀγρα vel Ἀγραι, iit docuit Ruhnhen. ad Tim. p. 223. Si ebe Iis ad Pliiloeliori Frngm. P. M. et ad Plia nodem. Fragm. p. 29 sqq. De omisso 1ερον v. V a 1 e k Q n. Opusc. Vol. II. p. 295. ed. Lipa. Lectionem Ἀγρας, quam habuit etiam Grammaticus in Bokkeri Anecdot. T. l. p. 326., abunde tuebuntur quae col- leeta sunt in Stephani Thes. T. l. a p. 713sqq. ed. Anglic. ille περ οἱ oo poti Νοtat philosophos et sophistas tabulas αλ- ληγορικῶς interpretantes: qua de re vide annotat. ad Rei p. I l. p. 379. D. coll. Lobeckio Aglaopham.
εTτα σο φ ιζο με νο ς φ αἰηναυτην - J Istud φαίην putarunt ἄν sibi additum deposcere, sive illud de coniectura adiiciendum sive ex Rntegressis repetendum sit. Alii optativum meram opinionem designare censuerunt, quam loquendi rationem illustravit G. Hermann. Opuscul. IV. p. 159. Falso, ut opinor. Imo optativus ponitur, quia haec quoque ex antecedenti εἰ auspensa sunt, hoc senan: Si dubitarem, sicuti sapientes, non ineptus essem, si nimirum deinde argutiis utens dicerem etc. Itaque ost haee quasi quaedam epexegesis, quae ad protasin enuntiati hypothetici pertinet. Quod vero additur σὐν Φαρμακείμ, PharmReea Νalas intelligitur, de qua Timaeus Glos . p. 268. Nam Pharmacea nomen sontis suit unde etiam nympha nomen R eepit , ut solebant veteres diis fluvialibus eadem atque ipsis stu- vita nomina imponere. Ex quo apparet summo iure Heindorlivm sprevisse Heynii coniecturam, qua ad Apollod. T. II. p. 854. ἐαὶ Φαρ/ιακεία scribendum esse
γ ον έ ν αε, raptu sublatam e RE, F. Dor vi l l. ad Chariton.
164쪽
D. ii 'ἐξ Ἀρείo h nάγου - ἡ ρnia s-ηJ Haec verba Bastius Specim. crit. in S3m p. p. 2 l. Spuria censebat, Essentientihus Κrisellio p. 19. et C. Fr Hermanu .dμηχα κων πλεθη et ε καὶ Ita eodd. omnes, uno E excepto, qui cum Stepli. habet ratii θει τε καὶ ἀτοπία, quod in F est superscriptum. v. annot. Allienaeus V. p. 265. T. lil. ed. Seli .seribit τεραroao; ιῶν μων φυDεως. superioribus: πνευμα Πορεον αυ-Tῆν ωσαι. Liberius enim haec Bntegressis annexa sunt. Quae tamen cur ei ieientin censen mus,
caussam idoneam nullam intelligimus. D. κατ' αλλο ιελν οὐδεν, o τι δὲ-JRecte Λstius: lianc unam solam ob ea finm, quod etc., n pte comparans Tim.
p. 48. C. Apolog. SO r. p. 32. A. Reipubl. I l. p. 359. D. Xenoph. Anah. IV. b, 32. V. I, 20. VI l. 6, 39. Alia collegit Iacob a ad Philostr. Imηgg. p. 502. Addimus Reipubl. V. p. 449. H. αλλο ιιὸν
Leg g. IV. p. 710. C. Mox ἐπανορ- Oosio θαι facete dietum et ironice pro Φρμηνευειν, ἰξηγεῖσθαι. καὶ ι πιρρει δὲ οχλoe - JHunc loeum plurimos posteriorisnetatis aeriptores vel respexisse vel imitando expressisse doete demonstravit Astius Comment. T. X. p. 233 sq., eui iam praeivit Mytten bach. Epist. Crit. p. 237. ed. Lips. n. ama. nil l u i i a n. p. 127. D. υχλος de turba et multitudine asstuentium dietnm illustra Pint. Opp. Vol. IV. P. I. runt Boissona d. ad Philostr. Iter. p. 414. Wytten h. l. c.
Πηγ ά o ω ν, sic. intelligna: similium Pr ne ter a s. eiusdem generis monstrorum, Gorgonum et Pegasorum. Similiter ἄλλο usurpari eo natat, de quo diximus infra ad Phaedrum p. 232. E.
librorum mas. lectionem Olim eum Bekkero auscepisse, quamvis Astius semel iterumque unice Verum e se eontenderit quod in editt. vett. eireumfertur πληθει τε καὶ α ronis. Enimvero nomina abstracta npparet posita esse Pro eoncretis, nec praedicatorum complurium concursus,
quidquam asseri molestiae. Sententia haec est: atque etiam affluunt G ο r g ο n v m e t ΡΕ-gns is r u m , ntque nitarum mirabilium portent Osarum e naturarum turbaentque monstra. Nimirum M i χανοι φυsεις fiunt ad
165쪽
dobb. et Flor. g. li. O. ulgo et ei tre. P. 230. A. γελοιον δέ μ οι q. J Sic Vind. 3. et Heliadors. exeoiiiectura. Vulgo ὁ . Atqui conclusio sit demum in proximis; lite rei ratio atque caussa adhuc deseribitur. iana propter v Oege linus eterem scripturam tueri non debebat OD,ίον et io χανωJ Sic Bodl. A II Σ D D O T. Flor. g. li. 9.explicandum et in t prpretandum dissiciles. Celserum poterat etinni dicit πολλαὶ καὶ
istud πλῆθη καὶ uetonsere habet explicationem. Eodem modo D emo sili. Olyntli. lil. p. 35. f. 25.
explientidiis Sopho cl. Aut. 585. οὐδὸν ἐλλείπει ατας) γε ο α e ἐπὶ πλῆθος reno ν, i. p. ἐπὶ πολλὰς γενεάς. Sed do hoc loquendi
usu alio loco dicetur pluribus. E. αἶς ει et ις ἀπιστων-Jquns si quis non pro veris habuerit atque unum quodque ad verisimilitudinis et probabili talis rationem exigore vΘl adducere voluerit. Hoc enim significat προςtyιβαζειν cuius laturum niticum est neo elyιβαὶ 7καGro ν κα- τα το εἰκός quod etiam plenius dieitur τω λογWDein αγροικος so*ία est quae
talia tractat pinguius, adhibita frigida ac putida interpretatione, a sonsu sublimiore et religiosiore aliena. Meminisse hic iuvabit eorum, qune scripsit Schl ier-macherus Praes. nil Rμni p. Germ. P. l9. seu erin s teli Platon aueh in der Republi hetegen alte die Ide e deshῶehaten IVesens erat infir-digende Fabel et erylari,so war er zvglei ch et uti e sirini g, tim si ch der fla-ehen Tais oriri ire riden G 5t ter v ernichitin g e in i c e rSophisten g ei chzus tel-l en, und n ich t Dielmehrdas to unde rb are Gewebeoon N at ur ah ndun g una ge-s ch ich ille h er Sage in derhel lenis chen Gotterlehre in Ehren sti halten. Cons. p. 245. C. et locum perquam memorabilem Lerg. X. p. SM. D sqq. De studiis sophistarum populari mythologiae inimicis optime exposuit Τ. C. M. vanis au m hau er Disput. Quam vim sophistae habuerint Athonis nil suae notati a disciplinam. Traieci. ad Riten.
166쪽
Vind. 4. T. α. Vulgo post θηρίον intρrponunt ιυν, quod in aliquot libris in Jν commulatum est. Utrumque Bodl. et meliores ianorant. εα ιλο ν ἐ n ι τ ε θ D ε ιι έ - ν J V. ἐπι ιεθε μειον, quod iam Fη-hric. nil Sext. Em p. p. 22. Hem Stertius. ad Hesyci . T. l. p. 492.1tulm ken. ad Tim. p. 250. depravatum esse censuerunt. Quod reposuimus, id cum Bodlei. pr. m. plurimi optimique libri suppedi
sappe τὸ δὲ tiron. τόδε, vel etiam rarτιον δέ, rectae orationi praemitti docvit Isoissona d. ad Plitiostr. Herole. p. 346 sq. I e illo γνωθι o ιντόν, quod Apollinis Delphici templo inscriptum fuit, dictum ad Proingor. P. 343. H. P. 230. A. et α α λ λ of τ ρ ι αοκοπεῖν l Articulum in linc sormula addi solere docebunt quae monuimus ad Rempubl. IV. p. 433. U. et 443. D. omisso illo L Palas e. Eratostlien. g. 3.ε ἴτε τι θηρίον T DγχανωTDφωνος π.J Nobilissimus locus , qui multos nactus est imitatores, quos suaviter ridet P l u-tnrclius. T. ll. p. 749. A. coli. ill 9. n. Typhonis descriptionem legimus Aeschri. Proni. v. abla I. Scitot. nil li. l. Tv φων I'ῆς
quet, quorsum istud nolunt o-κωrερον retulerit, quod tamen Aatius eum Ηοee kllio et Se ii te i e r in a cli ero melius nil Centum Apita nuguinea Typhoni vulgo tribula specin re censuit. Deinde quod vulgo scribebatur ἐπι θυμένον, ill ah Rullia kenio nil Tim. Gloss. p. 250. verissime esse in ἐπιτεθ D/ιμένον CO Ner num librorum mas. te8timonianrguulit. Enimvero Platonem li- inet originationem nominis ali ἐπετυς pactrai sive inflando doducti significare. Timaeus quum p. 250. in Glossarium suum retulerit: τε ον εμένος ' υπῶ nt Poeἐκκεκα με-ς ξ κεκυκωμένος, iiDCloco legisse videatur καὶ μω χλον Ira τε9νμμένον, quod plaevit Fabricio ad Sext. Em p. p. 72. Sed nillil mutandum esse PrReter codicum nuctoritatona luci lonte docent nitorum Grammaticorum testim Ouin, Moer. p. 150.
Hos Feli. T I. p. 49 I. Bekker. Anecdot. Gr. p. 462.10 , evincii utitoni imitationes eorum, qui hunc locum respexerunt, de quibus vide Astii Commentnr. OPP.Plat. T. X. P. 238. - Tum observabis clitasmum , qui cernitur
p. 39.ls. ubi ni in id genus exempla ni tulimus. Denique ori Φων
tudini docebit nil not. nd Reipubl. I l. p. 3 69. Η, APOl. Socr. p. 33. A. Plinedon. p. 62. A. GOrg. P. 503. n. Hipp. mai. p. 300. A. Tim. p. sis. D. Infra p. 263. C. cic si
Similiter atque hic in omisso οἰν offensum est Proingor. P. 3l3. E. Celemna admirabilemne plane divinam esse universilinius loci venustatem et elegan-
167쪽
B. ως τε γε τιο ποδι τε κρι. J Sic cum Bois l. codd. plurimi et praestantissimi pro eo quod Stepli. habet εὐς γε. Pauci libri ioctiam sponte quisque sentiet. Illud unum igitur satis erit monuisse , hinc quoque R PpBrere, Socratem nrtea ac fraudos sOphistarum ita oppugnusse, ut omnia retulerit ad nobilissimum illudi Noaee te ipsum. μεταξυ τευν λόγωνJ h. e. ut hunc sermonem interpellem, et de eo dicam. quod mihi iam 'in mentem venit. Nostrates sor-mnia is propos utuntur, quam recte comparavit Pi e in do r si v s. Neque enim A si io accedimus, μεταξυ λόγων vel addito articulo των λόγων iudicniali esse tantummodo sermonem alio translatum interrumpentia et ad propositum e revocantist quod etsi in hunentque similes locos convenit, in omnes tamen nullo modo convenire existimandum est. Exempla sormulae collegerunt Vige rus
de Idiot. p. 407. Toup. Emen. dati. in Suid. p. 265. T. II. ed Lips. Imperfectum ην ponitur, quia adauperiora respicitur, de quo usu vide Gorg. p. bl 6. D. Phnedon. P. 68. B. Criton. p. 47. D. De Re p. li I. p. 466. E. IV. p. 433. D. VI. P. 490.
B. η τε γαρ Πλ αταν o ς α μτηJ Locum ob oculos habuit C eero de orat. l. T. iam ab aliis laudatus: Cur non imitamur, Crasse, Socratem illum, qui est in Phaedro Platonis' nam me haec tua platanus ni monuit, qu ne non minus ad opacandum hune locum patu-
φιλαφῆς , quam illa, cuius umbram secutus est So- Crates, quae mihi videtur non tam ips aqvula quae describitur, quam Platonis oratione erevi se . Eundem significavit etiam Lem. II. c. 3. Veterea platani umbra et amoenitate mirifice delectatos esse praeter illios docuit 1. H. Vos s. ad Virgil. Georg. I l. 79. Voe. as φιλ e ne eximie illustrat Rulin k. ad Tim. P. 26sqq., quo loco simul plurimos eorum locos recenset, qui haec Platonis v r-ba imitatione expresserunt. Ἀγνος, vitex Keuge h l a mm . teste Eustathio in Odyss. p. 36T. 369. nomen accepit, quin valebat ad servandam Castitatem. Plura vide apud interpretes nil Aleiphron. I. 39. II l. 8., ubi
eontra codd. T ῆν αγνον Pro Toν αννον editum est, et apud
I ein dorsius coni. καὶ Oδτως ἀαμῆν ἔχει, aut ως ἄκμον ἔχει - ως, ut ως posterius pro ODrως nceipiatur, me ..quidem non Pro-hante, qui facilius tulerim: χαὶ ως ακμον ἔχει, - ώς ari Seu non Opus est mutatione. Quamquam nec Λstius locum recte
168쪽
optativo interpretatur ut, et αν particulam ait reserendam videri nil superlativum , lioc sensu r u tqvam possit sua vissime, locum persundat odore. lii quibus omnibus quid sequutus sit. haliis quaquam intelligimus. ΝΒm nec to; nunc pro δοεος poni potuit, quod qua lege fiat, ex Criton. p. 43. E. Proing. p. 334. D sacile intelligetur, no- que αν eum supiUlativo necti licet, neque, si ista totius loci e set sententia, isse cum OptR- tivo locum haberet. humo ἄς ἄκ- μῆν υει τῆς it νθης per exel mR- Vltionem accipiendum est. l stud L IS ειυς αν nutem cum optativo si-
gendum sit, id quod plurimi am
oασθαι J Sic eodd. pro vulg. ως γε et θ N. T. , quod libris invitis nolim praeserre. Herodisi.
si quid ex imaginibus et donariis colligere licet εἶναι Dρον νυρι
gimus ad Gorges p. 4IT. 13. C. ει δ' αυ βουλε ιJ Formulam interpretari liceat: adde et hoc. Diuitiam by Cooste
169쪽
militer Iuvenal. XlV. 295. B ativum sonat. Cis. lacob a ad Callistrat. p. 683. et Matth. Gr. p. 833 . ASTII S. Ders adiectivis neutrius generis non addito diximus ad Sympos. p. 175. n. ἐν η se f/ι α π θ ο ς ά ν τ ε ιJ quod in leni quam lia liet acetivitate idonea est et c. De ἐν ita posito v. Mntili in e Gr. l. 577.
κας J illium Socrates ilixi Api sese opportunissime a Phaedro tanquam 'θregrinum n liquem in locum tam amoenum set iuriindum d ductum ess , hic eum tacete ait revera peregrino alicui esse similem , ut qui nec urbem nec patriae sines egredi soleat, sed perpetuo intra urbis moenia com
p. 80. D. Usum verbi Di αγεῖν declaravit Rubnken. ad Tim. P.
170쪽
μῆς ante ἐξύ ii omittit. Eiecerunt igitur ἐμῆς. Turicenses. Quo
tamen aegre en eris nil sententiam. Vi letur nobis certe errore propter antegressum τῆς Omissum esse. προ σε in νr ε ς αγον sal V. neo ςιόν rες, quod emendavit Ca- uti. ad Allieri. T. I. p. l 90. eis. Seli ., cuius emendationem confirmo t
Innitimatis dicitur, quem usum tuit Afitius posita esso prorPintonicis oxomplis illustravimus ως ερ γαθ οἱ τὰ πειν ii ora 9ρ6ε- ad Rempubl. ll. p. 370. n. et Logr. 1e u ἄγοντες θαλλοῦ ν ῆ τινα lX. p. 872. E. Falluntur autem in κΠρπὸν προσεμως ἄγονοι Usum talibus qui ἐθέλειν idem Psse sta- liunc verbi ne noεων, quo dieitur inunt quod δυναnom. Liquet enim de iis. qui pecora ducunt ostentiuncusum a quodnm prosopopoe- tantes iis frutices, quos subinde ine genere repμti OportPr . Quae quntiunt et lute atque illuc movent, Aatius de hac rμ Commentar. erudite explanavit Ru h n kε ni nap. 249 sq. exposuit, eo vereor ad Τini. p. l36. Dein ne haereas ut cuiquam satisfactura sint. in collocatione verborum, συ ἐμοὶ