Platonis Phaedrus

241쪽

P. 247. o re εὶ ἐ9έλωνJ V. θέλων, quod ex optimis libria mutati m. Dein veti. editt. προς δατoci τε καὶ ἐnὶ θοινην : sed Taoni. Bodl. et non pauci alii. v. Uine et mann ad Entityd. p. 46. Ordinent verborum θείου χορου item debemus libria optimis. Vulgo

tuit. Atque eo sit, ut multi liinc memoraverint simpliciter ἀψῖδα Ουράνιον, veluti Maxim. Tyr. Diss. XVI. p. 316. Iulian. lv. p. 132. C. t 49. D. Euseb. Praep. Κv. XIll. 16 al. quos magnam partem nt tulit Astius. Sed credibile.tanien est onουράνιον esse Platonis. Nam primum quidem liuius usu vocabuli gravius Commonemur istam itineris dissicultatem in regionibus coelesti fornici subiectis, non item in superioribus, emergere. Delude convenit lioc ipsum etiam verbis proximis: προς α-ντες ed . Denique audias Proclum

do subtilius sit expliandus atque illustrandus, copiosius in Prole-gomenis disputavimus. P. 247. πραττων ἔκαs ToςJIta dicitur perinde ne si prae

t in invidia liberos psae, testatur locust Tim. p. 29. D. Platonis hoc effatum quam multi celebraverint, disces a Mytt ubn-ehio ad Eunap. p. 102. Vulgn-ris erat sententiai etὸ θεῖον nῶν φθονερόν. v. Herod. l. 23. u. c .μ - κ α λιος η ν τε-6ν ρ-ει o ς l si cui antea

242쪽

Deinde e Flor. 9. Vind. 6. et corr. ΓΦ reposui τα μὲν ουν θεῶν ori μα ire, Vulgo ουν deest: in quo asyndeto haesit Heliadors. Νoeptaeuit illud Selineidero, qui in Commentat. De locis nonnullis Phaedri Platonici i,. ll. legendum suasit τι δ' τα μ/ν θεων Ox. κTa.ώι μη καλιος ην τεθραμμένo ςJ Vett. editt. νῖν μὰ καλυκῆ τε ολ ραρ tένος ἡπὸ τιοῦν vvMγχων. At primum quidem ὀ in omnibus codd. desideratur, ut vel hanc ab eausam delendum suerit Deinde io μο Bodl. eum plurimis eodd. mss. et edit. Bas 2.; aolus Veii. E cum Ald. Has. i. Stephan. ἐν μή. Iam quum libri plurimi st tueantur, olini eum Beukem ψ υν μ' κ. edidimus. Sed αν nc unus quidem codex suppeditavit. Itaque nune cum Astio e Par. No et Monaec. scripsimus ἐν , quod in ηι h. e. st facillimo potuit.mutari. Turieenses: ω μο καλῶς ν. Fortasse ὀ li. e. ἐν

volu runt.

ε ονψ Θεαrῆ νεφJ V. μονω θεατῆ νω Υρηται. Sed χρν et αι deest in Bodl. AGT et pr. II. Itaque cum Astio pro θεατὴ scripsimus θεατη, quod servarunt Clem. Al. Strom. V. p. bb3. A. Daniase. de princip. p. ab3. Κοpp. Proclus in Alcibiad. l. p. 77. ed Creu E. Origen. e. Ceis. V l. 19. et Pollux ll. b6. Antea mutato Ordine φυχος vel ipvχῆ Ουσα quidam eum Bodl. non erat bene educatuas C. περὶ ἀληθείας λέγον- et instructus. Ferri non po- ταJ V. ad Criton. p. 49. A.

test quod nekker. edidit ιο μηκ. , . Quod autem dedit He in- πει ι εν To etῆς da. dors. εο αν ι . κ. η, id librorum τον τύ no νl ad quam ουσίαν ah- destituitur testimoniis. Verum soluta scientia et eognitio pertinet. postrema oditione A st. assecu- Fallitur He in dors. Platonem tus Pst. ratus hoc dieere, ceteras ideas.

243쪽

D. ἀκερα τος στρεφοιιεν ii J Nuper po ιννη e Vindit. l. 3. 4. T. α. Flor. h. Mon. aliis, Pilitiam. Dein vulgo ἀκηράτω. Sed recte Bodl. Et Vat. cum permultis aliis d. ostrari. Nonnulliciariiνάτως, quod Ostendit erroris Origines. Antea Bodi. ἔχει τον

ossi aν μελλη - δέξασθαι J V. υσην. Bodl. δσηι. A. oso . Ceteri Γλη. Pro μnix cod. A ιινλy. Aoristum διαασθαι tuentur plerique omnes. vulgo erat δε εσθαι. ut δμα-ουνην, προρσουνην, alias, propter mentem et solea circa hane του οντιυς οπιος ἰδιαν tiam 1ese vertens pura versari. et intaminata et euiu D. o ση ἀ ν μελλη - δεξα- que animi aliquando id octαι I li. e. Qui satorum vo- quod ipsi convenit Esse Iuntate destinatum est ut quu i uri t a n de m at i quandoaecipiat quod ipsi conve- δια χρονον) id, quo d e a t eoi nit. Sic enim μέλDιν intelliin api eata, illud amat atque gendum, ut sexcenties. Νe vero diligit veroque intuendo haereas iti isto cinάσης φυχῆς, nutritur et auaviter assi taπας est unu quiaque, de eitur etc. Pr eterea vero haud quo dictum est ad Phaedon. p. seimus an istud οῦτ' ovν tum 108. R. Est tamen aliud quid, Ite in dorsit amico mutandum

quod in seriptura nuper inde n ait in η τ' Ουν. - Xθ BEkkero ab omnibus recepta: νει n. tandem aliquundo. DEακορ υν τρεφομενη, vehementer εδnαμῖν, auaviter assi ei, v. displieeat. Nam vide mihi liaec: ατa Uviten bach. ad Plui. apo οὐν θεου διάνοια - Te o φ o μ έν η philipam. p. lT6. B. Lobee α- τρέφε τησε καὶ δυπαθεῖ. Dic ad Phrynich. p. 283. Billi r. acltur igitur mens divina et cuius Plutarch. Pyrrii. p. 206. que honne animae intelligentia nutrita denuo veritatis αὐτη ν δ ικαιοούνη νJ S t contem pia tions nutrivi. phnnum mireris articulo intem auae certe est halbutientia orn- posito peribi voluisse αὐτὴν ουῆ. lio. Nimirum unice verum est δικαιωδευ-1νr multo magis eliana quod optimi plurimique codd. mireris Heludor sium res τὴν in .. ervarunt, ἀκρορατος πιρε- drae. coniectantem. Nimirum quum

244쪽

os δ' ἔ ἐστί πουJ Sic permulti libri pro eo quod Steph. habet οὐδ' E. etὰ οντα o νςJ Sic codd. sere omnes. Vulgo via ον-Tως δντα. cons. p. 249. C. P. 248. αρι στα θ ο ἔπομ ένηJ Vulgatum θεων correctum

ex codd. praeter unum omitibus.

τοτὲ δ' kδDJ V. et oti δὲ καὶ ἔδυ, quod paucissimi habent. cuius recte omitti potuit. Phileb. p. 62. A. Io τω δή τις ἡμῖν cro

νων αυTῆς πήινι δικαιοσύνης, δ τι δοτιν. T lienet. p. lib. C. σκέ- νιν αυδῆς δικαιDaυνης τε καὶαδικιας. Parmen id. p. 133. D. αυτ λ', Monor εια αυτῆς δουλείας. P. 134. B. αὐτῆς ἐπιστῆμης ου μετεχομεν. P. t 33. D. Ουκ πυτου δεσπότου ὁ που , δ ἐστι δε οπο- της , ἐκείνου δουλος ἐστιν. Ibid. οὐδὲ αὐτου δουλου δεano της οδεσποτης. Et sic saepius in Parmenide αυτο u/γεθος αυτῆς μικθωτητος, κτλ. De Rep. V. p. 476. C. αὐτο δὲ καλλος μήτε νομίζων κτλ.ου γ ῆ γένεοις - καλου - - H Nam quae sub sensus subiecta sunt, ea Oriuntur, mutnntur, Pro Varia, qua cum aliis rebus contin sentur, necessitudine,

alia atque alia ovadunt, denique sicuti originem habuere, ita etiam occidunt et intereunt. Longe aliter se habent quae in se sunt

absoluta atque aeterna. cons.

Sympos . p. 210. E sqq. P. 248. αἱ δ ὲ α λλ αι φυ-Plat. Opp. Vol. lv. P. I. χαί -J uni animi utuntur pia freno et contumaci equo, hoe est sensibus et cupiditatibus indulgent, ii Consistero in eoelidorso nequeunt neque tranquille intueri extra mundum collocatas rerum puras notiones: itaque decidunt in terram et mortales nascuntur homines. Horum nutem pro eognitionis rerum coclestium diversitate novem Coninstituuntur classes, quas describit Plato infra. D.ύ πε ρῆ ρ εν εις τ υν I ξ ω τ όπον - J Itaque illae uno capite emergunt, ut clarissimo apparent coeli superscium fuginetheream, non Bheneam. Vultantem hoc significare, ratione et intellectu, non etia ονυι Inut et 8 ἐπιθυμηiικιῆ percipi rerum coelestium cognitionem. τοτ λ μ ν νγρεJ h. e. υ Περ- es ε τὴν του ἡνιόχου κεφαλὴν εἰς τον ἔρυν το πον. Quod non repetitum est υπερῆ γεν, eius rei causam disces ex annot. ni

245쪽

PLATONIS

πατουσαι ἀλλι λας J v. perperam αλὶ λαις, praeter fidem eodicum sere omnium. D. oti δ' ἔ L η πολλῆ orr. J Sic corr. ll. V. Οὐ δο ἴνεχ' ἡ π. οπ. BOdi. Ουδὸν ἔχει πολλὰ on. ut cat etiam in AGT et pr. II. Alii ου δ' ἐιέχει vel οὐ δῆ ἐνεχει. Verum primus restituit υ π o A e t χ ια ι ξυμπερι νερον et αι J ii. B. sub coeli superficiem submersae, ut ne Burigae quidem caput prominent, h. e. intellectu et ratione nihil percipiatur. B. πολλαὶ μὲν χωλεύον- ται J Xωλύς, quod vulgo clBudum interpretantur, significat eum, qui aliquo corporis membro debilitatus est. Itaque plus est cyραύονται, pro quo non inepte Hermias legit κα- θραύ-

tur. Quod ita accipimus, ut πολλα exterminandum censeamus. Et habent tres Ithri Parisini inverso ordine nrερα noλλα. Nisi sorte seribendum est: πολ- λωι δὲ Λολλάκις πυρὰ θρ. g τ ελεις τ ii ς του is ντ o ς απ.J imago petita est B mysteriorum Spectatione, ut

infra p. 249. C. et p. 250. D. Cons. Valeven. ad Eurip. Hip-Pobi. v. 23. Creu Eer. ad Plotin. de pulcr. CVII. CXΙ. et Myttentia cli. ad Phaedou. P. 134 sqq. οὐ δ' ἔνεχ' ο πολλὰ o no υ-δ, J 'H noλλη σπουδὴ nunc est magnum illud, de quo dixi, studium. Nam ita capiendus nrticulus est. Phaedon. p. b8. C. δια ταυrα καὶ δ πολῖς χρονος ἐνδεεeto et ιῶ Σωκράτει is τιμ δεσμωrηρίω, quanquam ibi optimi eodd. omittunt articulum. ibid. p. 88. A. ἐν et αις πολλαῖς γενμεσιν. Infra p. 270. Λ. τὸν πολὐν λόγον ἐποιεῖro. Demos th en. De Coron. p. 278. et ι διῖ τὰ πολλα λεγεινοῦ h. e. multa ista. vid. Matth. Gr. l. 267. coli. 266. Praeteren advertas breviloquentiam. Nam quum in npodosi inferri deberet retoυτό ἐι , o G ε τε δῆ πέος

parte, in qua esse oportebat d monstrativum, atatim res ipsa indicatur. Quae quidem loquendis ma utriusque linguae scriptoribus admodum est usitata, ut nec opus esse putemus coniectura Caroli Bad hami, qui

seribendum censuit: ων δ ἰδεῖν - πεδίον, δύ' ἐστόν, h. e. eius rei duae sunt enu acte, Pruesertim quum nec vulgatum ου ἔστιν otiosum ait nee

246쪽

αεὶ ἀβλαβῆ ειναι ' o ταν δε ἀδυνατ17σασα ἐπισπέσθαι μὴ - , καί τινι συντυχία χρησα ut νη Dro γης τε καὶ

Bekker. Mox vett. editt. δκ et ου ἐκεῖoε λειμωνος, quod habet vix unus alterve liber manuscriptus.

D. θηρείαν φυσιν Vulgatum miρειον e Bodl. aliisque libris

bonae notae mutatum eat. ον satis pisceat, quo Proximorum verborum structura

pla F r. A u g. Η ο l L nd Leptin. p. 372. alia suppeditabit Mattii.

Ge. g. 432. - MOX vi χῆς et oci Pltrasta est p raea tanti s si maeanimi parti, h. e. menti et rationi. v. nd Reip. VI. p. 507.

C. coli. 490. B. - ἐκ του ἐκεῖ λειμωνος, est enim cnmpus Beternae veritatis, qun animi pascuntur, suPer eo lor quem quantopere celebraverint scriptores posterioris aetatis, doete demonstravit Λ s ti us Commen

οιςJ Quod de usu vocabuli φυσις ad Sympos p. 39l. Λ et ad Phaedon. p. 79. B. scripsimus, elegantissimae illud inservire periphrasi, tenendum est illam ipsam elegantiam in eo positam esse, quod φυσις non redundat, sed indicat id, quod per se et natura sua hoc vel illo modo comparatum est. Ita hoe loeo 4 et o D net ερου νίσις est penna vel ala natura a ua it B comparata, ut p. 246. E. 25 l. B. al. C. 9 ε σμο ς τε Α δ ραστε ίας ἴδε J h. e. necessitati a Beternae et inevitabiliar de qua v. M i t se lier lich. ad Horat. Carm.

III. 24, 6. In Reipubl. libr. X.

p. 762. E. ei ηλακα τη τε καὶ τοαγκιστρον ἐξ ἀδαμαντος tribuitur. Intelligitur autem lex divina, nec de coeca satorum nacessitate cogitnndum est. De quare legas quae exposituri sumus ad Legg. IV. p. 709. B. ubi docetur, deum quidem regere Omnia ; sed una cum deo casum et fortunam in rebus humanis d minari, ita quidem, ut fortuna

deo, summo rerum omnium gubernatori, subiecta sit. καὶ et ιν ι συντ υχίs - βα-

ρην θῆJ Haec adduntur ad interpretanda praecedentia, o τανα δυνατῆσασα imo πει 19M 3 4 Iδη. Quocirca καὶ explicare licet id est, hoc e St.

247쪽

lei plurimorumque librorum scripturam. Quippe soli Par. EF cum Ald. Bas. I. Stephan. habent: ἴκτην, ποιητικω isido μη, γεω- εἰ et μ. θηρείαν φ υσινJQuanquam θνρειον per se non contemnendum esse docebit Butimnia n. Gr. mnx. l. 603., tamen ob codd. auctoritatem θη- ρειαν reponendum duximus. Idem censuit Behker.

in prima generatione, quum animus in terram delapsus primum terreno eorpore includitur. Manifestum pat enim varios a Platono sintvi cursus et migrationes animorum. Similiter res explientur De Republ. libr. X. p. 614 sqq. v φιλοκαλου si μου a ικου

omnes cum vero philosopho tanta eontinentur cognatione et ne cessitudine, ut sint iidem propemodum. Quippe verus amor versatur in diligendis expetendisque rebus divinis, pertinetque ad id, quod naturu sua Verum, bonum, honestumque est. Quocirca philosophus germanus estitem πιλοκαλος et ἐρομικός. Rei p. l. p. 490. A. D. uρ' ουν δο

sθαε κχλ. Sed legendus est haede re divinus ille locus Symposit p. 206. B. sqq institutionem Rutem et eruditionem hominis, quae a philosophia proficiscitur, a Platone constat ad μουσικὴν esse relatam; unde ipsa philosophia est v μεγίσaη μουσι ρi, Phaedon. p. 61. A. Cui quidem quum id maxime debeat esse propositum, ut nitimum evehat ad sublimem 'illum rerum divi-n rum n morem . non potest cuiquam dubium videri, cur nuneo μουσικος una cupi νδ ἐθωυμ Commemoretur. Quippe δεῖ τε- λευχαν τὰ μουσικὰ εἰς etia vos

καλου ἐρωικα, ut est Reip. li I. p. 403. C. Quod qua ratione emeiatur, praeclare docetur S m-pos. 209. A. - 212. A.

κουJ Badliam. legendum cou- ieci ἰς φιλοπονου ἐγυμν. Sed intelliguntur grmnastae et medici. πέμπτην μαντ ικον βίον - ἔξον συνJ Vatea ac sacerdotes cur in quintum detruserit ordinem, qui Platonis de his rebus Duiligod by Corale

248쪽

μειρ κος. Dein δ ιιιουργικος θ γεωργικός Bodl. et reliqui cuin Bas. 2. Pro rems τρικος ῆ δηιήιον ργικο ς, quod est in Alis. Has. I. Steph. et cod. Par. E. Pro δημοκοπικός nodi. et AIIDGΤ praebuerunt δημοχικός. Id nuper susceperunt Turicenss. Si quid mutandum, δημοκοπος scripserim. Mox διαναrii pro vulg. διάγη item debetur codd. sere omnibus. Idem dictum esto de ιννωτη, pro quo Stepti. Dάr . Tum ἐν δ ξ τοίιοις ian. Bodl. AMIDNOT. Volgo erat: ἐν

simi Ithri.

Aontentiam accuratius cognoverint, minime ambigent. Quippe οἱ drios α ιος καὶ οἱ χρηομυλ δοὶ

οιαζουσιν, ut est Apolog. p. 22. C. Menon. p. 99. C. Poetas nutem quod etiam infra illos collocavit, eius rei rationem ipse satis aperuit verbis r ῆ των πειροὶ ι θεηnis τις αλλος. Quippe poe- sin Plato censuit contineri imitandi quadam solertia, e furore magis quam mentis intelligentia oriunda; unde eam iudicavit nihil valore nil veritatis atque honestatis rationem recte perci Pien in m. v. libri III. et X. de

Republ. imprimis p. 598. C. D. E. coli. Iaegg. I l. p. 668. C. IV. P. 719. C. E. ἐβδόμη δημιουργικός ῆ γ υργικο Itic lit e rus De Id eis Platonis p. 19. quum

δημοροργικὸν explicavisset nristificem, sibique persuasisset de variis scientiae gradibus sermonem agi in ri, 'retinendum censuit quod vulgo legebatur, γεωυε ἔρικος ἰοῦ δ i ιιουργικός. At primum d imo Deγικον 'non B tisicem, sed opificem significat; deinde vix assequaris, eur geometrae, quem philosophus Sane magno in honore habuit, v. de Republ. VI. p. 510 C. sqq. , tam humilis locus attribuatur; denique non de una scientia agitur, sed illud potius declaratur, quomodo animi a summo sapientiae fastigio paullatim descendant ad imam vitae humanae pravitatem et turpitudinem, qua pira vita tyranni cernitur. Tyranni ingenium et mores Plato vividis eoioribus d opinxit Reipubl. li I. p. 562. Λ. sqq. Ab hac , autem turpitudinct proxime abest ό ooφισεικος θ δημοκοπικος βίος. Num sophistae pnriter atque oratores populares δημαγωγοὶ ple- his auram ea pinni eiusque Cupiditatibus turpiter nil ulantur: de qua re vide Praeis t. ad Gorgiam p. 19 sqq. Quod n pte sig

pari demonstrarunt D O r v i l l. ad Marito n. p. 58. et Mytten-hach. ad Plutarch. Vol. II. p. 9l. l . Animadv. Vol. I. p. 509. ed. Lips. Debilius ost δνμοεικός.

De universo vitarum ordine a Platono hic constituto adhuc multum nulli igitur. o υκ ἀ φικνειτ αι ἐτῶν t/ν-

etsi, VI Etiam Iibro X. de Re pubi. p. Gl4. A. sqq. nui morum migrationes similiter deseribun Diuitiam by Corale

249쪽

tur, quamquBm non commemorantur decem annorum millia.

Ante ψυχ' ἐκαστη in libro Stephani et ap. Euseb. Prnep. Ev. Xli I. 14. urticulus abest, non improbante He in dorsio

quamquam is nec vulgatam lectionem aspernatur. Sed quem eomparavit loeum Apolog. SO- erat. p. 39. A. ἐν έκαστος τοις κινδυνοις, is alius est generis, propterea quod nomen cum nrticulo est postpositum. Rectius talia contendas: De Rep. I. p. 339. C. ἐν et αῖς πολεσιν DasTαις. Craiyl. p. 389. C. εἰς τo χγον ἔκαoro ν. Thucyd. VI. 63. κατὰ τον ξρεψαν ἐκαοτην. P. 249. ῆ πα ι δερα set a αν- τος μετα φιλ octo φίας I Haec

qiiid significent, optime perspietas ex Diotimae oratione in Sympos. P. 206. B. - 2l2. B. sqq. et ex ipso Phaedro in lan p. 2bl. A. sqq. coli. Legg. Vill. p. 837. n. Dein αδται, pluralia post singularem, insertur, ut P. 23l. A., ubi v. annot. Quippe intelliguntur animi philosophorum, quibus philosophus arbitratur hoc

Contingstre, ut consecto tertio mille annorum circuitu, si ter detriceps eandem elegerint VitBm. in pristinam aedem suam revΡrtantur ibique fruantur deorum consuetudina ac hentitate.

κριοεως OaoνJ Iudicium de animis habendum magnifice descrihitur De Rep. X. P. 614.

B. sqq. Gorg. p. 523. A. sqq. Phaedon. p. 107. D. sqq. , quae contulisse non iniucundum erit.

recte interprotatur Ficinus: aliae in coeli quendam locum per iudicium ele

vatae.

B. ἔνθα καὶ εἰς θηρίου B. JComparata haec esse ad doctri nam Pythagoreorum de animorum migrationibus, vix est quod moneamus. Ad eandem etiam supra respiciebatur. Pro ἔνθα

quod nuper. suit qui requireret, non vidit ille, quid D 9α

nunc significet. ε ὶ ς τοδε νιξει το o χ ῆ μ α JVidelicet mo του ἀνθρωπον. Et enusam quidem, cur is tantum Bnimus, qui conspexerit aliquandoneternam veritatem, in humanum corpus migrare quest, Proximis verbis declarat, δεῖ γὰc ἄνθινωπον ξυνιέναι κτλ. in quibus ξυνιεναι absolute sine casu obiecit positum, sicut nostrum erkEnnnen, ut non opus ait nul το post ξυνιοπι inserere aut di θειαν ex superioribus re Petere. Nimirum obiecti notio continetur quodammodo iii verbis κατ'εῖdoc, de quo loquendi genere

consulas quae scripsimus ad Rei p.

250쪽

dicibus atque longe plurimis. cons. p. 247. E.

lam vero subiungitur e 1πομενον, l . e. quod Poentur, si e uti

dieitur; de quo diximus nil

em orgores indicatur ἐκ πολλιον re 9 Οεων, li. e. ex multis visis, ex multis spri suum perceptionibus: nani idonsive notio montis communis comprehendit singularum reriam sornans atque in s nimis nostris rerum s 'nsibus subiectarum consideratione donuo exsuscitntur. Itaque manifesto verborum sententin haec est: nnm ina est homin m cognoscere S eundum commune genus

naeli Begriss o d. lde ρὶ, quod sere dicitur; quod

quidem, quum ex multis prodeat visi , mentia CO-gitatione in unum comprehenditur. Dubitatur tamen, ni tm ipsum εῖδος recte dicatur ξυναιρειοθαι. Quocirca Dein dors. A at. Schleier m. alii, ξυνειρον ιένων corrigendum Censuerunt, quod eo haereret cum

diro mi ,εων. Sed primum quidem

ita expectaveris potius eiiλληφ- Φεισῶν. Deinde uis intelligimus, Cur non rectissime τὸ εἰδα edicatur mente comprehendi; quo certe nihil significatur aliud,

quam es si ei illud mentis comprehensione, id quod

profecto est eiusmodi, ut in naturam pius pi nissime conveniat. Denique nee alterum participium. ιον, ullo modo ossi eit lectioni

Non rnro enim complura participia ita coniungi novimus, ut

aliud alio definiatur, id quod hie

mioεων apertum est indicari viam et rationem, qua seri possit, ut mens tῖ εἰδος in unum coniungat et comprehendat. Exempla huius participiorum accumulationis bene multa apud ipsum Platonem reppriri ostendimus

ad Plii loli. p. 22. A. Politic. p. 293. H. 272. D. Gorg. p. 4 64. n. 47l. C. et supra ad p. 228.

D. Itaque omnia sarta tecta sunt,npe quidquam sollicitandum. Ceterum eleganter hoe loco deseribitur dialecticae munus et om-

cinna, similiter depictum illud etiam in Sophista p. 253. D. Politie. p. dib. A. Plii leb. p. 15. sqq. insta Pliae tr. p. 265. CDE. p. 266 B. p. 273. E. Quod vero

Plato id earum cognitionem a vita superioris iann eum diis in rerum divinarum contemplatione aetae

repetit, cons. de hoc sententia pilam Phaedon. p. 72. D - TTI . Menon. p. 81. C. Cicer. Tusc. I. 24.

라틴어 텍스트