Disputationum philosophicarum pars secunda in qua cum Scotistis, & alijs auctoribus, quos Meldulensis, & Catanensis sequuntur praecipuè disputatur auctore F. Francisco Pontelongo de Fauentia Ord. Min. Con. S. Francisci, ..

171쪽

gularis sit salsa, nec quia aliqua singularis determittit gealicui alteri determinatae iiicompossibilis, sed aliquibus deinterminatis est aliqua inde terminata incompo sibilis. Vnda quaecunque nouem singularia sunt compossibilia in deciamum indeterminate est in compossibile eis

In proposito valet dicere quod iis c pars potest diuidi pro

hoc instanti, vel illo, & pro eodem instanti, potest hic A gelus, vel ille creari, sed non possunt omnes paries simul diuidi nec omnes Angeli pro quocunque instanti horoe simia creari, cuilibet enim diuitioni, creationi Angeli determinath repugnant in deteriminatae infinitae diuisiones, creationes Angelorum, ratio physica mihi videtur , quia cum qu libet pars continui sit diuisibilis in partestsemper diuisibiles nnnquam omnes partes possunt esse diuila, qui astandum esset ad aliquam partem indivisibilem, quod repugnat continuo. Item omnia instantia unius horae non sunt assignabilia simul determinate , quia quaelibet pars temporis est diuissibilis in infinitas partes per instantiac pulatas, ideo Deus non potest creare Angelum in quocunque instanti unius horae, ita quod in illa liora non siit instans in quo Deus non creaverit Angelum, quia istari stantia per rationem iam dictam sunt inassignabilia. Octauo. In materia prima sunt tot priuationes actu, quot sunt formae producibiles in infinitum, ergo infinita pri- uationes, quia secundum Sco quol. s. A.4 alibi, quae sunt infinita in potentia, si essent actu, essent infinita actu, de ca

tegorematice.

Responso Ad hoc Argumentum Meld. cat sustinentes contra Meld.' Scotum Infinitum in actu, in potentia non differre Cat. ηρ secundum modum essendi. Responderent negando com

rccipi μr sequentiam, quia dicunt, quod nilla, quae sunt infinita inpotentia essent actu adhuc diceretur finita, sed hoc impi Responso amin est prima conclusione huius Disputationis. Ah toris. Ideo dicerent quod Roa repuSΠὴ ciui negativo infinitas naul.

172쪽

mas in infinitum producibiles, quae relationes di euntur 1 Scoto ordines prioritatis ad adium , ergo illa relationes rivit infinitae, ergo multitudo actualis, depositiva

Responderem quod triplex est multitudo trima est rerim ditarentum secundum serinam, ut multitudo generum, e specie in Secunda st reruti, differentium seorauissim quantitatem subiecti, ut multitudo indiuidubrutiiser in existentium meorum, quae sunt in diuiso subie et vlphim ,γωως. asiluros Tertia est eo, xum,quae non diaciunt mmdii de quantitatem

subiecti sedauiuis eodem stain. r in propositosuistinfinitae potentiar atrii adsormas in infinitum produ- cibiles,&sic potapconcedi, quod non repugnat infinitia multitudo positivi, in actu. categorematia rerum, quae sunt in eodem subiecis, repuena vero infinita multitudo positiva reriundisserentium tamduiusminino qua titatem subiecti. Contra Erg saltem absolut loquendo non repta Gnit mulitiinlamin alisinfinita actu, categorematice. Respondeo concedendo consequentiam quia ut di-eaim in vitiinici Musione: in mente Diuina est hinnitimilitudo actualis omitium possibilium, sed tantum repugnae in re ninatura, eo quia possibilia hi infinitum si essent

- actu, non essent possibilia in infinitiam,&sie cui repugnaret assignari ultimum posset finiri, finireetur, quod con tradicita&repugnat infimta multitudo actu eorum, quae secundum oumani; quantitatem subiecti distinguuntinis

173쪽

r a missumis α. de an Iognat infinitas categpr atica rerum possibiliuni ies non repugnat talis infinitas inlationum po sibilium , seu ad

res possibiles. Relationes enim in materia ad sermasi troducibiles in illi, quae dicuntur ordines p. toritatis adactum, sunt utique actuales, Soreales non simpliciter, sed secundum quid. Vnde non video quod repugnet infi nitas categorematica ad res possibiles, quae sunt in mentae Diuina actualiter infinitae , sed tantum repugnat infiastra positiva rerum simpliciter actualiter extilantium. Nono Arguitur, qu6d possit dari infinitum in extensio ne Linea girativa conflatur ex infinitis circulis columnam ambientibus, quorum singuli sunt determinatae, & aequalis longitudinis circularis, qnaatum nempe ipsa columna ct cundat ergo haec linea erit actu infinita, .si per pote tiam Dei tota extraheretur a columna quam,cluti fascia cingit, clam appareret infinita eius longitudo. Respondent Meld. ωCat ibi num. 67 consutantes

2b, Aversae esponsionem, quae melior est,qubsilli circuli non

edi sunt aequales, quia non trahuntur ab uno puncto ad idem punctum, concludunt, quod tanta est longitudo l:neaegirativae, quanta longitudo columnae constituta ex ptarii. bus proportionalibus secundum longitudinem sum

ebbitatur Sed haec responsio non satisfacit, quia dissicultas de Drea girativa in hoc consistit qubdiu girat per omnes partes lia perfici ci columnae, quae sunt infinitae, si postea γtendatur erIt infinitar longitudinis, sicut si omnes lineae, quς diuidunt quaslibit partes unius superficiei essem si inulVnitae, cum dividant partes proprotionales superficiei in. nitas se cxtenderentiu infinitum.

Responsi R, spondeo saluo semper meliori iuditio, quod argu -

factoris.. yentula procedit ex falsa imaginatione, non enim est assign . bilis linea giratiua , quae trant eat per partes PI portionales superficici columnaea ficu nec o nata lineae alicu-

174쪽

Haeula lupe; hi sunt assignabiles quam 1 Deo , quina assignata una linis ta tamMeqstes trauperficiei alia

autem linea immediate seciuens Λ tetiri avs illain pamtem super ici estina ligalathi clusi est diuisiola dis ita infinim partes termininas per D itas tristas. Qui- propter falsum est D uin posse abstra iere illacn lineam gi- ratiuam a columna diuidentem quaslibetρartes superficiei

Nute post hoc modo dar hamitulta , quia hoc negat s. i 3 q. p.per totum, sed sicuti, quantitate molis datur infinnam filo mi do, idest in potentii, semper ec riendo viatim post aliud initantiumr ita etiam in quantia tute uris, quae est persectior potev dari hi modo infi-

175쪽

Eld. cat disp. o. phy s. q. a. q. aris oppositam

tenent sentenuam tanquam tutiorem alserendo Sco.else problematicum dicendo num.79. de qkalitatibus, quod Sco. 3. d. 3.q. p. nihil docuit ut onmino cia rum, quod patet ex vel bis Sco. in commendando Christum malo cxcedere, quam deficere jgudesilai βebita, si propter ignorantiam oportet in uterum incideres, ubi piotestatur, in quiunt, ob Chiisti reuerentiam se potius, not mistiorantis incurrere velle, quam indevoti sed miror quomodo silotistae sustineant in Iaac materia Scotum problematicum , qui aperte sine hesitatione,&a solute sustinet in permanentibus dari terminum delaminatum, licet vobis ignotum, probat absolute gratiam habete terminum, sed postea applicando ad Christum. Ait ipsi sit collata gratia summa possibilis creari sustinet pho iblematice ipsi collatam fuisse, quia nescit euidenter gradum gratiae collatum Christo , qua in gratiam determinam tam sustinet habere terminum, in collatione P glia est proriblematicus, non in tetaninoaratiae . Et isti Doctores solliunt rationes Sco sed non in principijs Sco. sed Thomist irum, quae rationes utique sunt labibiles, quia de non eui

dentibus non possumus habere demonstrationes, ideb

176쪽

mmisco sibi sit certus , an summa gratia possibilis crea tinari sit collata. Christo, vult magis excedere, quam deficet e oris M. idest si non possumus:scire quanta cuia sit Cirristo collata Hein de

possumus deficere dicendo, qiloduit collata minor gratia termino quam non ignorat habere termisium,id st cum aperteshoc grμαδ ea

asserat, sed ignorat in quo gradu gratia sit collata Christo hi 'φec ideo vult magis excedere dicensi, quod sit e6Ilatas I 'f'ma gratia, quam quod sit ei collata gratia non sum:na, nona uithia dubitat igitur Scotus an gratia sit uinina, . habeat stri terminum, sed dabitat, an ista summa gratia sit collata Christo. Probo tamen qubd maxim in doctrina illorum hae ς msua opinio sustineri non potest in aliquo genere deoeniem dum est ad speciem supremam, . qua perfectior creari hoc α potest ex docitrina ipsorum in hac Dispe num 43 ergo hoc

etiam erit in alisti generibus consequentia patet,quia non videtur maior ratio de uno, quam de altero de si nullum. sequitur inconueniens qu5d Deus in tali genere non possit facere presectiorem speciem in infinitum etiam in aliis generibus nulla erit repugnantia, quod sit deueniendum. ad aliquam speciem supremam Secundo. In tota latitudine entis errati datur supremum, qu5d si esset infinitum esset Deus secundum ipsos ibi num. a . licet hoc sit in antecedent conclusione impu-- gnatum,.&tale est. substantia. spiritualis , ergo si hulla est repugnantia, quod Deus non possit facere substantiani. piritualein persectiorem in infinitum, nec etiam erit repugnantia, quod non postit hoc facere in aliis generibus

imperfectioribus. Praeterea testio dicunt ibi num. 8 r. quca mediae qualitates habent terminum sua intensionis, ergo aliae quilutates, quia non minus . videtur, quod med iae qualitates

sint ex se determinatiad certum gradum intensionis quam

177쪽

Eo Responderi potest ex eorum doctrina Ioc eit quoa mediae qualitates habent terminum suae intensionis etiam NM., in ordine ad omnipotentiam Dei, quia cum contineantuc inter duo extrema per progressium in infinitum facile in. alterum extremorum transirent, ut viriditas in nigredin , - pallor in albedine Contra . Quilibet gradus viriditatis est eiusdem a PD ' tionis ergo i viriditas secundum gradus decem essentialitcr, dc spectiace differt a nigredine etiam secundunt gradus in infinitu- erit essentialiter, de specific diuersa ergo nunquam poterit tranfiri in nigredinem,aliter gradus.' viriditatis additus initisinitum non esset gradus viriditatis, sed nigredinis. ', Praeterea species quantumcunque persecta semperdit . ser essentialiter ab alia specie , ergo viriditas quantui cunque perfecta non potest transire in nigredinem, aliter persectio speciei mutaret speciem, quod est impossibile, i, cui impossit bile est quod una species siet alia,4 quod persectio speciei destruat speciem, ergo i mediae qualitates habent terminum suae intensionis etiam extremae ct ratio. ines, quas conficiunt Meld & Cat. pro opinione Thomista. Ium , quam sequuntur magis sunt solubiles, di possunt contra ipso retorqueri, ut videbimus in responsione ad

. eorum argumenta.

Praeterea Infinitum in virtute . . dii intensione si potest esse actu est, inino necςIs est esse ex Scolo p. d. a. q.2. Bruergo si in qualitatibus daretur infinitum Syncatcgoremati cuim. in potentia, actu esset necessario, & sic contingens. esset ens necessarinm. Nec valet dicere, quod Scotus in hac materia sit problematicus, quia ibi Icotus probat posse dari ens infini- um in virtute, probat per hoc, quod sicut in quantii te molis datur infinitum suo modo, scilicet inpotentia,

Rccipiendo unum post alterino, ita a quantitate virtuti ο.

178쪽

quae est perseetios potest dari Infinitum si modo, hoei

autem si potest esse, actu est,in necessario est esse. Vnde: si medium Sco. esset iri uolum non recte probaret Sco.per hoc prmcipium dari ens infinitum. Neς dica utique valere illud principium ad ostendendum, quod in tota latitudine eatis datur ens infinitum, traquod est Deus necesiati existens, quia Sco in a.d. 3'. . bidi Ridcii probat in creaturis dicendo, quod si tota perseetu speciei nata est esse in infinitum, sequeretur quod in qu libet specie esset perfectio infinita is probat per hoc quia quod potest habem persectionem infiintam, habet eam. Vnde Scotus omnibus in locis . in quibus agit, de intensioae perfectione seraper uniformiter lo-

Ro cuius deeIaratione rotandum primo, quod essem n ,,--ἀ antitas, a qualitas , quae ex se est determina da uisis au talem intentanem, si extensionem dicit .sumaia,Pambitur. Aimmum quiem potestacςipi dupliciter ex Mod 3.q; Qvno modb politive, scὶ Iicet pio eo quod excedit quodcunque aIiud,&non potest dari sibi aequale Alio modo negative pr4 eo quod non cxceditur ab alio . unde ELientia. i infit', Qualitas in termino dicitursumma, quia non potest xcedi ab alia montante excedit quamciny-que aliaua, quia neu pbt si creare sibi aequalem, qui, uone dicit Scotusa.dic. cii. quod Deus non Auit conser

179쪽

i s Dioura mi de In iij re Christis summam gratiam positive, quia potest crea

aequalem, potuit tamen conserre summam gratiam negatiuE, quae scilicet non possit excedi, quia perseirio gratiae non potest in infinitum augeri. a secundo Notandum,'ubd Scotus non est in hae inten est ri problematicus, ut praefati Scottis asserunt,in praecia γαώlam lue 3.Lr3.q.p.ubi loquitur de gratia & determindit abso .ri ut permanentia habere terminum, .postduam detemoisita M uit Omnia permanentia habere terminutii ,

quid summa gratia potuit creari, dicit quod probabile est

secundum Magistrum Sententiarum, quod Deus tantam

gratiam Christo contulerit, quantam potuit, Potuit autem, inquit Sco ex praecedenti quaestione summam gratiam creabilem: Ecce ouod probabilitas non cadit supra summitatem gratiae, sed supra collationem gratiar, quaar praesupponit posse in summo creari, quia non est no bis hoc euidens non possumus habere demonstrationes,, rationes insolubile. sed latido in principijs Scoti, scilicet quod permanens quodcunque summum possit unico actu produci , inniequid-potest habere persectionem

infinitam, habet eam ut videre est .d a. q. a.BB. 4.d.3. q.7.F.loquendo de perfectione creata, ne resis est dicere in permanentibus esse terminum, de quod in intensione, .. Stensione non datur Infinitum Syncategorematicum p. ivx. .: rivin potentia , ita quod data quacunque quantitate , -- qualitate non possit Deus facere maiorem, perseetiore

in infinitum, loquor igitur cum Scotistis sustinendo meain conclusionem , quae posset probari rationibus ita primos capi positis cotura aduersarios D. Thomae sequentibus.

Probam etiam conclusio ex Sco Ioc.cit Permanentiae ecundum quamlibet extensionem, vel intensionem possunt viri ' productione produci, essi si possunt in in ἀ- nizum

180쪽

hitii emendi, vel intendi, esset infinita intensio , extensio simul produci ergo posset dari infinitum in actu, Mea tegorematicum, quod est falsum . Antecedens probatur primo ex Sco. 3. loc.cit Q quia possibilitas ad talem, vel tantam sermam non est possibilitas ad aliquid tantum inferi, sed ad aliquid in laeto esse, secundo probatur antecedens ex eodem Sco. l .cit.quia omnes potentiar, quae sunt in maioritate quantitatis sunt unius potentiae demonstratae vel determinatae, idest in maioritate quantitatis est una potentia ad supremum actum, in quo eontinentur omnes actus, ad quos sunt illa multae potentiae, quarum una reducitur adactum post aliam cuiusmodi non est in diuisioneis continui, quia unum continuum non potest unica diuisione diuidi secundum omnes partes. Seeundoimbo conclusionem quo ad intensionem ex Sco. p.d.2.q. a. BB. 4 d. 3. q. 7. F. quicquid potest habere

Vrsectionem infinitam habet eam, si igitur potest qualitas intendi in infinitum, ergo qualitas habebit intensionemi finitam actu, quod est falsum. Haec sunt principia Sco diuersis in locis, ut ostendam ipsum non esse problematicum,

sed esse semper consormem. Contra arguunt Primo Meld dc Cat ibi num. 3 . pro bando , qud in creatin is datur infinitum Syncategorematicum secundum essentiam , inubd non potest dari summa creaturali Non repugnat infinitum syncategorematicum in persectione essentiali creaturarum , nec ex parte Dei, nec ex parte creaturarum, ergo potest dari Antecedens probatur, primo, quod non repugnat ex parte Dei, quia habet potentiam infinitam, quae nunquam adaequa i , exhauriri potest, quantumcunque a

creatura participetur. Non repugnat ex parte creaturarum , quia per iunc processum in itisinitum nunciuam per ueniemus ad aliquam speciem actn infinitam, sed quaecunque assignata erit limitata, concludunt, quod hic pro-

cessus