Disputationum philosophicarum pars secunda in qua cum Scotistis, & alijs auctoribus, quos Meldulensis, & Catanensis sequuntur praecipuè disputatur auctore F. Francisco Pontelongo de Fauentia Ord. Min. Con. S. Francisci, ..

151쪽

infinire ni tis hominibus si uos nihilareti&postea eos produceret achil pus qui remaherentiionessent infiniti,sed finiti,Et proptesea limini, is nainibus remanentibus posse t fieri additio hominu reprod istorum, tunc additio non fieret Infinito, sed i ii, quia is ore. Insilitum licuius nihil est extra pertinens s - illud genus, xlic si linea Infinita daretur,4 ab ipsa albcu. qua pars eius detraheretur, tunc quae remaneret esset finita, .' ipsi posset fieri additio. Quale patet, qu, pirinendo creet tura possibiles in intellectu Diuino actu infinitas, infi .ritis creaturis milibilibus hon potest fieri additio, 'uia vltra

ouodcunque p*sbile non datili aliud possibili, nec potest aliquid dendi hi qbiam non potest facere, quod es ro state non esse possibile, cum quodcunque se possibile ex sui naturam bliter licetquasi princi a Diuino si militer Infinito Sydeat ego: ematicό iis inpotentia non potFst fieri additio quia ultra quemcuinque hominem possibilem, in infinitum alter homo non est possibilis, nec potest aliquid eius detrahi, quia mortuo homine nihil litis detrahitur, quia homo mortuus adhuc lemimeret maius possibilitas ad lassii, st fide cum dicitur , i potentia semperiit ri Ilim est in actibianim in potentia finibus in actu possuaddi partes in poteritia, sed quod est in actu est finitus , pars hi finiti in potentia, eum dissiliituni rinpotentia in

istos Doctores, quia licit totiaturitati, e pio pom

nales possit fieri additio sibi fit itio, ut finitum est, non ut infinituni, quia ut sic. Semper est diuisibae in partessi portionales, id fic quantita finita, determinata potest esse infinita , ct indet et millia i secutidum diuisionem in

152쪽

vesalsa nationem p rtium p. oportionalium' io est imo ros&.e . Quare concludendumvst, Quod nulli Isinito, aio in actu, quam in potentia pote necti additio, ei de

tractio, quae lumenti filatio competit Qu.irto Nota:adum, quod hic loquor de sifihilo in aliquo genere, ut una quantitas Infinita non potest esse maior alia quantitate infinita, rata de si gulis in ellcntia, desin Perseetione, & de noe etiam intclligurit aduersarii, quia lo-'mendodbsisnito simpliciter unum Infinitum potest esse,inatus alio, in Deus qui continet omnes perfectiones in ins situm excederet in perfectione qua alitatem,vel albedinem'

si esset infinita ex Sco Ad 8.q.3Rin ratio est, quia Deus limeladirnon solum perfectionem quantitatis, vel albedinis, detiam omnes alias possibiles persectiones. Item si posset produci infinita substantia 4 infinita qualitas, infinita substantia excederet in perfectione infinitam qualitatem, quia a toto genere substantia est persectior qualitate, Sc omni accidente. Probatur conclusio rationibus in primo cap. positis contra Meld.d Cat.& potest sic confirmando epilogari. Iaius, Minus competit illis, qua non possunt excedi, sed nullum

genus infinitora potest excessi Erib in nullo genere infiniatorum datur maius,in minus; mes' patet, quia quod est maius alio excedit illud, minor probatur, quia quod caret sine non potest excedi, qui quod exceditur finitur,sed omne senio infinest ini, caret fine, aliter Infinitum esset Gnituri: eQb nullum genus infinitoriam potest excedi.

Contra arguunt primo Meld.&Qu.nuin. i5. sustinentes quod unum infinitui Syneategorematicu.n est maius alio.

Ratio infiniti syncategorematici est quod cxtr. illud semper aliquid remaneat, quod sibi possit addi ergo num infinitum syncategorematicum potest esse maius, nunus alio

153쪽

Respolide ex vitina nItabili .ex Sco quoLI. qaod Infinitu in Syncategorematicus est' sed cxtra illud semper renaanet aliqud accipienduar, rati est inquit Sco.q'Hai finita .uinquan ita sicut loquitur Philos non potest habere ella, ii si , libidiaria accipicndo semper alte, ruin post alterum,& ideo hiant unacua lue accipiatur illud non est nisi finitum, &qaardam pars totius infiniti potentialis Unde secundum Sco Additio non sit infinito , sed alicui parti Infiniti in potentia. Unde linea palmari potest

fieri additio in infinitui, sed illa linea palmaris 'o' est infinita syncategorematice, sed pars infiniti syncate oremati-ci,quia totum infinitu in syncategorematicum includit etiam

partes actuales, 'otcntiales in infinitum, rideo sibi non patest fieri additio, quia ultra quamcumque partem postia vilem alia esset possibilis quod repugnur,& sic falsa est con sequentia ignorantia terminorum parit dissicultates. Secundo. Sub una specie multiplicati possunt indiuidui in infinitum. similiter sub altera specie, sed maior est numerus indiuiduorum possibilium sua utraque specie , quam sub una specie ergh unum Infinitum syncategorematicum

maius alio erit. Respondeo concesso supposito,' minori subit lata negari, do coit sc luentiam quia numerus indiuiduorum sub vira 'lite specie non est unum totum Infinitum syncategoremat cum, .iliter duo infinita syncategorcinatica client pariccvnius Infinit syncategorematici,&ssic ossent duo infinita finita, quia quod est pars alicuius Infinit syncategorematici non .cit Infinitum sed omnino sita illinae Scoto quoi s A. dcidco numerus Infinitorum indiuiduorum postibilium sub Vna specie, non potest addi numero Infinito indiuiduorum pollibili uri lub altera speciC Et si dicas salte vineioInfinito potest dari maior numerus, scut est nul iactus indiuiduorum pDisibiliti sub utroq; specie, quam sub una specie.Respondeoc Sco.p. d.a. q. a. S. Similia

154쪽

es,et cuni alio , fieret totum maius retroque ratione dimen sistit .viscimim, quia di Iasiones alteri corpori os ς' aliae a di fauo,uὸι mensionibus corporis Infiniti,4 eiusdem rationis cum eis, alio tinui. Mut in maius, ste 'r' diuersitatemdimensionu, to esset ma

Numero asterius speciei,quia duo numeri infiniti sunt malo tes, quam unus numerus Infinitus Istud vero totum non inet maius, quia numerus infinitus non potest excedi, aliter posset in numera infinito dari determinatus numerus a Ma N.r7:m se

g onibi rised viabile, di ideo poterit .vmim inlinitum cum ainito, an finitum cum Infinito esse simul si duo infinita

talogor alica essent possi lii, sicut de facto plura Infinita sync. risIorematica sunt possibilia, sed illa simul non possunt saccrL, Disi unum tot uni per accidens , cum repugnet unicuiq; ins nito csse partem &sic intelligitur Sco. p. d. a.

- Θ, Θ H quod si essint plura bona Infinita essent meliori ratione diue statis boni , non ratione Militati*cinii nitae, avi Minitum non potest cxced . uitio, i simita creatura produci plures essectus4n inm

155쪽

ra Dissurano II de In iupossit creatura sicut maior est potentia Dei, quini Matuta

tunc sic.Sed isti effectus producibiles in infini um a Deo, a creatura sunt ins nitis, malefotematica, ersei numini

Respondbo ad supposta cocedendo,quδd creatura esse producere plures effectus in infinitum,,τὰ dieitur quin

possunt adaeo plures effectus produci qualis possit creatura . dico qu5d hoc verum est ratione diuersitatis mineri diuersarum rerum quia Deus potest producere in infinitum infinita possibilia sub quacunque specie rerum, quod non potest producere creatura, scd negὲ tur quod illae diuersae Im- finitates effcctuum in potentia excedant numerum effectu ainfinitorum in potentia, quos supponitur creatura posse producere, quia aequalis est numerus hominum possibilium numero Angelorum, omnium aliarum rerum possibilium, eo quia unus numerus ins nitus non exceditur ab alio, eum uterque numerus sit infinitus syncategorematicus, concessa minori subillata negatur eonsequentia, quin nocidatur minor numerus, nisi numei uideterminetur,4 finiatur, a quo incipiat cxcccii ab Dio numero , quod repugnat unicuiq, Infinito tam Calcgoi cmatico, quam Syncatego

Quarto Admissis processu specierum in infinitum qu lubet crcatura distat ita insinitum a Deo,& tamen subiaco finitate magis distant creatura in i perstetiores,c minus diastant persectiores, sicut istς magis acced ut ad Diuinam per sectionem, quam illae, ut colligitur e X S o. q. d. P. q. P. Ratio tertia pi incipalis, ergo do tur unum infinitum maius alio

Respondeo, quoci si necessaribuna species est perse stior alia non potest admitti proceisus in infinitiim in specit bus, quia permanentia, inerscctiones Libcnt terminum in in gnitudine, ut dicitur cum Sco in hac Di putatione Tamen

supponendo piocςssum in infinitum in persectionibus, &

156쪽

speciebus unum infinitum esset maius alio in diuerse genere. eo quia perseolo essentialis unius specie excedit pefeetio. item alterius, ut persedito hominis excedit persectionem k qui . Vnde si daretur homo, vi bos infinithlperiectus.

a opi item .si amem diu homines essent infitati in pei

s me, niis homo non potest ei mi ai alio rundine , imitat quia praecςdenti si* s uim hae ratione psis , partes psopor*ior *les, indivisibi in celo, quam in grano milii, di tamen ut him sunt infinita syn tegorini Respondeo,quod male statuistis hac ratione falsa plures partes proportionales, cinciuili bilia in Coelo, quam iaarano millii 4 contra Scotum statuistis, qui , t alias dixi Dcundum nostru in Doctorem a. d. p. q. 3. L tot sunt instan-- in qua hora , quam in uno die, & tot esse partes proporati cles in Coelo, sicut in grano nullii dicet in elo sint plures partes de terivinatae quantitatis 'Mun inarano missu hoc modo maius est Coelum, quam gramin millii, licet uinum, lita quale indiuisibilitate, in partes proportio sise , auia 'trium,sest hoc modo ita, Sexto arguunt fustinentes vivim icunt esse maius aho , quia si dixistur a uinimicius infinitiis Jominum, tunc plures sere oculi, quam homules, plures digiti, quam oculi.&adhuc plures capilli, quana digiti

iram quilibet homo duos habet oculos, decem digitos, inuum 4 multo plures capillos Respondeo negando, quod si daretur actu numerus infiniuea hominum, quod tunc plures essent oculi, quam h toines,4 sic de aliis, cum probatur, quod quilibet homo baia ψ oculos concedo, sed non sequitur, quod plures forent oςesi, quam homines, nam uterq; numerus esset i finitus, qui non potest cxcedi,&s in oculis essent infinitar

tates

157쪽

tates hominum numerus hominum finiretur, ratio ea ex Scot a. d. p. q. 3. Κ.quia maius,in minus non conueniis. vim quantitati infinita Aed finitae tantum, di reddit ratio nem Scotus, quia quartum prius diuidituricr finitum in

infinitum quam sibi conueniatulatus disinu, a lial vesinaequalea ratione enim quantitatis triaioris est excedere , minoris excedi.&aequalis menserari, Que onmia concivilunt finitatem, ideo infinitum non potest dici equale, vel inaequale , maius , vel maius quaesunt diaereiqtiae tantum finitae, non infitiitae. . Contra hanc te sponsionem Scoti, arguunt Meld. Mat. abinum. 2. arguta ido Conimb. sequentes hanc nostri D ctoris sententiam, tali pacto.

Quidquid continet totum, quod continet aliud, Malia quid praeter illud cli maius illo, ed numerus oculorum, capillor um tot unitates concludit quot numerus hominua , adhuc inulto plures unitates,crso est maior immermocin lorum, capilloriim,quam numerus hominum

Respondeo conccdendo maiorem, sed negando mino rem, quia si daretur actu numerus infinitus hominum , esset ita infinitus scut numerus oculorum, di capillorum, nee unitatest ininum includerentur in numcto oculorum .

capillorum quia tunc es et nestior numerus Oculorum,' capillorum , quam numerus hominum Uriat totum est maius sua parte in ratio esticacissi in Delt, ciuia unum infinitum non potest esse pars alterius infiniti, infinitum it qtroddam totum, tersei tum LX Scoto quol. I. A. si e negatur -consequentia. Hoc Argumentum quod vidcbatu Lot illis v in solui bile cum vera dia: trina Scot lolii itur, dic cum In finito non cumpctat motus , dc minus, aqualc,'dcina qua e postita, sed tantum negariue, quia sciliccinori potest e

cedi, ita non potest sibi scri additi0, nec detractio, ut palliin notabili, sic soluuntur omni Argumenta, quat illiset fieri in pi post, civi ic non pono, cumsit indignum id sec

158쪽

necti te inultorie reritere. . . -υ SI TERTI rusates duri murarilego- - ω 'actis In vita Est Aristotelis 3 Phys Scoti p. d. a.q. a. infra c. e. d. t. Eld. dc Cata disp. X. Phys. q. a. 3. Q eandri optatis . sustinent opinionem , sed tibi contradicunt in nun Nesii. o sium obandi reconsutando alios contra se ipsos arguunt cur. nam num is 46 loquentes de infinitate secundum es sentiam addunttationem Scotistarum probantium,ideo ςm cantatistuc. in Infinitam dari non posse, quia esset Deus. Instantisti Doctores, dicendo quod huiuimodi rationes ostendunt

ni tot secreari infinitum secutulti in elle vitici in tota latia tudine entis hic aurim est quaestio de Infinito in latitudine entis creati, quo dc puta lentia, non excludit, male ex infin t..te Ius creati ut aliquo certo venere deducitur ius nitas impliciter, in totientis latitudine . vii autemDoctores p9nentes propcias rationes deductas

e sco. concludunt, quod si esset creatura infinita secundum ess entiam, tunc sic Deus, ergo candem conclusionem deducunt,quam consit an reprehendentes alios seiplos

rep. hendunt. . incipiuntonim probare suam conclusionem num 27. His verbis tamen ostend potest a steriori implicite. Primo per famosam Scotircg.uiram qua decet i=. d. 8 q. I. R. μα- quam ad summum Do/26rιoris quitarimumi non superiori

159쪽

rea siest creari perfectis sciliret iritualis cerre creata emissubffolia spirituali insinite pervcra per datam regulam conclud/jores , quod haec ι Deus, qu/a cum sub antia siritualis A perfectes /ua contenta Lente arsuipores. υ pti f. cIHIma,

Adducunt Bassolium negantem hanc conclusionem. Est . Infinita substantia spiritualis, erghi est infinitum ens subitantia spiritualis creata non est perlaetissimum sub chto. nam tale est substantia spiritualis , quae est necesse esse, ut

Deus , ideo est fallacia secundum quid ad simpliciter Reprehendunt Bassolium veram Doctrinam Scoridi remem,dicendo, quod ute Vir supponit possedari creati tam infinitam spiritualem in genere substantia spiritnalis

cum dependenti. a Deo, quod suppositum negant pei sit edo,q ioci data tali subitantia spirituali in 'nita, sequitur quod esset perfectistinum ens, quia esset perfectissumim contentum sub ente. 1 3ἐγε. Verum isti Dodiores nec Scotum, nec Balsolsum in tota prehenda laxerunt. Subtilissimus enim Doctor in illa famosa regula Basi inet sc concludit mergo mi nisum ens non ra-- H ὸ

160쪽

: His suppositis irguo contra Meld. cat sellicet quod

data creatura spirituali infinita non potest concludi pec re gulam datam a Sco quod illa esset Deus 4 persectissimumens. Nam regula Scoti est, quod ad summu in inferiori, non putata, sequitur summum in superiori,nisi illud sit nobilissimum eo dicta a Llentum sub illo superiori Tunc sic arguo . Sed creatura spM. Cat. ritualis non est nobilissima iubente, quia tale est solum iulud, quod importat perfectionem simpliciter , quod ex is potest esse infinitum . per consequens olus Deus ex Seo.

lac. cit ergo ad persectissimam creaturam spiritualem non sequitur perfectissimum ens nec quod sit Deus, ut isti in se runt, liciniuste Balsolium reprehendunt. - Praeterea infinitum cns simpliciter non potest esse in Gnere ex Sco loc cit quia inquit ipse . quod sit daretur inlini. tum in genere non tolleret potentialitatem quam requirit ratio generis, sed tantum poneret infinitatem secundum

quid, sed si daretur substantia spiritualis infinita illa esset

in genere;ergo illa non esset ininitum ens, nec Deus. Praeterea eificacissime ad hominem. Si esset creatura Infinita , illa haberet dependentiam a Deo , ergo si daretur ad h. M

substantia spiritualis creata a Deo infinita, illa non esset Deus, antecedens patet,quia quaelibet creatura a Deo dep det, consequentia etiam patet ex doctrina ipsorum in hac Disput. q. a. num a s ubi habent,quod infinitum in tota entis latitudine, Deus exeludit omnem imperfectionem, hafinitum vero it genere non exchidit Omnem impersectionem, depelidentiam, -ergo si daretur infinitum in aliquo genere esset dependens, mon esset Deus, quod est con, tra ipsOS. Si Respondeas cuna ipsis num. 28 qui Doivinam Scoti, raestare. ipsis contrariam ab Atilico receperuiu, quod illa substan . Don ιο --tia spiritualis, sicut, e species creata categorematicesinfini Diqς-ta in nullo esset g nere,&Iic nuIlain includ cret impei se