장음표시 사용
481쪽
η7ε De Theologicis Disciplinis
Augustino lib. I. de Consensu Evangelistarum Cap. 3 s. num. yy. quae ex Theologiae nostrae principiis sponte fluit: & quam ut percipias , recole immutahilem virtutis regulam nihil en aliud , quam sapientiam
Dei: retiam esse rationalem Creaturam , dum hujus sapientiae particeps facta castri amore adhaeret summo hono; impiam vero, dum avertens mentis obtutum a luce sapientiae, convertit se ad imaginem rerum commutahilium , atque his adhaerescit amore noxiae cupiditatis . Ut ergo hinc animus divellatur, S ad suprema redeat, opus hahet ipsa Dei sapientia, quae nos ex imis attrahat ad superna. Audi nunc citato loco Augustinum : Ruia omnia, quae in contrarium pergunt per aliquod medium reducantur , dr ab aeterna justitia temporalis iniquitas nos alienabat; opus ergo erat media justitia temporali,
quae medietas temporalis esset de imis, justa de summis, atque ita se
nec abrumpeus a summis, ct eontemperans imis , ima redderet summis . Ideo Chrsus mediator Dei ct bominum dictas est, inter Deum immortalem, ij bominem mortalem Deus edi bomo , reeoncilians δο-minem Deo, manens id quod erat, factus quod non ersi. Nihilominus assero, quod si attendantur opera , per quae Christus partes Mediatoris implevit, Mediator est in quantum homo . Principio id assirmat ApostoIus in l. ad Timoth. ii. s. scribens: Duus
Mediator Dei, ct homiuum homo orsus yesus . Praeterea Augustinus de Poecat. Origin. cap. 28. num. II. inquite Nou autem per hoc
Mediator es, per quod aequatis es Patri. Similia habet Tract. 8a. in
Joan. num. 4. 8c lib. X. Conssisi. cap. 43. num. 63. Deinde idem tradit Magister dist. 19. & antiqui omnes Scholastici, necnon S. Thomas q. xxv l. art. a. Sylvius ibidem, Estius in dist. xi κ. q. . Denique ratione constat mortem , obedientiam , orationem , sacrificium crucis , ct cetera Mediatoris officia peracta quidem ine a persona divina, sed ratione naturae assumptae. Quamobrem mirari soleo recentiores aliquos , qui longam instituunt disputationem, ut ostendant haec non iuvare Scantaria nos . Isti enim cum Nestorio negabant Verbi personam redemptionis opera perpetrasse, affirmantesmν λήγis adsuisse tantum naturae humanae, ut posset passionem perferre , ut inquit citato loco Raemundus, Canisius in Praemonii. ad librum s. de Corruptelis Verbi Dei, necnon Uasquesius disput. 23. cap. a. At nos ipsum Dei Verbum passum , mortuum , ct Mediatoris ossicio perfunctum profitemur ratione humanitatis assiumptae , quam a Verbi persona minime separainus, refutantes hac fidei professione , Stancari , Osandri , Calvini, aliorumque omnium haereticorum
Habes hinc, Lector, quantum in Mediatoris officio Dominus Iesus discrepet a Sanctis suis. Primum quia humana natura Christi est Verbo unita psallae , Mediator est, ut inquiunt Theologi , per
482쪽
Liber Vicesimus octavus. Cap. X. 67s
mediationem substantiatim, idest, Mediator noster non morali tantum affectu , ut sancti alii, sed substantiali unione conjunctus est Deo . Ille insuper est reconciliatio & propitiatio pro peccatis totius mundi: alii habent ministerium reconciliationis . Fecit ille proprio sanguine
aegrotis medicamentum : ceteri tantum dant operam , ut aegrotis medicina applicetur. Christus est fons gratiarum , luX , via, Veritas, vita; alii Christi gratiam suppliciter petunt, lumen quaerunt, Viam comis monstrant, veritatem docent, vitam annuntiant. Christus denique est Ecclesiae caput, vivus Panis, Sacerdos & holocaustum : sancti autem sunt Christi memhra , pascuntur ad Christi mensani , Offerunt Christi victimam . Denique inquirunt aliqui, an etiamnum sedcns a dextris Dei orando, atque interpellando pro nobis exerceat piissimus Iesus off-cium Mediatoris. Exercet utique. Nam Apostolus ad Rom. VIII.
34. ait: Christus Iesus qui mortuus est, imo qui ct resurrexit, quies ad dexteram Dei, qui etiam interpellat pro nobis: Sc ad Hebr.
VI I. as. Semper vivens ad interpellandum pro nobis. Ioannes etiam
in priori Epistola cap. ii. a. Advocatum babemus apud Patrem Pssum Gripum justum . Legatur Augustinus Epist. s9. ad Paulinum quaest. s.
nunc 149. num. I 4. S i . & Tradi. I. in Epist. Ioan . num. 8. Ioannes Chrysostomus hom. κνI II. in Epist. ad Rom. hanc profert rationem , quoniam Christus in caesis nostri euram ποh deposuit, ct adhuc eamdem caritatem constanter servat. Scribit idem Theodoretus Tom. ID. pag. o. TheophyIactus in cap. VI II. ad Rom. ac Patres alii. Me non latet eruditum Vasquesitum disp. LXXXI l. Cap. 2. Conintendere Patrum testimoniis, quod Christus in caelis non Oret, nisi a naturam nostram in Patris dextera collocatam incessanter Patri manifestando, ut inquit Paulinus Aquileiensis in libro Sacrosyllabo,
Nazian Zenus Orat. 36. num. sa. & Gregorius Magnus libro a a. Moralium cap. II. Verum manifestat quidem SaIvator Patri siusceptam pro nobis humanitatem ἔ scd non absque interpellatione, atque oratione : quam si aliqui Patrum denegare videntur, aut sermonem instituunt de Oratione illa , quam fecit in diebus carnis suae cum Iacry-inis & clamore valido , ut inquit Apostolus ad Hebr. V. T. Vel de oratione, qua petitur redemptio hominum, non redemptionis applicatio; vcI de ea , quae sita est in vocibus oris, non in cogitationibus cordis . Priori sensu loquuntur Nariangenus Sc Paulinus, postremo autem Gregorius: nam illi oppugnant haereticos deprimentes personam Christi; hic vero demonstrat aeternam vitam corde potius , quam ore petendam esse. Profecto orationem Christi nihil gloriae . in jestati ipsius ec rogare , demonstrat citato Ioco Theodoretus duorum rugum eXemplo: quorum unus si a regni consorte putat, ut ei
483쪽
- is De Τheologicis Disciplinis
petit dignitate detrabit Nequaquam . Atque haec dicta sint de humani generis redemptione, de Unigeniti Filii Dei nimia erga nos ea-ritate , de magno Sanguinis ejus pretio , & de beneficiorum omnium Aimo perpetua contemplatione in memoriam revocando. me igitur pretio eaptivi eum redimuntur, gnostant quali conclusi carcere, quove obses fuerint morbo r quibuι eripiendis Stieurri haud aliter potuit, quam morte Medentis: inquit in Carmine de Ingratis cap. sq. alias 43. Aquitanorum decus , & Augustinianae doctrinae vindex , beatus Prosper.
484쪽
In quo disputatur de tempore perfectae
F sCIo, qua de causa recentiores Scholasticidantes operam Theologicis institutionibus politiori stilo tradendis, gravissimas disputationes de Christi aetate, ac de rebus ab ipso gestis omittant: nisi sorte, quod hujusmodi differtationes dissicillimae sint, easque sibi sacrarum Historiarum Scriptores , Chronologi , & Critici soleant iure suo quodammodo vindicare . At ego illas penitus non praetermittam, pro pterea quod Chronologicae saltem necessariae videntur , ut percipiantur libri xxv. supputationes ς praesertim cum nostratium plurimi, non viri summi, ac domestici Norisiit, sed Alexandri Natalis, doctissimi quidem, sed cum Usserio, ceterisque postrem i aevi Chrono- Iogis haud recte de Christi aetate disserentis, dediti pervolvendis lucubrationibus; atque assueti duntaxat lectioni TheoIogicorum librorum , qui nuper e Galliis ad nos cum magna Auctorum fama delati in dies typis Italicis recuduntur, nisi sorte in controversis ceteris, in his saltim a vero exorbitant: nec Norisii tantum, quod in
485쪽
4 8 De Τheologicis Disciplinis
fixo cruei Coss. duobus Geminis sententiam aut deserunt aut Ignorant , necnon, si probe scio, in supputatione hebdomadum Danielis ignoranter, ac temere oppugnant. Perpaucis itaque disputationibus exornandis , quae ad domestica limina Norisianam Chronologiam revocarent, dicandos putavi conatus istos tenuissimi ingenii mei, fortassis Instituti nostri sodalibus haud inutiles, exterisque minime ingratos. Et quoniam etiam sunt, qui ut uno, vel altero studiorum anno se plurimum profecisse vidcantur, vix conjicientes oculos in Serrium , Tillemontium , Honoratum, aut Criticum alium, vel Historicum recentiorem , pervulgatis controversiis rejectis , disputare solent absque delectu de re aliqua, sciolis nova, ct jucunda litteratulorum congrcssibus et ut iis simul morem geram, ostendamque quid in vellicandis receptis traditionibus sit periculi, & audaciae, inseram Chronologicis discussionibus aliquam animadversionem in Christi vitam . Ero tamen hac in re brevis, tum quia plura non patiuntur volliminis hujus angustiae; tum etiam quia opinione nostr Scholastica Theologia methodo , Sc ordine a nobis servatis tradenda est, ut iuvenes his studiis peractis, certisque imbuti elementis, aut Ecclesiasticae historiae, aut lectioni sacrorum Canonum , aut Patrum monimentis se totos libero, ac maturo judicio devoveant. Si quis vero nobis auscultet: illum sorte consilii non poenitebit: neque aetate grandaevus mirabitur se perperam diu Iusisse operam, quod nos secisse maximo cum dolore experimur . Ceterum , ut ine revocem ad munus pensumque meum; Doctores quoque Scholastici multa de rebus a Christo patratis disseruerunt, Divus Thomas, Alexander Alen-ss, Suaresius , Sylvius , alii: ut mihi succensendum non sit, quod nonnulla tradam necessaria admodum , ct quibusdam forsitan eruditulis hactenus incomperta.
Expossa sententia nostra de genere Herodis, hujus vochani/ur, ct explanatur.
CUM natus sit Iesus, teste Evangelista , in diebus Herodis regis;
priusquam definiam annum salutiferae nativitatis , statuere cingitavi Epocham Herodianam: quod nunc faciam, investigato genere ejussem regis . Non consentiunt Auctores, cuias HerodeS suerit . Genus illum traxisse a primoribus Iudaeorum ait Nicolaus Damascenus apud Iosephum lib. xiv. Antiq. cap. a. nunc I. num. 3. Fuisse Idumaeum genere scribit eo loci Iosephus , necnon Ith. I. dα Bello cap. s. nunc 6. num. a. Assentiuntur Hegesippus lib. I. cap. 14-
486쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. I. 7s
photius in Biblioth. num. 238. Petavius lib. X. de Doctrina Temp. cap. s. Natalis Alex. vi. Ac t. M. differt. 9. Valesius in Notis ad Eusi b. lih. i. cap.6. Ussertiis ad an .P. Iul. 4642. Ezech. Spanhemius in Stemm . Herodis , Cellarius in Hist. Herod. Noldius in Historia Idumaea , Sam. Bas agius in principio Annalium ς innumeri denique , cum orthodoxi , tum haeretici. Fuisse Ascalonitam genere, ejusque patrem An ipatrum postea ab irruentibus Idumaeis in Idumaeam adductu tria, Ascalone in templo Apollinis sunctum ossicio aeditui narrat Eusebius lib. i. cap. 6. ex Epistola Africani ad Aristidem, & S. Epiphanius Fla res 2o. quae est Herodianorum et idem propugilat Baronius in Apparatu , Salianus ad annum I989. n. I 2. in singulari opusculo de Herode Nicolaus Serarius, nec dissentiunt Magdeburgenses Cent. i. lib. I. cap. I. Sive Idumaeus fuerit, sive Ascalonita, fuisse alienigenam est communis traditio Patrum, quam defendunt Scrrius Exerc. de Christ.
I . Tournelius q. I. de Incarnat. art. I. Uitasse q. I. art. I. cap. I.
Censendum esse indigenam, S Iudaeum genere contendunt Ioseph. Maliger in Animadvers Eusebianis ad an . I983. Casaubonus exercit. I. in Baroniam , Torniellus ad annum. 4 i 8. num. 7. Daniel l Iuetius in Demonstr. Evangelica prop. ix. cap. q. ct Claudius Frassen disp. i. art. I. sed . p. q. s. Sententiam nostram proxima thesi explicabimus .PRoposreio l. Herodes alienigena dicendus est: an Idumaeus erit, an Ascalonita , incertum; videtur tamen probabilior opinio eorum , qui illum existimant Idumaeum . Demonstratur prima pars testimonio Iudaeorum . In omnibus quippe Hebraeorum Chronicis, Regnum Herodianum appellatur regnum Proselditorum: deinde Iosephus lib. XIV. Antiq. cap. z. nunc l. num. I. ait Antipatrum fuisse geuere Idumgum; fuit autem Antipater pater Herodis . Ibidem ait Nicolaum Damascenum deducentem Antipatri genus a primstribus Fudaeorum , mentiri is gratiam Herodis,
quem fortaua ad Hebraeorum reguum evexit. De eodem Antipatroscribit lib. i. de Bello cap. s. nunc 6. num. 2. Erat autem Reuere
Humaeus, ct nobilitate, di opibus, edi alia potestate gentis suae priu-c O . Probatur praeterea traditione Patrum , quorum singuli Herodem faciunt alienigenam, etiamsi non videantur con Venire in eo , ansuerit Idumaeus genere, an Ascolonita ἔ sed hanc esse nominis, ver- horumque discrepantiam merito asseruit citato loco Petavius. Si Peenim dixeris Antipatrum Ascalone natum, ct illinc abductum ab Idumaeis cum Africano , atque Epiphanio ς sive Idumaeum genere, S Ascalone commoratum , ut dicam paullo infra , persistit sententia Herodem adstruens alienigenam, Sc cohaerentia inter eos , quorum aliqui Herodem Ascalonitam appellant, aliqui vero Idumaeum . Torniellus S Frassen respondent non esse attendendam traditionem Patrum, quod nec de genere Herodis hi data opera per
487쪽
tractarint, nec haec quaestio ad fidem pertineat. Sed cum omnia aragumenta , quae adversus traditionem istam proseruntur, inepta sint, ct sutilia; intemperanter se gerunt, qui putant Patres omnes in eris rore suisse versatos, maXime cum Patribus ipsis compertum fuerit
tradi Iudaeorum historiis literisque certissimis, primum alien2evam Herodem regem fuisse in gente Iudaeorum quo tempore orsus notus es, ut inquit Augustinus lib. XI I. contra Falistum cap. 42.
Herodem itaque suisse Ascalonitam probant primh ex Iulio Asricano , qui in Epist. ad Aristidem apud Eusebium inquit Herodem Amripatri fuisse filium : bula vero Herodem quemdam ossealonitam unum ex numero servorum templi Apollinis, quod perione est, fuisse
patrem : Antipatrum , eum admodum puer a latronibus Idumaeis ea.
plus esset, eum isdem diutius visisse, eo quod pater prae inopia pretium
pro redemptione illius solvere non valeret; moribus postea , atque impitatis Idumaeorum innutritum Hircani Pudaeorum Sacerdotis amisi. tiam fuisse eonsecutum . Idem confirmant ex Epiphanio eamdem hiis
storiam narrante ad haeresim XX. Herodianorum . Accedit S. Ambrosus lib. III. in Lucam num. 4 i. Ad haec Herodem Ascalonitam
appellant S. Martyr Iustinus in Dialogo cum Tryphone, Theodoreistus dialogo primo , Severus Sulpitius lib. 2. Historiae sacrae , Photius etiam in Bibliotheca num. 6. lic t Cod. 238. faciat Idumaeum , Eutychius denique Alexandrinus in Annalibus editis a Pocochio. Oui hanc sententiam propugnant , asserunt Herodem ab aliis Patrihus diei Idumaeum a nativitate, cum abavorum origine fuerit Ascalonita . Atque ita facile singulos revocant ad concordiam. At fuisse Idumaeum genere assirmant longe plures , quibus adstipulatur , ut vidimus, Flavius Iosephus . Hegesippus pariter lib. r. cap. i . scribit de Antipatro: Is erat Idumaeus genere, moribus opud suos eurus, non tenuis pecuniae, ct proe lidae potemia. Rupertus libro 9. in Gen. cap. 29. Heroder, inquit, Alienigena , patre Iduis maeus , matre ortur Hebraiea . Qui autem huic sententiae subscribunt, possunt reponere ab aliis Patribus Herodem dici Rasinitam , quia etsi Idumaeus genere, quandoque Ascalonem inhabitaverit; quae videtur sententia Norisii differt. v. de Epoch. Syromacedonum Tom. II. pag. s 2. EA his probatur propositionis nostrae pars prima: omnium prorsus consensu Herodes vel Idumaeus est, vel Ascalonitar aut fuerit Ascalonita genere, & nativitate Idumaeus; aut Idumaeus origine,
AscaIonita domicilio atque sede . At sive Ascalonitam , sive Idumaeum dixeris, semper alienigena est. Igitur Herodes est alienigena . Recte Serarius de Herode cap. 9. Mori ex Hebraea gente nos fuerit Herodes , e usque geπris alterius fuerit, alienigena semper eontra Scaligerum intelligitur. Q arrenti a me tamen, cui parti potius adhaeream, primum
488쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. I. 681
respondeo me summopere eos commendare, qui vitantes eiustem iconflictum dicunt absoIute Herodem alienigenam : atque ut id asseram , ducor histe momentis . Primum est , quod hae ratione stat sua cuique Patrum auctoritas. Alterum, quod docti viri ajunt hane esse verborum conflictationem , ct cum possunt facile componi Scripto rum dissidia , non opus cst singula expendere minutatim . Tertium quod Eusebius commendans traditionem Africani, laudat quoquε sententiam Iosephi seribentis Herodem paterno genere fuisse Idn--um . Quartum denique, quod inter Patres praestantissimi boeant Herodem alienigenam ct proselytum , nihil de ipsius patria definien test ut Hieronymus lib. I. in oseam cap. 3. S lib. Da r. in Matth. eap. aa. S. P. Augustinus lib. XV M. de Q Uit. Dei cap. 4s. num. 1
atque lib. x M. contra Faustum cap. 42. necnon Cyrillus Alexandri nus lib. vi i l. contra Iulianum pag. 26O. quorum testimonia magis Via dentur expedita ad eos revincendos, qui arbitrantur Herodem Iudaeum genere.
Deinde assirmo videri mihi probabiliorem sententiam eorum , qui Herodem existimant Idumaeum . Movet autem me primb numerus & eruditio eorum Scriptorum , qui sententiam istam propugnant. Deinde S. Amhrosius lib. II i. in Lucam num. I. ait Opinionem alteram tradi ab his, quisive arxumentati, sivesimpliciter doeente, mera adseruentes Herodem secerunt Astalonitam : in quae uerba' adnotarunt Benedictini, Narratio illa ut prorsus fabulosa , ct commemtitia rejicitur, neque omnino probatur Ambrosio . Praeterea non comveniunt Asricanus atque EpiphaniuS, Cum unus Hierodotum , sive
aedituum Apollinis faciat Antipatrum , alter Herodem Antipatri patrem : & aliunde constet patrem Antipatri appellatum fuisse Antipa
tram Antipam , ex Iosepho lib. X V. Antiq. Cap. z. nunc 6. quam.
quam fateor haec posse facile conciliari, si Antipatro ac patri idein trilinamus in templo Apollinis ministerium , ct avo Herodis nomen Herodis simul atque e M atri. Verum gratis id fingitur. In sume conelliari nulIa ratione potest, Antipatrum fuisse non tenuis pecunia S praevalidae potentiae virum, ut cum Iosepho scribit Hegesippus et aenon potuisse prae Inopia redimi ab Idumaeis, quemadmodum Epiphaianius inquit post Africanum. Item quod de Antipatro scribit Iosephus ex hoc redditur probabilius , quod vir miserrimus & captivus non adeo facile venisset in amicitiam Hircani summi Iudaeorum Pontificis ,
neque is Mariam nem neptem suam sormae venustate insignem , ct nobilissimo exortam genere Herodi Iocasset in matrimonium . Insiuper pater Antipatri, auctore ibidem Iosepho, tenuit totius Idumane pra Rcturam t quomodo ergo Antipater captivus in Idumaeam a latronibus adductus est Ad haec cum Africanus opinionis suae neminem. alium laudet auctorem, quam privatam traditionem quorumdam, qui
489쪽
se faciebant Domini cognatos, Iosephus autem gentis suae origines . historiasque conscribat, antiquior etiam sit, & aetati Herodis proximior, hujusque avum, parentes, uxores, filios, universamque familiam recenseat; huic potius, quam illi videtur fides praestanda. Haec sunt quae me permovent, ut Herodem asseram Idumaeum . Non hinc tamen insertur, male a multis Patribus diinim Asea nitam. Enimvero constat ex Iosepho citato loco Antipam patrem Antipatri fetasse amicitiam eum e abibus, Gazais, θ' ε calonitis,
eosque sibi multis ct magnis muneribus eoneiliavissb. Factum id , uti
adnotavit disert... de Epoch. Syromaced. Norisius, ut si forte aemuIorum invidia excideret a gratia AleXandri regis , posset Ascalonem ad amicam urbem secedere. Valde itaque probabile est majores Herodis quandoque Ascalone suisse commoratos. Confirmat sententiam suam Norisius, ex quo Herodes ad regnum evectus, memor pristinae amicitiae, & paterni domicilii construxerit e calonitis balneas ct Duret moxnificos , praetereaque perillia tam opere, quam maguitudine suspieienda, ut ait Ios phus lib. I. de Bello cap. I 6. nunc a I. num. I I. Caesar etiam Herodis Iorori Salomi ades rexias in eue sine largitus es, ut inquit idem Historicus lib. 2. de Bello cap. q. nunc 6. num. 3. Igitur Herodes S Idumaeus, & Ascalonita recte dicitur; Idumaeus genere, e scalonita domicilio, semper tamen prose ditas, atque alienigena .
Qui Herodem putant Iudaeum, Opponunt primo testimonia Scriptorum, Nicolai Damasceni, de quo supra: ipsius Iosephi, qui lib. XX. cap. 6. nunc 8. num. 7. sermonem instituens de rixa inter Iudaeos , ct Syros orta Cesareae , inquit: γudaei primas sibi deferri Oolebant, quod Rex illorum Herodes fuerit Iudaeus. Libro etiam xv. Antiq.cap. i4. Iudaei ab Herode dicti sunt visi ejusdem originis , -- -
. Strabo quoque lib.XWr. Geographiae Herodem vocat isa ua ι - - ωis, .irum indigenam. II Si Herodes suisset Idumaeus genere, ad solium evectus studuisset Idumaeorum ritus inducere , quemadmodum Hircanus coegerat Idumaeos ad Iudaeorum legem, ac politiam. III. Ex Iosepho lib. xv. cap. . num. 9. Costobarus Idumaeus factus gener regis indignum existimabat Idumaeos servire Iudaeis. Hercules ergo Idumaeos ipsi,s in suam libertatem vindicavisset, si ortus esset eodem genere . IV. Hircanus alienigae non locasset in matrimonium neptem .su Sin Mariamnem, cum id Exodi NXX iv. 16. & Dcut. Vii. I. inhi-heatur. V. Praesutulit Herodes Iudaicae legis Zelum maximam, adeo ut Caesar apud Macrobium lib. 2. Saturn. cap. q. cum audisset Herodem
occidisse filium suum , dixerit , Melius est Herodis esse porcum in , quam filium. Ejusdem religionis argumentum sunt instauratum ab ipso Templum, solicitudo ne statua Caji Caesaris persisteret in sacris aedibus , aliaque hujus generis sucinora . VI. Nili Iudaeus Herodes fui GDiuitigod by Corale
490쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. I. 683
suisset, falsitatis convinceretur vaticinium Genesis XXV. 23. Maior frutet minori, quandoquidem Idumaei originem ducentcs ab Esau imperauent Iacobi posteritati. VII. Multo magis corrueret oraculum Iacobeum Gen. XLIX. Io. de non auferendo sceptro de Iuda usque ad Memae adventum; nam ablatum seret anno ante Christum 2 e. dum Herodes regnum Iudaeorum adeptus est. VIII. Matth. 2 2. Commemorantur Herodiani. Hi existimabant Herodem esse Christum , iuxta Epiph. h. 2o. Incredibile est autem habitum fulta, ut Messiam , principem non Iudaeum. IX. Tandem Idumaei quoque erant Iudaei: si erro Herodes fuit Idumaeus, Iudaeus fuit. Resp. ad primum nil probare praedictorum Scriptorum testimonia , nam Nicolaum Damascenum in gratiam Herodis mentitum anfirmat Ioseph lib. x I v. cap. r. num. I. Ad seipsum , ceterosque intelligendos , facemi praesert idem Historicus lib. XI II. cap. . num. I. ubi de Idumaeis ab Hircano devictis inquit rolli vero patriae sua amorerum circumcisiouem admiserum, tum vitam se eeteris simititer ae - 2ς ' me μος - eo tempore ipsis contigit, ut deluis eos Iudaei essent Hoc sensu dici udos , atque Idumaeora Stephano, S a Strabone, compertum est. Ergo Iudaei, Idumaeique ruem geous sunt, quatenus Iudaeorum nomine veniunt recutiti, Sritibus Mosis addieti; non quatenus designantur eo nomine posteri Iacob . Alterum diluitur iis , quae de moribus Herodis narrantur lib. XV. Antiq. Cap. 9. num. 6. Cogebatur a receptis moribus decedere dr
aeret , er templa erigeret, non Bae quidem in Fudaea, nam Uud ein quam tu5ssent, eum nobis interdinum sit saluar oe simulaera ia
ct mandatιs hoc faceret, a Cesare vero O Romauis eratiam iniens quasi nou adeo parens moribus, ae eorum honorifuderet. Itaque Herodes non induxit ritus Idumaeos , ne Iudaicum populum adversum se concitaret, & quoniam Hebraeorum statutis imbutus veram noνerat L .ia rim 'AE V ς ritum rζspindeo Costobarum misse de genere Sorer dotum Coee, quem Deum existimaut Idumaei, studuisse autem, ut Iudaeorum excuteret sugum, quod arbitrabatur aetasis Herodis viribus Dei δε-Hum dominatum adipisci,inquit Historicus lib. xν.cap. 92 erperam ita 'ue comparatur proselyto S regi homo ori
hrastento , qui adeo commendant Herodis pro Iege Zelum, &hasar-