Disputationum philosophicarum pars secunda in qua cum Scotistis, & alijs auctoribus, quos Meldulensis, & Catanensis sequuntur praecipuè disputatur auctore F. Francisco Pontelongo de Fauentia Ord. Min. Con. S. Francisci, ..

발행: 1662년

분량: 598페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

rso Disputaris It de Iasini oceilus in infinitum fundatur in persectione infinitates: Respondeo ad hoc argumentuin qu5d reputanx insocliibile, quod cpugnat ex parte creauirae, quae de se est etisentialiter fic determinata per determinationem, vel spincificationem, vel limitationem differentiae ultimae, quae ultimate speciem constituit addita generi ex Sco . . u.3. q.7. R quam responsionςm, &doarinam Scoti ampla-ctitur Smisinch. . l. Contra arguunt num. 35. Tum quia sequeretur quod potentia generis esset determinata ad tot differentias specificas, non plures, quod est falsum. Tum quia data illa suprema species adhuc sub illa possunt esse tufiniatae species inferioris persectionis, ut suo genere animalis possibiles sunt infinitae species Brutorum, quae nunquam ianingunt periectionem speciei humanae , tamen non per hoc natura generica animalis ponitur infinitar perse-ctionis. Tum tertio, quia etiam1 per hoc concluderetur

in aliquo certo genete deberi statum in aliqua suprema specie, ut in genere animalis in specie humana, quod uti que probabilissimum est, ex hoc tamen non sequitur, quia, non possit dari species persectior extra illud genuabde in tu tientis creati latitudine Respondeo negando consequentiam, quia licet genus sit determinatum ad talem differentiam specificam , qui persectior fieri non potest, non est autem per hoc deterra, natum ad in disserentias, donon plures, quia licet subienere animalis non possit dari differentia perseetior rati nalitate , per consequens species persectior homine,noa

tamen anima daerminatur ad tot disterentias Lia tot

species, d non plures, cum infinitis enim peciebus is

numero potest stare una suprema species, qua persectio fieri non potest . Vnde dato quocunque numero speci 'irum, positan alia in infinitum produci, sed dat quacua

quespccie persecta, non potest alia persectior inodus i.

182쪽

M stant i hi in numero specierum ' sic concedo secundum Argumentum , stilicet quod data illa suprema specie . adhuc sub illa possunt

esse in initae species, sed nihil contra me. 13. dico, quos si limititio differentiae specificareoncludit in aliqtrogentare dari speciem supremam, ut ipsi sustinent in genere an iamus eadem ratione concludit in omnibus generibus,ri in tota entis creati latitudine, quia secundum Sco loc cit. genus animalis limitatur per differentias mei nicas , propter hoc in aliquo genere secundum aduersarios con cluditur dari unam speciem supremam, etiam hoc sequitii rinatus generibus, eum sit utrobique eadem ratio , nullus enim concedens dari per hanc rationem in aliquo generetpeciem supremam potest assignare rationem, quare in aliis generibus hoc non sequatur: Praeterea retorqueo argumentum principale. Si proces ... sus In infinitum inesseniijs creatis fundatur in perfectione V Infinita Dei, ut ipsi dicunt ergo etiam in genere animalis Meld. Potest dari talis processus, cum respectu cuiuscunque gene Otim persectio Dei sidi infinita, ergo si stante peridetion yeimsinita potest dari species suprema in genere anima lis ergo et in aliis generibus, quia non repugnat infinitae Periectiona Dei, quod detur in generibus suprema species, qua Deus perfectiorem producet e non possit Secundo,principaliter arguunt num 37. Species sella

bent sicut numeri ex Arist. 8. Met.tex ro.sed innumeriSPO

test dari processus in infinitum ergo in speciebus. . Responde ex Sco. p. d. 7.q. f. in XX. qubd species α η' substantiae sunt sicut numeri , quia sicuti addita, vel ablata a numero aliqua unitate variatur essentialiter numerus, ita tartas uoltantiae, addito, vel ablato aliquo essentiali variatur in ira in ta substantia, haec est vera intentio Arist. qui loco cit. δεο -- 'naec verba Et quemadmodum de numero ablato, aut ad

vis Woquo , ex Dibus mimeras est, non es amplius Mem

183쪽

eris amplius. abiato ab iis , aut addito. . Haec Atistor les, sed quicquid sit de livo, concedainua omnimodam similitudinem inter speciem , numerum , argumentua1 nihil concludic, &ideb concedo , quod sicut , nu neris datur processus in infinitum etiam in specibus, datur Maν tem priscessus in nuineris.quoad multitudinem, non quoad erfectionem, quia quantitas non suscipit magis, minus,ed maius, minus ex Aristaeap. de Quantitate, ita etiam in speciebus datur processus in infinitum secvadum multi tudinem, non secundum periectionem, di sic argumentura non est contram Testio. Praefigere potentiae Diuinae certum specierum numerum est ipsam certis limitibus coercere, finitam re

dere,&exhaurire o.

Respondeo. Hoc Argumentum non est ad propositum quia aliud est loqui de numero specierum, vi aliud de per fectione specierum, utique Hirrus dictum est, datur processus: n infinitum innumero specierum, non in persecti ne ita quod data una specie potest aliam producere tui . finitum, sed data'na species persecta, non potest aliam producere perfectionem, sed standum est in quocunque gonere ad speciem supremam . . Nec hoc est limitare potentiam Diuinana, quae quantum est ex se, cum sit infinita, posset perfectiorem speciem in infinitum producere , si talis esset producibilis, est enim in quocunque genore species suprema ex se essentialiter in tali gradu determinata, . quae non potest fieri perfectior. Et si hoc limitarct potentiam Diuinam, ut inquiuntiniuersarij. Rctorqueo Argumentum. Datn summa species inge. - nere Rutinalia dc in qualitatibus medij secundum ipsos, a Id. O ut dictum est in primo capite, quia perfectiora Deo fieri nos potest, eigo , ipsi po:entiam Diuiuam limitatat, de

184쪽

reddunt finitam, mimbecillem Quartis probantium. 3. qud post dari Infinitus, i syncategorematicum in magnitudine,& extensione. Igni coscit in infinitum, si continuo apponatur sibi combussibi-Τle,ut ait Doctoria.d.a.q.9. N. ex Plutosopho esse inhia gestudine potest dari infinitum syncategorematicum. spolideoli argumentum habere aliquam apparet

clam sed secum dis responsionem, quia dicunt, quM

M loquitur ex Philosopno. Manima ex. i. nouauis tem in propria sententia, quia sorsan Aristoteles puta. Di ignem crescere in infitutum, quod non concede, vel Scotus Contra . Ergo ignis in termino noti posset combur me stuppam, quod est falsum,&ridiculum, ergo si combui a ς illa illinitum, augeretur in infinitum ri Respondeo, quod ignis combureret,&pmdueeret alia, IM'ro, sed mire aio non conuerteret in stipsum, quia vilatio tonino . - arae est ridiculum, quia ridiculum er a ais entita medias qualitates non posse in infini. xi i. Nam quaero ab ipsi, quare hoc ni o debent dicet e cimnaliter,nisi quia sunt in terminsciitans non es.sunt in crimino,possent augeri . . . . Qui illo. Posset Deus mundum perpetuare, tangulis diebun ulem quantitati addere unum palmum, ergo poti Mitium augere in infinitu in i

Respou ni bin&recte , quod Deus possiet quantitatem auger vique ad terminum proprium, de si ultra aliam uitatem c aret,non posset illam praecedenti veste quia esset in tem in . o.

Contra arguunt dicem quod haec est manifesti petitio ibicipi, nos en 'diciniussemper posse addi,ta quia nunquam Mani gestudo aviariatiun quod sie peruenite

185쪽

quantitati possit addi quantitas in infinitum quod est

probandum, mon probant.

Sexto Potest Deus diuidere virgam palmaris laut dinis per partes proportionales in infinitum secundum longitudinem, Maddere unam alteri secundum latitudinem. illae partes essent aequales, quia secundum magnitudi-nem palmarum, ergo potest augere quantitatem in in nitum, consequentia patet, quia tam possibile est hoc a gumentum per partes aequales,sicut est possibilis diuisio per partes prosortionales. Respondeo ad consequentiam quod Deus potesta gere quantitatem in infinitum, semper accipiendo partes ab alia quantitate per diuisionem, hic processus in insnitum crit propter diuisionem continui, a quo accipiuntur partes, quia est diuisibile in infinitum . Et si illa quantitas diuisa erit quantitatis palmaris, semper apponendo in infinitum alteri quantitati, nunquam poterit excedere magnitudinem palmarem, hic casus erit in quacunque appositione per diuisionem. Vnde s uni quantitati palmari secundum longitudinem, vel latitudinem apponea' do partes diuidendo alteram quantitatem palinarem semper quantitas cui apponuntur partes diuidendo alteram quantitatem palmarem, semper quantitas, cui appo nuntur partes quantitatis diuisa augebitur in infinitum quia xi antitas est diuisibilis in infinitum, cillae paries

quae adduntur secundum latitudinem, ut in Argumento, utique sunt aequalis longitudinis, non latituri nis, quia sic illa tandem quantitas palmaris consumeretur, quare app-stio ista crit ecunduna partes proportionales non ei uidem

quantitatis in eadem ratione appositionis , sed quicquid sit de hoc intelligitur in conclusione, qdod Deus data qua cunque quantitate non potest aliam maiOcem crearo in infinitum, quia omne permanens secundum Sco .loc cituu-retius habet terminum sua magnitudini , in quo gradu potita

186쪽

itio aquantitate, &si Deus polsit in finitum alias

alias quantitates creare in infinituria, non posset illas quantitati in crimino apponete, quia non elset cum aliae componi bilis... Septin Oprobant num. 8a quod in intensione possit dari infinitum syncarego uti cuia . Nam detcrminatio qualitatis in supremo gradu, cui non possit fieri additio Vel prouenit ex parte formae, vel ex parte agentis, vel ex parte subiecti . Nullum istorum dici potest Ergo in uualitate potest dari Infinitum syncategorematicum , quod non Proueniat ex parte formae, probatur, quia nulla forma se acundum speciem, quantum est ex natura fit, sibi potitis determinat ultimum gradum possibilem in sumtuo , quam in infimoe, qua ratione Doctor, d. F. q. .. quibus formis avigat minimum, eisdem negat maximunt i Tum quia tale

gumentum non ponit qualitaem extra limites creaturae ..

Nec prouenit ex parte agentis, quia est virtutis infinitae, nec ex parte subiecti , quia est capax cuiuscunque gradus qualitatis. IAd hoc Argumentum respondet Scotus ex proseo 3. Restondervi. s. q.p.LS.ad tertium , sed prius retorque argumentum Sco. d-ήontra ipsos hic asserentes medias qualitates habere ter- ΠΤ die in nainum Nam hoc non repugnat ex parte formae peria qriones adductas, nec ex parte agentis, quia est virtutis infim , nec ex parte subiecti, quia subiectum cst capax c auscunque gradus qualitatis, ergo qualitates mediae non habent terminum, quod ipsi negant. Si dicant repugnantiam in qualitatibus mediis ab alio prouenire, scilicet ne transta ui extrema, hoc conlatatum

est primo Cap. quia quilist,et gradus viriditatis est esse tialiter distinctus ab albedinn a redine Respondet igitur Scotus ad argumentum istorum Moatistarum Thomiχantium, quod determinatio qualitatis in ruinae Sradu prouenit ex parte formae, quia charitas est

187쪽

quaedam participatio Des, Hed necesse est,quod laeuiseutra

aliquem gradum determinatum capiat partem infinitae per feetionis. Prouenit ex palle efficientis, quia licet sit virtu vis infinitae, essicit tamen de nihilo naturam limitatam Prouenit e x parte capacitatis subiecti, quia etsi capacitost espectu suiuscunque .gxadus informa non tamen ca- Pacitas alicuius finiti est ia formam infinitam, cum Pr batur , quod non prouenit haec determinatio gradus ex. P ste sermae in quo stat difficultas. Respondeo negando, riciori 'Rod Orma non minus sibi deterniinet terminum infimum. Matris quam summum, o falsum cst, quod Sco. a. d. a. qi neget f. mis terminum summum, quibus negat infimum intcum dicitur, quod augumentatio in infinitum noli ponitqvidit te extra imite M eaturae concedo,sed gradus adderiis summo repugnat, potest enim secundum Sco ibat nitum repugnare finito, sicut album non potest addi nigr λ' Nec valet dicere, quod gradiis qualitatis est eiusdem v tioni cum alio, ac propterea nitalis cum illo , quia tunc est verum , quando qualitas non est in termino . - si petitio principii, sed praeeis ratio, cur illi .. . N0 Possit fieri additio. Qualitatibus erum meoi, consti ruti in termino, ut isti concedunt, non potest fieri ad q. ditio non propter aliam rationem, nil quia fiunt intermino . Sco etiam ibi dicit , quod qualitati repu Ona additio , quia est in termino . Si Sco. Qtit Hila

188쪽

Mitum categorematismi, itaquωomnia illa, quaeante, M'liguntur a Deo,&onmisi possibilia sunt numero infinita,in finita tamet in potentia, & in fine huius quaestionis, Loer

Hicunt, quod in hac re non debemus esse clude mente γαquia varieslocutus est: Sed hae opinio, nee in vita Seo.nee In via ipsorum sum ineri potest. maximo dolore assietor, cum video deficiis: sore Sc ostendere Scotum, direndo, ipsium variis suisse. Min dore in fictae inconstantem Fateor hanc conclusis Ivem Scoti habere dissicultates, sed quid sentiendum sit οἰ-i eo nophilo omnibus argumentis positis in primo

ipsos infinitum Categorematicum, Syncat forematicum differre tantum secundum modum essendi inae actu, inpotentia, urvilere est diffuse in Sco. quot. . A Arguitur tamen prim5 cx Sco. p. d. a. q. a. Z ubi habet σημει Deum intelligere infinita actu, probat; nam quaecunque sunt infinita in potentia, ita quod accipiendo alterum. post alterum nullum possunt habere finem , illa prunia si

ut sint in actu, sinit a sed omiua mathiilii

189쪽

an infinitum sunt actu in mente Diuina, ergδ actu ingestia ergo in mente Diuina datur infinitumia multitudine actu.

ωcategorematicinnis

R. busti Resp dent, quod ibi Sco.vult tantum probare dino raueia.. er intellectus Diuinus est infinitus, ut docet ipse Scotip.d. 3. M. q. a.H.ubi explicat quomodo intellectus Diuinua intelligat. infinitum inpotentia. .cet aris i aec responsio aufugit, essicacitatem Argumenti nam Sco probat intellectum Diuinum cis inlinitum per

hoc, quod sitelligit infinita actu,nec est ad propolitum,quomodo Deus intelligat infinitum in potentia, sco debein re spondere ad illam rationem, quod quaeanni infitrita ini

tentia, iactu essent, essent infinita actu Et quod haec propositio non sit a Scotistis ponenda in dubium patet quia

dicit Sconis qudd est euidens, probat tamen hoc pacto;oin.: nia acceptibilia, quando sunt simul existentia, aut sunt acta finita, aut actu infinita, si adiu finita erga accipiendo ait . rum post alterum,tandem possunt omnia actu esse accepta, .

ergo si non possunt omnia efficacia accepta, is actu simul sunt, sunt actu infinita Praeterea ibi Sco. probando , quod intelledius Diuinus sit infinitus probat per hoc, quod cognoscit infinita, non in potentia, sed actu, habet enim haec verba Inuuisibisi sunt insinit i. or hoc actu in melsectu omnia intel ente ergo mellictus simul illa actu intelligens es infinitus, talis es inusiectus Diuinus. Hς Sco qui aperte, i clare dieit intelligibilia in intellectu Diuino esse infinita acti, qui . actu simul intelliguntur. e.utradi. Praeterea Meld. xat non meinores dicendorum a re auria hac quaestione, dicunt in hac Disp hum. 3 8.quod Deus co-σcat gnolcendo omnia possibilia, cognoscit infinita actu, si produceret omnia possibilia in infinitum, produceret infinitum actu ergo secundum ipsos datur in mente Diuin Infinitum categorematicum,dc ita sibi contradicunt .

190쪽

coria o V. Isarraeterea infinito non potest fieri ρdditio, sed obiectis cognitis a Deo non potest fieri additic,quia non datur obiectum cognoscibile, quod a Deo non cognoseatur, ergo obiecta cognita a Deo sunt adhu infinita inesse obiectivo, Scognito ergo in mente Diuina datur infinitum actu,

categorematicum.

Respondent ibi num. reo quod craturis cogniti a Deo; ob, i. non potest fieri additio, sed talis repugnantia non oritur MAL Ie ratione intrinseca talis multitudinis , sed aliunde, quia Cas. nimirum aliae creaturae possibiles non sunt. Vnde talia qua emia impossibilia euaderent possibilia potest illi multitudini fieri addditio. Haec responsio consutata est prima conclusione huiua to alia Disp. Arguo tamen contra ipsos tali pacto. Si omnia impossibilia fierent possibilia is postibilia, Mimpossibilia limul actu essent , ipsis non posset fieri additio . ergoaessent actu categorematice infinita , consequentia pardi antecedens probatur, quia omnia quae imaginari possunt , vel sunt possibilia , vel impossibilia , sed neutris illorum potest addi , quia supponitur quodcumque simul esse , subin sero, sed omnia posibilia, im possibilia actu cognoscuntur a Deo is sunt in mente Diuina possibilia directh. Qimpossibilia indirecte ergo in mente Diuina datur Infinitunt catesoremati

SEARCH

MENU NAVIGATION