장음표시 사용
241쪽
a 3σ De Τheologicis Disciplinis
audi Wisse , ct nunquam e sacris Mopsuetanae E Iesiae diptychis fuisse
expunctum . Enimvero diptycha perlecta in Synodo Mopsuestem a no sso. supposita sunt, neque enim exta hat in iis nomen Macedonii qui interfuit, & subscripsit Nicaenae Synodo, sicut nec Meleti i, nec Auxentii: unde Gamerius recte asseruit vetera E esiae Mopsuest, nae diptycha suppositis novis deperdita, tempore , quo Cna Phaeus pulso Calendione invasit Ecclesiam Antiochenam. Etiam edi6 1m Theodosianum contra Theodorum est confictum S spurium ; siquidem tertia parte Concilii Ephesini cap. 4s. extat idem edictum absque
nomine Theodori. Ad hunc ergo damnandum prolata sunt a malev lis adversariis apocrypha monumenta.
Resp. Dyptycha Ecclesiae Mopsuetanae perlecta anno sso. suisse
vetera, & genuina ς probam quippe fuere nationali Synodo, & sacramento Martyrii presbyterorum provectissimi: cujus aliorumque patrum fidem inique Gamerius vellicat, dum divinans, nullaque fretus ratione inquit supposita nova diptycha Cnaphaei tempore. Mais cedonias a fide Nicaena , quam probarat, defecit, S subscripsit anno et s. Sardicensi Arianorum Conciliabaeo. Auxentius unus extat in diptychis; alter hujus nominis dicendus est aut Nestorianus, aut Arianus. Meletium pariter Nestorianum fuisse liquet ex Collectio Balvetiana Epistolarum Synodicon cap. 92. Horum ergo nominR , quemadmodum Theodori, in diptychis non debebant adscribi. Cur in
lege Augustorum perlueta in Concilio Ephesino non reperiatur nomen Theodori, me latet: fortassis tunc necessarium non Videbatur mentionem facere hominis vita functi . Decesserat enim Theodorus anno Aa . ut demonstrat Norisius lib. 2. Hist. lyelag. cap. . assirmatque etiam Gamerius in Auctario Theodoriti differt. t v. j.f. sive anno 29. ut contendit Pagius ad annum 427. num. Xl I. In lege autem Augustorum altera, quae extat etiam in Actis Concilii Chalcedonensis,
expresse Theodorus commemoratur.
Prosertur ad haec praecipua pro Theodoro desensio . Iniquum vudetur praeclarum Antistitem , qui in Ecclesiarum communione fatis cessit, anathemati subjicere . In mortuos enim is vire nimia videtur impietas, praesertim cum adversus Theodorum nec Proctus, nec Cyrillus anathema intorserint. Pervulgatae huic argumentationi robur adiicimus; nam Patres υ. Synodi ad damnandum Theodorum vita lanctum inducti sunt momentis Divolis S levissimis . Praecipuet , quaelo, expendamus. Protulit Eutychius Iosae factum, qui ossa e rum , qui vitulis immolaverant, post mortein effodit atque combus-st, 4. Reg. xx M. i6. At Iofiae exemplum non est ad rem; nam qui vitulis immolarant, non decesserant in pace Ecclesiae, ut observat I upus dissert. de υ. Synodo Cap. a. Et tamen Evagrius lib. q. cap. 38.
Pag. edit. Valesianae 4i3. scribit, Doctio aptissime distiam
242쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XVII. a 3ν
esse eunm qui aderant een erunt. Sextilianus produxit canonem 31. EeeIesiae Africanae, quo dicitur anathematizandum Episcopum pos mortem, si haeredet extraneos a consanguinitate sua , vel haeret eos etiam eonfianguineos, aut presnor Ecelsa prαtuleris r quod , tametsi Natalis Alex. censet validissimum argumentum, nullius est roboris: nam Episcopus condens vetitum testamentum juxta Cyprianum . Ep. 66. ad Furnitanos, & juxta Canonicas Afrorum sanctiones decedebat praevaricator , ac statutum Concilio erat, ut si quis hoc secisset. non offerretur pro eo , nee Sacrificium pro dormitione ejus celebraretur , inquit Cyprianus pag. 246. In cassum itaque tam exemplum Iosiae, quam canon Africanus ad Mersius Mopsiuestenum suerunt producta. Aisrmavit Benignus Heraclensis ex Ecelesiastea Traditione posse aliquem propter impia eonscripta anathematizari ρ68
mortem, quum traditio evincat oppositum . Nam Dionysius Alexandrinus , auctore Eusebio lib. v I i. Id. Ecel. cap. 2 . non ausus est damnare Nepotem Episcopum , qui tradiderat prava dogmata, sed eX hac vita in Ecclesiae pace migraverat. Epiphanio volenti damnare Origenem respondit Theotimus apud Socratem lib. 6. cap. II. nequaquam fas em in mortuum desaevire. Ipse Vigilius in cinstituto auctoritate Gelasii, & Leonis asserentium Ecclesiae solummodo potestatem esse ligandi , aut Livendi viventes , quoniam Petro dictum est, Quodeunque ligaveris super terram , cte. ajebat Theodorum non
us Se anathematizandum, ut revera non anathematizaverant Patres
Chalcedonenses, ct Ephesini. Ioannes etiam IX. adversus Stephanum
'II. qui damnarat Formosum in pace Ecclesiae defunctum inquit: Quod π πquam deesoram nostrorum temporibus factum fuisse traditum e T ,
penitus abdieamus. Alia plurima profert Lupus cit. loco : at haec sus scienter commonstrant Patres Quintae Sunodi in Theodoro damnando Vetustam Ecclesiae discipIinam , ac traditionem violasse. Resp. Benignum Heraclensem negavisse in V. Synodo, quod Theodorus in pace Ecclesiarum obierit: Ille enim, inquit, in eoru-musione , or paee Delesiarum defunctus est, qui usque ad mortem re is Delesiae dogmata ct servavit, er praedicavit: quod vero Deo. oras non servavit 9 praedieavit recta Eeelesia dogmata, eertum es exesas Muraemiis. Imo damnatum iam Theodorum innuerunt in Quinta Synodo Patres omnes, dum perlectis impio ejus Symbolo, excerptisque quam plurimis, exclamarunt: me jam eondemuavimus , Θαc jam anatbematizavimas , cte. Porro, etsi non expresse , Theo dorus cum Nestorio damnatus fuerat, cum eadem sit utriusque doctrina, ct si Theodori nomini aliquandiu Patres pepercerunt, non Poterant non illud execrari, cum illius immodica celebritate , Sciniusta commendatione haeresis Nestoriana contritum caput ausu temerario erigeret. Quare damnatio Theodori non fuit in demortuum Diqitigod by Corale
243쪽
a 38 De Theologicis Disciplinis
impietas , sed dissimulatae , nec ulterius serendae nequitiae necessaria improbis adoratoribus exprobratio. Atque hac responsione diluuntur omnia argumenta , quae videntur probare neminem in Ecclesiae communione defunctum posse anathematigari post obitum . Falsium praeterea est , non posse impium a communione fidelium, posteaquam fatis cessit, repelli. Siquis enim post mortem absolvi potest & declarari orthodoxus , cur non subjici tanquam haereticus anathemati Z Recte Benignus adwersus Theodorum universe Ecclesiae protulit traditionem . Quae enim Synodus Valentinum , Marcionem,
Basilidem , aliosque primi S secundi saxuli haereticos, nisi postquam
decesserant, Condemnavit Invenimus anathematigatum post mortem Dioscorum in Schismate contra Bonifacium II. electum , atque Theodorum ipsum damnatum a Rabula Edesseno, & expunctum ex diptychis Ecclesiae suae. Pelagius II. in Epistola mperius citata etiam a Synodo Ephesina Theodorum anathematigatum affirmat: Nais , inquit , cum ab ejus discipulis dictatam ab eo S bolum fuisset prolarum , luteo a Ianctis Patribus eum auctore damnatum est. En The dorus , auctore Pelagio , a Synodo Ephesina recepta a trium Capitu-Iorum desen ribus , anathematizatus post mortem . Addit Pelagius dignam Romano Pontifice sententiam et Si Pesum Dominum ae Deum nostrum post mortem Theodorus damnavit; cur Theodorus, qui tot blaspbemiis Redemptori nosero hostis extitit, ποπ debes anathematiza ri post mortem i Accedunt enucleata testimonia Augustini in eadem. Quinta Synodo lecta, S prohata, ex COlIat. 3. Carthag. cap. s87.
de Unit. Ecclesiae cap. a. S ex libro III. contra Cresconium cap. 3 s. S 39. In hoc adversius Crestonium opere , priori loco ait S. Pater: In hae communione A fueruut, quos nescio xraditores, eum eos deis monstraverir, carne, ct corde eor detestabor: nequaquam tamen a vivis in ejusdem Deis fantia unitate manentibus propter mortuor
alienabor: & postremo Ioco, Iudicium non tantum de vivis, sed etiam de mortuis haberi potest: licet enim fit mortuus qui ρeeeavit, nanquam illud morietar quod a i . Nec minus perspicua sunt alia Augustini loca, quibus perlectis nihil aliud Patres ad damnandum Theodorum expetiverunt; tanti valere singulis visa est Doctoris praestantissimi auctoritas : ut adnotatum quoque in Florentina Synodosesis. vii. Atque ex his liquet posse impium etiam post mortem ab E
clesiae communione repelli. Neque oppositum evincunt argumenta Contraria. Exemplum
enim Iosiae prolatum ab Eutychio, nec in Actibus Synodali hus instristum est , erratque Evagrius scribens visum iis qui aderant aptissimum; quamvis S id concedi potest, si cum Benigno Heraclensi dicamus Theodorum in pace Ecclesiarum non obiisse. Canon pariter Africanus a Sextiliano productus nulla legitur exceptus Synodi approbatio
244쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XVII. 23s
ne . Nepotis Arsinoitis Episcopi exemplum non est ad rem, is enim propugnaverat errorem Millenariorum notadum aetate sua ab Ecclesia proscriptum; at Theodoruς tradiderat usque ad senectam nefarias blasphemias damnatas in Ebionaeis , atque Samosatensi'us. Cyrillus& vigil iux humanius cum Theodoro sese gerebant, quando ignorabant haerellaos jactato Mopsuesteni nomine fieri pervicaciores: semis per tamen Theodorum implicite anathematizabant, dum damnabant Nestorianisnum et ac perspecta haereticorum machinatione , etiam mortuum anathemate percusserunt; Cyrillus quidem in lib. De eo , quod unus es orsus. Vigilius autem in ultimo ciustituto . Origenem damnatum post mortem ante Edictum Iustiniani, etiam ab Epiphanio in Epist. ad Ioannem Ierosolym 'ab omui tam Orientis, quam
Oeeidentis Eretim haereticum denuntiatum , ut inquit a. Apolog. conintea Rufinum S.Hieronymus, invicte probat indissert. de U. Syn. Cap.a. Norisius, quare Theotimus nimia usus est in Origenem comitate. Dum Sanctu Leo, Gelasius, aliique stribunt Ecclesiam neminenti. abselvere aut damnare post mortem, tantum asserunt defunctos praemium , aut poenam consecutos neque solvi a peccatis , neque ligari ;
quemadmodum ii , qui dum viverent doctrinae ac probitatis speis cimen praebuerunt, post obitum ab Ecclesia iacrificiis juwantur, Se commendantur laudum preconio: ita aequum est illos, qui nefariis constriptis fidem pessumdederunt, privari post mortem sanctorum. communione , prosicindi maledictis , S cum heterodoxis repelli. Cum mortuis neque illud judicium exerceri potest, quod partium conflictatione, atque interrogationi hus S responsis peragitur: neque praecipitanter ac temere, ut in Formosum secit Stephanus, pra nuntiandum ἰ quamobrem Stephanus a Flodoardo dicitur Durus qui nostris , propriis ae durior instat :Saeva quidem legat vivis , truciorassepultis ΚPotionemque minis, Formosum eoncutit actis .
Sed Formosi historiam complecti hac dissertatione non vacat. Legῆ potest Baronius , & Pagius ad annum 897. Nat. Alex. in H. E. Saec. x. art. ι 3. & l . Auxilius apud Morinum P. a. de Sacris Ordinat. Papebrochius in Propylaeo , Sand ux, Sc. Argumentum tertium est in desensionem IL Capituli, stilicte Scriptorum contra Cyrillum Theodoriti. Nam si hunc absolverat, suae quoe Sedi restituerat sancta Synodus Chalcedonensis , quomodo nomviolato huius cecumenicae unodi iure poterat sabire iuste evibratum
anathema EVerum nil conciudit isthaeo obiectri. In ν enis Synodo nu contra Theodoriti persenam actitatum,. sed contra impia ejus scripta adversus anathematismos Cyrilli: quae str*ta ipsemet Theod
aritus implicite condemnavit, dum in unodo Chalcedonensi praealta
245쪽
voce dixit anathema Nestorio, & cuicunque neganti heatissiman irginem esse Deiparam .Patres quippe Chalcedonenses illum nos ali-ursuscepissent, nisi prius anathematizasset Nestorium, ct ejus blasphe
mias , pro quibus anteascripsit defendens eas, inquiunt Patres V. Synodi collat. s. pag. i Io. Hine Pelagius II. citata epistola pag. 276. objectionem ita retundit: Ndque enim Theodoriti omnia seripta dam.
Namur, sed sola , quae eontra duodecim Grilli Capitula, sola , quae comra reissam fidem aliquando scripsisse monsi tur; quae tamev ct
ipse damnasse eognoscitur et qui in Iancta Galaedones Θnodo vera
confestus invenitur . Si opponas: Iam ergo Theodoritus impia dogmata proscripserat, jam a plenaria Synodo fuerat absolutus . Quid opus erat humit rum moUere lapidem , ac tantas ciere procellas t
erbis Vigilii in Constituto num. xxv I I. pag. 3Io. respondebo Eo quod Nestorianisiab ejus Dissopi nomine , qui a beata recordatio
nis Leone Papa , ct a functa Galaedoue , Θnodo legitur fuisse su-
Iceptui, eadem seripta ad adpruendi fui erroris vidantur adbibere Dysevium, non aspieientes quod non sum sancti Patres in Galaedoue congregati damuato Nestorio eum suis dogmatibus, ct issa dam naverint , sed etiam ipse Episcopus Theodoretus omnia dista, qua brati Cyrilli in Ephesina prima expositis videbantur eostraire do ma libas , in Galaedonensi ΘMdo aperta professione respueris. At de
Iheodoreto plura cap. praecedenti.
Postrema in patrocinium m. Capituli, sive Epistolae , quae dicitur Ibae, argumentatio erit Istiusmodi. Ibas in Chalcedonensi Synodo, quamquam Act. x. Iecta fuerit ejus ad Marim Persam Epistola , declaratus est Orthodoxus, atque sedi suae restitutus. Non poterat ergo salvo jure Concilii Chalcedonensis ejus Epistola a Synodo v. proscribi. Respondet Natalis Alexander t. In synodo Chalcedonensi Ibara declaratum orthodoxum , non propter Epist Iar dogma , sed propter Coiue statione in ah eo factam , ct comprobatam ex actis Synodi Be ritensis quod consenssiet paci inter Cyrillum S OrientaleS initae s& anathematietasset Nestorium. II. Omnia acta iudicialia peracta post actionem s x tam , ct post fidei definitionem conscriptam , nullisi penitus firmitatis fuisse , quia Legati ApostoIicae Sed is ad hoe tam tum fuerunt directi, ut exest haeresibus ealbolieae essent fidei defensores. Ita nimirum scribit S. Leo in Ep. ad Ioannem Antioch. S similia ad Episcopos i striae Pelagius II. Respondet 3. non fuisse de Epistolae , Ibae idem Patrum singulorum iudicium, nam licet Maximus Antiochonus dixerit etiam Epistolam Ibae esse catholicam , alii tamen non Epistolam , sed solum Ibam ob anathematizatum Nestorium ortho doXum declararunt, alii restituendum dixerunt, quoniam etiam,
246쪽
Liber Vicesimus sextus. Cap. XVII. a I
ii suseipiendi sunt, qui ab licereticis revertuntur . IIaec autem Omnia verissima sunt, ct constant ex Actis Chalcedonensibus: sed plura falsa supponunt, scilicet Patres Chalcedonenses iudicasse Epistolam esse Ihae , de hac mintae pronuntiasse illam haereticam decIarando , ut humaniter exciperent ipsum Ibam jam suscipientem Synodum Ephesinam , & anathematizantem errores Nestorii, saltilii Maximum Epi- solam illam judicasse orthodoxam . Omnes , quotquot legi, in eadem opinione versantur , etiam noster Lupus in Appendice ad Synod. Chalced. Act. 9.Mea tamen sententia est , Ibam fuisse in synodo Chaleedonensi absolutum , quia nunquam ejus Adversarii demonstrare potuerunt ipsium revera suisse auctorem Epistolae ad Marim Persiam , & alias evi- .dens erat tandem anathematigasse Nestorium ἔ illam tameu Epistolam directe contrariam definitioni Synodi Chalcedonensis semper Ibam a se conscriptam negasse, & neminem , nec Maximum Antiochenum, illam existimasse Catholicam : atque defensores trium Capitulorum , sicut ex ab lutione Theodoreti subdole etiam ejus scripta contra Cyrillum contendehant suisse approbata , ita ex restitutione Ibae callide
suscepisse patrocinium etiam Epistolae ad Marim , eidem Ibae attribu tae: ipsum denique Ibam hanc Epistolam in Synodo Chalcedonensi saltim implicite proscripsisse, quemadmodum, ut supra diximus , Theodoritus quoque damnasse cognoscitur quae scripserat coπtra duodeeim Cyrilli Capitula . Haee si demonstravero , nihil in hac controversia
Temanebit arduum ac perdissicile. Haec autem evidenter probo collatione Actuum synodicon , ScConstituti Vigiliani. I. AEt. ix. Chalced. Ibas libellum obtulit significans se ab Euoctete injustitiam dr fassa figmenta perpesum , Ephesi
sub Dioscoro falsam aeeusatiouem pertulisse, inventum 1ππocentem ab
HI sis Abi calumniis , constare ex Astis a Photio, & Eustathio su
δςUPtis se plane fuisse purgatum , suamque orthodoxam fidem con stare testinioniis omnium Edessenorum Clericorum . Cum ergo haecvmnia perpessus fuerit Ob Epistolam ad Marim Persam , Evidenti μme declaratur , inquit Vigilius in Constituto num. m. asaepedicto Da piscopo memoratam ad Marim Persam Epipolam, quia sua fuerat, MVNatum. II. Cum producta essent Acta Ecclesiae Edessenae, & Photius S Eustathius .era ac genuina esse testati fuissent, ex his apparuit Ibam se purgasse exhibita professione rectae fidei, & ad satisfactionem eorum, quae objiciebantur, hanc ab eo exactam promis iamque satisfactionem, ut in Ecclesiae Edessenae alloquio manifeste anathematizaret Nestorium , ac profiteretur se credere omnia , quae placuerant Ephesinis Patribus, ct quae continentur in literis Conventionis inter Ioannem Antiochenum , & Cyrillum Alexandrinum .
247쪽
a a De Theologicis Disciplinis
impetitum . ac propterea Ibas hoc Palicasum p ux dirat z atque ideo tale de Iba prolatum fuerat iudicium, quia accusatores in erecino uerunt, ct Ibas aperta consessione anathematizavit Nestorium .hatenus ergo Photius ct Eustathius declararunt Ibam Catholicum , quia comprohatum non fuit ese illum revera auctorem Epistolae ad Narim Persam , ct ex alia parte anathematizando Nestorium, S a' prohando decreta Ephesina rectam fidem profitebatur . Vide an in tutum vigilii num. vi i. Praeterea Patres Chalcedonenses hac Ibae ju-
niscatione non contenti, Act. x. relegi mandarunt accusation re ad
versus I ham , ct audiri Maran , S Theophilum et quumque accusatorcs assererent Iham non semel appellasse haereticum S. Curillum', respondit haereticum appellasse tantum ante Synodum Ephesinam , quum audiebat tanquam Apollinarista , neque ab lute, sed nisi recepisset Synodum orientalem . Quomodo ergo poterat Ibas suam fateri Epistolam , in qua post Ecelesiarum unionem sc-iptor, quisquis fuerit , Cyrillo obloquitur , synodumque Ephesinam vilipendit Z V. Cum Maras eadem Aet. x. obiecisset Ibam obloquutuin Cyrillo, decretisque tiphusinis. etiam post initam pacem Fcelesiarum, atque ad hoc comprohandum produxisset Epistolam ad Marim Persam,& haec in sacro Consessu perlecta esset ς quid tum thasE Epistolam. ne suam agnovit Z Ita Patres allocutus est: Iubeat vestra Clamentia relegi literat Geriecrum Gessenorum , ut esguineatis quia θ' ab bis , qua mibi illata sunt alienus exisso , θ' violentiam fum perpessus. Ostendit ergo , inquit vigilius num. x ii. se per omnia alienum er ab aliis, qua praeeedenti Aeo ei objena sunt, di ab Epistola ad Mariis Per jamjeripta, qua statim relecta fuerat. Ul. Cur Ibas relegi curavit Epistola in universi Cleri Edesseni contestantis illuni esse orthodoxum, Si nudum Ephesinam prohare, revereri Curillum , ct nunquam e
eius ore se audivisse hiasphemiam illam, Non intideo Gripo fasio Deo , quoniam edi πο, si volo , possum fieri seeundum illum; quae etiam
blasphemia ibae objiciebatur e cur inquam, haec relegenda curavit nisi ut repelleret Epistolae sibi attributae perfidiam ξ. Cum ergo his re- ludiis Patres Chalcedonenses. Ibam receperint, luce meridiana per spicuum est, ibam restitutum, quia Epistolam ad Marim a se conscriptam negabat , quia id non potuerunt aperte accusatores demonstram re , Sc quia aliunde ex univers Cleri Edesseni contestatione ejus aut orthodoxia, aut si illim resipiscentia clarebat. VII. Non solum haec nostra sententia ex Constituto Vigilii apertissima est, verum etiam
magis marisque roboratur ex Collatione 6. Quinti Concilii: ubi post- quani Thuodorus Cappadox , aliique Episcopi affirmastent , quo Diqitigod by COOs
248쪽
Liber Vices mus sextus. Cap. XVII. a 3
Ibat is ea Θποδε non solum abnegavit, sed etiam anathematizaviι Epistolam ad Marim Persam ; a Synodo universa responsum est, Selismus 9 vos hae ita subsequuta esse : atque ad majorem cautionem jussum, ut acta Chalcedonensia relegerentur . VI ll. Quis , nisi omnino desipiat, suspicari potest, aut Ibam, aut Maximum Antiochenum , aut alium ex Patribus Chalcedonensibus existimasse probandam Epistolam ad Marim Persam , quae, ut recte v. Synodus definivit, contraria per omnia est de itioni, quam pro recta fide I aucta Chalaedonensis senodus pronuntiavit ξ I x. Ipse Pelagius in Epis . ad Epist.
Istriae, quamquam recte cum I eone Magno ait licenter posse reprehendi Epistolam Ibae , etiamsi illam Episcopi Chalcedonenses approbassent, quia in Act. v i. Professo fidei consummatur , moxque canonum regula Agitur; inquit tamen , quod si quis affirmat Epistolam ad Marim Persam fuisse a Synodo probatam , gesta ejusdem S oui destruere eonatur addit, . quia probata sit, aut di eulter, aut nullatenus demonstratur: affirmat quod ab eadem Epipola alienum se
Das respondit; quae nos hisce argumentationibus demonstravimus . X. Amussim omnia huic assertioni conveniunt. Apparet primum utriusque Synodi Chalcedonensis, Sc Ouintae consonantia: tum claret sin. gulorum Patrum Chalcedonensium sententia; Legati enim Apostolicae Sedis iudicarunt Ibam innoxium , relestis chartis, unde non comprobabatur ad Uersantium accusatio, Se Clericorum suorum abissetvebatur contestatione: Episcopi Caesariensis, & Cyzicensis eumdem orthodoxum appellarunt ex Iudicato Photii, Sc Eustathii: Sebastenus Antistes illum asseruit recipiendum Oh ahuexationem objectae Epistolae , ac Nestorianae perfidiae: Iuvenalis Ierosolymitanus dignum pervidit, qui impetraret clementiam , nam aliqua de conscripta ab illo Epistola perseverabat suspicio ; ubique tandem hanc Epistolam cautione ista novimus reprobatam, qua dieitur Da . Insistes: At Patres Chalcedonenses ideo Iham pronuntiarunt oris thodoxum , quoniam Catholicam judicarunt Epistolam ad Marim Persam. Hanc itaque Epistolam una cum Iba approbarunt Probatur antee. Pasthasinus S Lucretius non tantum dixere , Relectis ebaristis agnovimus ex sententia Reverendissimorum Episcoporum Dam reverendissimum innoxium approbari, quae verba probant iudicium laeum a Photio & Eustathio; verum etiam addiderunt, Relata ejus Disola agnovimus eum esse orthodoxum ; quibus Ibam etiam ex Epistola ad Marim Persam , quae post Iudicatum Photii, Se Fustathii fuerat relecta, Iham judicaverunt innoxium, ideoque & Epistolam approbarunt . Maximus etiam Antiochenus inquit: Ex his quae modo
relecta sunt, manissum est, quia ab omnibas ei illatis reverendi antis Ibas inuoeens es repertus; ct ex relecto quoque reseripto Epistolae, qua probata est ab eo qui adversarius ejus existit, orthodoxa ejus d H h a clarata Diuitiam by Coos e
249쪽
elarata est dicratio . Ouid apertius 3 Maximus declaravit Ibam orth doxum , ct orthodoxam Epistolam ab eo dictatam , prolatamque ab Ibae adversario Mara, idest , ad Marim Persam conscriptam. Quamvis revera hi tres Catholicam Epistolam pronuntiassent. nihil evincerent trium Capitulorum patroni, cum aeta judicialia SP nodi Chalcedonensis potuerint raeractari, Magno id Leone asserente. At respondemus neminem praecitatam Epistolam per omnia sanctae Chalcedonensi Sinodo contrariam iudicaste orthodoxam . Legati Apostolicae Sedis illis verbis, Reiecta ejus E flata vovimas eum esse orthodoxum, significarunt, inquit Vigilius in Constituto n.x lx. Ibam innocentem fuisse repertum relecta Epistola Clericorum Edessenorum , contestantium ab illius Epimiae ad Marim Persam erimis alienam Ibae eonscientiam . itaque ejus Epistola non appellatur Epistola ad Marim, sed Cleri Edesseniet enimvero haec supplicante Iba
fuerat relecta post objectam illi ad Marim Epistolam. Neque incitruod dicatur Epistola ejur, inquit Vigilius et primo quia 'sias anciatur , quam pro se relegi petiit: doinde quia communi loquendi modo in iudiciis eorum documenta uariae ct Oi Liae diei solent, quλ eis pro
fe aluntur, O quorum ostenduntur prodese negotiis: rursus quia magis aequum est, ut Ibae dicatur Epistola, quam ille pro Dae Orib Axae fidei approbatione ut relegeretur exigit ς quam conscripta ad Marim Persam, quam ad Dam oppugnaudam objiciebaπt adversarii. Haec Vigilius num. xxi h. Corroboratur haec responsio sententia Naximi, qui non ait declaratam orthodoxam dictationem I hae in Epi-hola prolata ab Adversario, sed ex relecu rejeripto Epipolae , sci licet. ex relecto rescripto Messenorum , quo recitato omula, inquit Vigilius, non solum adtersariis non probantibus, aut Iba E seopo δε--gante , verum etiam damnante fuerunt reprobata. Quare dictatio non significat, ut vulgo accipitur, conscriptionem Epistolae, sed Ibae apud Iudices actionem . Ita apud Iurisconsultos aesionem ditiare nihil est aliud , quam sormulam intendere , sive cum adversariis in iudicio experiri, apud Paullum L. Non distinguemus . f. iuud. D. dareeept. arbit. In Graeco apud Harduin m Tom. I. pag. s o. extat ταυτοῦ ἡ μαγοsa, Oruodoxa deelarata est ejus signifiea Do . lsactenus de tribus apitulis, S de haeresi Nestoriana.
250쪽
Liber V Icesimus sextus. Cap. XVIII. a s
citer annis post Synodum Ephesinam , nimirum circa annum Christi 44 i. Gelasius tamen in Epistola ad Episcopos Dardaniae exortam ha resim illam assirmat Uno 448. rationem habens illius temporis , quo Eutyches a S. Flaviano in iudicium vocatus fuit, accusante Eusebio Episcopo Dorylaei. Fuit Eutyches ex parentibus Orthodoxis pro- penitus , Presbyter Ecclesiae Constantinopolitanae , ct amplissimi Monasterii , idest , Archimandrita, vel Praeses . Is aegre
serens initam pacem inter Cyrillum & Ioannem Antiochenum , coepit adversus Orientales obloqui, eos rue tanquam Nestorianos traducere: arbitrabatur enim duas , quas illi propugna hant naturas , duas personas constituere, quae fuerat cum Gentilium , tum superiorum haereticorum alucinatio. Quamohrem unam in Christo personam defendens ait naturas duas , humanam , atque divinam ita in Incarnatione permixtas , S consusas suisse; ut licet antea diversae fuerint , post adunationem tamen in unam transierint. Innovavit propterea etiam haeresiim A pollinarii, etsi in eum aliquando anathema intorserit; quoniam docens post naturarum adunationem humanitatem a
divinitate suisse absorptam , eam, quam appellabat Christi carnem . putabat esse divinitatem ipsam , quasi de caelo delapsam , nullum propterea corpus Christi agnoscens , nisi phantasticum , ct contendens ipsam divinitatem fuisse assixam cruci, ct in sepulcro reconditam . Iure itaque , meritoque Eutychianum dogma appellatur a Facundo Hermianensi scitum profanum ac fatuum , ct bruta contentio: S ipse Eutyches a Leone Magno in Epistola ad Pulcheriam dicitur senex ii doctus atque imperitus. Sed vide sacrarum historiarum, aut haereis sum accuratos scriptores , necnon dissertat. Lupi de Synodo latrocinali Ephesina. Delatus, & impietatis ac haeresis Eutyches accusatus apud S. FI vianum Episcopum regiae urbis Constantinopolis , hujusquc monita parvipendens damnatus est a Synodo Constantinopolitana ab ipso Fl
viano coacta v i. Idus Novembris Coss. Flaviano Zenone, & Postumiano , anno nempe M8. subscribentibus Synodo Episcopis xxxi I.& Archimandritis xx I Ii., ut recte Pagius ad hunc annum num 7. At damnatus Eutyches per literas conquaestus est apud S. Leonem agentem Pontificatus sui annum 9. & quoniam significavit iterum Nestorianam haeresiin germinarc, movit Pontificem , ut datis Epistolis ad Flavianum, quae scriptae fuerunt proximo anno 4 9., zelum Eutyche
tis commendaret, jubens ne innocens vexaretur . Verum acceptis pis
stea a Ieone cum Actis Synodi Constantinopolitanae literis Flaviani , Leo ipse Eutychetem damnavit: atque impius haereticus audacter appellavit ad praetorium Imperatoris: a quo dantc operam Chrisaphio Eunucho , obtinuit ut indico retur Synodus Ephesina , facta ipsi Eutycheti iacultate Episcopos convocandi. Saactus audem Leo, cui o