장음표시 사용
151쪽
Iam prostripsit , contestatus est eamdem Mibsim neque a se dictatam fuisse neque suo jussu compositam . Defuncto Sergio anno 639. Pyrrhus ejus successor aliam Pseudo- synodum coegit pro Gibeseos confirmatione: sed postea in celebri cum Maximo conflictu se plane convictum consessus est , atque veniens ad limina Apostolorum initio Pontificatus Theodori abjuravit Monothe-
Iismum; quamquam rediens ad vomitum ah ipso Theodoro in Romana Synodo celebrata anno 648. damnatus est. Intrusius interea temporis in sedem Constantinopolitanam Paullus patrocinio Imperatorix Constantis, composuit Upam, seu Fidei sormulam, in qua simulato pacis zelo silentium circa duplicem voluntatem servandum imponebat, deposta a templi valvis Ec7hesi. Tvum hunc damnavit Martinus in Synodo Lateranensi celebrata anno 6 9. Secret. q. nam Paullus praetextu componendae dissensionis confirmabat doctrinam Hibesis, atque dogma catholicum evertebat. Hunc Tnum dictu vi Constantis , quoniam ipsius auctoritate editus fuerat a Paullo , & ad .ersus Martini Clerique Romani damnationem ab illius Exarchis Theodoro S Olympio summa contumacia defensatus , Gabriel I asqueE , doctus alioqui Theologus , disput. 73. cap. I. ait suisse quemdam Paulli discipulum, quem nonnulli confundunt cum opo, recte ac lepide a Petro Cous antio viro erudito in Vindic. Vet. Codd. cap. l6. hac ratione reprehensuS,
quod possit eodem jure censeri Dibesis Heraclii quaedam Sergii discipula , atque scelerosi Upi cognata. His auspiciis Monothelismus diversis fortunas subiit usquo ad generalem Synodum sextam celebratam an no 68o. , ita qua damnati iterum fuerunt Theodorus Pharanitanus, Cyrus Alexandrinus , Sergius, Pyrrhus, & Paullus Constantinopo- Politani, atque, plurium sententia, etiam Honorius Primus: perculsi quoque anathemate vicarius , Stephanus , ct Polychronius adhuc viventes . Delata Concilii Acta , Agathone jam deiuncto, ad Leonem. V., is illa confirmavit, atque, ut fertur, dixit Anathema
Brevi hac Monothelisimi notiti a praemissa, quanimus an in Christo admittenda sit una tantum voluntas, an duplex ; & si duplo admitti debeat, an duae in Christo voluntates appellari debeant una Voluntas Personalis, ut contendebat Macarius. Praeterea inquirimuSan sit in Christo una tantum operatio, qua Monothelitae appella bant Neandrisam, idest, Deo-virilem, Opinantes solam divina naturam utpote superiorem agere , humanamque cum filis potentiis, esse illius organum, atque instrumentum , & pati quidem ac mo eris sed omnem operationem esse divinitatis. De Honorio item, eiusque damnatione dicendum est capite, ne istud sit nimis prolixum, pro
' PRO sario I. Duae sunt in Christo Domino voIuntates .
152쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. X. 167
De voluntate divina asentiuntur Monothelitae: Se quidem citipse Dominus Lucae XI II. 34. IeruDum , Perusatim, qua Oeeidis Prophotas, O lapidor eor, qui mittuntur ad te, quoties volui esu gregare filios tuos, quemadmodum azis nidum suum Iab penuis , er uoitiissi. Perspicuum est enim, ut ait in disputatione cum Pyrrho S. Maximus, quod non quatenus homo hoc dixit, siquidem recenter suerat factus homo , sed quatenus Deus , qui varios modos providenisi iae suae circa homines demonstravit, quibus voluit illos ab erroribus abducere, sibique aggregare. Rursus Ioan. V. a I. ait, Sisut Pater suseitat mortuor, er vivificat; sic Filius quos vult vivi M. Quo in loco Hut adverbium est comparationis inter duas per nas eamdem substantiam ac voluntatem habentes , quoniam solius Dei est quibus
vult vitam praebere. Probatur itaque de voluntate humana primo argumentis , quae
ex saeris literis collegit Agatho Papa in Epistola ad Constantinum, Heraelium , & Tiberium relata in Act. rir. Synodi sextae . Christus ut homo Matth. xxv l. 39. ita Patrem precatus est, Pater, sps iis es, transeat a me ealix iste, veruntamen non sicut ego volo sed fleat ta,
sive , ut legitur apud Luzam XXI I. 42. Nou mea voluntas, sed tua fiat. Cuius testimonii sententiam S. Ambrosius in ii. libro ad Gratianum, & Comment .in Lucam ita declarat, ut Christus susceperit violuntatem nostram , quemadmodum ut homosuscepit trifitiam , atque in ipssi fuerit motantas hominis remporalis, ct lotastas divinitatis aeterisna . Et S. P. Augustinus libro II. adv. Maximinum Arianum cap. ao.
Ubi autem dixit filius Dei, Verum non quod ego volo, sed sicut tu vis, quid te adjuvat quod tua verba subjunxis , ct dieis r inerudit mere O tantatem suam subjectam suo Genitori euasi nos nexemus hominis εο-untatem voluntari Dei debere e se subjectam; & infra, In eo quod ait, Nos qaod ego volo , aliud se ostendis voluisse , quam Pater, quod nisi
humano tarde nonpores . Nunquam enim posset immutabilis illa nat ra quidquam aliud velle, quam Pater. Similiter Athanasius contra Apollinarem : Duas voluntates hic ostendit, humasam quidem , quas earnis, alteram vero divinam. Humana enim propter earnis imbecillitatem ree at passionem et divina autem ejus voluntas est prompta- De hac Athanasii sententia, recte ibidem Agatho : Dua deelaratione quid potest eoeninei vem, i Videantur ibidem in collectione 'Ilarduini Tom. I. alia Patrum tem monia ab Agathone producia , Gregorii Nys seni libro II. contra Eunomium, Joannis Chrysostomi, Cyrilli Alexandrini, Hilarii, & aliorum. Urget etiam Pontifex Christi verba Ioan .v I. 38. Defendi de Caelo, nos ut faciam voluntatem meam, sed voluntarem ejus qui misit me ; & verba a Davide de Christo prolata Ps. XXXIX. 8. Seriptum est de me , ut faciam voluntatem tuam; Deus meus Polui. In quem locum affert sententiam Leonis scribentis ad Leonem Impe-
153쪽
ratorem, Meundum formam servi non venit Deere voluntatem fua, sed voluntatem ejus, qui misit eum. Atque Iaaec omnia istam nobis argumentationem suppeditant Voluntas a Verbo suscepta, temporalis, subjeEta Deo , illique obtemperans est Woluntas creata , ct humana . In Christo fuit voluntas assumpta, & quae. Deo subjecta fuit atque obtemperavit . Fuit itaque humana , & creata voluntas in Christo S. Maximus aliud promit ex Scripturis argumentum in Disputatione cum Pyrrho latine reddita a Tureiano viro S.d. clarissimo . Infert autem S Martyr duplicem in Christo voluntatem ex quo plura in Evangelio facta Christi narrentur humanae voluntatis signum certissimum. Primum ex porrecto ei in Golgotha vino cum selle mixto. Matth. xxvl r. 34. quod eum gus et, noluit bibere . Sicut autem sitire non potuit, nisi per humanitatem , ita hac sola noluit paratum
vinum degustare. De ipso pariter in Evangeliis scriptum est , quod nolebat is yudaeam ambulare, quia quaerebant eum judaei interfieere, quod iure us domuis nemiuem voluit scire, 9 non potuit latere , quod
veniens ad discipulos ambulans supra mare volebat straterire eos , quod discipuli eidem dixerint, Ubi vis , ut euntes paremus tibi comerire Passebaὶ ac similia. Sicut enim , inquit Maximus, ambulatio proprietas est carnis, nec divinitas impotens est, neque terminis corporeis intercepta, ct comedere Pascha est eorum qui sunt sub lege: ita voluntas ambuIandi, sese abscondendi , implendique legem , est voluntas Christi, quatenus erat homo . Atque haec fusori stilo a Maximo explicata brevi syllogismo ita positionem nostram. confirmant:
Voluntas eXercendi opera , quae nequeunt convenire divinitati, est voluntas tantum humana. In Christo fuit voluntas exercendi opera , quae non congruunt divinitati. Ergo fuit in Christo poluntas humana. Tam. Maximus , quam Agatho re Vincunt ΜOnothelitas, etiam . ex Christi morte , atque obedientia k det qua. MOGIus ad Philipp. II. . 8. Factus obediens usque ad mortem, mortem satem cretas Et Maximus quidem' ita ratiocinatur: Aut volens obedivit, aut non volens Si non volens, . tyrannis se non obedientia dicetur e si νοIens , fuit itaque in illo Voluntas hominis , quatenus enim Deus. nec obediens suit . .
neque inobedlans. Agatho autem , Ruis a iu-πrvexitatis Cinquit
Bais eparavit, ut audeat direre Dominum 'iam Pesum Gripum luntate sua divinitatis Patri obedisse , eud est aequalis in omnibus , ct
vult ipse quoque in omnibur quod Parier linc petitur argumentatio a prima parum absimilis r quippe voluntas obediens voluntas humana . in . Fuit in Christo voluntas obediens. Itaque suit in. Christo volun
His accedunt Theologicae argumentationes . Ac prima sit et Humanat natura est medita facultate intelligendi ac volendi. Ex quo Christus assumpserit humanam naturam persectam habuit humari a
154쪽
Liber Vicesimus sextus . Cap. X. 24s
aeuitatem intelligendi. Igitur habuit etiam humanam sacultatem vo Iendi . De hoc argumento plura Sophronius in Synodo Lateranensi Sacret. E. Pa Venia Editia III. Tom. v I G Agatho citata Epistola idem urget argumentum una cum definitione Synodi Chalcedonensis Iesum Christum perfectam ese in divinitate , edi perosum is humauitate ἔquandoquiuem periecta natura non est, cui deest naturalis proprietas. Proxima est ratio petita ex damnatione haeresis Eutychianae, de qua infrianam si propter unionem quae facta est in hypostasi non salvaretur disserentia duplicis voluntatis , uι autumabant Monothelitae is nec salvari potest differentia duarum naturarum , quam Ob eamdem rationem, idest, ob unionem factam in hypostasi denegabant Eutychiani. Stat in Christo disserentia naturarum iuxta consessionem Pyrrhi principio di- putationis cum Maximo. Stare igitur debet difflarentia quoquo v Iuntatumia vide Tom. VI P. Concit. Venetae Collect: pag. It 6. Accedit argumentum tertium initio ab eodem Maximo propositum et Impium S absurdum est , eamdem personam , & eadem Voluntate , an te Incarnationem. omnia ex nihilo secisse, continere, & procurare ae salubruet dirigere 2 S post Incarnationem cibum appetere, loca Iocis mutare , & omnia alia facere, quae nonnisi temporalia, ac mutabilia esse possunt o Est igitur impiam , atque absurdum in Christo
unum tantum Voluntatem profiteri ia .
P postrio II. Naturales appellari debent duae, quae in Christo,
tunt, voIuntateT. Hane thesim necessariam arbitror ad evitandam omnem MonOthelitarum fallaciam . Nam quidam cum Macario unam in Christo UO-Iuntatem personalem dicebanτ, quidam cum Pyrrho unam gnome, aut sententia ,. quidam alii unam habiturine ac modo, quae omnia eumdem errorem olent ia At non est in Christo una voluntas . sive
persuasit dicatur , sive una gnome, si re babit iis; sed voluntates duar sturales p quod sic demonstro. I. S. Pater Augustinuς adversus Iulianum laudatus in sua Epistola ab Agathone hac praemissa Iaudeo , Sapientissmas praeo veritatis quid siti voluntas definie his verbis : tus anima graid est, nisi motas naturae nima enim absque dubio es natura. Egomobrem voluntar est motus naturae, quoniam es motus animae - Et rursus : Ex illa est voluntas; eajus es voluntar - b as reis seisieet voluntas angetit. ab homine bominis. Cur ergo segm clau-μ oeulis rei manifestas, ex natura hominis euasei bominis voluntatem ὶ Hinc talis argumentatio depromitur: Naturalis dicendus est motus ex anima & natura indita sibi facultate proficiscens Uoluntas humana Christi est motus exanima, atque ex natura hominis proprietate ac virtute sua proficiscens . Igitur voluntas humana Christi ap-vellari debet voluntas hominis naturalis is II- In Christo Iesu duas naturas cum Catholicis Mouothelitae profitebantur, divinam, ct huma
155쪽
rso De Τheologicis Disciplinis
nam . Divinitas autem non habet, quod ad naturae rationem attinet , voluntatem humanam , neque humanitas habet naturaliter voluntatem divinam . Est ergo voluntas humana naturaliter diversa a voluntate divina. III. Homo natura sua est rationis particeps, atqueti herae potestatis . Libera potestas voluntas est . Igitur homo est natura sua praeditus voluntate; ideoque Christus Dominus cum sit verus homo, habet voluntatem, quae est naturaliter voluntas hominis. oppugnemus nunc Monothelitarum machinamenta. I. Etiamsi Christus sit unus ratione hypostasis seu personae, cum duas habeat naturas , dici nequit habere unam voluntatem personalem . Si enim propter unitatem per nae una dici debeat voluntas , cum in sancta Trinitate tres sint per nae divinae. dicendum seret tres existere in Deo personatis voluntates . Hoc autem, inquit Agatho, est maxime alienum ac valde profanum , cum una sit voluntas , ubi est una natura . Nequit ergo dici propter unitatem hypostasis una natura personalis. Deinde aliud est dicere quod sit in Christo una persona volens & operans,
aliud quod sint duae voluntates ac duae operationes: nam unita S Ope rantis ac volentis sumitur ab unitate per nae , quoniam per na vult, ac per na operatur; sed unitas operationis ac voluntatis sumitur ab unitate naturae, nam a forma, ut inquiunt scholae , desumitus vis,
seu principium quo clicitivum. Ut ergo propter unitatem Persenae appellatur Christus unus volens ς ita propter naturarum disserentiam debent dici duae in Christo naturales voluntatos . II. Nequit in Christos latui una voluntas gnome. Enim vero, aut Nome substantia est, aut
sentcntia. Si est substantia ac natura, cum in Christo duae substantiae ac naturae sint, necesse est ut duae sint juxta gnomen voluntates. Si vero gnome sententia est , uti aiebat Pyrrhus , ct quidem sententia
cum consultatione atque electione ς gnome aut ipsa voluntas erit, aut quod ex voluntate promanat . Ut ergo nequit dici voluntas una voinluntate, aut una motu voluntatis , nisi ubi est una natura, ita dici
nequit una voluntas sentestialis . III. Statui non dehet in Christo una voluntas secundum modum atque habitudiuem . Talis quippe habitudo vel afficit ipsam voluntatem , vel persenam , vel naturas , vel ta tum respicit objecta. Hoc postremum si dixeris, debes voluntates complures statuere ; sed haec habitudo actus multiplicat, non facultates . In divina autem natura ac hypostasi nulla excogitari potest assectio . Habitudo itaque solam naturam humanam potest asscere . Non ergo debemus in eadem Per na , cui inest natura humana ac divina , asserere unam habitudine voluntatem .PRopos Tro III. Non debet in Christo propugnari una duntaxat
Demonstratur produnis hactenus argumentis . Ut enim unitas Voluntatis , ita unitas operationis unius naturae argumentum est
156쪽
Liber Vicesimus seitus. Cap. X. 1 s r
ais enim Basilius contra Eunomium , Quorum operatio usa est, horum essentia utra em Sc e contra Damascenus libro ii t. de Fide cap. instuorum enim diversa natura est, horum est diversa actis . Addo argumentum S. Martini in Synodo Lat. Secretario III. Si una est operatio illa Deo-virilis, quam profitebantur Monothelitae, aut simplex est , aut composita , aut naturalis, aut personalis . Non simplex, alias & Deus Pater habebit propriam illam Operationem, Sc operabitur & ipse operatione illa Deo-virili, idest, divino-humana . Non tam- posita, quoniam Filius esset alienae a Patre substantiae, & operationis ,
non habente Patre operationem illam compositam. Non est naturans , alioqui caro erit consubstantialis Deo Verbo, ut te naturaliter habenti eamdem operationem . Non denique una personalis , quia persona Verbi non est Patri extranea secundum modum operationis . Non est ergo in Christo operatio divino-humana, quae sit indivisa, S una tantum L Uide Tomia Vra. Concit. Ven. Collectionis pag. 394. Adjiciam alterum argumentum eX Maximo in conflictu cum Pyrrho: Cum naturalia naturis convenire debeant, fieri non potest, ut naturae creatae , ct quae coepit esse , operatio sit non creata, ct sine principio , atque infinita, creatrix , ct conservatrix : vel naturae non creatae S in principio carentis sit operatio creata, & coepta ac terminata , S quae ab alia natura dissolvi queat Sc conservetur. Oportet autem ut illa operatio Deo-virilis a Monothelitis asserta vel creata sit, vel increata , siquidem nulla penitus cogitari potest intermedia . Igitur si creata dicatur , non erit operatio naturae principio carentis S infinitae: si autem increata, non erit operatio naturae, quae coepit esse: ideoque repugnat, quod statuatur in Christo unica operatio νδριχη, Deo-virilis a
oppones I. S. Dionysius in EpistoIa ad Caium ait: Deo viro fa-m, unam quamdam tbeandrieam , seu Dei virilem operatissem expressis in vita. Resp. S. Martinus in Concit. Lat. Secret. III. testimonium Dionysii falsidicos luculenter ostendere Monothelitas , ct mentitam esse iniquitatem sibi; lectum enim a Paschasio notario in Uentum
est in Graeco haberi, K- τίνα τι- θω- ν ἰή.- , novam qzam iam tbeandrisis operationem. CommutaWit ergo Cyrus novam in unam . Respondetur a. cum Maximo Dionysium demonstrare novam atque mirabilem Christi conversationem secundum unionem inexplicabilem Sc arcanam. Illa autem vox uovae operationis theandrica quadam per numeratas naturas circuitione earumdem operationes com monstrat. Si enim operatio illa nova ac theandrica seret naturaliter
una, cum sint eadem opera Patris S Filii, inspecta natura Suini-
157쪽
tatis foret in Patre illa eadem operatio thea rica, quod est absiliadum atque repugnans.
opp. a. Cyrillus Alexandri s libro re. in Ioannem scribit fuisse
in Christo unam quamdam operatiouem per ambas naturas. Resp. S. AErillum , non dixisse sanam naturalem operationem divinitatis Christi, α humanitatis eius , sed unam operationem divinam , S paternam; intendebat enim demonstrare unam esse divinitatis sine carne, &cum carne operationem, quae tam Patri, quam Verbo incarnato in
sentialiter insit : siquidem Verbum etiam post Incarnationem habet
eamdem operationem communem cum Patre incorporee operante ,
etiamsi Verbum etiam tactu carnis ipsa miracula cum Patre Corporaliter operetur. Haec est responso Maximi, S aperte quadrans verbis
Cyrilli dicentis: Cum priscipis Synagoga finam sufestavit, dicens . Filia si urge , apprehendit manum ejus , ut seriptum est : eam nempe omnipotenti suo jussu ut mas. ct ramus saDa sandyae carnis vivifica
do , unam ct comeneam per bae ambo ostendit operationem. opp. g. Humanitas Christi erat instrumetitum divinitatis , ut inquit idem Cyrillus in dialogo de Incarnat. & S. Amanasius orat. IV. Contra Arianos . Instrumenti autem , ct caussae principalis eadem est operatio. Resp. Eamdem esse operationem caussae principalis atque instrumenti, quotiescunque istud aut ejusdem naturae est cum caussa principe , aut suapte Indole est iners, passivum, atque sine propria ener gia , juxta impressum sibi motum, actioni applicatum. Diversama tamen esse utriusque caussae instrumentalis & principalis operationem . quum illud differentiam habet naturae suae , neque iners est , ac passivum, sed suamet praeditum effcientia. At aiebat Pyrrhus: Nonne quodlibet instrumentum recipit motum ab alia cauta Θ Patitur ergo non agit. Respondet S. Maximus operationem ac motum humanitatis dici a Patribus passionem propter rationem ipsi inditam a cauta Omnium effectrice; omnia enim , quae ex Deo sunt, motum subeunt , utpote quae non sunt ipsa per se motus , aut ipsa per se potestas ἔ appellari tamen etiam proprietatem , quatenus soli illi naturae , ct no aliis inhaeret; energiam ac potestatem, in quantum cum divino motu motum exercet proprium , ct etiam qualitatem , in quantum est Vir tus quaedam effectrix. Naee Scholastici explicant distinguendo in ea dem humanitate rationem instrumenti, & rationem naturae z rati instrumenti dicitur comparate ad divinitatem, ratio naturae respectu
humanarum operationum : ut instrumentum recipit motum ; ut na tura exerit motum proprium , atque operatur .
Opp. q. S. Clemens Alex. in vi. Stromatum scribit: Volusias enim erat solius divisitatis . Resp. loqui Clementem de ipsa Dominica Incarnatione, quam dicit peractam voluntate solius divinitatis, nec suisse opus motus carnalis , sive ordinis Sc consecutionis nuptiarum.
158쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. X. I 3
Opp. s. Nequeunt in Christo propugnari duae voluntates , aut
duae operationes naturales . Igitur una tantum sive personalis dieatur. sVe secundum babitudinem, sive . ac Deo-virisis. Prob. ant. I. quoniam quod est naturale, non est liberum, sed necessarium voluntas autem libera potestas est, S Operatio pariter rationalis naturae libera potestate exercetur. II. Si daretur Voluntas naturalis , naiaturale foret omne peccatum , quum nullum peccatum absque u luntate patretur . III. Dei ac Sanctorum eadem voluntas est , nee tamen est eadem natura et consistit itaque una eademque voluntas cum naturarum differentia. Resp. falsum esse antecedens et ad cujus priorem ac proximam probationem dicimus naturale esse quicquid naturae est inditum , proprium S concreatum , ct naturaIe etiam apis
pelIari quod non est in natura intelligente invitum . ut inquit Cyrillus in tertio Capite contra Reprehensiones Theodoreti. Priori itaque sense quod naturale est, appellatur necessarium, idest, antevertens liberam electionem ς S secundo sensu naturale est, quod ex proprietate naturae cum libera cleEtione procedit; cujusimodi est peccatum: quare homondimid fallere student Monothelitae. Ad tertium vero respondetur unam esse voluntatem Dei, & Sanctorum ejus comparate ad id quod volunt, non ad ipsam voluntatem substantialem , atque effectricem . opp. 6. Christus in una persona. eis operatioues personarui sunt, sive ut seri pervulgatum adagium , suppositorum. Una ergo persona unam insert operationem: ideoque aut Monothetismum profiteri debemus . aut haeresim Nestorianam. Resp. falsam esse illationem; nam ex quo adtiones sint suppositorum , consequitur unam esse per .
nam operantem, non unam esse operationem Personae. Operatur enim
qui subsistit, sed subsissentia est modus existendi, non principium cliciti-Vum Operationis, ut supra exemplo sanctae Trinitatis demonstratum est. Opp. ultimo. Si driae voluntates statuantur in Christo, erunt adinvicem contrariae ac repugnantes; per divinam quippe mortem elegerat, quam humana voluntate refugiebat. Res'. majorem consequi ex Monothelismo repugnatii iam ; siquidem inde sequitur eamdem voluntatem elegisse simul mortem, eamqtie horruisse . In Catholicorum autem sententia fluit in Christo voluntas divina mortem prae Cipiens, voluntas humana divinae su hiecta, & obtemperans , experta tamen assectione sensuum horrorem mortis humanitati connaturalem . Neque talis sensuum affectio arguit in duplici voluntate contra rietatem ς quoniam divina non praeceperat mortem abique ullo dolo re subeundam ; neque poena ita rationem pervertit, ut humana Voluntas obtemperaret invita, sed haec semper praesttulit in infirmitate earnis invictam spiritus sortitudinem: quare ait Marci X lv. 38. Spia ritus quidem promptus es, earo vero iusirma . His lucem asserent quae diximus sub finem Capitis praecedentis . -τo.V. V Sed Disiligod by Gorale
159쪽
a s De Theologicis Disciplinis
Sed dices; Ergone abiicimus operationem Nesiarisam, quam depraedicabant Honothelitae Respondeo Theaudrisas operationes etiam nos appellare , sed non unam atque indivisam Est utique Christus Deus homo ; ct consequenter omnis eius operatio , eo sensu quod si ve principium operationis esset natura divina , sive humana , omnis operatio erat Dei-hominis . Sed quoniam , ut diximus , nulla operatio poprie dicitur personalis , sed appellanda est naturalis,
illam proprie Neandricam operationem vocamus , quae est ab utraque natura emcienter ,. ut miracula patrata virtute divinitatis, ct tacta carnis . Alias omnes appellabimux operationes aut divinas , aut humanas, prout naturaliter ab una, vel altera natura prodierunt; sic ambulare, dormire,. manducare, humana operatio est; dare Spiritum sanctum, & peccata dimittere, operatio divina . At propter unionem hypoliaticam utraque natura semper operabatur cum altera conjunmm , & humana semper ad nutum ac regimen divinitatis quamquam non esset quaelibet operatio. utriusque naturae ProprietaS, vel effectu. ..
murritur an Nonorius Primus adhaeserit Munothelitis
A extor,iua quaestisnem ob Varia Doctorum placita celeberrimam, neque spectantem ad solam Monothelitarum historiam; verum etiam ad Romani Pontificis auctoritatem vindicandam L Praeserti quippe exemplo Honorii, cujus damnationem legimus in ν I. Synodo, posse Romanum Episcopum in haeresim cadere, & damnari a Generali. Concilio, nituntur probare Magdeburgenses, & Novatores alii cominmuniter . Eodem utuntur Assertores Libertatis Cleri Gallicani ,. udi propugnent Concilium esse supra Papam . Hinc etiam gestiunt Iansentani, ut defendant posse Pontificem errare in definitione facti dogmatici .. oportet autem: in hac gravi controversia distinguere quaestionem de Honorit doctrina, an scilicet in Rescriptis ad Sergium. Mo- nothesismum. probaverit , Squaestionem de lata in ipsum a Synodo,VI.. sententia excommunicationis ,. nempe utrum haec fuerit iure ,. aisque auctoritate prolata .. Quantum ad priorem quaestibnem atti net, habemus innumeros.
defensores Honorii , Ioannem Papam IV. , S. Maximum., Anastasiuari Bibliothecarium, Bellarminum , Baronium,. aliosque accurate laudatos ab Antonio Deraliter in Historia Monothelitatum L Eκ Nostratibus, permulti hoc argumentum pertractarunt, sed prae ceteris Chri
160쪽
Libet Vicesimus sextus. Cap. XI.
panshi in Controv. Saeculi vI I. & Bernardus Desrant in libro, cui titulus, Honoriuι vindicatus. Is erudite demonstrat aliam fuisse Epistolam Sergii striptam ad Honorium , aliam vero exhibitam in vi. Synodo ; & illam valdem sensu Catholicam , eaque arte conscriptania, ut videretur tantum directa ad penitus extirpandam haeresim Nestorianam atque Euthychianam : ideoque Papa illam probando , etsi m te ei cessit, hono Ecclesiae provide consilebat. At Sergii Epistola in Concilio perlecta aperte Monothetismum tradebat; ac propterea Patres existimantes hanc ab Honorio prohari, latente Daude decepti anathema in ipsum Pontificem intorserunt. Demonstrat id Destrantius exacta Epistolarum omnium , Actuumque Synodalium collatione; Senotas viri dom inseruerunt Tomo rv. Anastasii Bibliothecarii Romanae Editionis Curatores. Verum si nimiam erga Sergium conniventiam , neque omnino opportunam oeconomiam velis in Honorio reis prehendere, aut sententiam aliquam non recte expressam , quae tamen
fidem non .maculaverit, parum id arbitror praejudicii afferre Apost licae Sedis auctoritati. Circa sententiam in Honorium prolatam variae sunt Scriptorum opiniones. Nam Pighius censet exemplaria sextae Synodi fuisse a fausariis corrupta . Anastasius Bibliothecarius in Epistola ad Ioannem Diaconum ait Synodum recipiendam esse usque ad prolationem tantummodo canonum. Canus , Combessius , Petitidier inquiunt di-st aguendum esse in Pontifice quod spectat ad privatam hominis excellantiam , S quod pertinet ad Pontificis dignitatem , sue id quod scribit, ut privatus Doctor, S quod profert ad confirmandam fidem ex Cathedra e prioris generis esse Epistolam Honorii ad Sergium , errori proinde obnoxiam, & judicio Ecclesiae subjiciendam . Intrusum in . Acta vi. Synodi Honorii nomen putant Baronius , Pinius , Bellarminus, Frassen , ct alii. Errasse praefatam Synodum errore facti, quod
ex mala ac sinistra informatione in Pontificem telum contorserit, scribit Ith. a. de Ecclesia Turrecremata , atque posse hoc pacto generale Concilium errare ipse Bellarminus non dissitetur. Damnatum Honorium oeconomia quadam ad retundendam Monothesitarum audaciam eo quod ob Honorii erga Sergium comitatem Monothesismus praealtas radices fixerat, innuunt prae ceteris noster Lupus disserta de Syn. t. cap. 4. Antonius & Franciscus Pagi Saec. Vr I. Deetallier in V . Scrutinio. Praecipua horum Doctorum momenta producam insta in s lutione obiectorum APROPOSITIO I. Honorius Primus in suis ad Sergium Epistolis nulla ratione Monothelitis adhaesit . Demonstratur a. ex Epistola Ioannis Papae ad Constantinum edita a Sirmondo, ubi Pontifex pro Honorio exornans Apologiam ait: Se-
Mum bane igitur modam jam dictus Meessor noster prauominato Se