장음표시 사용
191쪽
cursi diei ad nos praesuinat accedere. Nihil est enim 'quoari 'i' tantum ille timeat, quantum charitatis unitatem ut docezHugo Victorinus. Nam si distribuimus totum quod ha mus propten Deum, hoc diabolus non timet, quia ipse nihil possidet ;. si ieiunamus, hoc ipse non metuit, quia cibum nota
sumit; si vigilemus , inde non terretur, q ita somno non ut i . tur; sed si citaritate coniungimur, inde vehemcnter expauescit , q ita hoc tenemus in terra, quod ipse in coelo conto m-psit seruare. Auroram roseam passim vocant poetae,quo epiph i A theto admonemur offerre Deo hac hora sacrificium laudis inpoli lib. . s. . odorem suauitatis . Dicebat Apollonius Thyameus aduenie-λν,lion.hh te aurora cum Diis versandum esse. Sacra matutina apud goaauci. i. v. 9 3 Ethnico S commemorat Apollonius Rhodius in Argonauticis. Veteres Hetrusci melle litabant Aurorae, nos dulcedini con- Lycophr- Ihia tem Plationis hanc horam consecrare debemus . Auroram ilo ςη o x. Pegaso vehi solitam icripsit Lycophron Enthusiasticus Poeta, quia nimirum surgente aurora mentis volatu ad contempla Assyrirporeh. Inia tionem eleuamur. Bonum est volare , actionis probς hoc si- Qς V. s. gnuni est, ait Astram psychus. Bonus volatus , cum de caducis surgimus ad aeterna , de terrenis ad coelestia pernicibus alis sublimioris contemplationis coelum ipsum penetrantes. Ilai N- At vero ad hunc volatum nullum tempus matutino magis idoneum. Dominus enim , dicit Isaias , erigit mane, man/Ceuius lib. is e.'. erigit mihi aurem, Ut auiam quas m glirum . Naevius Poeta apud Gellium scito, & eleganti vocabulo vacat rubentem Auroram pudoricolorem, qua surgente casto pudore imbue nobis est anim1, ut placeat sponso , qui maximὰ virginali verecundia delectatur. Eadem ab Homero diurna nuncup tur, qu ha lucem nobis affert, quae est si inbollini Diuinitatis . a. Tim .in. . D us enim lux est, ct tenebra in eo non sunt ullae, ex iurem hobitat inaeresibιum . Nihil praeterea eorum , quae sub sensus Dia an . In cadant pulchrius est luce nihil venustius,nihil pu ritim, nihil iu- φν ς'r cudius & amabilius.Optime Dracotius haud ignobilis Poeta; x iubar athereum, Iuta noctis limes, ct Umbra , Lux facies robus eunctis, di lux elementis,
Lux genitis, factisque calor, lux gratia solis.
Lux deeus astrorum. Iux aurea cornua LVa ,
Lux Duor coeli, δε- ρο ρ imordia mundi, Luxsplendo flamma, lux magni temporis index ,
192쪽
Gx opus auctoris primum , candorque pudoris 'Ideo exoriente luce Deo lucis auctori laudes pangunt filii
splendoris, diuinae lucis consortes, Angelos sanctos aemulantes, qui a Dr.ι matutιna dicuntur, & dederunt lumen in custodijs suis, obedientes Domino in tremore. luxιrunt eI ea
iucunditate, uiscit illos. No sic ille Lucifer,qui mane oriebatur omni lapide pretioso exornatus , qui Angelicae felicitatis
spledidissimum mane mox in horribiles tene bras commuta uit, sicut scriptu es Venit mini, venit nox. In ter a st a matutina creatus caeterorum=rte non contendus coram illo sedere appethi, ante cuius conspectum stant cum tremore milli Lamilitum in inistrantium, di decies centena millia assistentium. cιndam, inquit, O fribo. Propterea deiectus es de gradu tuo , & detracta est ad inseros superbia tua . Cum nec Dei laudibus insilieres, nec creatori, feci tibi ipsi inani praesumptione luceres , ante lucem surgere voluti hi, de illi assimilari, qui sabricatus est auroram, de solem. 's uid festinas mane oriri ὁ Lucifer λ Uanus est splendor absque .seruore : simulata lux, quae non ab igne procedit. i Q b. moliris astendere Super altitudinem nubium in latebris aquilonis, quia videlicet cum frigidus sis, frigidam cupis inhabitare regionem. Exemplum hic habemus, ut quemadmodum fecerunt.Angeli boni, ita &nos faciamus : qtioniam oportet pratienire Iolem ias benedictis- ηιm : di manὸ, ait ille , oratio mea praeruniet te. usurpemus igitur Angelorum ossicium , ut docet Ahoas Clarae uallensis, quorum sortimur consortium , ut in ore infantium, & lacte nistium perficiatur laus. Dicamus eis , Psauito Deo nostro IOAliter atque audiamus eos vicissim respondentes, Psahile Regi nosio Uadite. Laudem ergo cum coeli cantoribus in commune dicentes, ut pote ciues Sanctoruin, ec domestici Dei , psallanitis sapienter.
Proeulsopor, procul nox. Clara nitantis astra
193쪽
Nox eictaeessit, ortum Sotis mon/nι aisse Titania usucres .mae Phesphorus nitorum Lucis parem diurna Inter globos olympi Blandas ιnit choreas. ProcuIo procul facessar nebrossa turba Averni. ProeuI hine tenebra, ct horror , Procul sopor, procul nox. Iam laetasurgit bora, Qua dulciore eantu
Modutamen ore promite Omnisque per vireta Proles amoena veris persa luce vernat. Rinaque, liliumque, Venus Isorque eaoba, Crocusquepurpurascenι Produnt amoris ignesia ProetiI bine tenebrae, ct horror , Procul sopor, Irocul nox.
Dum is erena fulget, I nterque dulcrurum Fomentagaudiorum Sopora iamsolati Vultu Deifruamur. Osola digna donis Ddibus, bonorum Amiea lux, leuamen Moeroris, ct perennis Parens beatitatis, O Lx decora salve. Proeal hine renebra, ct horror, Procul por, procul noX-
194쪽
Iro Matutinum tempus aptissmum contemplationi. suae et Ictica lux animae. Tota nocte quaeritur sponsus
nonnisi in aurora inueniendus. Oratio ad Deum, ut verum lumen oriatur in nobis.
i A Udiamus Ambrosium, ambrosiam non oris sed auri Ambret in Fiat. lx bus instillat. Graue est si te otiosuin in stratis radius solis in uerecundo pudore inueniat, & lux clara seriat oculos somnolento adhuc torpore depressiss. Arguit nos tanti temporis spatium sine ullius deuotionis munere , ac sacrificij spiritualis oblatione seriata nocte transmissum. An nescis o homo, quod primitias tui cordis,ac vocis quotidie Deo debeas occurro ergo ad solis ortus, ut te oriens inueniat iam paratum, ne lumina tua madido adhuc sopore mergentia primus dici fulgor exagitet. Et post pauca. Praeveni certe hunc, quo vides, solem: si hunc praeueneris, antequam iste su rgat Aspicies Christum illuminantem. Ipse prius in tui cordis illuce scit arcano. Ipse tibi dicenti, de nocte vigi Iat ad te spiritus meus, matutinum lumen temporibus faciet splendere nocturnis,si mediteris verba Dei. Dum enim meditaris,lux est;& videns lucem, non temporis, sed gratiae,dices, quia lux praecepta tua. Cum autem te meditantem verba diuina dies inuenerit, di tam gratum opus orandi,& psallendi delectauerit tua me tem,lterum dices ad Dominum Iesum, Exitus matutinos delectabis. Haec Ambrosius, cui concordia Richardi Verba pla xi hi d. victoricet adiungere. Qui sunt illi exitus matutini, nisi ad veri solis de erudit. homi- irradiatione humanae mentis excetaus Quis autem dignE miis ' retur, quam sit dulce,quaue delectabile te ruente i a charitate, di quasi sub aestiuo tempore ad matutina lucem radiantis diuinitatis se a somno excutere, & extra humanae mentis anguis stias in auram libertatis erumpere, & in latum illum diuinoruspectaculorum campum mentis alienatione transire ZEx sententia itaque Richardi deIectant exitus matutini, quia matutinum tempus aptissimum est ad cotemplanda magnalia Dei. Hoc
195쪽
Hoc est nimirum tempus laetitiae,de quo scriptum est, Ad C sperum dι morabitu titus, ct ad matutinum laetitia. Hoc est
tempus acceptabile, quo in auribus piae animae resonat vox illa coelestis, Fiat laxe vox illa videlicet, quae in rerum crea tone prima seu aisse narratur: vox Dei magna, & potentissima , facta luper aquas in virtute , & magnificentia, quae fecit de tenebris lucem splendescere, ac inuisibilem terrae facie ,
es . a 1bis. i. insa si luminis selendore illustrauit. 4icut enim lux sensibilis,
tu G heri '' telle Chrysostomo , praecepto Domini proa icta, & tenebrae visibiles absconditae sunt: sic&lux mentalis tenebras errorueffagat, & errabundos ad veritatem nianu ducit. Deus quidem semper in lumine est, indutus lumine sicut vestimento, sed quia lucem inaccessibilem habitat, nequit humana mens ad tanti luminis claritatem assurgere,nisi eius gratia adiuue mur, qui illuminat pinne hominem venientem in hunc mundum . Tune erumpes quos mane lumen tuum, ait Isaias, ergo-Na Dominι colliget te, O implebit splendstribu animam tuam. Tunc reuelata iacie gloriam Domini contemplantes transusormabimur a claritate in claritatem tanquam a Domini spiritu. Eleganter Venetus Patriarcha Iustinianus: Cum deleci verbi,& in.c. as. bile lumen Verbi in cor humanum illabitur, fugat tenebras, depellit tristitia in , duritiam liquefacit, renouat desideria, amorem accendit, clarificat conscientiam, infundit spem, virtutes solidat, exultationem commouet,& cunctam mentis habitudinem reformat in melius..i a Marsiilius Ficinus grauissimus scriptor insignem librum de lumine ex insignioribus Platonicis conscripsit, ex quo ea , quae ad lucem visibilem,& inuisibilem pertinent curiosus te Rerengosius A. . Aor indagabit. Abbas. quoque Bereniosius de luce visibili , de inui ubi ji tractatum edidit, ubi inter c tera longa inductione ostendit quomodo lux inuisibilis Dei sanctos Patres veteris teItamenti illustrarit. Est di lumen gloriae, de quo scriptum est , di in lumine tuo videbimus tamen: Sed hoc tametsi ad patriae felicitatem spectet, Richardus tamen Victorinus etiam in hac vita posse nos in lumine videre lumen affirmat, si acce, dentes ad Deum ab eius claritate illuminemur. Q ijd enim mirum, si ex lumine lumen accenditur Z Lumen autem videtur in lumine, quando ex cognitione. & operatione claritatis diuinae plenius illuminatur animus ad cognitionem infirmiatatis humanae . Solet hac gemina cognitio alterna sibi incrementa
196쪽
, menta ministrare, & utraque profecto ex alterutra crescereo. Nam & ex cognitione Dei proficit an inlus ad cognitionem sui, & eodem utique modo ex multa cognitione sui crescit ad a cognitionem Dei. Quanta vero sit claritas diuini luminis,
quanta vitae huius obscuritas nullus ignorat. Dum autem, humana mens ad illud diuinitatis lumen oculos aperit , dca vehementer intendit, infirmitatis suae tenebras plenius agnoscit. Sic in clarissimo lumine lumen obscurum conspici inus, dein iubare Diuinitatis impersectionis nostrae lucem caligino: sam speculamur. Aurora, vel diluculum, ait Magnus Grei gorius, noctem quidem praeterias se nuntiant , nec tamen diei a claritatem integram ostentant; sed dum illam pellunt, hance suscipiunt , lucem tenebris permixtam tenent. Quid ita- que in hac vita omnes, qui veritatem sequimur, nisi aurora, , vel diluculum sumus Z q uia & quaeda in iam, quae lucis sunt, . agimus : & tamen qui bii dam adhuc tenebrarum reliquijs nos caremus, in multis enim offendimus omnes. Venit hic in i mentem quod in magicis oraculis scribit Zoroaster: Prope- i randum tibi est ad lumen ,& splendorem patri I, unde milia . . est anima multam complexa mentem. Locus animae est sple-dor Patris, anima enim Dei capax sola Dei praesentia satiari potest. R d hoc igitur Deitati, lumen properandum tibi est: quicunque cupis implere desiderium tuum . Esto aurora,donec crescat in te dies. Surge velociter de tenebris ad lumen, di in ortus tui diluculo murice verecundiae, & venusto humi- litatis pallore conspicuus expecta, donec ardens solis radius illustret. & accendat te. Ipsa sapientia, quae candor est lucis aternat, & sol intelligibilis ; mane, inquit, Ostiuuerjnι ad me, inuenient me. Sponsa per noctem quaesiuit dilectum , dces non inuenit; quaesiuit in lectulo, & elongatus ab illa eli: quia si iuxta Apostolum, qui dormiunt, nocte dormiunt, ct qui ebris, sunt, nocte ebrysunt. ita non absurde dici potest, ut opinatur Bernardus eiusdem Sponsae encomiastes, quod qui ignorant nocte ignotant, ac per hoc qui quaerunt, nocte quaerunt. Q senim quaerat, quod palam habet Porio dies palam facit, quod nox abscondit, ut reperias in die, quod in nocte quaesieras. Nox est itaque donec quς ritur Sponsus, quoniam si dies esset, de medio fieret, Se minime quaereretur. Quid est autem nox λNox, ait Thomas Cisterciensis, est Iudaica perfidia, nox pa- ' I notum ignominia, nox prauitas haeretica, nox Catholico in rum
additis Rholiis Hethonis.& Pler
197쪽
rum animalis conuersatio. Nox, inquit Philippus Abbas B nae spei, est difficultas quaerendi, nox dilatio inueniendi, nox
est molestia differendi, nox miseria sufferendi: nox est in expletio desiderij spiritualis, nox caro moritura, & si iam conuersatio non carnalis: nox denique est onerosa praesentia huius vitae . Per has noctes Sponsa quaerit dilectum,& non potest vel post diutinas inquisitiones eum reperire, quia nulla societas lucis ad tenebras. Et quis per noctem dieia poterit inuenire, si nox solis absentia est ρ Solem igitur praeueniat auro-τa, ista quaerentes instruet quo tendant, qua parte debeat sol oriri. Est autem aurora gratia illuminans, viae huius illustratio, quam sequetur in patria nitidissima dies aeternitatis.
3 Tu autem lux nitidissima, splendor patern ς glori sple-didissime sol iustitiς exorere, exorere tenebricost animς meg:
exorere, & illumina tenebras meas, ut resoluta totius Caecitate cali Pinis decor antiquς origini hin nouum lumen refo metur, di nox peccatorum meorum, nox lurida, squallida , &horribilis diuinς tuo lucis aurora discutiatur. Quis mihi det
sedenti in tenebris, & umbra mortis ab hoc sole illuminari, ut placeam coram Deo in hoc lumine viventium, ut videam voluntatem Domini omnibus diebus vitς mes Z Vere dulce lumen , & delectabile est oculis videre solem : solem inquam illum, in quem desiderant Angeli prospicere. O Iesu benignissime, o candor sine macula, quod mihi gaudiuin esse potest , qui in tenebris sedeo,& lumen coeli non video. O lux , quam amisit Adam, qui ex lententia cuiusdam Patris, quandiu perstitit in iustitia,& innocentia, faciem habuit radiante: . Cuius filius Seth ideo filius Dei nuncupatus suit, quia cum pietate illustris esset, colluxit facies eius. O lux, quam videbat Isaac opertis senectute luminibus,cum filios non agnoscendo benediceret, sed benedicendo cognosceret. O lux, quam videbat Iacob, cum & ipse prs state captus oculis,que filiis , di nepotibus ventura essent intus agnouit, & prs signauit. Hac luce radiabat Tobias, cum clausis corporeis oculis viam vitet docebat filium,& pede charitatis nunquam errans ei prς ibat. Hanc lucem peto, hanc desidero,quq sola est vera lux illuminans omnem hominem venientem in hunc mundum. Vere fateor, Domine, quoniam conturbatum est cor meum, dereliquit me virtus mea , & lumen oculorum meorum & ipsum .
non est cucum. Ideo erraui in solitudine, urim ciuitatis habita vib
198쪽
hitaculi non Inueni, quia nondum visitauit me oriens ex alto ad dirigendos pedes meos in viam Pacis. Veni desiderate
cunctis gentibus, quia dormitauit anima mea prae taedio morae tuae, de oculi mei languerunt prae inopia luminis tui. Orere sol amabilis, ut exeat homo ad opus suum , di ad operatione suam usque ad vesperam, & operetur non cibum qui perit,sed qui permanet in aeternum. Exere vultum tuum sol immortalis, illustra faciem tuam super seruum tuum, irradia splendoribus sanctorum animam meam, ut habeam lumen vitae, in oquo ambulem die, ac nocte , donec perueniam ad diem claritatis aeternae, ad lucem quam inhabitas, ad lumen inde ciens, de sempiternum.
Zum Iacob usque ad auroram qui Tmbolicὸ , e, mor
liter iudicet. Denique hortatio ad laudandum Deum ax Loriosissimus Patriarcha Iacob tota nocte Iuctatus cuias Angelo inuictus pugnauit usque mane. At cum primum lucis fulgorem in ortu suo aurora transmitteret, videns Angelus quod eum superare non posset, a fortissimo athleta dimissionem petijt dicens, Di,nitte me, victori enim ceden. dum est. Cur me brachiorum insuperabili nexu adstrictu . tenes Z Tecum in hac arena iam amplius decertare non possu. Ratio in promptu est, iam enim asemit aurora. An ergo aurora cunctis gratissima fingelis est inimica, cum ipsi in factis literis astra malatina vocentur An sicut qui male agit odie lucem, sic Angelus princeps exercituum Dei cum homine infirmo decertans magno sibi dedecori adscribebat, quod cum superare non posset An a socijs Iacob, qui solus remanserat, adueniente iam luce videri nolebat , &ex essigie assumpti ἰorporis agnosci Z An hic erat custos Esau, quem ab eo timidus stater amouere tentabat Z Nam, ut autumant Cabalistae, nemo potest alium superare, nisi prius deuicta, & amota eius intelligentia . An suum antagonistam salubri consilio admonere voluit, sole iam ad ortum properante , tempus esse ab otio contemplationis ad actionis negotium transeundi 8 An
199쪽
ut doceret mysticas animae visitationes, &diuina mysteria non esse palam reuelanda λ An sorte, quod Hebraei interpretes non sine nostrorum risu contendunt, illa erat hora, qta
sacrum Trisagion Angeli psallunt, ideoque dimitti voluit, ut alis cantantibus sociaretur, iuxta illud saepius citatum , Cum me laudarent simuIastra mattilina, ct itibilarent omnes si
Dri His quidem, N aliis explicationibus hoc Aenigma conantur di siluere , qui librum Geneseos interpretantur. At Diuus Cytillus Alexandrinus mihi praecsteris atridet. Cum his, inquit, qui in tenebris, ac nocte agunt, di ignorantis caliginem in mente, ac corde habent ductatur, ac pugnat Christus, habet enim eos pro inimicis. Vt vero mentibus i pibrum spiritualis Lucifer oritur, & quasi dies quaedam verae cognitionis Dei lux splendet, tunc pugnam soluit: cum illis enim non pugnat, qui sunt in luce, qui spiritualem auroram in me te habent. Haec Cyrillus, qui deinde pergit nos exhortari ad spiritualem aurorae huius amplexum. Auroram intelligo di-Filiis uin V gratiae illustrationem, quam postulabat a Deo Propheta , cum diceret , Emitte Iuram tuam , ct veritatem tuam, iba
Psalm. 1 . me deduxeront, ct adduxerunt in montem sanctum tuum Σεω. et Dρmine Drus meus illamina tenebras meas. Haec est gloria Domini , quam inane videndam sacrae literae promittunt. Haec est sapientia, quam mane vigilantes inueniunt Tota igitur
mentis intentione , toto cordis affectu matutino temportiuorandum est, donec dies elucescat,& Lucifer oriatur in cordibus nostris . Sanctus Iacob surrexerat ante diem sacras ce-ιba 4.MII ' lebrare vigilias , ideo, ut docet Rupertus Abbas, Angelica visione recreari , mysticam inire luctam meruit, in qua victogexistens in ascensu aurorae coelesti benedictione confirma lux fuit, quia videlicet, illulirante animam diuinae lucis. salgore,
diuina protinus benedictione mens stabilita temporaliae spernit, bona dumtaxat aeterna diligit, ad quae iugiter intendit, & suspirat. a Sie primas amoris saces experta anima quasi cum Deo luctatur, dum sacrae meditationis litidio solertet incumbens sensum verbi Dei fugientem tenere contendit Fugit talectus se retinere cupientem , cum mestas ob causas, tum idcirco ut auiditatem magis, ac magis excitet inquirentis. Itaque brachiis quasi ad luctandum protensis quaecunque talis ima dicit: Dilecte mi apprehendam te , & ducam te in do
200쪽
mum matris meae, ibi me docebis: e contra ille more relu-ῖ ctantis pene obuersus; Auerte, inquit, oculos tuos a me , quia 3 Us me avolare fecerunt. Dalcis colluctatio, & omni pace iucundior. Tandem victrix dicit conscientia, Intiens quemdι- figit anima mra, tenui ιlium, nec dimittam. Dimitte m , is clamat sponsus, iam ascendit aurora . Salis est quod quaedam lucis primordia peccatorum tenebras e corde tuo fugarint.: Nondum plena dies illuxit tibi. Dimitte me , ait, non quod dimitti velit, sed ut assiduo luctamine sponsam exerceat, ut a negata eius praesentia crescat desiderium, ut maiori coelestium bouorum copia eam locupletet. Illa autem iam amore ma- a gistro amantium artes sufficienter edocta perseverans in Ora- tione , Non dimittam te, inquit, nisi benedixeris mihi. Et benedixit ei in eodem loco. Felicem prorsus benedictionem, M omni dignam acceptione : felicem animam, felicissimum ora-- tionis meritum : sanctissinuina matutinum tempus tantis Deis fauoribus. promerendis aptissimum, ac proinde a Religiosis omni veneratione coIendum. Bona violentia,quae benedictio- nem extorquet: optima Iucta, qua Deus homini succumbit, a & victorem sanctioris nominis munere decorat. Luctare an iis i. ma mea feliciter , luctare, ne succumbas, quia regnum coelΟ-i rum vim patitur ,& violenti rapiunt illud . Declinat dilectust tuus aliquando, auertit faciem , sed non in ira o Sustinuit leos ille in peccatis tuis, sustine tu illum in flagellis suis;&obtine i bis benedictionem Sed quando Cum aurora fuerit, cu L. I aspirauerit iam dies, cum posuerit Hierusalem laudem in te ra. Dic cum Propheta ; Auditam fac mibi mane misericordiami tuam , quia in te speravi Domine : Et lux perpetua lucebit sus per te nunquam morituro fulgore. De hac animae lucta cum
Deo praeclara extat sententia sancti Abbatis Aelredi Cister.
ciensis Itaque, ait , Si in oratione tua, vol meditatione exars serit coelestitim desideriorum ignis, si amorum incentiva stam-mescant, si aestitans anhelans coelestibus quibusdam mo- uratis affectibus , & modo quasi comprehersum quem diligisy sentias esse praesentem, modo elapsum de manibus doleas , de I suspires absentem ; lucta spiritualis eli, nomen tibi Israelis imponens, ut non solum miseratione, sed etiam electione dignus: habearis . Miserebitur enim Dominus Iaeob, ct eliget adhue do: IsraEI. Eia igitur fideles animae, pictatis alumnae, ministrae christi, filiae lucis, et mulae stellarum, conciues sanctorum, An