장음표시 사용
121쪽
l De primo Decal. cc.Cap. m. 9Τvelis . regendus est 'er poenas, ut peccare defistati tum etiam quia si incorrigibilis is , ρεν
hoc providetur bono communi, dum servatur ordo justitiae , O unius exemplo alii deterrentur et unde judex non praetermitti erre sententiam eo demnationis in peccantem propterrimorem turbationis ipsius vel amicorum ejus . Alia vero es correctis fraterna , eujus sinis essemendatio delinquentis , non habens eo actionem , sed simplisem admonitionem; ρο ιδεδubi probabiliter aestimatur, quod peccator ad monitionem non reciniat , sed ad pejora lab tur , est ab hujusimoai eοννectione desistendum rquia ea quae sunt ad finem , debent regulari secundum quod ex git ratio sinis. Quare Praelati seu Episcopi, & Curati, suas oves corripere saepius debent, ite et jure possint existimare , talem correcti nem ipsis ad emendationem non profuturamalnodo earum punitio publicae utilitati Pollit in servire, aut gregis sibi commissi aedificationem promovere. uuaest. 2s. Quomodo fieri debet fraterna correctio circa peccata occulta Resp. Dicendum, ait Angelieus Doctor, S,Th2- .
quod ρs admonitionem seerelam semel, vel .. i pluries factam , quamdiu spes probabiliter
haberetur de correctione, per secretam admo nitionem procedendum est. Ex quo autem pro habiliterjam evinoscere possumus,quὸdsecreta admonitro non valet , procedendum est ulterius quantumcumque sit peceatum Oeeiatum9 ad testium inductionem e nisi forte probabilire voestimaretur , quod ad emenistianem fratris non 'ν cerer, sed exinde deterior redderetur: quia propter hoe totaliter a correctione eessa dum est. Uerlim quta non pauci plerumque tument, ne violent charitatem proximi, si
ejus culpam superiori aperiant, aut alii, : qui
122쪽
9 2 . Tractatus II. qui potest illum salubriter eorripere, Sanis: d. L . ctus Augustinus sic ait: Uee vos judisetis esse
gula Mo- malevolas,quando hoc inricarνs zma 33 qis ρε λς.xv. . innoeentes non sis , si sorores vestras quas να- dieando eorrigere potestis , tacendo perire permittitis. S. enim soror tua vulnus haberet in corpore quod vellet occultari, dum rameret se eari, nonne erudeliter a te sileretur, O miser eorditer isticaretur e quanto ergo potius eam debes manifestare, ne deterius putrescat ineorde i' η ebes'. corrip endus , inquit S. Hieronymus, ment. in fraterseorsum, ne si semel pudorem amiserit, Matt.c. s. remaneat in peccato et O si quidem audierit , luerisaeimus animam eius , O per alterius salutem nobis quoque salus aequiratur .Sin aurem audire noluerit, adhibeatur frater: quod
si nee illum audierit, adhibeatur se tertius svel eorrisendi studio , vel eonveniendι sub tostibus . Porro si nee .llos Eudise voluerit, tune multis dicendum est , ut detestatianteum habeant , O qui non potuit puri salmari , μι- metur op obriis. Et ita patet, quanta cum prudentia, fraterna correctio fieri debeat, quando peccata sunt secreta.
euest. I. Uid est Religio rRUρ. Est virtus moralis, qua Deo redditur cultus, obsequium, & reverentia, quae ipsi debentur. Patet ex Sancto Thoma
Religio est virtus moralis, quia habet. Pro objecto proprios actus, quibus desert.Deo honorem & debitam reverentiam, cujus-
123쪽
jusmodi sunt, adoratio, & saeris elum; &respieit Deum solummodo laquam finem. Duo νn Religione consideranda sunt , ut ait Divus Thomas: unum quidem quod Religio s Tl, L KDeo lari, sellian cultus: O hoe se habet ,er q. 8I. ars.. modum materiae o objecti ad Religionem. in corp. Aliud autem est id mi assertur, sellAet Deus , cui eutius exh/betur , non quod actus quibus Deus colitur , ipsum Deum attingant: sicut
cum eredimus Deo, eredendo Deum attingiamus , propter quod supra dictum est , quod Deus est fidei objectum, non solum in quant mcredimus Deum , sed in quantum eredimus Deo . Affertur autem Deo debitus cultus , inquantum actus 'midam quibus Deus eoi tur , rn Dei reverentiam siunx , pura saerificiorum oblationes , alia hujusmodi: unde manis sum est, suod Deus non eomparatur ad vir in rem Relivoni sient materia vel objectum,sed
fleuiseis: in ideo Religio non est virtus the lFlea , cujus objectum est ultimus sinisi sed in
virtus moralis , cujus est esse circa ea quae βιης- sinem. Dieitur virtus, qua Deo desertur debitus cultus, quod est proprium Religionis o jectum ; actus enim hujus virtutis imm diate ex seipsis ordinantur ad reddendum Deo debitum cultum propter eius exce lentiam . Quare ex Samno Τhoma: Religio
habet duplises actus a quosdam quidem pro- S. Tb. 7. prros oe ammediator, quos elicit, per quos h. asi iamo ordinatur adsolum Deum: Mus saerisic νe , adorare, O alia hujusmodi r alios autem actus habet vox pro eis maediansibus visturibus quibus smperat, Ovianans eos ad diri
nam reverentiam e O seeundum hae actus
Religionis per modum imperia poritur esse , visitare pupillos, & viduas in tribulatione eorum: Quod est nctus elicitus a misericordiar
Cilin scilicet hi actus fiunt propter gloriam
124쪽
tiam Dei. Igitur actus aliarum virtutum , V. G. misericordiae, temperantia', & similium, possunt esse actus Religionis, quia pollunt elici ex motivo Religionis ad colendum Deum; quamquam Religio ipsa sit virtus specialis, quς per se & immediate tendit ad reddendum uni soli Deo cultum ipsi debitum ab omnibus creaturis mente& ratiohe praeditis. Nomen autem Religionis a religando dictum est , ut ait Sanctus Augustinus:
Ad unum Deum tendentes , O ei uni religa tes animas nostras; unde Religio dicta re diiuro
si aest. 2. Quomodo dividuntur actus Religionis . . Reis. Dividuntur primo in interiores,& exteriores. Religio, inquit Sanctus Thomas, habet quidem interiores actus quasi prἰneipales, in perse ad Religionem pertinentes: exseriores Nero actus, quasi secundarios , O ad .nteriores actus Ordinatos e
Utrosque indicat Psalmista Regius, cum ait, de seipso loquens: cor meum ct caro mea exultaverunt in Deum vivum. Quemadmodum enim actus interiores pertinent ad cor, id est, ad animam ; ita exteriores , ad membra corporis nostri spectant.
I .est. 3. Quinam sunt actus interiores Religionis Resp. Duo sunt, nempὸ devotio ,& or tio φsuaest. 4. Quid est Devotio 3 Resp. Devotis, secundum sanctum Aufgustinum, est pius O humilis affectus in
Deum et humilis ex eo eientia infirmitatis propriae; stius ex et sideratione divinae et mentia . Hoc est, juxta mentem hujus san
cti Doctoris, devotio praecipue sita est in
125쪽
sahcta quadam dispositione , quae veluti regnat, & dominatur in omnibus actioniis hus nostris , quaeque essicit, ut totaliter in tenti simus ad unum Deum amandum ,& ex toto corde colendum, cum summa in divina bonitate fiducia, & virium nostr rum dissidentia. Quaest. s. Oratio est-ne actus Religi
Resp. Oratio est proprie actus Religionis; est enim incensum Deo gratissimum,
ut ait Psalmista. Per orationem autem, in s. Th. x. quit Divus Thomas, homo Dei reverentiam 2.3 .art. 3ἀ
profitetur reando , se eo indigere eut authore suorum bonorum i unde manifestum est, quod oratio est proprie Religionis aerus. Quare S. Hieronumus ait: Sient militem sine am S. Hieron. mis ad bellum exire non eonvenit, ita homin. apud Beda
Bias. 6. Quinam sunt actus exteriores ur donη. Religionis Resp. Praecipue sunt tres, adoratio, s crificium, & votum . Hi actus dicuntur exteriores, quia soras erumpunt sensibilibus signis; debent tamen,ut meritorie sant procedere ex interiore moti vo , simul cum actibus interioribus animae,qui cohaereant, atque conveniant cum exterois adorati nis aliorumque actuum signis : adeo ut Deum interius adoremus, & intimo cordis aflectu, cum eum exterius, & coram homi
Muaest. 7. Quid est adoratio φResp. Ex Sancto Damasceno, Adoratio s. Damast. est submissionis nota, quae fit ad agnoscen' Iu . . , clam,&recolendam alterius exeellentiam, 'qui nobis superior est ; & ita generaliter loquendo, definitur adoratio: verum, in
126쪽
in quantum sumitur ut actus Religionis, iuxta Sanctum Damascenum , est animum s. Ioann. dentis, H est summis atque humilis si LDamase featis: quam Deo exhibemus, exteriori ib. Orat. - corporis humiliatione, indicando reverentiam,quam ejus infinitae majestati debe
- uuaest. 8. Quotuplex est adoratio , seu potius cultus' Resp. Triplex est, scilicet cultus latriae, hyperduliae, &duliae: Cultus latriae soli Deo debetur , estque verus Religionis actus, quo recognoscimus divinam ejus majestatem,& supremum in omnes creat ras dominium. De hae adoratione dicitur
Matth. cap. 4. Dom num Deum tuum adora
bis , eique fit servies. Et ut ait S. Ioannes Dam ascenus loco citato: Est adorario quam Deo, qui natura solus adorandus est , exhibe- mus latria dieitur. Adoratio , seu potius cultus duliae, est ille quem deserimus Angelis, &Sanctis, quatenus sunt amici , & fideles Dei sex.
Denique cultus Hyperduliae exhibetur Beatissimae Virgini Deiparae ; quia licet sura tantam sit creatura, eique Propterea atriae cultus exhiberi nequeat, qui uni soli Creatori debetur : nihilo minas , ut ait S. Bonaventura , Bearissima meto Mariati 'seni. p rε ς situra est , in ideo ad honorem Odist.y. q. cui uni latria non ascendit . Sed quoniam emare.I.n.r9.eellem, mum nomen habet ea quod Meellen- QN tinspurae ereaturae eonvenire non potest: ideo non tantum debetur ei honor duliae , sedispem duliae. Hae autem nomen est, quod Ῥίαο ex
flens, Dei Mater est: quod qu dem tantae dignitatis est, quod non solum viatores , sider/am eomprehensiores et non solum homines, verum etiam Angeli eam revereantur, qu
127쪽
dam praerogativa specialia ex hoe enim quod
mater Derest, praelata caeteris creaturis , in eam prae taeteris decens est honorari. His am
suas. . Potest-ne alia praedictorum euLtuum assignari divisio Rest. Dici potest, quod datur adoratio altera absoluta, altera respectiva, seu relativa: quamvis autem adoratio absoluta in rigore soli Deo possit exhiberi, latias tamen aliquando usurpatur & tribuitur cultui , qui desertur Deiparae , Angelis, re sanctis propter excellentiam , modo supra
explicatam. Adoratio respectiva ea est, quae exhibetur creaturis anima carentibus , quatenus Deum repraesentant: dicitur res Pectiva, quia hie honor non redditur his imaginibus , nisi respective ad prototypum suum . Sic adorantur cruces, & imagines, quae repraesentant Deum, cultu Latriar: , quae repraesentant Dei param, cultu hy- Perdaliae ; denique quae repraesentant Angelos, aut sanctos, cultu Duliae.
Opporιunus hic se offert loeus gravissimae admonitioni, inquit Illustrissimus StePh s-ιὸ isnus Cosmus, Archiepiscopus Spalatensis; spataiens
Auoniam populus quιbusdam exterioxibus δε- ann. I 6S R. morionibus impense gaudet erga Sanctos, adς- Q quorum cultum pia Meietates in Εeelsis er
Haesunt, iisque nimiam , ct interdum etiam tiniae sidere videturr diligenter Osaepe Par ehi fideles admoneant, huj modi exteriores devotiones , tum solum utiles esse, si rum animi
actibus positam esse. uuaest. Io. Quomodo intelligendum est quod dicitur in primo Decalogi praecepto , quod
128쪽
in quantum sumitur ut actus Religionis, iuxta Sanctum Damascenum, est animas
m iri titi dentis, id est summis atque humilis sigri Um fatis; quam Deq exhibemus, 'terior
ib. orat. corporis humiliatione, indicando reverentiam,quam ejus infinitae majestati debe-
' g. Quotuplex est adoratio, seu
potuis cultuS . . Reso. Triplex est, scilieet cultus latri ar, hyperduliae, diduliae : Cultus latriae loli Deo debetur , estque verus Religionis actus, quo recognoscimus divinam eius majestatem, & supremum in omnes creat ras dominium. De hac adoratione dicitur
Matth. cap. 4. Dominum Deum tuum ador
his, eique soli servies . Et ut ait S. Ioannea Damascenus loeo citato : M adoratio quam Deo, qui natuma solus adorandus est , exhibemus, O latria dieitur. p Adoratio, seu potius cultus duliae, est 4lle quem deserimus Angelis, &Sanctis, quatenus sunt amici , & fideles Dei sex.
Denique cultus Hyperduliae exhibetur Beatissimae Virgini Deiparae ; quia licet
Pura tantum sit creatura, eique propterea latriae cultus exhiberi nequeat, qui uni soli Creatori debetur e nihilominiis , ut ait S. Bonaventura , Beasissima meto Mavias, Bon V pura ereatura .st ,- deo ad honorem Odist.s. cultum latian non ascendit . Sed quoniam emari. .n. I9.eellentissimum nomen habet ea quod exeειω . ςQxP' tiuspurae ereaturae eonvenire non potest de non tantum debetur ei honor dia; ae , sed Θpem duliae. Hae autem nomen est, quod πι go ex flens, Dei Mater est: quod quidem tanta δε-gnitatis est, quod non solum viatores , bed etiam eomprehenseres r non solum homines, verum etiam Angeli eam revereantur, qua dam
129쪽
dam praerogativa specialia ex hoe enim quod
matre Dei est, praelata caeteris creaturis , Oeam pra eaeteris decens est honorari. His am
suaes.s. Potest-ne alia praedictorum eultuum assignari divisio 3 Resp. Dici potest, quod datur adoratio altera absoluta, altera respectiva, seu relativa: quamvis autem adoratio absoluta in rigore soli Deo possit exhiberi, latius tamen aliquando usurpatur & tribuitur cultui , qui desertur Deiparae , Angelis, Scsanctis propter excellentiam, modo supra explicatam. Adoratio respectiva ea est,
quae exhibetur creaturis anima carentibus , quatenus Deum repraesentant: dicitur res
Pectiva, quia hie honor non redditur his imaginibus, nisi respective ad prototypum suum . Sic adorantur cruces, & imagines, quae repraesentant Deum, cultu Latriae: quae repraesentant Dei param, cultu hyperdaliae ; denique quae repraesentant Angelos , aut Sanctos , eultu Duliae.
υρονιω-s hνe se offret locus gravissimae admonitioni, inquit Illustrissimus StePha skhoabnus Cosmus, Archiepiscopus Spalatensis; spalatens
suoniam populus quibusdam exterioribus d ann. I 6Sν. orionibus impense gaudet erga Sanctos, ad φου Q quorum cultum pia Meietates in Eeelsis er
Daesunt, iisque nimiam , ct interdum etiam unice sidere videturr diligenter se sepe Par chi fideles admoneant, hujusimodi exteriores devotiones , tum foliam utiles esse, si enm animi
nae legis observantia,eontritionis O eharitatis actioni positam esse. O . Io. Quomodo intelligendum est quod dicitur in primo Decalogi praecepto , quod
130쪽
quod se exprimitur, Exodi cap. xo. Ionfaeies tibi βulptile; neque omnem similitud nem quae est in ea lo desuper , O quae in terra deorsum , nec eorum quae sunν in aquis sub temra; non adorabis ea, neque coles ζRεθ. His verbis prohibebat Deus populo suo idololatriam a & ne in hoc prolati
rentur erimen, ad quod maxime Prope debant, accedente praesertim finitimorum exemplo, prohibuit omnes imagines creaturarum , ne colerent illas, & quidem evidenter patet, hoc a Deo factum, ut hunc populum ab idololatria contineret; eum inveteri testamento saepe praeceperit, ut fimrent imagines; & ita significasse, eas Prohibitas tantum suisse, ut idololatria caveretur , cui inservire, & occasionem Praebere poterant. Videmus enim Exodi cap. 2 Deum Moysi praecepisse: Duos quoque cherubim aureos , O productiles faeies . Et Iib. 3.Reg. Numerorum 2I. Fae sementem aeneum, O c-P.ε. pons eum pro signo. Et de Salomone dicitur :ra fecit in oraeulo duos Cherubim de lignis oli- arum eromnes parietes templi per eireuitum seulpsit variis emtaturis se torno , o
feeit in eis Cherubim , O palmas , O picturas
varias , quasi prominentes de pariete, O egredientes. Quae satis ostendunt, imagines in Exodo tantum prohibitas suisse, ne adora. rentur ab Haebreis: unde cum Christiani colunt imagines , nullo modo peccant contra hoc praeceptum; quoniam quidem hic honor totus in Deum & Sanctos, qui iis repraesentantur,ordinatur. Quare S. Gregos. cretor. xkuβωribens ad quemdam solitarium, ait: Ep. I. τ. Sc ο quidem , 'uod imagnem Salvatoris n Epist. 63. seri non ideo petis , ut quasi Deum colas ; sed
ob recordationem Dei , in cujus amorem rec
Isaa , eujus iis Maginem Κdere desideras: O nos quidem non ques ante divinitatem,