장음표시 사용
141쪽
Deum recurrere . Tertio , Christum umbratiliter , & specie tenus , non vere incarnatum , & passum asserebant, ipsumque in terras venisse , ut destrue ret Iudaeorum Deum, quem unum d septem Angelis orbis fabricatoribus esse putabant. Quarto , Nuptias, & generationem tamquam ex doctrinae Daemonis profectas execrabantur . Quinto , duo distinguebant hominum genera, unum natura bonum , aliud natura malum. Denique, multi en
Saturnini discipulis ab Animatorum ei abstinebant, ut ementita hujus abstinentiae Religione simplicibus fucum facilius facerent, eisque hoc speci so pietatis obtentu suos instillarent errores. Basilidianis Haereticis nomen imposuit Basiliades genere Alexandrinus, Saturnini condiscipulus ,& Menandri auditor. Hic suae Hae reseos venena in AEgypto effudit, & , ut refert S. Clemens Alexandrinus lib. . Stromatum, gloriabatur , se habuisse Magistros Glauciam interpretem S.Petri, & S.Matis thiam Apostolum . Evangelium scripsit, quod viginti quatuor libris , erroribus a capite ad calcem refertis, exposuit. Plures in Deo substantias a misit, quarum aliae ex aliis manarent, & quaru postrema, quam Sophiam vocitabat, procreasset Angelos, quos dicebat supremi Coeli esse fabric tores , qui rursum alios Λngelos ediderunt, a quibus secundum Coelum factum sit. Iterum ab istis Angelis secundi Coeli conditoribus, alios Angelos productos fuisse somniabat, donec trecentesimum sexagesimumquintum Coelum conditum fuisset cum Angelis, qui hunc inferiorem Mundum fabricarunt. Unde illi Basilidiani Haeretici hoc barbaro vocab lo ἁβροπως utebantur, eo quod istud vocabulum his
142쪽
literis constet,quae juxta numeralem Graecorum n Iam conficiunt numerum 363. supersunt etiamnum
amuleta Basilidianorum, in quibus haec vox αβ αυξ,& alia barbara Angelorum nomina, quae procude bant, leguntur . Praeterea , Balitidiani docebant, Christum veram carnem non suscepisse, & Simoianem Cyrenaeum ejus loco Cruci suiuxum esse, mortemque pro Crucifixo non esse tolerandam. Illi, qui in eorum Sectam admitti cupiebant,quinquennii silentio, Pythagoraeorum more, probabantur , & de sua doctrina interrogati, palam negabant quid essent, quidve sentirent. Animam uniuscujusque hominis ex variis concretam esse substantiis eredebant, ex quibus varii ciebantur affectus, malisque hominibus adulterinam esIe naturam, putavel leonis, vel lupi, vel simiae, &c. prout in hoc, vel illud vitium proclives essent. Novos Pro phetas ad errores suos adstruendos excogitarunt, eisque nova , & barbara nomina indicierunt, via delicet Barcaba , & Barcopb . A quavis spurcitia
nihil labis contrahi jactitabant; eos tamen plurimi faciebant, qui ad servandam continentiam seipsos abscindebant. Animarum transmigrationem ad expianda scelera Pythagorico sensu defende bant . Non omnia peccata hac in vita commissa remitti a Deo dicebant, sed dumtaxat involunta ria. Basilides hujus Sectae auctor superstitem filium reliquit Isidorum nomine, mali Corvi, malam ovum. S. Clemens Alexandrinus quaedam refert fragmenta excerpta ex Operius, quae hic Isidorus paternae impietatis haeres, & acerrimus propugnator edidit. S. Iustinus in Dialogo cum Triphone Iudaeo meminit Saturnianorum, & Balitidianorum,
143쪽
qui ea aetate adhuc vigebant, sed temporibus sanis Γi Epiphanii, ut ipsemet testatur , paucissimi illois
cerdonianorum Haeresis ortum habuit a Cerdone Saturnini discipulo, qui e Syria Romam venit sub mgino Romano Pontifice, ubi suam Haeresim , quam tamen saepius ejuraverat, Marcioni afflavit. Hic autem Marcion, a quo Marcionitarum Haere
sis prodiit, patria fuit Ponticus, & filius Catholici juxta ac pii Episcopi, a quo, ut scribit S.Epiphanius, ob incestum Ecclesia pulsus, & Populorum suorum opprobria ac Iudibria non sustianens , clam ab oppido secessit, & Romam post Hygini Papae obitum sese contulit. Eo satim atque pervenit Marcion , inquit S. Epiphanius, ad seni res adiens , qui ab spostolorum discipulis edocti suis
pererant, ut in communionem admitteretur , frustia ab eis petiit. Quamobrem extimulatus invidia , quod Principem illic locum , ac ne Ecclesiae quidem aditum impetrabet, ad impostoris Cerdonis Harsim confugere in animum induxit. S. Polycarpus Smyrnensis Episcopus, qui tunc Romae aderat, obvium Marcio
nem habuit, cumque iste Haeresiarcha perfrictae frontis audacia ab illo fuisset sciscitatus, utrum illum cognosceret ἰ ei ex tempore respondit sanctus ille Epitcopus et Novi te ut Primogenitum Sathanae . , D. Fuit ne Haeresis Cerdonianorum diversiit Marcionitarum Haeresi ἐM. Duobus illis Haeresiarchis Cerdoni, &Marcioni, hoc caput erroris suit, duo esse Princia pia , idest. duos esse Deos; unum bonum, incognitum & Patrem Iesu Christi; & alterum m Ium , qui aspectabilem hunc condidit Mundum . ,
144쪽
legemque Iudaeis sanxit. Praeterea , uterque asse rebat , Christum veram carnem non assumpsisset, nec ex Maria Virgine natum,' sed e Coelo descendisse , atque ab ignoto Patre in terras missum , ut Imperium, seu Tyrannidem, & opera Mundi Co
clitoris everteret. Ad haec, vetus Testamentum
tamquam a malo Deo prolatum reiiciebant duo illi Haeresiarchae; Evangelium vero Lucae, tredemcimque epistolas Pauli mutilabant, nec ullos pra terea libros lacros agnoscebant. Denique, a n ptiis abhorrebant, ciborum delectum praecipiebant, & corporum Resurrectionem negabant. Admittebat tamen Haereticus Marcion quamdam in ciem Resurrectionis Animarum, quippe qui asserebat , Cainuni, Dathanem , Abironem , Sodo mitas, atque nationes omnes , quibus Judaeorum
Deus ignotus fuit, per illapsum Christi ad Inseroz
fuisse salvatas r Abelem vero, Enochum , Abrahaiamum, aliosque Patriarchas & Prophetas, quibus innotuit Judaeorum Deus, salutem non fuisse con secutos. Hos & alios ejusdem furfuris errores profuderunt duo isti Haeresiarchae, quos ceu mera delirantium somnia, & insanas lunaticorum exerra tioues merito flocci facere debemus .
D. Marcionitarum Haeresis fuitne Discipulorum numero insignis, & diuturna tM. Haec Haeresis brevi temporis spatio longe lateque instar Cancri per orbem serpsit . Marcion siquidem suos non solum Romae, & in Italia habuit discipulos , sed etiam in AEgypto, in Pa laestina , in Syria, & in aliis Regionibus , tamquaaltas radices egit pestilens illa Secta , ut diu perin
stiterit , & in alia. .ectas sub initium Imperii com-
145쪽
modi pullulant, sicut testatur Modon vetustus auis ctor, qui in Haereticos Marcionitas calamum acuit. Tres tamen , prae coeteris, Marcion habuit discipulos , quorum primus fuit Appelles , qui, ut ait Tertullianus, lib. de Praescript. cap. 3o. Iam lapsus in foemina desertor continentiα Marcionensis, Alexandriam secuset, inde post annos regressus non melior, in alteram Virginem impegit, Philumenem dictam, ma-IO genio agitatam , cujus opera futura praedicebat
Appelles , sicque Populo , di incautis quibusdam
imponebat. Praecipuus Appellis error in hoc situs erat, quod diceret, Corpus Christi Domini ex Sy-derum substantia, & quatuor Elementorum quatitatibus constitiste , quibus tandem in ea unde accepta erant resolutis, Christum in Coelum, unde venerat, revolasse , & sine corpore ascendisse doricebat, Cultuum etiam , sive Religionum indisse. rentiam admittebat. Alter celebris Marcionis di
scipulus fuit quidam dictus oneros , qui duobus
principiis, quae posuit Marcion, quorum unum erat bonum & alterum malum , tertium ipse adjunxit. Postremus Marcionis famosus discipulus ille est, quem S. Epiphanius Lucianum appellat, Tertuli. vero in lib. de Resurrect. cap. a. Origenes lib. 2. contra Celsum , & auctor Appendicis ad lib. Τertuli. de Praescript. Lucanum nominant. Hic tria itidem agnovit rerum omnium principia,& nuptias prohibuit, quod carnem a malo principio exortam ulterius propagari non debere insulse assereret. D. Nihil hactenus de Haereticis Valentinia nis dixisti, quorum tamen Secta , ut audivi , maxime viguit in secundo Ecclesie saeculo, & cceteris aliis longe celebrior evasit. ρ M. Nul-
146쪽
ECCLEsIASTICA. I Is M. Nulla profecto Haeresis fuit figmentis feracior , quam Valentiniana, ita dicta a quodam
Valentino AEgyptio Haeresiarcha , viro quidem ii genioso & eloquente , sed vanae gloriae cupidissimo. Ait enim Tertullianus lib. contra Valent,nianos cap. q. eum a fide deicivisse , quod alter ei in Episcopatu praelatus fui siet praerogativa mar traxit . Romam venit hic Haeresiarcha sub Hygino Papa, ut inquit S. Irenaeus lib. 3. cap. q. Increvit sub Pio, o prorogavit usque ad Anicetum . Porro, cum valentinus esset Philosophus Platonicus, multa in Haeresim suam ex impuris Gnosticorum lac nis , ex Platone , immo , ex Poetarum Graecorum,Hesiodi praesertim fabulis convexit, uncis mons strum conflavit, quod nec Christianum, nec hodiminem sapit. Verum enimvero a Valantinus mentem habens pastam Chymaeris, finxit in primis triginta Hones, seu Deos, qui Divinitatis fax, seu totam plenitudinem constituebant. Secundo, Principem, idest primum triginta illorum AEOnum vocabat Bais, seu Ab sum, vel Profundum , cui unam veluti coniugem adjungebat, quam Sigen , idest, Silentium , vel alio nomine πνωίαν, seu perce. ptionem , appellitabat. Tertio, Mebat, quod ex duobus primis illis Isionibus , seu ex Profundo de ex Silentio ejus conjuge, producti sunt duo alii AEones , videlicet Nus , seu Intelle Ius , de Alethira , idest . Veritas , quam dicebat esse sororem Nus . Haec est prima AEonum quaternitas . Quarto , docebat , quod ille Nus esset unigenitus illius primi IEonis, isque solus, exclusis aliis Ronibus , posset cognoscere primum Nonem . seu Profundum ,
147쪽
Alethia , hoc est, ex Intellectu & ex Veritate , duos alios Rones profluxisse dicebat, videliceri Verbum & Vitam, & ex Verbo , & nta duos alios prodiis
se Hones, nimirum Hominem, & Ecclesiam. Haec est altera AEonum quaternitas, quae alteri superiori quaternitati iuncta essicit Ogdoadem Valentinianam , seu numerum Octo Deorum , quibus alios viginti duos Nones, seu Deos adjungebat , ut tota Divinitatis plenitudo triginta Tonum , seu Deorum,numero completa, & integra subsisteret. Hinc
Valentinus ex Verbo , & Vita Decadem AEOnum ortam esse Comminiscebatur et ex Homine autem ,
in ex Ecclesia duodecim alios Rones progenitos fuisse Μebat, & ex his triginta.Konibus, Pleroma , seu plenitudinem divinitatis conflatam effrfabulabatur. Quocirca, merito Tertullianus huic
Haeresiarchae exprobrat, quod usque ad triginta s zonum foetus examen divinitatis effudit. Sexto , Carnis Re1urrectionem negabat Valentinus , triaque hominum genera constituebat, Terrenum, nia nate, & Spirittiale . Terrenum ad Cainum, Anima te ad Abelem , Spirituale ad Serbum revocabat, velut ad tres generis humani sontes Terrenos homi nes , sive bene , cive male operarentur , corruptione omnino dissolvi censebat. Animales , si bener vixerint , in mediocri Regione conquiescere ; si vero deteriora elegerint, penitus perire, atque igne extingui putabat . Spirituales vero homines natura sua bonos esse affrmabat, nec eos perire poste, sed Salvatoris Angelis matrimonio fore collocandos. Mundi, & Diaboli productionem tribuebat Demi Drgo , quem ex Ent mesi , Hebraice Acamoth, &ex substantia. animata ortum elle stulte opinabam
148쪽
ECCLEsIASTICA. 12 Itur'. octavo, duplicem Iesum cum Nicolaitis, de Cerintho posuit, ejusque corpus per Mariam v lut per canalem , vel fistulam transiisse pronunti hat . Sed haec, & alia id genus Ualentini, ejusque Sectariorum figmenta indicasse sussiciat , quia satius est ea delirantium Haereticorum somnia ignorare , aut silentio praetermittere , quam illa iam Natalitiis sitis tenebris damnata in apertam proinducere lucem.
D. Cum tota Valentini Haeresis , sicut clardexposuisti, in conjugatione , seu in varia illa coinhinatione, & dispositione triginta AEonum , seu
Deorum , praecipue consisteret, proclive erat uni cuique hanc triginta Honum combinationem pro suo arbitrio immutando, aliterque disponendo, nova, nec minuS absurda procudere Systemata.
M. Recte dicis, & hinc est, quod Valentini
discipuli, praesertim Secundus , a quo Secundianι ,α Ptolomaeus , a quo Ptolomaitae prodierunt, in his ordinandis AEonum conjugationibus variarint se iv tentiis,& in diversas abierint Sectas. Verum, quamvis in hac AEonum dispositione concordes haud essent, nec sibi constarent Valentini discipuli, omnestamen ea admittebant principia , quae ad exterminium Christianae doctrinae moralis recta collimabant . Enim vero, cum Haeretici Valentiniani docerent , sicut mox observavi, homines, quos vocabant Spirituales, este natura sua bonos , nec perire posse; seque in hac spiritualium hominum classe locum habere jactitarent, fidenter asserebant, se neque fide , di bonis operibus indigere , neque ulla disciplinae munia observare , neque fidem coram tyrannis profiteri debere, di insuper, Obscoe
149쪽
num istud statuebant corruptae moralis princI- pium et degenerem esse , nec legitimum veritatis, qui diversatus in Mundo non amaverit foeminam, nec se ei junxerit. Hoc nefandum principium Valentini norum doctrinae proram , puppimque fuisse , testatur Tertullianus lib. contra Valentinum cap.3O. D. Habuitne Valentinus multos suae Sectae diis
scipulos,qui virulentam ipsius doctrinam defenderint , ac propagarint lM. Valentinus multos habuit discipulos , qui ejus fabulas vel amplificarunt, vel alio modo exposuerunt. Ex ipsius siquidem schola prodierunt, ut modo dixi , Secundus, a quo Secundiani, quorum meminit S. Epiphanius Haeresi 3 a. & Ptolomaeus a quo Ptolomaitae, de quibus idem S. Pater agit Haeresi 33. Prodiit ex eadem Ualentini schola Marcus , qui magicas artes edoctus , dum se sacri ficium offerre simulabat, poculorum liquorem certis cariniqnibus in caeruleum , purpureuinque colorem verte
bat , & philtris utebatur , ut sibi mulierum ain rem conciliaret, quarum bene multas in Gallii4 seduxit. Hujus Marci discipuli dicti sunt Marcosii. qui suae Sectet Mysteriis initiandos baptiaabant in a
mine ignoti rerum univiersarum parentis , in veritatis Omnium rerum Procreatricis , . illius, qui ι' coelo in Iesum delapsus est. Denique, ex coenolo Ualentini gurgite promanarunt Colobarsiana Secta sic appellata a colobarsio , quem alii Marci mox laudati discrupulum , alii Magistrum esse putant; Secta Heracleo
nitarum, seu Barborianorum , cujus meminit The doretuS cap. 13. lib. I. Haereticarum fabularum a Secta Archonticorum ab Eutacto quodam Constantii Imperatoris temporibus propagata; Secta Bam. desa-
150쪽
EcCLESIASTICA. de sanis, qui singulari eruditione, & eximia consta tia in fide propaganda, ac vindicanda insignis,
postquam innumera pene opera adversus Haeretiacos, qui ipsius aetate eruperunt, lucubrasset, maculam tandem praeclarae famae adspersit, & foedas , ac pudendas Valentini fabulas, quas antehac ipse serudite redarguerat, investigabili Dei judicio e Cepit, suoque calculo comprobavit. Filius ejus di.ctus Harmonius sacris litteris apprime excultus errores patris sui tuitus est , eisque novos a se excogitatos adjecit. Sed Bardeonis , ejusque filii Ha monii errores Sanctus Ephrem Syrus perdocte con. futavit.
D. Lugendus sane est Bardetanis , viri ut ais , de Ecclesia bene meriti, lapsus, infaustusque exitus. Sed nihil de Tatiano dicis, cui similem sortem obtigille narrabant mihi nuperrimei viri
M. Ea indem, proh dolori sunestam sortem expertus est Tatianus . ille quippe , vivente S. I stino Martyre, cujus erat discipulus, in fide constans perseveravit, & egregium edidit librum adversus Gentiles, quem etiamnum modo habemus
Ast post Sancti Justini martyrium Tatianus sua scientia plus aequo elatus in Haeresim lapsus est , &relicta Roma errores in Pisidia, & Cilicia docuit.
factus Auctor Sectae Encratitarum, idest , continentium , qui nuptias detestabantur, & carnium , vinis
que usum prohibebant, indeque etiam dicti sunt Hidroparasta , seu Aquarii , quod in mysteriis sola
aqua contenti, vino penitus abstinerent. Praeterea , Tatianus IEonum quorumdam invisibilium fabulam a Valentino mutuatu est. Adamum pri