Disputationum philosophicarum pars secunda in qua cum Scotistis, & alijs auctoribus, quos Meldulensis, & Catanensis sequuntur praecipuè disputatur auctore F. Francisco Pontelongo de Fauentia Ord. Min. Con. S. Francisci, ..

발행: 1662년

분량: 598페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

Categorematisum

Uo cuius declaratione. Primo Notandum, qnbsidebdicendum est cum Sco in mente Diuina dari infini. tum actu, categorematicum, quia omnia quae a Deo cognoscuntur sunt infinita, & licet quoad existentiam sint infinita in potentia, quia productilina creatura, potest alia in infinitum produci, nunquam omnia possibilia pos sunt esse actu simul producta, possunt tamen omnia esset actu cognita a Deo licet possit esse distinctio, L. obiectis cognitis a Deo, vel scientia simplicis intelligentiae, quomodo directe cognoscuntur possibilia, & indirectE impossibilia, vel scientia visionis, quomodo futura cognoscuntur, loquor tamen absolute de possibilibus, licet futuri e cogitationes hominum, vel Angelorum per totam aeternitatem infinitae in potentia finia Deo simul cognitae, ter consequens actu in mente Diuina infinitae, Scotus est ita firmus in hac opinione, quod dispoizando sybhditur m 3 Sςnx d, ψ q. . An Anima Christi videat omnia inve '4.ὸ se. b problematice discurrit, dat tres modos concludendos fi mus problzmatices, quod anima Christi videt omnia habitu Dquoad in liter, non actualiter , quia habet actum in verbo , inlinitate in quo omnia relucent in actu primo, scilicet quia cibum actu in m est quoddam speculum ostensivum omnium cognoscibi- Η Φημέ lium, in quo potest non simul actu, sed omnia in infinitu ucognoscere,, non alia de causa non sedeterminat, quia

suppotui intellizibilia actu infinita, ac propterea fianima Christi

192쪽

Christi m I esset te omnia intelligibilla Intellige -

- trifiliita actu, sic mimachi isti esset infimia, quod

i secundo Notandum 'ubd licet eas terminus inspeciebus quoad multi udinem, tamen in unaquaque specie concedenda sunt infinita indiuida in potetitia, quae si actu essent, Infinita actu ei sent secundum Doctrinam Sc ri p.d. a.' 2.Z. quoi s. A. quia omitia sunt actu cognita ab eo , Gicenduna est, quod in mente Diuina sunt tot in-

.finita, quut sunt diuersae species, ter consequens ubtitudo una non potest addi alteri, quia infinitum non est

ibile, componi bilecti mali'. Vnde Meld.&Caddi Improbiacentes clubd licet possibilibus non postit fieri additi quia tuis dicta non datur aliud pbssibile tamςn si aliqua impossibilia fi a reid. rem possibilia, tunc ista pollati addi pὀsibilibus, minus docte loquuntur nam cuin impossibile non possit fieri pos sibile, impo fibilis est inpliciter additio omibus possibialibu . Tanibn, Etsi aliae flent possibilia d immodo essent diuersae rationis, illa non possent addi inlinitis possibilibus vitet ius rationis, 3c sic possibilia in genere sunt infinita, quia illis non potest fieri additio alicuius possibilisu possibilia autem in specie pariter sunt infinita, quia illis non potest fieri additio alicuius possibilia in uix

rii Notandum ex sco i d. 3. q. a. H. quod infinia Mirum itum potentiale est ignotum, xylia numquodque est co pototialagnoscibile in quantum est in actu, non tamen est ita igno. 1i P RG.

tum, qudd repugnet sibi intelligi abiitellectu infinito, sed ἴ qi munon potest infinitum potentiale cognosci ab aliquo intel zz Tlectu cognbscendo plar sub roodo suae infinit ius, qui modus est accipietido alterum post alterum, cloaelle qui cognoscit hoc didὸ alterum in iterum, cognosci:

semper aliquod finitum non infinitum. Intellecitus

193쪽

t post partem, non to h et

nul sed de parte Infahiu in multitudiise quia OmRe -- res proportionales noni test Deus a Nonare, nec eo see: e quia unaquaeqtie eli dius sibilis infinitum nilei test dari latus ad partem in diuisibileni, lulare Dugnat continuo, nec per hoc sequitur, inqui Sco quod in ollectus, Bruti creatus nota post cognosscete infinitivn, in i fiet non possiet cognoscere inum nantcgaerta est at o de In-nnito'Necto numeraliter, decundum multitudiqua , o obiecto infinito in intensione, cuiusmodi est Deus.Nam inquit ibi Sco. quod cognitio obiecto iam infinitor una ni meraister concludit infinitate; potentia cog lastaeis . Uria iralitas ex parte oblecti concludit maioritatemri tutu an intellectu, sed hatellectio alicium infiniti intensiuE non eo ludit infinitatem actus, quia non oportet et anabere talem modum, qualena habet obiectum, quia aeris sub ratione finiti potest esse ad obiectum sub ratione ita , si sit actus comprehensivus, cum au em actus com- 'ehensivus sit ad obiectum secundum omnem intelligibi raeire eius, quia obiectum cstintelli ὶbit infinito mo, do actus comprehensi s obiecti necessario erit infinitus,

ac propterea intellectas finitus licet possit intelligero. Deum , non potest tamen ipsum comprehendςrq, quiae non potest intelligere Deum inlinito modo . His

irri'ni e mcluso omnibus aiDA pontis , potest adhuc sic confirimari, ex Sco. Iocis cubim principio, ubi ostendit intellectum Diuinu esse infinitu,quia, cognoscit simul infinita Si obieeta cognita a Oso sunt actu finita ergo intellectu Diuinus simus illa eqgnostem do ma erit propter hanc ratiodem infinitus, probatur coadsequentia, quia si cranos ςN fiuiulciuo dicit persectio.

nem, simul tria maiorem perseetionem ergo cognoc

194쪽

cognoscit actu infinita, essib in mente Diuina erit actu iusinita multitudo cognoscibilium. . Secundo probatur costamunite quia praesentia, ut pra sentia sunt actu seeundum illud esse, quo praesentia sunt,&non in potentia, sed omnes creatura possibiles sunt praesentes intellectu Diuino, erg6 non possunt habere esse in potetitia, ergo si uni infinitar, uni infinitar actu,&fi sunt. infinitar actu, Deus non potest illas cognoscere in infinituna. sed actu cmnia fimul.

omnes cognoscit sicuti sunt i ergo sicut extra nulla Infinitas tegorematica rebus competere potest , ita nec in mente Diuina, sicut ertra possibiles sunt finitar in infinitum eo modo cognoscuntur a Deo ut finitae in infinitum, Probatur, quia nunquam verum est dicere. Deus infinita cognoscit; sed solum non tot cognoscit possibilia , quin adhuc plura cognoscat , vel non cognoscit tantam masnitudinem possibilem, quin adhuc cognoscat maiorem. CRespondeo, quM Deus cognoscit res, sicuti sunt, idest cognoscit omnes res secundum propriam intelligibilitatem simul actu praesentes, cistas res simul praesentes esse possibiles extra in infinitum,sed negatur consequentia, quia licet extra repugnent fimul esse non tamen repugnant stimul esse in mente Diuina,& sicuti estra sunt possibiles finitae in infinitum,ita cognoscit illas esse a parte rei finitas in infinitusta. sed sicut omnia possibilia in infinitu, si ponantur simul actu esse, sunt actu infinita ita cognoscit illa esse actu infinita, &cum probatur, quod non nego qu6d non sit verum dicere. 'ubd Deus infinita cognoscat aliter Sco.ex infinita multitu- cine cognitorum non recte inferret infinitatem intellectus Diuini, α fallum est, quod Deus non tot possibilia cognoscat,quin phuc plura,& tantam magnitudinem possibilem,

quia adhuc cognoscat maiorem,qui possibilium non datur maior

195쪽

maior multitudo, nec moi m M. -uate possiet abui ita secundo II res suecessuario diues infinitae serentnm intellectu Diuino tunc continuum esset obiurii diui sum in mente ei, μει sequeretur a pineres otiaturi ihilibus constare, quia Deus intelliger p*tesnon multibiles, hoc est praecipuum ruitium .ii quem sequuntur cliuo Cavinx

cognoscendo diuisibilitates, quae possint fieri de continuo an innastum non cemoscere eontinuum diuisum in pam te non ulterius diuisibiles . quia repugnat particoni γα esse indutuisbilem unde quaeιbet pars assignabilis, alicuius continui importat infihitatem in potinitia secum: dum diusionem, ac propterea non potest cognosti, nisi diti uisibilis in infinitum, si enim D s in praeter itemstu diuisisset continuum di diui in futura aeternitate

isiui, cumcymesduiue erunt infinitum diuisibiles, dis res visibilc in infinituin, non se uiturem ciuia

snat continuo, si enim continuum is albi; α

196쪽

tes , dc diuisiones, non essent possibiles, numerus autem quia componitur ex unitatibus, quae non amplius diuidunturin infinitas unitates, ideo Deus cognoscit omnes pamtes numeri infiniti .in potentia , c totum numerum simul a , quo maior numesus dari non potest, quia cognoscit omnem numerum possibilem, non cognoscit autem omnes

partesdiuisa sic, quod non possint aliae diuisa esse , . quia uelibet pars st diuisibilis in infinitum in partes se crdiuisibiles. Tertio Repugnantiae quae inueniuntur in infinito e tra rvertuntur etiam in infinito in mente Diuina. Nam semper quaerendum manebit, quot partes , vel unitates sit in ali infinito,d an sint tot binaria, notinitates. an totum menteconceptum sit maius sua parte,&anei possit

fieri additio, vel detractio' Respondeo negando quod eadem repugnantia inueniatur in infinito in mente Diuina sicuti in infinito, si daretur

extra, & cum piobatur dico, quod infinitar unitates, desin sinit binari sunt in monte Diuina, quod totum cset maius sua parte, quia nunwrus infinitus est maior binario, vel ternario. Nec possct sibi fieri additio, vel detractio, quia ut dictum est in hac Disp.conclusione . vltra quodcunque

possibile nosidatur aliud possibile, nec potestic trahi,quia possibile ex Ita natura est tale, nec potest fieri impossibile Quarto meo. q. 3. prol. AA dixit in mente Diuma intelligibilia non esse actu infinita ergo haec conclusio ad mentem Scosiastineri non potest. Respondeo negando quod Sco dicat, quod in mente Diuina non sint actu infinita intelligibilia, sed dicit, quod loquendo de Theologia nostra, illa est de omni ucscibilia

bus, quia scibilia non sunt itanita Vade scibilia possunt

197쪽

Disputatis IR de In iueonsiderati dupliciter ex Sco. p. d. a. q. a. A. Vsi doli ordine ad intellectum Diuinum . Alib modo in ordine adraintellectum nostrum in eonsiderentur in ordine ad inte lectum Diuinum sunt infimia adtu,'uia vehi simul cogno- scuntur, quae sunt cognoscibilia in infinitum, si vero eon derentur in ordine ad intellectum nostrum sunt finita, quia 'cognoscit unum post aliud , in qui cognoscit hδε modo sen r cognoscit finitum. Vnde scibili, in ordine ad ina 'tellectum nostrum fiant infinitarinam in potentia,quia in- Itellaetus noster unum cognoscit post aliud in infinitum, sed sunt finitia . quia non potest omnia simul actra coc gnoscere, aliter intellactus nosset esset insitatus Deus ait. tem omia scibilia actu simul cogaescit, ideo in uiua sunt infinita. Fiata

198쪽

Disputatila erit De Loc

CVm x prima parte mearum D sputationum Dolis aicarum decreuerim non dari de facto Phi--'iopbia ita se, sed esse possibileni dari apud intellectum potentem intelligere substantias abitractus sub propria ratione, non tamen pro statu isto, sed a tui apud Peripateticos Hiilosophiam sectantes Arist telis, qui tales substantias non cognouit . nisi in obi-I 'Mddam esse eos existimans, ided tantum discor- pore naturali, eius passionibus eum Aristotele colita deraui licet intelligentiae, & Angeli vere sint mobiles,' motus eam ad Physicum pertinere possit quia tamen sub obiecto Philosophia Iaditae, adeo, pus naturale statuitur, non continentur. Ideo solum de passionibus corporis per consequefis de Ioco coruporum erit ibi disserendum , ista odernis quibuti

OD TE 'r' ut volumina magnificent articu

los multiplicant. Ego declarando quid sit locus ynica conclusione determinabo non esie spatium, nec situm, sed tantum supera', n ficiem iis quod supersicies mune-en, ra loci comeniant', ut pat hit in notabilit

ε responsionibus ad

199쪽

Disputarum de r. r.

Locus est Vllimum Gubris continentis immobile prim- iris ea vescies corporis continentis immobilura a aequare so proxim locaram opinio Aiori- '--, n. 8Frui Cat.Disp. hi Thys. z.a.p. eandem iustinent Meia e 1 A conclusionem, sed in doctrina eorum. On potest L sustineri, quo superficies sola sit locus, nam disp. 4 PhyLIoquendo de clientia quantitatis , dicunt substantiam materilitem sine quantitate esse extensam Diongam, latana, prosundam, ibi lustinent solam supeficiem, ionaliud esse locum, qui nulli competit continere Iocaxum, nisi

Cur conuenit continere locatum, alli conuenit etiam ra tio essentialis Ioel, sed superficiei tantum non conuenit continere locatum, ergd tantum superficies non indocus, Iuaior patet, quae de ratione essentiali loci est secundula ausos, sola continentia locati , minor probatur, quia etiam

substantia liberialis seclusa quantitate, &:per conlequeis

sine superficie continet locatu is loquor de continenti scircumscriptiua,4 probatur. Aliquid tanquam locuta continere Iocatum circumscriptiue, non est, nisi locatura commensurari, ut totum locatum correspondeat illi, in quo est, lata parti etiam secundum istos Doetores in hac disp. q. p. arti a in fine, sed corpus locatum potest ita commensurati, ut totam correspondeat toti substantiae ma teriali sine quantitate, pars parti , quia substantia mate

200쪽

cius quantitate poterit actualiter continere corpus locatum , ergo potest habere rationem loci, ergh non solii perficiei, sed eti uncin domina istorum substantiae matea itali fine quantitate poterit ratio essentialis loci conue

Si dicas , qud utique talis substantia materialis com

tineret corpus penetrabiliter, non impenetrabiliter, Io -- cus autem est continens impenetrabilite cuiusmodi est so-- la superficies. I. Contra . Penetrabilitas,&Impenetrabilitas sunt diffe- rentiae contrahentes continentiam localem circumscripti-x z uam secundum istos Doctores disjx8dog.q.La. art.2.ma 1 I.

ergb continentia localis cireumscriptin ab impenetrabili & penetrabili abstrahit is conseruatur ratio essentialis loci circimismptim in incontinentia cucumscriptiua isti, de Praeterea data sitatantia materiali extensa sine quantita -

superficie concaua, vel eonvexa Nam si darentur duae iubstantiae materiales sine quantitate una posset esse in alia circumscriptiue, quia esse circumscriptiue in aliquo, ut in loco, est esse praesens illi extensiue ex Sco quoi ra. I. est vera propositio communiter, sed data hypothesi una su stantia materialis esset praesens alteri extensiuh, ergo esset milla tanquam inloco circumscriptiQ. Sare, vel icne

, tur concederecontra Aristotelem , quod non sola superitia: cies est laeus vel quM substantia materialis sui quantui lateronestorensi, ut fustis probaui; in Disp.de Comissilio,. de Fod per consequens nos detur ubi circumscriptiuum P ruraliter penetrabile ab ipsis inuentum a Seo.nunquam Vexcogitatum. Probo etiam in doctrina ipsorum solam superficiem is, non esse lociun, sed etiam spatium, vel aliud, quod impror mi bUt m Mς-pq part Raam ibi . fine rates cori

SEARCH

MENU NAVIGATION