장음표시 사용
291쪽
28s De Τheologicis Disciplinis
Patre genitum, eoaeternam ct Uubstantialem , aeos adoptione , sed genere. Et infra : Confitemur credimur eum factum ex muliere ,
fatium sub lege, non genere esse filium Dei , sed adUrioue , non satara , sed gratia. Oua in Confessione non tantum Feliciani autumant Christum esse filium gratia, ct adoptiose , spectata natura assumpta .& gratia sanctificante ς verum etiam aperte negant filium factum ex muliere esse filium Dei mπere, re natura, eumque ipsum , qui ante omnia tempora ex patre genitus est, & est filius non adoptione , ses genere . Dispescunt itaque apertissime Christum in duos filios e negant apertissime filium Dei esse famam ex mulieret afferunt apertissime filium ex muliere factam non esse filium Dei genere se e natura. Qua maiori impietate poterant denegare hypostatizam unionem , reno Uare haeresim Nestorianam , beatissim aeque Virgini gloriam Deiparae ne
faria temeritate auferre - ta . .
Tertio demonstratur ex ipse Concilio FrancoDediensi . Ibiden enim in lib. Sacrosyllabo pag. 6o. appellant PP. Felicianum errorem haeresim veternosam, ii ustrium virorum ea ibas mirabi ter eouealcaω tam , eatholisaque falae olim funditus detruncatam. Pag. 68. testantur Felicianos adstruere adoptivum Dei AIium de Zmine satum , atoque aut is utero Virriuis eum adoptatum, aut purum Bomisem Me Deo natum, ae per hoe postea , quasi indigueris adoptione , a Patre in filium adoptatum. Ibi, ac sequentibus paginis hanc haeresim refutant omnibus Scripturae testimoniis , quibus adversus Nestorium Ephesini PP. certarunt, demonstrantes Μariam peperisse filium Dei,& hunc esse unicam , individuamque personam o quae argumenta quorsus tanto studio collecta sunt, si Felix fatebatur Mariam peperisse Deum , ct Christum unicam esse per nam Sunt autem haec argumenta deprompta ex Lucae i. 3s. Ruod enim ex te nascetur Sanctam, meabitur filius Deir ad Galatas i v. 4. Cum ergo venit plenitudo temporis , miser Deus Νium suum, factam ex muliere, cte. Mat. πν I. ἔς Tu es Christas filius Dei vivI, aliaque supra adversus Nestorianos prinducta . Praeterea in Epistola Synodica pag. 88. testantur PP. Franc Drdienses , tam Nestorium repulationis nomine, quam Felicem n mine adoptionis negare Christum suam esse personam , ct beatam Vimginem Deum genuisse. Scribunt eodem loco : Nonne olim haeresis τροstra in Nestoris ab tiniversali sancta Ecelsa refutata est, aliam ct dam nata Ruapropter forte illum anathematieare notat fis ς dam alios a Boninum Riliret, serium, er Sabeluam, Manichaeumque , qui prava de Deissis senserunt. in Epipola vestra anatbematias iis . Nunquis
non ideo damsatus est, quia beatam Mariam semper Virginem, νον Dei, sed hominis tantummodo eredidit genitrirem Cum ergo PP.Franeosordienses tam aperte Felicianam haeresim appellent veternosam , ct
in Nestorio damnatam. ad eamque refutandam demonstrent Christum
292쪽
Liber Vicesimus septimus. C p. II. 287
unam esse personam, ac Mariam virginem filium Dei genuisse ; quo pacto , nisi sorte , aut singulari ignorantia, aut nimia insectationeis quorumdam Scholasticorum senten iae , quidam Theologi , inter quos Iuentia, neque Concilium FrancoBrdisine asserore haeresim Felicianam praedamnatam esse in Nestorio , neque protulisse testimonia probandum Christum unam esse personam, contra lata expressa ejusdem Concilii testimonio , ex tripode ac defitiite pronuntiant λProhatur ultimo. Nullum est argumentum invictum magis ac firmum , quo demonstretur Nestorium donegasse hypostaticam unionem , quam illudi, quo evincitur impium haeresiarcham affirmasse assiimptum homipem a verbo Deo , non in primo conceptionis momento , sed postquam natus erat e Virginp purus homo, atque obcam rem baptizatum , quasi indiguerit adoptione . Atque id asseruisi se Nestorium scribit secundo adversus eumdem Jibro, & undeclino Commentariorum in Ioannem S.Cyrillus. Idem uero dogmatigasse
Felicem Urgelitensem & conjectata possumus ex citaps verbis Concilii Han sordiensis, atque ex Iib. a. AIcuini contra Felicem , ct absque ulla ambiguitate deducitur ex Epistola Albini Diaconi ad Monachos Geticos. Albinus enim hac in Epistola testatur se prae manibus habere quemdam Felicis libellum, qMN. Ait edito a se per id temporis opere
confutari , in eoque contineri praenarratum Nestorii dogma. me
consideν antes diligentius c inquid Albinus ct animo tenete Armiter, ct eousanter praedieare anum Ilium , ct unum Deum, eumdem pro priam 9 veram ct perfectum esse, quia omnis veritar in orim est, oenultam figmentum , ct tota plenitudo divinitatis, ct nulla miuoratio, nee defectis, nee auum ,seat in libello prafati Felieis lectum est, baptismo indiguisse, sed mox sine peccato, ct sine labe pereati Spiritu
sancto eonceptum esse Deum verum , ct hominem verum. Tam aperto testimonio, quod me latet num ab aliquo SchoIastico hactenus fuerit expensum , legi autem poterit volumine primo Misce'Iadeorum BaIu-etii pag. 37 . arbitror satis apparere haeresis Fel ame cuim Nestoriana
Corruunt ex his Vasquesii, aliorumque diversa opinantium sophismata . Inquiunt Felicem S Elipandum appellasse Christum filium Dei adoptivum feeundum humanitatem, sive secundum quod homo est; ita enim scribit Hadrianus Papa,ad Episcopos Hispaniae, Francosor diense Concilium , Ionas Aurelianensis , imo & liquet ex Consessione, quam Elipandus misit ad Carolum Magnum . Videntur ergo non
aliud dogmatigasse, quam nonnulli ex Schola Theologi . At respondemus Felicianos additamento illo secundum hamanitatem, non intellexisse exspoliatam propria subsistentia naturam humanam, illamque assumptam in consortium divinitatis & in unitatem personae ; sed humanitatem propria hypostasi pr*ditam , ct divinitati unitam tantum
293쪽
28 sDe Τheologicis Disciplinis . . i
Patre genitum, eoaeternam ct cossubmotialem , πon adoptione , sed tenere. Et infra r Confitemur eredimur eum factum ex muliere , factum sub lege, non genere esse filium Dei, sed adUtioue , non ualuisra , sed gratis. Oua in Consessione non tantum Feliciani autumant Christum esse filium gratia, er adoytisne , spectata natura assumpta .ct gratia sanctificante et verum etiam aperte negant filium factum ex muliere esse filium Dei genere, re natura, eumque ipsum , qui ante omnia tempora ex patre genitus est, ct est filius non adoptione , sed genere . Dispestunt itaque apertissime Christum in duos filios e negant apertissime fiIium Dei esse factum ex muliere: asserunt apertissime filium ex muliere factum non esse filium Dei genere atque natura. Qua majori impietate poterant denegare hypostatizam unionem , renovare haeresim Nestorianam , beatissimaeque Virgini gloriam Deiparae nefaria temeritate auferre Z - n in .
Tertio demonstratur ex ipso Concilio Francosbediensi . Ihiden enim in lib. Sacrosyllabo pag. 6o. appellant PP. Felicianum errorem
haeresim veternosam, ilius rium virorum ea ibar mirabiliter eoneuseavitam , eatholisaque falae olim funditus detruncatam. Pag. 68. testanis
tur Felicianos adstruere adoptivum Dei filium de Virgine natum , at inque aut is utero Virginis eam adoptatum, aut puram homi-m sine Deo natum, ae per hoe postea , quasi indigueris adoptione , a Patre in filium adoptatum . Ibi, ac sequentibus paginis hanc haeresim refutant omnibus Scripturae testimoniis , quibus adversus Nestorium Ephesini PP. certarunt, demonstrantes Μariam peperisse filium Dei,& hunc esse unicam , individuamque permnam τ quae argumenta quorsus tanto studio collecta sunt, si Felix fatebatur Μariam peperisse Deum , ct Christum unicam esse per nam Sunt autem haec arguis menta deprompta ex Lucae i. 3s. Ruod enim ex te nascetur Sans um, vocabitur Alius Deit ad Galatas i v. 4. Cum ergo venit plenitudo remis poris , mim Deus filiam suxm, factam ex muliere, cte. Mat. XVI. 6. Tu es Chri s Rius Dei Hur, aliaque supra adversus Nestorianos prinducta . Praeterea in Epistola Synodica pag. 88. testantur DP. Franc fordienses , tam Nestorium rapulationis nomine, quam Felicem n mine adoptionis negare Christum suam esse persoπam , ct beatam Himginem Deum genuisse. Scribunt eodem loco et Nonse olim haeresisve
stra in Nestorio ab universali sancta Messa refutata es, etiam damnata Z Ruapropter forte Ulum anathematiaare notabiit ἔ dam alos. EO sumseliaeet, tarium, ct Sabellium, mulabaeumque , qui prava de Deissis senserunt. in Epipola vestra anat ematizasis. N-quid
non ideo damsatus es, quia beatam Mariam semper Virginem, sos Dei, sed hominis tantummodo credidit genitrirem Cum ergo PRFraneosordienses tam aperte Felicianam haeresim appellent veternosam , Scin Nestorio damnatam. ad eamque refutandam demonstrent Christum
294쪽
Liber Vicesimus septimus. C p. II. 28
unam esse personam, ac Mariam virginem filium Dei genuisse; quo pacto , nisi sorte , aut tagulari isnorantia, aut nimia insem tione quorumdam Scholasticorum *ntenvae , quidam Theologi , inter quos laenin, neque Concilium FrancoBrGense asserere haeresim Felicianam praedamnatam esse in Nestorio , neque protulisse testimonia . dprobandum Christum unam esse personam , contra tam expressa fusidem Concilii testimonio , ex tripode ac defi ite pronuntiant λProbatur ultimo. Nullum est argumentum invictum magis ac firmum, quo demonstret 'Nestorium don*gasse hypostaticam unionem , quam illud, quo evincitur impium haeresiarcham assirmata assumptum homipem a verbo Deo , non in primo conceptionis momento, sed postquam natus erat e Virgino purus homo, atque obcam rem baptigatum, quasi indiguerit adoptione . Atque id asseruisse Nestorium scribit secundo adversus eumdem libro , & undecimo Commentariorum in Ioannem S. Cyrillus. Idem vero dogmatigasse Felicem Urgeli tensem S conjectata possumus ex cliatis verbis Concilii 'Francosordiensis, atque eX Iib. a. 'Alcvim contra Felicem , ct absque
uIIa ambiguitate deducitur ex Epistola Albini Diaconi ad Monachos Geticos. Albinus enim hac in Epistola testatur se prae manibus hahere quemdam Felicis libellum, quem git edito a se per id temporis opere confutari , in eoque contineri pramarratum Nestorii dogma. me eonsiderantes diligentius c inquid Albinus ct animo tenete miser. eoosanter praedi te anum filium, ct unum Deam, eumdem proin prium 9 verum 9 persectum esse, quia omnis veritar in Christo est, renulla ementum tota plenitudo divinitatis, edi nulla misoratio, neo defectio , nee usum ,sicut in libello praefati Felieis Iectam est, baptismo indiguisse, sed mox sine precato, ct sine labe pereati Spiritia
sancto eonceptum esse Deum verum , ct bominem veram. Tam aperto testimonio, quod me latet num ab aliquo Scholastico hactenus fuerit expensum , legi autem poterit volumine primo Misce Ianeorum Balvetii pag. 3 7. arbitror fatis apparere haeresis Feliciame cum Nestoriana
. Corruunt ex his Vasquesii, aliorumque diversi opinantium sophismata . Inquiunt Felicem S Elipandum appellasse Christum filium Dei adoptivum feeundum humanitatem , sive secundum quod homo es ita enim scribit Hadrianus Papa ad Episcopos Hispaniae, Franco r-diense Concilium , Ionas Aurelianensis , imo & Iiquet ex Consessione , quam Elipandus misit ad Carolum Magnum . Videntur ergo non aliud dogmatizasse, quam nonnulli ex Schola Theologi . At respondeinus Felicianos additamento illo secundum hamanitatem, non intellexisse exspoliatam propria subsistentia naturam humanam, illamque assumptam in consbrtium divinitatis S in unitatem personae ς sed humanitatem propria hypostasi praeditam, & divinitati unitam tantum
295쪽
a88 De Theologicis Disciplinis
moraliter : quod profecto nullus Scholasticorum unquam asseruit PEnimvero qui adstruit filium in tempore factum e)t muliere non esse genere filium Dei, qui affrmat purum hominem ex virgine natum, qui ait filium Virginis indiguisse adoptione , qui opinatur hunc ad ptatum in filium per sanεtificationem haptismatis, quae omnia evo. muerunt perditissimi Feliciani, nonnu apertissitne cum Nestorio dividunt Unigenitum, propriamque hypostasim assumptὰ tribuunt humanitati λ . . .
Opponunt in ea Consessione, quam ad Carolum M. misit Eli pandus adstrui hypostaticam unionem, & personam in Christo unam ς habetur quippe: Homo interior, is una eademque Dei, ct hominia persona deglomeratur, filius adoptivus humanitate, re non adoptivus
divinitate mandum redemit. At primo respondetur , liquido apparere ex altera Consessione , quae extat in Synodo Franco rdiensi superius producta , Felicianos commentos filium factum ex muliere non esse illum , qui ante omnia tempora genitus est a Patre, S est filius natura S genere , ideoque in altera Consessione, quae reperitur in libro a Beato Heterio contra Elipandum constripto non aliam ad strui unitatem personae , nisi moralem . Praeterea non integra assata est haec fidei prosessio, nam istiusmodi est: Homo interior in ana esindemque bomiuir per solis adglomeratus, atque carnis vestimento induisius : quia non per eam, qui natus es de Virgine visibilia er invisibilia eondidit, sed per ilium qui non es adoptione, sed genere , neque gratia, sed natura : ter per sum Dei ui ct bomisis filium , ads-
ptisam timauitate, non adoptivum divinitate mandum redemit. Ubi dum negatur eum , qui natus est de virgine, illum esse qui condidit visibilia, & invisibilia, nonnisi moralis unitio statuitur inter filium adoptivum, S filium genere. Rursus nonne ob unitatem dignitatis etiam Nestorius vetuit diei duos filios , aut duas personas, apud CPrillum lib. i. contra ipsum Nestorium, imo nonne intorsit anathemata in eos , qui non se Mum refuninonem unam dixerint orsum , qui est etiam Einmanuelseeundum naturam Z Uide anathemati linum III. Nestorii eadem phrasi, ac Feliciana prosessio, contextum. Praeterea obiiciunt: Admisit Felix communicationem idiom tum , consessus filium Dei hominem factum , ct exinanita divinitate passum & crucifixum. At in primis falsum est Felicem ad sensiim Catholicorum admisisse communicationem idiomatum, si negavit muri. dum redemptum per eam, qui visibilia , or invisibilia eondidit, &hune factum ex muliere, quod revera negasse constat ex dietis. Dein inde admittere communicationem idiomatum ob eoniunctionem af ctus , S unionem dignitatis, ob quam etiam Moses appellatus est Deus , eadem est Nestoriana perfidia ; a qua purgari nequeunt Feliciaci, si filiorum in uno Christo invexerunt pluralitatam. Accedit quod
296쪽
Liber Vicesimus septimus. Cap. II. 28s
quod Felix ingetlitanus non fuit in sententia firmus ς nam in Conis
ventu Ratisponensi , nec non coram Hadriano errorem suum eiuraverat , quem postea maiori pervicacia studuit propugnare . Denique opponunt: Felix S Elipandus certa propriae sententiae persuasione rogarunt Carolum Magnum , ut in Concilio ipsorum causa discuteretur , ac oppugnatores damnarentur sui, Beatus praesertim S linterius . Coacto Concilio Francosordiensi , non haereseos Nestorianae insimulati fuerunt, sed ea de causa tantum damnati , quod nova in truderent vocabula , atque Christum appellarent filium adoptio. ne S gratia contra Apostolorum , & Catholicae Ecclesiae consuetudinem . Quare si apud Scriptores aliquos tanquam Nestoriani audierunt, non hoc de ipsis judicium latum est, quoa revera Nestorio adhaereis
rent, sed quod ev distinctione filii adoptivi, ae proprii videbatur Nestorii haeresis instaurari. Alioqui si Nestoriani revera suissent, quomodo Concilium exoptassent Z quomodo Beati & Heterii postulassent
condemnationem 3 quomodo ipsorum dogma appellatum fuisset novum figmentum , pluribusque dissertationibus refutatum , cum adversas illud satis fuisset objicere Ephesina decreta , ct contorta in Nestorium anathemata 3 Uerum haec nullius sunt momentit nullus enim haereticorum extitit, qui aut simulatione, aut erroris sui patrocinio fabri-eatum a se dogma a pluribus probandum fore desperaverit. Nestorius
ipse ad Caelestinum Pontificem dedit literas, Ephesumque ad Synodum
Oecumenicam perfricata fronte, ae jam anathemate perculsus accessit. Consimili confidentia Felix ingelitensis CaroIum Magnum convenit per Epistolas , adiitque Synodales coetus; quamquam non praeditus incredibili Nestorii audacia, sed eximia tamen aut tergiversatione , aut inconstantia . Falsum est autem Felicianam haeresim ob solam novitatem fuisse proscriptam et cum constet appellatam esse veternosam , anti quam . damnatam a Patribus Ephesinis , atque Nestorianam , iisdem. que cum hac argumentationibus refutatam. Uerum tamen est Felieem nova intrusisse vocabula r sed , ut inquiunt PP. Francosordienses, eamdem nomine adoptionis cudebat perfidiam, quam Nestorius vocabulo eopulationis . Quare novo etiam argumentorum genere Feliciana haeresis fuit refutata, uti a Cyrillo, aliisque Patribus Nestoriana, jam in Ebione, in Artemone, Sc in Photino prae cata . Atque Felicem non sola dogmatum. consecutione , verum etiam subversione mysterii Incarnationis dominicae Nestorianis conspirasse , argumento est ,
quod negaverit natum ex virgine Filium Dei, S asseruerit filium virginis indiguisse adoptione , & gratia baptismatis r quae sunt Nestorianis placitis , ut sibi sunt ova ovorum, & apes apium, simillima. PRoposiTIO II. Nequit Christus appellari filius Dei adoptivus.
297쪽
disci De Τheologicis Disciplimu
nitatem Christus appellatur Filius Dei unicus , dileinis , proprius ac talis, qui ad angelorum omnium , hominumque distinctionem fruitur honore, ac proprietate Unigeniti . Ac Christum esse , atque appellari, quatenus homo est, filium Dei, nusquam mentione facta
adoptionis , ct gratiae, adeo apertum est , ut Probatione non egeat. Pariturae enim Virgini inquit Archangelus Luc. I. 3s. Reabitur filius Dei: eumdemque filium Dei vocavit Petrus Mat. xv I. i6. Tu es Christis filius Dei vivi; nec ipse abnuit, dum summus Pontifex interrogavit Marc. xiv 6 i. Tu es C sussilius Dei benedicti Z Iudaei quoque is luin morti damnarunt Ioan. X ix. 7. quis filum Dei se fecit: atque silium quidem naturalem , non adoptivum , ut demonstravimus lib.vi i.
cap. 9. Esse autem filium Dei unicum legitur in Evangelio Ioannis l. 18. Sisigenitus filius , qui es tu sinu Patris, ipse enarravit: & iii. i 6 Sie enim Deus dilexit muπdum , ut filium suum Dulaenitum daret. Cum vero adoptivi filii complures sint, unigenitus filius est naturata, non adoptione . Proprium pariter Dei filium appellat Christum Apostolus scribens ad Rom. vi ii. 32. Proprio filio suo non pepereit, sed pro nobis omnibus tradidit ilium et nomenque filii ad disserentiam Aniagelorum ipsi Christo deberi testatur idem Apostolus ad Hebr. i. dicens , Cui enim dixit aliquando velorum : Fiatur meus er tu , ego hodie gensi te In his quidem locis de Christo ut homine institui sermonem arbitror esse manifestissimum : nam secundum humanitatem In tempore natus est , regnumque Davidis obtinuit: secundum humanitatem a Patre Unigenitus in mortem traditus est: secundum humanitatem crucifixus & mortuus : secundum humanitatem Mediator novi testamenti, & Pontifex ex hominibus assumptus , quaIem PauIus describit in sua ad Hebraeos Epistola . Quare si Christus etiam secundum carnem , secundum quam es Duuiu filius, ut ratiocinatur in libro Sacrosyllabo Paulinus pag. 68. es Asius Dei nos adoptivus, sed verus, non alienar, sed proprius; quomodo dici potest, Scripturis repugnantibus, secundum humanitatem filius adoptione, vel gratia Idem demonstratur ex PP. inter quos connumerari principio possunt qui negant recte dici duos filios Dei, ut Dionysius Alexandrin. in Epist. Synodica adversus Paulum Samosatenum . Athanasius in lib. de Incarnat. Contra Apollinarium , Nagianaenus in Epistola ad Cledonium , Cyrillus Alexandrinus Hom. Paschali Wi i ta aliique superius citati contra Nestorium . Nam si filii dividi non possunt, nonnisi unum
proprium ac naturalem fateamur necesse est . Accedunt Patres , qui
negant Christum posse aliquo modo appellari filium Dei adoptivum: inter quos S. Hilarius citatus ab Adversariis , lib. V i. de Trinit. n. M. recitatis nonnullis testimoniis Apostoli, quibus Christus appellatus
est Filius Dei, FiliarJesus es, inquit, fluus ejus est non odopςio
jui es, non creatura ejus es. Nomen naturam loquitur , verita em
298쪽
Liber Vicesimus septimus. Cap. II. ast
proprietas enuntiat, fidem eonfessio testatur r που inteliseo quid adripossit ad naturam fili. Proximo num. 4ς. Numquid etiam πunc adoptionis in eo eris nuncupatio , is quo proprietatis es nomen λ Apso.
Ius enim volens caritatem erga vos Dei osendere, αν magni entia Dei dilectionis ex eo arationis geuere nosceretur, nos pepercisse Deum proprio filio suo rieuit: non utique pro adoptandit adoptato , neque pro creatis ereaturae ,sed pro alienisIuo , ρro nuncupandir proprio. In his utique Hilarius stilum acuit contra Arianos afferentes Christum esse creaturam , sed eos refellendo etiam ab ipso Christo penitus adoptivi appellationem excludit. S. Hieronymus in cap. ultimum Matthaei p. 142. assirmat Dominum nostrum unum esse filium Dei, ct filium hominis Iuxta utramque naturam divinitatis ct earnis, ideoque nunc magnitudinis suae, nunc humi itatis signa demonstrasse, & quamquam homo esset, qui crucifixus est, qui sepultus est, qui clausus est tumulo: eumdem tamen filium Dei ostenderunt sol fugiens, tenebrae ingruentes , terra commota , velum scissum , saxa dirupta , mortui sulcitati. Ita Christum filium hominis eumdem ac filium Dei, sive unum in utrastae natura filium eloquenter demonstrat S. P. A ugustiis nus Trach. li. in Ioannein n. is. Multi boiniues, inquit, eum filior non habuerint, per aera aetate adoptaui sibi, ct volautate faciunt, quod natara non potuerunt. Hoc faciunt bomiues . Si autem aliquis
habeat Alium unteum , gaudet ad illum magis, quia solus omnia pose sessurus est, c-r nou babebit qui eam eo dividat haereditarem . ut pauo
perior remaneat. Nos fie Deus: unicum eumdem 'fum, quem g nuerat , or per quem euntia ereaverat, misit tu hunc mundam, uν
non esset unus, Ied fratres haberet adoptatos. Non enim uos nati fuismus de Deo , quomodo Uti unitenitur, sed adoptati per gratiam iesur. Ac Tract. U II. num. 4. Oportebat ergo ut ille baptizaret, . qui est AHur Dei unicus, non adoptatus . doptati fiat mini iri sunt uniel: Uniacus babet potestatem , adoptati ministerium. Et in Enchiridio cap. xxx ν.M. io. Cum enim esset unisus Dei Mius, non gratia, sed natara, ut efici etiam plenus gratia , factus es ct hominis filius : idemque ipse
strumque ex utroque unus Christus, Et infra: Unus Dei filius, idemeae hominis sitius; unus hominis fius, Idemque Dei filius: non duo Alii Dei Deus er bomo, sed unus Dei filius. Deus siue tuitio , homo acerιο iuitio , Domiuus noster fur ciriseus. Hoc testimonio usi sunt etiam PP. Francosordienses pag. 83. S. Fulgentius lib. ii i. ad Trasi- mundum cap. 3. Unus est igitur filius ex patris natura genitus, qui ideo usigenitur disitur , ut ex proprietate paterna natura unus, ET genitus demonsretiar. Iguid autem filio prodest, ut nuncupetur unigeniti nomine , si privatur voeabuli veritate ξ Frustra namque auigenitus dicitur , si in ejus reseratione non naturalis de Deo generaute in
299쪽
asa De Theologicis Diseiplinis
quotquot reeeperunt eum , dedit eis potestatem filior Dei fieri. Quod si
etiam unigenitur filius factus dieitur ex gratia, nos vere genitur exuatura, promidabis nomen ct veritatem unigeniti perdidit postquam fratres habere jam expis, privatur enim hujus veritate nomisis , si in unigenito non est de paιre veritas naturalis . Vide & proximum cap. . pag. edit. Lugd. 6s. Ildephonius Archiep. Toletanus in libro de Illibaiata Virginit. Genitricis Dei Mariae cap. XI. demonstrat ob unitatem . personae Deum asstimentem dici filium hominis , ct hominem assiun-ptum diei filium Dei, S inquit: Propter quam duarum naturarum proprietatem in unitate perso eousexam, Dei ct hominis auius cirusti haee sola bomo mater est Virgo . Ita is utraque natura unum geneia
ransfilium, ut idem sit filius Dei qui filius bominis, nee alter sit filiu hominis, quam qui sit filius Dei. Ubi observandum est , qnod propter unitatem personae ita repugnat negare Mariam Uirginem esse Dei genitricem , sicut repugnat negare filium ejusdem Virginis esse fi- Iium Dei. Ouis autem hanc propositionem proferret, Maria Virgo non est mater Dei, si consideretur cirisus ut Deus est, ct seeundum
proprietatem divinitatis, quia revera naturam divisam tua uos genuit γ Id quidem nullus assereret, propterea quod gigni non naturae est sed personae . Verum hac de re audiemus iterum disputantem Albinum Diaconum . Ut ad Ildephon sum revertatur oratio, in libro conistra eos, qui disputant de perpetua virginitate S.Mariae Tom. xH. Bibl.PP. p. s66. Trio nos tuum , inquit, ut eeterat adoptio filios Dei Deia
filium , sed divinitatis natura illum in proprium Dei filium exaltavit. donavit 9 illi nomen , quod est super omne nomen e ut esset totur Dei filius , homo ct Verbum : quia nunquam non fuit Dei filiar, qui
sempiternus permanet uniet genitoris unigenitur. Nunquam igitar φαβ purus homo eone tus , πee natus, lut reterἰ nascuntur infantes, ut ei ex adoptionis gratia, aut ex molimento virtutum praerogativa
filii praestaretur : sed Dei Verbum, quia earo factum est, assum' hominem in se sine persona bominis, ut totas esset Christur proprius
Dei filius, non dono gratia renascendo , MI eeteri, sedsalva propr=erate utriusque naturae. Valde illustris locus est, & quia Felix &Eli- pandus aliquando auctoritate Ildephonsi abusi sunt, ct quia adoptionis naturam paullo infra explicandam egregie collustrat, & quia totam Christum , idest , etiam ut hominem , esse proprium ac naturam lem filium Dei aperte declarat ' . . . Ex his liquet iuxta Patrum doctrinam Christum sit hominem esse filium Dei proprium , filium naturalem, filium unigenitum: in ipso locum non habere nuncupationem adoptionis ς nec adoptatum, ne
alienum a Patre traditum , sed suum, propriumque pro adoptandis &nuncupandis . Liquet adoptionem fieri ab iis tantum patribus , qui filium, quem adoptant, non genuerunt; & voluntate duntaxat peragi,
300쪽
Liber Vlcesimus septimus. Cap. II.
non autem natura atque generatione: quamobrem maximum est dinerimen inter nos & Christum , quoniam hic est filius natura, nos gratia r ille unicus , nos multi: ille Sacramentorum habet potestatem, nos ministerium . Liquet tandem filium unigenitum non esse filium ex gratia: filium, qui nunquam fuit purus homo, non esse filium renais stentiar filium , qui est una persona cum Verbo, totam habere proprii filii praerogativam . Atqui Christus est, in quantum homo, una cum Deo Verbo persona, nec unquam extitit absque hujus personae unitate . ac praeterea est filius unicus, filius alterius, quam ceteri snt, conis dit Ionis, filius proprius , ac Patris, qui eumdem quem genuerat, pro nobis tradidit. Ouomodo ergo habere potest nuncupationem adopti
nis, ct per gratiam filii praerogativae potiri λConfirmantur haec omnia explicatione adoptionis, simulque propositio comprobatur ratione . Adoptio itaque definiri selet legitimasai fra naturam imitans , quo liberos nobis quaerimus. A Graecis dicitur isIae, idest, alieni in filii locum assumptio : fitque , ut ait Ageli. lib. V. cap. I9. cum in alieπam familiam, inque liberorum Deum exorrasei sumuntur. Exemplum ex profana historia petitum sit Augusti: de quo Suetonius cap. 6s. Tertium nepotem Agrivam , simulque privignum Tiberium adoptavit in foro lege Curiata . Inquit autem lege Curiata, quia adoptatio fit principis auctoritate, dum adoptamus eos, qui sui iuris sunt, quae species adoptionis dicitur adrogatio ς vel imperio Magistratus , dum adoptamus eos , qui sunt in parentis p testate. Ex quo sequitur . requiri ad adoptionem , ut is qui adoptat liberos procreare non possit, ut ait Tullius insectans adoptionem Ct dii in orat. pro Domo sua: S adoptivos liberos esse , quibus naturales opponuntur, ut habetur l. ult. D. de bonor. donat. Alterum e emplum depromptum ex sacris literis est Moysis , quem genitum a viro de domo Levi filia Pharaonis Exodi ii. io. adoptavit in loeam mili: de quo in libro Sacrosyllabo pag. o. doptivus dicitur , cui ni-MI a patre adoptante debetur, sedgratis indulgendo eoneeditur. Abusve namque , ct non essentialiter aduritus es filius dictus, sicut Moyses in filium adoptatus est assia Pharaonis , alleuus ab ea , ct genera- sisne, 9sanguinis innitate. Hoc ideo posuimus, ut patenter dare rur intelligi, eum diei adoptatum , qui nondum priar fuerat propriuissius adoptantis. Astertur ibidem exemplum alterum omnium nostrum, qui com efmus parvuli, inquit Apostolus ad Gal. i v. 3.sub elementis mundi eramus serotentes: at per Christi redemptionem factum est,sς adoptionem filiorum reeiperemas; ex quo loco insertur adoptivum alienum esse ab eo , a quo dicitur adoptatus , gratis adoptrone tribui, quoniam nou ex debito, sed ex indulgentia tantummodo pra. statur. Postremum exemplum sit eorum , qui Clericali tonsura initiantur , S recisis crinibus e laicorum coetu in sortem Sc haereditatem Domi.