장음표시 사용
191쪽
ponderis, ut excederet ejus vires ad portandum . Unicum quo- Ique fuit in conjunistione, & eontinuatione Capitis praecisi S. Herculani cum ejusdem corpore, ac si non fuisset praecis uni. Portatio capitis in S. Dionisio supponebat vitam , quia porta' , re est actus vitalis; Conjunctio vero per actum continuationis vitam non supponit in patiente continuationem, qua nos
agit, sed tantum ab alio patitur, S. vero Dionysius agebat seren. do suum Caput: ideo ei necessaria fuit vita , ut agere POL
Dionysio miraculum ex ejus resuscitatione a Deo,& quidem mi.
rabilius , quam illi , qui resur.
pus scilicet , de caput, sine quo
homo vivere non potest secun-dlim cursum naturae ordinarium; tamen respectu S. Herculani non videtur apparere miraculum ex
illa conjunctione , quae potuit esse naturalis ; nam omnis pars naturaliter appetit esse conjuncta suo toti, ad quod semper habet naturalem inclinationem; fuit ergo ea conjunctio naturalis, &id confirmatur experientia; Tum quia aqua divisa se ipsa restituit in unum , & continuatur, quae erat divisa; Tum quia auriculae ,& nasus arte conjunguntur suo toti ; Tum quia arbusta silve. stria domesticantur per bonum
insertum , quod naturaliter continuatur cum trunco ; ergo id non excedit vires naturae ; potuit ergo hoc modo conjungi Caput busto S. Herculani. Respondetur, conjunctionem capitis cum Corpore S. Hercu. lani fuisse vere miraculosam, quia in instanti ficta fuit a Deo, quod
cxcedit vires naturae, maxime in eo , quod conjunctio continuutiva dabilis non est inter carentia vita, quae sola severe, & conjungere potest dis ita non in inis stanti, sed successive arte , & remediis, ut inseritur arbor silvestris in bonam , de domesticam.
Ad opposita dico, aquam divisam
naturaliter re uniri propter suam homogeneitatem , sicut contingit aeri, & igni, qui ita conjunctione continuantur , ac si inter
eos nulla fuisset facta dioisio,
quod etiam evenit propter eorum fluxibilitatem . His autem ca rent haeterogenea, ideo non possunt continuari, nisi miraculo. se. De conjiinctione, & continuatione auriculae, oc nasi prae cisorum, alia est differentia, quia id in eis efficitiar arte , & remedio, & quidem successsive, Min tali su ecto, in quo est vita,& anima, quae illas partes potest informare , & in eis continuare vitam . In mortuis nil, .l hujusmodi invenitur , unde si casus conjunctionis in his contingit, id est miraculum, eo quod in in santi evenit. An autem idem sit numero re unitum λ Vide, quae dixi Medit. ιχ. num. 27. & seq.6 Aeeidit aliud miraculum in corpore S. Stanis lai Poloni Episcopi Craco viensis, praedictis mi. rabilius , ut legitur in ejus lect. VI. his verbis . Postremo pius Rex sacerdotem De bostiam imma
culatam ad aliare o=erentem ,sua manu obtrnuciat, corpus membratim
concisum , o per agros projectum , aquil, is feris morabititer ἀθudunt. Mox Canonici Cra υienses sparsa membra nocturni de caelo
192쪽
inter se copulata sunt, ut nulla sunmra extarent. Causam hujus martyrii retuli Medit. ia. num. 37. S. Lambertus Martyr Caesar-7 augustanus miraculose post moditem caput suum poliat ad sepulturam, ut legitur in Martyrologio Hispano ad i6. Aprilis. ubi . hoe disticon legitur. Asumpsit caput lasse suum , gradiensque propinquam Attulit in Campum, quo tunc conciso Iacebant . Scilicet membra erus corpyris , & aliorum martyrum
193쪽
De Sonis , Vocibus, & Cantibus
a moltu est aeris percus ab alio cor me. 2 Vox idem quod sonus , i sed cum
4 PD ad sonum tria concurran corpora P is Cantus qualis sonus sit'. o Pis vox brutorum dicatur I
ν Campana per se sonarunt montem servorum Dei. ii Ama Balaam locuta fuit.. vina videbat Angelum , o non Balaam, o cur Z .
Ia Vox Haeta in baptismo , Ο transfiguηations christi. et 4 Cur tunc non apparuit Dir, tus Sanctus iis specis CF
is Apostolii sequebantur variis lim
x6 Etiam re parte loquentis . o
17 Unica erat loquela diuersmaia terminata ad Mersas M.
18 Responsio ad obiecta. l . iis silicantur verba Mars
onus est motus aeris percussi ab aliquo alio cor pore. Editur enim sonus per aerem ab aliquo pulsum,& percussum, quies enim sonum gignere non potest . Dividitur autem sonus immediatd in duas species ex appositis, differentiis imaginationis , & snd imaginatione . Aer autem pulsus ab aliquo inanime,& vita carente constituit sonum in specie, & est duora inanimatorum collisio, ut cum malleus percutit campanam medio aere ab utroque colliso ex quibus sequitur sonus sindimaginatione, quae in solis ani. malibus reperitur. Altera species soni appellatur vox , quae a solis Mimalibus fit eum imaginatio
Vox autem est motus aeris percussi ab animali cum imaginatione aliquid significandi . Ut datratus canis , mugitus bovis, rugitus leonis, locutio hominis&e. Et hςe subdividitur in alias duas species, nimirum in articuislatam , & inarticulatam . Vox inarticulata est sonus brutorum, qui sonum habent magis coni,nuum, quam discretum, nullam sita dicentem diversitatem , eo rum, ergo vox non dividitur in sua significatione . cum nullum Y habeat
194쪽
habeat sensum diseretivum. Vox
verti articulata nuncupatur lo
quela, seu locutio , vox scili edearticulata ex eo , quod sonus ab homine editus articulatur, hoc est, dividitur in literas, syllabas, dictiones, & orationem , unde locutio est clara signifieatio soniartieulati distinguentis pluralitutem, & diversitate in eodem sono. 3 Conveniunt sonus , & vox in
ratione generica , quia ambo di. icunt motum aeris percussi ab alio eorpore. Disserunt vero in eo,
qubd sonus in specie est sine ima.
ginatione , quia percutiens, &percussum carent illa, ut mali us, & campana, malleus, & setarum , duo ligna se eollidentia&c. Unde sonus ab his exire in actum non potest. nisi pri dicta,& illis similia ab aliquo viventu
moveantur. Vox vero est abant.
mali cum imaginatione , dc per seipsum movet,& percutit ;unddper seipsum dicitur edere sonum, qui est actus vitalis ; inanimatora Ivero sonus vitalis non est,quia per cutiens caret vita, undd sonum via tale edere non potest sicut animal 4 Difficultas est , quot corpora sint necessaria ad ed&lum son um,
nam Aristot. a. de Animal. 78. I quirit tria corpora, unum percu tiens , alterum percussum , ter otium aerem interceptum, ex quibus sequitur sonus , ut patet in Campana, in qua est malleus, aer , & aes, ex quo campana est composita. In animali, lingua, palat , &. aer , cum reliquis instrumentis , de quibus dixi Medit. 9 a num. 2. Nihilo minis nonnulli die uni sufficere etiam duo, nempὰ percutiens , & pedicussum, ut patet in virga percintiente aerem, & in serula quadrigarii, adest enim in his solum percutiens virga, seu serula,& aer per cussus , ex quibus tantum oritur sonus. Item cum carta tela, vel baculus in duas partes scindun. tur, crepitat aer,&fit sonus, aqua pariaer decurrendo magno impetu edit rumorem, & sonum , aetamen sola aqua rumore producis sind percussione, & pariter ventus sonum edit sola aeris agitatione.
κ. Conymbr. Aristotelia definisse solum sonum persectum prove ni re ex illis tribus, non imperfectum. Alii dicunt tria quidem intervenire realitEr inter se distincti, non tamen discontinuata, undὸ aer in exemplis allatis habet rationem percussi, do medii discontinuati a virga. In aliis ill tria possunt esse continuata , dcrealitὀr distincta , ut aeris agitutio , una enim pars aliam pellit. Sed haee satis, cum non sint hujus instituti nisi allan definitiones; Vide Meld.disp.3 de Ani.a n. t 2 I. Cantus demum est voeu modulatio , de includit articulatio. nem quandam, & diversitatem soni, ut patet, non solum in cantu edito ab homine, sed etiam ab aliquibus avibus, ut luscinia, me. ruta,& aliis instrumentis ..noris,quae sonos edunt articulatos. Quaerunt nonnulli , an vox brutorum dici possit loquela,& sedimo, sicut appellatur vox edita ab homine λ Assirmat Melles.
ea disp. 3. num. t 33. & i 36. quia emittunt voces articulatas, &di. versas , bruta enim exprimunt suas voces distinctis notis , per quas homo discernere potest unuappetere,& non aliud. Et loeu-tio in picis , & psi tacis mani se. stὰ auditur tam distinctὰ, quam in hominibus. Alii melius respondent,
195쪽
pondent, vocem brutorum proepriὰ non esse loquelam, sed illi assimilari per quadam analogiam , non enim bruta articulizant, sed sonum diversum edunt , quem
literis, syllabis, nec dictione distingui potest, quod soli loquelae
convenit. Vera ergo,& propria loeutio est sonus, & vox edita expressiva rationalis conceptus, unde locutio picae, & psitaci umnon potest dici locutio, cum non sit expressiva alicujus ratio. natis conceptus. Sed haec satis, deveniamus ad miracula soni. Resero miracula manifestata in sonitu Campanarum , nullo earum trahente funem , sed seipsis sonantibus divinitus in modite alicujus servi Dei, demonstrantibus eos ex hac vita in gratia Dei migrasse ad Dominum. In primis Campanae Hibleae, &NGtinae civitatum in Sicilia per se ipsas sonuerunt in morte SConradi Consessoris Placentini, ex Annalibas Viang. tom. 4. ad num 3II. n.28. Idem accidit in monte B. Ioannis ad Castrum Massa. eium Marchiae Anconitanae, eae
B. Petri de Castro Podii ianitii sCampanae denuntiarunt mortem fuisse Deo gratam I ex eodem to . . ad anniam I 241. num. χα Post
mortem B.Torelli de Castro Pup pii in Tuscia, statim Campanae Per circunvicina loca sonum sua ex seipsis dare eaeperunt, significantes mortem servi sui, ea eodemtom. a. ad annum i 82. n.... MONtem quoque B. Veridianae ex Crustro Florentiolae in Tuscia so
nuerunt campanae , ex eodem rom. I. ad amum I 242. numχχ. Vivab
di quoqud mortem patesecerunt Campanae Castri S. Geminiani,
Ir. Supradicti omnes Beati sunt
Irosessi Tertii ordinis S. Franc, ei, cujus & ego indignus sum
Constat ex his , earum Campanarum sonitum denuntiantem illos Dei servos , & amicos mi grasse in gratia ad Christum, &talem sonum fuisse miraculosum, dum Campanae per se ipsas sonet. tum dedere a nullo tractae nisi per
occultam causam, nempe Deum, qui ea miraculosὰ sonare secit , campanae enim numquam sonant , nisi ab aliquo per funem trahantur, vel percutiantur, cum ergo nullo trahente sonum suum darent , miraculosus suit earum Sonitus. Et de hae re non est dubitandum. Videndum modo est , an ex vocibus animalium fiant miracula, & qu omodo ; non loquor de eorum vocibus naturalibus, in quantum dicunt motum aeris percussi per eorum linguam sindarticulatione , vocem enim natiralem habent illis inservientem ad significandas proprias passo,
voces exprimant suas passiones, artieulando scilicet sonos per Haquelam, &sermonem, ut faciunt domines , dicendae sunt eorum Voces miraculosae , quia talis io cutio more hominum excedit ires brutorum , & eorum i πω:eem edendi consuetudinem , ut patet . Μiraculam accidit hujusmodi in Asina Balaam Num. 21. dum ibat maledicere populo Dei ad initantiam Balaae Regis
Moabitarum, num. 22. sequen tia habentur . Surrexit Balaam
196쪽
ssus es cum eis. Et iratus est Deus. stetitque AngHus Domini in via eontris Balaam, qui insidebat M. , o duos pueros habebat suismCernens Ascla Angelum flantem in via , evaginato gladio , avertit sede itinere, o ibat per agrum. Duam cum is eraret Balaam , O vebus ad semitam ducere ; stetit --
gelus in angustiis duarum maceriarum , quibus vinea cingebantur.
2-m videns Asina unxit se parieti, o attrivit sedentis pedem. At illo
iterum verberabat eam . Et vibiue ominas Angelus ad locum angustam transiens, ubi nec ad dexteram , nec
ad sinistram poterat deviare obvius fletit. Cumque vidisset Asua stam rem Angelum, concidit sub pedibus
flantis, qui iratus, mebementer c
d bai fuste latera e us. Aperuitque Dominus os Asinae , o locuta est'
am', quia commervisti, o inusisti miri, utinam baberem gladium, ut te percuterem; Diau Asna: Nou- ne animal tuum. sum , cui si ersedere tono si asque in praesen- 9tem diem P Dici quid simile unquam fecerim tibi: At ille ait: Nunquis
Protinus apertia . Dominus oculos
Balaam, o vidit Angelum flanteis in Dia evagisara gladis, ador visque eum pronus in terriam . . si iDuo miraeuia lile cernuntur,
unum in locutione Asinae, altenim in caecitate Balaam relativὰ ad Asnam, quae Angelum vidit, non visum 1 Balaam . Locutio ergo in Asina fuit miraculosa , quae di si instrumentum linguae
nem aptum . sed tantum ad pro.
mendam vocem inarticulatam, unde ut ejus locutio appareret
admirabilis , & non consormis eius naturae , aperiat Domisus os Asinae, o locuta est, audiebatur vox insolita dissormis naturae hujus animalis , & non videbatur
causa talem ingerens locutionem,
tui erat Dominus homini in vi.
ibilis , unde Scriptura causam notificat, dicendo Aperuit Domi. os Asnae , quod non sume imbλt, quia os quandoquὸ aperitur ab animali,& non loquitur, ideo textus subdit Et locuta e δ. Clarus, dc manifestus est effectus lircutionis, & quod non convenit
naturae Asinae, occulta ejus causa manifestata per sacram Scripturam ; est ergo talis locutio miraculosa procedens ex causae occulta movente linguam ad lo
tem vires ipsius animalis, quod non nisi inarticulate vocem emittere poterat de se. Uide D. Aug. tom. 3. lib. i. de Mirabit. cap. 34. ubi de locutione mirabili hujus Asinae, quae loquebatur, Deo mo vente linguam ejus,& ignorabat quid, & quomodo loqueretur. Aiterum miraculum est, quod Balaam non videbat Angelum visum ab Asina, quod valde eli ad. mirabile, quod oculi corporei non coeci non viderent obiectum sensibile sibi vieinum , cum videre tur ab Asina existente in eodem loco proximo, dum illi insidebat; objecaum enim visibile habens omnia requisita, non potest nomtransmittere species suas i ad po tentiam sibi debito modo approximatam, nullo interposito medio, sicut enim objectum neges.sario suas transmittit species ad potentiam, ita haec necessario it. las reeipit., S essicit visionem;
sed id latium non fuit in hoc casu , ergo id fuit aliud miraculum r
197쪽
lum, in quo suspensus suit esse.
Ius transmissionis specierum ab objecto ad potentiam, contra curissum naturalem ipsorum objeiat,
ct in tentiae, quae operantur natu
raliter, & necessario, & impedi ri non possunt, nisi desuper, vel diaboliea illusione per artem lmagicam , quae hic locum non habuit 3 ergo cum hujusmodi sucpensio suerit a Deo, dicenda est
miraculosa. Cur autem Asina.& non Balaam, viderit Angelum Respondet D. August. tom. O. serm. I 3. de tempore, id aeeidisse propter avaritiam ipsius BD
- Dices, animalia loqui non est miraculum, quia loquela est vox communis utrisque, animalibus tam irrationalibus , quam in
tionalibus, ut dixi supri eκΜel-dulensis & experientia 'otum est ,
tacas, & picas loqui etiam lariticul id , eri loquita Asinis filii naturalis, non supernaturalis. α
lam, quae; est. vox inieulata syblabis, de dictionibus, non esse communem belluis, sed propriam hominis, qui per eam exprimit
audientibus suos conceptus rationales , quales nullatenus bruta formare possunt tamquam ratimnales ,& si qua animalia, ut cum eis corvus, aliqua verba articula. in proserunt, proprii, loqui non dicuntur ; quia conceptus expres
si per tales voces animalium &ii actio vitalis, cum sit ab eorum vitali, singua , non sunt rationaeles, neque procedentes ab anima rationali, qua carent talia, an, malia s ratio enim Deit distinguαre , & articulare vocem in solo
homine, qursisus ratione praeditus est . Itaque Asina Balaam
cum careat ratione, per se loque. lam emitere non potuit, sed Deus per Angelum os ejus aperuit, minguam movit ad locutionem.
Supradictae bestiolae instructae se
runt ab homine , qui saepius linquendo immittit vocem articumlatam in ejus auribus,& sie ipsae quoque ea verba proserunt sono, non mente, quia nesciunt, quid dicant. Asina vero nullatenus fuit instructa, sed Deus os ejus . i aperuit,& movit linguam ad lo. cutionem statim absque instru
ii Q rit Deirius lib. 1. Disquis
Magic. q. 39. An locutiones hujus generis sint actiones vitales animalis bruti loquentisὸ Diffin. guit, actionem locutionis in ani. malibus habentibus organa apta,& accommodata ad loquendum, esse vitalem, si vivum animal prcisserat verba, sed eam non esse intellectualem respectu illius animalis, quia caret intellectu; esse vero intellectualem respectu An. geli moventis illius organa, &loquentis. Non esse vero vitalem eam locutionem in aliis animalibus, quae organa non habent accommodata locutioni , quia istunc vocem articulata non agunt ob desinum organorum, sed eam locutionem facit Angelus sermutam Iin aere intra animal, vel eritra illud prope. Idem a sortiori
dicendum est de rebus insensatis, quae simpliciter . carent organis loquutionis.
Non solum in animalibus Deus locutus fuit per .Angelos suos, sed etiam ex rebus insensatis, ostendendo mirabiles locutiones, nam Moysi 3. Eliadi 1 Apparυit Dominus in flamma ignis de medio
198쪽
a propies his , locus enim , in quo flas,terra aucta es. Similem quoque locutionem Deus fecit cum Esdra , ut legitur in ejus lib. 4.
cap. I 4. 1. Et ecce Nox exivit contra
me de rabo, o dixit : Esdra , Esdra: Revelans revelatus sum super rubum , O nutas sum Moin se.
gelum Moysi , ct Esdrae de me.
dio rubi. a quo vox perveniebat ad aures illorum , nihil activitatis conserente 3 a rubo, s ed An. gelo formante vocem intellectu lem , & articulatam a rubo pro cedentem ad aures servorum Dei; rubus ergo erat signum locale demonstrans Iocum, a quo vox in-eipiebat. Vide Deirium multas reterentem prodigiosas locutiones arte Dςmonum , quae non sunt
miracula, sed illorum illusiones,ru deceptiones, ac proind8 non sunt hujus loci,& insistuli. Vox mirabilis sne subjecto sen. sbili audita fuit de coelo descenodere post baptismum Christi a
Ioanne factum , Matth. 3. I 6. M. ptistatus autem Iesus , confestim ascendit de aquo, I ecce apertisuna ei caeli, vidi spiritum Dei d scendentem sicus coluimbiam , 9 υ ..ieutem super se. Et ecce vix de caelis dicens: Hir est filius istiis δε4ectas , in quo mihi complacui. Si milem quoque vocem de nube
audivit ubi factam, quando fuit
transfiguratus in monte Thabor, Matth. i 7 3. Lucae 9. 33. Marci'. 6. Petri Epist. Σ. I. num. p. Fuit vox miraculosa nullo anima.
lis instrumento formata , sed ii,
nube ex aeris organo angelicis manibus formato, prolata pari tὰr per Angelum utriusque produc1orem, per quam Deus Apostolis notificavit Christum esse ejus filium naturalem, & legit,
mum ab aeterno genitum, ac pro
indὰ ipsum esse audiendum , de obediendum, seut seipsum, cum quo ipse Deus est in unitate se, stantiae . Descendit prior Spiritus Dei in forma Columbae, quod est aliud miraeulum , & postea vox audita suit, quia amorem per Columbae speciem Spiritum San
e um repraesentantem, voce Cae
lesti manifestavit ea dixit essi filius meus dilectus , in quo mihi complacui. In transfiguratione non c5-
parvit Spiritus i in specie Colsi.
Dae, quia in seipso tunc exterius apparentem habebat candorem lucis, de vestimenta alba magis,
quam si apparuisset Columba , cum suis pennis albis. is ' Agendum modo est de variis linguis , quibus Apostoli loeut; sunt, maximἡ in die sancto Pen tecostes, de quibus dieitur in
Actia Apost. a. Et cum compleremtur aera Pentecostes, erant omnes mariter in eodem Leo . Et factus sine αδ de Coro sonus tanquam ad. venientis Spiritus misinentis, o replevis totam domum , ubi eram se denses.. Et apparuerunt issis δ με
stita linguae tamquam ignis , sedi que sumis Aingulos eorum , O repleti sum omnes spiritu Sancto, o emperanι tiqui variis linguis , proa Spiritus janctus dabat eloqui His aut aurem in Tertisauis babi. tantes Iudaei, viri religiosi ex omni natione , quae sub Caelo est . Facta
autem hac voce, convenis multitudo,
ct mense confvisa est , quoniam a diebat unusquisque lingua sua iura loquentes r Nonne ero omnes isti , qui loquuntu Galilaei sum, o quo modo nos audivimus unusquisque Iinguam nostram, is qua nati stimus Ps tuebant
199쪽
Stupebant autem omnes , O mis fiantur ad invicem, dicentes: quid. nam vis Me essest Alii autem irri. dentes disebant : quia musto plenisurit isti. PlaM ex his confiat,
locutionem variarum lingliarum
in Apostolis suisse miraculosa alitum quia illis insusa suit per Spiritum Sanctum , ut id indicat ejus sessio super capita singulo Fum. Thm quia an id, hoc genus locutionis non habebant, sed vehementia Spiritus Sancti de repente insedit illis pluralitatem linguarum. TMn quia omnes a dientes stupebant , &. mirabam tur , qubd nonnisi miraculum totam varia locutionearguit Tam quia inter signa , idest miracula,
linguarum, Marci ult. 17. Vetuis loquentur novis Ad formationem hujus tam admirabilis miraculi. haeci intervetierunt , in primis de frendit de eoeta quidam ventuS repentinus , de vehemens , qui disposuit organa vocis , & inte, Delum Apostolorum ad recipiendum varietatem linguarum , d inde Spiritus Sanctus in formae ignis, quasi capita eorum puri,ncando, ad intelligenda divinae
mysteria sedit luper singulos illorum ρ demam Spiritus Sanctum invisibilitet seipsum insedit in ii. lis per gratiam non solum sanisti ficantem , sed etiam gratis d
tam , hoc est , genera linguarum de qua Apost. 1. ad Corint 12. ια quibus edocti , & illu minati caeperunt loqui variis limguis . Fuit ergo miraculum, quod loquerentur Apostoli v riis linguis, ut ex Glos.& Beda
super cap. a. Actor. refert S.Thω
Non levis dἰificultas hinc oritur circa modum, quo Apostoli loquabantur variis linguis , nam quamvis de fide certum sit, quod habuerunt genera omnium linguarum , quia cum jam a Christodestinati essent ad instruendas
omnes gentes per univeisum odibem, ne linguas ab eisdem gemtibus addiscerent , quia id erae incongrinam, imo periculosum, ne deciperentur, necesse suit , qu5d Deus illis infunderet donum linguarum , ut secit , tamen non constat dς modo I
ruendi, qui in eis spei hari potest
upliciter , primo quod Apostoli successiyὰ loquerentur variis linguis, e. a. Iudaeis linguae hebrabea haldiis chaldaica, Arabibus arabim, Romanis romana , α in hoc neque stat difficultas, quia
omnes linguas habebant consormes linguis eorum , quibus Praedicabant Secundo quod si inui lo- uerentur varii x linguis e. g tote Pentecostes Ierosoli miserant de omnibus nationibus mundi homines , ut dicitur in textu, . numquid Petrus simul, de semet laquebatut variiς linguis tam ex parte sua, quam ex parte audiemtium, qui omnes Petrum intelligebaot singuli secundum sensum
suae Iinguae,an scilicet,sicut in eo puncto temporis, quo Petrus loquebatur, Iudaei, Arabes, &Chabdaei suis lingvix intelligebant,&se tres erant linguae ex partea
ditorii, am pariter tribus linguissimul, & semel ipse Petrus exprimeret suam vocem , & loqueretur Iudaice, Arabicd,& CLaldaic8 sicut illi audiebant L An verci ex parte Petri unicus esset sonus articulatae vocis. & cujus linguaed & eκ parte auditorii species sensibiles ab unica, & cadem
200쪽
locutione procedentes reciperenis tur singulae in auribus audientium producentes in eis diversitatem linguarum juxtὲ eorum capacitatem , & intelligentiam suorum diomatum pi6 Sanctus Thomas 2.2. q. 176. art. l. ad 2. dicit, quod quamvis
feri potuisset, quod Apostoli per
inam linguam loquentes ab omnibus intelligerentur, aut quod omnibus linguis loquerentur, ta men convenientius fuit , quod ipsi omnibus linguis loquerentur,
quia hoc pertinebat ad perfecti nem scientiae ipsorunt per quam non solum loqui, sed intelligere etiam , possent, quae ab aliis di.
eorum linguam intellexissent, hoc vel fuisset per scientiam illorum, qui eos loquentes intelligerent, et fuisset quaedam quasi illusio,
dum aliorum verba aliter ad eornaures proserrentur , quam ipsi ea proserrent. Et ἰdeo majori miraculo factum est, ut omnium lin. guarum generibus loquerentur;& Paulus i. Corinth. 4. ait: Gratias ago Deo, quod omnium vestrum lingua loquor. tria San- ctus Thomas.
Ex quibus deducitur responso ad quae ilionem; nam, ut dixi su.
ra, certum eis, Apostolos ha-uisse cognitionem on)nium lin. guarum, & in hoe nulla difficul. tas, quia id satis manifeste dici.
tur in textu cap. 1. Aci. successi-vd ergo loquebantur variis linguis juxta capacitatem illius gentis , cui praedicabant, undd cum Iu.daeis loquebantur lingua Iudaica non Arabica, sicut faciebant cum ArabibuS.' Dicit, quod Apostoli unica lingua potiaissent intelligi a di. versis linguis, quod tamen non secerunt, ob rationes ibi adductas, nempe, quia hor fuisset per scientiam audientium Apotholos loquentes s vel per illulionem , dum Apostolorum verba aliter
pervenirent ad aures audientium. Ego autem hic dicerem, quem
libet Apostolum simul, & semel
praedicantem pluribus diversarum linguarum, unica tunc usum
fuisse lingua, & quidem propria& naturali haebraica, quae deinde per diversitatem specierum juxta
singulorum audientium capacita tem perveniret ad eorum aures, in hoe enim majus miraculum perspicitur; nam valdd admirabi.
de est . quod unica lingua diver- sis linguis serviat; & admirabilius, quod diversitas specierum ab eadem causa locutionis proc dat. Loqui autem simul , sim mel pluribus linguis videtuc imis possibile; quia eum unicast voκ,& sonus in divisibilis , & uniformis, impossibile est , quod sit --tius, & diversus in seipso, aliter
non esset unus sonus, est .:esset unus sonus ex suppositione, ergo
eum sit impossibilis unica .loquela ad diversas impossibile quoque
erit, quod unica vox sitia plures 7 voces . Rellat.ergo , quod, illa
loquela sit quidem una, sed ex
parte audientium attendatur di. versitas linguarum respectu 1-- cierum tendentium ad auditum juxta capacitatem , & exigentiam auditorum, um erg6 nu. mero lingua, & vox transire non,potest ad aures audientium, &facere illos intelligere juxta prinpriam linguam, sed id munus petatinet ad species terminatae ad di. versitatem linguarum, & sicut termini sunt diversarum lingua.