장음표시 사용
331쪽
Soholion VI. Etsi quidam antiqui dubitare visi fuerint de p0ena ignis, qua daemones cruciantur, Dungiamen apud omnes in consesso eSt, igne, veroque igne cruciari; secus monumenta omnia tum biblica, tum ecclesiastica perperam larent det0rquenda. Tu ES. IV. ' Quamquam antiqui medici, ut Galenus, Ippocrates apud Wolflein Comm. in Ν. Test.), et increduli, ut Becker, Semler Dissert. de Daem. Renan ita di Gesu c. XVI.' De miraculis), et, ex Cath0licis, Iahn, daemonum obsessiones, et moliti0nes denegaverint, ratum firmumque esse debet, obsessiones, et molitiones daem0num haberi. Dem. In Scripturis, praesertim N. Testamenti, nihil evidentius, quam veras Obsessiones haberi; conserinter alia Matt. IV., 2 VIII. 3 5 Marc. l. 32 II. 24. Luc. X. 48. VI. 17 XIII. 32 etc. ubi daemonia habentes Christo sistunt, et Christus Daem0nes dicit, cum eis loquitur, isti reqp0ndent etc. : quae omnia expliear nequeunt de naturalibus infirmitatibus, ut assirmat Renan, nisi dicamus, Christum ignorasse quid fecerit, et juculariter Se geSSiSSe. Suffragium Patrum nequit esse copiosius, et magis consonum. Conser Tertullianum Apol. 23. Cyprianum contr. Demetr. , Nagi angenum contra Iulianum art. l. Cyrillum Dial. contra eundem lib. VI. Epistolam Elaeui. 30. Jeronymum Conlr. Vigil. 4. N. Augustinum, Theod0-
Confirmatur ex Melesiae orationibus, ritualibus, ex Historia Eeclesiastiga, et ex saetis gertissimis. Soholion. Quibus positis, dari potest commerciumqu0ddam eum doemone, sieri possunt invoeatione' S0r- ε
332쪽
tilegia, incantationes etc. Unde jure merito P0ntifices Xistus V., Innocentius VIII, Gregorius XV. leges contra hujusmodi superstitiones tulerunt.
PR EFATIO. Praeclare Augustinus Cont. Iul. lib. s. C. 2ὶ observabat, quod apud christianos alia sunt, in quibus inter se etiam doctissimi, atque optimi regulae Catholicat de-
sens0res, salva fidei compage, aliquando non eonsonant. Η00 autem, de quo nune agimus, ad ipsa pertinet si dei landamenta. Quisquis enim in christiana fide vult labe saetare quod seriptum est Per hominem mors, et per h0minem reSurreglio m0rtu0rum etc. i , t0tum qu0d in Christogredimus auferre m0litur . Et revera, d0gmale d00riginali peccato in dubium revocato, omnia in catholica fide pessumdarentur: namque Incarnali0 Verbi, et quae ab ea pendent, oec0n0mia Ecelesiae, saeramenta ets. intimo vineulo cum originali labe c0pulantur, ut n0runt 0mnes catholici.
Nihil igitur mirum si modis omnibus fidei 080res, hunc fidei christianae lapidem angularem summ0Vere nisi fuerint; ex quibus, alii existentiam negarunt, ut Pelagiani, Soeiniani, et ingreduli omnes antiqui, et recenti0res, Contendentes hanc dotrinam sanis rationis principiis e diametro adversari; alii errarunt plus aequo
333쪽
essectus illius priseae culpae extendentes. Ut Lutherani, Calviniani, Iansentani, Bajani etc.; alii denique pauci, hujus culpae esseclus nimis cohibentes, a praescripto
catholico discesserunt. Adversus hos omnes christiani dogmatis corrupt0res, vel negatores decertantes, statuemus. 4.' Protoparentes peceaSse, eorumque peccati caussam investigabimus. 2.'Protoparentum culpam in omnes h0mines pr0pagatam
fuisse, et propagari. 3.' B. Virginem Mariam ab illa originali labe divinitus illaesam servatam fuisse. 4.' Dein-do naturam originalis peceati inquiremus, et pro viribus ostendemus. 5.' Denique de poena, et essectibus originalis peceati agemuS.
ΤΗΕs. I.' Angelus lapsus in Deum, et in huminem suam patefecit inimicitiam, cum tentator acredenS, auctor extitit, ni protoparentes laberentur. Dem. Deus protoparentibus, quos tot tantisque auxerat charismatibus, praeceptum imposuerat dicens i
Ex omni ligno paradisi comede; de ligno autem seientiae boni et mali, ne comedas; in quaeumque enim die c0- mederis ex eo, morte morieris. 44. 46. 47 Gen.) Quod praeceptum sapienter protoparentibus impositum snerat, ut ita intelligerent, in esse Deo obnoxios, et divino expleto mandato, vitam aeternam mererentur. dom. Chrysotomus Homit. XVI in Gen.) -.
334쪽
Λt Angelus lapsus, vel diabolus, Deum odio prosequens, ipsius excellentissimum opuS, hominem scilicet, et in eo rerum omnium sensibilium universitatem perdere aggressus est. Quapropter, permittente Deo, diabolus sub forma serpentis ad seminam aceeSSit, eamque ad praecepti praevaricationem induxit, et per mulierem virum quoque seduxit. Fusu haec pr0toparentiun praevaricatio narratur in Genesi C. IlI. Idipsum repetitur in Sapient. ll. 24 -α, Invidia diaboli, mors introivit iuorbem terrarum . ΙI.' ad Corinth. II. 3 - Timeo,
ne sicut serpens Avam seduXit astutia sua, ita corrumpantur sensus Vestri ete. Cons. 3. Timoth. 4 . 13SBq. coli. Roman. V. 42. Seq. Joannem VIII. 44. seq.coll. I. III. 8. Apocal. XII. 9. I. Corinth. XV. 22 etc. quibus omnibus oraculis, aliisque permultis dogemur, fidamum et aevam serpentis astutia deceptos suisse, peceasse in Deum, et e paradiso decios esse. Consentiunt Patres omnes, quos citatos habetis apud theologus ex. gr. Bellarm. de Amiss. Grat. lib. III. c. 2 etc. Teste Raymundo Martino in Pug. sidet, haec semper fuit Judaeorum traditio, ut patet ex omnibus eorum monumentis, sive ante, sive p0st Christum.
Eadem persuasio viget apud omnes populos. Eodem speciant quae de hortis esperidis scripserunt Graeci, quae in jeroglisicis egyptianis inveniuntur; item eodem spectant sabulae Promethaei, Pandorae, traditiones Persarum de Arimane, O M. Mitra, de Choream,
Indorum, Synensium, Scandia orum, MesSicanorum, cae-i0r0rumque populorum omnium: unde vel ipse Voltaste lateri coactus tali mi, Casum hominis fundamentum eMBtheologiae universalis Confer Nicolas, Studii filoso-
335쪽
siet sui Cristian. Maigieres Cudice Sacro. Ν0rdent0m. 2. Soholion I. Etsi Origenes, more su0, nimiS alleg0ritis interpretationibus indulgens, dixerit, Serpentem tentatorem n0n sui Sse vere serpentem, Sed eo carnalem delectationem allegorice significari; quamvis et Cardinalis C etanus, Ialin etc. putaverint esse Somnium, tamen apud 0mnes eatholicos pro certo habetur, illum fuisse vere Serpentem; si enim allegorice sumi posset, sero nullum factum in Scripturis esssit quod eadem ratione explicari n0n 90Sset. Soholion II. Certissimum est per serpentem illum naturalem, Satanam Prol0parentes allocutum fuisse, e0Sque Seduxisse, ut conspicuum sit ex parall. oraculorum S. Scripturae, quae Supra retulimus Bellarinii ius loco cit. l. 3. c. 3). Seholion III. Sacrum textum pervertunt Rosenmulier, Gabler, Thiess, et bibli ei Rationalistae, qui lapsum Adami relatum in Cap. III.' Geneseos mytice exponunt, de usu rationis, quem adeptus est. Semel hac exp0nendi Scripturam rati0ne concessa, nullius libri auctoritas ser-Varetur, sed omnia pro libito intelligerentur. Hanc interpretationem non solum Textus ipse inspiratus, Sed universalis traditio tum judaica, tum pagana, tum christiana pr0fligant.
Seholion IV. Augustinus de Gen. ad Litt. XI. g. 4 de Correp. et gratia c. 4 2, et alibi) Iraeneus lib. III. 20.ὶ Damascenus, l. 30) et alii causam inquisierunt, cur Deus permiserit ut Prot0parentes tentarentur, et laberentur. Η00 quaerere, est mali originem quaerere, qua nil difficilius. En quae eitati Patres promunt:
336쪽
tanta gratia roborati erant, ut facile resistere p08Sent, si voluissent.
deret, se posSe ex malis b0na sacere.
suamque vilitatem clarius cognoscerent, De seque de redempti0ne gratias quammaximas haberent. Tu s. II.' Legem divinitus latam Protoparentes, gravi culpa contraeta, violarunt. Dem. Non est ambigendi locus, Protoparpntum inobedientiam suisse peccatum lethale, quod h0c pacto ostendimuS.I. Deus hane unicam legem tulerat, ne comederent
de fructu ligni elc., et gravissimis verbis, gravissimaque poena indicta, tulerat. II. Haec unica lex divinitus lata facillime observari poterat, tum quia Prot0 parentes passi0nibus non ViX, bantur, tum quia scientiae praeclarissimae lumine dilati erant, ipsumque' Deum viderant, et audierant praecipientem, et ab eo vitam immediate acceptam reserebant. III. Protoparentes ut totius humanitatis sontes, Scandalum quammaximum intulerunt. IV. Seire debebant essectus sunestissim0s, qui in si-lios derivandi erant. V. Eorum peccatum fuit peccatum non s0lum incredibilis ingratitudinis, sed insidelitatis, ut observant S. Le0, Pr0Sper, Augustinus, Tertullianus: crediderunt enim p0tius Serpenti, quam Deo; suit peccatam Superbiae,
337쪽
putantes Se De0s evasuros, et sulci dii, siquidem se ip-S0s viritualiter, et corporaliter interfecerunt.
VI. Paulus pluries Adae peccatum appellat uelletum
VII. Hoc eorfirmatur ex essectibus; namque Concit. Millevitanum, Arausicanum et Tridentinum plurimis canonibus definiunt Protoparentes ob culpam patratam, gratiam sibi et siliis amisisse, iram Dei incurrisse etc. Gratia autem Dei nonnisi lethaci culpa amittitur. VIII. Ob praevaricationem Prot0parentes et eorum silii, donum immortali latis, scientiae, immuni latis a concupiscentia, et a d0loribus vitae expoliati sunt, porro tam gravis p0ena gravissimam culpam supponit. Vide
Bellarminum lib. 8; e. 8, 9, 10).
IX. Incarnatio Verbi constanter ut primi potissimum peccati remedium exhibetur: ergo. Scholion. Quaerunt Doctores, utrum gravius suerit Adae, vel Evae peccatum. Ambr0sius, et alii Patres, quos sequitur Bellai minus, existimant, gravius peccasse Adamum. Chrysostomus, ei alii, qu0s sectatur SuareZ, arbitrantur, groius peccasse mulierem; et rationes addit S. Thomas II. q. 53 art. 4. Tura. III. R Sententia est theologis catholicis communis, peccatum protoparentum fuisse proprie, et xpecillae superbiam. Dem. Η0e ex professo tuetur Thomas q. 2. q. 463. a. 7. eique paucis exceptis, ut B0naventura etc.) caeteri
omnes theologi adstipulantur. Concinii Seriptura . Initium omnis peccati superbia - Leeles. X. 44. coli. V. 19.). Constat ex verbis ipsius tentatoris. Adde Paulum, qui peccatum Adami appellai
338쪽
CAPUT PRIMUM - PROTOPARENTES INSTIGANTE, ETC. 337
inobedientium, quae necesSario cum superbia nectitur, et ab ea erumpit.
Basilius: notans quod Deus non est auctπ malorum, dieit - Ambiti0nis cupiditate deceptos Protoparentes Augustinus de Gen. ad liti. 1, 2, c. 30. docet quod Protoparentibus amor propriae potestatis et quaedam superbiae praesumptio instrat Fulgentius lib. 2. de Incarnatione et gratia c. 22 Primus homo in superbiam est, diabolica persuasione, dejectus, et perdidit humilitatem. -α Sic Chrysostomus, ProSper, Leo, etc
TuEs. IV. Doctrinam de propagato Originis peccato, deque illius offectibus in totam Adami posteritatem transfusis, disertis Scripturarum etatis adstruimus Dem. Pelagiani, Semipelagiani, Sociniani, et Ration, listae omnes, propagationem originalis peccati in omnesh0mines negant, eamque Ut absurdam, et injustam tra- dueunt; catholici autem eam ut articulum sidei prositentur.
In c0ntroversia cum Pelagianis, et Semipelagiauis, Patres Ecclesiae, ad sequentia Scripturarum testimonia se recipiebant: Job. XIII. 4. inxta Alex. versionem Nemo mundus a sorde, nec insans cujus est unius diei vita super terram juxta haebraicam Veritatem x a Quis dabit mundum ab immundo conceptum semine' α
339쪽
Non unus mundus) etiamsi breves dies ejus sint ita Psal. 4. 7. Ecce in iniquitatibus coneeptus sum etc. ubi, ps Inista n0n l0quitur de peccato aliquo parentum, quia n0n peccaverunt, et ad rem n0n saceret.
Adde Genes. VI. 5 VIII. 2l; in quibus homo ut ad
malum in lenius ab adolescentia repraesentatur. Praeterea Conser ad R0m. III. 23. - Omnes peccaVerunt, et egent gloria Dei II. ad Cor. V. 14. 5. 4. Cor. XV. 22. - Si eut in Adam omnis mori nitur ete . ad Gal. III. 22. , ad Ephes. II. 3. Eramus et n0S nutum φεοι H silii irae. - Haec omnia statuunt: i) Omnes h0mines peccatores esse: b) Etiam insan ius. Ergo c) peccatum hoc universaliSSimum, n0n exv0luntate uniuscujusque, sed ex ipsa natura esse repetendum.
At classicum est testimonium Pauli ad Romia. V. t 2Seq., qu0 AuguStinus et caeteri Patres contra Pelagianos constanter usi sunt: α-, Sicut per unum hominem peccatum in hunc mundum intravit, set Per peccatum mors, et ita in omnes homines mors per transiit, in quo omnes peccaverunt μαρτον). Sicut per unius delictum in omnes homines in condemnationem, Sic et per unius justitiam in omnes homines in justificationem vitae. Sicut enim per inobedientiam uniush0minis peccat 0res c0nstituti sunt multi, ita et per unius obedientiam justi constituuntur multi. -i Quibus cpositis verbis, ita arguimus: α Docet Paulus, per unum hominem Adamum peccatum in mundum ingressum esse, quod omnes homines
peceatores c0nstituit: hoc autem peccatum vel actuale, vel originule, esse debet: non potest eSSe actuale, Si- Diqitigod by Cooste
340쪽
quidem et insantes moriuntur et idcirco m0riuntur, quia peccat0res sunt, ut docet Paulus), qui v0luntate propria
et actuali carent: ergo non est peccatum actuale; reStat igitur, ut sit originale, seu eum ipsa orioine vel natura conjunglum.
b) Docet Paulus, quod sicut per unum hominem sΑdamum) peeeatum in mundum intravit, et p0r peccatum mors; et sicut per unius delictum Adami) in omnes homines in condemnationem, ita et per unius Christi)justitiam in omnes in justificationem vitae. Atqui per
Christum non per imitationem, per imputationem, Sed vere actiUe regeneramur, sanetificamur, peccato deleto: ergo et per Adamum vero et actie, n0n per solam imitati0nem vel imputati0nem peccatores constituimur: Seeus enim tota comparationis ratio. inter Christum et Adamum subverteretur, quam Paulus toties urget.
c) Doel0re Paulo, peccatum aliquod in mundum per primurn hominem intravit; porro h0c peccatum vel intravit per imitationem, vel per poδitiuam transfu3jonem; si autem peceatum per imitationem ingressum suisSet, Paulus reditus dixisset: peccatum per angelum ingressum est in mundum, quandoquidem angeluS, n0n Adam, primus peccaverit, et peccati exemplum primus dederit d) Non citra verisimilitudinem idipsum suadetur ex partigula graeca δι , quae in casu gignendi, prout hic
cau33alis eSi, proindeque Adam ut vera causa peccati exhibetur, ad exelusionem pelagianae Sententiae, quae defendit, peccatum Adami per imitationem transfusum. H Iuxta Paulum, peccatum est causa mortis, ut A-