장음표시 사용
191쪽
18σ De Theologicis Disciplinis
Resp. haereticos omnes, ct maxime Nestorium, cui in faciem resisterunt ex ipso Gero Constantinopolitano viri doctrina S pietate praeclari , ver horum involucris, S specioso insectandi damnatas haereses praetextu proprias summa fraude occuliasse. Sant eam illi,c inquit synodas Ephesina in Relatione missa per PalIadium ad The dosium , qui diversa a recta fide sentiust, adeo eallidi, at quidam quoque Iajutissimi Episeopi Meustato errore a Nestoris decepti sint, elis Ie adiunxerint; qui tomes postquam diiseide quid sentirer essent per eun Iati, illumque Das blasphemiar retexentem comperissest, ab eo desciverunt, Duodo se adjunxerunt, patefactaque ejusdem, robemia
Memnatiosis sententiam adversus tuum tuto t. Inter praedietos Episcopos connumerandos este Ioannem Antiochenum , ae Theod retum . demonstrahimus infra. Scripsit vero Ioannes ad Firmum postaeceptam Nestorii I pistolam , in qua callidus haereticus scripsit, se concedere ut Virgo Dei Genitrix nominetur propter unitionis rati nem , non juxta serisium Apollinarii vel Arii et quae consessio decepisse nnumquemque, cui non esset manifestum qualem unitionem Nestorius ad si rueret, & cur Apollinarii, Ariique sensum execraretur e quod nos in postrema argumentatione explicavimus . Hinc inita pace cum Cyrillo , Ioannes omnes haeretici tergiversationes detexit atque proscripsit: S etiam Theodoretus, qui impense partibus Nestorianis studuerat, cognita nequitia Nestorium retulit inter haereticos lib. I V. cap. a. Haereticarum sabularum . Cum potuerit ambiguus Nestorii sermo decipere tales Praesules, nil mirum, quod lectitando ejus opuscula Socrates hominem illum potius imperitum, quam tapium existimaverit.
Ex doctrina Nestorii possunt haec ad ipsius defensionem urgeri . l. In sermone quem habuit Constantinopoli causam reddens cur potius literam Virginem appellaret aristolotan, quam Nestoeon , idest Christi genetricem, non Dei, ait: Quoniam Christus, idest , hoe ρο- peliatio uia nomen lanificativum est utrorumque , idest, Dei ct hominis . Addit sequi se exemplum Evangelistae, qui non ait, Liber generationis hominia, ne purum πο&r hominem videretur seudere , neque Liber generationis Verbi Dei, ne Divinitatem vobis ex parte humanitatis indueeret. l I. In serm .altero apertissime profitetur in Christo unitatem personae dicens : orsus indivisus est; που enim habemus duorori l. vel duos sirior. II. Serm.. la. his verbis execratur errore misPaulli sal latensis: Iustupore dentium remoueat munus Samsai uul, qui nobis Dominisam humanitarem nudam a Deitate delirat iaHaec omnia ita pro Nestorio possunt opponi. Non errat in dogmate ,
qui affirmat Virginem Mariam peperisse Christunx, in quo Dei, & ho
minis reperitur natura:& dummodo fateatur adversus Paullum Samosatensem immanitatem Deitati conjunctam , & Christum unum , at que indivisum Dei filium , tenet per omnia fidem Orthodoxam . Ne stori ux
192쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XII L et 8
storius asserit Mariam esse Genitricem Christi, hunc esse unum atque indivisium , neque habere humanam naturam a divinitate sciunctam . igitur Nestorius fuit per omnia Catholicus atque orthodoxus. Resp. Nestorium multiplicem inter Christi humanitatem, ac diis vinitatem unitionem admisisse , nunquam tamen ΘρVatica is, qua utraque natura copulata est in unitate personae . Admisit enim uni timnem , quam appellabat σω- , idest, Iocietatem: item consortium S copulationem secundum dignitatem filiationis , S secundum eamdem voluntatem, heneplacitum, S bomonomam: similiter adunationem S propinquitatem ratione assectionis S amicitiae: unionem pariter secundum inhabitationem veluti in domo, vel templo; ulterius conjunctionem ratione operationis & imperii divinitatis, ad cujus nutum Christi humanitas omnia compleret: demum unionem perasonalem , non Θpsatieam, sed tantum secundum coaptationem, cum quis personam subiens alterius ejus vice loquitur, atque operais tur . Haec unitionis genera statuisse Nestorium constat ex Cyrillo, Damasteno, Liberato, aliisque laudatis a Petavio lib. I M. de Incariana t. cap. I. Liquet autem haec omnia distinctionem perBnarum demonstrare, quoniam societas , amicitia , affectio , homonomya , pr
pinquitas, S auctoritas, qua aliquis vice alterius loquitur, &alia istiusmodi plures personas consignificant. Resp. itaque Nestorium in priori sermone assirmare appellationem Christi significativam esse Dei S hominis , non quod Dei genitrix enixa esset Deum Verbum , sed quod peperimet hominem, in cujus persona , tanquam in templo inhabitaret per na Verbi: nam post allata verba eodem sermone ait:
Ruoniam sancta Virgo es Dei genitrix ideo , quia illud temptam, quod
in eo ex Spiritu saneso ereatum est , Deitati erat unicum. hominis vero Re ior x , eo quod naturae nostrae primitias assumpsit, ere. Eodem pacto negavit Christum esse purum hominem , in quantum non est Blum templum, in quo Sacerdos inhabitat, neque sola auctoritas Pr regis , quae mandata legesque praestribit. Ad a. dicimus quod Nest rius admisit unum filium dignitate , honore, adoratione; non nat ra atque hypostasi r oppositum namque tradidit in V. Anathematisino, de quo supra, Arg. a. Ad ultimum; tametsi Nestorius execrabatur haeresim Paulli quantum spectat ad Trinitatem divinarum personarum, ideoque fatebatur secundam Personam, idest , Verbum Deum societate, dignitate, auctoritate, atque omni alia unitione morali conis iunctum fuisse humanitati, quod Paullus negabat: uterque tamen , Paullus ipse ac Nestorius conveniebat in oppugnanda Incarnatione Dominica , ut supra contestatione Cleri Constantinopolitani, ct Collatione dogmatum utriusque demonstratum est. Ad postremam argumentationem dist. ma. Non errat in dogmate , qui affrmat sacram
virginem genuisse Deum S hominem , ita, ut Deus S homo sint unus A a a Vise
193쪽
188 De Τheologicis Disciplinis
Virginis filius unitate per nae , concedo et ita, ut unus sint unitate m rati superius exposita, nego majorem: & distincta eodem pacto minori , nego consequentiam.
Insuper argumentaberis . Nestorius intendebat solummodo ista Christo asserere duas naturas distinctas atque impermixtas , Catholicam veritatem propugnans , dummodo Apollinarii, Ariique damn retur impietas . Etenim in Epistola ad Ioannem Antiochenum ait idectnegasse se Virginem Mariam ine Dei Genitricem, quoniam sermo, quod dicitur a multis haereticis adsumitur ut tuus: hos autem haereticos declarat esse sequaces Arii, & Apollinarii. Deinde asserit
se virginem anpellare Misere ais , medium incedens inter eos, qui nominabant Ominis, ut insinuarent Divinitatem a Virgine sumpsisse initium , S qui appellabant Aν --- , ut ostenderent in Christo nudam extitisse humanitatem; & ideo ait: ciristi eam τοeavimus Genlarteem , ut hae vox utrumque masifeste signifiearet, ides, Deum hominem. Addit concedere se, ut pie Genitrieem vel Partisen μιVirginem no nemus, sed nom iuxta Apollinarii veI Arrii sensum , quasi LGnitas Unigeniti ex sancta Virgine sumpserit initiam . Praeter haec Sermone 6. profitetur se probare vocem --., dummodo sacra Virgo minime dicatur Dea, quomodo dicenda esset in sensu
Apollinarii, & si illa peperisset divinitatem, quoniam filius Matri
debet esse consubstantialis : Si quis inter vos , inquit, simpliciter voce -- gaudet, apud me nulla lis est de voee, tantum ne Virginem Deam uominet. Denique Nestorius in Epistolis ad Cyrillum, ad Ccelestinum , atque in sermonibus habitis in Templo Constantinopolitano fatetur Christum esse Deum & hominem, & virginem θω ἀ- propter unitionem divinitatis, atque humanitatis , tantum non esse Dei genitricem juxta sensum haereticum Apollinarii. Resp. juxta Nestorium, atque ipsius principiis suppositis, fidem C. tholicam, qua profitemur Deum & hominem unuin esse Christum unitate persi,nae, apertissime esse haeresim Apollinarii.Vidimus enim admissam a Nestorio cum natura humana hypostasim, Se subsistentiam crea. tam, quae initium habuerit ex virgine. Si igitur naturae humanae ac divinae una subsistentia sit, consequens est in sententia Nestorii, divinitatem habuisse subsistendi initium a Virgine, Sc divinam naturam conversa in in naturam creatam , ut tradidit Apollinarius . Huius itaque haeres in execrando cum duplici natura duplicem in Christo statuebad hypostasim , duplicemque personam , unam Deum Uerbum & Unige nitum Patris , alteram hominem & filium Virginis Inter utrumquae
tamen unitionem quamdam statuminans unum Christam praedica-hλt, sed unum per societatem, adunationem , affectum , inhabitationem , & voluntatis concordiam, ita, ut impium esset asserere quod
silius genitus a virgine sit fili iis Dei genitus ante Luciferum, & si lius
194쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XIII. 18 s
mi ante Luciferum genitus si pro nobis natus, passus, crucifixus S mortuus, denegata cum unitate personae etiam communicatione idiomatum. Hanc esse Nestorianam doctrinam superius est demonstratum. Distinguo itaque propositionem , Nestorius propugnabat duas in Christo naturas, S dummodo damnaretur Apollinarii & Arii impietas, etiam admittebat vocem Θωmκως & ex alia parte arbitrahatur in sensu Catholicorum , qui profitentur duas in Christo naturas subsistere in unitate personae, contineri ipsam haeresim Apollinarii , concedo: & discrimen admittebat inter Apollinarii haeresim , &sententiam Catholicorum , nego. Postrema argumentatio pro theoremate nostro produeta dissicultatem omnem eliminat. Paopostrio II. Admittenda est in Christo una tantum Persena . Hujus thesis veritatem comprobant omnia argumenta producta lumine II. lib. vi I. cap. 9. & II. ubi adverses socinianos demonstratum est Christum esse filium Dei unicum, proprium , eique eon- substantialem . Nam si duplex in Christo admittatur persona , divina nempe , ct humana ς illa necessario erit persona filii naturalis & coaeterni : haec persona filii assiimpti, atque adoptivi. Attamen breviter atque directe contra Nestorium, Scripturis, Patribus, ac ratione veritatem Catholicam propugnabo. Christum itaque nobis tanquam unicam persenam, in duabus tamen naturis consistentem Scriptura divina proponit. I. Apostolus in priori ad Corinthios cap. v III. 6. ait emas Dominus Iesus orsus, per quem omnia . Dixerat autem Ioannes cap. I. 3. de Verbo, quod in principio erat apud Deum , Omnia per ipsam fasia sunι. Igitur persona Domini nostri Iesu Christi,
una eademque est cum per na Verbi, quod erat in principio . Compluribus aliis textibus confirmari potest haec argumentatio . Eodem enim cap. versu i 8. utique de Christo inquit idem Ioannes, Unigenitur fidus , qui est iis sinu Patris, Ufe euarravit. Matth. XVI. I 6. ait Petrus, Tu es orsus AIius Dei vivi. Salvator ipse Ioan . v I II.s8. Antequam Abraham fieret, ego sum . Thomas ipsius vulnera pal-
, pans Ioan. XX. 28. exclamavit, Dominus meus, θ' Deus meus . Apostolus ad Hebraeos 1.3. Qui eum sit splendor gloriae, ct figura sub mtia ejus, cte. Ioannes initio prioris Epistolae: aeuod fuit ab initio , quos
sudivimus, quod vidimus oeulis nostris, cte. Haec omnia de Christo nemo dubitat pronuntiari. Ipse ergo non quantum ad humanam naturam 3ttinet, sed quantum ad per nam, est ipsum Verbum, quod fuit ab initio, quod est splendor gloriae,& figura substantiae Patris, quod est Verus Deus antiquior Abrahamo, 3d in aeternitate permanens in sinu eiusdem Patris: atque haec omnia citatis locis vindica .imus ab impiis interpretamentis haereticorum . II. Nestorium refutat ipsius Domini testimonium Ioannis it r. 33. Et nemo ostendit in Getam, nisi qui defeendit
se calo , diuisi hominis, ethi es in Caesi . Quis enim loquitur Chri
195쪽
sius. Ubi erat , dum his Imreteretur In terra . uirur PCT a cairista quae loqueba' ur . est Fi rus Dei, oui destendit de in o. FRa , qu d aliud in vectis ipsis adnotandum. Dum haec Filius hominis in terra Ioquebatur , erat in coelo: nam inquit, Filius Bominis, qui sis caesi, At non erat in Coela ratione naturae humanae, quam non dum Horificatus ad Patris dexteram collocaverat. Erat itaque fi ius hominis in coelo ratione persInae . quam proinde cogimur asserere eamdem Personam ine, ac persenam Uerbi immensam ac sempitemam.
Aliud quodque in ii silem vectis obserνandum est. ri asemit, & d feruis, non est praesentis temporis , sed praetcriti , ut liquet ex
tem pacto Fili ris hominis, dum Nicodemum alloqueretur, caelum constem idirat, nisi ratione personae . quae sicut descendit accipiens formam servi, ita filium hominis f psallea unione exaltavit Huc spectat quod legimus cap. ν ι . versu s9. me est panis, qui de caelo δε- Icendit; Sc versu 6 . Si emo videritis IIum Bominis ascendentem ubi erat prius. Sed regendus de hoc argumento Casianus lib. IV. de incarnat. cap. 6. S quae ibidem adnotavit Gaetaeus. III. Idem confirmant liaca, quae nobis Divini Uerbi incarnationem , ac mortem Pro ponunt οῦ cuiusmodi sunt Ioannis i. 34. Verbum earo factum es. l. ad Corinth. II. 8. Si enim regnovissent. nusquam Domitium gloria eruet issent . Ad Philipp. ii . . Semetipsum exinanivit formam servi a
eipiens. Enim vero nisi in Christo una tantum persona admittatur, sed duae, quas inter sit unio duntaxat moralis, de qua praecedenti propositione; non potest admitti inter divinam, humanamque nain turam talis idiomatum communicatio, ut Uerbum possit dici incarnaintum, cruci si xum. S exinanitum; quemadmodum haec minime enuntiantur de Spiritu sancto, cujus tamen justi sunt templum , atque habitaculum. Verum de communicatione idiomatum infra: interi in legite Augustinum l. de Trinit. cap. X III. n. 28. Accedit ad refellendos Nestorianos Sanctorum Patrum traditio; de qua plura Bellat ininus lib. iri. de Incarnat. cap. 6. Iodocus Coc
cius lib. II. art. a. Petavius de Incarnat. lib. II i. cap. II. TOurnely. art. I. Omnesque Theologi . Quare necessum non est, ut omnia cxscribamus , sed proserendi sunt nonnulli ex Graecis, Latinisque Patribus illustriores , Athanasius , Nagianetenus , Chrysostomus, Ambrosius, Hieronymus, ct Augustinus . Athanasius ergo in libro de Incarnat. inquit: Homo sua persona, ct usum animal est, exstiritu cla carne eoneretum ; ad eujus similitudinem Intelligendum esciristum unum estpe , ct nos personas duas . Naziangenus Orat. XXXI. I , quod non erat assumpsit, non duo factas, sed tisam ex duobur fie
ris pinens; Deus enim ambo funt, id quod assumpsit, ct qaod es
196쪽
Liber Vicesimus sextus Cap. XIII. a fr
sostomus in Epistola ad Caesarium: Etsi enim c in Christo a duplexuatura; verumtamea iudivisibilis unis , in una fluationis persona , ersubsilientia. Ambrosius de incarnat. cap. s. Nos alter ex Patre, alister ex Virgine: sed idem aliter ex Patre, aliter ex VirgIne. Hier nymus contra Helvidium et Natum Deum ex Virgine eredimus, cte.
S. P. Augustinus cap. s. Enchiridii et orsus PGus Dei filias, Deus ct homo es , Deus quia Dei Verbum , homo autem , quia in auitatem persosae ae sit Verbo anima rationalis, ct earor & Tractatu 49. in Ioannem r Anima ct earo aristi eum Aerbo Dei una persena est.
unas Christus est . Iure itaque meritoque ex tam apertis Scripturarum testimoniis, atque ex perpetua traditione, quam S antiqui servaverant, Sc posteriores Patres collustrarunt, proscripsere Nestorium Synodus Ephesina, Chalcedonensis, Ouinta Oecumenica; sive Constantinopolitana secunda, atque uni versialis Ecclesiae irrefragabilis auctoritas. Confoditur denique haeresis Nestoriana Theologicis ratiociniis. Principio Fidei Symbola, ct Apostolus ad Ephesios iv. s. estistiue in . locis supra laudatis, Dominum Iesum Christum unum esse testantur ἔS Symbolum praesertim Nicaenum, ut observatum a Rufino in Exposit. Symboli 3. 4. in ea voce Duum emphasim quamdam constituit, . iba υε- -ουν xως- . Si hac fide revincitur error Gnosticorum , qui Christum a Iesu divellentes , ut inquit Irenaeus lib. I. cap. a. negabant unitatem personae Salvatoris , cur etiam non refutatur Nestoriana blanphemia r Prosecto Gnostici assi mantes Christum Creatoris & Demiur- In transiisse per virgnem , ut per canalem assolet aqua , & in illoetum ex Pleromate descendisse, atque inhabitasse; nec non Valentiniani , qui autumabant alium esse Monogenem , Unigenitum, alium Lσοπ , Verbum , S unum in alterum advolasse , antiquis Graecorum Symbolis damnabantur . Atque hinc factum puto, quod occidenta-Ies Ecclesiae, in quibus Gnosticorum errores non adeo invaluerant. priscis seculis vocem Duum communiter non enuntiarent. At eam dem unitionem, quam statuit Nestorius inter Uerbum , & Christum , illi haereticorum aliorum antesignani constituebant inter Demiurgon& Iesum , sive inter Monogenem , & Logon ς ut res per se loquitur. Fides ergo Apostolica quemadmodum Ebionis , Ualentini ac Cerinthi commenta retundit proponens unum Dominum Iesum ς ita ab in tio Christiani nominis illorum germen Nestorium evidentissime prκ
damnavit. HaeQ nostra argumentatio sens est, ct sulcrum aliarum omnium squas adhibuerunt in hoc dogmate Viri docti . Sunt illae, quod si in Christo multiplicentur perΕnae, neque sit inter istas unitio alia , prae ter eam , quam Graeci appellant viiτὰ . 43. . , see Mum appositionem, qualis est inter lapides coacervatos, aut inter corpus ejusque indumen tum,sive inter domum ibique habitantem; non magis est unus Dominu Iesus Diqiligod Corale
197쪽
simum , quod proximo capite confirmabo. AD NasTORIANA SOPHI IMATA. possunt ea, quae sequuntur, opponi.
rae v. pl. , t.bζrnaculi, atque indumenti. Ut ergo ista non habent cum homine subsistentiae communionem; ita Dei filius non ha-V m auumpta humanitate eamdem hypostasim . Ant. probatur . Azni' C ristus de 'orpore suo ait Dan. II. 9. Misite templum Bogiaem Chrasti corpus tabernacuIo comparatur PiaImo X l. io. S in Epia
. i'atres , atque interpretes solent accipere . . rimpondeo etiam comparate ad rationalem animam dici in sacris literis corpus domum, tabernaculum, indumentum. Apostolus enim
tion 1 H Ivatiar , ere. ct infra . Nam ct qai sumus in hoe taberπaeuis, νvemissimus gravati: S similiter Iuda versu ar. de corpore vitiis polluto , Odientes eam, qua carnalis es, maeulatam tunicam . quo recte usurpatum est ad commonstrandam spiritualis , ct corpo- i turae diversitatem . At de Christo ob aliam quoque caussam . 'a ilia nuntiantur . Temptam corpus suum appellavit, pro-
ET . q*ζ siςut Jeso Bisaltanum aedificavit Salomon, atque illud
p vat g oria Domini; ita plasmavit Sapientia corpus Dominicum s. Rh-bitat omν ι ρ'nitudo Deitatis eorporaliter, ut inquitus a m a. 9. Sicut etiam templum illud postquam dirutum tuerat, magna cum gloria fuit iterum aedificatum, ita Christus agenS de morte triumphum resurrexit a mortuis . Velamen etiam , Rey memum dicitur egus humanitas, quoniam in ea latebat divinitas: quoa Apostolus demonstrat citato capite ad Philippenses , ubi nobis Proponit Christi humilitatem, qtii eam informa Dei esset, nou rapia*ro Iro 'i est O se aequalem Deo sed semeti am exinarivit I Vm serv/ Meipiem , cte. Vide etiam . quae diximus adversus
198쪽
Liber ulcesimus sextus. Cap. XIII. as 3
Phantasiastas cap. a. huius libri. Distinguo itaque ant. Christi humanitas comparatur templo, tabernaculo, atque indumento; quoniam dissolvenda erat per mortem , quoniam in ea habitabat plenitudo divinitatis , quoniam sub ea latebat divina majestas; concedo: ita his rebus comparatur, ut denegetur inter divinam , humanamque nati eam unio substantialis & Dpostatica ς nego antecedens . Praeterea videntur Nestorianum dogma confirmare complures
sententiae Patrum : quorum aliqui cum Basilio in Sermone de Spiritu sancto ad Amphilochium, S in explicatione quinquagesimi noni Psalmi appellarunt Christum hominem miserum. ut ad Uersus anathematisimos Cyrilli ait Theodoretus . Alii cum Augustino lib. xi. de Ciavit. Dei cap. a. scribunt filium Dei hominem assumpsisse ; alii demum eum Chrysostomo Hom. I. in Epistolam ad Hebraeos affrmant Deum , S hominem duas esse persuas . At haec non sunt alicujus momenti. Basilius enim non hominem Deserum appellat Christum , sed , Carnem Deferam , eo quod revera humana caro sit unita bublatice Deo Verbo: quamquam si hominem Deserum, aut Basilius , aut alius dixerit, opposuit voca--lum istud A pollinario, qui a Verbo assumptam denegavit animam rationalem et ideoque Christum adversus Apollinaristas quidam hominem Dei serum appellarunt, ne quis crederet di Winum Verbum solam carnem absque anima rationali, quae humanae substantiae pars est praecipua , sibimet copulasle . Ad commonstrandam in Christo persectam
humanitatem corpore, animoque conflatam, a Verbo assiimptum hominem Patros tradiderunt; ideoque per ri homisem non significarunt hypostasim, sed naturam. Et de Augustino nulla quidem occuris rit dubitatio ς quum eo Ioci probet ideo Christum esse Mediatorem Dei & hominum, quia in unitate personae ditas habet naturas; hominis, qua est via perveniendi ad Deum , & Dei, ad quam homines peris venire appetunt; ideoque ait: Sola es adversus omnes errores vis munitissima, ut idem ipse sit Deus, er homo, quo itur Deus, quia Dur bomo. Chrysostomus denique ex Epistola ad Hebraeos refellit perinvitaciam Iudaeorum, qui negant .enisse promissum Liberatorem , limreticosque illius aevi, praesertim Paullum Samosatensem , Sc Marcel-ὶum Photinianum, qui oppugnarunt divinarum personarum dis inctionem . Scribens ergo duas osse personar, Deum, & hominem, quod ibidem his affrmat, contra Iudaeos primum, deinde Contra Marcellum ζ fgnificat primo, praeter Deum invisibilem qui Christum unxit, esse Deum hominem qui a Patre unctus est, exponens ea Ver ha, Propterea unxit te Deus, Deus tuus: deinde inquit plures dari Personas secundum Θpostasim divisas, Filium nimirum S Patrem; atque ita mysterium Incarnationis S Trinitatis collustrat. Quare er
199쪽
omnino apud Chrysostomum inusitatum est, ct liquet ex repetitione ejusdem sententiae contra Photinianos et duin enim ait S. Doctor , δέ., duas personar esse Patrem ct Filium , oppugnans Μarcellum proculdubio demonstrat per si αμίσωπα hypostases , non discrepantes naturas. Qis vero cum Sixto Senensi lib. vi. Biblioth S. Anno t. ν 29. Vellosillo Adv. in Tom. Iν. Chrysostomi quaest. 29. aliisque doctis viris arbitrantur verba Chrysostomi in Graecis codicibus suisse depravata , etsi id conantur Ostendere ex Theophilacto , & ex verborum antithesi , manifestae rationis patrocinio destituuntur. Nestoriani insuper objiciunt: Christus perfectus homo est; perfectio autem hominis ubi est, si natura humana nequaquam per se subsistat Imo si natura illa propria caret subsistentia , quomodo est vere proprieque substantia Z E contra , quum humanitatis substantia
in Christo una sit, quemadmodum una est in Socrate , aut alio naturae humanae individuo ; habet consequenter subsistentiam suam, rati nemque personae, quum nihil haec sit aliud, quam rationalis naturae itidioidua substantia . Hanc enim ex Boetio delumptam definitionem . personae Theologi communiter recepere.
Resp. in substantia distinguenda esse duo . Unum est .m, a , natu ra , atque esseotia, in eo sita, quod sit per se , scilicet non adhaereat alicui ad instar accidentis, quod permanente eadem natura potest deperdi: S si forte alteri conjuncta est, sit tamen de se idonea, ut exi instat a quocunque altero separata. Id in Christi humanitate nequaquam deest , quippe ex intrinsecis suis est anima rationalis, Sc caro, neque ita adhaeret Redemptori nostro, ut ab eo divelli possit, subsistente adhuc Christi, qui duplici constat natura , hypostatica unionet quoniam si humanitas abesset, non Christus homo foret amplius, sed Uerhum in sorma Dei. Est etiam humana Christi natura adeo in genere suo completa, ut nisi haberet cum divina communionem hypostasis, subsisteret per seipsam. Nihil ergo eorum, quae ad Dias pertinent, illi deest. AIterum, quod in substantia debet speet iri, est Ajἀδιι ,.substantiae adventitia babitudo, ut quod subsistat se sola, aut conjuncta alteri; id enim quemdam existendi modum importat, non persemzonem , quae requiritur ad ἰυσίαν, sive, ut inquiunt, adspeeiem constituendam et atque hac ratione immortalis anima obstantiam suam habet,sve conjuncta sit corpori, sive ab eo separata ; cum hoc tamen dis- scrina ine, quod anima, cum forma sit, adhaeret carni nexu connaturali, at Christi humanitas, cui nihil deest ex modulo speciei suae, mirabili oeconomia , ct virtute Spiritus sancti transiit in consortium divinitatis. His explicatis diluuntur Nestoriana argumenta . Si enim spectetur in humanitate Christi .- , ct satura; habetur eadem sub stantialis persectio , ac in hominibus ceteris r si attendatur ἰυσιῶδου ,
δι exi testi modus ; est longe humanitate nostra praestantior: quippς
200쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XIV. Is s
melius est esse Dei, quam creaturae, Sc praestantius regi divina potestate, quam imbecillitate mortali. Est etiam Christus , quemadmodum Socrates, aut hominum alter, sedit iduum humanum , in quantum unus homo est, praeditus propria & singulari subflautia: at non est in ratione personae Filius Dei aliis hominibus aequiparandus ς quoniam cum persona sit individua substantia sui juris, S ineommuniciabilis alteri, natura Socratis a Deo non assumpta , neque alia communiacatione fruens, quam naturalium proprietatum, sui juris est, sive persona creata et sed humana natura Christi conjuncta Verbo , &fiuens consortio divinitatis , transiit ad jura divinae persenae ; S: ideo quamvis una sit, atque individua , caret propria personalitate, S hypostasi. Definitionem itaque Boetii vera est, si nomine Dbstantiae intelligas naturam completam, Sc assectam peculiaris existentiae modo, atque, ut Scholae loquuntur , ultimo terminatam ; falsa autem si intelligas aut naturam incompletam, qualis est anima rationalis. aut naturam assiamptam, S ad jura divinitatis evectam , qualis est humanitas Salvatoris.
An Beata Virgo dicenda sit soritis , ides, Deipara .
PRAactosΝri astinis est quaestio, an intemeratam Virginem appetis lare debeamus Οιο , Dei matrem ac Geuitricem, an, ut contendebat Nestorius , ως-- tantum , scilicet Matrem Christi: quod ut rite definiatur , vis nominum est inquirenda . Verbum nor ,
solum significat parere , ct in lueem fetum effundere, sed etiam illum
gignere , atque in propriis visteribus sermatum emittere . Affert complura exempla ex Homero, Sophocle, & Hesiodo Robertus Constantinus in Lo ico; nonnulla etiam ex Patribus , qui idem verbum usurparunt in explicanda aeterna Patris generatione, de Incarnat. lib. I. cap. I s. eruditus PetaVius . Hinc apparet Nestorii vafrities , &liquet cur aliquando visus sit inini,s non reprobare, in quantum Virgo purissima ediderit Salvatorem, at non Deum factum hominem ,
sed Christum, in quo ipse Deus inhabitaverit. E contra etiamsi verissime genuerit illa dominum Jesum Christum , sitque proinde xως-- ἔvigcnte tamen Nestoriana haeresi, opportunum erat Σεις κεν non Pronuntiare, ne Christum, ac Leum Verbum ouis in Guas persenas dispesceret. At explicatis vocabulis, pertractandum de dogmate. PRomsITIO. Virgo Λ, aria recte appellatur Cωγι- , Deipara . quum revera Deum genuerit, atque in utero suo formatum ediderit. Lemonstratur I. audioritate Scripturarum. Principio huc spe-