장음표시 사용
211쪽
pag. 8so. & seqq. Ergo Cyrillus non ait unam eamdenique in Christo
esse naturam humanam , atque divinam , sed unam naturam Christi secundum istostasim, scilicet, post unionem esse unam Personam indivisam ex duabus naturis compactam. IV. orientales , qui adverissus Cyrillum convenerant, omni procul dubio duas in Christo fatebantur naturas, easque expresse distinguebant in Prosessione Fidei
exhibita Sancto Cyrillo a Paulo Emisseno. At idem Cyrillus Fidem Orientalium probavit in Epistola ad Acacium Melitenensem ς Sc Epistolam redditam sibi a Paulo Emisseno scribens ad Ioannem Antiochenum appellavit irreprehensibilem: imo cum nonnulli accusarent Orientales , propterea quod duas naturas confiterentur, ut scribit S. Eulogius , primo Cyrillus erubuit, veritus ne denegarent cum Nestorio hypostaticam unionem; quippe idem Nestorius praetextu duarum naturarum curabat etiam hypostases separarer sed Epistola orientalium accurate perlecta , se illis per omnia consentire a firmavit, scribens ad Valerianum Iconii Episcopum, etiam Orientales damnare haeresim Nestorii, Virginem fateri De aram, & unum Christum perfectum in divinitate , A persectum inhumanitate, non divisum in duos Fialios , S Dominos, venerari. Si igitur Apollinaristae non fuerunt orientales , qui nondum explorata veritate steterunt adversus Cyril- Ium; neque Cyrillus ipse Apollinario consensit. Haec quatuor argumenta a nobis addita iis , quae communiter asseruntur, reddunt causam Cyrilli non solum auctoritate munitam, verum etiam invictissimis rationibus definitam , ac certam.
Pugnant adversus Cyrillum primum extrinsecis testimoniis. Illum quippe tanquam suspectae fidei traduxerunt Ioannes Antiochenus cum ceteris orientalibus, Theodoretus, Ibas, & Isidorus Pelusiota . Guorum auctoritas pluris facienda est ζ nam quantum ad Orientales attinet, idem Cyrillus , ut vidimus , illorum Fidem asseruit irreprehen ibilem , e ique subscripsit ; neque vicissim petiit ab iis , ut suis anathematismis subscriberent. Theodoretum tanquam Catholicum recepit Synodus Chalcedonensis , non exigens ab illo , ut revocaret quae scripserat contra Cyrillum. Isidorus Pelusiota ab ipso Cyrillo Patris loco habebatur . Ibas etiam a Chalcedonensi Synodo habitus est orthodoxus . Horum itaque testimonium adversus Cyrillum grave est admodum ac aestimandum . . Resp. si ad testes provocemus , longe plures , atque auctorita tis praecipuae stare pro Cyrillo , ac Synodum ipsam Chalcedonensem , quam producunt in commendationem I hae, & Theodoreti, in definitione Fidei, quae extat Act. v. suscepisse, probasse . atque declarasse
212쪽
Liber Vicesimus sextus . Cap. XV. Σογ
Orthodoxam fusilem Cyrilli doctrinam. Itaque omnes, qui si nistre de Cyrillo iudicarunt, errore facti decepti sunt. Primo enim Ioannes
Antiochenus, Theodoretus, ct Iba S Olim opinabantur Nestorium ro- .cte sentire, ut liquet ex praecedenti cap. X I I I. NiI ergo mirum si exad.erso erroris insimulabant invictissimum Nestorii oppugnatorem . Deinde hos revera fuisse deceptos demonstrabimus capite proximo.
Praeterea haereses, quae praecesserant, contra sacrosanctum Incarnationis Mysterium , ct nondum explorata Nestorii vafrities, novum etiam unionis lapostatisa vocabulum , quod ad refellendam haeretici tergiversationem opportune CyrilluS adhibuit, nec non unionis naturalis , S unius naturae incarnatae, nonnullos principio commove
Generali hac responsione praemissa; quantum spectat ad Orsentales , si Cyrillus illorum doctrinam probavit, si Epistolam sibi redditam a Paulo Emisseno appellavit irreprehensibiIem , si tandem init pace orlantales Cyrillo adhaeserunt: prosecto in fide, & dogmate a minime distrepabant. Hac de caussa Cyrillux orientalium Fidei substripsit; noluit tamen , ut illi instabant, profiteri se contra Nestorii blasphemias non recte scripsisse, sed ApoIogeticis , S Declarationibus sitos anathematismos confirmavit. Ouod si Cyrillus reciproca instantia non petiit, ut orientaIes iisdem anathematismis subseriberent; secit id prudentissima oeconomia ς quoniam rectam in illis fidem deprehendens, sperabat fore ut sedatis tandem animis, Ac dogmate majori in Iuce posito , damnarent. S ipsi Nestorium . Neque id tantum Cyrillus praestitit, verum etiam stetit pro iisdem Orientalibus
adversus corum accusatores: ex qua agendi ratione quantum fidei
accesserit utilitatis, & quantum existimationis Cyrillo , probavit rerum eventus , & inita Ecclesiarum concordia . Legatur Epistola Cy. rilli ad Aeaeium Melitenensem non semel in hoc capite laudata De Theodoreto plura dicam infra is Nun sat est reponere eius contra S Cyrillum stripta Quintam Synodum proscripsisse. Fuisse etiam Theodoretum a Cyrillo nimis aversum probant quae de illo tradit in dissert. Historica de ipsa V. Synodo noster Norisius . Etenim etiam post initam pacem , imo Cyrillo jam mortuo, se erga il Ium esse amaro animo significavit in Epistola ad Domnum, in qua ait in xi I.
. Capitulis Iatere venenum. Haec autem stribebat Theodoretus circa
tempora Concilii a. Ephesini, anno 449- Sc quinquennio post Cyrilli obitum . Recepit quidem Theodoretum Synodus Chalcedonensis ; sed primum cum de eius ingressu ageretur, Aegyptii omnes, Illyriciani S Pa Iaestini exclamarunt, Moesrum Nestorii foras. Sedit tandem auctoritatem Orientalium , sed ea conditione, ut ipsius caussa postmodum cognosteretur. Ubi ad id absoluta Synodo perventum est: coaetus est anathematizare Nestorium, S cum vellet coram synodo Apo Diuitigod by GOrale
213쪽
A pologiam recitare, suit rumore universorum prohibitus. Ideo autem Synodus de scriptis Theodoreti ipsum recipiendo iterum non egit: quont m actione v. illos plane abrogaverat probando S. Cyrilli doctrinam . Sed vide citatam Norisii dissertationem cap. xi.
Quid vero de tha In Epistola , in qua scribit CyriIIum Iapsum in Apollinarii dogma , ait etiam Nestorium fuisse Episcopatu privatum itidisio , ct inquiptisue non fusis. In hac Epistola Vigilius Papa conistineri dixit profanas blasphemias: eamque S. Gregorius in Epis . ad Se- eundinum appellavit non Catholicam. Plura de hac Epistola citato loco Norisius. Fuit tamen ibas restitutus Sedi suae, quia constabat ex Actis in Synodo Beryten si , dixisse anathema Nestorio, ideoque retractasse, quae scripserat in Epistola ad Marim Persam, nimirum in illa , in qua S. Cyrillo dogma Apollinarii affricavit. Sed de his iterum . Nil ergo valet adversus Cyrillum quod asseruit Ibas partibus Nestorianis addictus, & quod ipse coactus cst retractare . Facundus Hermianensis lib. vi. p. 242. ait ibam non fuisse assecutum intentionem dictorum beati Cyrilli: cujus alucinationis caussam paullo supra explicavimus . S. Isidorus Pelusiota Epist. 3 io. lib. I. ad Cyrillum, & Epist. 3 o. eiusdem libri, ipsum quidem hortatur ut comprimat simultates, alisque dissidia , sed minime ait se fidem prastare iis, quae de Cyrillo in vulgus spargebantur . Imo laudata Epist. 3io. Si ab utraque lema ac inquit purus, atque immunis esse studes, noli violentas sententias ferre t vierum illata erimina justo , ct integro iudieio committe. Vide Biblioth. PP. Tom. vl i. pag. s6A. Pecnon proximam Epistolam 324. P g. s66. ExpLIeANTUR XII. AMATHIMATIsMI D. CYRILLIDeinde objiciuntur adversus Cyrillum ipsius anathematismi r In quorum primo illud carpunt , quod scripserit S. Antistes de Virgine
earnaliter incarnatum Dei Patris Verbum . Hinc duo videntur Consequi; unum quod Verbi divinitas conversa suerit in carnem, quae est haeresis Apollinarii; alterum, quod Deipara genuerit Dei Verbum OrnaIiter, non virtute Spiritus sancti. Verum respondetur, idem
esse m σα - , carnaliter , az -- σω - , secundum caruem ς ea demque voce uti Athanasium orat. Iν. contra Arianos, S Greg. N
etianzenum in Epist. ad Gedonium . Male ergo Theodoretus ita hanc vocem accepit, quasi assirmasset Cyrillus demutatam fuisse Verbi divinitatem in carnem : contra quam interpretationem S. Cyrillus ita mentem propriam expressit in EXplanat. hujus Anathem. Tom. 6.pag. I 47. Natum es enim Verbum fleusdum earnem ex S. Virgine .er aeque sic nos homo factum es, non amiuens esse Deum, sed exi tens Diuili od by Corale
214쪽
LIber VIee simus sextus. Cap. XV. 2o δε
quod erat, ct in divinitatis natura permanens . Quod vero opponebant orientales denegari a Cyrillo , quod beata Virgo Christum peperit virtute Spiritus sancti, ita idem Doctor dispellit in Apologetico pag. i6o. Carnaliter dicere non es tollentis admirabilem disiuitatem, neque evertentis Spiritus sancti operationem , qua in utero formovis partum : sed Beentis potius, quodsicut Deus gignitur divine , digna Deo , seeundam suam nararam, ita homo bumaue, hoc es, caro car-
Uelliearunt in a. anathematismo quod ait Cyrillus , σαρκὶ κανῶνότα- ωζωσθαι Eν ἐκ Θωοῦ -παπὸς λίγον , carui secundum Θpostas masnitum Dei patris Verbum. Objecit Theodoretus hanc vocem ignori tam esse, neque a praecedentibus Patribus usurpatam , atque per iulam significari utriusque naturae mixtionem. At Cyrillus in Explicati hujus anathematismi rospondet adhibuisse se haec verba contra eos qui aiunt hominem Reundum solum dignitatis, vel auctoritatis consoriarium Deo refuneium esse . Eulogius Patriarcha Alexandrinus ait ab Ephesina Synodo primum receptam vocem unionis secuπdum post fim, quoniam hac refelluntur aperte Nestoriani: non enim adversius hos haereticos sussicit fateri unisuem , ut contendebat Theodoretus ἔquum ipsi minime generalem hanc voeem respuerent. Neque inusitatum est novis haeresibus erumpentibus nova etiam usurpare vocabula, quemadmodum Nicaena Synodus recepit adversus Arianos ἰμω- Unius tamen persenae Latini Patres jam meminerant, praesertiin Teris tullianus adversius Praxeam, S Augustinus laudatus cap. praecedenti, nec non Graecorum quamplurimi, quorum Cyrillus sensum , ac me tem expressit.
In tertio anathematismo notarunt Adversarii haec verba Cyrilli
κατα D-m φυσι - , secundum unionem naturalem; quasi utriusque naturae significent permixtionem. At respondet Cyrillus in declarat. hujus anathemat. pag. I 9. se hanc vocem usurpasse primo ad demonstrandam unitionem vcram , ct propriam , ac persectiorem morali,
quo sensu hi Epist. ad Ephesios dicimur natura Alii irae , idest , vere ac pronis: deinde ait usum se iisdem vocibus adversus Nestorianos,
qui subsissentias post unionem dividunt, θ' si Nular, hoc es, Deum,
ct bomisem separatim ponunt. Quo autem sensu in hoc anathematismo scripserit post unionem non esse in Christo dividendas postoses, ipse explicat in Apologetico pag. i6s. scribens: Dividere autem unum is duos filios, Eryolvere verae uultionis opus, distiuguenaeo seorsum, er poveredo privatim lominem, er privatim Deum erimen es impium. Itaque laudatis verbis Cyrillus demonstrat Christum unicam esse persenam . Quidam putant dissicillimum esse intellectu , an hoc loco Cyrillus nomine Θρ tam naturam, an sab entium significet: sed opinione mea quaerunt nodum in scirpo . Ex allata enim eXplicatioue
215쪽
ipsius Cyrilli eonstat illum asserere non esse dividendas substantlam in quantum Deus & homo non sunt separatim ponens .. Sive ergo diaxeris , quod non sunt in Christo dividendae Personae, sive quod nota subsistunt in Christo duae naturae separatae ac disjunctae, aut solum unitae morali consortio dignitatis ς eadem ratione haeresis Nestoriana refellitur. Nihil ergo ad hanc quaestionein spectat algra designifica tione Θpostaseos. Opinor autem. Cyrillum disputantem contra Nestorium , qui in Christo dispestebat non solum personas duas, sed etiam naturam; dum ait dividendas non esse Θpostases, utrumque significare , ct quod Christu&sit una persona , & quod una natura non subsistat ab alia divulsa, ita, ut Θpostasis non solam naturam importet, sed etiam ejusdem naturae subsistentiam. Ita non dividuntur in Christo personae, quia est unus filius ς & non dividuntur naturae, quia ilicet in suo esse permaneant, non existunt tamen separatim. Arguebant Orientales. Cyrillum antilogiae, quia in Epis . ad Monachos se, ipserat: Suantum ad suam vaturam, non sanctificatum esse solum Dei patris Verbum , neque eum, qui ex sanita Virgine genitus est, unctum esse, ersantii catum solum Hinc inserebant etiam Cyrillum duas in Christo agnoscere hypostases . Natalis Alexander ait, ipsum Cyrillum res ,ndere , se duas subsistentias duat naturas
intellexisse. Nescio num verum sit, Sc num rerera haec respondeat idem Cyrillus . Enim vero in loco, quem opponebant Orientales non occurrit vocabulum istud υ πο .isu , sed ipsi Orientales duas di ossa sinserebant ex textu allato, qui ad hunc modum se habet: auxiau,
scripsit Cyrillus: haec objectarunt Orientales . Vide opera Cyrilli Τom. vl. pag. l M. At hic eXpresse duae Θρo laser minime nomina tur. Et responsio Cyrilli est, se ad Monachos scribentem tradidisse, quod non sunt ponendi duo filii seorsum , S priWatim, neque Verbum Patris unctum esse oleo exul talion is, separatim ab eo, qui est genitus ex Sancta Virgine , ut affirmat inventor blasphemiarum Nestorius; sed unum esse Christum. , incarnatum, & hominem fastum
unigenitum Dei Verbum , in quo sunt quidem duae naturae, at non . divisae post unionem . Naturas , non αν--- appellat Cyrillus postremis his verbis, sed How: oinniaque praecedenti responsioni coli rent. Vide Cyrillum eodem Tom. UI. Pag. I 66. Adversus quartum anathematismum objiciebant Cyril Ium amr- mare , quod Dei Verbo tribuendae sint voces , quae is saeris titerar μγristo enuntiantur . At id videtur duarum naturarum, perimere di serentiam; quoniam plura enuntiantur de Christo , quae illi nequeunt
convenire , nisi secundum naturam humanam . Quare etiam Arius mst Eunomius. , ut divinitatem deprimerent i attribuebant illi quae tui't
216쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XV.
o homine vilia, & infirma. At immerito haec Adversarii insembantur . Etenim Cyrillus nunquam asseruit tribuenda esse naturae diuinae quae conveniunt tantum humanae, sed damnavit Nestorianos , qui dividentes personas Filio Dei attribuebant divina , filio virginis attribue-
paratisque post buse quibus verbis utitur in hoc Anathematis no Cyrillus. Hinc in ejus declaratione pag. Iso. ait: omnes itaque Fuauin gelii τοees , e tua bumanum quid sonenr,sive divinum, ἐνοῦ .-ωων,-i Personae tribuimur. Atque in Apologetico pag. I o. rius, Eunomius, ct pollinarius , er omnes societatis tuorum elori , suis debant induere nomen hoc Dei Genitrix, ut si commixtio fieret, erinatura non distingueremur , vibit humile de humanitate aecipiendum estpet, loeumque jam haberent ipsi eontra Deitatem . Et paullo infra raris vero utias e anactemat mum fecimus , non permittendo is duas dividi personas, ct subsistentias, - δυο ---κ τε, εὐ μος ετ, suum.Dominam Pesum orissum. Adverte Cyrillum tam in An thematismo, quam in ejus declaratione non solum υ-- posuisse, sed etiam , dispellens omnem erroris suspicionem . In V. Anathematis ino aegre serebant Orientales, quod nollet CD aillus Christum diei Θεισιρον, Deferum ἔ quum idem vocabulum etiam Basilius, aliique usurpaverint. Sed facili negotio Cyrillus criminationem istam propulsat pag. as a. demonstrans adhibendam non esse
hanc Vocem M. . . adversus Nestorianos autumantes Verbum habitare in Christo tanquam in Sanctis , de quibus Apostolus in a. ad Corinth. vll. ao. Glorificate , ct portate Deum in corpore vestro : Et et t. Epist. vi. 16. Vos enim sis templum Dei vivi, sicut dicit Deus: Ru niam inhabitabo in illis, ct inambulabo inter eos. Et quidem nonne etiam Ignatius Martyr dicitur κω- .e in Chronico Alexandrino, in Actione prima Concilii Generalis vi II. in Graecae Ecclesiae Menam, atque in siliarum Epistolarum initio, ut diximus Volumine M. pag.
16oi Hoc itaque nomine, quamvis nondum exortis Nestorianis inculpate usurpato. intempestive usus sciret horum haereticorum acer rimus Insectator. De Basilio dictum est cap. XI II. Praecedenti. Mowit Orientales , quod Cyrillus inquit in vi. Anathematismo, Deum non esse Domi inciripi, cum is tamen servus dicatur ab Ffata. Verum Anathematismus ad hunc plane modum se habet. Σι τὰ - . Η δεσπότων τοῦ που, so ἐκ Θεοῖ -rdie λόγω, Si quis dixerit Dei Patris Verbum esse Deum, vel Dominum Christ/, cte. Non ait hoc loco Cyrillus , aut non esse in Christo formam krvi, aut non . Posse appellari servum Patris secundum humanitatem; negat alium esse Verbum Dominum Christi, & alium Christum servum Dei Verbi, adversus Nestorium , qui Christum a Domino divellebat. Explicat se apertissime Cyrillus sequentibus ejusdem anathematismi verin
217쪽
ardi De ΤheologicIs Disciplinis
bis : Et non potius Deum simul, ct hominem ipsum eonfessus fueris . prout Verbum earo fastum est, cte. Et in libro contra Nestorium III. cap. a. mi unquam Deus Chri ii ipsum Dei patris Grbam ditium es Tuus es enim Dominus Pinus Christus. Nihil anathematismus iste ad
illam quaestionem , num Christus spectata natura hominis possit dici servus Patris, de qua infra r hic enim solummodo definitur Christum non esse servum Verbi; quia nemo servus est sui ipsius . Adversus anathematis num vi i. in quo vetat Cyrillus, ne dicatur Deum Verbum in homine Iesu fuisse operatum , opponebant So- Phistae negari ab eodem Cyrtilo , quod tradit Paulus scribens ad Ephesios I. I9. Sc legitur Adt. Apost. i i. Christum virtute Dei e mortuis surrexisse, & mirabilia patrasse. Retundit hanc oppositionem Cy rillus in Declarat. hujus anath. pag. I 6. dicens nunquam se denegasse, quod Pater in Christo , & Verbum in assumpta hominis natura fuerint operati, sed duntaxat quod Verbum Deus operatum fuerit in homine Christo , tanquam in persona ab ipso Verbo distincta . Eld Pater cinquit) ex mortuis resuscitasse Dominum nostrum Jesum Christum dicatur, ex opere scilicet elaea ejus earnem effecto , nemo es, qui ambigat. Ipse autem eum fit vita, ct vivificator , ct operatoria virtus Patris , Dum vivifieabat templum, juxta iliud: Solvite templum hoe, 9 in tribus diebus exeitabo illud. Itaque quod vivificabatur non erat alienum, neque alie us ex hominibus nobis similibus , sed p prium i ius Herbi eorpus. Sat est ad omnem expellendam Crimina
Verbo operandi sim habuisse , ct unigeniti gloriam iui , tanquam al-reri euipiam ab ipso Verbo advenisse ait, anathema sit. En aperte affr.mat S. Cyrillus Uerbum Deum non operatum in homine Iesu ,s - πα. p, tanquam in alia persona distincta ab ipso Verbo Unigenito filio Dei . In VI II. Anathematismo, in quo docuit Cyrillus uua adoratisne colendum esse Emmanuelem, neque assumptum hominem adorandum cum Deo Perbo tanquam alterum eum altero , rationem asserenS, quia Particula eum, oci, significat distinctam personam ; arguebant Cy rillum secam ipso pugnare , quod alibi scripserit Verbum assidere Deo
Patri ιώτα σαριιοι, eum carne . Est enim vis eadem particula: - , Smτἀ. Respondet Cyrillus Apologetici pag. I 8 o. utique utriusque Particulae eamdem esse potestatem , sed verborum complexionem esse ipectandam . Nam si dixero , E. G. animam cum suo corpore honore assici ἰ particula eam non demonstrat distinctionem personarum , qui personae his verbis minime significantur, anima enim & caro no
Ursonarum sunt nomina, vi naturarum . At si dixero simul i ς '
218쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XU. 2I3
glorifieari servum Sc Dominum , hominem & Deum , possum innue re personarum discrepantiam, quoniam haec vocabula non significant tantum naturas, sed etiam hypostasies, ac per nas . Bene habet. Itaque Cyrillus dicens Verbum simul eum earne adorandum ,
- μετια σκρως - . me vi , non multipIicat subsistentias, quia earo nomen naturae est, non per nae: at Nestorius affirmans hominem a umptum uua eum Dei Verbo adorandum, tanquam alterum eam altero , ἀν--ἔνθρω- συμπροσώ-εὰ -τε Θεοῦ λον
δε μιρο --, personas divellit; quia dicens bominem, O Deum, alterum , ct alterum, designat sejunctas hypostasses. Igitur faelus es anathematismus contra eos, qui modis omnibus dividunt Emmanue
Lem in hominem seorsim, Deum Verbum seorsim et inquit eo loci
Anathematismus Ix. definit Domisum Iesum Christum non esse
glarifieatum a Spiritu Destio, tanquam ab aliena virtute . Accusatores Cyrilli hinc inferebant, ab ipso denegari, quod Christus plura signa fecerit efficientia, ac potestate divini Spiritus. At merito Vie sanctus respondet hanc esse puram putamque calumniam . Assirmans enim Spiritum sanctum non esse virtutem alienam a Christo, imo statim addens eumdem Spiritum sanctum , per quem signa operatus est , proprium esse ejusdem Christi, sicut est Patris , docuit manifeste Christum non esse personam seiunctam a Deo Verbo, nec signa patrasse virtute aliena, quemadmodum de se ipso testatur Petrus Act. III. Iet; sed esse eamdem personam Verbi, & habero cum Spiritu sancto unam divinitatis naturam , ac potestatem , ideoque operatum fuissesgna , ac prodigia virtute propria . si proposito anathematismo c inquit in Apologet. pag. I 82. affirmavimus mavisse , proprium esse Filii Spiritum fovilum , ct quod per ipsum perfecerit divina Agua . t illi, quamvis saepe astfirment me oblitum esse meorum sermonum , in eam progrediuntur stupiditatem , imo dementiam, ut putent me di-eere . quod Pesur moria non Hetarit per Spiritam. non hae manifesta ealumnia est ZDefinit Cyrillus in X. Anathematismo, iuum Deum Verbum esse Pοπtificem , er e solum eo essionis nostrae : quod sane Christo tri-huitur in Epistola ad Hebraeos ira. i. Adversus Cyrilli assertum opponebant orientales , non posse Deo Verbo convenire , ut dicaturiummus Sacerdos. Nam in eadem Epistola ad Hebraeos , III. IS. legitur hunc Pontificem , ut compateretur infirmitatibus nostris, te ratum suisse per omnia pro similitudine absque pereato: quae in Christum ut hominem possunt quadrare , at in Deum Verbum non possunt. Praeterea Sacerdos Deo offert sacrificium e Verbum autem, cui De suo , vel quale ministerium suum offerre potest λ Haec Insectato-xes Cyrilli. Sed is respondet, Uerbum exicanitum accipiendo for-Diuili od by Coos
219쪽
a et De Theologicis Disciplinis
mam servi, Et carnom factum , quemadmodum sacrae literae tradunt Ut ergo Deus Verbum dicitur exinanitum, & factum caro ratione humanitatis assumptae; ita non repugnat, quod sub hac ratione a vel Ietur e Violus, er Sacerdos. Ouoniam vero Nestorius aiebat
Christum Iesum , ct Filium Virginis es uium a Deo Verbo, S pau Iatim ad Pontificis dignitatem fuisse provectum; docet Cyrillus hoc anathematisino, Christum, qui est Pontifex, ct Apostolus consessi ni2 nostrae esse unum, idemque Verbum Dei Patris, quod suit ab aeterno. Duo modo enim c inquit contra Nestorium lib. V I. cap. 4. progressas es, ut temere fabularis, ad Ponti eis digustatem , eum Deus sit omnipotens P Objectionem itaque Orientalium plane diluunt, quae idem Cyrillus scribit in Apologetico pag. IS9. Ruando dieis, iu-
dignum esse Deo , ut saeri et, adstipular ct ego. Sed si solam esset.
absque earne Verbum, .erum dicerer : at vero quia factum es e ro , vide edisacrifieantem propter humanitatem, dr is dignitatibat ultra ereaturam, scut Deum. Undecimus anathematismus definit Domini earnem vis eam ψ-sus Verbi, quod ex Deo Patre es, propriam esse , edi non alterium euiuspiam ipsi Verbo feeundum dignitatem eo tincti. Ipsi orientales in hujus anathematismi oppugnatione assimarunt propriam factam dominicam carnem Verbi per unionem: unde apparet non dogmatoidos errasse , se mala verhoriam Cyrilli intelligentia. Suspicati ergo
sunt ne sorte opinaretur Cyrillus dominicam carnem non esse e nobis assumptam , cum haereticis cap. r. resutatis. Superfluum quippe eis
videbatur adjicere, quod non cit caro dominica alterius cujuspiam , posteaquam dictum fuerat quod est propria Verbi: ideoque suspica-hantur in his verbis latitare perfidiam antiquorum haereticorum. At nugae sunt istae, & putidae cavillationes: nam Cyrillus in hoc anath matisino expresse docuit dominicam carnem non esse alterius cujuς piam , tauquam olicujus persona conjuntiae eum Verbo secandum diaguitatem , ως ετι, τινός παρ ι - , - αἰ μπ-κανὰ τη- ώξIM . Ita que vox ἐτερά, alterius, non excludit consubstantialitatem dominicae carnis cum materna, ex qua assumpta fuit ac propagata : sed tam tum demonstrat non esse carnem alterius personae, ut contendebat
Nestorius ς cujus nequitiam si plane Orientales deprehendissent, nu quam certe tanta acerbitate doctrinam Cyrilli vellicassent. Postremus anathematismus tribuit Deo Verbo passiones, ipsumque appellat possum, ct eruet um. Ouomodo , inquiunt orientales , possumus Deo Verbo mortem ac passionem adscribere Inepta & nimis cavillosa objectatio . Non ait Cyrillus divinitatem passam, S crucifixam ς imo nec absolute inquit passum S crucifixum Deum ἰquae tamen num dici possint in sequentibus inquiremus : sed omni adhibito temperamento, ne quis passionem ac mortem tribueret divi nitati Diuitigod by GOrale
220쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XVI. Hy
nitati cum Apollinaristis, aut negaret Christum passum & crucifixum esse ipsum Dei Verbum incarnatum cum Nestorianis, ait idem
Verbum passum carme, crucifixum carne , mortuum earne ,2 μά--σαρα . Atque ex his apparet nihil esse in Divi Cyrilli anathematismis, quod non sit per omnia fidei Catholicae
MANiεεsUM est ex dictis resutasse Anathematismos Cyrilli Orientales , qui cum Ioanne Antiocheno convenerant ad Pseudosynodum Ephesinam, S singularem eorumdem Anathematismorum , Conlatationem edidisse Theodoretum Episcopum Cyri . oritur hingquaestio, num hi errore facti personae tantum Nestorii fuerint patro-einati , an etiam probando illius dogmata Orthodoxam fidem pes- ndederint. Et quoniam adhaerebant Ioanni Iulianus , Orontius, aliique Episcopi Pelagiani e propriix sedibus expulsi, atque in Actis ieiusdem Synodi legitur quidam Canore Pelagianam haeresim continens; hoc etiam controuertitur , an hanc foverit idem Ioannta Antiochenus Antistes. De Ioannis . ac factionis suae supposito Pelagianismo erudite pertractant Lupus dissertia de Synodo Ephesina cap. 4. Garne-xius Tom. 2. in opera Mercatoris pag. 6a. & sequentibus, Norisius lib. II. Hiit. Pelagianae cap. 9. Pagius ad annum 43 I. num. XXVI II. R. alii permulti. Immunem fuisse Ioannem a dogmate Nestoriano probant cum laudatis eximiis viris Nat. Alexander dissert. ix. in Hi storiam Eccles Saec. v. Tournaly de Incarnat. pag. as6. Boucat dissere. m. Sect. IV. De Theodoreto plura ibidem Lupus , Norisius in dissent. de synodo quinta, Garneritis in operum Theodoreti Auctario. Omnia singillatim sunt proximis positionibus finienda . PRO OsITIO I. Ioannes Anthiochenus, ct orientales , qui steterunt adversius anathematismos Cyrilli, neque Pelagianam , neque Nestorianam haeresim approbarunt. Et quidem, licet in illo seditiosis congressu Pelagiani Episcopi ad-h rerent Patriarchae Antiocheno, is illos minime admisit ad substri-h dum damnationi xi i. Capitulorum Cyrilli, ut liquet ex nomine ε'gulorum , inter quos nec unus Pelagianorum enumeratur ia Dein-ῆς Cum Ioannes Synodo abBluta, ct minacibus Theodosii literis permotus ad ineundam cum Cyrillo pacem edidisset Symbolum fidei suae, Riquo illud per Paulum Episcopora Emessenum curasset perserendum, Dis tir Corale