장음표시 사용
301쪽
unam cogeret Synodum. Abjecta itaque omnI cunctatione religioli1Iimus ille imperator , ad omnes sui imperii Episcopos litteras honorificer scribendas curavit, eosque, assentiente Sylvestro Romano Pontifice , ad Generalem Synodum Niceae in Bythinia Urbe celebrandam convocandos, ut hanc exortam de fide controversiam auctoritate sua dirimerent . Anno itaque 323. celebratum est Concilium Generale Nicaenum , cui interfuerunt 3I8.
Episcopi, & in quo definitum est , Filium Dei est e
ομούσιον, idest Patri aeterno consubstantialem. Arius
in hac Synodo , postquam errores suos meretricia fronte defendisset, in sua perfidia obfirmatus An, themate percuitus est , una cum duobus Episcopis Secundo Ptolomaidis , & Theona Marmaricae, qui duo Epit copi nec fidei Nicaenae, nec damnationi Arii subscribere voluerunt,ut testantur Patres Comcilii. Nicaeni in epistola Synodica, necnon Theodo- retus &Philostorgius . Quapropter hi duo Episcopi simul cum Ario ausu Imperatoris in exilium fuerunt ablegati. Euiebius quidem Nicomediensis &Theognis Nicaenus initio sormulam fidei Nicaenae penitus repudiarunt, sed postea metu Imperatoris, qui contradicentibus exilium minabatur, eam scalculo suo comprobarunt, sed ficte & simulate anam post Concilium Nicaenum cum defensores eris rorum Arii palam sese exhiberent, in Gallias ab Imperatore in exilium missi sunt. At post tres annos a celebratione Concilii Nicaeni necdum completos , hoc est anno 3 27. Arius & duo Episcopi Eusebius Nicomediensis & Theognis Nicaenus jussu Constantini ab exilio fuere revocati. Arius redux, vir totus ad fraudes concinnandas compositus, r-
302쪽
mulam Fidei Catholicam in speciem , aequivocamtamen , nec errorem excludentem Imperatori obtulit , & ab ipso facultatem obtinuit Alexandriam redeundi. Tum lcmporis Alexandriae in Throno Patriarchali sedebat Athanasius Alexandri successor, qui Ario Alexandriam reverso se tamquam murum aeneum opposuit, nec Imperatoris litteris, quibus ipsi & depositionem, & exilium minabatur, nisi Arium in Ecclesiam admitteret, flecti unquam potuit invictae ille constantiae Praesul & Arianorum malleus. Ea Athanasii constantia exasperati Ariani, Conciliabulum anno 328. juxta Cl. Pagium , Antiochiae indixerunt, in quo Eustathium illius Urbis Episcopum fidei Nicaenae egregium defens rem falsis criminibus postulatum, violatis omni hus aequitatis legibus , Sede Antiochena deposuerunt. Deinde Synodum Tyriam anno 333. habuerunt , in qua S. Athanasium , licdt innocentiam suam circa crimina sibi falso assicia de fracto Calice , de nece Arsenii & de stupro Sole clarius cominprobasset, Episcopatu exuerunt, di anno sequenti aliam Synodum Constantinopoli coegerunt, in qua novis calumniis ab Arianis oppresius Athanasius Treviros in exilium 1 uitu imperatoris millus est, &Arius in prishmum tuum statum restitutus , atque Alexandriam rem illus, ubi tamen cum turbas iterum movistet, redire Constantinopolim ab Imperatore jussus est. Huc reversus Arius subdolam fidei professionem edidit , Obtulitque Constantino, quia pestifero illo Haetesiarcha & ab Eusebio Nicomediensi delusus, jussit Alexandio Episcopo Constantinopolitano, ut Arium in communionem reciperet , sed, dum renitente sanctillimo illo Praesulas S a Arius,
303쪽
Arius, quem jam ejusdem factionis Episcopi in
Pseudo-Synodo Hierosolymitana propter encaenias , seu Templi dedicationem celebrata ad communionem admiserant, quasi triumphans properaret ad Ecclesiam ς contigit ut scelestus ille alvum exonerare volens ad publicas latrinas diverterit,
ubi terribili, justo tamen Dei judicio , disrupto ventre, instar Iudae, intestina & miseram egessit
Sublato e vivis Ario, animum non desponderunt Arianae perfidiae sectatores, quorum multi Ario nihil concedentes ferocitate , astutia, protervia , Sedes Episcopales invaserant ,& in Aulam Imperatoris irrepserant. Vivente tamen Alexandro Episcopo Constantinopolitano nihil aperto marte moliri ausi sunt, sed illo mortuo , cervicem erexerunt, turbasque in electione Ecclesiae.Constantinopolitanae Episcopi exciverunt . Catholici quippe Paulum Episcopum Constantinopolitanum
acclamarunt. Ariani Macedonium elegerunt. Vicerunt tamen Catholici. Paulus ad Thronum Constantinopolitanum , frementibus licet Arianis, evectus est, sed post breve temporis intervallum Sede sua dejectus est , & in exilium misius, vivente adhuc Constantino Magno, qui obiit anno 337. Mortuo Constantina Imperatore, S. Athanasius , Paulus , aliique Orthodoxi Episcopi ab exilio revoca ti , suisque Ecclesiis redditi sunt, hoc agente Consante Constantini Magni filio, qui Catholicis impense favebat. At Constantius Constantis frater, qui in Oriente patri suo Constantino successerat, Arianae Haereseos fautorem se palam professus est acerrimum, ejusque dilatandae studio omnia sus deque
304쪽
deque miscuit. Hinc jussu Constantii Paulus Conis1tantinopolitanus Episcopus in exilium missus est Cuculum oppidum Armeniae , ubi fauces laqueo ei elisae fuerunt, & Eusebius Nicomediensis , lecto
Paulo,Sedem Constantinopolitanam invasit. Ariani, seu Eusebiani, ita dicti ab Eusebio Nicomediensi , Constantii Imperatoris patrocinio freti ad
Iulium Romanum Pontificem litteras dederunt, quibus illum adversus Athanasium commovere conati sunt. Athanasius itidem Romam Presbyteros misit, qui ipsius causam coram Summo Pontifice tutarentur . Synodus Alexandrina ex .Hgypto, Lybia & Thebaide coacta, cui centum ferme inter
fuerunt Episcopi, Epistolam Synodicam ad eumdem Pontificem misit, in qua Athanasii fidem &innocentiam vindicabat. Athanasius, acceptis 1 Romano Pontifice litteris, Romam se contulit, ubi per octodecim menses accusatores suos sibi male conscios frustra expectavit, ut constat ex Epistola Julii Papae ad orientales data . Idem S. Athanasius testatur in Apolog. a. his verbis: Cum igitur Romam pervenissemus , Iulius continuo ad Eusebianos litteras scripsit, missis eo duobus ex suis Presisteris , Elpidio in Philoxeno. Illi ver, , ubi nostram Roma prasentiam audivissent, plurimum conturbati sunt, quod contra spem eorum me umam contuli1sem. Raejecto igitur itinere futiles , inaaesque tergiversando causidicationes commenti sunt. Et in epistola ad Solitarios idem S. Doctor asserit Eusebianos causatos futile , se ob bella Persarum Romam venire non posse . Dum o haec Romae agerentur, Eusebiani anno 3qI. Synodum Antiochiae convocarunt, in qua S. Athana-fium Episcopatu abdicarunt de in ejus locum subro S 3 ga
305쪽
garunt Gregorium Cappadocem , qui armatis militibus septus Sedem Alexandrinam occupavit, &in Catholicos ccedibus, & exiliis crudeliter saeviit. JuIius Summus Pontifex Romae anno 3q2. Synodum celebravit, in qua, discussa S. Athanasii causa, eum innocentem pronuntiavit & in suam communionem , desperatis Eusebianis, recepit. Augebantur in dies turbae , ad quas sopiendas Concilium Sardicense in Illyrico Constantis & Constantii Imperatorum consensu indictum est anno 347. Sed vix incepto hoc Sardicensi Concilio , ortum est Episcopos Orientales inter S Occidentales magnum divortium . Orientales quippe Episcopi Arianae Haeresis labe infecti, causae suae diffisi, vel
aegre ferentes, quod Athanasius N Marcellus AncyranuS, quos praedamnaverant, locum haberent, inter Episcopos, sese ea Concilio subduxerunt &Phlippopolim Urbem Thraciae secesserunt, ubi separatim habuerunt Synodum, quam Sardicensis nomine falso nuncuparunt, & in qua Athanasium S Marcellum iterum damnarunt, Julium Papam , , Osium Cordubensem Episcopum anathemate perculerunt, novamque condiderunt fidei formulam , in qua Consubstantialis vocem omnino suppresserunt. Occidentales vero Episcopi in Concilio Sardicensi congregati fidem Nicaenam confirmarunt, S praecipuos factionis Arianae Episcopos damnarunt , suisque Sedibus deposuerunt. Post celebrationem hujus Concilii Sardicensis, quod non solum convocatione, sed etiam exitu oecumenicumsu isse , non obstante Arianorum Episcoporum recessu, probabilius censent viri eruditi ; adeo inter Episcopos Orientales & Occidentales distentiones
306쪽
recruduerunt, ut gravibus & continuis tumultibus Ecclesia fuerit exagitata. Imperator Constaus, cujus auctoritate convocatum fuerat Sardi cense Concilium , obtinuit a fratre suo Constantio , ut Athanasius & Marcellus , qui in hoc Concilio fuerant absoluti, suas Sedes recuperarent. Sed illa non fuit diuturna tranquillitas. Nam mortuo Constante anno 33 o. Episcopi Ariani iterum orthodoxos Episcopos suis Sedibus exturbarunt , Athanasii damnationem confirmarunt in Concilio Episcoporum Occidentalium Arelate habito anno 3 3. &in Concilio Mediolanensi anno 333. omnes Episcopos , qui Athanasii damnationi subscribere detrectabant, carcere , aut exilio mulctarunt, & alios suae Sectae viros in eorum Sedes intruserunt. Inter haec , Athanasius ad necem sollicite quaesitus, divino tectus praesidio, Arianorum, qui ne ipsius quidem nomen ferre poterant, malas artes , fraudes S insidias mirabiliter evasit. Dum sic periclitare qtur Ecclesia, peropportune accidit, ut inter Episcopos Arianos ortae sint circa doctrinam haud leves contentiones , quae in causa fuerunt, cur novas identidem fidei formulas figentes ac refigentes, nec sibi unquam constantes , in varias abierint Sectas, quae mutuo inter sese pugnantes, ultimum tandem sibi exitium intulere .
D. Recense, si placet, illas Sectas, in quas divisi sunt Ariani lM. Injecto semel inter Arianos discoratae
Pomo, alii, quos inter cententur iacetius, Euno-mius Aetii discipulus , Acacius Caesareae, Eudoxius
Antiochiae Episcopi purum putumque Arianismum propugnantes, Filium Dei Patri dissimilem praedi-
307쪽
carunt, R ideo dicti sunt Anomaei. Alii Filium Des Patri similem esse in substantia , sed non consubstantialem asserebant: & hi Semi-Ariani sunt appellati. Puri Ariani dicti Anomaei Sirmii convenerunt , ibique Formulam fidei plane Arianam ,
quae vulgo vocitatur secunda Formula Armiensis condiderunt. Tres enim Formulae Sirmii Urbis co scriptae nomine Ieguntur , quae tribus diversis Synodis Sirmiensibus editae sunt. Prima graece concepta est cum anathematismis xxv.& in ea damnantur anathemate,qui dicunt Filium Dei de non extantibus, aut ex altera Impostasi esse , vel fuisse tempus , aut feculum quando non erat. Haec prima fidei Sirmiensis Formula , quam S.Hilarius in lib. de Synodis ut Catholicam commendat, conscripta est in
Concilio Sirmiensi celebrato anno 3 I. Contra
Photinum , qui negabat Divinitatem Christi & purum hominem adstruebat.Secunda Synodi Sirmiensis Formula, quae plane Ariana erat, edita est in secunda paucorum Arianorum Episcoporum Sirmiensi Synodo habita anno 337. sicut post BarOnium solide probat Cl. Pagius in sua critica ad annum 337. Huic secundae Sirmiensi Formulae, quod certe dolendum maxime est, subscripsit Osius Cordubensis Episcopus , & qui antehac acerrimus erat fidei Nicaenae defensor & Arianismi insectator , ne tamen exilium, bonorumque proscriptionem pateretur , dedit in extrema senectute impietati manus . At Liberius Papa , quidquid contra obstrepant nostri temporis Haeretici, non huic secundae
Sirmiensi Formulae, quae Omnino erat haeretica ,
subscripsit; sed tantummodo primam Sirmiensem Formulam, quae sensum Catholicum patiebatur,
308쪽
ECCLESIA ITICA. 28 Ita dii exilio fractus probavit. Denique, terti sfidei Sirmiensis Formula condita est Sirmii in pamcorum Episcoporum conventu anno 338. &inea vocis δριος σιγ, seu consubstantialis, nulla quidem
mentio fit, sed Filius Dei dicitur ὁμοιουσιος, idest. Patri per omnia similis, ut videre est apud S. Αth nasium in lib. de Synodis. Secunda Sirmiensis Foris muta , quae, ut dixi, pestilens doctrinae Arii virus exprimebat, recepta & approbata fuit in Synodo Antiochena habita ab Eudoxio Ariano illius Urbis Episcopo. Ast coeteri alii Episcopi Orientales hanc
secundam Sirmiensem Formulam reprobarunt in Concilio Ancyrano anno 338. dogma itidem An meteorum damnarunt & rejecta voce , seu
consubstantialis, Filium Dei Patri δμοιάσιον, idest , per similain esse in substantia definierunt. Constantius Imperator hisce continuis Episcoporum disputationibus fatigatus, duas Synodos cogi jussit, unam in occidente, alteram in Oriente . Occidentales Episcopi Ariminum , Orientales Seleuciam Isauriae Urbem convenerunt. Episcopi occident Ies quadringenti ferme Arimini congregati sunt
anno 339. primum Nicaenam fidem confirmarunt, tum Valentem , Ursacium & Germinium Episcopos Arianos deposuerunt, ac decem Legatos miserunt ad Imperatorem Constantium, quorum adventum Valens & Ursacius antevertentes , in
errorem induxerunt Constantium, qui jussit Tauro Praefecto, ne Episcopos Λrimini congregatos dimitteret , donec Formulam Sirmianae non dissimilem a Valente &Ursacio paulo ante compositam approbassent. Quo factum est, ut multi ex illis Episcopis taedio α molestia victi tandem cesserint οῦ
309쪽
alii vero Ualentis & Ursacii fraudibus decepti praedictae sibi oblatae formulae , quam a Catholica doctrina non abhorrere putarunt, subscripserint imprudentia lapsi. Eodem anno 339. Episcopi Orientales centum sexaginta, ut testatur S. Athanasius, qui Seleuciam convenerant, duas in partes Arianorum videlicet & Semi-Arianorum scissi, acerrime in Concilio inter. se digladiati sunt. Semi-Ariani Acacium Caesareae Palatii inae Episcopum , Ge Orgium Alexandriae, Uranium Tyri, aliosque Episcopos Acacianae, seu pure Arianae factionis deposuerunt & a Fidelium communione separarunt. Sed hi condemnati confestim convolarunt ad Constantium Imperatorem , qui ex eorum sententia aliam Constantinopoli indixit Synodum, in qua novam fidei Formulam ab Acacio conflatam approbarunt
quinquaginta Ariani Episcopi, qui victisim deposuerunt, Omnique communione excluserunt Basilium Ancyranum, Macedonium Constantinopolia tanum . Eleusium CiZicenum , Eustathium Sebasienum, Silvanum Tarsensem Episcopos Semi. Arimnos. De pulso a Sede Constantinopolitana Maced nio, Ariani Eudoxium Antiochiae Episcopum Arianum in throno Constantinopolitano collocarunt, &in Eudoxii Antiochenam Sedem vacuam Meletium e Sede Sebastena transtulerunt. Sed Meletio paulo post , ob fidem Nicaenam , qua in aperte post hanc promotionem proseilus est, Sede Antiochena deae-cto, Euzojum Arianum suffecerunt. Ad has Arian rum factiones accessit nova secta Aerianorum, ita dicta ab Aerio ejus auctore , qui Arianae Haeresi multos de suo addidit errores , asseret S primo, imutile esse orare, vel sacrificium pro Defunctis o
310쪽
ferre . Secundo, Episcopis simplices Presbyteros aequabat. Tertio, stata jejunia, &in Ecclesia ab omnibus observari solita improbabat. S. Augustinus lib. de Haeresibus cap. I 3. ait Λerium , eum esset Presister doluisse, quod Episcopus non esset ordinatus. Hinc prae invidia aegrer admodum serens quod Eusathius, cujus sodalis, seu condiscipulus erat, ad iSebast hae in Armenia Episcopatum pervenisset,ejus famam procacibus calumniis appetiit, S magna plebis ad se pertracta multitudine sectam condidit, de qua legi potest S.Epiphanius Haeresi 76. Inter haec Arianorum dissidia, & novas illorum gliscentes factiones,fides de Consubstantialitate Verbi divini in Concilio Generali Nicaeno stabilita reflorere cspit in omnibus occidentis Ecclesiis, praeter tamen Ecclesiam Mediolanensem , quam regebat Auxentius Episcopus Arianus,exceptis etiam quibusdam Illyrici Ecclesiis, in quibus Ursacius , Valens , & Germinius Ariani Episcopi, Haeresim , quamdiu vixerunt, fovere non destiterunt, Alexandriae, & AEgypti Ecclesiae in professione fidei Niacaenae constanter perstiterunt. Quin & Semi- Ariani Episcopi, qui, vivente Constantio Imperatore fuere ab Arianis in Concilio Constantinopolitano damnati, & in exilium pulsi, sub Juliano , & Ioviniano Imperatoribus suis Sedibus restituti Arianos
condemnarunt, & quamvis Consubstantialis vocem respuerent, quod eam in Scriptura Sacra non legerent , & pravo sensui obnoxiam esse reputarent, cum Catholicis tamen, qui Verbi divinitatem , ejusque cum Patre consubstantialitatem profitebantur , communicabant. Circa annum 36O. nonnulli , qui, teste Sancto Λthanalio Epist. I. ad Se