장음표시 사용
351쪽
exercitui Abraham panem oblatum , vinumque libaminum , non eommune . Stet suo loco veritas . Nil istic Vasquesius habet non oriathodoxum , non libratum, non rectum: ejusque lucubratio ambi guam quorumdam interpretationem complanat. His ergo quid respondeant Romanenses quaeritant Fractarit Z Responsum est: desinane gestire , & obmutescant. At enim reponunt haeretici: Abierunt in eam sententiam Papicolae, quod in ipsorum Vulgata extet, Erat enimDeerdos Dei altissimi,
appositia particula enim caussam sacrae oblationis exprimente . Uerumia ineptum est supra quam dici possit. Primo enim habet Hebraicus textus, bes, P a mna , D ipse sacerdos Deo exeessor non
particula eausili posita , sed eopulativo . Deinde incertum est, num haec verba ad Melchisedecum, num ad Abrahamum sint reserenda . Praeterea in I non semper sacerdotem significat; nam filii David it.
Regum vir I. I 8. dicuntur ta*n I, sacerdotes, quo in loco Deerdos, principem , non ministrum sacrum designat. Dispellitur ergo multiplici ex capite Pontificiorum commentatio . Resp. Theologorum , quos deridendi gratia vocant Puteolar, illi autem hoc nomine se cohonestari gloriantur , incorruptam hoc Ioco esse S immacuIalam Uersionem . Enim vero, num sunt haeretici in
hebraeorum dialectis peritiores Hieronymo, qui particulam me reddidit enim λ Num doctiores Rab. Samuele Ben-Nahaman , qui legit, Erat enim irae Melebisedech sacrificans panem ct vinum , notans vim participii eadem observatione, quam in Maldonato tanquam a Papia Ar confictam risiu Novatores excipiunt 3 Num Rabbinis Ben-Iahir, SIohai tradent hebraeae grammatices praeceptiones Θ Eccur non eradunt ex priori Volumine Bibliorum Waltoni pag. sq. interpretationem textus Samaritici, Protalis panem viuum . Ruia ipse erat Deerdor Deo ouissimo λ Negainus ergo particulam Ue non recte reddi per
Enim ς quemadmodum Genesis xx. I. ea verba , Et habet virum, Gen. xxx. et . Et benedixerit mihi Deus, Isaiae Lx i v. s. Ecce tu iratus es , ct peeeavimus, recte verti, Habet enim virum : aeuia benedixerit mihi: stuoniam peeeavimur, nemo unus haereticorum negabit. Gratis etiam dato legendum esse , Et erat Deerdos Deo altissimo ς petimus, quare commemorata oblatione panis vini, Sacerdotalis muneris fiat mentio . Non quidem ad commonstrandam tantummodo Melchisedech dignitatem, nam ita Sacerdotii character cum Regia dignitate iungendus erat , legendumque , Melchisedeeb Rex Salem , ct sacerdos Deo excelso : non ad innuendum , cur Melchisedech benedixerit Abramo et sic enim Sacerdotii nota ponenda erat in illo periodi commate , Et benedixit ei, nonuungenda praecedenti, Exire fecit panem Er viuum , ct ipse Deerdos Deo exeelso et post quae verba tam Hebrai
gus mdca, quam inhelos habet soph posueb, periodi membra dise
352쪽
Liber Vicesimus septimus. Cap. VIII. 3 3
pescens . Sive itaque accietatur particula δε pro causali Esim, sive pro copulativa D, stat immobilis Romanensium Theologorum interpretastio . Vocabulum autem Coen reserendum ad Abram , neque haeretici dicunt, nisi obtusioris ingenii, &crassioris Minervae: quippe violenta hac interpretatione admissa, sequeretur ea , quae postea denoc sacerdote narrantur , esse Abramo , non Melchisedecho adscria henda . Atque ita Abramus benedixisset Melchisedecho , ct ab ipso excepisset decimas, non ε contra: quod repugnat Paulinae ad IJe-hraeos epistolae, libroque Genestos . Postrema objectio est cassa nuce deterior, in I quippe nonnisi perraro denotat virum principem, neque sine aperta causa debemus propriam significationem abjicereia: ideoque omnes hoc loco suc=um miniserum intelligunt, . sancti Patres, Judaei , Catholici, haereticorum quoque praecipui, Munsterus , Drusus, Tremellius, Iunius, Piscator. Deinde Melchisedec non tum appellatur sacerdos, verum etiam Deerdos Dei altissimi; quis autem
princeps summi Dei fingi potest 2 Tandem dignitas viri principis expressa satis fuerat praemisus verbis , Rex Salem. Non ergo Melchisedech appellatus est Deerdos, ut filii David, hoc dignati nomine, quia primi erant ad manus Regis, I. Paralip. xvi M. i . ideoque in
Graeca versione II. Regum VI II. non Sacerdotes appellantur, sed
δὲ λάρνω, aulae principes et S hebraice dicuntur α an IIacerdotes, spectata ampliori significatione verbi ira , ides , , miniserare . Praecedens igitur haereticorum objeetio sic a nobis sit resutata . Insuner opponunt Apostolum ad Hebraeos omnes Sacerdotii Christi Garaeteres in Melchisedecho pinsignatos enumerare, ct Christi Sacerdotium praeferre Levitico, ex quo illud maneat in aeternum , ex quo Melchisedecho decimas dederit Ahraham patriaccha , ex quo ille huic benedixerit, ex quo denique illius sacerdotalis unctio laeta non fuerit secundum legem mandati carnalis . inter quae penitus praeter mittit panis vinique oblationem . Istam ergo ad Sacerdotium Melchisedechi spectasse perperam autumant Pontificii. Addunt haeretici nos in Mensa Dominica ideo sacrificium adstruere , quoniam panis & vini immutationem in Christi corpus S sanguinem profitemur, priscis duntaxat manentibus Deeiebus , percipientes nullum sacrificium dari absque oblatae rei mutatione . At nullam in oblatione facta a Melchisedeco rerum oblatarum immutationem inveniemus: ideoque non habet oblatio ista rationem sacrificii; idque animadvertens Apostolus , oblationem ipsam alto praeteriit silentio. Immo istiusmodi oblatio nequit dissicernere sacrificium Melchisedecianum ab Aaronico, quoniam& filii Aaron panem vinumque offerebant. Frustra itaque Romanen. ses opinantur in praefata oblatione Iatere mysteria . Respondemus ipsum Apostoli scopum, cui exponendo tota haereticorum machinatio incumbit ut voritatem labefactare pertentent, 2o. V. X x faci-Diuitiaco by Cooste
353쪽
34s De Τheologicis Disciplinis
sicile priorem argumentationem elidere, quamquam eum solo nit, tur Pauli silentio , nihil habet , juxta Dialecticos , firmitudinis. Studet itaque Apostolus hebraeorum animos a sacrificiis Aaronicis, quae magno adhuc habebant in pretio , novi sacerdotii excellentiamcx lupo Melchisedeci exponens , penitus removere . Profecto in Melchisedech praefigurata est sacerdotii Christi excellentia in perpetua duratione, in decimatione Levitarum , ct in unctione spirituali ac virtute indissolubilis vitae: & praesignatus est ordo, ritusque sacerdotii in similitudine rerum oblatarum , videlicet panis & vini. Cum . ergo non agat Paulus de Sacerdotii ordine , sed tantum de praeMeLDUtis, commemorat cetera, quibus Melchisedech gessit typum , ct figuram Christi, eiusque sacerdotii dignitatem expressit; praeteriitque silentio similitudinem rei oblatae, in qua proprie situs est sacerdotii a itus &ordo: eo vel maxime, quod haec oblatio, c si tantum
panis vinumque spectetur , non videatur praestantior vivorum animalium mactatione, & ipsi Levitae quandoque panes ac libamina Obtulerint. Hac de causa Apostolus ejusnodi oblationem praetermisit: praemonens tamen alia in Melchisedecho latere mysteria , quae captum ipsorum Iudaeorum adhuc cruentis victimis addictorum superabant, idest , Corporis, & sanguinis Domini sub speciebus panis vinique praesentiam e quare cap. V. II. ait: De quo uobis grandis sermo,
ct ininterpretabilis ad dicendum ; quoniam imbecillas facii estis ad audievdum: & versu proximo, Facti estis, quibus lane opus sit, non solido cibo. Quod sequitur breviter expeditur; panis enim immutari poterat in sacrificio Melchisedech codilone facta in clibano, ut Le-Vitici ii. 4. Vinum pariter conspersione, veletasione, vel ratione alia ritus Melchisedec propria. Proximo quoque argumento haec brevissime retulerim i Differt in oblatione panis , ct vini sacerdotium Melchisedec a Leviticor quia ille in pane tantum ac vino sacrificium obtulit, non in caesis hostiis, hircisque mactatis; at Levitae sacrificarunt potissimum animalia , eaque immolarunt una eum libationibus , ut liquet ex cap. xx I x. Exoili, ct xxvi ii. Numerorum e ideo que in sacrificio Aaronim oblatio panis S vini non fuit sola , non
Tandem hoc haeretici asserunt: Si a similitudine rei oblatae desumendus sit ordo sacerdotii, Christus sacerdos secundum ordinem Aaron non secundum ordinem Melebiberieb dicendus erit. Praecipuum enim sacrificium Christi, imo unicum, fuit sacrificium cruen tum crucis : at cruenta sacrificia nunquam Melchisedech fertur immo lasse, quemadmodum praestiterunt Levitae . Verum hoc ipso argumento in haereticos invehimur: quippe , etiamsi sacrificium cruentum Christi praesignatum fuerit in villima-xum mactatione; quoniam non eadem est res oblata super altare Le
354쪽
Liber Vicesimus septimus. Cap. VIII. 3 7
vitarum , ct in ara crucis, neque spectata rei oblatae substantia, ne que specie ac similitudine , nequit appellari Christus sacerdos secun dum ordinem Aaron . Igitur etiamsi praefiguratus fuerit in Melchisedech oh rationes complures e nisi obtulit sacrificium simile in re oblata saerificio Melchisedechi, appellari non potest Deerdos seeundum ordinem Melchisedeeb . Quare abunde objectioni satisfactum est in priori thesis demonstratione. Non diffleor tamen plura obstare , ne Christus dicatur sacerdos secundum ordinem Aaron, praesertim quod non fuerit ex tribu Levi , quod institutus non fuerit sacerdos secundum mandatum legis , quod sacrificium crucis non fuerit typus suturorum , sed antitypus veterum , quod semel fuerit oblatum omnemque consummaverit eXpiationem . Ob quam rem non abiiciendum . sacrificium Missae quotidie oblatum in passionis Christi memoriam , ipsiusque applicationem , alibi demonstrabimus. Addimus responsionem S. Τhon . q. XXI I. art. 6. ad a. etiam participationem facrificii Crucis ejusque effectuum , in quo praecipue attenditur excellentia Sacerdotii cirim , expressius su isse praefiguratam in Sacerdotio Melchisedech; etiamsi obIatio Crucis cum effusione sanguinis magis fuerit expressa in sacerdotio Levitico: propterea quod panis S vinum significant Ecclesiae, ejusqne membrorum unitatem , ut inquit S. P. Augustinus in Psalm. cxLvi i. num. 23 . & Tradi. XXVI r. in Ioan. num. IS.
di habetur in cap. I aia passus, de Consecrat. dist. 2.
Nullo modo propugnari potest sentcntia eorum , qui Christum sacerdotem Leviticum dixerunt ex Pseudoli istoria , quam narrat Suidas Tom. I. pag. 3229. Iesum in sacerdotum numerum, cum adhuc esset adolescens, cooptatum , & repugnantes sacerdotes aliquos, eo quod genus duceret ex tribu Iuda, acquievisse ubi compertum fuit genus ejus fuisse mixtum . Fabulosa enim historia illa est, meritoque ab omnibus resutata , cum constet Dominum Iesum fuisse ex semine David, atque ex tribu Iuda ; quod evidentissime insertur ex Psalmo
Apocalypsi xxi i. i6. Manifestium quoque est sacerdotes in veteri lege fuisse ex sela tribu Levi, nulla semineae lineae ratione habita . Vide
EXOdi XXIX. 9. 44. I evit. VIII. 2. II. Paralip. vi II. I . S ad He braeOS UII. I . His non repugnat quod habetur Lucae iv. 16. Iesum
in die sabbati legisse in Synagoga , ct explieasse Isaiam Prophetam raut quod fecerit de Templo ementes & vendentes , Mati. XXI. I 2., S Ioan . II. I . Legere enim in Synagoga , Sc habere sermonem exhortationis ad plebem , non erat munus tantummodo sacerdotum s
355쪽
3 8 De Τheologicis Disciplinis
Augustinus scribit lib. r. de Peccat. Meritis cap. xxv I. nuni. s4. Christum lectoris etiam functum ossisio in S=naeogo, nullius sacri minis irrinnuit ordinem ς maxime quod ibidem ait Lucas traditum illi librum,& ab ipsb redditum factis ministris : Et eumpneuisset librum, reddidit
ministro. Fjecit vero e templo vendentes Sc ementes permotus Zelo domus Dei, divinaque praeditus potestate, non ex aeditui ossicio;
ideoque Iudaei dicebant, DuoViaeuum ostendis nobis , quia haee faeis ZFalsum praeterea est a Da vide duos prodiisse stipites, regium unum per Salomonem , sacerdotalem alium per Nathan; quorum unum describat Matthaeus, Lucas alterum. Propugnant hanc opinionem Torniellus ad annum M. Os i. num. is.& i 6. quia Nathan suit filius Davidis non natura, sed adoptione, atque sacerdos , ut liqueteX II. Regum cap. viri. genitus enim fuerat ab Uria Bethsabee marito de Tribu I.evi. Addit hanc cile S. P. Augustini mentem quael . 6 i. ex LXX xui. ubi ait Nathan progenitorem Iosephi, c de quo Lucas ) suis se Nathan prophetam , esus eorreptione David pereati abolitionem poeuitendo impetravit. Similia tradit S. P. lib. ii. de Consensu Evang. cap. I. Alii etiam Patres , Ambrosius praesertim in Lucam , Hilarius can. I. in Matth. & Gregorius Nagianaenus in Carmine de Christi Genealogia eumdem ex utraque tribu progenitum asserunt. ACcedit in hujus sententiae confirmationem , quod Maria cognata erat Elisabeth filiabus e aron , ex Lucae i. s. cumque Iege Numerorum XX κUl. 74 cunctae feminae nubere possent tantum suae tribus hominibus , insertur
Mariam Virginem S Elisabetham fuisse de eadem cognatione ac tribu , idest, Levi. Haec tamen sententia deprehenditur falsa ex dictis pag. Ioa. &ct seq. neque firmo ullo momento fulcitur . Enimvero Nathan , per quem Lucas texit Salvatoris genealogiam, fuit filius Davidis generatione , non adoptione , ut Liquet ex I. Regum cap. V. I . & I. Parat i p. cap. III. s. licet procreatus ex Bethsabee u Xore Uriae . Imo,
tiamsi fuisset a Davide adoptatus, non diceretur de tribu Levi: falso enim supponitur Uriam virum Bethsabee ad hanc pertinuisse tribum, cum suerit Hethaeus genere; a. Regum XI. I. Ionge diversae cognationis ab Uria Pontifice, de quo IV. Reg. xν i. I 6. Hethaei quippe terram promissionis circa Hebron incolebant, quae regio cesserat tribui Iuda. Quo autem sensu filii David ii. Regum vi II. appellati sunt sacerdotes, paullo supra explicavi. Flaccescit igitur ex hoc. capite. Tornielli opinatio. Nulla etiam firmitatem habet in auctoritate Augustini, qui lib. t r. Retract. cap. 7. Sc 36. priorem sententiam deposui distinguens Nathan filium David a Nathan propheta , nullamque ado Ptionem agnostens in Eli patre, secundam Lucam, Sponsi virginis , nisi iuxta legem Deuteronomii xxν. s. ut diximus disputantes de
Christi genealogia. Alii vero Patres athbarum Dibuum, Regiae R
356쪽
Liber Vicesimus septimus. Cap. VIII. 34s
Levitim permixtionem agnoscunt ratione connubiorum ἰ quod scilIcet Sacaerdotes in uxores acciperent cliam filias Iuda , ct vicissim viri Iuda sicipenumero filias Aaron e nam liquet ex Iuda ortum Dominum Iesum , & ex hac Tribu neminem eon numeratum inter Levitas . Legitote Epistolae ad Hebraeos caput v I I. Haec, quae de Levitarum conis nubiis dixi, diluunt objectionem postremam: Maria enim potuit esse cognata Elisabeth , tametsi haec esset de Hisbur Aaron, ex qua tribusuit etiam virginis mater , aut Avia r quamquam Ambrosius lib. i ii. in Lucam num. s. tradat Eligaheth suisse de tribu da , S hac ratione cognatam minarae . Nec repugnat assertioni nostrae allata lex Numerorum , quae spectat tantum ad filias paternorum bonorum haeredes. id probatur prim , ex praecedenti cap. XXVI I. 3. ejusdem libri Numerorum, ubi haec lex dicitur super filias Salphaad a Domino promulgata : quarum filiarum pater non habuit mares filios. Deinde P. XXXV I. 8. exprimitur finis ejusdem legis, idest, Ut haereditas permaneaι in familiis; quo fine eessante, cessat lex ipsa . Constat praeterea Davidem uxorem duxisse Michol filiam Saul ex Tribu Benjamin, Booz Ruth Moabitidum , & e contra Ioiadam Sacerdotem Iosiabeth sororem regis Ochoziae. Vide lib. i. Regum XVIII. 27. Ruth IV. Io. & II. Paralip. xxii. Ir. Tandem ubi Vulgata nostra Num. Nxxv I. legit, Et eun Leseminae , extat in hebraico Codice , ria', 'in, 'r' , Et omnis fitia haereditans Mereditatem : Graecus Lxx Κω πασα Θυσυρ hχπω - κλαρωομίαν , Et omnis filia vindieans sibi baereditatem: ac similiter Onkeios , Samaritanus, Arabicus in Poly- otiis Wall. Tom. II. pag. io. Nec tamen id succensendum Vulgatae, cum haec praecitatis verbis , Ut haereditas permaneat in familiis , eumdem sensium absque ulla ambiguitate praeseserat.
De aliis titulit, qui Salvatori nostro eonveaiuos
αεMADMODUM in Melchisedeeo praenuntiatum fuerat Christi Sa-
erdotium, ita in Davide, qui reprobato Saule constitutus fuit Rex Israel, praefiguratum novum Christi regnum , scite docet in duodecimo libro contra Faustum cap. 33. S. P. Augustinus . Ita que post Christi Sacerdotium , de Regno disserendum nobis est, brevi tamen , Cum plura de hoc argumento dicta sint lib. xx. eap. I 6. Prop. Α- S s. Regem itaque esse Dominum nostrum Iesum Christum , extra omnem dubitationem positum est, commonstrantque textus di Uinarum scripturarum loeupletissimi. Legitur enim Ps. Ir. 6. Hs autem
357쪽
3so De Τheologicis Disciplinis
Dabo t7bi gentes haereditatem tuam . Ps. xxx I. 8. Et domisabisur mari usque ad mare . Zach. xi. 9. Eere Rex tuas venis tibi justus o Salvator. Lucae i. 3 2. Regnabis in domo Iacob in aetersum . Idem . testati sunt prosecti ex Oriente Magi, S percontantes Mat. II. a. states, qui natus es rex Pudaeorum Z Idem incruit Salvator ipse respondens Pilato illum interroganti xv iri. I . an rex esset, Tu dieis, quia Rex sum ego. Idem confirmat caussa mortis ejus inscripta eruci, Mat.
xvi s. 37. His es Pesus rex Iedaorum . De hoc itaque nulla est inter Theologos controversia.
Fatentur quoque omnes Christum spirituale regnum habero, ac temporale, si hahuit, intentum sublimiori operae Redemptionis noluisse exercere: non enim rex suit ad exigendum tributum , vel exemeitum ferro armandum , hostesque visibiliter debellandor, sed rex Israel es, quod mentes retat, quod in aeteruam eonfulat, quod in re gπum calorum eredentes, amantesque perdueat; inquit S. P. Tract. m. In Ioan . num. 4. At temporale re num Christo complures denegant, aut, si dominium aliquod ei tribuunt in Reges terrae , nonnisi illud indirectum putant, & quatcnus ad finem supernaturalem Conducit , ipsus scilicet regni spiritualis consecutionem . Negant vero Οmnimode temporale Christi rcgnum Magde burgenses, Molinaeus , Ian-dunus , Marsilius Patavinus, aliique apud Capi succum controversia Aix. necnon LIIerminier tom. I. P.392. Tournely q. XI 1. Pag. 394. Iuen in dissert. vi. q. 9. Indirecte tantum regiam dignitatem Christo in temporalibus tribuunt Bannesus , Sotus, Bellarminus , aliique. Norum argumenta sunt partim e Scripturis , partim ex Patribus, partim ex ratione dcprompta. Enimvero ex Scripturis liquet regnum
Christi esse spirituale S aeternum; dominium autem temporale ipsum Christum abiecisse , dum descriptus est inter Augusti subditos , Lucae II. i. dum noluit arbiter sedere inter fratres litigantes , Lucae xl l .i . dum fugit in montem ne raperetur ad thronum , Ioan. VI. 1s.
dum Pilato consessus est, regnum situm non esse de hoc mundo Ioan. xum. 36. Deinde ex Patrihus idem videtur evinci, scribente Ambroso lib. I. in Lucam , Regnum ejus non erat in Mosaeculo , supra fa-
calum erat: Hieronymo in cap. 22. Ierem. Rexuum ejus non erat
terrenum, sed perpetuum atque eaeleste et Augustino Tract. cxν. in . Ioannem num. 3. Neque rexem talem se esse fatetur , efas regnum putetur esse de hoe maudo; Sc lib. xvi i. de Civ. Dei cap. 7. asserente regnare Christum, non earnaliter, sed Diritualiter: Magno demum Gregorio hom. vr ii. in Evangelia , Leuasi in alieno nascebatur. His accedit multiplex ratio: ae prima , quoniam regia dignitas ad redemptionis finem erat omnino supervacanea : altera, quod Nicolaus III. cap. Exiit, definivit Christum verho & exemplo docuisse religiosam pauperistem, quae dominio caret omni: postrema ac praecipuMDiuiligod by Gorale
358쪽
Liber Vicesimus septimus. Cap. IX. Isr
pua ς quia non erat Rex Iudaeorum , neque gentium ceterarum ζ eum talis non fuerit haereditaria successione, neque cleotione populi, neque iure belli, neque dono Patris, a quo Filio concessum suit regnum duntaxat spirituale. Afferimus nihilominus, Dominum Iesum Christum , quantum
ad potestatem , ct jus regni spem i, suisse tam spiritualis, quam tem
poralis regni plenissima praeditum auctoritate, etiamsi hanc exercere noluerit, eamque sinat saecularibus prineipibus demandari; quemadmodum corporalia ossicia spiritualis anima committit ministerio membrorum , prout explicavi laudato libro vicesimo . Et revera se tanquam regem a Glvendo censu immunem declaravit, Mat. XVI l. 24. omnemque potestatem sibi a Patre traditam assirmavit, fusilem Matth. cap. ult. 18. quae tam universaliter enuntiata, frustra ad selum spirituale regimen coarctantur. Hujus autom generis plura in Scripturiti occurrunt, ut Ps viri. . Omuia subhei ii sub pedibus ejus: Aet. N. 35. Hic est omniam Dominus: Apoc. i. s. Princeps regum terra, S XIX. I 6. Rex regum, Dominus domiuantium. Imo, ut alibi ostendimus, ex ipsumet conditione regni Ipiritualis consequitur potestas in temporalia; quoniam ille, ad quem pertinet finis , debet etiam disponere de iis, quae sunt ad finem : unde ajebat Bonifacius Papa in Extra Uaganti, Unam sanctam . oportet gladium esse sub gladio , ct potestatem temporalemspiritualisubjici potesati. Ex quo itaque Christo spirituale competat regnum , ei omnis potestas etiam temporalis subjici debet: quae cum sit a Deo, ex Apostolo ad Rom. XI II. I. debet esse ordinata, atque ad spirituaIc regnum referri, tanquam medium ad finem. Quapropter & Christus se regem orbis terrarum ostendit excipiendo gentium munera, regiamque urbem ingrediendo tanquam rex Israel, universo populo plaudente . Sed vide quae diximus citato cap. xx. necnon Augustinum Triumphum de potest. Papae,
ct Petrum de Aragon a. a. q. 6 . art. r. ne commemorem eXterOSA
Roffensem , Almaynum, Cardinalem de Lugo, aliosque apud Capi succum. Corrunt verb argumenta quaeque in contrarium , si animad ertatur unde regia potestas Christi sit derivata , ct cur noluerit in terris degens illam immediate exercere. Verissimum est ergo , quod nor est Christus totius orbis monarcha jure mccessionis haereditari N , cum sit ex semine ac posteritate Dawidis, nullum jus habentis in regna exterorum: imo nec videtur ratione carnalis generationis habuisse ius in regnum Iudaeorum; cum virgo Maria esset quidem ex gener
Davidis, sed non illius familiae . in qua seeptrum erat, absque regni successione a Iechonia ad Christum usque productae; quamquam QN hoc capite, Sc praesertim ex quo Messias esset, propugnari possit ju ad scentrum Iudaeorum ipsi Messiae repromisium . Neque Christus re giam Diuili od by Corale
359쪽
giam dignitatem obtinuit electione populorum ; quippe ntinquam ei
popuIus universus , tanquam regi acclamavit, semper Pharisaeorum , Scribarumque factione repugnante : & in Praetorio multitudo prot sata est se nullum alium regem habere praeter Caesarem e ac multominus jus sceptri acquisivit vi armorum , ae potestate terrena . Cum itaque natura humana ad tam arctam cum Deo Verbo unionem aia sumpta est, ut fieret eadem cum ipso persona; factus est Christus filius Dei naturalis, omnium Dominus, eique universa in caelo, &in terra subjecta sunt, quocunque titulo servitutis, ac dependentiae. Neque dicas tantam ei dignitatem non convenire, in quantum homo
est: nam in quantum homo, si est naturalis Dei filius, eademque cum Deo Verbo persona, debet habere abΕlutam plenissimamque potestatem ; ideoque praecitato cap. xi X. Apocalypsis speciosus ille titulus, Rex regum ct Dominus dominantium, dicitur scriptus, in oetesimento ct in femore, quae sunt hominis notae . Cumque Christus hinc omnem habeat potestatem ac principatum , & pro humani generis redemptione seipsum exinanierit formam servi aeeipiens , ut nos ad caeleste regnum eveheret; recte ait regnum suum non esse de hoe mundo, quia neque istud obtinuit generatione earnali, neque in . isto vim armorum S insignia principatus ostentat, neque ab istius administratione terrenos homines suo fungentes munere arcet.
Ad argumenta itaque ex Scripturis petita recti alibi responsum est in Christo fuisse dignitatem regiam quantum ad potestatem, non
quantum ad potestatis exercitationem, ut etiam inquit 3.P. q.s9. art.4. S. Thomas : noluisse autem hanc potestatem in omnibus exercere,
quia divinis intendens humana commisit hominibus; noluisse regni sceptrum a populo accipere , quoniam illud habet divinitus ς atque
regnum suum non esse de hoe mundo, quoniam neque a mundo regiam auctoritatem nactus est , neque hanc in mundo exercuit armorum violentia, subditorum censu , ac terrenae majestatis ostentatione.
Eadem responsio adhibenda est testimoniis Patrum asserentium Christi
regnum esse spirituale ac aeternum , spectata regiae potestatis origine, neglecto rerum temporalium regimine, & considerato beatitudinis fine. Diluuntur eodem pacto argumenta a ratione: etenim ad T dcmptionis opus perficiendum congruebat non exerrere regiam pote statem ; Sc maius erat meritum Christi regis ornari spinea Corona , quam diademate: major gloria adorari in cruce, quam in throno et major virtus domare orbem doctrina , quam armis. Vcrbo pariterct exemplo commendavit religiosi in paupertatem reclinatus in prae
sepio , ac derelictus in cruce , abjieiens quicquid sibimet jure poterat vindicare actualis dominatus , regalisve magnificentiae, quamVis esset Rex regum , & Dominus dominantium : quam dignitatem , quianoa poterat resutare quantum ad potestatem attinet, eo quod sit et
360쪽
Liber Vicesimus septimus . Cap. IX. 3 D
Fillo Dei inseparabilis , noluit in temporalibus immediate exercere parvipendens quicquid potest ceterorum hominum allicere cupiditatem , idest , temporalium bonorum administrationem , copiam , dominiumque omne ex iure sanguinis , cognationis, & haereditatis exortum . Atque ad rationem postremam , ex dictis liquet regiam Christi dignitatem prosectam ex opsstica unione , ex regni spiritualis in temporale dirigendum auctoritate , ex dono etiam Patris , quatenus natura humana nullis praecedentibus meritis praedestinata fuit , ut e Gset cum Filio Dei, qui est princeps regum , per quem reges regnant, S cui subjecta sunt omnia, una eademque Persona . Ex quo Christus , etiam spectata natura humana prout in persona Verbi subsistit , omnem habeat potestatem in caelo, & in terra , consequitur esse Caput hominum & Angelorum : ut affrinat Apostolus scribens ad Ephes. i. Et tuam dedit eaput super omnem Ecelesiam , etiam ongelarum, ut inquit in hunc locum Hieronymus , ct S. P. Aug. Conc. g. in Psalm. XXXV . n. . Quod ut melius percipiatur, tria ad rationem Capitis requiri communis sententia est, praeeminentiam . unionem cum membris , & vitalem , ut inquiunt, influxum. Atque de praeeminentia nullum oriri potest dubium , scribente ibidem Apostolo Christum constitutum a Patre supra ownem principatum , ct po resarem , ct virtutem, dominationem , est omue Nomen , quod nomiΠσων non solum in hoe saeculo , sed etiam in futuro . Similiter de unione capitis membrorumque nullam arbitror instituendam quaestionem, cum etiam Angeli ad caelestem Ierusalem pertineant, cum qua Ecclesia militans vinculo caritatis est conjuncta , & ad hoc divinum Uerhum
earnem assumpserit, ut numero civium suorum non fraudaretur superna civitas. Quare S. Pater laudato sermone g. in Psalmum XXXVI. exponens verba Apostoli I. ad Corinth. x Il. 27. Hor autem estis eorpus
Christi, membra de membro, inquit: Caput nostrum ori itis est; eorpus eapitis illius nos sumus. Numquid soli nos, ct non etiam illi qui fuerunt ante nos Z Οmπes qui ab initio Deusi fuerunt jssi, eaput
Christum habent. Illum enim venturum esse erediderunt, quem nos
venisse jam eresimus; re tu ejus fide ct ipsi fanatisunt, in e us 9
nos : ut estiet ct i e totius Caput civitatis Pervolem , omnibus eonua meratis fidelibus ab initio assue in finem, adjunctis etiam legisxibur Er exereitibus e velorum , ut fiat illa una eivitas sub uno rege , o una quaedam provincia sub uno imperatore, felix in perpetua pace ct Iaute, laudans Deum sine fine.
Ouantum vero spectat ad gratiarum influxum, ex hac eadem auctoritate constat esse Christum caput praedestinatorum omnium hominum , necnon fidelium etiam reproborum , qui fidem , gratiamque
Christi participant; quamquam hi sint corporis Christi membra aliquando abscindenda , non defectu capitis, sed membrorum ipsorum