장음표시 사용
401쪽
rctorem . Alterum , de non parcendo delinquentibus
in Deum. Unum, qui inscribitur: quod moriendum sit pro Filio Dei. Alium denique de non conveniendo cum Haereticis. Sed in his libris Lucifer Calarit nus longe abest a prudentia, & moderatione S. Hilarii. Suos quippe adversarios Lucifer nullo delectu tractat, nemini parcit, neque Potentibus, quos intempestiva libertate carpit, mordet & exagitat . Unde non mirum , quod rigidus ille morum Censor nimia sua severitate initium dederit Schismati, quo diu vexata est Ecclesia Antiochena'; & Schismati
Luciferianorum. Mortuus est Lucifer Calaritanus anno 37O. D. Hactenus, ut video, seriem Scriptorum, qui in Arianos calamum acuerunt, texere voluisti. Nec dubito, quin multo plures ante & post ortum Arianae Haereseos floruerint in quarto Ecclesiae laeculo Scriptores, quorum nullam adhuc mentionem
fecisti: fige ergo, tot Illustres viros produc in medium , ut eorum opera perspecta habere possim . M. Quarto Ecclesiae saeculo, praeter Sanctissimos Monachos, Antonium , Pachomium , Marcum , & alios, qui de Ecclesia bene meriti sunt, rem Christianam iuis scriptis illustrarunt bene multi, quos tibi breviter indicabo. In primis, S. Petrus Alexandrinus Episcopus Canonicam scripsit Epist Iam, in qua tempus poenitentiae praefigit his, qui in Idololatriae scelus erant prolapsi. Meticius Episcopus Augustodunensis interfuit Concilio Romae
Celebrato anno 3I3. ediditque Commentarium in Cantica Canticorum, cujus meminit S. Hieronymus in Catalogo Scriptorum Eccles S. Methodius
Episcopus Patarensis , & Martyr sub Diocletiano
402쪽
Imperatore scripsit Ompositum, seu Convivium de cem Virginum , quod doctissimus noster Combenus in Auctario postremo Bibliothecae Patrum Graeco rum inseruit. Composuit etiam S. Methodius Orationem de Simeone , Anna in die occursus, deque San cta Deisara & alteram orationem in Ramos Palismarum , quam mox laudatus Combefisius ex Codiisce Regio Graece & Latine edidit. S. Victorinus, non
Pictaviensis , ut vulgo dicitur , in Aquitania, sed Petabionensis in superiore Pannonia Episcopus, ut singulari libello evincit Poannes Launutis Doctor Theologus facultatis Parisiensis, Martyr occubuit in persecutione Diocletiani & Maximiani , & scripsit Commentaria in Genesim, in Exodum , in , Ecclesiasten, in Cantica Canticorum , in Isaiam, in Ezechielem , in Matthaeum , & in Apocalypsim . Sed Gelasius Papa Victorini opera ad Apocryphorum Classem rejecit, quod millenariorum fabulas in iis obtruderet, sed praesertim in Commentario in Apocalypsim . Arnobius, qui sub Diocletiano
Imperatore floruit , septem libros adversus Ge tes erudite & stylo tumido, elatoque Orationis genere conscripsit, in quibus tamen quaedam esse cavenda monet S. Hieronymus in Epist. 76. ad Tra quillum . Lactantius Firmianus Arnobii discipulus , di ob politum scribendi genus Cicero Christianus appellatus , floruit etiam sub Diocletiano. Inter ejus opera potissima sunt i Divinarum Institutionum libri septem, & eorumdem Epitome , de Ira Dei, in de opificio Dei. Liber de persecutione , sive de mortiis bus persecutorum . Opus valde insigne, quod hucus-
que latuerat,& e tenebris eruit V. C. Stephanus B
Leius. Libros Lactantii ob nonnullos errores, qui
403쪽
in his ossenduntur, in Apocryphorum Classe reposuit Gelasius Papa in Concilio Romae habito anno q9q. Iuvencus insignis Poeta, cujus meminit S. Hieronymus in Catalogo Scriptorum Ecclesiasticorum, quatuor Evangelia Heroicis versibus ad verbum pene transtulit, quod opus nuncupavit Constantino Magno Imp. Juvenco adjungi potest Ausonius Poeta Christianus Patria Burdigalensis , qui elegantissimas Poeses scripsit, ει Fastorum libros absolvit, quos a principio Urbis conditae ad suum usque Consulatum, hoc est , usque ad annum Christi 379. perduxit. Iulius Firmicus Maternus, qui, antequam Christo nomen daret , octo de Astronomia libros ad Lollianum scripserat, factus postea Christianus librum edidit de errore Proph narum Religionum, quem nuncupavit filiis Constantini Magni, sub quibus floruit. Eusebius Emissenus in Syria Episcopus Arianus tempore Constantii Ιmperatoris Vixit, multasque, & breves scripsit Ho- milias in Evangelia, quae Omnino perierunt. Un- de Homiliar, quae modo sub Eusebii Emissent nomine vulgatae circumferuntur, non sunt Eusebii
Emistent, qui Graece scripsit, sed cujusdam Latini Scriptoris. Perierunt etiam libri, quos edidit. Iacobus, Nisibis Urbis in Perside celeberrimae Episcopus , in Maximiani Imperatoris persecutione .confessionis gloria insignis, S unus e Nicaenis Patribus, qui Arium damnaverunt, cujus vitam scripsit Theodoretus in Historia Religiosa cap. I. Marius Victorinus natione Aser Rhetoricam per plures annos Romae docuit, ac multa edidit opera , inter quae eminent libri quatuor de Sanctissima Trinitate adversu. Arianos . S. Patianus Barcinonensis
404쪽
Episcopus scripsit tres Epistolas contra Novatianos ς Paraenesim ad Poenitentiam , in sermonem de Baptismo ad Cathecumenos. Phoebadius Agennensis in
riquitania Episcopus edidit librum contra Arianos, in quo damnat secundam Sirmiensem fidei Formulam . Optatus Mileui in Numidia Episcopus sub Valentiniano, & Valente Imperatoribus floruit, & sex
de Schismate Donatistarum libros adversus Parmeinnianum Donatistam perdocte composuit. Septimus liber tanquam assutus, & addititius a peritis Criticis rejicitur. Titus Bostrorum in Arabia Petrata Episcopus sub Iuliano, &Joviano Imperatoribus floruit, & scripsit tres adversus Manichaeos libros, qui tom. s. antiquae lectionis Henrici Canisii, dc in Bibliothecis Patrum inserti sunt. Commenta rius vero in Evangelium S. Lucae Tito Bostrorum Episcopo perperam tribuitur , cum in illo multi citentur Auctores, qui Tito sunt posteriores. Diaddimus Alexandrinus captus a prima aetate oculis multa opera scripsit, quae S. Hieronymus in C talogo Scriptorum Ecclesiasticorum recenset, & equibus ipse librum de Spiritu Sancto latinὰ interpretatus est. His eruditis viris lubens adjungerem duos Apollinarios Patrem scilicet & Filium, quorum Primus Patria Laodice nus, prosessione Grammaticu S, & dignitate Presbyter, Graecis disciplis
nis eruditissimus, atque suae aetatis eloquentissimus multos utiles dedit Ecclesiae libros, quos inter numerantur triginta volumina, quibus respondit Porphyrio in Christianos sumina cum petulantia de bacchanti, totamque Hebraeorum Historiam carinmine Heroico conscripsit. Λlter vero Apollinarius
senioris Apolliuarii illius, vir pariter doctus fuit,
405쪽
Graecis disciplinis apprime excultus, & Ecclesiae Laodicenae Episcopus . Verum hi duo Apollinarii albo virorum illustrium, qui Ecclesiam quarto nominis Christiani saeculo nobilitarunt , accenseri minime debent, quia ingenii, & eloquentiae fiducia plus aequo freti in perniciosum errorem pror perunt, dictitantes, Christum sumpsisse quidem Corpus ex B. Virgine , sed sine Anima . Pothea , situm quasi revocantes errorem, fassi fiant , Christum sumpsisse Animam, sed quae mente careret, Verbumque Divinum fuisse mentis loco . His ergo praetermisiis , venio nunc ad celebriores Scriptores, qui ab anno 3 so. usque ad finem saeculi quarti in Ecclesia
D. Quinam sunt celebriores isti Scriptores , qui ab anno 3 3 o. usque ad finem quarti saeculi Ecclesiam illustrarunt ἰ - M. Laudabo in primis quatuor Patres Gracos , quorum doctrinam & pietatem suspicit universus Orbis Christianus, S. Cyrillum Hiero lymitanum , S. Basilium , S. Gregorium NaZianZenum , & S. Gregorium Nisienum. D. Veneranda isthaec Patrum Graecorum nomina jam pridem mihi nota sunt, sed illorum Uitae & Operum , quae ediderunt aliquam notitiam mox a te habere desidero in . zM. Cyrillus Hierosolymitanus anno 3 o. ab Acacio Caesareae Episcopo Ariano subrogatus est in locum Maximi Hierosolymorum Episcopi adhuc via ventis , & Sede sua ab Λrianis depositi. At idem Acacius etiam Cyrillum Sede dejecit, quod de Iure
Metropolitano adversus se controversiam moviileis ut testatur Sozo venus lib. q. Hiit. Eccles. cap. 23.
406쪽
nec Sedi suae restitutus est Cyrillus, quamdiu vixit Imperator Constantius. Sed mortuo hoc Imperatore , ad eam rediit & quiete, atque pacifice vixit usque ad Imperium Valentis, sub quo Sede sua iterum expulsus, eam dumtaxat post mortem illius
Imperatoris recuperavit, ejusque electionem Patres Concilii Generalis Constantinopolitani primi anno 38 I. celebrati confirmarunt. Observant viri periti, S. Hieronymum juvenem adhuc fuisse, quando suum Chronicon scripsit, in quo Cyrillum inter Episcopos Arianos reponit, eo quod fortasse S.Cyrillus ab Acacio Episcopo Ariano fuisset Hierosolymorum Episcopus constitutus. At Henschenius clie xv III. mensis Martii in vita S. Cyrilli Hieros lymitant , & Papebrochius in Historia Chronol gica Patriarcharum Hierosolymitanorum,Cyrillum a suspicione Arianae Haereseos jure merito liberant. Denique , Cyrillus meritis plenus post varios pro Christo toleratos labores migravit ad Dominum anno 3 86. ut rectd ait Baronius. Vixit in Episco-Patia , juxta tabulas Theophani insertas, annos tri sinta quinque. Catecheses decem & octo ad illu
minatos , quae extemporanea dicuntur, hoc est Instructiones, sive Institutiones pias & doctas ader diendos , & bene informandos accedentes ad Lavacrum, vel Baptismo recenter generatos.adhuc
adolescens composuit, & ex tempore Hierosolymi Shabuit S. Cyrillus , quas omnes, ut legitimas San cti Cyrilli proles, agnoscit S. Hieronymus in Ca talogo Scriptorum Ecclesiasticorum, frustra licet ει temerer reclamante Riveto ex Calvinistarum grege Pseudo-critico lib. 3. Crit. Sac. cap. 8. Scripsit
407쪽
O Epistolam ad Constantium Imperatorem de Signo
crucis in Cato , quam Epistolam idem RE et*s vanis & ficulneis conjecturis, ut assolet, indulgens, falso abjudicat S. Cyrillo. Fatentur tamen Omnes
ad unum periti Critici Catholici, Epistolam nomi-lae Cyrilli Hierosolymitani ad S. Augustinum : Demiraculis S. Hierondimi scriptam , quae inter opera S. Hieronymi legitur, esse plane supposititiam, tum ob illius insulsitatem , tum quia etiam S. Cyrillus multis annis ante S. Hieronymum obiit. S.Cyrillo Hierosolymitano adjungam Sanctum Ephremum Syrum & Ecclesiae Edesienae Diaconum, quem non solum vitae sanctimonia , sed eruditionis fama ubique celebrem multi Sancti Patres, praesertim Basilius Magnus , Gregorius Nisienus & Hieronymus summis laudibus extulerunt. Scripsit Syro sermone variis de argumentis opuscula, quae e Syro in Graecum , & e Graeco in Latinum translata variis editionibus fuerunt evulgata, inter quae
sunt Paraneses, sive exhortationes ad Monachos. Sem Mones Ascetici. Encomta in Sanctos , ein Testamem
tum ejus mirabile, sive Oratio ultima, in qua S. bremus propediem moriturus singulis pro testamento relia quit varia vita sancta pracepta. Vitam Sancti Ephre. mi lege sis apud Bollandum die I. mensis Februarii ei sacra. Inter Patres Graecos, qui in quarto Ecclesiae saeculo floruerunt, eminet S. Basilius dictus Magnus, sed Maximi cognomento dignior . Parentibus a liqua nobilitate claris, Basilio scilicet patre & Emmelia matre genitus, humanioribus litteris postquam Caesareae in Palaestina operam dedisset, Co stantinopolim venit,ut Libanium gentilem insignem id tem
408쪽
id temporis oratorem audiret. Athenas deinde studiorum causa perrexit, ubi per plures annos S. Gregorii Nahianaeni Comes individuus fuit, &amicus charissimus. Circa annum 333. natale Q. tum reversus , AEgypti, & Lybiae Monasteria pe Iustravit , ac vitae Religiosae incensus desiderio, una cum suis duobus fratribus Petro , & Naucratio, &aliquot amicis secessit in Ponticae Regionis Eremum , primusque suit in Ponto & Cappadocia P rens , & Institutor Monachorum , quibus vitae M nasticae Regulam praescripsit . Arianorum hostis adeo fuit, ut a Dianii Caesareae in Cappadocia Episcopi sui communione recesserit, quod Formulae fidei Concilii Ariminensis subscripsisset, & in gratiam cum ipso tantum redierit, quando hic Episcopus in lecto mortis decumbens declaravit, Nicae nae fidei se sincero semper animo adhaesisse , quamvis fidei Formulae Ariminensi imprudenter subscripsisset. Aliquas etiam simultates habuit Basilius cum Eusebio Caesareae in Cappadocia Episcopo Di nil succesibre, sed postea cum ipso reconciliatus est,
eoque mortuo,Basilius in ejus locum suffectus est,&Caesareae in Cappadocia Episcopus ordinatus anno 37 I. ut solide probat Cl. Pagius ad annum 37o. ubi etiam observat, Basilium bis a Valente Imperatore impetitum fuisse. Primo, dum adhuc tantum Presbyter esset, quando videlicet anno 3TO. Modestus Praetorio Praelictus eum nomine Valentis Imperatoris , qui fidem Catholicam , & Ecclesiam opprimere volebat, minis, & promissis flectere , atque ad Arianorum partes trahere conatus est. At teram impressionem Valens Imperator in Basilium jam Episcopum secit anno circiter trecentesimo se.
409쪽
ptuagesimo quinto. Sed Valens videns constantiam S. Balilii, qui nec potentia frangi, neque labefactari minis, neque blanditiis di promissis exorari
poterat, mutavit consilium , nec quidquam amplius in ipsum molitus est . Demum , postquam S. Basilius diu, multumque adlaboras et ad stabiliendam pacem Ecclesiae, & ad procurandam unionem Meletianorum cum S. Athanasio, & cum aliis
Episcopis occidentalibus, obiit Kalendis Ianuariis anni 38 o. sicut invicte probat doctissimus Pagius ad annum Christi 378. Praeclara post se Basilius rein liquit ingenii sui monumenta , in quibus, ut ait
Ellias Dupla tom. a. Biblioth. Scriptorum Eccles. pag. 386. & 387. omnia tam ad vivum describit, tanta vi rationes suas explicat, tam horrendas vitii picturas delineat; ejus ad virtutem hortamentatam essicaciter persuadent, ejus documenta usque adeo ampla , & utilia sunt, ut ejus scripta legere nemo possit, quin se erudiri, & persuaderi de veritate persentilcat, & quin amorem erga virtutem, di odium adversus vitia concipiat. In ejus Sermonibus eloquentia doctrinam comitatur, pariter erudiunt , delectant, & movent. Dictio ejus tersa est,& emphatica, sublimiter sensa sua enunciat. Stylus purus est, elegans, & ad persuadendum essicax. Mus oratio nativa, lenis, & inaffectata semper deprehenditur. Iucunde persuadet, tam perspicue res explanat, easque adeo verisimiliter enuntiat, ut eruditi Photii iudicio, eum nobis proponere possimus in Exemplar Demosthene, ac disertissimis oratoribus antiquitatis haud longe inferius , immo, si Erasmo fides adhibeatur , veteres Graeciae Oratores antecellit, eorumque vitiis caret. S. B
410쪽
silii laudes celebrant S. Gregorius NazianZenus in Oratione de ejus laudibus, di Theodoretus lib. . HL stor. Eccles. cap. I9. ubi ejus cum Valente Imper tore Ariano congretium describit. opera genuina S. Basilii sunt: mmilia novem in Hexameron . Homilia 22. in Psalmos. Homilia 3I. de vaνiis argumeatis. Libri duo de Baptismo. μωρο- sus Eunomium libri quinque . Ad Amphilochium de Spirita Sancto. Sermo de abdicatione rerum. De Pe va ae pia fide. Ethtea, seu Moralia . Ascetica, seu de Institutionibus Monaeborum Sermones duo. Regula fusius disputata. Regula brevilores. Constitutiones Monactiea . Epistola ad chilonem Anachoretam. Ad Amphilochium Epistola Canonica tres de Poenitentia. Epio Bola alia 428. Liturgia , sed interpolata . Conciones Morales 24. Commentarius in sexdecim Capita Isaia. opera supposititia S. Basilii sunt: Homitia docima , O undecima in Hexameron. De Grammatica
exercitatione libellus qui a Moschopulo editus est . De Consolatione in adversis. De laudibus Eremi, seu vitae solitariae Fragmentum excerptum ex Opere S. Damiani ) . Admonitio ad filium Spiritualem. De
vera Virginitate ad Letojum Melitensem. Precatio cum Sacris operaretur. Pragmentum Epistola ad Iulianum Imperatorem.
A S. Basilio sejungi non debet S. Gregorius
NaZianZenus cognomento neologus , qui, ut mo dixi, summa cum eo necessitudine devinctus fuit. E' patre Gregorio , & matre Nonna genitus Grego rius circa annum trecentesimum primum prodiit in lucem , cumque jam adolevisset, Athenas anno 3 26. sese contulit, ubi cum S. Basilio per triginta annos studiis operam navavit. Postea, Saaim.