장음표시 사용
111쪽
tuus fuerit, uxor defuncti non nubet alteri, sed aeeipist eam frauν6ns, ct suscitabis semen fratris sui. Reddit vero hanc sententiarria
valde probabilem . I. antiquitas Auctoris , qui vixit ducentesimo ac vicesimo post Christum anno. II. Quia attestatur Africanus se de his sermonem habuisse cum viris, qui etiamnum supercrant ex Domini cognatione . III. Quoniam Augustinus ait in II. Retraei. cap. 7. hoc in eorum literis contineri, qui recenti memoria post ascensionem Domini de hac re Ieripserunt. IV. Quia haec opinio a Patrihus communiter recepta est et ideoque videtur ob antiquitatem, ac sui, ut ita dicam , possessionem ceteris praeserenda. Patitur tamen Africani sententia gravissimas dissicultates , ac duas praesertim . Prima est , quod Africanus Melchin statuit tertium a Ioseph , cum intermedii sint Mathat, & Levi: altera, quia si Iacobus sine liberis iunctus erat, pr lem et gignere debebat consanguineus , S proAimus ejusdem stipitis , non uterinus . Sed ad primam respondemus Africanum praetermisisse intermedias illas generationes , quas certum est in omnibus Codicibus non extare, cum Irenaeus lib. II i. cap. 33. ah Adam ad Christum connumeret secundum Lucae genealogiam generationes LXxI I.
non Lxxv. trihus praetermissis , his scilicet duabus , ct Cainan inter Arphaxad, & Salam . Ouare nil mirum , si Africanus posuerit pronepote proavum : aut respondemus Mathat suisse binomium , &etiam Melchi nomine appellatum . Ad alteram vero objestionem , quam plurimi faciunt Grotius in Caput iii. Lucae , & Basilagius Tom. I. Annal. pag. 89. respondeo stirpem Davidis, quae per Salomonem, S Nathan divisa suerat, iterum in Zorobabelem filisse conjunctam, ut constat ex cap. I. Matth. V. 2. & ex III. Lucae V. 27. ac
iterum seiunctam per Resam . S Abiud filios Zorobabelis , S unitam postea in Mathat Iosephi avo; ideoque Heli prognatus ex Nathan , ScAbiud , non solum suisse fratrem Iacobi uterinum, sed etiam ex stimpe Davidica proximiorem. Tertia sententia huic opposita est, Heli suisse patrem Iosephi naturalem . S Iosephum dici a Matthaeo filium Iacobi ratione haereditatis : cujus sulcra sunt, quae sequuntur. I. Certum est Iechoniam nullos genuisse liberos ex comminatione divina , Ieremiae XXI I. 3o. Cum igitur Matthaeus scribat Iechoniam genuisse Salathielem , ct Lucas hunc dicat filium Neri, videtur a priori Evangelista respici jus successionis , ah altero autem jus sanguinis . II. Lucas longe plures genera tiones enumerat; nam inter Salathielem , ct Iosephum Matthaeus decem , Lucas novemdecim recenset: & Matthaeus praeterea tres haeredum classes distinguit, in quarum prima inter Ioram ct Crram omittit Ochoetiam, Ioam , & Amasiam , considens ordini memoriae catissa instituto , ct silentio transnittens generationes aliquot, ut faciunt, qui de sola laceessione juris loquuntur . III. Matthaeus generationes
112쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. III. ros
incipit ab Abraham , cui promissiones saetae sunt; Lucas ab Adam naturali omnium protoparente ς ideoque hic generationes naturales conis texit . Uerum ad haec argumenta , quae urget Grotius in Comment ad a. caput Lucae, respondeo Jechonia in non genuisse filios regni haere des, idque a Ieremia praenuntiatum; genuisse tamen Asir , & Salathielem, ut liquot cae i. Paralip. III. 17. nihilque referre, quod Matthaeus generationes aliquaS praetermittat, cum Ozias, sive Ararias ,
sit non solum successione juris, sed etiam sanguinis filius Ioram , etiamsi ex Amasia immediate sit genitus : ab Abrahamo demum Matthaeiani subducere Christi generationem , Lucam ab Adain, quod ille Hebraeis, iste Gentibus principaliter scripserit. Haec itaque opinio minori nititur, quam superior , auctoritate. Ouarta opinio est, quam sequuntur Erasmus , Vossius, Basea-gius, & recentiores quam plurimi, Matthaeuin describere genealogiam Christi ex Iosephi proavis , Lucam vero genus Mariae , ita ut Heli fuerit pater Uirginis, socer Iosephi , & avus Christi. Nec repugnat, inquiunt, de Ioseph dici απι fuit Heli, tum quia gener appellatur
filius, ut probat Vossius de Christi Genealog. l V. g. ex cap. i. Ruth saepius vocatae Noemi filiae , cum esset nurus ς tum etiam , quia verba
Lucae, Ut putabatur filius Pinepb , qui fuit Heli, videntur referenda
ad Iesum, ut sensus sit, putabatur filius Ioseph, cum esset filius Heli, idest Virginis filiae Heli. Sed haec opinio ceteris mihi videtur infirmior; nam etiamsi generi filii revera dicantur , incredibile est Lucam ea simplici phrasi diis Πλι, qui fuit IIcli, qua in tota illa generationum .
serie utitur ad filios designandos , voluisse nullo apposito signo diseriminis generum demonstrare . Minus etiam credibile est ea verba muti' ι reserri ad Christum , cum immediate praecedat γω θ , neque praecedat wν δὲ, fuit autem, aut similis phrasis opposita verbo in-μiora, putabatur . Addo Heli de sanctum fuisse absque liberis ex allato testimonio Asricani, Sex Ioanne Damasceno lib. IV. de fide Orth doxa cap. is. quod licet non possit invicte demonstrari, nequit tamen aut auctoritate , aut ratione refelli. Cum itaque prior sententia, quae olim fuerat Augustini, sit ab eodem sere retractata , tertia autem , Scquarta repugnet Patribus, nec satis valido nitatur praesidio ; restat ut teneamus opinionem secundo loco propositam , & dicamus Iosephum natura filium Iacob, Iege autem filium Eli, atque hoc pacto Manichaec ruin, atque aliorum Infidelium objectionem repellamus.
Samuel Basnagius ex hae postrema sententia inseri salsam esse traditionem quod Mariae parentes fuerint Ioachim , S Anna . Hine eam
rota, inquit, tradisio refellitur, quae non Eli, sed γοahimum ρ
113쪽
trem Virrisis dieit , repugnante Seriptura. Utitur eodem argumento Hyacinthus Serry Exercit. de Christo XVI II. num. his verbis : Cem
re quotqaοt Grim genealogiam a Luca descriptam Cap. 3. ρer Maria progenitores dasiam existimant, s exissimant autem bene multo Deiparae patrem Heli dictum opinantur. At Ioahimum fuisse patrem Uirginis nos assirmamus , hanc ipsam de Genealogia progenitorum Mariae sententiam reiiciendo . Porro Ioahimum parentem Virginis facit non solum Damastenus lib. 1 v. Fidei orthodoxae cap. is. verum etiam Epiphanius H. LXXv II i. & Lxx lx ct Romana Ecesesia in Martyrol. xur Kal. Aprilis, necnon Graeci in Menologio die ix Septembris . Erat autem iuxta Damascenum Ioahim filius Barpantheris , filii Pantheris fratris Melchi, ita ut Iannes, de quo Lucas Ili. 24. genuerit Melchi, S Pantherem , Panther Barpantherem, Barpanther Ioahim , Ioa-kim Mariam: michi autem genuerit Levi, Levi Mathat, Mathat Heli patrem lege Iosephi; atque ita Ioseph, ac Maria fuerunt ex eadem agnatione, ac stirpe Davidica . Lubentius in hanc sententiam destendo, quod Celsus Epicureus , apud Origenem libro I. as. eundem Celsum , Christum appellavit Filium Pantheris , quam opinionem hausit a Iudaeis idem asserentibus in Thalmud cap. X II. , quod opinor, gloriosissimum Virginis sponsum , quem putant concubuisse eum Maria , non proprio clarissimoque nomine, sed avi, familiaequo distinxerint Atque ita conveniunt omnia , Iosephum fuisse filium . Heli lego , Mariam filiam natura Ioahim, ambo amem con iuges propinquos ianguine, atque ex eadem tribu Sed ad resellandum Basnagium , & Serrium ipse quoque eoru opinio deservit. Detur enim Mariam fuisse filiam Heli, & a Luca Mariae progenitores recenseri . Atqui Heli, & Ioahim idem omnino sunt, non mystica significatisne, vel nominis pluralitate, ut idem Serrystribit Exercit. xLI i. s. sed nomine propriissimo , ac singulari . Joa-kim enim idem omnino est, ac Elia kim et nam liquet antepenultMmum Regem Iudae , quem constat dictum Eliakim, appellari Ioahim
IV. Regum XX I M. 34. Sc 2. Paralip. XXXVI. g. S Pontifex, qui Iudith. IV. f., appellatur Eliahim, cap. xv. 9 nominatur Ioahim. Iosexim ergo , & Eliakim idem omnino sunt. At Heli est ipsum nomen Elia-kim contractum, ut demonstrat Uossius Dissertia de Gen. Ch. cap. IV. . & Erasinus ad PD. Lucae. Idem ergo nomen sunt Heli, Eliakim, RIoahim , S Basnagius, ac Serrius ex siui sinet principiis refutantur Ne tamen sequitur veram esse horum opinionem , S a Luca reserri genuS Mariae, non Iosephir cum enim uterque essent iisdem atavis prognati, potuerunt etiam habere parentes ejusdem nominis, S qui proinde distinguerentur, attributo uni nomine contracto Heli , alteri nomine in
tegro Ioahim. Verum Critici Mias argumentationes producunt ad probandum
114쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. III. Io
nomina Genitorum Deiparae incerta esse; illa siue urget ipse Serrius.Prima est, quod Hieronymus cap. 7. contra Helvidium existimat Mariam Cleophae sororem Dei parat, dictam non a marito, sed a patre, ideoque Cleophas, non Joakiinus erat Pater Virginis. Sed haec nimis levis est, atque inepta. Primo enim repugnat sententiae, quam probabiliorem putat ipse Serry, narrari a Luca generationem Mariae, ct hanc filiam fuisse Heli. Si enim Heli qui modo Cleophae Z Deinde Hieronymus non illud vult Mariam denominatam a patre proximo, sed ab eo, qui familiae nomen tribuerit; nam ait, A patre , sive a Gentilitate familiae. Altera argumentatio est, quod Augustinus lib. XXI II. contra Faustum cap. IMait: Quod de Generatione Mariae Faustus posuit, quod patrem Babuerit ex tribu Levi Sacerdotem quemdam nomine Poahim : quia canoni- eum nou es, non me constringit. Sed sciendum cst, quemdam Manichaeum, Seleucum nomine , ut refelleret caput primum Matthaei vulgasse apocrypham quamdam scripturam de Generatione Virginis ex tribu Levi, non ex tribu Iuda . Negat itaque Augustinus patrem Uirginis suisse quemdam Dalimum ex Tribu Levi, non negat fuisse γοa-kimam ex tribu Fuda. Verum est tamen quod Augustinus addit: Sed etiamsi boe erederem , ipsum potius γοahim Leerem aliquo modo ad David Duguinem pertiuuisse, ct aliquo modo ex tribu Puda tu tribum LesIstiisse adoptaram, vel tuum, vel aliquem ejus proeenitorem . Quibus videtur Augustinus dubitare an pater Deiparae dictus si Ioahim: sed non
ita est; planus enim , ct expeditus horum verborum est sensus , etiamsi crederem Ioahim in antiqua aliqua Scriptura dici Levitidem , existimarem pertinuisse ad tribum Levi adoptione, non sanguine . Quare Augustinus de progenie Mariae disputat, de nomine autem patris ejus nihil penitus. Postrema argumentatio cst, quod usque ad undecimum saeculum adeo dubia fuerint nomina genitorum Dei parce , ut Petrus Damiani Serm. ira. de Nativitate Virginis invehatur in illos , qui haec nomina studio supersuae euriositatis inquirunt. Sed in oppositum nos producimus Epiphanium in Haeresi Andicomarianitarum , ct Collyridianorum , Si dicimus Petrum Damiani locutum adversus illos , qui seriem progenitorum Mariae probabant ex apocryphis scriptis , qualia sunt citatus liber Seleuci, &quae antea Gnosiici ediderant de stirpe
Maria. Horum tamen nullam habuit rationem Epiphanius , nam librum Destirpe Mariae H. xxWi., quae est Gnosticorum, appellat πε- λο ρονα γμπεια , scripta commentitia, ubi autem scribit parentes Dei- Parae tuitie Joahimum , ct Annam , addit ita παραδοῦσι α , traditio nes babere. Standum ergo vulgatae apud nos sententiae, sic revera appellatos Mariae semper Virginis Genitores . De Beata Anna hoc tantum novi, a pluribus dici filiam Gaetiri ex tribu Iuda, ct ex Iudaeae oppido Bethlehem : at ejus patrem fuisse Masethat sacerdotem scribit Nicephorus lib. ii. cap. g. qui ct laudat antio a quuin
115쪽
1og De Theologicis Disciplinis
quum scriptorem HippoIytum Portuensem. Illud tandem animadverto non probari quod nomina Ioahim , ct Annae sint supposita , ex quo
unum Praeparationem Domini, alterum Gratiam significet; nullum quippe nomen proprium significatione sua caret: atque duo praefata nomina suerunt aliis ex Iudaeorum gente communia.
An in Genealogia Chrisi a D. Luea descripta nomen Cainan in Ium sit, atque expungendum.
P Roa LEMA Chronologicum, atque sere inextricabile proponi mus de Cainane posito ab Evangelista Luca cap. O . 36. inter Arphaxad , ct Sale, de quo cum non sit in Cap. x. & x I. Genes in Hebraris , Latinisque Codicibus, eoque apposito videatur perturbari
tota Chronologia Patriarcharum , quaeritur an redundet in Evangelio, an desideretur in Genesi. Scriptorum atque Interpretum senten tiae sunt omnino discrepantcs ac variae . Nam aliqui contendunt falsatos esse libros veteris Testamenti a Iudaeis, ut seriem temporum immutarent , neque Messiae adventus posset certa annorum supputatione deprehendi . Quidam e contra intrusum esse contendunt in Lucae Evangelium , neque inscriptum sive ab Evangelista , sive a LXX. Intis in X. Genesis , quam sententiam omnes fiere Critici recentiores amplectuntur. Nonnulli S a Septuaginta positum , Sc a Luca , qui LxX. secutus est vere scriptum , nec tamen novum Testamentum pugnare eum Veteri Hebraico, atque haec postrema sententia cum explicatu dissicilis si, diversa ratione a suis auctoribus expeditur, asserentibus aliis Mosen consulto generationem Cainanis praetermisisse , ut certas serWaret decades , aliis SaIe, ct Cainan eamdem esse personam, aliis modeste eum Venerabili Beda in cap. 3. Luc. affirmantibus incompertum esse quid verum sit, cum etiam Lxx. vetus Testamentum adornaverint divino Spiritu amante. PROPOsITIO I. Hebraei non abraserunt generationem Cainanis eN
Demonstratur primo, quoniam omnes Hebraici Codices hanc minas generationem omittunt: atque omnino incredibile est , Hebraeos cujuslibet perversitatis , vel malitiae tantum potuisic, ut Codices tam muItos; ae tam longe disper Is corrumperent, ut cum Au gustino diximus lib. xi. cap. 7. Insuper cum immaculata adhuc sint vaticinia de Christo , eaque Iudaei minime violaverint, multo magi. tenendum est illos citata loca Geneseos non depravasse. Enimvero Ce
tis signis adhuc ia Scriptura expressis adventus Messiae praenuntiata Dissiligod by Gorale
116쪽
Liber VIeesimus sextus. Cap. IV. I Os
i st, neque precise annus mundi, quo venturus erat, alicubi designatur. II. In nulla antiqua Bibliorum versione , si Graecam excipias, Cainan adinvenitur, non in paraphrasi Ionathanis, vel Onhelosit, non in Codice Samaritano, non in Syriaco, non in Arabico, ut liquet ex libris Regiis , & altonianis Tom. i. pag. 4o., ct quod praeeipuuinest, desideratur etiam in Vulgata nostra Hebraico textui in Patriarchaisrum generatione , ct chronologia exacte concordi. III. omittit Cannas S. Hieronymus Quaest. in Genesim, & Epistola ad Evagrium , ubi Patriarcharum tractat genealogiam. Omittit Iosephus lib. i. Antiq. cap. vi I l. omittit Berosus ab ipso Iosepho productus: omittit Eusebius Caesariensis in Chronico , tam in supputatione annorum iuXta textum Hebraicum , quam juXta Samaritanum , & Graecum : Ommittunt denique Scriptores alii, atque Patres quamplurimi. IV. Historici omnes tam profani, quam sacri concordissime scribunt vixisse Abrahamum decima post diluvium generatione. At non decima , sed undecima vixisset, si connumeraretur generatio Cainanis inter Arphaxad, & Sale . V. Neque in primo libro Paralip. cap. I. I 8. fit Cainanis mentio aliqua , quamquam hoc in libro praetermissa colligantur , S singulatim supputentur generationeS: unde derivatum est nomen Paralipomenon , videlicet, praetermissorum . Assentiuntur huic propositioni, & haec argumenta proponunt Natalis Alex. Hist. Eccl. vet. Testam. Act. ii. dissert. 4. Serry Exercit. ALI I I. Grotius in cap. III.
Lucae, Ufferius in differt. de Cainan , Cornelius a Lap. & Pererius in Genesim, Postinus de Genealog. Ch. cap. 9. Petavius lib. ix. de Doctrina Temp. cap. i . Gerardus Vositus in dissert. v. Chronologica cap. 2. Innumeri denique Scriptores Cujusque ordinis, ac Religionis. Paopostrio II. In Evangelio Lucae Cainan insitus non est, &per errorem appositus , sed revera ab Evangelista scriptus , atque autographus . Haec propositio , quae videtur repugnans praecedenti, ideoque a Criticis impugnatur, potest tamen cum illa coneordare, & nullo terto argumento refellitur, probatur I. Perperam dicitnr ex geneal gia Salvatoris Cainan expungendus, si extet etiam in Versione Graeca quam secutus ubique est Lucas Evangelista . At in versione Graeca r
vera Cainan locum habet cap. X. Genes. V. 23. & cap. X I. I a. nec non
in I. Paralip. I. I7. 26. Igitur non est Caivan expungendus a Christi genealogia. II. Septuaginta revera posuisse Cainanis generationem liquet ex innumeris Graecis exemplaribus hactenus per multa saecula mire conspirantibus, ct ex Romana Sixtina editione ad fidem antiquissimorum Codicum exactar ex vetustissimo MS. Alexandrino, in quod Adnotat. edidit Iunius , postremo Volumine Bibl. Naitonian rum , ex MSS. Oxoniensibus; ex emendatissimis Edit. Complutensi, &Aldina . III. Nunquam Patres de hac re dubitarunt. Ex Graecis enim
117쪽
soluS Epiphanius κατὰ μελχισεδ casia Cainan omittit enarrans Christi Genealogiam: nam quod illum in aetate Patriarcharum non enumeret Theophilus Antiochenus , Iulius Asricanus , ct Eusebius , parum refert, ut postea explicabo. Ex Latinis autem Cainanis generationem scriptam a Luca agnoscit Ambrosius , Beda , Hieronymus, alii. IV. Laudatus Hieronymus Quaest. in Genes assirmans Lucam inseruisse Cainan , propterea quod scribens gentibus non debebat contrarium aliquo cribere adversus eam Seripturam, qua fuerat ingentibus dia lata, tanquam indubitatum supponit extitisse Cainan etiam in Graeca illa veteris Testamenti versone, quae obtinebat Apostolorum aetate. V. Invictum Critici reputant argumentum , quo probent in Vetusto Hebraeorum Codice veteris Testamenti locum non habuisse Cainaπem, quoniam nec extat in antiqua alia versione , si Graecam excipias . At valet etiam do textu Lucae similis argumentatio , quoniam Cainanem habet Genealogia a Luca descripta in omni prorsus versone, in Uulgata, in Graeca, in Persiea, in Arabica, in Aethiopica, ut liquet ex Bibl. Regiis Tom. V. pag. 2g2. Sc alton. Tom. s. P. 264smiliter in Complutensibus , S in Hebraica Romae excusa anno i 668. VI. Tandem Vulgata Tridentini Concilii decreto authentica declarata
est, ct licet ejus auctoritati minime ossiciant leviora hujus generis
menda , ut sentiunt viri Catholici, temere tamen dicitur scatere erroribus, ubi non occurrat apertissima demonstratio. Ouamobrem censeo a doctis viris, qui mandante Romanae Ecclesiae Pastore corrigendae Vulgatae insudarunt, recte Cainanem non fuisse insertum veteri Testamento ob antiquorum Codicum concordantiam et recte quoque ob eamdem rationem non fuisse explanctum a novo, S utrobique esse Vulgatam , qua utimur , immaculatam .
SoLvUNTUR QUAEDAM IN CONTRARIUM ARGUMENTA.
Oppones r. Debemus necessario unum, vel alterum fateri, aut mendum irrepsisse in Hebraicos, ac Latinos Codices V. T. , aut in Evangelicum Lucae textum; cum interposita generatione Cainanis, corruat Vulgatae, & Hebraica: Iectionis Chronologia . Atqui haec a nobis defenditur lib. x r. cap. . nec non prohatur praecedenti propγstione veritas Vulgatae Sc Hebraicae Scripturae. Est ergo ab Evangelico textu Lucae generatio Cainanis detrahenda . Resp. nego majorem . I. Quia etiamsi inter Hebraeos , Graecosque Codices magna sit annorum discrepantia ἰ exorta haec est, ut Augustinus scribit lib. xv. de Civit. Dei cap. II. non malitia Iudaeorum , aut errore Interpretum ς sed pintius Scriptoris , qui primus omnium ex Bibliotheca Ptolomaei codicem describendum accepit. II. Ex quo fateamur errorem in Chronologic Graecorum librorum supputatione, non sequitur etiam nomen Caina
118쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. IV.
Hi fuisse insitum fraude Scriptoris; quoniam , ut animadvertit Geneis heaedus in Chronico ad annum M. I 6s9. potuit Arphaxad generare
Cainan anno aetatis suae XVIII. & Cainan generare Sale anno xvri. atque ita posita etiam generatione Cainanis cum Lxx. S cum Evangelista defenditur quod Sale genitus sit anno XXXV. Arphaxad, ut habent Codex Hebraicus , S Vulgata . III. Etiamsi Caiuau quoque non extaret in authographo scripto Alexandrino, ut contendit Usserius , erat tamen in Versione communi, quae obtinebat temporibus Apostolicis, ut idem Usserius demonstrat ex Demetrio apud Eusebium lib. ix. Prae p. Evangelicae, ubi connumerantur ab Adam usque ad descensum Iacobi in Aegyptum anni 3624. in quibus manifesto continentur anni Cainanis cxxx. Atque hinc viri docti complures tenent Cainan utique nonfutae a LXX. Interpretibus positum , fatentur tamen extitisse in Versione, qua utebantur Iudaei etiam ante Christi tempora : ideoque Lucas , ut scribit Hieronymus, noluit Caivan praetermittere, adversuream Seripturam, quae fuerat ingentibus divulgata; quemadmodum Act. vi l. t q. ait ingressas in Aegyptum animasseptua inta quinque ,
juxta eamdem Graecam , vulgatamque lectionem, etsi in Genes. XLV I .a7. dicantur animae tantum septuaginta. Opp. 2. Asseritur Cainanem appositum a D. Luca , quoniam is secutus est versionem LXX. Interpretum . At in antiqua Lxx. Interpretum versione Catuas non extitit. Itaque nec a D. Luca fuit appositus.
Probatur mi. I. Ouia Philo Iudaeus , Iulius Africanus, Irenaeus , Epiphanius, ct alii, qui chronotaxim LXX. Interpretum sequuntur an nos Cainanis omittunt. II. Idem evincunt Chronicon Eusehit, & monimenta alia, de quibus in prax edenti propositione . III. Idem liquet ex Origenis Hexaptis, Sex tertio libro Theophili Antiocheni ad Autolycum . IV. Desiderari Caiuau in editione Romana Carasse, & in . Emendationibus Graecis scribunt Masibus , Pererius, ct Vossius. V. Neque nunc extat Cainan in omnibus Graecis Codd. primo capite Paralipomenon, ut inquit citatus Vostius in Isagoge Chronolog. p. i7.S Grotius in II I. Lucae. Resp. I. nego consequentiam et quamvis enim detur Lxx. Catuanem omissie , potuit illum Lucas inserere secutus Graecam versionem communem ac divulgatam . Deinde respondeo negando minorem, Ciam revera Lx X. minavem inscripserint, ut ex innumeris MSS. miri- fi Ce conspirantibus , ex omnibus Lucae versionibus, atque eX ampliori Patruin numero comprobatur. Ad primam vero minoris probatiori Cm Concedo Philonem, Iulium Africanum , aliosque Graecam sequi Chronologiam , atque hanc etiam ab Hebraica discrepare, sed potest Cainan interponi inter Arphaxad & Sale, silva etiam Hebraica sup-
Putatione . Quod si tenere uelimus opinionem Armachani, aliam suisse Graecam versionem diversam ab ea, quam adornarunt Interp. LXX. illam
119쪽
illamque repositam in Bibliotheca Cleopatrae , dicemus Philonem ἀaliosque perpaucos hanc fuisse secutos. Id vero de Patribus Catholieis maiori probabilitate a stirmatur; quoniam etsi concedatur Valesio in Annot. Euseb. pag. go . ct seqq. falsam esse Usserit de duplici Graeca Translatione sententiam ς negari non potest, quin circa Origenis tempora plures obtinuerint Versiones Graecae, ut liquet ex ejus Tetraptis. Hieronymus in Epist. ad Suniam S Fretellam Tom. a. pag. 627. aperte distinguit versionem communem & Lucianaeam , ab illa, quae extabat in Origenianis Hexaptis , feliciter a se in Latinum sermonem conversia, ct decantata in Hiero lymitana , ct orientali hus Ecclesiis . Addit communem illam dictam a plerisque Luciani, pro locis , temporibus, γε pro voluntate Scriptorum veterum fuisse eorruptam. Similiter in . Praef. ad lib. Paralip. Tom. t. pag. Ioa a. scribit Alexandriam S Aegyptum in xxx. suis Hesychium laudare auctorem, ConstantinopolimS Antiochiam probare Luciani Martyris exemplaria, & medias inter has provincias Palaestinae legere Codices ab Origene elaboratos , atque ita universum orbem hac inter se varietate compugnare . oportet ergo ut Adversarii demonstrent a Patribus qui Cainanem omiserunt, fuisse perlectam solam Uersionem Lxx. Interpretum immaculatam snon communem, & Lucianaeam. Ad 2., ac I. primum opponitur
idem Eusebius de Praep. Evangelica ix. cap. ai. vhi ex Demetri S Polyhistore in supputatione priscorum annorum etiam annos Caina nis includit. Deinde dicimus Eusebium , & Pamphilum secutos Origenem , qui inter se pugnantia exemplaria permiscuit, & in ipsa Versione LXX. quam Hieronymus in Epist. ad Suniam , ct Fretellam Vocat incorruptam, ct immaculatam, apposuit etiam editionem Theod tionis, quod idem Hieronymus Praef. ad lib. Paralip. magnae tribuit audaciae . Nihil itaque certi ex Origene, & Eusebio inferre possumus. Perpaucis Versionibus cit. num. q. & s. opponimus innumeras alias, ac vetusta MM., de quibus supra; omnesque Versiones Lucae, eam quoque , quam ad fidem Graecorum Codicum emendavit Hieronymus. Fortassis versio librorum Paralipomenon , in qua desideratur Caivan, aut est Graeca communis , aut saltem interpolata . Verum desideratur in perpaucis Codd. , atque in his etiam, quae non habent Cainan inia Paralipomenis , extat in Genesi ; neque hi cum aliis Codicibus num ro, vel antiquitate sunt comparandi. Opp. g. Si Moses Cainanem praetermisit, quomodo LXX. Interpretes illum intrudere potuerunt λ Deinde generatio Cainanis , aut fuit Moysi nota , aut non : si nota fuit, eccur eam omisit Z Si illam ignoravit , unde scire potuerunt Graeci Interpretes Hi ergo Cainanen non apposuere, ideoque nec Lucas , quemadmodum ex Codice Cantabrigensi docti quidam Critici demonstrarunt. Resp. l. non consequi praetermissum a Luca Cainanem , quod ne
120쪽
' LIber VIeesimus sextus. Cap. V. XII
ciue illius meminerint xxx. potuit enim etiam Apostolorum aetate irrepsisse in Graecam apud Gentes divulgatam versionem , quam auctore Hieronymo provide Evangelista secutus est. Codex autem Cantabrigiensis neque parem habet cuin innumeris aliis auctaritatem, neque tantae est, ut arbitrabatur Theodorus Beeta, antiquitatis, neque dem -- strari potest , quin illum ad variantes Graecas Vet. Testamenti Versis-nes stilus Amanuensis corruperit. Praeterea respondetur, nec in Uicte demonstrari quod Lxx. Cainanem omiserint. Ouamquam enim non extaret in Hebraicis Codicibus , potuerunt Septuaginta, qui non tam suerunt Interpretes, quam paraphrastae, illuni addere ex Certa traditione , vel ex libris Genealogiarum apud Iudaeos asservatis. Moses vero Cainanem praetermisit, vel ut generationum seriem usque ad Abrahainum in certas decades distribueret, Vel ob aliam nobis incompertam rationem. Ita enim Matthaeus cap. I. plures generationeS omisit , sive numerare voluerit per tesse decades, ut fert communis opinio, sive praetermiserit natos ex femina gentili, ut scribit in Matthaei cap. I. Hilarius. Ceterum aut LXx.Cainanis meminerint, aut non , aut Per errorem in graecam versionem irrepserit, aut ei accesserit ex legitimis monumentis; si extabat in codicibus per orbem sparsis . recte illum Lucas apposuit, ne in re par Ma, atque ad fidem nullatenus pertinente suo disie u turbaret nascentem Ecclesiam, ut ex Catholicis delandunt Sixtus Senensis, Steuchus, Genebrardus , Ianknius: ex aliis Francis.cus Iunius in Anal. Genesis, S in Parallelis. Nota quod opinio asserentium Cainanem esse binomium, aut Da. trem Arphaxad, vel Sale desendi non potest ἔ nam Codices in quibuSCainanis fit mentio , tres aperte generatione distinguuntς legitur Enim in Graecis cap. X. Genestos et g. D eArphaxad genuis Cainan, ' ca nan genuis datum.
Expediuntur nonnullae et ea Christi corpus quaesiones.
DE CHRIsτι corpore, quod revera ex Virgine assumptum adversiis
Phantas astas demonstravimus , quaerunt Theologi an corrupti bile dicendum sit, an membris omnibus, ac sanguine, nostrorumque corporum Proprietatibus fuerit coagmentatum , atque elegamem sor
mam habuerit, vel deformem potius & despicabiIem . Circa priorem quaestionem fuit olim haeresis Aphtharto crearum , S SQVeritarum , ut appellatur a Nicephoro Callisto lib. xvi I. H. E. cap. 28. qui a Iuliano HuIicarnasieo , & Guino Eutychianae sectae Progressi sub pietatis praetextu persuadere conati sunt fuisse assumptam.