장음표시 사용
411쪽
peccatorum nostrorum poenas luit: ut ostendimus cap. 2. prop.4. ideo que, etsi portare sit idem alicubi, atque auferre , dum agitur de Redemptione importat quoque supplicium peccato debitum , praesertim eum Salvator non solum dicatur portasse peccata, verum etiam ea sustulisse in eorpore suo super lignum, crucemque latronum . De cap. Vs i I. Mat. plura nuper citata propositione . Quod vero attinet ad hircum emissarium , respondent quidam fuisse typum Christi, nec de typo ad antitypum valere comparationem. At in primis eodem cap. XUI. Levit. asseritur alium hircum pro peceato populi fuisse mactatum et qui cum pariter fuerit Christi typus, commonstrat hunc proprio sanguine scelera nostra expiasse. Quomodo autem mactatione hostiarum peccata olim eXpiarentur , di tum cap. II. Prop. s. Deinde hircum quoque deportatum in solitudinem , si Hebraeis interia pretibus habenda est fides, e sublimi loco praecipitatus dabatur neci, aut saltim illa in solitarium locum abactio ei mortem ex ferarum laniatihus minabatur . Sed detur hircum emissarium non fuisse in praecipitium actum, .atque discerptum: cum omnia vetera sacrificia fuerint typus Christi, in re significata hircus mactatus non est spectandus tanquam aliquid ab hirco ablegat itio di Versum. Alloquemur ita que Socinum verbis, quibus Cyrillus Alex. lib. I x. p. Ioi urget Iulianum: Cerne ergo , eerne 'sterium etiam in eapris duobus recte adumbratum . Caper enim , sue bireus pro peeeatis facerdotis est populi mactabatur ex praefleripto letis . Ut euim ait mias propheta romnes 'ut oves erravimus, ct Domiuas tradidit eum pro peceatis nostris. Duo siquidem biret assumuntur, που tauquam duo Gristi sint, aut duo juxta nonnullos filii, sed potius, quos oportebat eumdem
immolari pro nobis, ct mori quidem fecundum earuem, vivere autemseeundum Diritum . Facit etiam ad rem nostram , quod Sacerdos imprecabatur capiti hirci emissarii, ut quicquid malorum venturum crat super filios Israel, caderet super hircum , cui etiam tradunt ligatas ad caput schedas peccatis inscriptas . Verum de his Ioan. Lorinus in Levit. pag. soI. Tertullianus de hirco emissario lib. I. adv. Narcionem inquit: Oreumdatus eoeeino , maledictus, ct eo putatus, ct convulsus , ct eo unitur a populo extra eivitatem abjiciebatur in perdiIionem, manifestis notatus insignibus Dominiea passo-uis. Depromptus ex Lament. Ieremiae locus demonstrat quomodo portare peecata aliquando idem sit ac propter pereata puniri: atque hoc sensu Christum portasse peccata nostra , ut pro illis subiret moristem , nos assirmamus. Quare hinc revincitur Socinus contendens quod portare peccata sit illa auferre , non perferre : quod ipsemet in multis Scripturae locis significari faictur cap. ai. suarum Praelectionum . Christus vero non solum peccata pertulit, sed etiam pro no his satisfaciens illa delevit, quia pro nobis vulneratus est, ct DOS Diuitigod by Corale
412쪽
Liber Vicesimus octavus. Cap. V. o s
eius livore sanati sumus, atque factus pro nobis maledictum nos redemit de maledicto. Sed perlege laudatam IV. propositionem.
Rursus Sociniani objiciunt: Dum Christus dicitur pro uobis moris. tuus , sensus est morte sua nobis beneficium maximum contulisse contestans suam erga nOS Caritatem, ac Patris misericordiam promittens ; nulloautem pacto insertur loco nostri fuisse mactatum . I. Quia particula GHρ, pro , significat occasionem, causamque finalem , non autem persbaae substitutionem. II. Ioannis l. cap. m. I 6. legitur nos debere pro fratribus auimar ροπere , exemplum sectantes Chrini, qui pro uobis postit animam suam. At nos fratribus utilitatem afferre possumus, non satisfacere pro iisdem. III. Dicitur Christus
pro uobis mortuus , quatenus nos exemplo suo in sempiternam Mitam transtulit, & in ejus nomine baptizamur; ut colligitur ex s. ad Corinth. i ris. Nunquid Paulus eruefixus est pro vobis aut in nomine Pauli baptizati est; λ IV. Idem Apostolus ad Heb. H. 9. inquit Christum gratia Dei pro omnibus gustasse mortem . Ideo dicitur ergo mortuus pro nobis , quia declaravit nos gratiam , maximumque beneficium fuisse assectitos . V. Ioan. X. II. se comparat Iesus Pastori , qui animam suam dat pro ovibus suis. Pastor autem se propter o es servandas periculo exponit, sed nullam illis moriens assert libertatem : imo si moriatur, quomodo servantur ores UI. Frangens apud Lucam panem Eucharisticum cap. XX O. I9. ait Christus: Hoe eseorpus meum, quod pro vobis datur; nec tamen in Coena pro homine redimendo fuit immolatus . VII. Dum quis pro redimendo capti osubstituitur, Ioco illius captivus permanet. Si ergo Christus moris tuus pro nobis esset, ut nos redimeret, loco nostri mansisset captivus . Itaque dum Christus dicitur pro nobis mortuas, particula pro finalem tantum causam importat, non personae substitutionem . Resp. refelli haec inania sophisnata prop. I. capit. a. ubi ostendimus quod licet particula ύω ρ aliquando significet tantummodo utilitatem aliquam, in redemptionis negocio denotat substitutionem, cum Christus sit mortuus pro impiis , ut ipsi eriperentur a perditione . Ostendimus ibidem haberi etiam in Scripturis particulam aliam rἰ, quae adversariorum consessione demonstrat permutationem . Ad primum ego respondemus nusquam de fidelibus legi quod debeant pro fratribus animam ponere , ut eos solvant a maledicto , ut illi reconcilientur Deo, ut eruantur a damnatione Adae ; quemadmodum de Redemptore nostro id assirmatur. Ioannes itaque exemplo Christi nos ad caritatem hortatur , ex quo simul empti us, ct usum sit pretiam omulum
nostrum , ut S. Pater demonstrat Trast. vi. in cit. Epistol. num. I 2. At non possumus in ponendo animam pro fratribus Christo esse pares et
ille euis potestatem habuis ponendi animam suam, oe' iterum jumendi
413쪽
eam ς ποι autem nee quantam volumas vivimus , ct inrimur etiamsi solumas : ille moriem mox is se occidit mortem; nor in ejus morte liberamur a morte: illius earo non vidis eorruptisuem; nostra post eorrup-oionem in fine Deali per illum induet incorruptionem e iue ' bis non indiguit ut nos salvos faeeret; orsine illo nibu possumus fuerer ille
se uobis palmitibus praebuit vitem; ποι habere praeter tuum nos νο- mus vitam. Postremo et Uratres pro fratribus moriantur, tamen in fraternorum pereatorum remissionem nauius sanguis Martris funditis ; quod feeit ille pro nobis. Haec idem Aiig. Tract. in Dan. Lxxxij. n. a. Ex quibus verbis apparet quantum in mnendo pro aliis animam Christus a nobis differat. At quod sequitur in Socinum retorquetur ;nam Paulus Corinthios hortatur ad unitatem spiritus , S ad vitandasthismata ex quo solus Christus pro nobissit crucifixur, ejusque virtute ac merito consecuti simus in baptismo remissionem peccatorum . .
Eo itaque pacto , quo Christus pro nobis est mortuus , nemo mori potest pro fratribus: sed ille fudit sanguinem ob redemptionem, alii
ad exemplum , S communionem caritatis. Quod sequitur ex cap. a. ad Hebraeos demonstrat Christum gustasse mortem, non necessitate ductum , sed caritate, ac redemptionis nostrae caussa ; ut legitur quoque ad Rom. v. 8. ad Titum ill . . aliisque in locis . Est autem in Graeco : ἔπια χα eri dis, S Vocula ἴσως modum , non finalem causam
significat; unde legit Syrus, Per gratiam suam , S Arabs, Ex Dei
gratia, idest, per humanitatem, beneficentiam, ---πί- . Vide BihI. Reg. N. Test. pag. 442. & Valton. Ad proximum aeque Deilis est responsio: quippe Soσur Pastor ut oves redimeret , dedit animam suam ἔ S ne iterum lupi gregem discerperent, ne gloriarentur Iudaei quasi praevaluerint, surrexit a mortuis; quamobrem e vestigio addit, Ego pono animam meam , ut iterum famam eam. Ex quo etiam Christus dicatur antonomastice Bonus Pastor, insertur ne
minem in ponendo pro ovibus animam suam esse illi simillimum . . At legendus Augustinus Tract. XLV M. in Dan. num. 3. & i o. Ouod additur ex Luc. x xli. de Pane Eucharistico , si ea verba , Luodpro bis datur, conserantur cum Epist. l. ad Corinth. X i. et . ubi tegitur,
Rigod pro vobis tradetur, Se cum iis , quae ibidem apud Lucam habentur versu zo. de sanguine, Oui pro vobis fundetur ; liquet pota habere significationem suturi, ac idem esse, ac pro vobis dabitur in mortem : etsi nos profitentes in consecratione panis verum sacrificium haud negamus significationem praesentis temporis, ut idem sit datur , ac , sertur . Quod si ad hujus loci versiones confugiamus , his Lucae verbis resellitur omnis Socini tergiversatio : legitur quippe in Ara-hiea : aeuod eommutabitur pro vobis : in Aethiopica , aeuod datur
propter vos in redemptiouem : in Syriaca , Euod pro vobis tradetur . En commutatio victimae loco nostri: en expressa redemptio: en su
414쪽
Liber Vicesimus octavus . Cap. V. 4 op
tura in cruce immolatio. Adeas N. Test. Wall. p. 3 8. & Bibl. Max. m. X i V. pag. 2sq. Postremum nihil evincit; nam Christum pro captiuis substitutum ultro fatemur, sed ei non erat in capti Vitate peris manendum , quia Diabolus , qui captivum tenebat humanum genus, Redemptorem nostrum nullius peccati reum poena mortis assiciens deὐictus & eiectus est; ideoque Christus abstulit eius arma, ct spolia distribuit, Luc. X l. 22. elevatus in cruce omnia ad seipsum traxit, ct quos redemit, emptitios fecit, suique juris , ac hujus mundi principem ejecit foras, Dan. XII. 32. S denique a mortuis resurgens , atque in altitudinem caesorum adscendens, ad fidem redigens qui erant sub tyrannide diaboli, captivam duxit captivitatem , PL. LXVII. I9.& ad Ephes i v. 8. Collustrabunt hanc responsianem quae diximus cap.
Praeterea opponunt: Ita per Christi sanguinem reconciliati sumus , ut ille nullatenus fuerit redemptionis nostrae istrum, ac pretium. Ac primo ad Rom. v. I o. legitur: Si enim eum inimisi essemus, reeoπ-eiliati sumus per mortem Hii ejus: multo magis reeoveiliati salvi erimus invita ipsius; ubi magis vitae, quam morti Salvatoris nostra tribuitur salus . Deinde idem Apostolus a. ad Corinth. v. I9. inquit: Deus erat in ciristo mandum retaneinans sibi, non reputans illis δε- ficta 'sorum . Vides quo pacto reconciliati sumus per Christum Sola non imputatione peccati. Addit Paulus: Et posuit is nobis verbum reeoneiliationis . Pro Christo ergo legatione favimur, tanquam Deo exhortante per nos. Itaque hortatione , ministerio verbi, S internuncii completo munere nos Christus reconciliavit Patri. Denique ex eodem Apostolo ad Ephes. 1 v. 32. ut ad Rom. m. 24. gratis, ideoque absque pretio justificamur. Resp. haec omnia suisse abunde refutata cap. a. prop. I. Brevi nunc ad primum dicimus ibidem Apostolum asserere nos esse reconciliatos per mortem filii Has , & in sanguine ipsius . Sanguini itaque S morti reconciliatio nostra praecipue tribuitur, & ideo per vitam salutem consequimur, quia reconciliati sumus Per mortem, . Quod ut aperte percipias , animadverte Apostolum instituere antithesim inter inimicos S reconciliatos , inter mortem & vitam Christi. Verborum itaque illorum sensus obvius , S apertissimus est :Si cum peccatores essemus , redεmpti sumus pretio sanguinis , S reconciliati per mortem : curnam si justi erimus , eo vivente , nunquam morituro, S interpellante pro nobis, reconciliati & amici salutem non assequemur Praeclare Chrysestomus hom. IX. in Paul. p. 93. Vides quantum Aeas bis fundamentum habeat ad adpraeviam faturorum spem et ante fune enim duo quidem erant adsalutem nostramis
i cilia; ct quod peeeatores seinus, ct quo salus per Dowini mor- rem necessaria : quod ipsum minus persuasibile erat, autequam fieret,
415쪽
ae magnam adeo earitatem requirebat, ut fieret; nune autem posteaquam bae evenere, reliqua faciliora sunt. Etenim amisi facti sumus, nee morte amplius opus est, cte. Et S. Pater Aug. lib. xi it . de Τrinit. cap. xv I. num. 2I. Iu vitas alvi, quia per mortem reeoueiliati. Ruis enim dubitet daturum amicis vitam suam, pro qaibus inimisis diala mortem suam Quod sequitur, inepte ad hanc rem detorquetur a Socino : etsi enim reconciliatio fieret per solam non imputationem peccati , ut tonent haeretici plurimi, minime excluderetur Christi redemptio , quoniam ait ibidem Paulus nos reconciliatos esse in oristo, S ad Colost. l. 2 o. per sanxuissem crucis Hur. Ceterum non juvat hiulocus nefarium aliud de justilicatione placitum ς quoniam ApostoluSexplicat reconciliationem ex parte, quae continet abolitionem omn-sae; non excludit gratiam habitualem, per quam reddimur sancti Sc immaculati, ut demonstrat in h. l. illustris Estius, ct nos vidimus lib. xi κ. cap. a. Alterum in Socinianos retorquetur: nam Paulus tri-huit Apostolis ministerium reconciliationis ob praedicationis ossicium , Et munus legati atque oratoris; Christo autem tribuit ipsem reconciliationem , ideoque is non solum praedicatione R exemplo, Uerun etiam solutione pretii, sanguinisque effusione reconciliationis est auctor. Recte ChryQstomus hom.xi. in a. ad Corinth. p.82I. Ob i Veetiam Leebar ε solus, Deus erat mundum sibi reconeinaus in oriaso, hoe est, per cirisum. Ruouiam enim dixerat, Res dedit nobis ministerium retoneiliatiouis , remperamento quodam utitur , perinde aes direreti Non est quod existimetis summam hujus rei auctoritatem speues nos esse , ministri lautum sumus. Deus es qui totum hoe omit, qui per Usigenitum suum terrarum orbem is gratiam recepit. Comprobat hanc expositionem S. P. Aug. serm. cLi i. do Uerbis Apostolinum. Io. ex iis, quae apud Paulum sequuntur, Eum, qui non noverat peccatum , pro nobis peceatum feeit: ubi pereatum signifieare hostiam pro peccato, etiam ibidem tradit S. Doctor r quod nos ostendimus prop. IV. num. a. Scimus contendere Socinum pag. is . de Christo Servatore , peccatum non hostiam significare , sed hominem habitum ut peccatorem . Sed praeterquamquod refellitur ex dictis ibidem . rquid infertur ex interpretatione versutissimi hominis, nisi Christum , ut nos Deo reconciliaret, factum esse peccatum, id est, tanquam peceatorem aliquem poenis obUoxium, ut exponit quoque pag. 639. Oecumenius λ Stat ergo reconciliationem nostram ex morte Christi esse repetendam . Ad ult. dimim est cit. prop. 6. nos justificatos esse
gratis, ct per redemptionem, quae es tu Christo fu, ut gratis ad nostra promerita , non ad exhibitam a Christo satisfactionem debeat
Ad haec Sociniani objectant: Sacrificio Crucis nulla inerat viseXpiandi; legales enim vietimae erant figura passionis Christi, ut serpens
416쪽
Liber Vicesimus octavus. Cap. V. Aos
pens aeneus, de quo Num. XI. 9. At quemadmodum qui respiciebant serpentem illum , eripiebantur a morte; ita qui Christo credunt, non pereunt, sed habent vitam aeternam, ut inquit Ioan. III. Ig. Item arca Noe, mare rubrum, S aqαα, quae fluxerunt de petrata, praefigurabant baptismum ex Apost. I. ad Corinth. X. 6. l. Sc I. Petri iii. ai. quamVis nullam haberent Vim expiandi. Praeterea victumae nullam sanctificationem asserebant, S tamen omnia illarum san guine secundum legem mundabantur, ut Apostolus docet ad Hebr. ix. aa. quia sacrificiis peractis Deus plenam remissionem eredentibus con ferebat. Praeterea falsum est Christum Sacerdotis munere sunmim . priusquam caelum ingrederetur. I. Ouia Apostolus ad Heb. ii. i.
ait debuisse Christum per omnia fratribus limitari, ut Pontifex si
ret: assimilatus est autem per mortem ἰ ideoque nondum in cruce fuerat Pontisex constitutus. U. Quia in eadem epist. cap. V. s. Iegitur.
Gustis uon semet fum clarificavit, ut pontifex fieret; sed qui loeu
tus es ad eam : Filius meus es tu, ego hodie genui te e quae verba des resurrectione esse accipienda liquet ex Act. XIII. I I. non ergo ante resurrectionem Christus Pontisex erat. III. Quia in eadem ad Hebraeos Epist. v D. 26. habetur: Talis enim deerea ut nobis esset pontifae sunsus, innocens, impolistus, segregatus a pereatoribus, ct excelsoreaelit faeius. Priusquam ergo Salvator ab impiis segregatus caelum constenderet, nequaquam Sacerdotali functus est munere. IV. Quia in capite ejusdem epist. VIII. q. extat, Si erra e ser super terram υου esset Sarerdos. Ouomodo ergo facerdos erat e ligno pendens ZResp. Aperte iam a nobis Prop. s. cap. a. demonstratum crueniatum , atque expiatorium crucis sacrificium , Ostensiumque qualem vim expiandi haberent olim mactatae pecudes, Sc quo pacto praesignarent immaeulati Agni immolationem. Ad illud ergo, quod priori loeo objieitur, dicimus diversis typis , non uno duntaxat, Christum praeia
figuratum, ut diversa ejus munera innuerentur ἔ ct consequentee necessum non esse in unoquoque typo sacrificii rationem adinveniri equamquam S serpens aeneus Christum exaltatum in cruce, S pe ira, unde quXerunt aquae latus illius apertum lancea, Se Arca Noe Christi incarnationem , mortem , resurrectionem, S Ecclesiam prae signarint; ut accurate exponit S. P. Aug. serm. 6. ad populum , aliasi . de diversis num. 7. Tract. XI I. in Ioan. num. I I. q. I s. in Num. in libro XII. contra Faustum cap. I . S seq. Ouod additur de victimis, satis citata prop. s. dilutum est, quippe, sicut illae non imperintirentur vi sua animarum sanctitatem , eam praefigurabant, quatenus loco transgressorum mactatae illos eruebant a poena tomyorali, si mactationes animalium erant promissima Agurae illius sacrificii, per quod habemus remissionem peccatorum , prout eXplicat idem S. P.
ιιb. A X li. contra Faustum cap. I7. HInc S. Thomas l. 2. q. IO a. art. 2
417쪽
ad s. ait: Per oeeisionem animaliam signifieatur destrum praestorum. ct quod homines erant digni occisione pro peeeatis suis, ae si ilia annmalia Deo eorum oecideremur ad significandam expiationem pereatorum . Et quoniam Sociniani negant victimarum pro transgressoribus substitutionem ς dicant, quaeso, cur Levitae super caput immolandi vituli manus imponerent, Leril. 4. S I V. 4. cur super caput hirci posta utraque manu confitebatur sacerdos omnes iniquitates filiorum Israel, ct imprecans capiti ejus illum in selitudinem emittebat, Levit. xvi. et r. cur dicebatur hircus ille portare omnium iniquitates. ibidem versu 22. nisi ut eo ritu demonstraretur vis timam illam homianum iniquorum esse , pro illis immolari, eiusque sanguinem em pro animarum piaeulo, ut habetur eodem libro Lewit. xvi i. O.ὶ Si ad haec oculos aperire noIunt miserrimi Sociniani ἔ videant saltim Genes. XXII. II. pro Isaac in holocaustum offerendo immolatum arietem
inter vepres haerentem cornibuI: quo exemplo non tantum comprobatur victimae pro homine substitutio , verum etiam praesignatur Christi immaculati agni pro nobis oblatio. Quare bene sapienterque Chrysostomus hom. XLVI i. in Gen. pag. 66s. Haec autem omnia Mura fuerunt erucis et propteres er ciristus Iad est dicebat, cAbraham pater vester exultavit, ut videret diem meum ἔ ct vidit, ct gavisus est Ruomodo vidit, qui tot assis praecessis Per Agaram, per umbram . Sisut enἰm Me oois oblata est pro I se , ita er rationalis agnus
oblatus est pro mundo Similia Ambrosius lib. i. de Abraham c. vur. num. 4. &S. RAugust. lib. XVI. de Civit. Dei cap. 32. num. I. & lih.II. contra Maxim. a. 9. Quae adduntur ad probandum, Christum priusquatri caeIum adscenderet, non obtulisse sacrificium, sunt prorsus
sutilia; quum introierit per proprium sanguinem , ct iam sacrificio
peractor unde sacrificium ab illius applicatione, & mactationem hostiae ab ejus repraesentatione haeretici non distinguunt; nec animadvertunt, olim Pontificem victimam extra sanctuarium imm lata , postea intulisse sanguinem intra velum e ac pariter Iesum prius fuissct oblatum in cruce, postea ingressum caelos , ut pretium sanguinis iam effusi Patri exhibens semper viveret ad interpellandum pro nobis . Facta hac semel peractae mactationis , & repraesentationis, oblationisque perpetuae distinctione, quam faciendam .essis ostendimus laudata prop. V. num. I. corruit tota machina Socinianae perfidiae. Ad quatuor autem loca paullo supra ex Epistola ad Hebr. petita laboriosum non est re bo ere- Nam priori loco docet Apostolus nos non habere Pontificem, qui non ponit compati infirmitatibus nostris , cum fuerit tentatus per omula pro similitudine abseque pereato, ut infra cap. I V. s. sed misericordem ac fideIem, qui verea allud efficit quod nomine, officioque suo pollicetur, idest, inua placat, atque ad hoc efficiendum formam induit nostram, ut per
418쪽
Liber Vicesimus octavus. Cap. V. 6 II
mortem destrueret eum quἰ habebat mortis ἰmperium , idest , diabolum. Ita nimirum sese explicat Apostolus praeced. versu I . Ouamobrem non docet ibidem quando Christus constitutus sit Pontifex , sed quod
Dctus sit particeps conditionis ac mortalitatis nostrae, ut fieret Ponlisex misericors , S iis, quos fratres appellare dignatus est, assimilatus laborem sustineret, anxio esset animo, mortem subiret, & d lares nostros expertus facilius nobis condoleret: quod cum praestiterit sussixus cruci, in cruce factus est Pontisex misericors Se fidelis . Legi potest in hunc locum Ribera . At cap. v. ait Paulus Christum non se extulisse, ut fieret Pontifex; sed glorificatum a Patre , qui illum filium appellavit. Quamvis ergo Christus suisset filius Dei tantum post resurrectionem ς nihil afferret alumenti hac in re locus iste Socinianis. Declaratus est tamen filius etiam ante mortem, dum baptizaretur in Iordane , Mat. III. l . dum gloriosus appareret in monte, Mat. XV I. s. 8t a. Petri I. I7. Imo cum sit filius generatione, ut etiam insertur excit. cap. xl Ii. AEt., nunquam fuit non filius proprius , ac naturalis. Quo autem sensu ea verba , Filius meas es tu,
ego hodie genui te, quedrent resurrectioni, dixi libro VII. cap. 9 In tertio loco non immorabimur , cum ibi asserat tantum Apostolus assumptae humanitatis Christi exestationem in caesis post peractunia erucis sacrificium , sicut olim Pontisex ingrediebatur in lancta mactato vitulo ς ideoque sicut is erat Sacerdos, Re sacrificium obtulerat antequam sanctuarium ingrederetur ἔ ita Dominus Iesius, cum caelos Penetra Wit, erat Pontifex, & peregerat sacrificium . Postremi loci planissimus sensus est, quod si Christus esset ex genere sacerdotum illorum , qui super terram offerunt victimas, ut erant sacerdotes Levitici, ipse non esset sacerdos , quia munera a sacerdotibus Leviticis oblata suos habebant ministros lege statutos, inter quos non poterat coninnumerari Christus ortus de tribu Iuda : unde post ea verba, Si esset super terranet nec esset sacerdos, addit Paulus , Cum essent, qui seris Nursecun m legem munera. Potest Si sic intelligi, si esset super terram , nec esset sacerdos e quam enim victim/m , nisi moreretur, ORDrret Z Pecudes P minime, quia non esset eX genere Levi arum .
Seipsum Z nequaquam , quia se cruentam hostiam obtulit moriendo ;incruentam vero, ut mortem suam hominibus applicaret. Itaque si Viνeret super terram, sacerdos non esset. incumenius in Paulum ΤOm. II. pag. 37s. aliam responsionem suppeditat minime contemnendam stribens : Si mortuus non fuisses, neque resuscitatus assum-
pcu fuisset , ne sacerdos quidem eset. Elsent enim alii, ct jam sediario esset in hae re : nimirum persisteret adhuc sacerdotium Leviticum; nam , ut sequenti cap. ix. 8. docet Apostolus , statum habuit prius tabernaculum, antequam Christus seipsum offerret hostiam placabi
419쪽
6Ia . De Τheologicis Disciplinis
distinguas Do illa munera sacerdotis millo ante explicata , saeri care , ct in re singuinem intra velum et adhibere poteris aliam reseponsionem , quam prae ceteris arripuit 'Vitassus de Incarru pag. 39
fuse autem explicaνit Cameron volum. Ut l. Critica Sacr. Pag. I 2
idest , si Christiis permansisset in terra, delaturam Sacerdotio Chri- si partem illam praesignatam in ingressu Pontificis intra velum, si ilicet, oblationem , qua peracto sacrificio sistit se ante Deum pro no- his interpeIIando . De qua oblatione accipiendum quod legitur eodem cap. Ut tr. 3. Neeesse es , ct hane babere aliquid quod offerat; mani stius expressum proximo cap. ix. 24. Non esim in masa Hasa Ha Iesus introitit exemplaria verorum , sed is ipfam eatam , ut appareat nane vultui Dei pro nobis. Neque ut saepe offerat semetipsam quemadmodum Pontifex intrat insanua persuasis annos is Duratas aliens ς alisquin oportebat eum frequenter ρati ab ori ne mundi , ere. Ex quibus verbis etiam liquet factam in caelis oblationem nihil aliud
esset, quam exhibitionem illius mortis , qua non Dequenter machatur , sed feme oblatus es ad mustorum exbaarienda precata , ibid. Ve su 28.obstruamus igitur ora Socinianorum verbis Theophylacti p.964.
Cum oblatione ingressus est, qua posset ylacare Patrem . Pontifex quotannis ingreditur, Griqur vero semeI. Ille is sanguine alieno, raurorum edi hircorum: orsus autem ire prurio . Si ope oblaturus erat seipsum , oportebat eum ct sepius mori , quandoquidem per proprium sanguinem oblationem fuere debuisset. Nil his proserri potest Paulinae Epistolae congruentius, nil simplicius, nil ad Dangendam pervicaciam robustius.. Deinde nititur socinus commonstrare repugnantiam satisfacti nis ex parte Dei, eiusque misericordiae. Ad hanc vero repugnan tiam demonstrandam utitur primo veterum justorum exemplo , qui
absque ulla Christi satisfactione salutem sint assecuti, ut Abelis , de
quo Mat. xxi tr. 3s. & ad Hebr. XI. 4. Noe , de quo t. Petri III. 2o. aliorumque multorum . Affert a. testimonia Scripturarum , quibus resipiscenti repromittitur venia , nulla alia apposita conditione, quam ut iniquus ingemiscat, Sc convertatur ad Dominum. Vide Deut. IV. 3o. Psalm. XXX l I. 9. & Ieremiae IX. 24. Idem confirmat ex quo, etiamsi sententiam Deus tulerit, s peccatorem paeniteat, omnium iniquitatum illius obliviscitur ἔ ut idem Ieremias inquit xvIII. 8.necnon Erech. xxxl l l. I 4. hujusque rei profert experimentum in Ezechia , in Achab, in Ninivitis . Cum ex his appareat Deum nulla accepta satisfactione condonare peccata, nonne Dei misericordiam obscurat decantata a Catholicis satisfactio ὶ An non pugnant invicem
inisericordia sic punitio , liberalis condonatio S debiti repetitio, beneficentissima largitas magnique pretii solutio ξ Praeterea qui in hoc putant Deum liberalitaniim, quod pro nobis tradiderit Unigenitum,
420쪽
Liber Vicesimus octavus. Cap. V. 6I3
Deiunt ipsum Deum injustum magis S iniquum . Quis enim regem
tenacem S avarum non dixerit, qui cum possit debitas condonare pecunias, eas ab illo, qui nihil ipsi debebat, repetierit Z Ad haec ille dicendus est munificus S liberalis , non qui est causa ut alter heneficio ametatur, sed qui de silio donat atque largitur: ct ideo Dei misericordiam obscurae quisquis opinatur dedisse filium ut nos redimeret , & benefactis cumularet, non vero gratis debita condonasse. Quid Z quod misericors Deus non misit Filium suum in mundum, ut dissolveret debitum, sed ut omnis, qui eredit in eum non pereat, teste Ioanne III. I 6. Insuper Apostolus hortatur, ut simus invicem beniagni , misericordes donantes invisem fleat er Deus in Chriso donavit nobis, ad Ephes I v. I a. Similia repetit proximo cap. v. l. S ad Colost. Di. II. Si ergo nos debemus ita proximo condonare injurias, ut non repostamus satisfactionem ς Deus quoque nihil a nobis repetens peccata donavit: quod verum non est, si aut nos , aut pro no- his quispiam alter persolvat. Insuper nec Deus ratione sui, nec Tatione alterius potest exigere satisfactionem : non ratione sui, quid
enim emoIumenti ipsi afferre potest solutio debiti Z quid ei ablatun L.
fuit transgressione S peccato, nisi sorte extrinsecus honor, qui sine punitione peccati ei redditur per resipiscentiam iniquorum Nemo autem est alter, cuius intuitu debitum velit reposcere . Quis enim erit ξ Peccator At is miser ac reus nullum jus habet repetundarum. Diabolus vero Sed nihil debetur carnifici, atque tortori, nullaque est illi actio adversus sipremum Dominum. Denique reposcit Deus ab iniquis poenitentiam , ac bona opera in sceIerum satisfactio.
nem: atque id quo iure, si pro nobis abunde satisseeit filius ejus Unigenitus Num potest aliquis solutam pecuniam repetere Repuis gnat ergo ex parte Dei illa redemptio, quae non fiat per solam con
Resp. Christi satissamonem Dei misericordiae, quae nunquam .
a justitia divellitur, esse magnopere congruentem, ut m. cap. proP.9. explanavimus, quae vero ad hanc veritatem labefactandam Sociniani producunt, esse portenta vetustarum haeresum , gerrasque germanas.
Ac primum Pelagius, ejusque discipuli a gratia Redemptoris excludere nitebantur veteres justos, ut Augustinus ait de Peccat. origi n. cap. 26. n. go. S lib. 2. contra Iulianum operis Imp. n. i 88. Resellitur autem aperte ham haeresis ab eodem Augustino, ex quo Blus Christus sit Dei hominumque Mediator juxta Apostolum I. ad Timot. r. s. ex quo nullum aliud nomen sit sub caeso datum hominibus , in quo Oporteat nos salvos fieri, prout habetur Aet. iv. 32. S ex quo veteres iusti eumdem cum nobis habuerint spiritum fidei, ut Iegitura. ad Corint. I U. I 3. quorum argumentorum primum urgetur a strenuissimo Pelagianorum Debellatore lib. de Persedi. just. cap. I9. n. a. A lib. I. Diuitiaco by Corale