장음표시 사용
181쪽
miraeuiam , quod in diu gestum est,
Colligitur ex hactenus dii: is,
illum conceptum dici miracul sum, qui evenit in scemina excedente quinquagesimum annum, quia cum incipiat esse lene κ, &sterilis concipiendo contra consueti id mem, & vires tuas, vid tur causam sui conceptus occubiam, a Deo speciali modo depen
Sed observandum est, quod inter sanistas mulieres praedictas nulla se affligebat de sua sterilitate, praeter Annam Helcanae uxorein, undὰ Deus ejus deprecationes, & orationes, quas assidue intemplo faciebat, respiciens , petitum summis preeibus filium dedit Samuelem. Reliquas vero steriles non legi in Sacra Scriptura 1 Domino filios postulasse,nam Sara
ancilla suam consignaverat in uxorem nomine Agar viro suo Ata
cepit, & peperit Ismaelem. Nihilominus Deus eisdem. licet non sagitantibus, dedit singulis filium Sarae Isaac , uxori Manue Sam psonem, Elisabeth Ioannem Domini Praecursorem, & Annae Sanctam Dei genitricem . Discant seriles ab Anna uxore Helcanae assiduis orationibus, & precibus
lex Orare Dominum, ut ex suis ma. ritis concipiant, & tunc ear si concepus censendi erunt miraculosi, si ambo senes sint juxta superius dicta. Extra tempus sterilitatis. si qua mulier ex viro suo , cum quo multo tempore stetit in con jugio sine prole , tandem concipiat , praemissis orationibus, & supplicationibus ad Deum, talis paritus non est judicandus miraculosus, quia ex quo concepit, ante. quam senescereu, non est , dicen
da sterilis, & de sterili facta seme unda, sed eam antea non uom cepisse ex aliquo accidenti, facule enim similes casus accinni, ut uxores diu morentur cum
suis viris sine prole , vel quiae cum illis sunt nimis rigidi, vel
quia ad eas non accedunt quodam affectu benevolentiae
conjugalis , sed ad explea-dam libidinem, non ad prolem
propagandam . quae contingit, cum ambo affectu maritali, &mutua benevolentia ad invieem copulantur. Negari tamen non
potest, quin proles post longum tempus suscepta primissis sup
plicationibus ad Gum , sit, si
non miraculosa , ad minus gratiota , qualis non potest deno minari ea, quam mulier habet sine specialibus orationibus. Quid dicendum est de eonceptu ejus mulieris , quae prolem habet post annum quinquagesimum cum viro sene, aut juvene , numquid judicandus est miraculosus is Si praecesserunt assiduae . re cationes ad Deum, seu ad sanctos ejus, talis conceptio censenda est miraculosa, quia ex communi omnium sententia , ut dixi supra , mulier senex , qualis est quinquagenaria ultra , incipit esse sterilis , ac proinde de se inepta ad generationem , & conceptionem. Nec juventus viri tollere potest eam sterilitatis impotentiam ad concipiendum , quia uterus jam rugatus , & clausus non potest reciperς semen quam. vis robusti juvenis , cum de se nullam vim habeat aperiendi vulvam, nam semen excisum iaculatum non habens obviam ute.
182쪽
. rum apertum , incassum tendit , & evanescit natura enim, moti semen aperit uterum , &aeum, illum ipsa natura rugaverit , ulterius non aperiet , ne 1 contraria operetur. Reliquum
4ergo est, ut talis conceptus di. catur miraculosus, quia scemina de sterili facta est me unda ex speciali favore Domini , cui hoc .non est difficile , ut ipsemeti Deus Genes. I 8. 14 dixit ad
distisep Si ergo fherilis parit, ideli Dei opus speciale , & mira..culosum , cum uter una Iam clausum aperiat.
Dixi ,s praecesserunt asduae prineationes ad Deum, alias miraculum non est, sed causa tribuenda est optimae complexioni mulieris , cujus uterus nondum est clausus , licet casus sit rarus , dc admirabilis , ut dicit Imperator, cujus verba supra retuli sub num. it. Non est ergo hujusmodi i*cunditas Deo specialiter tribuen.
da , cum non praecesserint Orationes Sanctorum factae a conjugibus , vel aliis tamquam conditionibus meritoriis miraculi.
mulieres non patierint a Deo gratiam , cum non constet in
Sacra Scriptura de hae re. Quia Deus non est alligatus praedi. chis, sicut homo in cognitione similium , quae non potest di. scemere uti miracula ab essectibus naturalibus, nisi ex praecedentibus requisitis, per quae devenit in notitiam causae Occultae, nimirum Dei miracula solius facientis, Reliquum est,ut calamum con. Vertamus ad partus periculosos quomodo dicendi init miracu.
χO Premittendum autem est , quod mulier in pariendo gravis. simos, & acerbos sentit dolores,
comminatos Evae , & caeteris mulieribus, Genes. I. 16.plicabo aerumnas tuas , in concris plus tuos , in dolore paries filios. Periculum autem in partu, vel se tenet ex parte mulieris , quae in Partu moritur . & proles simul cum ea, vel superites manet ; aut ex parte prolis morientis , remanente salva matre ejuS. χΙ Μiracula ergo in his contingere possunt tribus modis . Pri-
, si mulier sine ullo dolore pa.riat ; non legi hoc speciale privia legium, nisii in Virgine gloriosa,& tamquam illi proprium nulli
alteri conceditur. Secundo, quando mulier judicio medicorum censetur peritura in partu titione ob acerbitatem,& infestationem partus, implorando divinum amxilium , seu se alicui sancto sibi
devoto commendando, sit pariat incolumis , mortem imminentem evitando, dicitur in eo parqtu miraculose liberata a periculo mortis. Tertio, idem dicitur de periculo psolis, nam medicis at. testantibus de imminenti periculo mortis, miraculum erit , si prolem salvam pariat, fusis precibus,& sanctis invocatis. Itaque, ut liberatio a periculo 22 moriis in his casibus judicetur
miraculosa , tria concurrere debent. Primo , sancta invocatio, Secundo, medici attestatio peri- .culi probabilis imminentis montis. Tertio, diuturnus dolor ex parturitiones e. g. duorum, aut quatuor dierum ma Xiu. e qNan
183쪽
mora id do foeto moritur ante egressianil corpore. Requiro ad mirac tum hane diuturnitatem dolo. rum & dissicultatem retendi, quia cum dolor, & aerieulum se . : ' eula liberavit esllegitur in ejus rὸ reperiatur conjunctum cum Cronicis par. I. lib. 3. cap. II.
inur evidens s .riaulam mortiR . Sanctus Pater Franciscus nonnullas parturient dis ab hoc peri. pinuritione prima ut se mira.
culum, requiritin diuturnitaε , φ
184쪽
α me Mn potes babere rationem miraculi. a Sed tantum naturale. 4 Ad quod tria requiruntur.3 Primis, quM Je unans ab omni tu , o cibo abstineat. 6 Secunia, quia ultri, hebdoma.dam abstineat. 7 Tertio, Fod jejunans sit boni
m Lacetus refert quosdam viasse multos annos sine cibo. ii Ultra hebdomadam quis vis re non potest μὰ cibo.
ia Species consecrata nutriunt.13 Varii modi, quibus ex illis alb tita de mmo sit. x il Is corruptis is Deo immeis diatὸ rata substantia gen
33 Errores haeretisorum de Sacrimento Eurbaristiae.16 Quare Cisistas non manduca. tur is muribus manducanti. bus Species sacramentalis.1 7 Creatio substantiae ex speciebus
corruptis non est miraculosa. nul
Est, futtidiere lib. itinentiam, & sist ab omni crum estibili, & p tabili , appellatur naturale , &hoe jejunium est necessarium sacerdoti a media nocte usque ad peractam celebrationem missae; unde in tribus missisbatalis Do- . mini purifieatio Calicis non su. - mitur nisi in tertia, quando sacerdos intendit celebrare eas tres missas. Si vero jejunivini admittat comessioriem , .s uae est unica - hora meridiei, cum colatiuncula in sero hora e cenae, vocatur jej nium ordinarium , & ecclesiasti-Cum , cum abstinentia a carni. bus , & a lacticiniis certis tem. poribus . His praemissis tamquam certis secundum omnes Theolo. gos in materia Iejunii. ι observandum est , quod miraculum reperiri non potest in abstinentia jejunii Ecclesiasti ei; dum enim quotidiana admittitur comestio certorum ciborum,& vini potatio , homo sc jejunans non cessat ab alimentis, sed corpus ejus continuo nutritur , &alitur secundum naturae cursum,& indigentiam, ut vivere possit, sic se manu tenere in vita 3 unde in illa unica comestione non prς seribitur quantitas esculentorum, di poculentorum, sed unusquis'; tantum comedere potest , quan tum indiget ad conservationem
185쪽
vitae; neque enim jejunium tendit ad destructionem naturae, ne que ad hunc finem fuit in ven. tum , sed ad macerationem carinnis , ad reprimendos sensus moetus inordinatos cantat enim Ecclesia in Praelatione Quadragesi mali : Qui corporali j unio vitia
comprimis, mentem elevas s viri
rem largiris , o praemia . Bonum ergo est jejunium , Tobiar 2. 8. Bona est oratio cum jejinio. Non destruit ergo corpus humanum, sed tantum illud mortificat, ut valeat se homo abstinerea tyranno libidinis . Quare cum
hoc sit naturae conservativum naturaliter, quia homo cibis utori. do secundum naturae cursum,
dicitur vivere, non potest habere rationem miraculi , quod licet naturae de se non adversetur, est tamen praeter naturam , & ejus consuetudinem . Quare videndum est , an in jejunio naturali, quod simpliciter excludit omnia poculenta,& esculenta, dari possit ratio miraculi, & quomodo. 3 Dari autem potest ratio mira. culi in jejunio naturali, in eo consistens , quod quis se abstinendo
a cibo,& potu per longum tem pus vivat,& conservetur in vita,& non moriatur , id enim naturaliter est impossibile, cum cibus homini,& caeteris animalibus sit
necessarius ad conservationem vi. 4 tae, ut experientia patet. Ut amtem haec abstinentia habeat ratio. nem miraculi, tria sunt necessa
Primo , quod haec abstinentia sit ab omnibus rebus comessibili. bus , & potabilibus , quam dixi. mus jejunium naturale, quo ho. Mo diu vivere non potest , dum continuo eget cibis ad reparan-
das partes corporis per alimen. tum, ut possit conservari in vita,
si ergo ii ne his conservatur, id snὰ dubio tribuendum est divino miraculo, cum diu se consetavare in Vita sind cibis excedat vires naturae , & sit praeter illius
usum,&consuetudinem, ac pro inde miraculosum, rarum,& in solitum.
6 Secundo, diu durare debet haec
abstinentia , ct carentia a cibis,& .potu , nempe ultra hebdomadam secundum Hi pocratem in lib. de carnibus, dicentem, quod homo non potest vivere sin8 cibo ultra leptem dies , nam licet
nutrimentum homini sit necessarium, ut conservetur in vita, tamen quandoque nutritio cessare
potest , & vivere homo , ut do.
cet etiam Scotus in a. dist. a. q. 9.apua Meldut disp. 8. de Generat.
nu. 8 I. Interrumpitur autem nu
tritio non solum per subtractio nem cibi, sed etiam ex causa
morborum , nam calor naturalis
in infirmitate debilitatur,& quan . do quis nimis utitur cibis, & potibus, aggravatur stomachus , &calor sustocatus non potest agere, nisi remisse , & impersecte , ac proinde disponere non potest alimentum , & potentia nutritiva non potest illud alimentum, ut mald dispositum, convertere in substantia maliti,& inde aliis morbi nascuntur , & ducunt ad interitum. Certum ergo est, quod vivens non potest diu vivere sindalimento, quia cibo deficiente, calor consumit humidum radica.le, & sic sequitur mors, ita quod si quis non manducavit per septem dies,&supervivat dicatur vitam
7 Tertio , sic vivens , ut vitan X dicatur
186쪽
dicatur traducere miraculosam,
necesse est , quod sit bonae vitae, de famae , ne quis possit decipi, Oraesertim, qui judicium serre de.
ent de miraculo in jejunio , nam accidere potest, quod quis fingat se jejunare coram aliis , & in oc. culto epuletur splendide , juxta
quod Christus, Matth. 6. I 6. ad monet: Cum se unatis , nolite seri Aut by pocritae tristes, exterminant enim facies suas, ut appareant bominibus Jejunantes. Iejunium ergo miraculosum habet locum in servis Dei , qui sunt bonae vitae , dc
3 Produco nonnulla exempla demiraculo iis jejuniis , in primis Moyses jejunavit quadraginta dies,& noctes nihil manducando, nec bibendo. Exodi 34. 28. Fuit ergo ibi id est , in monte Sinai, cum
Domino quas inta dies,et quadraginta noctes,pane n3 comedit, I aqua
non bibit. Elias quoque, ut legi. tur q. Reg. l9. 8. simile jejunium prosecutus fuit: Qui cum surrexisse set , comedit , o bibit, o ambulavit in orti tuine cibi illius qua.dr inta diebus , o quadraginta noctibus u si, ad montem Dei Horeb. Clitillus quoq; ut habetur Matth. 4. 1 similitὀr jejunavit: Et cum jejuno fet quadraginta diebus, I qua dragintιι noctibus,msteis esuriit. Cur
de Christo,& non de Moyse,&Elia , dicitur, & postia esuriis λUt plane conifaret, Iesum esse Verum hominem , quia hominis
est proprium esurire ex carentiae iborum.
Nulli est dubium, praedicta jejunia involvere rationem miraculi , cum illa tria inveniantur in
Moyse , Elia, & Iesu , qui sine
... dubio fuerunt viri probatae vitae,
in quibus diu viguit abitinentia ab omni cibo , dc potu , nequd
enim quicquam gustarunt, nec biberunt per spatium quadraginta dierum , dc noctium , quibus supervixerunt miraculose , ad quod facit D. Petrus Chrysol. ser m. I a. num. 2 3. Post jejunium, non divina virtus ,sed infirmitas M.
mana disquirit, nec Ac lasescit fimae Deus , ut ad providendum sibi cibum , quod est suae potestatis , addi.cat. Loquitur de Christo , qui pane non egebat in suo jejunio, cum esset Ixo addictus, qui non pane , sed potentia sustentat ho.
minem, non enim in solo pane , ut ipse dicit, vivis homo, sed in omni verbo , quod Vocedit de ore Dei. Conservatur ergo in Vita non per panem, qui jejunat ab illo se abstinendo, sed per verbum Dei, ut non moriatur; ergo tale jejunium est miraculosum. Idem S. Petrus serm. 166. loquens de Moyse juju
fratres , nescit lassari, mori non potes , cui panis, cui vita , Deus est. Voragines dicit, quod Moy .ses jejunavit divina sustentatus locutione , Elias vero Angelica resectione, Iesus vero divina virtute , qui ultra non est progressus in jejunando, ut se ostenderet hominem , sicut erant Moy
ses , & Elias.s Praedictis adjungo alia duo
exempla Sanctorum I nam San. ctus Igo confestar Tertii ordi. nis , ut legitur in ejus Lect. VI. jejunium produxit per heta 'domadam , ibi Abquunia etiam contigit , ut absqu' omui cibo, opotu corporali sebdomadam totam in cubiculo suo inclusus maneret, quo egressus , non alio oris , auo totius corporis statu apparuit, quam
si quotidie oppipare epulatus fus
187쪽
natis ejusdem Tertii ordinis, quae per duodecim annos alio non fuit sustentata cibo, quam Sacrae Eucharistiae , Vadingus
num. XIV. Addo tertium S.Ca. tharinae virginis Senensis ordinis Praedicatorum, quae ut in ejus G 2. 4. scribitur: inventa est alZquando is die Cinerum usque ad censionem Domini J uvium penduxisse sola Euebaristiae commmmone contenta. Excesserunt ergo
in jejunando Sanctos Patres Eliam , & Moysen , & Christum ipsum, qui totum 4 o. dies
perduxerunt in Iejunio. IIDices , jejunium quadraginta dierum non esse miraculo.
sum , imo neque illud S. Catharinae , neq; illud duodecim
annorum B. Angele, quia animal naturaliter diu vivere po- ltest sino alimento , secundum Licetum in suo opere de his. . qui diu vivunt sinὰ alimento, ubi ex auctoribus fide dignis refert, homines usque ad quadraginta & ultra annos vixisse sine alimentis, ergo id tribuendum non est miraculo, dum quis sine alimento diu vivere potest. Probat lib. I. a cap. i assignando duplex ali.
mentum , remotum, Δ proximum, sine quibus poterit vivere, remoto, si cibum non sumat, nu. triatur tamen interius alimento
proximo, & sine permanente, vel ine utroque. Contingit jejunium in quibusdam animalibus, ut in Ursa ex Arist. de histor. anim. lib. 6. cap. 3 o. quae δα latet sine cibo ; Glires quoque per totam hyemem dormiunt, & evadunt pingues, & alia quoque nonnulli animalia per totam hyemem dormiunt sine cibo . Ratio est,
stat ex pituita, & succo valddviseoso resistens calori naturali, ne cito consumatur , & succus
ille non persecte concoci us cono vertitur in pinguedinem. Pro.
bat id ratione , si detur aequalitas activitatis in calore naturali de humido radicali , itaui unum non possit agere in alterum ad destructionem , & sic non erit opus aliquo alimento. Sed non est immorandum , ut ait M l. dul. disp. 8. de Generat. num. 88. quia id est potius fabulosum quam verum , quod homo possit d ei naturali ter vivere sine cibo. Qtiod dieitur de illis animalibus, non adversatur nostro instituto, in quo sermo est de vita hominis& non de aliis animalibus; cer tum enim est, quod homo diu vivere non potest sind alimento, quia est talis naturae, quod calor
naturalis continuo adversatur hir. mido radicali exsiccando , ne ulterius vita protrahatur ; nequd datur illud temperamentum ad
pondus, & justitiam , ut dixi Medit. 3. num. 38. Quare haec non obstant eis, quae diximus de prae dictis miraculi S. Iterum dices , non esse mirmculosum jejunium Sanctae Catharinae , & B. Margharitae de Cortona , quia quotid id sacrum Domini corpus sumebant, quo non solum spiritualiter, sed etiam cor. poraliter vivebant ex nutritione specierum Sacramentalium, quarum nutritio est naturalis, non miraculosa, quia sicut ex speciebus panis,& vini corruptis naturalitcr generantur vermes, ita in stomacho receptae naturaliten convertuntur in thubstantiam aliti,
188쪽
ti illud nutriunt, non vivunt er go sinὰ omni cibo; neque enim dicitur jejunus, qui Corpus Christi, & Sanguinem sumpsit , cum species panis cibus sit corporalis, de species vini sit potus naturalis, ergo tollitur ex his ratio jejunii,& miraculi. Quod autem species
Sacramentales nutriant etiam cor.
poraliter est sententia Scoti in a.diit. i I qa. num. io.& I s. tom. 8.Becani cap. zo. de Sacram. q. 4. 12 Respondetur, quamvis species consecratae, ut omnes docent cum D. Trima pari. 3. qII. art. 7. I colom 4. is. ι 2. q. . vers. contris, o q 6. vers contris. sint nutriti vae, tamen
non tollitur ratio miraculi, quia eum illae sint valdὰ exiguae, non sufficiunt ad conservandum hominem diu in hac vitas productio ergo vitae in iis, qui diutur. no rempore jejunant, abstinendo se a cibis , & potibus, 1
Deo immedia id pendet,&nona causis etiam secundis , ergo miraculosa est, & non naturalis. 33 Disputant hic Theologi, quo. modo ex illis accidentibus sacramentalibus possit aliquid proeduei substantiale, cum non adsiit
materia , super quam agenS na. turale operetur, educendo formam substantialem ex ea
Aliqui ex antiquioribus dixe. runt, nihil verὰ ex illis generari,& si quandoque aliquid genera tur, illud miraculoid accidere. Sed quia experientia con itat, illa alterari, & corrumpi,& alterius sequi generationem , eorum di. istum plan4 falsum est.
Nonnulli asserunt, non effoopus aliqua materia , per quam agenS naturale agat, sed sumem re quantitatem, quae vices male riae gerit, dum manet in genito.
Sed liqc opinio quoque falsa est .
quia quantitas nullam habet pro portionem cum serma substa tiali, quς valeat eam informares Deque enim accidens , sed suta flantia informatur, & actuatur; ac proinde nec inter eas dari potest unio substantialis , quia quantitas , & forma non se habent ut potentia, & actus, cum ambae sint actus, ex quibus se. quitur, nec agens naturale id esficere posse. Quod si ponamus ,
quantitatem remanere , & esse communem etiam genito, neque ex hoc colligitur eam sufficere pro materia , quia forma se, stantialis non est nata perficere quantitatem, sed materiam, ideo non potest subire vicem materiae. Adde,quod substantia genita conis sequens species sacra mentales corruptas, ut ignis ex illis comis bustis, vermes ex illis deliructis, est unum per se , ergo quantitas . non potest facere unum per se eum illorum formis, neque prininde esse illarum subjectum, ex
Dico ego , num. II. tom. 8. ex
diuo , Laurentius Brancatus de Lausea ejus discipulus vir exulis lentis ingenii, de Sacram. δίρ. 23. ora. 4. Modestus Gavatius Ferrari. ejusdem Moti di si gens interpres, de sacram. Eacbar. disput. 9 ρ 7. ea ordine Minor. Convint. asserit, omnem , & totam substantiam, quae ex speciebus sacramentali. sus ab agente naturali alteratis,& corruptis fit, a solo Deo im. mediate produci, & creari, ita quod nullum agens naturale ibi cooperetur ad productionem no. vae substantiae. Probatur, quod tota substan. tia
189쪽
tia a Deo immediate produci. eur, quia per corruptionem ac- ei dentium sacramentali uim , de. sinit esse ibi Christus , nulla re. manente ibi materia . cum non esset ante I ergo totum de novo genitum est sine praeexistente materia , ergo talis generatio, &productio eli vere creatio ι ergo id totum est a solo Deo , cujus est solius creare.
is Hinc colligitur responsio ad
argumenta haereticorum negantium Christi Corpus esse sub sp IIciebus sacramentalibus; nam ipsi dicunt, quod ex illis speeiebus
nascuntur vermes. imo de quod mures illas comedunt , & quod illae species ex nutrimenta abeunt in lecessum feeundum illud blatth. II. i 7. Non intellatus, quia omne , quod in os intrat , inventrem vadit , o in secesum emiseritur. Absurdum autem est , &valde indecens , quod corpus Christi convertatur in vermes, manducetur a muribus, &quod emittatur per secessiam sest enim omnino incorruptibile ; ergo ad evitanda haec inconvenientia petastat dicere,nullo modo Chrilium oesse sub illis speciebus. x6 Responsio, inquam, ea est, nil praedictorum sequi, quia in alteratione, & corruptione specierum prius est , quod Christus recedat.
quam quod a Deo producantur, ut patet ex dictis. Itaque Corpus Christi non convertitur in Vermes , nec manducatur 1 mruribus , nec vadit in secessum, quia dum a Deo ista creantur, jam Christus recessit. Vide Comment. Moti in 4. dist. 42. q. 6. 1
Sed quis potest quaerere, anis hujusmodi creatio novae substantiae immediate iacta a Deo, sit mi. raculosa N. Negativ8, quia divina actio tunc non est miraculosa, quando supplet vicena naturae, quae non potest de se operari principalem effectum , ut patet in creatione animae, respectu cujus Deus su seplet per creationem , juxta exi. sentiam caulae naturalis, quae s um potest praeparare & disponere subjectum , & non atting re formam introducendam sic in praesenti casu agens naturale potest quidem alterare species Sacramentales, & illas corrumo Pere , tamen novam formam in ducere non potest , quia caret materia , ex qua illam educat, juxta exigentiam dispositionum; Deus ergo est, qui totam mate. riam producendo supplet id quod 'gens naturale facere non potest. Vide dictum Braneatum citaeis '
190쪽
De miraculosa unione membrorum praecisorum Sanetorum Martyrum.
eaput manibus portauit. z o ancti Herculari tinitum Corpori.
4 Objecta referuntur. , F Gomuntur. 6 Corpus S. Manis i concisum, T sparsum reunitur. 7 Caput S. Lamberti ab eo por.
Roduco in primis duo exempla Sanctorum martyrsi, qui propria Ca pila tibi divinitius
vis 1 perseeutoribus praecisa aluis corporibus. Na&Dionysius Areo. pagita martyrio affectus apud P, risios fertur, proprium caput suis portasse manibus, Baronius ad 9. die Octobris iii Martyrol. Roma.no, de quo Mantuanus ita cantat Cum sociis poena Capitali afectus , in ulnas Ipse suum caput assumpsit, Truncusque propinquum Attiat in coIlem. Quo nune sublimia Re timBusta loco r sdem , magno sub Culmine templi. x sanctus quoque Herculanus Perusiae Episcopus, ubi ejus &erum corpus requiescit, qui jussu Totillae Regis Gothorum deis eollatus est, sicut S. Dionysius, inventus fuit cum capite unito suo corpori, quadragesimo die post abscissionem , ut scribit S. Gregorius Papa, ita miraculo. se , ac si nulla serri ineislo illud tetigisset, ut legitur in Mantyrologio Romano ad i. Maritii eius translationis ; in novo,& ad diem 7. Novembris ejus
a Patet disserentia inter utrun-que ι nam Dionysius redivivus suum gestabat manibus Caput;
Herculani vero Caput mortuum destincto Cadaveri ita fuit cono junctum , quod apparet continuatio unius cum alio , ac si non praecessisset crudelis tyranni prae, cisio capitis. Numquid unicum in utroque Dei servo miraculum, an duplex λ Certe unicum in ambobus, in Dionysio cognoscitur ex resurrectione tantum, quae suit admirabilis, anima ca. put non informante, dum remansit praecisum etiam in manibus ejusdem a gestatio autem Capitis non fuit miraculosa , sed naturatio, quia non erat ranti