Psallentis Ecclesiae harmonia tractatus historicus, symbolicus, asceticus ... Opus nouum, & curiosum, ac multiplici eruditione illustratum auctore D. Ioanne Bona ..

발행: 1653년

분량: 683페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

Diuisa Psalmodia

. iam

Scilicet hie Amor ori, proprios e sui in igne ι .Harido qui seminas Liuia . Pandite, mortiara, penσtralia pandite cordis. Deus oece nubitur orbi. Iam noua lux menιν par facto aspiro Olympst. Iam eris ara o i ammis. Maenium terirata Dei iam feruida totam .i 'urant praeordia Numen. o. iiii Iam mea su limi miscentur gaudia ceto. iiiii, Voris iam sua a tango. ... o Deus, d miris, Natique . Numim Numis.

. Purai tus Tholosanus Pra es horam Tertiam auream Distian . . - ad Atalis appellari asseuerat. In iure ethmi Canonico sacra natam eons-4 cupatur, in entatiora stera Missatu Memnia mi uis diebus

232쪽

p. r. De sexta. 1s7

stuna ecclesiasticas sanctiones ex decreto Telesphori Papae solemniter celebrantur. Festiuis inquam diebus, non omni die, ut volunt Graeci, quos Humbertus Sylvae Candidae Episcopus impugnat in responsione contra Nicetam. Narrat Ioannes Moschus in prato spirituali cuiusdam villae incolas accusasse Piatum s Mo Presbyterum,quod nunc hora tertia, nunc hora nona Μissam et MN ib. o. d. die Dominico celebraret non seruans legitimum ordinemia div-s nax oblationis. Antiqua enim Ecelesiae consuetudo horam ''Tertiam, quae, ut ait Rupertus Abbas, caeteris illustrior est, Nisiis celebradis ob honorem sancti Spiritus destinauit. Con-sgno hoc caput insigni Bernardi sentetia, ut prompti semper, α alacres in diuinis laudibus inueniamur. Nihil ita propriE quemdam in terris repraesentat ecelestis habitationis statui . sicut alacritas laudantium Deum,

De sexta. s. I.

niuina maiestas in sole praecipuὸ Hurat. Sosis , O Dei comparatio ex sanctis Patribus.

OI in aspictu annuntians in exies , vas a mirahiae, opus excessi. In meridiano exurit terram ct in conspecto ardoris eius quia poterit sustinere Fornacem eu fio-Hεm rn operibus ardorii: tripliciιιν suexurem montes, dros igneos ex Ians, ct refrigens radijs fura obcaeae octiloι-

Magnus Dominus, qui scit illum, ct in sermonibus aius f

Dinauit iter. Libet enim ab hoc solis encomio sextae horae tractationem ordiri. ut quae meridiano aestu seruente celebr eur, aeterni solis maiestatem aptissimo nobis symbolo repraesentet. Solem vocat Dionysius clarissimam imagmem distinae a. bonitatis: bicut enim ille visibilis creaturae unicus Princees 4 ,--.

quasi

233쪽

ist Diuina psalmosa

quasi quidam naturae oculus uniuersum condecorat,teporum vicissitudines distinguit, luce & influxu vitam mortalibus administat: ita Deus omnium causa, initium, & vita attingit a fine usque ad finem sortiter, omnia penetrat, omnia temperat , Omnia continet, omnia vivificat. Dempsit soli materiam Averroes, lubtrahamus eidem & quantitatem , adeo velumen solum supersit mirifica virtute resertum, nulla figur definitum, & in immensum spatium circum quaque diffvium, ira tunc pxcedens intelligontiam, sicut nunc aciem oculorum exuperat. Hac serme ratione Deum pro viribus ex sele e gnouisse videbimur, qui possiit in ipso tabernaculum suum . Navam orat. i. Apposite ad haec Theologorum Phoenix Nazianzenus. Quini

sensibilibus rebus est sol noster, hoc intelligibilibus est Deus. Ille mundum hunc aspectabilem collustrat, hie inuisibilem Ille corporis oculos ita afficit, ut lumen ipsius intueri posiint:

hic mentes Deiformes reddit. Ille corporejs rebus Ocul rum acie praeditis, & iis quae in aspectum cadunt hanc vim tribbuit, ut & illa videre, & haec visu percipi possint; ipse tamen omnia, quae oculis subiecta sunt,pulchritudine antecellit: hic eodem modo cum tam iis, quae intelligentia utuntur , quam quae mente, de intellectu comprehenduntur hoc afforat, ut de illa intelligant, & haec intelligentia percipiantur; ipse tamen intelligibilium omnium summus est, in quo desiderium omne, consistit, ac defigitur, nec supra cum ι' uas GaDG putest, quantumuis Philollaphica, altissime tendens, ac sumine curio- ca centM.a. D. Haec Gregorius. Cui concinens Thalassus Monachus ait, Quod est luκ videntibus, ct visis, hoc est Deus intelligentibus , de intellectis. Sicut autem Gl omnia collustrat, ita Deus sedere dicitur quasi in centro si is, ut Marius Vict riuusi loquitur, unde uniuemli oculo id est lumine substantiae suae omnia videt. Hanc vero Dei cum te analogiam alii Patres quam plurimi, dc Doctores grauissimi vati s parad ymatibus expre. Nunt. Non sit molestum sub hoc umbraculo aliquantulum requiescere, meridie Scest. Et primo quidem audianaus Augustinum sapientissimum, atque clariissimum ecclesiarum Christi magistrum, ut eum vocat Facundus Hermianensis, . In hoc iste, inquit, tria quaedam licet animaduerte.

re, quod est , quod fulget, quod illuminate ita in secretissimo Deo quem vis intelligere, tria quaedam sunt, quod est, quod intelligitur, quod caetera facit tutelligi. Idem alibi. In sola

234쪽

Cap. g. De sexta . Isq

tria sunt,& separari omnino non possunt, cursus , splendor, e calor. videmus enim solem in coelo currentem, fulgentem, calentem. Q omodo autem Diuinitas a semetipsa descernitur, cum lucis splendor, aut solis calor nullatenus separen-.tur Diui de si potes solem, & tunc demum diuide Trinitate. Disertissime explicat hanc eamdem sententiam Athanasius. Sol est unus, &sunt meo tres substantiae, orbis, radius,& lux. Orbis est receptaculum aestus, radius repercutitur ad terram, lumen etiam in umbrosis locis sine radio lucet. Sic etiam . cogita de Deo. Deus est unus, personae autem unius Dei tres, Pater, & Filius, & Spiritus sanctus. Typus Patris est orbis solaris, typus Filii radius, typus Spiritus sancti est lumen solis . Sequitur diffuse vim comparationis exprimere. Ipsum lege Theologe,nam alijs quaedam sunt aequiori lance examinanda, ut cum dicit tres person non segregari a se inuicem : quod intelligendum est in matione e ssentiae, & Deitatis, quae una est,ci eadem in tribus: etenim personae in ratione subsistentiae rein latiuae a se inuicem realiter distinguuntur. et Eodem solis exemplo ad indiuiduae Trinitatis mysteriuexplicandum utuntur Cyrillus Alexandrinus, ct Eustachius

Bonaventura. Rursum Athanasius. Sicut sol non sordescit attactu terrenorum corporum , ita nec Verbum Dei, cum in corpore innotesceret, inde maculas in se corriuabat . Utque etiam demus, addit Anastasius Sinaita, solem nonnihil foetoris colligere ex istis corporibus, non continuo sequetur Deum contrahere vel tantillum contagii. Hilarius Picta-uiensis Episcopus: Solem videmus in quadam coeli parte,pro- . ut ei cursus est, demorantem ,& certe ubique protenditur,

ubique adest; sed si in clausas domorum senestras incidat, lumen quidem illius presto est, sed ipsa sibi lucem eius, quae o serata sunt, denegabunt: ita nos in omnibus viis nostrae operibus circumspecti, & ad Deum patentes esse debemus. Ra- tionalis enim oculus, ait primus Venetorum Patriarcha,eam dem similitudinem fusius pertractans, spiritualis lucis nequa-qRam est rapax, nisi per liberi consensum arbitrii se offerat, eque subilciat. Irenaeus martyr antiquissimus scriptor: Que - admodum sol iis, qui propter aliquam infirmitatem oculorun0n possunt contemplari lumen eius, lucem non praestat: itati Deus infidelium mentes excaecauit, ut eis non fulgeat il

l inatio Euangelii gloria Christi.

nae.

235쪽

3 Caeterum taut sol omnibus aequaliter nase uti & mpet

em:.- - , omnes pari, dc aequali luce diffunditur, ita teste Cyprian. Christus sol, dc dies verus in Ecclesia sua lumen vitae αternau - -- pari aequalitate largitur. Sed, quod Fulgentius Ruspensis

Episcopus aduertit, diuina gratia ipsum solem materialem imitatur. Hic idem permanens aliter a sauciis, aliter a sania oculis videtur: gratia etiam aliter bene dispositis, aliter alijs

insunditur. Qaae diuersitas in sola diuersitate sanitatis , vel tofirmitatis bonae, vel prauae dispositionis consistit. Ad hie

ui. seren. xi. iii Bernardus;Sicut sol, inquit, non omnes, quibus lucet, etiam

C M- calefacit: sic Deus, qui vera sapientia est, multos quos dincet quid sit faciendum, non continuo etiam accendit ad si ciendum. Aliud est multas diuitias scire, aliud 3: possideret nec notitia diuitem iacit, sed possessio De eadem re sic scribit Olympiodorus. Sicut qui solem hunc sensibilem vident, per ipsius lumen visibilia intuentur, ain te ita sensus ipsis o rijs ossicijs intendunt: qui vero solem non vident, in tene bris desident otiosi, eo quod non videant, quae solis lumin: illustrantur : ita pari ratione de qui intelligibilem contuentur solem, lumen in mente sua recipi vht, per quod plane vident, atque cognoscunt quae ad eiusdem solis voluntatem sibi age mi,. . . liba do sunt, quaeuc etiam dimittenda . Marsilius Ficinus nulli

Min Dionyi-c4. Platonicorum secundus Orphicam solis cum Deo compara tionem in epitholis eleganter exequitur, itemque libro de so te, dein commentariis ad Dionysium de diuinis nominibus . expo fi- Idem argumentu copiosissime tractant Iustinus Martyr,Theo philus Antiochenus, Clemens Alexandrinus Ioannes Dam 'scenus, Marcus Eremita, Venerabilis Beda, Thomas Cistela ciensis , de aliJ . Verum enimvero in multis similis, in plerisque dissimilis iustitiae soli sol creatus reperitur. Ideo solis, Dei similitudinem no omnino approbare videtur Gregori

z is eris .. N Zianzenus Oratione quinta de Theologia. Non est exactac bilis, i finiti, & infiniti similitudo. Vrit sol, capiti nocet, de sponsamar i. o V olim decolorauit, umbris offuscatur, lunae obiectione deficit,

diei ac noctis alternatione variatur. At Deus lumen est indeficiens, nulla apud eum transmutatio, nulla vicissitudinis obumbratio. Concinn Ebimeon Theologus . Sensibilis sol vi detur, non videt: intellectualis videtur ab his qui digni sunt, de omnes videt, magis autem eos qui ipsam vident.Sensibilis

non loquitur, nec cuiquam loqui do ait intellectualis de lo-

236쪽

nu tur eum amicis suis, & dat omnibus ut loquantur. Ille orietur, & oecidit: hic in iustis nunquam occidit ; nam de impijs scriptum est, Oeeirit eis DI in meridis. Vtinam sol verus qui ArM L ncescit occasum illuminet luce perpetua corda nostra, & intelligentias nostras, ut in claritate eius iugiter ambulemus sine offensione.

METRUM XV. Omli priης ps radiate Titan,

Cuncta qui veri ι rapidis quadrigis It i Ortico eon picis. I parina vatum ibus eanoris

Ουbrus Threicius canit. Et tuas mendax wneratur ara

Ctiltu GraeciasuppliM. Attamen caros p logi recessor, Et terra intima viscera , Haud potes cIara penetrare luce, V.Itriso Erebi Drcus.cid erire cur piragrans citato Pronas Zodiaci vias.

rueidis nase ni radys cor eas .Fι noctem reuehis eadens. Fulgida Oινο dominator aethra, Mundi maximus arbiter, Intimas rerum p/netrans latebrar a Et Dos animi Anus ,

auicquidβhiaeet alberi. N epotest rarra probibere moles, Aut nox, atraque nubila ;

Orbis contineι ambit .

S. IL

237쪽

Diuinis psalmodia

'fectui fulti in meridie quomodo impi's, o iusis conueniant. βuid i meridies. Allectus Spon r

rentis ubi pascat, ubi cubet Sponjus meridie oremus. Mediocrito laudatur. i ol itaque aureo suo iubare rutilans Dei gloriam annu.

O tiat, dum oritur: cuius formositatem deciarans Beatus David inquit , Et gs tanquamsonsus procerini de Galamo suo. At in meridiano quasi succensa sornax exurens ter ram , igneosque radios exu filans nonne immensam , dc inaccessibilem diuini luminis claritatem euidentissim4 demonstrat Z Sane Drui noser ignis consumtns es , sornacem custodiens in operibus ardoris, quia sceleratis supplicia praeparat gehennae: tripliciter exurens montes, quia superbos ob elatas cogitationes, ob tumentia verba, ob sacrilegas operationes aeternis ignibus castigat. Radijs suis obcaecat oculos,quia doctrina sua impiorum mentes obtenebrat, ut videntes non videant, & audientes non intelligant;& qui in sordibus sent, sordescant adhuc . Cumque audire noluerint dicentem, Ambulair dum lucem habetis, dicent postea cum Propheta , prgimus meridie quasi in tenebris, multiplicatafiant iniquitatesnosra. De quibus dixit Iob, Per diem incurrent tenebras , crquas nocto sic palpabunt in meridie. At in extrema discussionis die fiet quod sequitur, In conspectu ardoris eius Suis poterit fustiner Suis poterit cogitare diem aduentus eius Z Quia

poterit habitare cum ardoribus sempiternis p Haec de impi s, nam iustorum alia est ratio. Hos tripliciter exurit, quia corcorum igne poenitontiae per contritionem, consessionem , dc satisfactionem emudat: sanctae Trinitatis cognitione illustrat; fide, spe, de charitate corroborat. Igneis doctrinae radiis me tes illorum succedit, & inextinguibili amoris incendio omnino liquefacit, & renouat, essici tque diuinae naturae consortes.

Hinc illae mentis eleuationes, suspensiones mysticae , spiritu tes

238쪽

Cap. 8. De sexta

Ies ebrietates: hinc uniones, raptus, extases : hinc iης voces, Anima mra liqvrfacta es, ut ditictui loquutus est: ego ditism si quia aw- Π o. Sextam igitur horam liuius , &solemni precum recitatione obseruamus, ut dum so g

mTl terram, mi etiam

seruentissimo suae dilectionis ardore corda nostra succenciat ει in eis requiescat. Quia enim sponsus, ait Philippus Abbas, μ' has amor autem lynis est, quos amore conspicit

misere Et pror er hoc nonnisi in meridie cubare Perii tetur eum sol coelo vicinior a terra longius remouetur: cum

Aliso ruentior emittit radios puriores, cum maiori torret

litus solo carnis adhuc c0nx hς ' ' η'r i υ ste si Iippus, cuius

y Deb bii Ioeum sibi postulat indicari, ubi pacat, ubi

239쪽

sia est, ubi iustitia splendet, ubi fulget iudicium sicut meridies,

ubi umbra non cernitur. Meridies, inquit Aponius, :nundi renunciatio est, & persecta rerum terrenarum abnegatio

Meridies , ait Thomas Cisterciensis, est claritas contena 'Ia-tiuorum , qui adhuc laborandit in hae peregrinatione. Ta dem meridies est visio beatifica , ut testatur Bernardus, quαὶ est electorum perpetua merces. In hoc meridie, ait Laurentius lustinianus, cognoscitur in Verbo Pater, in Genitore Filius, & ab utroque emanatio, processio, & amplexus, in tribus videlicet personis una substantia, una Deitas, par gloria, aequalis potestas, & indivisibilis unitas, Pater, Verbum,& Spiritus sanctus, unus Deus sine initio, aeternus , immensus, beatus . vere meridies, plenitudo seruoris, ta lucis, solis statio, umbrarum exterminatiol O perenne solstiti uiri, quando iam non inclinabitur dies, & nox absorpta erit in victoria i Non quaero alia tempora, dulcissime sponse , unica requies, & solatium animae meae, non quaero alia tempora , quando in vespere, quando diluculo, quando in solis pascis occubitu r illud tempus inquiro , quando plena luce in tuae maiestatis splendore versaris. Illum opto meridie , in quo nulli sunt tenebrae; illum scilicet meridiem , quem optabat qui dicebat, Domino dilexi Georem domtis tua , di Deum habitationis gloriae tua. Hunc locum, hunc meridiem indica mihi, suauisti me sponse , quem diligit anima mea: ut quemadmodum Iacob adhuc in corpore manens vidit Dominum facie ad aciem, & fatua facta est anima eius: vel cer te sicut Moyses vidit eum non per figuras,&aenigmata, stuper somnia, uti Prophetae alii; sed modo plane praecellenti, atque inexperto caeteris, sibi noto, & Deo: vel sicut Isaias reuelatis oculis cordis vidit eum super solium excelsum, &eleuatum : vel etiam quomodo Paulus raptus in paradisum

audiuit verba ineffabilia, & Dominum silui' IE S M Chri

sium vidit oculis suis : ita ego quoque inlumine tuo, &i

decore tuo per mentis excessum te merear contemplari pascentem uberius, quiescentem securius. Nam ct hic pascis, sed non in saturitate. Nec cubare licet, sed stare,& vigilare

oportet propter timores nocturnos. Heu nec clara lux, nec

plena resectio , nec mansio tuta , & ideo indica mibi , Ubι pascas, ebi cubes in meridis. Quando adimplebis me lς-

ticia cum vultu tu . t vultua tutio meridico cui vultum tuum

240쪽

Cop. 8. De Sexta. - I fue Domine requiro. Quando exulsabo in conspectu tuo, & d lectabor in laetitia λ Quando licebit mihi cum sponsa dicer' Inurni quem diligit anima mea, er sub Vmbra tuitii, quem ς' 3 'Esd 8ati ram, s di ρ Sub umbra scilicet illa , qua se protegi ibia , postulabat David, ne per diem a sole combureretur, vel a 'R 'luna per noctem. Sub illa inquam umbra, quam spiritualis ministrat gratia torrida seculi huius, & mundi aestiua fugientibus . Sub hac umbra calor concupiscentiae refrigerium, ventus elationis obstaculum habet, infirmitaS remedium, moeror solatium, omne vitium temperamentum . Sub hac viri-bra securus quiescam, donec aspiret dies,& inclinentur umbrae, donec indices mihi ubi pascas, ubi cubes in meridie.

METRUM XV I.

TEsem l ut possim, mea lux, mea vita, videre,

Luot mihi sunt blua, quot penetranda iuga proclamenem tui nos a spes cina videndi, Vm me adoquν uti miοι certa datur . Ahi dixi, υacuo dum te P rquiro ciabili, Cur fugit e nostro, transfuga home, toro 3'Dumquν iterum Picos, iterumque requiro plateas , . Perdius, Leti dixi, siccinr sponsi lat i pSiceini inaccusol te frustra qua o per agros , Fer iuga montanis non adeunda feris λSua is lustra regunt 3 qua te, mea vita , latebra,

Lua loca , quas tua, qua re t atra uectis pCur fuit, et satio procul ἷotiis ab host/ recedit. suaut tua potuit causa fous fugae λ diderum fictamque fugam, fictumque recessum,

Iram namqυν docet 'ver cautus amor. Argeritur, Wideo, res seriae ope re ertar Dixisti fugi ni, attamen usque Iat s. qua luto, neή te mea multa Pricula tangunt, N e fallem ostendis quo teneare laco.

SEARCH

MENU NAVIGATION