장음표시 사용
231쪽
sas De Theologicis Disciplinis
Constantinopolim, videns rem longius protrahi, nam absque Oeel. dentalium Episcoporum interventu noluerat Pontifex sententiam SP nodaliter pronuntiari, atque ex alia parte ob vigilii Iudicatum disisidiis percrebrescentibus, sollicitatus a Theodoro Cappadoce tria Cais pitula condemnavit affxo edicto in Placidiana domo, & Episcopis omnibus tum Graecis, cum Latinis evocatis . In hoc Edicto asseritur Theodori nomen deletum e sacris Ecclesiae Mopsuestenae diptychis ;quod compertum fuerat in Synodo Mopsuinena celebrata anno sso. ideoque edictum istud diversum est ab eo , quod promulgatum dixi. mus anno s- . , aut sub finem praecedentis, atque editum est acinoessi. Vigilius perspiciens Theodorum Cappadocem omnia moliri. atque his violentiis detineri occidentales ne convenirent Byzantium acerrime Edicto restitit, suspensis ab Apostolicae Sedis communione iis, qui Edictis Iustinianeis praeberent assensum: in Theodorum a Mennam sententiam dixit habito congressu Italorum Epishoporum et quam tamen paci consulens minime duxit publicandam: fugitque
eodem anno ss i. Chalcedonem, non ut Baronius stripsit, anno et
pse. Iustinianus proximo anno ssa. videns nihil firmari posse Roma no Pontifice reluctante, eumdem per Legatos convenit, ut publicaaecepta fide rediret Constantinopolim: sed renuit Pontifex rerum ciriscumstantiis inspectis . Proximo anno ssa. rogatus ab Eutychio Patriarcha Constantinopolitano, ab Apolliciari Alexandrino , Domno Antiocheno, ct Elia Thessalonicensi, ut Concilium tandem celebra ret , ct trium Capitulorum caussam definiret, collaudata ipsorurris fide , annuit , ut facto regulari conventu . O servata aequitate eadem caussa distuleretur. Consentiente itaque Vigilio celebrata est v. Synodus generalis praedicto anno ss R. cui tamen ob parvum numerum Episeoporum occidentalium ipse Vigilius minime inte, fuit. In Collatione iv. habita die ia. Maii, ct in v. habita die r ejusdem mensis , ut demonstrant Balvetius , S Pagius , lecta fuere scripta adversus Theodorum, ac Theodoretum, Se Collat. vi. habita die Maji i 9. disicussum est Capitulum iis . scilicet Ibae Epistola . Collatione vi II. habita die a. Iunii , aut 4. ut contendit Bastagius , Capitula fuerunt damnata. Ediderat vigilius Papa Constitutum, quo Synodi acta exauctora. Verat, propterea quod non expectatis occidentalibus Synodus coacta esset ex majori numero Graecorum Patrum , nee subeundum esset novum examen Τheodoro, Theodorito atque Ibae; quorum ille iapace Ecclesiae obierat, licet pessima dogmata aliquando asseruerat shi autem, scilicet Theodoretus S Ibas a Synodo Chalcedonensi suerant absoluti, ae dignitate pristina decorati. At Constitutum vigilia
is unodo, quicquid caussa fuerit, lectum non esic aemonstrant ad
232쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XVII. a a
versiis Baronium Petrus de Marca in dissert. de Vigilii deereto pro Confirmat. V. Synodi, Sc Pagius ad annum fs I. num. XU. Ceterum Vigilius , qui in Pudieato primum tria Canitula condemnaverat , postmodum Theodori fraude detecta diu haesitaverat, & Synodum etiam illius artificio solicite. nec datis induciis coactam praedicto Compitato abrogaverat ἰ eamdem Synodum approbavit vel eodem anis no ssa. ut scribit Norisius in disteri. de in Synodo Cap. 8. vel proximo anno sy4. ut ex altero Constituto Vigilii edito pro damnatione trium Capitu Iorum affirmat Pagius in hunc annum num. 4. Eamdem Synodum v. confirmarunt alii Romani Pontifices , ut dicam infra . Ex his liquet Controversiam de Trium Capitulorum damnatione amplissimam esse, S plurimarum rerum contingentia , ae difficultate gravissimam . Legi de ea poterunt Norisius & Lupus in Disserta de v. nodo , Nati Alex. differt. iv. in vi. tacui. Facundus Hermian. Cum notis Sirmondi, Garnerius differt. 4. de ν. Synodo in Auctario Theodoreti, Pagius in not. ad annos si pracitatos . S Pagius alter in Vigilio, praelaudata desensio dissertationis Norisianae, & Notae Uariorum aὸ sere log. Anastasii Τom. 3. pag. 2 8. S sequentibus . Nos
proxima thesi ea comprehendere curabimus, quae quaestionem hane dirimant, ct quae eidem conglomerantur sufficienter explanent. PRO MITIO. Fuerunt tria Capitula merito, ac jure damnata a v. Generali Concilio tanquam Nestoriana . Husidem Coneilii definitione , fide testium omni exceptione maiorum , atque ex ipsa trium Capitulorum doctrina haec propositio fimmatur . Ac prior argumentatio sit: Extra omnem controversiam positum est Synodum in post accuratam trium Capitulorum discussionem eadem in Octavo consessu damnavisse. Canone enim x M. inis
tortum est anathema in eos, qui defendunt impium Theodorum Mopsusenum , qui dixit alium esse Deum Verbum, dr aliam orsum. Canone x D r. in eos , qui defendunt impia Neodoriti eonferipta . qua contra remm fidem , er eontra primam Ephesinam sanctam Sa dum , ct sanctam Cyrillam , ct d deeim ejus opisula exposuit. Cain None demum xiv. in eos, qui defendunt Disolam, quam dieitur Daras Marim Persam haeretieum Ieripsisse , quae abnegat Deum Vembum de Ducta Dei Gentulae semper Virgine inearsatum, O homi-πem factum ess , dieit autem purum hominem ex 'sa natum, quem Templum meat . Atque haec sunt tria Capitula Nestorianam , ut 1iquet, haeresim continentia r ideoque nonnisi ν. Generalis Synodi sententia spreta possunt propugnara . Neque vero audiendi sunt squi reponunt Ouintam Synodum toleratam potius esse, quam a probatam. Enimvero constat Uigilium Papam re maturius discussa,
Epistola decretali data ipsomet anno post Cons Basilii ia. idest s s 3.R- ςatat Tom. vi. postreaeae Copedi. Concit. pag. 239. rescissis
233쪽
ααῖ De Theologicis Disciplinis
actis omnibus, qui hum in synodum exauctoraverat, & Constit to abrogato, trium Capitulorum damnationem confirmasse; ut de. monstrat cap. v m. i lustris Norisius: cui duo addimus, Liberati scilicet Breviarium cap. 2I. ubi recitantur haec Vigilii verba et Musistbematizamus Patilum Samosatenum, Dioseorum , neo forum , ne dore tum , er omnes , qui eorum statuta coluerunt, vel eolum, eodem Volum. Cone. pag. 4s6., necnon Constitutum vigilii erutum a Baluata e vetusto Codice Biblioth. Coibertinae, in quo num. 23. I gitur : Praedicta trisur tria impia Capitula anathematiramus atque
damnamus, idest, Epistolam, quae dieitur Dae ad Marim Persam , is
qua nefanda Dpexius designatae blasphemiae eontinentur , ct impia mneodorum Is Desteuum eum nefaudis eius eonseriptit , or quae iminpie neodoxetus eonstristin ere. Vido cit. Volum. pag. I io. Datum est autem hoc Vigilii Constitutum vis. Kalendarum Martiarum anno I 3. post Consulatum Basilii , idest, anno ss . Si germanum , ct genui. num esse, neque a stilo Vigilii dissentire consentiunt Eruditi cum Pagio ad hunc annum num. 4. Quare nullus iam ambigit, quin vigil iuvapprobaverit Quintam Synodum , ac prostri serit tria Capitula . . Extat eodem volumine pag. 2s9- liber Pelagii it . sive Epistola ad Eliam Aquileiensem , ct ad Istriae Episcopos , qui consentire renue bant trium Capitulorum damnationi: in qua Pelagii Epistola non δε-lum tria Capitula anathematigantur, verum etiam V. Synodi colla tiones in Epitomen rediguntuae .faecitae ex testibus , striptisque ι-- Tun, refutantur Τheodorus , Theodoritus , ct Ibas . Et ne alia producam , S. Gregorius Magnus pluribus in Epistolis Quintam Synodum approbauit, praesertim y6. lib. 2. ire qua etiam laudat praecitatum Pelagii librum; S Ep. a . lib. i ubi ait: existum quoque απ-cilium paxiter veneror, is quo Distola , qua D adicitur, erroris plena reprobatur: er Theodorus peUonam Maediatoris Dei, dr hominum in duabus subsistentiis separant ad impietatis perfidiam Geidisse eos vincitur . Scripta quoque Theodoreti, per quae beati O illi Mei r
prehenditur , ausu dementia prolata refutastur . Atque his non tantum ostenditur iusta trium Capitulorum damnatio, sed etiam Quintae Synodi asseritur auctoritas . . Alterum argumentum est hujusnodi. De Theodoro Mopsiaesteno scribit Proclus Constantinopolitanus laudatus in libro Pelagii , ct in Epistola ad Ioannem Antiochenum persuasisse illum Nestoris, quos Alius Dei visi , qui de Sancta Vistine Maria natus est, non es qu ex Patre natus est mus Verbum . Cyrillus Alex. in Epistola ad La
Ponem Presbyterum appellat eumdem Theodorum patrem Nestoriε
Ilabuisse eo onaalem Nesorii perfidiis intellectum, scribit in Epistola ad eundem Cyrillum Rabbula Edesienae Ecclasta Antistes , ub
234쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XVIL aas
i,uItνἰeem sanctam Virginem, tanquam Deo Verbo nos fias Ulante,
sevisum nos nativitatem. Hesychius Hierosolymitanus in Eccles Η. ait Theodorum senectute iam cana debilitatum libros scripsisse adversus Domini apparitionem : quo in libro tradebatur, hune nou inearis uatum Verbum , sed bominem per vita provectionem, ct passonum νενμsionem eonjunctum Deo Verbo. Plura aliorum iudicia extane Collat. s. Synodi quintae . Eumdem Theodorum expunctum e steris Mopsuestenae Ecclesiae diptychis constat ex Synodo Mopsues ena celebrata anno sso. cui praesedit Ioannes Episcopus A nazarbi, seu Iustinopolis. In hac enim Synodo die i . Iunii recognita suerunt diptyeha , nec adinventum in iis Theodori nomen et immo Martyrius preGbyterorum provectissimus , & qui a M. annis in Ecclesiae Mopsues eis hae Clero militabat, sacramento testatus est, nunquam inter Episcopos in diptychis enumeratos nomen se Theodori audivisse ; ideoque iam ab anno 49o. Theodorus e saeris diptychis fuerat expunctus . Idem Theodorus numeratur inter Nestorianos in legihus Theodosii & Ualentiniani recitatis eadem collat. s. & denique ipse facundus Herm. inconventu Constantinopolitano, apud Lupum dissert. de v. Synodo cap. 4. simpliciter testatus est, se a contradicentium eommunione subistraxisse , non propter Theodorum, sed propter Theodoretum, &Ibam . Immo lib. a. cap. a. scribit , adiecta tamen particula ut aiunt, Theodorum magistrum quidem Nestorii suisse , majore autem quam ilIe impietate blasphemasse . De Theodoreto actum capite prae cedenti. Ibam vero non solum Clerici Messeni R Monachi, sed Seprimates , S clari militia non semel accusarunt , quod Theodori scripta omni plena impietate transtulisset lingua Syrorum, S ubique disseminasset, ut constat ex Collat. V I. Concilii v. pag. i 33. In Confitiis tuto autem Vigilii num. a. pag. a 8s. apertissime demonstratur ipium
Ibam in Synodo Chalcedonensi Ast. 9. denegasse suam esse Epistolam ad Marim Persiam , affirmando se in secundi Ephesini Concilii nefariis gestis injustitiam ab Eutychete fuisse perpessum ob falsarimenta: unde ait vigilius , quod si apud Iudices ab iba editam doceri potuisset Epi-
solam, aut ab Advertariis comprobatum esset, quia ejusdem Ιbae fuerit, aut ipse Ibas, quia ejus fuerit, fuisset confessus , nunquam eorum sententia Das meruisset absolvi. Ex quibus adverte, quam prudenter quinta Synodus Romanique Pontifices reicerint Epistolam, quam dicitur Das Ire sisse . quum non sit penitus exploratum Ibam ipsius Epistolae fuisse auctorem . Ea tamen ejusdem Ibae aut vera , aut falsa excusatione liquet esse impiam, haereticam , Nestoriana . . Tertio probatur aequa trium Capitulorum damnatio ex illorum doctrina. Theodorus enim in Symbolo recitato Collat. 4. v. Synodi pag. 64. docet ideo non dici duos filios, quoniam Christus cum Deo Verbo habet refunctionem, ct commusionem bonoris, item nomis
235쪽
risuem ΝΠ dr Domini, aperte denegata substantiali unlane. Lib. Ur. in Ioannem scribit Dei nomen Christo non convenire, nisi quatenus est Templum Dei Verbi assumptum prostate hominis. In Evangelium Lucae est, Christum dici filium dilectum , Riam per adoptiovem iussi tismate, seandum comparationem Pudalea adoption/r, nam ct
ad illos dictum est , Em dixi dii estis. ct filii extas omπer. In iit.
Iibro contra Apollinarium inquit: Non existimandum est Deum deis Virgine natum esse , ere. Plura in citata ColIae. v. collecta partim a Nonachis Armeniae, partim .ero a Benigno Episeopo Heracleae Pein lagoniae. In Epistola I - , ne repetamus quae supra de Theodoreto dicta sunt , de Theodoro Mopsues eno legitur , Srotas neodorus prateator veritatis . 9 ctuor Eulsar de Cyrillo autem , Ormius labrieavit er inventus est ereidisse is dogma e volsinaria: & haeo Irofertur ratio, quia non ponis differentiam inter temptam , ct b itantem is eo . Ephesini quoque Patres dicuntur ab eodem Cyrillo veneso obeaeante seducti. Epistola itaque ad Marim Periam ab Ita . ut sertur, conscripta scatet haeresi Nestoriana , atque in Cyrillum. Et sanctam Ephesinam Synodum atrocissimis injuriis . Ex doctrina it que trium opitulorum , ex testibus fide dignissimis , Ad ex ouintae Srnodi auctoritate satis compertum atque exploratum est, tua C pitula servato aequitatis iure suisse damnata.
Prima obiectio in trium Capitulorum defensionem potest hae ristione compingi. Damnatio trium Capitulorum facta est abrupto , inconsiderate , imprudenter, nec illam cohonestare potest Synodi m sententia . Principio enim , ut diximus, tria opitula damnavit Iustinianus impellente Theodoro Cappadoce homine Origenista, & dis. sidiorum , quae Graecam Latinamque Ecclesiam VeXarunt, auctore. At damnatio a saeculari Principe, R illegitimo Ecclesiasticorum dogmatum iudice prolata haberi nequit rata & firmissima , dolo maxime hominum improborum extorta . Quinta autem Synodus eodem Ιmperatore iubente coacta est, vigilio Romanae Ecclesiae Pastore resta. ante, & invito et qui ct adversum ipsam synodum edidit Constitu. tum quaelibet eius acta exauctorando. Si posterioris aevi Pontifices, ut Pelagius II. ac Magnus Gregorius quintam Synodum approbarunt, nee viderunt Constitutum Vigilii, nec deprehenderunt adversariorum Daudem, qui vigilii Sinodicam Epistolam, qua tria opitula prostribuntur, licet supposuitiam ac spuriam, temere actis Synodi i seruerunt. Atque ita vigilii successores errore facti comprobarunt trium Capitulorum damnationem supposita decretali Uighiit qua iare nullatenus Romani Pontificis derogatur auctoritati, quoniam,
236쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XVII. 23r
gravissima de tribus Capitulis controversia non spectat dogma Neoctorianum , jam profligatum atque proscriptum , sed faui quaestionem de Theodoriti, Ibae , & Theodori personis aut damnandis , aut absolvendis: atque in quaestionibus istiusmodi potest Romanus quoque Pontifex induci in errorem .
Vigilium quidem non approbata quintam Synodum , & spuriam esse praecitatam Epistolam validis argumentis demonstrat eruditus Garnerius in Auct. Theod. differt. 4. pag. sIs. Sunt autem quae sequuntur . Primum in hac Epistata testatur Uigilius se diabol i dolo impulsum multa loquendo ct scribendo disseruita, ae subtraxisse se iafratrum communione: quae vigilii integritatem, animique constantiam plurimum dedecent. Ad haec ait tunc factam pacem Ecclesiarum quod liquet esse falsissimum . Deinde cum Vigilius paullo ante edide rit adversus in Synodum Gonstitutum, hoc rescindendo levissimi ani-- . nimiaeque in mutanda sententia facilitatis praebuisset indicta . . Praeterea ait sequutum a se exemplum Augustini, qui propria scripta retractavit: cum non sit instituenda inter Ecclesiae Caput, privatumque doctorem comparatio. Accedit , quod Iustinianus Sacra data
Chalcedone pridie Idus Iulias anno ssa. iussit vigilii nomen e sacris deleri diptychis , eumdemque Uigilium quinquennio detinuit exilio, ad annum scilicet ss8. ut scribunt Halloixius, Simondus, Lupus apud Norisium cap. 8. Inficiatur quidem ipse Norisius vigilii exilium:
at Pagius ad annum ss3. num. 23. demonstrat oppositum, cum ex
Liberato, qui in fine Breviarii est depositoS, Bd in exilium missos
quintae Synodo non Urmienter , capite autem a a. scribit Uigilium
ab haeres suisse assimum: tum ex praeestata Iustiniani Sacra, qua Histribus Coneilii praecepit, ut a diptychia vigilium dispungerest. Atiaque ex his liquet nunquam vigilium quintam Synodum approbasse.
Resp. minime nos propugnare iustam trium Capitulorum proscriptionem ob Iustiniani Imperatoris edicta , quae tamen excusae ex parte optima reducendi ad communionem Acephalos intentio, damnat tamen usurpata convocandi Synodum invito Pontifice iuris.
dictio, & inhumana erga vigilium, iam , Re violenta tyrannis: sed illam proscriptionem defendimus ob Synodi quintae auctoritatem. . firmissimumque Apostolieae Sedis iudicium. Laudatae Synodi celebra intionem factam vigilio refragante legitimam non sulae fatemur: post
Romanorum Pontificum approbationem, non esse recipiendam ne gamus . Falsum est causeam trium Capitulorum inconsiderate ac tumultuarie peractam. Perlecta enim fuerunt innumera Scriptorum Theodori Dagmenta, producta testimonia, recisia praecedentium Co Ciliorum aeta, ct habita rerum omnium accurata inquisitio. Garn
xius ipse differt. 3. de fide Theodoreti p. 46s acerrime illos redarguit qui asserunt canones, sive trium Capitulorum anathematismos aut
237쪽
adulatorie ex Iustiniani stripto desumptos , aut temere condItos ea si non attente discussa. Ac sussicit , ut id perspiciatur , oculos in . dicem memoratae Synodi conjicere . Cur Vigilius Coustitutum pro tribus Capitulis emiserit, Sc in varias sententias visus fuerit distra. Eius , docet in Epist. ad Epistopos istitae Pelagius II. pag. a quoniam scilicet, Latini homines, graeeitatis ignari errorem tarde
evinoet erunt : unde Pelagius inseri tanto eis celerius esse credendum , quanto eorum constantia, qzousquc verum cognosceretur , a eertamine
nos quievit. Loquitur autem de vigilio, eique adhaerentibus Epincopis , quorum eXemplum ad pervicaciam propriam excusandari Antistites Istriae afferebant. Nihil praeterea in vigilio invenitur . quod honestum non sit, opportunum, ac prudentillimum. Dum P dieatum edidit, proscripsit cum tribus Capitulis Nestoriana dogmata
salvo jure Synodi Chalcedonensis. Ouid magis directum & Gnsonum aequitati Z Si emisit Constitutum, per id temporis pactis conditioniabus non servatis celebrabatur Synodus, fovebantur inter Grmos, Latinosque dissidia; cumque saepenumero ad Ecclesiarum pacem conducat, si proscriptis haeresibus humaniter agatur cum auctoribus praesertim vita iunctis in fidelium communione , aegre serentibus per multis damnari Theodorum, qui obierat in pace Ecclesiarum , & Theodoritum S Ibam a Synodo Chalcedonensi absolutos, sperabat Vigilius eo Constituto tumultus compeseere, praescribens ut jam damnat Nestorianismo nihil innovaretur . Postquam νem UigiIii Gustitutum haec non produxit, ct Theodoriti ae Theodori nomen in dies audaci res reddebat Origenistas, Nestorianos, atque Schisinaticos, necessum
suit tria Capitula proscribere, quod secit laudata Epistola Synodica ;Ec etiam Synodum approbare, quod praestitit altero Constituto , pr Nimo anno ss . Nec unquam in dogmate Vigilius a seipso dissensit; nam tria Capitula jam damnaverat in dicato anno s48. Constitutam
vero, quo exauctorabat acta v. Synodi editum oeconomiae causa, dopacis consilio , nec facta damnatione Synodali trium Capitulorum , provide prudenterque rescidit. Ipsum autem Constitutum neque in . Synodo lectum &distusium fuit, neque tria Capitula judicio peremptorio ac definito damnabat, ut demonstrat vir doctissimus Ioseph Augustinus orsi lib. I. de Rom. Pontis Aue . cap. XX. art. 2. & 3. in eo quippe de personis tantummodo actitatum est, neque aliquid sub anathematis poena propositum . Quod vero scribit Halloixius, hoe Gnsiturum ignotum fuissee Pelagio ll. falsum evincitur ex hujus resiponsione ad Episcopos Istriae sit perius citata, Sc pluribus refutatur a
Norisio de v. Synodo cap. 1 X. q. q. Approbatam v. Synodum a Vigilio non solum constat ex Syno. dica ejus epistola cruta anno ia76. e vetusto Codice Vaticano a Leone
238쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XVII. 233
Epi Ia Pelagii II., ct ex antiquorum omnium consensi: unde coniscedi posset spuriam esse praecitatam Epistolam , neque hinc aliquid adversum v. Synodum concluderetur . At quoniam nihil probant Gar-nerii coniecturae, brevi illas refellam. Principio fissium est seripsisse vigilium se a diabolo fuisse impulsum ς quum asserat tantum suadente humani generis inimico plures propositum situm implere studuisse , etiam nomine ipsius vigilii: unde coactus fuerat multa loquendo , & scribendo disserere. Vide cit. Tom. vi. Cone. pag. 279. Deinde asserendo pacem tunc esse factam , nihil falsi narravit; non quod rediissent ad communionem cum Orientalibus Epistopi Illyriei. S Asricae, ut sentit Natalis Alexander in Synopsi H. Ec. Saec. vi. art. 9.eonstat enim diu schismata viguisse , sed quia in v. Synodo communi, generali anathemate rejecti sunt Origenes, edi Theodorus Mopsus
fias Episeopus, ut inquit Cyrillus Scythopolitanus in Vita S. Sabae ,
citatus Ata l. septimae synodi: quo in toto Cyrillus etiam asserit quatuor Patriareisas concordi animo damnationem hanc approbasse. Ad tertium dicimus Constitatum Vigilii, s spectentiir rerum circumstantiae , non esse levis animi argumentum , sed prudentissimam vigilantissimi Pastoris curantis pacem Ecclesiarum oeconomiam , ac simul Sedis Apostolicae adversus illos , qui absque illius auctoritate cecumenicam Synodum congregant, aequissimam protestationem , ut dictum supra . Quod sequitur nimium est futile; quoniam retractare Consitutum, in quo diximus Ialam non esse peremptoriam sententiam , S in hoc imitari beati ssimum Augustinum, non infringit Apostolicae Cathedrae firmitatem , sed commonstrat Uigilii humilitatem, sapientiam, ac sedulam veritatis perquisitionem e quamquam facta mentione Augustinensium retradiationum, haec de se Vigilius proloquitur gravi ac Pontifice digna oratione r Nos quoque similiter tuis exemplis iu- eitati, in eontroversia trium Capitulorum supra memoratorum nunquam desitimur, qais investigaremus quid de praediins eapitulis in Patrum nostrorum literis verius inveniri posset; quibus verbis constat exemplum Augustini ad significandam potius assiduam rerum inspeetionem, quam pristinae revocationem sententiae , fuisse a Vigilio productum . De Sarea Iustiniani data pridie idus Iulias Chalcedone , ac de nomine Uigilii deleto e sacris diptychis , eius lue exilio , non conve niunt eruditi. Baturius qui Iustiniani literas septimae Collationi inseruit, eas enim adinvenit una cum Praelatione Constantini Quaestoris habita in eadem Collatione, in qua imperatoris jussu literae Patribus exhibitae, S lectae fuerunt, necnon Pagius ad an. ss I. genuinas agnoscunt; S iccirco idem Pagius recedit a sententia Norisii negantis Vigilium deportatum fuisse in exilium. At argumenta plura evincunt Saeram illam Iustinianeam esse adulterinam ac spuriam , atque illud in primis . quod legi non potuit Constantinopoli vi I. Kal. Iunias
239쪽
Epistola data pridie Idus Iulias ejusdem anni Chalcedone, nec eiusdem Epistolae mentio fiat ia Collatione vi O. ubi singula praecedentia
Aesta commemorantur , neque in ulla Conciliorum editione ante Ba-Iuzium , neque in aliquo vetusto Codice et quod in ea denique falsum narretur , Vigilium scilicet trium Capitulorum defensores. a sua communione repellere , quod nec Iustinianus Synodo significasset, cum id obstaret potius , quam conferret eorumdem Capitulorum tanta anxietate animi quaesitae condemnationi: de qua re legi poterit Defensio differt Norisianae can. 6. S P orsi cit. Capit XX. artάδ.. Atque
ita persistit sententia Norisii improbantis exilium Vigilii, nam Liberatus in fine Breularii, ubῖ de exilio loquitur , Uigilii non meminit, amictumque a Iustinian ante absolutam quintam Synodum nullus ne gat .. Verum quicquid sit de Iustiniani Saera ,. & de exilio Vigilii, omni procul dubio Iustinianus anno sy4. erat animo erga vigilium Lamico ut probat ex sanctione fas lem imperatoris recitata post Novellas eximius Noris r ideoque Vigilius anno ss . Synodum confirmmaverat : quod ad praesens susscit institutum . Dices: At damnationi trium Capitulorum , tametsi in quintia Synodo peracta sit, possumus refragari. Primo quia haec quaestia non circa dogma versatur , sed circa factum et in quo etiam Genera lis Synodus , S Summus Pontifex errare potest. Scribit enim lib. a. Ep. 36. Greg. Magnus, in V. Synodo nibiI a Titatum deside, sed de pitulis quibus uis extra fidem , ae de personis taurum . Deinde idem Gregorius in literis ad Constantium Episcopum Mediolanensem qui
reducere conabatur ad communionem Ecclesiae reginam Theodelinis
dam seductam a trium Capitulorum propugnatoribus , inquit recte factum , quod Constantius ad Reginam non transmiserit Gregorii Epiastolam , pra eo quod quinta S uodus in ea nominabatur L cum inde
Theodelitida potuisset seandalizari: unde aliam idem Gregorius Epistolam misit, in qua solum inodo quatuor Synodi laudabantur . Ce suit ergo Gregorius dissimulandum esse, si quis nolit Quintam. Synodum , ac trium Capitulorum damnationem recipere . Praeterea non
selum istriae Episcopi , verum etiam Ecclesiae Hispaniarum , quae ter v bant cum aliis Ecclesiis communionem , diu Quintam Synodum repudiarunt : quod propterea etiamnum Videtur tolerandum . .
Resp. Hanc de tribus Capitulis quaestionem non esse de Catholico dogmate , quatenus non pertractat absolute de fide Incarnationis,
aut de haeresi Nestoriana , jam profligata , ct proscripta ; sed esse det
fuso dogmatica, in quantum versatur circa libros scatentes eadem
haeresi , ct circa personas ipsius haereseos disseminatrices . Ac in fumrdumaritas Apostolicae Sedis iadicium esse inconcussum, peremptoriuma irreformabile ostendtaux ex hac quoque trium Capitulorum discussi ine Postreino Capite de H. J.aseuiana. Postquam ergo Ialam a v. Synodo Diuitirco by Corale
240쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XVII. 23s
riodo sententiam firmavit Vigilius , ci cuilibet fidelium erat acceden-ctum , nec ulli contraire faS erat. Quoniam tamen , si Ecclesiae omnes impium dogma refellant, non adducitur in magnum discrimen fides Orthodoxa; ideo Vigilius principio obstiterat trium Capitulorum damnationi : eaque proscripsit, ubi Compertum habuit posse ex illorum pervicaci desensione recisa errorum portenta iterum germinare . Ob eamdem causam ajebat Magnus Gregorius in v. Sunodo non actitatum de fide , R dispensative, atque ad tempus permisit ne reginae Longois hardorum Theodet indae , quam alias constabat piissimam esse & catholicam , ν. Synodus commendaretur . Idem cum Hispanis servatum est, caussa oeconomiae, S prudenti dispensatione: nam si V. Synodum repellendo tentassent instaurare damnatas haereses , debuissent ad illam . reeipiendam Ecclesiasticis censuris compelli . Ceterum Gregorius teis statur , se Quintum pariter Concilium venerari; atque istud tanto ceriatioris est au oritatis , quanto post diuturnam Schismaticorum repuisgnantiam annitentibus summis Pontificibus, ct omnibus, quae obiiciebantur , discussis, compertum est a Vigilio firmatum. & ubique terrarum receptuni est: quod non dissitetur Garnerius Differt. 3. de fide Theodoriti pag. 46s. Secunda argumentatio erit in defensionem Theodori Mopsuestent, ae primi Capituli. Et primo proserri possunt complurium in Iaudem Theodori testimonia, praesertim Ioannis Antiocheni in Epist. ad Nestorium, Facundi Hermianensis in trium Capitulorum defensione , ct Isidori Hispalensis de Viris illustribus . At ad haec respondet Summus Pontifex Pelagius II. Plus Θnodo
primae Ephesinae , plus Grilli libris, plus HeDehit, quam aliis commo
dandam . Addit laudatum a Ioanne Antiocheno, dum ejus error occultus adbue idi dubias fuit: sed postea omnium pene magnorum Patrum sententiis , velut immanem bestiam , q Vasi erebrestentibus Deusis, sui conscissum .. Profert & exemplum Origenis, quem laudarunt Gregorius Nyssenus , Hieronymus , ct Eusebius , constat tamen nihil ori isne in Heresi arebis Meteniri deterius. Addimus perpauca: ac primum Ioannem Antiochenum aliquando errore facti deceptum adhaesisse Nestorianis, & Ephesinam Synodum oppugnasse, quod supra vidimus; deinceps Theodorum magnam sibi laudem comparasse Apollinarium
insectando, quamvis in oppositum errorem impegerit: tum Facundum Hermianensem fuisse acerrimum trium Capitulorum defensorem, ut liquet ex duodecim libris ab eo conscriptis , completis tamen anno sq8. antequam tria Capitula damnarentur, ut testatur Garnerius et
Isidorum denique & libros Facundi perlegisse, ct errasse quoque scribendo Theodorum purgatum in Concilio Chalcedonensi, in quo nihil actum de ipso Theodoro Praeterea objici potest, semper Theodorum tanquam Catholicum G g a audi-