Platonis Phaedrus

181쪽

PLATONIS

τοτης. Platonica laudavimus ad Apolog. Socrat. p. 62 SVm pDε. P. 90 D. Erι δέ, ει χρο τοῖς δεο αενοι e -J Argumentatur in hune sere modum. Si oportet in amore iis maxime gratisitari, qui summo eius desiderio capti tenentur τοις δεοριήνοις , consentaneum est etiam ex iis, qui uon amant, illos mnxime beneficiis ornandos esse, qui sint

maxime inopes, non qui optimi esse videanturi quippe isti maximis malia liberati plurimum nobis habebunt grntiae. Proiiule

etiam ad epulas pri uina non amicos vocare par est, sed eos, qui id valde cupiant atque salietate indigeant. At vero res long secus habet. Nam non iis debemus gratificari, qui alicuius roidesiderio maxime tenentur, sPHillis potius, qui cratiam referre queant etc. Vides ita Omninclara esso nique perspicua. Quod longo aliter evenit, tibi eum rodit plurimis τοις ἄλλοις legeris. Nam ita τοις ἄλλοι quum non possint alii significari quam non amantes, nemo est quin facile sentiat ni tea oppositionis rationem hoc sera exigere Blque flagitnro r Era δέ, εἰ et o υ ς έρω ἔννους χρὴ T. δ. μ. X. Cuiusmodi DP positionem revera habet των ἄλλων, quandoquidem D. d/Dιιεν Da tauστα intelligunturnmantes. Aee edit, quod orator exponit, quid puerum sacere oporteat; non, quid n ceteris debeat fieri. Nec vero OhSCH-rum est, uude lectio Toις ὐλa et

182쪽

PHAEDRUS. P. 233 ot 234 St. 35

E. OD δὲ et oie ἐρωοι μω νονJ Plurimi libri, inter quos est Bodl. , προςερωοι exhibent. Unde Astius legendum coniecit προς- ειι υσε, probante C. Fr Hermanno. Sed προς malo errore ex praecedenti τοις nRtum. P. 234. χ ρ ἄν ο ν ono t)δωζονοι νJ Steph. malebat ouot δά--υσιν, probante Heindorso. Quod vellem codd. suppeditassent. originem duxerit. Quum enim grammatici non viderent, quorsum αυεοῖς, quod stilis equitur, esset reserendum, coutinuo huic malo scilicet ita mederi studuerunt, ut genitivum πιὼν rei λων in dativum commutarent, qui cum πρυς κει cotinereret. At pnimvero hac mutatione neutiquam opus erat. Nam pronomen resertur ad subieelum in desivitum,

quod latet in verbis χρὴ χαριζε-

quidem, ut de pueris esse cogitandum res ipsa declaret. Sic υτος saepius ponitur, etiamsi subieeti mentio anten non disertis verbis facta sit. Euthydem. p.

tur perinde ae si antea dictum

esset τινα δυνατον εῖναι. Alin

indicavimus Gorg. p. 520. C. Rei Publ. I. p. 347. C. IX. p. 588. B, ubi vid. annot. Λtque haec si recte iudicavimus, quo iur Hein-

sponte intelligitur. E. καὶ n ὶ et cie ct υ e re cous ιJ Proverbialis loquutiocle egenis et mendi eis. v. ad Reip. II. p. 364. D. V l. p. 489. B. ἀ λ λ' rnως n ρο ς ἡκ -J Iσως ita cum Attica urbanitate usurpari pro certo, Prosecto

sane, B multis Observatum est.

Per Betu, i. e. cupitlitate expleta. Notus μειλtγμος, de quo Conserna supra ann. ad p. 232. D.

Pluetare h. Alcib. p 210. E. ni. Ita etiam insen p. 253. C. 2b6. C. Nec multum abludit Euripid.

183쪽

π ut o εενης τῆς εὐρας J Sic Flor. g. suffragante Ficino. teri libri omnes πανούμενοι. Quod vides lenissima mututione nun eorrectum haberi. Quamquam illud sine quam dubitaveris, nunt potius πανσαμενοις Vel ne νουε οις restituendum sit, nil quod codicum scriptura item perducit. At vel sic vulgatam lectionem viatiosam esse npparet, propiusque ad verum accedit quod ex libro Flor. revocavimuS. V. Bnnot. Η Ἱσως μὲν ουν α ν J V. Vnως ἄν ουν remo, quod etiam Bekkerus tenuit. Bodl. cum optimis Ἱσως μὲν ο ωοι o. ΑlA ro ocoυν αν reo in. Hinc prono alveo fluit roως μὲν Ουν ών, quod exstat

nihili est. Itaque He in dorsius ἐπαυρα σε M. Sed nec haee ratioolini scribendum Putabat παυσα- Omnium satisfecit desideriis. Quo- μέν-οῦ posten ἀπολαυσάμενοι re- circa I a eo b s iv s ad Achiil. Tat. ponendum coniiciebat. Contra p. 544. γευσάμενοι τῆς ossiας legi Astius olim πασάμενοι edidit: voluit. His coniecturis omnibus quod commentum ipse postea nunc facile, opinor, carebimus. reprobavit in Obss. ad Phaedr. Nisi sorte cum Astio sacere. Germ. p. 201., ubi hanc propo- volueris, qui utraque lectione inauit emendationem: οὐδὲ ori ινες unum confusa nuper scribendum nα vos μω τῆς Δρας ἔχθρας προ- censuit et πανσαμ r ς Τῆς ωρας. cptiσιν ζήτι Ioo σιν, ἀλλ' or παν- NOstrnm lectionem confirmat et-σάμενοι τῆς ἐπιθttμίας, τοιε τὸν iam Ficinus, qui vertit: aeclαυτων διηεrην ἐπιδείζονται. Sed aut forma deflore se ent audacior est haec verborum virtutem suam constanti-iranspositio, quam ut probabilis Bmque ostendent. Ροstulat videatur. Itaque Boeth litus eandem quod praecedit ovo Ephem. Ienens. B. 1808. n. l77. p. 3ιενοι τῆς ἐπιθυμίας, nisi sori 18b., reiecto etiam Heliad 2rsii membrorum parilitatem nihili sa commento ἀπολα σάμενοι, quam ciendam putaveris. Nam quod sormam ne usitatam quidem fuisse Astius censet, sequens et Oeta monet, acribendum Censuit ἐπαυ- neceεsario παυσαμένης emagitare, ea μενοι τῆς ωρας, i. e. καρπω hoc quale sit, libere fateor m Θοώμενοι, comparatis locis II e- neutiquam intelligere. Ceterum

184쪽

γιγνεσθαι.

NOT n l. v. ann. ad Phileb. p. 35. A, unde nec in asyndeto linerendum esse intelligetur. C. τι is λαγω λαμβανον rιl V. τῶ λαμβάνοντι. Sρd Bodl. ni permultis aliis τῶ λόγω λ. , quod cum De kero recepimus, co-di eum nuctoritati obtemperantes. Mox Bodl. vitiose: Ομolon: δυνα- etόQ αἰεὶ δὲ - εἰ ὁ ε 6 συ ποθεες J V etf. editt. ει δέ τι οὐ D nocti c. Λliqvot libri υποθείς, quod ad verum perducit. Recte enim vellet. Σ no θεῖς, quod cum nekkero dedi. Heindors. ad Tliea El. p. 408. coni. ει δ' ἔτι τι συ nodyεις. cons. Bnniat. Bd Prol. p. 329. D. Reip. VI. p. 571. D. X. in. Statim post Bodl. prave ἔρωrti. νουσης, id neminem morabitur, qui verborum rationem diligentiva consideraverit. C. ου τε γαρτωλογω λαμβ ά ν ο ν τι - J Concedendum fuit librorum auctoritati, qui mBgna consensione istud λόγω tuentur. Nec sane deest commoda loci interpretatio. Nam λόγω λ ιβύνειν quum sit mente et ratione comprehendere, de qua re v. Sophist. p. 238

D. 249. D. Parmenid. p. 135. E. Legg. I. p 638. C. X. p. 898. E. ,saei teque possit intelligi αυτο,

i. e. τὸ α πασι χαρίζεσθαι, sententiam verborum liquet hane esset

mente et cogitatione contemplatur, ea pari digna videtur gratin esse ac. ntque si secus habeat , h. e. nec ninatori rem rite secum perpendenti ista probatur amoria ratio ἔneque tibi quamvis vo

riter licebit ceteros niua toros latere, ita ut eos non offendas, quippe negre serentes, quod alios quoque amaveris. Itaque Rigui fientur nec amant irretion seni istam per se spectatam

theoreti se h) probetitum iri,

nec nmato talis nm Oris exercendi et eo tendi facultat stru suppetituram esse, i. e. Eum me

rem re vera prahit se hὶ talem esse, qui propter amatorum invidiam et aemulationem coli omnino non possit. Pro ειδ λόγω nuper Car. Had ham in editione Phasdri Londinensi seri

185쪽

δοκεῖ ξ ἐπιστολῆς H orat. Epist. I. ll. in .r Quid tibi visa Chios, Hulinti, no inque Lesbos, quid c o n e i ta n n S n- mos, quid Croesi r gia Sardos Terent. Evn. ll. 2, 43. Sod quid videtur hoc tibi mancipium Cotorum facile appnrset ad υπερφυιῶς

vir quidam doctus contenderit haec omnia snt,inta post ὀ λόγος interrogandi nota uno tenore le

sexcenties.

ἐδόκεις γά ν. ροσθαι l Alludit ad nomen Phaedri. Cur γά-

γάννDσθαι, subtilissime nuper disputavit Hermannus Prae ad Sophocl. Alitigon. ed. lli. P.

rtorum usus duplΘX ν suscepit.

λ. J Nie codd. fere omnes. Male legendum. v. ad Rem p. l. p. 336. n. Apolog. p. 40. n.

D. Nec tamen viro docto assentimur post Ela ν interpunctionem removendam iudicanti. Quod eur ita sint unmus, pntehit ex ni not. nil Euthyphron. p. l3. D. Oll. ann. vis Phaedon. p. 95. A. Ad δοκεῖ. tuteli. not. E. M 'δαμως, ω Σ ιό κ e re r ε ςJInt. οὐ τοι λεγε Vid ρ quae id genus collegimus ad Menon. P.

186쪽

auctoritate mutntum.

tarc li. de Λudit. p. 45. A. et H criti ias p. 7'. Cod. 407. sol. 26. Verg., H cindor sium A s t i ii in si ii e n deo offenderunt, Mi ea Omille udn iudicaverint. In quia illi ni e quidem non habent Ante ne herum scribebatur Oυ- in quo est συθε, ς. conssentientem. Nam primum quod nil verhium ita adiectivis subiicitur, in quo maximo liaesiLH in dorsius, non destini alia eiusmodi exempla, in quibus nomo offenderit. Protagor. p. 352. C. καλῶς re , s pq, ου λέγων, κα ἀλφθῆ. Phnedon. p. 79. D. κυλως και is λη9ῆ λέγεις. Ρlii leti. p. 3T. C. 4l D. 6 l. D. Phaed. p. 93. B. De- Inde και ante δκs ιβως quidni recte interpretari liceat, ot in uni ergum, denique, itu ut postremo vocabulo quae ni tensiligit intim indicata sunt Comprehendantur Dpnique m O nousentiet ne potuisse quidem κωὶ υηρ sit eommode dici, ut advertiti usus evitari vix ac ne vix quidem potuerit. Cetervm Plutare h. T. l. p. 77. ed. Steph. καὶ

stro: in enat es Re in mus .

187쪽

ΡLATONIS

τα δεοωtα λέγειν vero putn-tin m nec ipsum Lysin me xiati mare so satia uniere. Nnm του et o pertinet ad remotio- . Inm vero sponte apparebit. quo iure Ide in dors et Ast. R. in his excidisse iudicaverint. Nimirum puri iure per se utique dieitur recta orationer et oueto δὲ

ειέρευς και H ooiς λιγων. Pror αμα ne cum He in dorsio et Turicensibus ταυτὰ eorrigns, δεικχικῶς haec dici existimanda sunt r ista, de quibus Verba secit. B. τῶν ναρ ινον των - δnihil enim eorum prRetermisit, quae in ip o argumento inerant, ut digne de iis diceretur. Mox nαὐα τα ἐκ. ειρημενα cohaeret eum αλλα πλειω κωὶ πλείονος α ξια rqua struetura nihil est freque

188쪽

μηδέν' α ν ποτε δ ύ ναο μα ιl Rodi. et multi alii: μηδΛα-nor a. Atqui lioc dicit: eo da se inolit heiner te mala im Stan de se in durste ete. Omisso αι, oratio in urbanior erit. Probavit tamen Bodl. lectionem Hermania. , de qua v. ad 2b6. A. Idem in proximis ex Bodl. ria duo secta pro vulg. n εἰθεσθαι dedit, plurimis libris, inimo ceteris omnibus. adversantibus. oo μαι πείθεσθαιJ Bodl. ΛΓ nιθεοθαι, quae sorma noristi prosae orationis scriptoribus ignota eat. tius. Gorg. p. 507. A. ova laus

p. 74. A. p. 80. D. Laeliet. in. Tlieael. p. lb6. A. Lysid. p. 2l3. C. De Republ. l. p. 337. E. VI. p. 506. B. Politic. p. 295. I . E. Aristoph. Pac. v. il0. Nubb. v. 698.

γ ι τα, quae nolloni As tius dixisset ad huius loci similitudinem esse composita. Consueta autem utitur hic Socrates ironia, qua aliis tribuit sua, veluti Sympos. e. X., ubi se n Diotima ae, cepisse simulat τὰ ἐριντικά, quae tamen ipse excogitavit. Laudat locum Max. T yr. XXIV. T., ubi iLesbiam poetriam conset καλὴν appellari δια τῆν ω λαν etων tελῶν; alioquin enim eam suisse Parvam atque nigram. Bella vero loci interpretatio i Saniora aliquanto tradit Perigo nius nis Aelian. Varr. Histor. Libr.

XIl. Cap. XIX., ubi de Sapphus sapientia disputat. Diuitiam by Go le

189쪽

λέγω;J Unde igitur coniiciens

p. 42S. C. Tli Θnet. p. 144. Is. 177. A. Tim. p. 34. C. 37. E. Men. p. 73. Λ. 95. E. aliis centenis locis. Hoc

igitur diciti Pectore mihi

ne seio quo modo repleto sentio me ulla praeteris in ea que Ilo n deterioruposse dic Ero.

quidem , quod fuerunt qui inriseis mutatum v llΘnt, cum IV exio nil Sos b. Antig. VOl. ll. p. 77sqq. , ubi sus ius do hoc loco ex

Ut dion in quod sentio, videt raro lilii duplex extitisso loci scriptura. Alii enim logerunt υπύ-

190쪽

ΡΙIAEDRUS. P. 235. St.

et ένα or ει λεγον ι αJ Sic codd. fere omnes pro τί oia a 1. p. 879. ed. Beria. Alii mitona lin-buerunt υπόπες εἰπειν, ellit Suestigia refert scriptura eo si eum longe plurimorum. Ad sΡnt Ρntiam non multum res ri, utrum pro Vero Probetur, qu nitiqu3mυπόσιηθι, quod Est: in te suscipe, magis Placet quom goo- σχειοῦ, lι. e. Sustine, a te impetr nre stride. Fieri igitur potest, ut uno εἰπεῖν interpretamentum sit ulterius lectionis utpote rarioris et insolentioris. Quamquam WExius i. c. et C. Fr. Herma unus istud υnooari unice probniit. Et sane illud plurimorum Optimoruntque librorum nuctoritate gravissime eomnis iidatur. Nnm i ποι iam deprnuntum est ex gnooχες Bd

NOV m nrchontes, quum ningistratum Inirent, publice iura tinniae observaturos esse lege , neque passuros iidem sunm donis muneribusve porrumpit si quis ipsorum secus seel 'spi , eum

muline nomine auream statuam Suam Pensurum esse. Resin narrant Plutaresius Sol On. P.

라틴어 텍스트