장음표시 사용
391쪽
terminaretur, qui tamen ad necem quaesitus insequentes se callide elusit, & in Thebaidis solitudine latuit, donec ad Imperium , mortuo Iuliano , evectus fuerit Iovianus optimus Princeps,qui Ath nasium Sedi suae restitutum, tanquam constantisti nium fidei assertorem plurimum coluit, non aliam ab eo quam Nicaenam fidei regulam accepit, nec unquam permisit religiosissimus ille Impetator, ut Ariani negotium facesserent Athanasio , illumque dSede Alexandrina exturbarent. Sed breve, heu nimium t fuit Ioviani Imperium . Valens, qui ei su cessit, ab Eudoxio Episcopo Ariano baptizatus edixit , ut Omnes Episcopi, qui, imperante Constantio, depositi fuerant, suis e Sedibus pellerentur. Quam persecutionem Sanctus Athanasius in paterno sepulchro delitescens evasit. Tandem ab eodem Valente Imperatore anno 367. revocatus, per sex annos in tranquillitate vixit, & variis pro Christi Ecclesia laboribus perfunctus, multis per quadraginta annos tempestatibus actus, obiit, ut probabilius censent viri eruditi Pagius, & de Monifauconsixto nonas mensis Maii anni 373. Valentiniano Aug. Iv. & Valente Aug. Iri Coss. postquam Alexandrinam Ecclesiam summa vigilantia 46. annis administrasset, cujus laudes Sanctus Gregorius Na-Σianzenus Oratione singulari, quae inter editas est
Habes compendiose descriptas Omnes calami- eates, & persecutiones, quas S. Athanasius passus est ab Arianis, quorum ipse unus pene omnium impetum excepit, unus innumeros profligavit. Si autem plura scire desideres, legesis vitam S. Athanasii a Cl. viro Godefrido Hermantio anno 16II. gal lic
392쪽
tico idiomate editam, & omnium sermone celebr tam . Legesis etiam vitam S. Athanasii, quam in fronte postremae editionis illius operum praefixit doctissimus P. de Monifaucon . Bene multa opera composuit Sanctus Athanainsius , quae sive edita, sive hactenus inedita, extant in postrema & accuratissima illius operum editi ne a laudato P. de Monifaucon adornata. Opera Sancti Athanasii supposititia sunt: Diasputatio contra Arium in Duodo Nicaena . Homilia de Sancti a Deisara Virgine. Dialogi quinque de Drunitate . Tractatus de desinitionibus . Dialogus inter Orthodoxos, o Macedonianum eontinens ao. capiatula . Quaestiones 133 . ad Antiochum. Dicta , O In terpretationes Parabolarum Eoangelii.suasiones I 33. uuaestiones alia 2o. Disputationes cum Ario Laodicea Babita. De unita Deitate Trinitatis ad Theophilunis libri 7. Ad Monaebos exbortatio. Epistola ad Marcum Papam cum rescripto Marci. De Passione magianis D. N. Cruci a in Beoto. Declaratio Levitiaci. Homilia septem ab Holsenio Latinὸ edita. Exp stiones undecim de Incarnatione Verbi. Sancta one-cletica Virginis Alexandrina Vita . Refutatio 'pocriseos Meletii, Eusebii, O Pauli Samoistent. Hi xia de Melchisedecho. Opera Sancti Athanasii dubia sunt i Smopsis Seripturae Sacra . Testimonia ex Sacra Scriptura docommuni essentia Patris , Filii , O Spiritus Sancti . Sermo in Passionem, O crucem Domini. Ombolum, quod sic incipit: Quicumque .ult salvus esse σc. Expositio Fidei. Opera denique Sancti Athanasii, quae amplius non extant, sunt: commentarii in Ecclesiasten . Com-
393쪽
mentarii in Cantica Canticorum . Contra Valentem, in
ursacium liber I. Variae Epistolae, praesertim Festales, aliaque opera, quorum iacturam merito luget doctissimus P. Monifaucon in Praefatione postremae editionis operum S. Athanasii. D. Hactenus credideram, Symbolum, cujus initium est: quicumque vult salvus esse erc. genuinum esse Sancti Athanasii foetum, maxime cum istud
Symbolum sub nomine Sancti Athanasii in Divinis ossiciis recitandum proponat Ecclesia. Rationem ἱgitur scire velim, cur istud Symbolum inter dubia Sancti Athanasii Opera reponas. M. Hoc Symbolum, quod vulgo dicitur Samcti Athanasii, ideo inter dubia illius Patris opera reposui, quia omnes ferme hujus temporis periti Critici illud Sancto Athanasio abjudicant. Sed quia nonnulli post Baronium hoc Symbolum S. Athan sici attribuunt, malui inter dubia Sancti Athan sit opera illud recensere, quam inter supposititia
omnino numerare. Praecipuae autem rationes, quia
hus moventur eruditi Critici, ut hoc Symbolum
abjudicent Sancto Athanasio , sunt illae. Primo, quia in antiquis, & probatae fidei Codicibus MSS. pene omnibus Operum Sancti Athanasii hoc Symbolum desideratur, di de eo ne vola quidem, ac vestigium ullum apparet. Secundo, quia stylus, sermonisque contextus nequaquam Graeci hominis est, feci latini, quod certe non cadit in Athanasium, qui nonnisi imperfecte latinam linguam callere pintuit . Tertio , si Symbolum istud revera Athanasii fuisset, omni procul dubio illud laudatient Cyrillus Alexandrinus,Ephesina Synodus,Sanctus Leo Papa, di Concilium Chalcedonense, dum contra Neit
394쪽
rianam, & Eutychianam Haereses loquuntur . Hoc siquidem Symbolum Nestorianorum , & Eutychiainnorum errores diserte rejicit. Ex quo etiam evinci . tur hoc Symbolum a Sancto Athanasio non fuisse seditum, cum certissime constet , Nestorianorum , α Eutychianorum Haereses posteriores esse S. Ath,
nasio . Quarto, si illud Symbolum esset Sancti Athanasii , illud etiam citassent Patres Latini, qui post
exortum Schisma Photianum usque ad Gregorii IX. tempora contra Graecos de Processione Spiritus Sameti acerrime disputarunt. Nemo quipper negari potest, quod hoc Symbolum, in quo aperte adstruitur Processio Spiritus Sancti a Patre & Filio, ad convincendos Graecos Schismaticos magnum habuisset pondus ob summam Sancti Λthanasii in utraque Ecclesia auctoritatem , di tamen nec Latini Patres, qui contra Graecos Schismaticos de Pro cessione Spiritus Sancti disputarunt, nec Patres, qui Contra Nestorianam , & Eutychianam Haereses scripserunt, ullam omnino illius Symboli mentionem fecerunt. Hae sunt in summa rationes, quibus m ventur periti Critici, qui hoc Symbolum abjudicant Sancto Athanasio. Ex adverso, hi qui cum Eminentissimo Annalium parente hoc Symbolum Sancto Athanasio vindicant suas itidem proferunt rationeS , & momenta. Quo fit, ut, cum de Auctore illius Symboli necdum inter eruditos viros conveniat , illud inter dubia saltem Sancti Athnasii Opera reponendum esse duxerim , quod nemo mihi vitio vertere debet.
D. Cui igitur Auctori attribuunt periti illi Critici hoc Symbolum , quod Sancto Athanasio ab-judicant ἰ
395쪽
M. Symbolum istud aliqui Eusebio Vercelia, tensi tribuunt; nonnulli Anastasio Sinaitae; alii Vi centio Lirinensi ; alii Anonymo Theologo Gallo , qui Pipini, vel Caroli Magni temporibus floruit, ocis casionem praebente controversia de Processione Spiritus Sancti in Gallicis Synodis tunc vehementer agitata. Alii denique longd plures hoc Symbolum tribuunt Vigilio Tapsensi in Africa Episcopo,acerrimo sub finem quinti saeculi Fidei Catholicae defensori contra Wandalos,qui ArianaHqresi infecti Catholicos omnes in Africa dira persecutione vexabant . Floruit etiam idem Vigilius eo tempore, quo Nestoriana, & Eurychiana Haereses magnos in dies progressus, praesertim per Orientales Ecelesias age-hant,multaque Vigilius opera scripsit,quae non suo, sed sub antiquorum Patrum , praeiertim sub nomine Sancti Athanasii, evulgavit, ut constat ex Dia logo adversus Arianos, Sabellianos, & Photini nos, quem ipse Vigilius sub nomine Sancti Athanais si contra Arium, Sabellium, & Photinum coram Iudice Probo disputantis composuit. Cum igitur familiare esset Vigilio Tapsensi, opusculis, quae in publicum contra Haereticos emittebat, praefigere antiquorum Patrum, & praecipue Athanasiii nomen, dissicile creditu non est, hoc Symbolum fuisse editum a Vigilio Tapsensi sub nomine Sancti Athanasii.
D. De Osio Cordubensi Episcopo, de Liberio Papa, de Marcello Ancyrano memini, te in s periori Colloquio mentionem fecisse, sed quid contra ipsos Ariani machinati fuerint, quoque pacto ipsi Λrianis restiterint, & Catholicam Religionem Propugnaverint i nunc breviter explices velim. M. Dum
396쪽
M. Dum de Osio Cordubensi Epissicopo dicere me compellis, infandum profecto iubes renovare dolorem . Osius quippe meritis insignis , quem ad pacanda infausta Arianae Haeresis exordia Coninnantinus Magnus Alexandriam miserat, ejusque Opera , & sanctissimis consiliis usus fuerat; ille, inquam,osius temporeDiocletianeae persecutionis acinceptis plagis , & vibicibus pro fidei confessione totiorbi spectabilis; ille, qui Legatus Apostolicus duo-hus Oecumenicis Conciliis Nicaeno primo, & Sar dicensi,pluribusque aliis Nationalibus Synodis conistra Arianos celebratis praefuerat, ille, qui tot illustres legationes sub Constantino Magno summa Cum laude obiverat, nonagenarius tandem senectuistem suam turpissimo lapsu foedavit, & vi compurusus secundae Sirmiensi Fidei Formulae, quae purum , putumque Arianismum exprimebat , subscripsit. Sed eum facti postea poenituit, teste S. Athanasio in Epist. ad Solitarios pag. 8 6. & paulo antequam moreretur, Arianam Haeresim diris devovit, vetuitque a quoquam probari, & recipi. Eidem sectindae Sirmiensi Formulae Fidei plane Arianae cum Osio subscripsisse Liberium Papam, qui Iulio in Pontificatu successit anno 332. asserunt nomnulli . Sed prae aliis nobis probatur sententia ill rum , qui docent, Liberium Papam ob invictam in fide constantiam ab Imperatore Constantio missum fuisse in exilium , eumque exilii taedio fractum , &impotenti recuperandae suae Sedis desiderio aestuantem subscripsisse damnationi Athanasii, sicut & primae Sirmiensi Formulae Fidei editae contra Photi num , quae nihil Catholicae Fidei adversum aperte complectebatur. Liberius, post Athanasii damna- Λ a tio
397쪽
tionem, Romana: Sedi restitutus, Felicem, qui in Sedem Romanam auctoritate Constantii Imperat ris intrusus fuerat, Roma expulit, & ut lapsum suum repararet, Fidem Nicaenam palam professus est, cum Sancto Athanasio societatem iniit, Semi- Arianos ad Catholicam Fidem adducere pro virili studuit, sicque sancte vixit, ut ejus nomen in mulistis Martyrologiis, in Sinaxariis, & Menaeis Graeco inrum die xxvII. Augusti, velut S. Pontificis fuerit imsertum . Immo non desunt viri eruditi, quos inter
censentur Cardinalis Perronius in sua ad Magns Britanniae Regem Responsione , Bellarminus in defensione Felicis Papae , & Henschenius in Appendice stomo tertio mensis Aprilis subjecta, qui asserunt, Felicem, qui anno 333. exulante Liberio , Pontifex Romanus ab Λrianis ordinatus est, verum fuisse Pontificem Romanum , eumque sancte obiisse probant ex inscriptione Sarcophagi ejusdem Felicis ab aliquot annis reperta, in qua legitur: me jacet corpus Sancti Felicis Papa , O Mar ris , qui Constantium Hareticum damnavit. Verum , cum in contrariam opinionem abeant alii perdecti Scriptores eristimo nihil certi de hac controversia dici posse. De Marcello Aneyrano, qui Arianos accerrime insectatus est, sat superque diximus in Collo quio de Haeressibus quarti Ecclesiae saeculi agendo de errore Photini,qui fuit Marcelli discipulus. An no 336. Marcellus Sabelliani erroris insimulatus, Sede Ancyrana ab Arianis depositus est , & in ejus locum Basilius subrogatus . Sed Marcellus, oblata
fidei professione , a Julio Papa, & postea a Concilio Sardicensi absolutus communioni Athanasii in- divulse semper adhaesit . Multa contra Arianos scri-
398쪽
scripsit volumina , quae temporum injuria interci- cierunt . Supersunt nunc quaedam fragmenta libri, quem edidit contra Asterum, quem Marcelli librum confutavit Eusebius Caesariensis. Nonnulli antiqui & recentiores Scriptores assirmant, Mariscellum nimio ardore in oppugnando Arianorum errore abreptum , in oppositum Sabellii errorem deflexisse. Sed quamvis negari haud possit, Marcellum his quandoque verbis usum esse, quae Sabelliano errori in speciem favere videntur , eum tamen ab hoc errore abhorruisse patet ex professio.
ne fidei, in qua Marcellus , & post ejus obitum illius discipuli Sabellianain Haeresim conceptis verbis detestati sunt. Obiit Marcellus anno 37q. anno videlicet post mortem S. Athanasii. . D. Fuerunt ne in quarto Ecclesiae saeculo alii viri illustres , qui Arianam Haeresim scriptis impugnarunt , & persecutionem Catholicae fidei causa
passi sunt lM. Sicut S. Athanasius fuit in Oriente Arianae Haereseos infensissimus hostis , & fidei Nicaenae tu trepidus assertor, sic Sanctus Hilarius in Occia dente perpetuum Arianae impietati bellum indixit, ac merito Arianorum in Occidente domitor passim audit. E Galliis oriundus erat S. Hilarius, & jugi sacrae Scripturae lectione ab Idololatria ad fidem Christianam conversus, patriae suae Pictaviensis Episcopus factus est . Contra Arianos fidem Cain tholicam in Concilio Mediolanensi anno 3 3. celebrato strenue defendit. Λ communione Episcopo-ruin Saturnini Λ relatensis, Ursacii & Valentis , qui in Occidente Arianae Haereseos Primipili erant,
399쪽
Biterrensi, in qua fidem Nicaenam, & Athanasium constanterr tuitus est, factione Saturnini Arelatensis Praesulis Ariani in Phrygiam exul a Constantio Imperatore missus est. Interfuit Concilio Seleu- ciensi , in quo magno animi ardore , & mirabili ingenii vi adversus Arianos pro Nicaena fide disputavit. Quin etiam eosdem ab hac Synodo reve tentes ad conspectum usque Constantii prosecutus est, ut coram Imperatore fidei causam, quam tum in Oriente , tum in occidente periclitari aegre videbat , Omnibus ingenii, & eloquentiae suae nervis sustineret. Sed illius acumen pertimescentes Ariani persuaserunt Constantio, ut eum ad pristinam Ecclesiam postliminio liberum remitteret. Victor itaque , & ab exilio redux Hilarius anno 36o. frequenteS , teste Severo Sulpicio, Synodos in Galliis habuit, ut ruinas ab impio Saturnino, & ab aliis Arianae Factionis asseclis illatas repararet, fidem
Nicaenam firmaret, & Conciliorum Ariminensi S , de Seleucientis decreta penitus rescinderet. Saturninus. Arelatensis Episcopus, & Paternus Petricoriensis Praesul proscripti sunt. Alii vero Episcopi,
quos rerum in Concilio Ariminensi vere gestarum poenituit, ad communionem fuere admissi. Comtra Auxentium Mediolanensem Episcopum Arianum coram Imperatore Valentiniano, qui tum
temporis, idest anno 363. Mediolani aderat, disputavit, eumque Arianismi convicit. Tandem post tot labores gloriose pro fide Catholica tam in Oriente, quam in Occidente exhaustos, obiit S. Hilarius anno 367. sive, ut ait Severus Sulpicius, sexto anno postquam redierat in Gallias. Vita isS.Hilarii legenda est apud Bollandum tom. I.die X v.
400쪽
mensis Ianuarii. Eruditi Patres Benedectini Co gregationis S. Mauri novam , & emendatissimam ejuS Operum , quae accurate cum variis MSS. C dicibus contulerunt, Editionem adornarunt. Opera genuina S. Hilarii sunt: De Trinitate
libri Q. Adversus Constantium Imperatorem. liberanus . Ad eumdem Imperatorem libri duo. Adversus Dianos, o Auxentium liber unus. Liber de Onodis adversus Arianos . Fragmenta ex Opere Historico de nodis libri duo. Commentarii in Evangelium S.Matthaei. commentarii in Psalmos. Sancti Hilarii scripta legi posse inossenὶ pede scribit S. Hieronymus . Opera S. Hilarii supposititia sunt: Epiuola ad
Augustinum. Alia ad eumdem. Carmen in Genesim .
Liber de Patris , σ Filii unitate. Liber de Essentiata Patris , O Filii . . Epistola S. Hilarii ad Abram filiam suam no nulli viri eruditi inter illius Patris opera supposi-ritia reponunt; sed quia alii periti Critici hanc Epiastolain Sancti Hilarii genuinam esse assirmant, comsultius esse putamus, propter hanc Criticorum altercationem , Epistolam istam inter dubia S. Hilarii opera collocare. Opera S.Hilarii quae non amplius extant, sunt ista r Tractatus in Iob . Commentarii in Cantica canticorum . Hinoria Ariminensis, in Seleuciensis Onodi adversus Valentem, O vrsacium . Liber adversus Salustium, seu Dioscurum Medicum . Liber omno rum . Liber M steriorum . Epiuota plures .
Sancti Hilarii aelum in profliganda Λriana. Haeresi aemulatus est Lucifer Calaritanus Episcopus, qui plures libros ad veritatis, & Ecclesiae defensionem edidit, duos vidςliςςt ad constantium impe- Aa 3 ratf-