Disputationum philosophicarum pars secunda in qua cum Scotistis, & alijs auctoribus, quos Meldulensis, & Catanensis sequuntur praecipuè disputatur auctore F. Francisco Pontelongo de Fauentia Ord. Min. Con. S. Francisci, ..

발행: 1662년

분량: 598페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

Disput.q. rem ipsi Scoto pes. 8M.3.R.ubi habent qobdsi daretur quantitas infinita deberet reponi secundum Doctores in praedicamento quantitatis Praeterea si Deus posset creare hominem infimium, quis ... . . . vellet negare ipsum eue in genere animalis &: si crearet . . . labaeuitiam spiritualem, de Angelum infinitum, quo

esset in genere substantiat quid amplius, si ipsi concedure ut iam dictum est Lis Infinitivalin genere, si daret usset infinitum secvixdiam quid , ἡ ..... Praeterea proboetiarnaid hominem quia si duetur sessitas is spiritualis infinita non esset; eus . nam issi Docto.

resin hac Disp q. x arva n.3ε- arguendo colura detur sustinentem non posse dari processumin infinitum in peti Gone creata arguunt tali pa sto. Illa species quae ponebatur suprema distat infinite a Deo , vel non non secundain, quia cum sit creatura infinite debet a Deo distare, si primum ergo supra illam possunt dari aliae in alia species in infinitum perfectiores intra limites finitatis. Haec illi. Tunc sic aiguo. Illa creatura spiritualis infinita, vel di- staret infinite a Deo, vel non; non secundum, quia cum sit creaturii debet a Deo infinite distare si piimhin eo su pra illam dari possunt aliae, dc aliae speties in infinituimperiectiores,, sic vel illa creatura spiritualis , quae supponitur infinita, non erit infinita, vel si erit infinita, distabit infinita a Deo, si creatur sic a primo ad ultimum nunquada. et esse Deus, sed tantum concIudi potest , quod esset in

'inita secundum quid, & per consequens ex hoe medio non ricta prCbrat in essentia cfeata repugnantia in infinitati m

Secundo Meld.&cat dicunt quod haec concluso, kllicet ouod non possit dari infinitum categorematicum in es- ser Di potest cilicacissurae probari per rationes Scoti, qui iis probata.d.3. l. io .non possedari spetiε impres ρος distincte representet quidditates creatas possibiles ex quibus deducit

162쪽

ducit,inquiunt ipsi, quod haec species esserinfinita subpliciter,& absolute infinita in genere entis, tota tantuni in certo genere. Sed ego legi, perlegi illas rationes,nee videre potui Scotuin inserre, quod illa species infinita γ h. praesentans, si daretur, esset infinita simpliciter, non in determinat, enere, sed solui infert quod esset infinita neclamasco. aliud potuit a ferre, quia ista species impressa esset qualites, di per consequens in deterininato generet At quod est Λ- determinato genere, non potest esse en simpliciter e Sco. P.d.8 q. 3.ut prius dictium cae ergo species, sit praeseotiret infinitas quidditates , non esset infinita simplici ter. Nam licet illa species impressa aequivalet et infinitis speciebus in a praesentan 'o, non tamen contineret eminenter perfecti s- sissentiales omnium rerunt, nec cli et aliqjiod in dependens, sed dependens quia esset ens creatusta nam species representans non est substantia fornialiter, nec eminenter,

esset igitur infinita in ratione specie intelligibilis, hoc solum probat Scotus. Multi psus Dari Creatura te oremaris seu Ast Arist. 3. phys. Sco. p. d. q. a. insta x4 d. s. q. 3 G HA d a. d. 3. q. 7. Fin alibi saepe.PPro euius declaratione. Notanduin Primo quod hic loquor de Iu finito Categorem uico siue secundum ess etiam, rue secundum intensionem, siue secundu ira mensi nem siue secundum multitudinem Quae omnia competunt quanto, siue quantitati molis siue virtutis, vel persectionis, quod infinitum categorematicum in perfectione est duple ψηγη&cundam Sco. p. d. 8. 3. in Aliud est infinitum simpliei ' Σ' ter, Liud in nullo potest excedi, includit quamcunq; si ita

163쪽

perseistionem entis,in quamcunq; entitatem qua umi 'sibile est alcin entitatem ,&persectionem contineritis quo uno scilicet eininenter quia non est possibile quata, bet persectionem, 'uobibet ens contineri formaliter, crealiter in aliquo uno, sed tantum virtualiter,&eminente sicut dicitur, quod Deus est homo, lapis, Equus, Argentum. non realiter, aut sormaliter, sed solum eminenter quia omis persectio, quae est in creaturis reperitur in Deo per fectiori modo, quam sit in ipsis creaturis. Aliud est infinia tum secundum quid, idest secundum aliquod genus persi, ctionis, ut si daretur infinita linea , illaestet secundum quia infinita idest secundum tangitvilinem tantum, oc non cundum alias persectiones possibiles sub eme, Unde V Si iactur, essecundum quid in infinito sunt aequivocata Aliquado. n. accipi tur ly Simplicuer,ut distitauitur contra Secundum quid, quod est esse in potentia , sic infinitum simpliciter est infinitum Categoremacum in in a 44 it finitum secundum quid dicitur Infinitum Syncategorematicum,4 in potentia. Aliquando accipitur ly simpliciter idest

secundum omnem persectionem omis, vidistingstitur comtra secundum quid, idest secundum aliquam perie istionem , sic tam simpliciter, quam secundum quid conueniimesim finito categorematico, quia infinitum Categorematicum; aliud est infinitum secundum omnem perseetionem critis vr Deus. Aliud secundum aliquam petriectionem, ut si daretur calor infinitus, linea infinita,albedo infinita,etenim vn quodq; istoru esset infinitum secundum pro pria persecti Ased no secundu omnes persectiones,quia calor infinitus non includerer perscctionem linear, nec linea persectionem c laris, sic de aliis Secundo Notandu ex Scot.p.d.q. Σ.B. B. non posse probaria priori quod aliquid sit finitum, vel infinitum, quia sicuti

contradietoria ex rationibus propriis contradicunt,ita non rePugnautia ex rationibus propriis non repugnant, nec, detur

164쪽

.detur posse ostendi repugnantia , non repugnantia, nisi evplicando rationes contradictorior ii,4 Infinitum non potest explicari, nisi per finitum. Vnde Infinitum est illud quod excedit quodcunq; finitum ultra omnem determin, tam , vel determinabilem propositionem, sic quolibetistponendum possibilc finitum vel infinitum, cuius non ap-: Paret in possibilitas ad excedere, vel escedi. Ad hoc autem probandum ponuntur rationes a diuersis, sed nona persuadcntes, quia licet de quantitate molis ex doctrina Arist. facile deducatur impossibilitas infiniti, non tamen inuenitur ratio probans infinitatem creaturae secundum essentiam consideratae, inter alia media mihi videtur magiscificax illud, quod creatura sit in genere, ter consequens limitata, finita, quam rationem nituntur Meld. Car. infringere, sed non recte quia ex Sco. a. d. 3. q. 7. F. quaelibet speciei persectio est nnita, vel determinata per deter minationem, vel specificationem, vel limitationem disterentiae ultimae quae ultimate speciem conssiluit addita generi,de dicit Scotus hoc effertum esse secundnm omnes Phia losophos,ac propterea,quod est in genere erit finitum iit,li genere , repugnabit per hoc non solum infinitas in tot latitudine enti, sed etiam in tali genere, utiq; verum est ex Scin p. d. a. q. a. B. B. in fine,&QC.quod quodlibet habet gradum intrinsecum suae perfectionis,ue filiitum,si illud est sinitum, es infinitum, si est infinitum, is non finitur per aliud, Qquaecunque essentia sinita in se ost frunita, ut pharintelligitur omni comparationi sui ad aliam es.sentiam, sed non est finita, ut praeimelli uitur disserentiar vltimae in Sco loc. superius cit. ratio cise potest, quia non datur in rerum natura quidditas, issiciaria, nisi contracta per ultimam differentiam specificam, tamquat: vhiman tui persectionem, quia differentia numerica re diu dualis nullam dicit persectionem, sed potius imperseetionem,

quia impersectionis cst naturae indiuiduari per aliud,

165쪽

ideo solummod est de se , hoc est infinitae inrisuetae taedis

vrobatur conclusio Primb Nudium Infinituni est conlpi tabiles, sed omnis creatura esbici genere, & per consequem mpum bilis, saltem ex genere,&oifferentia ergo nulla creatura potest esse infinita Maior, quae est Scoti quo I. O. probatur, quia omne compositum, vel domponitur ex finitis, vel Infinitis. Non ex Infinitis, quia infinitum nota ρυtest esse pars . ergo ex finitis, sed ex finitis Don potest componi tui initum ergo nullum compositum potest eae infimitum, et haec rati o valet de Infinito in genere specie

determinata, quia sicuti Infinitum , ut sic, non est composilium, nec conponi bile cum alio , ita cuicunq; composito,

componibili cum alio repugnat ii initas LP i

Secundo cum Scotistis praecipue . Omne finitum est pars Mens per participationem,quia capit paloem iiii intitatis, quae est in infinito totaliter &perfecte . Cui προ προ- gnat esse pars ei repugnat esse finituiti, lacui competit eise , Mrs ei repugnat infinitas ex Sc quoi is A. A. sed omiscreatura est ens per participationem , e so creaturi rep

ω Nec valet dicere quod argumentum rooeditae Infini late in tota latitudine entis , quia arguimentum proccdit de is perfectione in communi, in particii lari, nam sicini crea- iura est cns peritaticipationem , ergo est etiam tale ens per participatjon δε quaelibet creata perfectio est participata, crgo quae libet creatura secuncum duemlibet gradum per sectionis, siue gener ice, sitie specifice est en per participationem, 'c consequens pars infinit, ergo sibi repugnat an finitas iecitnduin quenili bctgradum perfectionis Contra arguitur Pii no. infinitae potentiae aetiua debet corresponderet oportionatus cffcctus, ergo potentia Dei infinita categorematice, de in aetu debet correspondereco:isi initis effectus.

166쪽

Respondeo ad antecedens quod infinitae potentiae debet et

correspondere proportionatus effectus in actu, vo in pote, ria quia potentia ista infinita ad extra non habet necessario effectum , sed contingenter , qui effectus propinionatus est pia productio omnium possibilium ex Scola d. qz. q. Vnica A. proporti di hoc eo modo quo possunt produci scilicet successu in natus pote infinitum.& non omnia simul quia talis effectus infinitus in ita diuina actu naturae repugnat, ut in summa sit dicere. Infinita potentia est, quae potest producere infinita quantum est egis, etiam si litui aditu, si illa essent simul producibilia ex Sco.

Dd.2.q.2.in X.Ad consequentiam cum dicitur ergo infinitae potentiae in actu, uec categorematice debet coriesponderet eficitias infinitus categoremat lcus nego . quia talis est impossibilis. Unde infinitar potentiae proportionatur effectus possibilis infinitus, immo si nullus estectus categorematice, vel syncategorematice infinitus posset produci, adhuc saluaretur infinitas in potentia ex hoc, quod quantum cst ex se posset producere quodcunque infinitim, si quod-s unque elici producibile, sic Dcus, siue contingenie agat cum Theologis, siue necessario cum Philosophis,non pollet producere nisi possibile, quia ad impulsibile nulla est po

tentia .

Secundo Deus potest communicare creaturae insnitam durationem, S praesentiam localem, producendo creat

iam ab aeterno, replicando illam ubique ergo potest ei

communicare infinitam efflantiam.

Respondeo concedcndo antecedens , sed illa in nitas

durollonis,ckplar si illa talis non est infinitas categorem a. itica, inam aeternitas non est nisi negatio deficiendi,vel reta tio rati cm potetit alitatis coexistendi cuicunque possibili in infinitum ex Sco. quot.6.S.quae negatio, vel relatio ratio-inis non est infinita categorematicu, similiter pra sentialitas ctii curque loco non est proprie infinita, cum in ni iti pluralitas actu simul repugnet, sed dicitur ita uita, idest indet m

167쪽

te aecinctiunm Vnomo promo dentes, iii ini-que finium inuisicita Alio inodo pro in diei in - sicut licitur, quod inter contradi ra. idest indeterininata, quia quantumcunque aliquid recedit

ab uno contradictorio, statim est sub altero, ideo taurata. . , minima, quam maxima distantia sufficit ad contradictio. nem, Ic negatur consequentia, quia licet homo possit conseruari a Deo in tota aeternitate, di replicari in quocus que loco, non tamen sequitur, quod possit a Deo fieri esse tialiter infinitus. quia in natura repugnat infinitas categ rematica, propter rationes in conclusione adductas Tertio infinita persectio in essentia erem,adhuc esses

inta persectionem Diuinam quia esset lacerto genere, o non in tota latitudine entis ergo Deus potessi illam producere probatur: omsequentia, quia Deus ticem quaniciamlue persectionem intra perrectionem DN

-M.' quod illa creaturata infinita esset incerto genere, Minfra pei sectionem Diuinam , quia ex continentia eminentiali multarum speciei uinin tali natura argueremus piam essα infinitam simpliciter, absolute,&no in certo genere tantu. Sed isti Doctores falso respondent, non memores regu

Jae Sco.p.d.8.q.3.R.etiam ab ipsis adductae, quod scilicet aasummu in inlcriori, non sequitur sumu in superiori nisi illud inicitu, si nobilissimum contentum sub illo superiori, cuius- contradi modi non potest esse: emra,ac propterea non valet dic rei H .re. Est lamiua creatura ergd infinitum ens, quia creatura σέ - non est nobiliginum contentum sub ente, cumrale sit lus Delis. Vnde illa creatur amnesset infinita siti issiciter, absolute, scd in certo, determinato genere, ut etiam ipsi

contradicenteῖ dicunt aperte Iun. as.

168쪽

consequentlam quia licet Deus post producere quamocumque persectionem infra persectionem Diuinam, tameti. non Olcia producere impossibilem repugnat enim infinitus homo, instia ita linea, de huiusmodi. . Quarto De facto datur Infinitum categorematicum, e g non repugnat antecedens probatur, quia datur Intel- Iectus qui ei receptiuus miritarum intellectionesia, ilicit mus infinitorum actuum, erg6 est infinitus, quia illud est infimi virtutis, quod potest in an id producere.

Ac spondeo negando antecedens, ad probationem respondeo ex Sco. 3.ΔΙ .q. a. quod infinitas eretensilia ad aliqua, ut ad os nas recipiendas non concludit infinitani yirtutem receptiui, sicut p.itet de inateria, si esset receptiua infinjtarum formarum, immo magis concludit impe

fectionem, sed infinitas extensiua ad aliqua, ut ad effectus simul gausabiles includit infinitatem intensivam, o quod talis pluralitas concludit maiorem perfectionem in eo, quo4 ad plura se extendit, non ita de reecptiuo, si tamen in ellectus ponitur Uicitiuus infinitarum intellectionum, dicit Sco. quω illas infinitas extensilia non concludit infinitatem intensimam intellectus, sed obiecti, quia obiectum est causa principalis activa respectu illarum visionum ,

intesiectionum, non autem intellectus , ratio Scot. esse Potest, quia obiectum repraesentans infinita, necessario est infinitum, nam requiritur maior perfectio remaesentando cluse, quam unum,&sic in infinitui ne Scotta. d. 3. q. ro. A. intellectus autem cognoscendo unum, vel plura non

et maiori perfectione, nisi intelligendo plura simul actu.

Vudes intellectus creatus simul haberet infinitas intelle Golle Uut a ' LMategorematice infinitus. . Si to . Potest dari species repraesentans obiectum infinitum sub ratione Infiniti ex Sc a.d 3. q. 9 K. L. erg6 potest dari species tinnita in repraesentando.

. 'μ' η Scot. lac cit negando consequentiam; quia

169쪽

lut ratione infiniti, non tamen ipsa est adaequata in es, cum. nec n cognoscerulo simpliciter, quia nΛn est princi . pnim con praehcndendi, f. cognoscendi inmitto madu, flairi cysma quae ost comprehenbilis ab intellectu suu non po- u. topichendi, nisi per se ipsam, uer rationem c gnoscendi. . Sexto probatur, quod 'potest clari infinitu in cate orematicum in multitudine. Infiniti homines , infinitae in te quantitatis sunt entia realia possibilia, quae cognosJunatura Deo, ergo nulla erit implicantia, quod ponantur in m- cum omne possibile dicat potentiam ad existenas

meia. Respondent Meld dccat in hae disp.num. ii Ahi LLI et longo discursu, in fine responsiouis dicunt baiues nulmeros posse existere, sed no coexistere,quia multitudo miniΘIMiscit indeterminata, ideo non tota simul phodueib las,&quando etiam concederemus totam rerutri productis usu i congeriem posse simul a Deo produci adhue negares beremus talem multitudinem esse categorematice lib. 1 ita iniquia scut quando multitudo illa erat potentialis non erat infinita categoremantice sic etiam dicendum est tm remanere si actu produceretur tota, quia diuertitiis uatus On variat naturam muhitudinis, di ex una infinitam se recte creducitur alia. qpitur re mi doctrina confutata est cum Sco. docti in istoriis sp-sio. 4te diffuse an prima conclusione huius Disputationis Nisi despondeo igitur bremer, quod Itinax hominus, lassori rutae partes quantitatis. eo modo, quo sunt possibilia, eo modo possunt Deo produci sunt possibilia in infinitum. sunt producibilia in Infinitum,&sic ad eonseqentiain re-

1pondeo, quod nulla erit implicantia, quod ponant' in .

res Diuitias by Corale

170쪽

xe, eo modo, quo possibilia sunt poni in re, sum autem possibilia poni in re in infinitum non siimul,aliter non essent

possibilia iii infinitum quae si simul essent, essent catego rematice infinita, ut aperte afferit Scin qu Ol. . A dc alibi Septimo . Potest continuum diuidi a Deo in omnes eius partes, cum in hoc instanti possit singulas continui partes diuidere Milon magis hanc, quam illam, ergo p terit omnes, item in quolibet instanti istius horae poterit creare unum Angelum, illum conseruare sed in continuo sunt infinitae partes proportionales, in hora infinita Instantia , ergo peracta diuisione continui habebimus infinitas partes actu, completa hora Angelos infi

nitos .

Respondeo negando quod Deus possit simul dἰ uiderGomnes continui partes, producere infinitos Angelos in una hora, cum probatur, quia in quolibet instanti unius horae poterit singulas continui partes diuidere, di non ma- is hanc, quana illam, In quolibet instanti unius holae creare unum Angelum concedo , sed nego consequentiam, scilicet quod poterit diuidete omnes partes continui, cita omni instanti creare unum Angelum, quia ex Sco A. d.2. q. 9.K. a singularibus veris non sequitur uniuersale , quando pi opositiones singulares sunt incompossibiles est enim fallacia fiaurae dictionis a plui ibus determinatis ad numinuuersalem, cratio repugnantiae est ex impossit bilitate reductionis omnium potentiarum simul ad actum, cuilibet

enim dit: ilici i luterminatae repugnant infinitae indetermi- 'nata diuitioncs , Oi ponit cxemplum Sco ubi quaelibet singi, laris est possibilis tamen uniuersalis non est possiibia lis, d ponamus, inquit ipse, quod aliquis homo non possit hortare decem lapides, sed nouem tantum, In illi decem lapides aequales ista propositio Possibile est omnem

lapidcin portari ab isto, falsa est, non quia aliqua si

SEARCH

MENU NAVIGATION