장음표시 사용
421쪽
idem Combenus , & post ipse in Cl. Pagius ad annum 36 a. Amphilochio, ut legitimo Authori attribuunt , quamvis Baronius , Bellarminus, Godefridus Hermantius, aliique viri eruditi negent, hanc
vitam Sancti Basilii fuiste ab Amphilochio descriptam, eo quod plura continere videatur, quae veritati Historiae repugnant. Cotelerius tom. a. Monumentorum Ecclesiae Graecae exhibet Sancti Amphil ellii Epistolam Synodicam ad Episcopum, cujus nOmen periit, & Synodi nomen tacetur. Obiit Amphilochius anno 394. ejusque nomen inscriptum est Martyrologio Romano ad diem xx III. Novembris. Maximus Cynicus,qui de Episcopatu Constantinopolitano cum Sancto Gregorio Naaianaeno contentionem habuit, librum de Fide contra Arianos scripsit, qui ad nos non pervenit. Diodorus
Sylvani Tarsensis Discipulus, & Praeceptor S. Chrysostomi, & Theodori Mopsuestent anno 376. Tarsensis Episcopus consecratus, eruditos in Scripturam Sacram Commentarios adornavit, in quibus, praetermissis Allegoricis sensibus,quibus ante ipsum alii Scripturae sacrae Interpretes plus aequo indulgebant, sensui litterati unicd inhaeret, unde maximam apud eruditos sui saeculi viros famam,& eruditionis stloriam sibi comparavit,sed post ejus mortem,& ia1equentibus saecuIis doctrina Diodori multis suspecta visa est, ipseque male audiit, quod praelusisset errori, quem postea de duabus in Christo Personis
exerte docuit Nestorius Constantinopolitanus Episcopus. Fragmenta quaedam Commentariorum Diodori adhuc extant in Catenis Graecis. Timo theus in Sede Alexandrina Petri succellor scripsit, teste Sozomeno lib. 6. Hist. Eccles. cap. 29. vitam
422쪽
ollos , & aliorum Monachorum , qui in AEgypto, imperante Theodosio, floruerunt, quod opus modo non extat . Epistolam ejusdem Timothei ad Diodorum refert Facundus lib. q. cap. a. in qua se Athanasii discipulum Timotheus profitetur. Eusebius Vercellensis Episcopus multas scripsit Epistolas, & Commentarium Eusebii Caesariensis in Psalmos latine vertit, teste S. Hieronymo. Hilarius Romanae Ecclesiae Diaconus, qui Luciferaniorum Schismati adhaesit, Auctor est Commentariorum
in Epistolas S. Pauli, qui jam olim S. Ambrosio erant falso adscripti. Auctor est etiam idem Hilarius operis Quaestiouum Veteris , O Novi Testamen ti, quod perperam sub nomine S. Augustini alias
circumferebatur. In his duobus Operibus, ut recte observat Possevinus in Apparatu , multa permi stet Hilarius, quae PeIagianos redolent errores, re quae benigna aliqua interpretatione molliri nono
posse videntur . Philaserius Brixiensis in Italia Episcopus scripsit librum de Haeresibus , qui etiamnum perstat. Philastrio in Brixiensi Episcopatu succese
sit Gaudentius, qui plures Tractatus, seu Sermones habuit variis de argumentis , qui extant in Bibliotheci S Patrum. S. Paulinus in Campania Italiae Provincia Nolensis Episcopus , plures , easque elet gantes scripsit Epistolas , & varia Poemata. De nique , millis aliis Scriptoribus, qui in quarto Ecclesiae saeculo aliquas lucubrationes ediderunt, unum dumtaxat celebriorem proferam S. Epiphanium , qui in Palaestina prope Eleutheropolim circa annum 3 ao. natus, diu postea cum Monachis AEgypti, & Palaestinae versatus est, & Constantia, seu Salaminis in Cypro Iosula factus Episcopus, floruit sub
423쪽
sub Iuliano, Ioviano, Valente , Gratiano , Theodosio & Arcadio Imperatoribus . Gravem contentionem, occasione Origenistarum , habuit S. Epiphanius cum Joanne Hierosolymitano Episcopo ,
quem tanquam fautorem errorum Origenis accusavit; eaque contentio acrius deinde recruduit
S. Epiphanium inter & S. Chrysostomum Constantinopolitanum Episcopum, postquam videlicet Theophilus Patriarcha Alexandrinus collecta SP nodo anno Ao .Origenem daninavit,ac plures Monachos, quos doctrinae Origenis adstipulari existimabat , e Monasteriis expulit. Hi siquidem Monachi suis e Sedibus extorres Constantinopolim commigrarunt , eosque S. Chrysostomus benigne exceptos fovit obsequio, victuque quotidiano. Quod aegre admodum ferens S. Epiphanius, Synodum , eodem anno qo I. in Cypro celebravit, in qua Origenem damnavit, & Epistolam ad S. Joannenus Chrysostomum scripsit, ut eum induceret ad proscribendos Origenis errores. Quin, & ipse Epiphanius anno qor. Constantinopolim accellit, ubi cum S. Joanne Chrysostomo, qui tamen illum ad pacem omni Ossicio invitavit, omnem perrupit communionem. Sed perspecta invicta S. Joannis Chrysostomi moderatione, tacitus abscessit, dumque suam reverteretur Ecclesiam, eodem anno, die incerto S. ille Antistes senio jam confectus mortalitatem explevit, quem Ob quinque linguarum peritiam mντο τον appellarunt, multisque Encomtis saepius Sancti Patres commendarunt. Opera genuina S. Epiphanii sunt: Panarium adversus Haereses 8o. Ancoratus , seu de Fide sermo . nc balaosis, seu Panarii Epitome. Liber de Ponderibus
424쪽
ribus , O Mensuris . visola adsoannem Hierosoldi mitanum. Hierondimum Epistola.
Opera S. Epiphanii supposititia sunt: Phisio i. De Visa , Interitu Prophetarum . De duo
decim gemmis in veste Maronis . Gusdem libri Epito me . Orationes octo , videlicet in Festum Palmarum ;in Christi Sepulturam et in Christi 'surrectionem ς in risei Assumptionem; de Laudibus B.Mariae Virginis 3 in Festo Palmarum; de Numerorum Usteriis; de achriui sesurrectione iaopera S. Epiphanii, quae amplius non extant, sunt: De lapidibus. S. Hilarionis Encomtum . Epia sola plures. D. . Cum de viris Illustribus , qui in quarto Ecclesiae saeculo floruerunt, nihil aliud tibi dice dum suppetat, amplum, ac perutile tibi proponam differendi argumentum , de successione luidelicet, di serie Episcoporum , qui praecipuas Ecclesiae Sedes , Romanam nimirum, Alexandrinam , Anti silenam & Hierosolymitanam in quarto Ecclesiae isculo occuparunt. Quamvis enim de multis Sedium illarum Episcopis lapius mentionem hactenus feceris, nihilo secius ad meam juvandam memoriam , cui multum placent res scite dispositae, ct in bono ordine collocatae, vehementer optarem, ut accuratam istarum Sedium Episcoporum seriem mihi in prassentia exhibereS . : - . . M. Ne longius nostrum protrahatur Colloquium, plura non addam; sed de argumento, quod proposuisti, in proximo nostro Colloquio, auxiliante Deo, copiose disseremus .
425쪽
De continua successione,frustris Episcoporum, qui in quarto Ecclesine Jaeculo prccguor
Sedes, Romanam videlicis, Alexandrinam , Antiochenam GHierosobmitanam
D. D Lurimi nostra interest, continuam exhibere Γ successionem Episcoporum, qui praecipuas
Ecclesiae Sedes tenuerunt, ut inde contra Haereticos palmare ducamus argumentum, quo palam
fiat, doctrinam ab ipsis Λpostolis profectam, per continuam Episcoporum successionem ad nos usque, quasi de manu ad manum, de aure in a rem, sanam & illibatam fuisse propagatam. V rum, Historia, quam descripsisti, tot Haeresum sSectarum & Factionum, quibus in quarto saeculo varias in partes distracta fuit Ecclesia, haud obscure insinuare videtur , fuisse aliquandiu interruptam continuam illam seriem Catholicorum Episcoporum , qui id aetatis praecipuas Ecclesiae Sedes occuparunt. Et sane, cum isti diversarum partium homines in id certatim conspirarent, ut Episcopos suis factionibus addictos praecipuis Ecclesiae Sedibus praeficerent; cum etiam Imperatores pro suo nutu, & arbitrio praecipuarum Sedium Episcopos Catholicos expellerent, & in eas Haereticos auct ritate sua intruderent, cum denique non deessent ambitiosi homines, qui praesumptione praelationis,
426쪽
M amplioris honoris pruritu ad nobiliores Ecclesiet Sedes ausu temerario involarent, qui, amabo , fieri potuit, ut tot inter tumultus, rerumque vicissitudines interrupta perstiterit Catholicorum in praecipuis Ecclesiae Sedibus Episcoporum successio ἐν. Non abludunt quidem a vero ea quae ducis, sed tamen continuae Orthodoxorum Episcoporum in praecipuis Ecclesiae Sedibus successioni ossicere non debet ea qualiscumque Catholicorum Episcoporum interrupta successio, quia licet maximnia adhibita vi, milleque interpositis nocendi artihus interrupta interdum fuerit Catholicorum Episcoporum in praecipuis Ecclesiae Sedibus successio , revera tamen in cordibus Fidelium jugiter perseveravit , & illae praecipuae Ecclesiae, expulsis inu soribus, nunquam a legitimis , di Catholicis P storibus suerunt divulsae, sed in eorum communi ne , & in doctrina ab ipsis tradita inviolabili fido semper perit iterunt. D. Distinctam itaque, & accuratam exhibe nunc Episcoporum in praecipuis Ecclesiae Sedibus successionem, & eadem opera recense mala, perbcula , & incommoda, quae pro Fide Catholica passi
M. Initium dueam ab Episcopis Ecclesiae Romanae, quae Mater est omnium Ecclesiarum, & cui, ceu sacrae anchorae, indivulse adhaerere debemus .
si salvi esse velimus . Et in primis, memini me iam observasse in secundo Colloquio, quod habuimus de Decessione Episcoporum Sedis mana in tribus primis Eeelesiae seculis , Marcellinum suscepisse Pontificatum Romanum sub finem tertii saeculi, pridie Kalendas Iulias, seu die tricesima mensis Junii anni Chri
427쪽
Christi ducentesimi nonagesimi sexti, eumque sea disse annis octo, mensibus tribus , diebus viginti quinque, ac subinde Obiisse die xxIv. Octobris anni Christi ccciv. Diocletiano m. Augusto , & Maximiano Herculio VIII. memini insuper, me ostendisse in Colloquio tertio de costciliis , quae in quarto Ecclesiae isculo fuerunt eelebrata, vulgo jactatum Marcellini Papae in idololatriam lapsum , merum
esse commentum ac male consarcinatam fabulam,
quam contra Petilianum Donatistam disputans San. Ous Augustinus explosit, & quae locum non habet nisi in Actis Concilii Sinuessant, quorum certa suppositionis indicia exhibent Papebrochius , Pagius, aliique viri eruditi. Quare, cum haec omnia jam comperta habeas , plura de Marcellino in praesemtia dicere supersedebo. Duo hic tantum velim obbter advertas. Primo,supposititias esse Epistolas Decretales , quae Marcellino Papae assinguntur, necnon pariter adulterinam esse ejusdetin Marcellini Epistolam ad Salomonem Episcopum,quae incipit cum verbis Leonis Ι. Epist. 93. juxta veterem Editionem: Quam laudabiliter pro Catholica Fidei veritate. Est etiam haec Epistola consarcinata ex testimoniis Idacii ad marimundum cap. 3I. sa. 3. 3 6. de ex testi monio Hormisdae Papae Epist. aq. & a 3. ut jam a viris doctis fuit observatum. Praeterea, adverter debes , nullam Marcellini Papae fieri mentionem ,
sive in Chronico Eusebiano , sive in Martyrologio Hieronymiano. Quo fit, ut aliqui viri doctissimi
Marcellinum, & Marcellum distinguendos non esse existiment. Qua in re eos decipi certum omnino est. At enim, Auctor Chronici Damaso Papae attri
buti sedente Liberio Papa vixit, & utriusque P'a'
428쪽
tificis Marcellini, & Marcelli non solum meminit, sed etiam quot quilibet annis, ac diebus sedit, memorat.Priterquam quod S.Augustinus,qui exeunte quarto seculo floruit, utrumque Pontificem agnovit, & accurate distinxit, quemadmodum & Upt tus Mileuitanus ab Eminentissimo Baronio citati. In Chronico Damasi laudato dicitur,post Marcellini Papae obitum vacasse Sedem annis vΠ.mensi bus vI. diebus xxv.Sed viri Chronologiae periti do-Cent,hunc Iocum esse corruptum, legendumque, V casse Sedem annis III. mensibus m. diebus xxv. Nam
Marcellus, qui fuit successor Marcellini, ordinatus est Pontifex Romanus die xxv H. Junii anni CCCvIII. in quem incidit dies Dominica. Sedit autem Marcellus annum I. menses VI. dies xx. & migravit ad Dominum die xvri. Kalend. mensis Februarii, seu die xvI. mensis Januarii anni CCCx. Marcello Papae duae Epistolae Decretales attribuuntur, quae tamen sunt supposititiae. Prima est ad Episcopos Antiochenae Provinciae, in qua leguntur loca ex Acacio Constantinopolitano Episcopo, Hilaro , Innocentio , Gregorio, Leone , & aliis Marcello posteri ribus Scriptoribus deprompta, & insuper fictilio Consulatu notatur : data Kal. Aprilis Maxentio σMaximo V. C. Cog. Secunda directa est ad Maxentium & incipit cum verbis S. Gregori Epist. II q. libri septimi, secundum veterem ordinem, & coutinet aliorum posteriorum Scriptorum complura loca , citatque Scripturam Sacrana ex versione Sancti Hieronymi, quae solum in quinto saeculo suit ab ipso lucubrata. Denique , notatur Maxentio, σMaximo V. C. coss. qui Consulatus prorsus fictitius est.
429쪽
Post mortem Marcelli Papae, vacavit sedes dies viginti, ut legitur in auctiori Chronico veterum Pontificum , & die v. Februarii anni CcCx. E sebius Marcello successit, seditque menses quatuor& dies sexdecim,obiitque die xxI.mensis Junii ejusdem anni CcCx. Tres circumferuntur Epistolae Decretales Eusebii Papae , sed confictae , & supposititiae. Prima data est ad Episcopos Galliae , quae inci pit a verbis S. Gregorii Papae lib. I I. epist. 36. juxti
veterem ordinem: Scripta Sanctitatis Vestra oec. pluraque complectitur testimonia ex Ennodio de-iumpta. Secunda Epistola directa est ad . ntis , in eaque resertur locus satis amplus ex quinta Sy nodo Romana sub Symmacho Papa. Tertia est ad Episcopos musciae, is Campania, incipitque a Vor bis Hormisdae Papae Epist. as. Benedictus Domiομ noster , qui per misericordiam suam Romanam Eccle fiam σc. in qua Epistola mentio fit Inventionis Sanctae Crucis, quam tamen constat Eusebii Papntempore necdum fuisse inventam . Post Eusebii Papae mortem vacavit Sedes diis undecim, & Miltiades , seu Melchiades Pontifex or dinatus est die Ii. J ulli anni cccx. sedit annos tres amenses sex, dies novem,& ad Deum migravit die x mensis Januarii anni cccxiv. Volusiano, & -igyΦConsulatum gerentibus. Inter Epistolas Decretalos Romanorum Pontificum extat una Melchiadis ad omnes Hispania Episcopos, quae dicitur data Kalendi Martii Volusiano, O Aniano Viris clarissimis consesi bus, quae omnino supposititia est, cum jam a diς decima Ianuarii anni cccxiv. quo Consules eras Volusianus , & Anianus, Melchiades e vivis excos sisset. Praeterquam quodAa in Epistola citatur scri
430쪽
plura Sacra juxta versionem S. Hieronymi in quinto dumtaxat saeculo a S. illo Doctore concinnatam, refertur etiam prolixum fragmentum exEusebii Ho- milia de Pentecoste, quae vulgo attribuitur Eusebio
Emisseno, vel Fausto Reiensi Episcopo, qui Melchi
de Scriptores sunt posteriores. Sub Pontifice Melchiade Donatistae in Concilio Romae habito anno CCCxIII. damnati sunt. Quocirca, hanc Pontimcis sententiam inique serentes illi Haeretici, Melchiadem , non secus ac illius Decessores Marcellinum , & Marcellum accusarunt, quod , saeviente ν /persecutione, sacrificassent Idolis , & libros Sacros Ethnicis tradidissent. Sed haec putida calumnia fuit, quam Donatistae nunquam probare potuerunt, & aqua Sanctos illos Pontifices Catholici omnes semper vindicarunt. Mortuo Melchiade Papa,vacavit Sedes dies xxia& pridie Kalend. mensis Februarii anni CC cxiv. Silis vester Pontificatum iniit,seditque annis viginti uno,
mensibus undecim,& obiit die xxxI. mensis Decem bris anni CCCxxxv. Constantino , O Albino Consulibus . Acta S. Silvestri a multis viris eruditis rejiciuntur tanquam supposititia. Ipsemet Aaronius fatetur , ea esse in multis depravata. Nec immerito . Narrant enim in primis illa Acta,coactam filisi e Romae Synodum anno CCCxv. cui diversarum Provinciarum Episcopi numero Lxxv. interfuerunt, & H lenam Constantini Magni Imperatoris matrem tunc
adhuc Gentilem, sed a Judaeis pene Iudaeam effectam , Constantinum filium ad Judaeorum Religionem amplectencam invitasse, hacque de causa in unum Concilium convenisse Christianorum Antistites, & Judaeorum Sacerdotes ad disputationem de' Cca Reli-