장음표시 사용
201쪽
stant, quae filium hominis Deum ac dominum esse decIarant, de quibus libro vi I. cap. XI. nec non vaticinium Esaiae explicatum cap. r.
hujus libri . Deinde manifesta sunt verba Apostoli scribentis ad Rom. i. a. de Filio Dei: factur es ei ex semine David seundum earnem. Quem ergo enixa est Virgo mater, est idem Filius Dei, & quidem .
non adoptione, sed nativitate, generatione, ac natura. Enimveros eum aliquibus legendum putas, mei του ψοῦ ἀπου τοῦ γ κίνου ia mian s
a ιδ viis. σαρ- , qui factus es ex semine David secundum earnem ς aperte Dei Genitricem fateris ἰ si contendis scriptum του γπνωμωου , quinatus , ct genitus est, idem sequitur apertissime t fateris enim Mais riam non solum peperisse filium Dei, sed etiam illum genuisse; ct hominem efformasse . Neque de filio adoptivo loquitur Paulus , cum addito pronomine Ar, designet filium proprium ac singularem , illum dominum appellet, ct commissum sibi Evangelicum munus commendans scribat per ipsum Christum , non per homines , se suisse avocatum Apostolum, & segregatam in Evangelium . Atque ad Ga Iatas iv. 4. ait idem Paulus: Misit Deus filium suum faream ex muliere , farium sub lege. Utrumque occurrit hoc Ioco, μπωμε- ἐκ γυνς ει genitum, ct hominem fatizm ex muliere, atque γπίμενον ὐπὸ νομιν sfactum 9 eonstitutum sab lege. Ex his argumentamur . Recte appellatur Dei Genitrix , quae concepit, peperit, genuitque Verbum unigenitum Dei filium . Maria Unigenitum Dei filium concepit, ac genuit . Recte ergo Maria semper virgo dicitur Dei Gonitrix . Confirmatur Catholica veritas traditione: Martyr Iustinus in
Apologetico inquit et Verbum formatum est, ct homo factus ex Virgia, . Ignatius in Epist. ad Ephesos: Deus noster Iesus Christus ex Maria genitur est. Ηyppolitus Martyr laudatus etiam a Theodoretor Verbum Deus , 'r homo , primogenitus in utero formatas. Cyrillus Hierosolymitanus Catech. X tr. Crede illum ipsum usitexitum μlium , ex Virgiue iterum genitum esse. Nagiang. orat. si . Si quis Sanctam Mariam Deiparam nos credit, extra divinitatem est. Cyrilli Alexandrini, qui adversus Nestorium pro honore Deiparae decertavit , non opus est exsicribere testimonia : nam ubique Virginem esse Dei Genitricem contendit, in suis Anathematismis, in Epist. ad Acacium, ad Clericos Constantinopolitanos, ad Monasteria , in suo Apologetico, Sce. Afferamus Sc Latinorum aliquos. Τertullianus de Carne Christi eap. i . Ante omnia , inquit, commendanda erit ratio.
quae praefuit, or Dei filius de Virgiue nasceretur . Ambrosius Epist. 63. filum coasernum patri suscepisse carnem , natum de Spiritu san-Hο eu Hirgine Maria, M. Augustinus denique de dono Perseverantiae cap. ultimo: Dicimur ciri tum Deum verum, satum de Deo Ρομare sine ullo ἐnino temporis, eumdemque hominem verum , satum G
202쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XIV. 1 9
Coeeium lib. I I. art. a. Petavium libro II I. de In rnat. cap. I 4. & Is.& Nat. Alex. dissert. III. in Hist. Eccl. Saeculi ν. Addam postremo loco rationes . I. Qui Virginem esse Dei- param imperite negant, huc necessario adiguntur, ut Christuntain duas personas dividant, constituantque duos filios, unum genitum ante Luciserum , S aIterum factum ex semine David secundum carnem . Id vero seperiori capite resutavimus . II. Aut si-lius Virginis verus est Deus, aut verus Deus non est. Si non est verus Deus, subvertitur IncarnationiS mysterium, neque Verbum es-νο faelum es, quod tam aperte legimus in Evangelio. Si autem filius Virginis est verus Deus; debemus illam appellare Oti,et, a Deiparam . III. Iudaei filium Virginis crucifixerunt, quod se faceret filium Dei; ob eamdem caussam Pontifex Caiphas scidit vestitiaenta sua, quasi blasphemum fuerit, quod ipsi interroganti Matth. xxν l. 63. Huro te per Deum vivum, ut dicas nobis , si tu es tauripus sinus Dei timi; respondit Dominus, Tu dissi. Porphyrius etiam, Iulianus Apostata , aliique Pagani hoc maxime in Christiana Religi
ne derident, quod credamus ipsum Deum conceptum ex Uirgine , n tum , & crucifixum. Si Christus est idem Filius Dei, Maria Θιο rex est; Sc iure meritoque Nestorius damnatus est tanquam Paganus , Iudaeus, novus Caipnas , atque Porphyrius , aut Iulianus , ut in N iis ad Synodum Ephesinam Gemonstrat vir eruditissimus Christianus Lupus. E contra si quem genuit Maria, non est idem verus, proin prius , ac naturalis Dei filius: merito illum damnarunt Iudaei, meri in Caiphas quasi blasphemum redarguit, merito Pagani negant ipsum Deum cruciaxum; quod cum sit valde nefastum , impium , dictumque horrendissimum, Christum Deum & hominem , & beatissimam Virginem Matrem Dei appellare debemus: ita Scriptura , Patres, S ratio ipsa demonstrant; ita etiam , ne sacros rites hoc loco praetermittamus , lib. vl. de Laude Castitatis Alcimus Avitus: nte avum de Patre , ex Matre tu tempore natus, Seminis hinc expers omnino, ct temporis illine .
Sis Virgo 'eunda fuit, qua pondere eam
Factorem portare suum, Dominumque perensem Edere promeruit, dignoque agnomine diei
Sequuntur eontraria argumenta, quorum primum sit. Probant Catholici Mariam esse , quod enixa st Filium Dei, genitum zX semine David , Sc fallum ex muliere, ut in Epist. ad Rom. scribit Apostolus. At ibidem versu . Christus natus ex semine David dicitur
203쪽
1M '. De Τheologicis Disciplinis
tue Filius Dei praedestinatione S gratia , non generatione & natura: nam legimus : Dui praedesinatui est Mius Dei . Corruit ergo pricie argumentatio petita ex Apostolo. Additum est in huius confirmatio nem , quod Christus in Sacris literis dicitur Deus . Uerum nonne idem nomen Moysi , Iudicibus, Regibus, Angelis, Sc piis , justis. que tribuitur Nequit ergo Nestorius auctoritate Scripturarum refelli. Resp. nego minorem; siquidem verborum A postoli sensus est, Christum fulsis pra destinatum filium Dei, in quantum praedefinituin
erat, ut virtute miraculorum , S pr sertim resurrectione ex moria tuis palam fieret illum cse , quem olim pramuntiarunt Prophetae Atque hunc sensum planum mihi reddunt sequentia. I. Syrus viσθι, vertit, Qui cognitus est. II.-apud Chrysostomum idem es , ac , απιφανθενπς,--ο ῶς απιυτων γνωμαου, 6 idest , aeui demo tratus , declaratus, σjudicatus est omnium jententia ae suffragio Filius Dei. III. Ibidem innuit Apostolus , quomodo sit praedestinatus , dicens: in virtute , secundum spiritum Ianctificationis ex resurrectione mortuorum. IV. Idem commonstrat antithesis & ordo vero horum : nam primum ait ApostoIus hunc Dei filium promissum tria Scripturis fanctis; deinde factum ex semine David secundum carnem; tum praedestinatum in virtute; non ergo de sola praedestinatione , quae est electio gratiae ficta ante mundi constitutioncm , sed de manifestatione divinitatis. Se do Draede finita gloria Christi loquitur sanctus Paulus. Si mavis tamen Christum esse praedestinatum Filium Dei se- eundo xv earnem, hoc senim, quod Praefinitum fuerat Verbum carnem fieri, atque ita hominem esse ob substantialem unionem inter utramque naturam Filium Dei naturalem, hanc etiam explicationem ad mitiato . At Filium Uirginis appellari Deum attributione quadam , ut Moses & Angeli, salsium csse demonstravi lib. VI I. cap. XI. ex nomine tetragrammato , ex appellatione unius Dei, eX eadem cum Patre operatione ac potestate, aliisque characteribus, qui nequeunt alicui, nisi summo Deo, convenire. Secundum pro Nestorio argumentum est : Vox Deipara inusitata penitus est: seu stra illam in s acris literis perquiras: nullam eius mentionem fecit Nicaena Synodus . Apud Patres nunquam occurrit ante Leonem Magnum, qui omnium primus illam intrusit: noluerunt illam Symholo addere Patres Synodi Chalcedonensis , etiamsi id flagitarent nonnulli. Nova est ergo vox illa , atque repudianda. Resp.Nihil hac argumentatione pro Nestorio concludi. Nam I .ne que in Scripturis invenient Nestoriunt voces x eisiais, , idest,
Deisusceptrieem, quas pro DcFara impie siubstituebant. Deinde, si haec vox in sacris literis non reperitur, occurrit ibidem res ipsa, ubicunque Christum esse Deum, S esse unum pronuntiant: ac possumus idcir-Diuitiaco by Corale
204쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XIV. 1 s s
idcirco respondere, quae de vocabulo ἰμανῶ scribit Augustinus in Epist.
ad Pastentium Iaudata Volumine II. pag. ior. Praeterea quaelibet haeresis, ut veritas Catholica diligentius defenderetur, impulit nos ad usurpanda quaedam Vocabula , S ad quaestiones instituendas, de quibus liciti non crant antiquiores . Quantum ad Patres attinet, S. Cyrillus in Apologetico pag. i 62. S I 63. Tom. i. demonstrat hac voce usos fuisse Petrum Alexandrinum , Athanasium , & Amphilochium Epistorum Iconii, alibi laudat Antiochum , ct Ammonem . Etsi non
omnes Θε-- eXpresse protulerint, ut animadvertit cit. cap. s. Peta
vius, tradiderunt tamen vocis significationem ς ac splendide mentitur Nestorius , dum ait vocabulum istud adinventum ab Apollinario, S primum in usu recoptum a Leone, quum manifesta sit Gregorii Naaianzeni sententia paullo supra producta. Vide Not. Christ. Lupi ad i. Cyrilli Anathematismum. Quantum vero spectat ad Nicaenam syno dum , respondit idem Cyrillus in Epistola ad Cler. Constantinop. Voculae huius non meminisse , quia nil ejusnodi in controversiam adduce-hatur : si tamen Iubeat vim sententiarum perpendere, sacram Virginem ab cadem Synodo declarari Deiparam , dum illum ipsium, qui ex Deo Patre natus cst, dicit incarnatum S hominem factum . Eamdem sententiae vim tenuerunt Patres Ephesini R Chalcedonenses; qui Dejaram Symbolo non addiderunt ob grassantem haeresim Eutychianam ς ut diximus Tomo II. pag. I 4r. His ergo penitus Nestoria
Argumentum alterum Nestorii erat:Virgo non genuit divinitatem, quomodo ergo dicenda est Dei mater λ Huc spectant omnia alia ei undem haeresarchae phismata; illud maxime, quod Mater filio consul,- stantialis est, ideoque qui Mariam dicunt Theotoeon, illam faciunt Deo consubstantialcm ac Deam, renovantque haeresim Appollinarii, qui asserebat natam ex Uirgine divinitatem , idem vocabulum Θωmae adhibens in suae impietatis structuram . Addebat Nestorius, quod cum sit in Christo duplex Lbstantia , non potuit utraque ex Virgine generari , ideoque genita ab illa est tantummodo substantia hominis, u de hominis Genitrix fuit, non Dei. Respondeo in Christo duplicem esse naturam, divinam atque humanam, atque ut Virgo dicatur Dei parens, satis esse, quod genuerit ipsum Christum , qui ob substantialem inter utramque naturam unionem simul est verus homo, S verus Deus; neque ullatenus ad hoc requiritur, ut divina substantia absolute spectata sit genita ab ipsa
Virgine. Enimvero mulieres omnes, quae genuerunt, matres dicuntur hominum, qui constant corpore & anima rationali; quamvis ipsam animam partem hominis nobiliorem non generaVerint: neque
dici selent genitrices corporum , quibus formam dedere , sed personarum, in quibus corpora unita sunt animabus. Audiatur Cyrillus haec Diqitig Corale
205쪽
haec scribens in Epist. ad Monachos et Etsi mulieres istae ποnnus terreonorum sint eorporum matres nihilominus eum torum animal pepereis
rint ex anima ct eo ore compositum, non solam ejus partem peperis: disuntur . Nee aliquis dixeris, Ex. eaqD , Ensabetham matrem Po-
annis earnis esse genitrisem, non anima: peperit enim animatum Eaptistam , ae sic tauquam unum aliquid ex ambobus hominem, an
Ma videlisei, re eo ore . Hujusmodi quippiam a tum esse fatebimur .n Emmanuelis generatioυς auippe natum est, ut dixi, ex Dei Patris substantia Unigenitum ipsum Verbum . Cum autem earnem fuse it,
eamque propriamsibi ferit, ut filius hominis esset, ae similis nostri feret , tune minime est absurdum dictu , imo neeessario profiteudum is ,
dum ex muliere Reundum carnem esse natum, quemadmodum anima una eum proprio eo ore gignitur, ct unum eum eo reputatur. Printerea etsi nonnulli Patres genitam a Virgine divinitatem scripserunt, quemadmodum etiam quidam appellarunt Verbum substantiam genitam ; nos nequaquam dicimus divinam naturam ex seminae utero ex titisse , sed assirmamus genitam ex muliere personam . quae secundum divinitatem est Filius Dei verus , ct secundum carnem filius hominis verus; ut recte animadvertit S.P. Augustinus lib. i ii . contra Faustum cap. 6. Quare illi Patres , qui ex Virgine genitam divinitatem dixere, non naturam solam nomine divinitatis significarunt, sed naturam acum Θposam, quoniam natura eX se, & absolute spectata, nec gignit, nec gignitur, ut dictum est alibi. Atque haec notanda sunt pro conciliandis SS.Patrum sententiis.
Ergo ad Nestorii argumenta respondeo , quod Virgo non genuit divinitatem, sed genuit secundum carnem Christum, qui est verus Deus ; atque id sussicit, ut dici debeat Θωώ- : neque proinde est Dea aut Deo consubstantialis , quoniam illum non genuit secundum diviniis ratem , quam ab aeterno habuit a Patre, sed secundum carnem , quam ex matre suscepit in tempore. Eo pacto qui fatentur, non incidunt in haeresim Apollinarii, quoniam non inquiunt divinam Christinaturam ex utero Virginis primum eXtitisse, sed ex eo carnem assumpsisse Verbum, quod in principio erat Deus . Imo ut observarunt docti viri, Petavius de Incarnat. cap. xix. libri v. & Lupus in Scholiis ad Synodum Ephesinam, Anath. I. Cyrilli, probantque evidenter eX Facundo Hermianensi , Apollinarius negabat Deum esse genitum ex Virgine et putabat enim sibi partem substantiae suae, ideli, Deitatis in carnem vertisse, & in Maria , non ex Maria suisse incarnatum; autumans illam carnem conversam in divinitatem consubstantialem esse
Patri, non Matri. Ouapropter Nestorius Appollinarii haeresim inscite nimium, Sc audacter Catholicis obiciebat. Quod postremo addebatur non posse duas substantias gigni ex una, haberent aliquid roboris, ugigneretur utraque substantia separatim. At nos dicimus cum Fe
206쪽
Liber Vlces mus sextus. Cap. XIV. Io I
rando In Epist. ad Anatolium , genitam ex Virgine divinam substantiam adunando sibi humanitatem , sive genitam ipsam divinitatem incarnatam : aut fortasse melius , non divinam substantiam, sed divinam Personam secundum carnem .
Peracutus quidam Scholasticus , mihique etiam amicitia conium Sus ludicra quadam argumentatione ita argutahatur: Beata Annao appellari nequit Dei avia, quemadmodum definitum est Romae iudamnatione libri Ioannis Thomae a S. Cyrillo, De Iotidibus Die ae nnae magnae Matris Deipara , digna Verbi Dearnati inviae. Igiis tur Virgo Maria nequit appellari Deipara : atque hac argutatione contorsi valde, c tale est Sophistarum ingenium, haud rudem Theologicae Cathedrae Moderatorem. Ad hanc lepidam , nec vulgarem obiectationem ego quidem reposuissem , posse Catholico sensu Divam Annam dici Salvatoris nostri aviam , tametsi magis expediat ab istiusmodi nimium communi abstrunere vocabulo, ne videatur adinstar hominum ceterorum Christus natus ex Virgine carnali propagatione . Eo namque pacto , quo Dominum Iesum filium Abraham , ct Davidis nominamus non solum ob divinas promissiones , Vcrum etiam quia factus est ex illorum semiane , nimirum ex Virgine ab illis progenita; non repugnat dicere ipsum Dominum nepotem Ioachimi S Annae , in quantum ex filia utriusque genitus est . Revera Tom. X. Biblioth. PP. pag. 68s . extant Anis dreae Cretensis Canones, & Triodia , quorum unum praesert titulum, Die noua Deeembris Conceptio San8M . ae Dei viae innuaer neque id tribuendum est Latino interpreti, cum & Graecus pag. 2sa. Parisiensis editionis Codex Operum Cretensis habeat: - l ἡ ei L.
runt , licet non adeo conspicui, laudantur a praedicto Ioanne Thoma cap. 28. citati libri . Atque hunc proscriptum esse , non ob haereticam doctrinam, sed ob aspera quaedam , atque ut ita dicam, nimiae deis votionis argumenta , liquet ex Indice Iibrorum expurgandorum . Et sane Auctor ex quo avia Christi sit Anna , pag. 39 a. S seqq. demonstrare nititur ejusdem Annae cognationem esse divinam , eamdem ainpellat socrum Spiritus sancti, contendit esse Dominam Angelorum, ait esse aviam Christi plenius, quam alia mulier avia si nepotum suorum , affirmat S ipsam eoncurrisse ad unionem hypostaticam; ac scribit alia complura, in quibus erga D. Annam devotio dialectice syllogizans potest simpliciores in errorem inducere . Hac ergo ratio. ne Annam Dei aviam dicere non debemus.
207쪽
xo a De Theologicis Disciplinis
Tndieatur L oritur Alexan inus a nota baereseor is
N ULLus Nestorium magis exagitavit, quam sanctissimus Alea
xandrinus Antistes Cyrillus, qui anno Ara. Theophilo vita functo successerat. Is erumpente circa annum gi 9. Nestoriana haeresi eius auctorem gravi, Sc erudita Epistola admonuit; deinde cognita Nestorii perWicacia per aliam Epistolam certiorem reddidit perniciosi erroris Romanum Pontificem Coelestinum. Coegit etiam ad Versus Nestorianos Synodum Alexandrinam, in qua edita fuerunt duodecim Capitula , si ve Anathematismi contrarii Nestorianis blasphemiis ; quibus anathematismis impius haeresiarcha duodecim alios opposuit. Ut ergo Nestorius a Cyrillo redarguebatur, quod unum Christum in , duos filios dispesceret, ct Virginem Mariam negaret esse De oram , ita Cyrillus insimulatione erroris Apollinarii, Ad Arii reprehendebatur a Nestorio , quod statueret unam in Christo naturam . Nec defuerunt Cyrillo aduersarii clarissimi ex eo praesertim commoti , quod scripserit unam esse naturam Dei incarnatam: inter quos numerantur Ioannes Antiochenus cum Orientalibus aliis , Andreas Samosa tensis, S Theodoretus Episcopus Cyri r qui duo mandantibus aliis adversus Cyrillum coactis , studuerunt illiuς anathematissimos scriptis impugnare - At Cyrillus editis vindiciis , & libro Apologetico omnem a se Propulsavit suspicionem erroris , ita, ut etiam Ioannes Antiochenu&cum ceteris Orsentalibus tandem Ephesinae Synodo accesserint, &Theodoretus insta cum Cyrillo concordia Nestorium damnaverit.
Nec BIa Apollinarii haeresis objecta est Cyrillo, sed etiam scelus ma-Ximum, & immane, scilicet, quod Hypatram celeberrimam Philosopham Alexandrinam ductus invidentia , ct livore secisset a plebe membratim disterpi, Sc adversus Orestem Praesectum plebem comm Visset. Hypatiae caedem contigisse anno Alexandrisae Aerae 4o6. & v-Ae. 4 i demonstrat Pagius ad annum ccc XU. num. 2ΟωHanc impactam Cyrillo calumniam repellit Nat. Alax Ilist. D. saec. U. cap. IV. art. I . quod plebs Christianorum conspiratione facta acerbarit Orestem, & Hypatiam occiderit inscio CyrilIo , qui tantum zelo fidei catholicae permotus eiecerat Alexandria Iudaeos postillatam ab his ingentem cIadem Christi fidelibus : quam ob rem Prae fectus ratas a Cyrillo auctoritatem suam fuisse labefactatam , nun quam adduc potuit, ut injustam reprimeret indignationem. Atque hinc populi adversus Praesectum, S Hypatiam ei singulari amicitia conjundiam, S sorsitan aItricem dissidiorum, tumultuosa concitatio. Illio propterea auctorem sucit Cyrillum primus omnium Damascius in Diuiligod by GOrale
208쪽
Liber Viceserius sextus. Cap. XV. Σο3
in vita Isidori Philosophi, de quo Suidas, ct H. Valesius in Notis ad
Socratem pag. 86. verum Damascio nullam fidem debemus, quod sue xit , ut animadvertit Gulielmus Caveus in H. Eccles Script ., Christianae Religionis hostis acerrimus . De his plebis Alexandrinae in Orestem , & Hypatiam conspirationibus plura habet etiam Merates
Iib. vi I. cap. I 4. S I s. nec Cyrillo admodum plaudit. Sed socrates addictus erat Novatianis, quibus S. Antistes extremum bellum indixerat: ac praeterea idem Socrates scribit Monachos Nitriae , qui hu auctoribus deteriora evenerunt, non a CyrilIo fuisse commotos, sed servcntiore animo praeditos jam inde a temporibus Theophili, qui illos adversus Dioscorum armaverat . Fatetur etiam Hypatiam interemptam , non Cyrilli, sed Petri Lectoris conspiratione. Hac ita. que calumnia repulsa , alteram, quae spectat ad institutum nostruit
PRO sITIO. S.CyrilIus immerito insimuIatus est haeresis ApollinariLTheologi solent hanc propositionem demonstrare eXtrinsecis argumentis ab auctoritate Summorum Pontificum , Conciliorum , ae Patrum. Coelestinus enim in Epistolis ad ipsum Curillum , ad Joannem Antiochenum , atque ad Nestorium , Cyrilli studium commendat , doctrinam prohat, fidem confirmat, & zelum dignissimis laudihus concelebrat . idem praestat Gregorius II. in Prosessione Fidei ad sanctum Germanum Constantinopolitanum Antistitem. Probarunt inia
super duodecim Cyrilli Capitula Episcopi Aegyptii, qui ad isnodum
Alexandrinam convenerant. Concilium Ephcsinum illa ab omni e
rore declaravit immunia omnium Episcoporum consensu AEL 1. &δεt. 9. in Relat. ad S. Pontificem Cauestinum . Synodus pariter Chau donensis AEL a. contestata est, se idem credere quod Cyrillus : Si
in definitione fidei Act. s. eiusdem Cyrilli Epistolas suscepit, S consecravit. Ouinta denique Generalis Synodus can. I 3. eo nomine damnavit Scripta Theodoreti, quod oppugnare studuerit anathematismos Cyrilli. Catholicam praetcrea Cyrilli doctrinam , & ab Oecumeniacis Synodis comprobatam , scribit Epiphanius Archidiaconus Alexandrinus in Epist. ad Maximianum Episcopum, Joannes Sebastenus in aliteris Synodicis ad Leonem Augustum, Liberatus in Breviario, S alii. Nesis est igitur insimulare haereseos sanctum Cyrillum tam amplo, firmissimoque judicio summopere commendatum . Haec sunt argumenta , quae in defensionem Cyrilli proferri solent:
haec producit Natal. Alex. Dissert. VIII. in Hist. Eccl. saec. v. Iueian in Dissert. v. de Essent. Incarnat. Cap. II. Art. 2. Tournely invi I. de Incarnat. pag. as9. Boucat Dissert. III. sect. I. Sc. Neque haec
a nobis infirma putantur: sed singula in compendium redacta sunt; illisque robur addimus ex quo Cyrillum inviussimum fidei propugnatorem appellet Ecclesia Romana in Martyrologio die 27. Ianuarii, &Cc a bie-Disilirco by Corale
209쪽
Menologium Graecorum die 9. Iunii et Anastasius quoque sinat in In Hodego cap. v. Eulogius Archiepiscopus Alexandrinus in oratione adversus Calumniatores Ss.Patrum; Photius etiam in Biblioth. Cod.3 11. Idatius in Chronico, Gennadius de Script. Eccles cap. 6s. Sc posteriores omnes Historici. Verum cum non desuerint viri improbi, qui conati sunt adversus Cyrillum stilum acuere, contendentes Synodum
Ephesinam immerito illius scripta probasse , & deceptos fuisse in hae caussa quam plurimos errore facti, & Nestoriani do gmatis ignorantia; videtur nohis opportunum vindicias Sanin Cyrilli non solum praxit-
res, sed etiam sequentibus argumentis conteXere . . o
Cyrillum itaque ab errore Apollinarih suis rammunem ulterius his momentis evinco . I. Qui post Incarnationem duas in Christo naturas , divinam, humanamque docuit impermixtas, atque in suo
asse distinctas permanere, is non est proculdubio Apollinarii annctus
errore. S. CyrilIus duas post Incarnationem naturas impermixtas , S quantum ad μαν attinet distinctas profitetur . Igitur S Uyrillus
imbutus non est Apollinaristarum errore. Probatur minor. Idem CyrilIus in Irbro Ia. contra Nestorium ait: Ergo unum t Christinub eo fitere, Naturar non dividenr, sed ita , ut scias interim , ct sentiar, aliam eo earnis rationem, aliam divisitatis sibi ipsi eonvenientem Non enim earuem tuam Verbi divivitatem satram esse disimus . Et Iih. ro. Dera quippe res es divinitas, altera nostrae similis humanitas; si eam, quae maturis inest, maturam consideres: verum eo ventione, quae in verum unitionem sit, unas ex ambabus Christus exi-
sit. Item Epist. ad Nestorium t Differentes sunt, quae in veram unitatem eoactae sane naturae ; sed unus ex ambabus Christus , ct Filius existit. Plura alia afferentur in solutione argumentorum . II. Ouidam insimularunt Beatum Cyrillum haeresis Apollinarii, quod scripserit unam esse naturam Verbi incarnatam, quod inter divinitatem S humanitatem admiserit naturalem unitionem , & quod praedicaverit duas in Christo naturas iudivisas . At nullam ex his praecipuis Caussis , quas praeteXerunt orientales, posse labefactare fidem Cyrilli invicta argumenta commonstrant. Immerito ergo hanc fidenua quidam conati sunt vellicare . Prob. minor quantum ad primam par tem . Etiam S. Flavianus in Prosessione Fidei, quam inscripsit Imperatori Theodosio probata ab omnibus orientalibus , S relata a Sancto Eulogio Alexandrino apud Photium Codice cccxi. ait: Excui
e duabus naturis arsum post Inearnationem in una Θpostasi eonfitemrer , unam naturam Verbi Incarnatam, ct earue Indutam disere so ne amat. Dixerunt pariter unam naturam Dei Verbi incarnatam
Athanasius in libro de Incarnat. Basilius Seleuciensis, S alii laudati a Dionysio Petavio lib. iv. cap. s. ct 6., & in Synodo Lateranensi ce lebrata contra Monothelitas sub Martino I. damnatur anathemate
210쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XV. ao y
veritatem, usam naturam Dei Verbi inearnatam . Immerito itaque Di Wo Cyrillo conflatur calumnia, quod refellens Nestorium uuam imearnatam naturam dixerit. Probatur eiusdem propositionis pars altera : Cum Nestoriani inter divinam humanamque naturam admis rint solam unionem moralem , Sseeundum dignitatem : fides catho- Iica profitetur unionem veram , ct Reuuaeum Θpsasim, per quam Christus in duabus naturis subsistens sit verus Deus , sit una persena ,
sit idem Dei filius, & Virginis: id vero Sanctus Cyrillus affirmat statuens unionem naturalem; scribens in Declaratione tertii Anathem. Tom. 6. Regiae edit. Parisiensis, pag. I 49. se duarum naturarum unitionem appellare adversus illos , qui subsissentias post unionem dividunt, oesingulas, hoe est, Deum , O hominem separatim pο-nunt , talemque illarum eopalam eon gunt, qua seeunIum solam diaguitatem eontingit. Et in Apologetico pag. i 6 . Si naturalem unionem dixerimus , veram intelligimus . Igitur S. Cyrillus immerito haeresis insimulatus est, quod in Christo unionem agnoverit naturalem. Probatur eiusdem minoris pars tertia . Appellare Christum indivi meo sensu, quod sit unus seeundum posasim, etsi natura humana non sit natura divina , non est consentire Apollinario, sed mysterium Incarnationis propugnare. At Divus Cyrillus ita ptaedicat de Christo indissum, ut evincat unum esse secandum Θpostasim, manente proprietate, ac distinctione utriusque naturae: scribit enim in Epistola ad Valerianum Iconii Episcopum ς Confitemur quod a earne quidem est earnem esse , quod a Deo Deum e se; sed idemsecundum utraque Grisus, unus Filius, unus Domisus. Et in Epistola ad Acacium Episcppum Melitenensem testatur se cum Orientalibus non diis videre usum Filium , ct Gripum , e Patre ut Deum, re ex mulierenatum in earne ut hominem . Sanctus ergo Cyrillus praedicans Christum indivisum propugnat Catholicam Fidem Incarnationis, non consentit Apollinario, non Ario , non Eunomio , non haereticorum alicui . III. Etiamsi in composito duae sint distinet e naturae , ut in homine natura spiritualis , atque corporea; post earum substantialem unitionem recte dicitur una natura compositi, v. g. una natura hominis ἔneque dicendo unam hominis naturam , fgnificatur esse unam eamdemque substantiam carnis, & spiritus, sed esse unam personam in utraque substantia . At D. Cyrillus nunquam dixit absolute unam esse in Christo naturam , sed aut esse unam naturam Dei incarnatam, ut inquit in Commonitorio ad Eulogium; aut esse naturam unam δε
bi folii hominis , pos unionem, ut in Epist. ad Acacium ἰ aut unam
esse naturam tantum in eo sto, ut in Epist. ad Successitn: imo prohibet unam naturam dicere, quia orsus es unus ex duabus naturis:
in eadem Epistola, aliisque in locis productis a Photio in Bibliotheca