장음표시 사용
51쪽
vellent dubitare , & evidentissimis signis divinῖtatis, lucent in operibus, & sermonibus Christi. Unde clim ipse discipulis Joannis, qui ab eo quaerebant , Tu
es . qui venturus es e Respondet: Dieite Manni , quae idistis , ct audistis, caeci vident, elaudi ambulant...pauperes euangelis antur. Et ipsis I udaeis, spera, quae e ro facto , testimonium perhibent de me. Imo & ipsi sa-tebantur, quod numquam sic loquutus fuerat homo. Et, quod nisi esset a Deo, non posset talia operari, Qualis erat illuminatio caeli nati, & videntes constantiam morientis, & signa , quae contingebant in morte illius , exclamant: Vere filiκs Dei eras iste. - Constat igitur, quod omnes figurae, di Prophetiae,& promissones, di notae, quas habemus ex Scripturis utriusque testamenti de mysterio inearnationis , fit de vero Messia , impletae sunt in persona Christi, D. genus, tempus, Patri a , locus, Vita, mOIS, sepultura , resurrectio, triumphus, di gloria, & denique eonversio gentium , di e ver sio, ac desolatio Iudaeorum , & quod talia nulli alteri aptari possunt. Obite. I. Multae prophetiae de Messia non possunt velificari de Christo nostro; ergo ille non fuit Meiasas, nec iste adhuc venit. Prob. ant. dicitur, quods i J Deus noster manifeste meae lex, o non silebit. Christus aurem venit, ut Deus absconditus , & siluit. Item: 2JCum venerit,habitabit lupus cum agno, pαν-dus eum haedo ... O puer parvulus minabit eos. Quis adhuc haec vidit' s. Mons Sion debet elevari super omnes montes; nam dicitur, IJ Erit in novissimis diabus straeparatus mons Domini in vertice montium, Oexatiabitur super omnes. Sed haec, neque mille similia promissa nondum impleta sunt; ergo neque Messias
Respon. dist. min. Nondum impleta sunt secundum sensum , dc corticem litterae, cone. secundum sensum spiritualem , & mysticum , & verum, neg. min. recons. nam haec , & similia non debent sumi litteraliter i quis enim ad litteram expectaret, ut lupus cum agno accubaret Quis non stolidus expectaret,ut mons Sion , ubi erat templum Ierusalem , poneretur materialiter supra verticem omnium montium t Significant ergo conversionem luporum, seu barbarorum , be
52쪽
peccatorum in agnos mansuetos, seu christianos, Sc xaltationem Ecclesiae figuratae per montem Sion supra omnes sectas , di falsas religiones. Resp. 2. Scripturam loqui de Christi adventu in dῖ- versis circumstantiis. Quia duo futuri erant adventus eius. I. in humilitate, ut per eam, scit. per crucem , de mortem nos Iedimeret ; &hunc adventum dicimus praesentem , dc prophetias, quae de illo sunt, impletas.
a. In maiestate, cum veniet Iudicatrirus vivos, et mortuos ; Sc iste adveni us expectatur in fine mundi ; de de isto intelliguntur illa alia vaticinia , quae exprimunt terribilem apparatum ,& magnificum . Desectu huius distinctionis hallucinantur Iudaei. In I. siluit, ut Iudicaretur, non silebit, cum coeperit judicare sinquit August. Di J ) non diceretur, manifeste veniet, nisi pri sienisset Occultus, Jcc.
Confir. E .c ex innumeris prophetiis de illius humili nativitate, de paupertate, de persecutionbus daboribuS, cruce, & morte ejus; nam debent Iudaei fingere
duos Messias,aut agnoscere duos ad Ventus unius ei taliadems I . in humilitate,& a. in majestate, ut ipsemet non
semel piaedixit, & docuit Objic. a. de prophetia Iacob; si vere de Messia I queretur Iacob, sceptrum, seu regia potestaε debuisset durare in Tribu I uda usque ad nativitatem Christi:
dicit enim , non auferetur sceptrum de Iuda. . . donec ueniat, dic. sed hoc non ita contigit tempore nati vitatis Christi ergo,&c. Prob. min. Nam tune Tribus Iuda nulla potiebatur aut horitate in administratione politica 3 nam antequam HerodeS usurpa I et regnum, tota Potestas erat apud Machabaeos ; sed isti erant de Tribu Levi, non Judae; ergo, Sce. Rest'. cum Lyrano, neg min. nam cum Tribus Iuda, Be Tribus Levi esIent coniunctae, di permixtae, Machabaei ad utramque pertinebant; ad illam per matres, quia mater eorum erat de Tribu Iuda,de ad istam per
Patres. Machabaeos extinxerat Herodes alienigena,lc. Idumaeus, seu Ascalonites, cum accepit regnum a
Caesaro; &sic velificatur piophetia. Alii alitet resepondent, nohis haec respontio sufficit. Obiic. s. de Prophetia Danielis : non enim bene quadrat tempus, di supputatio illarum hebdomadaru
53쪽
eum tempore adventus Christi ; ergo ex illa nihil pr batur . Prob. ant. deberet sciri praecisum tempus , seu annus, a quo incipiunt computari ills hebdomades, de de qua restauratione templi, dc urbis loquatur.& quo tempore contigerit, & suales essent illi anni, ans lares, an lunares, an alii . De his enῖm non conveniunt Interpretes, nec Doctores. Annus lunaris erat 3 s . dierum , de sic 69. hebdomades annorum facerent 483. annos lunares. Anni solares sunt et Gue. dierum, di sic illae hebdomades 69. annorum lolarium facerent 469. annos solares: sed haec pon quadrant cum Praeciso tempore adventus Christi; ergo ex hi gnon bene probatur contigisse Resp. dist .ant. Non berae quadrat cum more nostro, di ludaico computandi, nec de die in diem mathematice transit , conc. non quadrat moraliter , scit. circumcirca, neg. ant. 6c min. Nam quaerenda non est illa mathematica supputatio , & claritas in prophatiis, quae semper habent aliquid mysterii, dc obscuritatis; neque illis utimur ad designandum praecise tale tempus iuxta diem, vel annum determina te; utimur tantum ad convincendum Iudaeos, qui nolunt Messiam adhuc venisse ι nam haec sufficiunt nobis ad probandam existentiam adventus, Ec incarnationis, sive ante, sive post aliquot annos id contigerit, modo id contigerit circum circa illas hebdomadas, di annos.
De unione sepostatica.HIc agimus de nexu sormali, quo Verbi divini
Peisona coniuncta est cum humanitate, ex quibus coalescit terminus totalis incarnationis, sive quin est ipsa sol malis inearnatio
De natura unionis se statiea; an sis quid absun-m, vel relativum . Quia diximus, incarnationem esse mysterium.quo. Verbum divinum, de humanitas singularis, de
54쪽
specifice completae coeunt in unitate personae; quod fieti nequit sine aliqua unione, vel nexu , qui nectit naturam illam cum illa perlana, & ideo vocatur unioe hypostatica , quia terminatur ad Personam, seu hyp
stasim Verbi, & facit, ut natura illa suppositetur , &subsistat in Uerbor nec de hoc dubitat ita est, quod sciam αSuppono autem ex Physicis quid , & quotvpIex sit unio ; & ex Metaphvsica, & ex tractatu de Trinitate quid hi suppositum , Nysam, subsissentia. &pFrsona. Unio est formalis nexus duoium, & distinguitur ab unitione, quae est actio nectens illa duo, di efficiens
Suppono denique ex Philosophia, dati triplex genus
Iclationum. r.est earum . quae identificantur cum suo.
fundamento ita ut istud non possit existere sine illis, nec sine suo terminci, ut relatio creaturae ad Deum ut ereatorem 1 implicat enim hominem existere sine relatione dependentiae ad Deum, licet in Deo nullast reciproca , & rea lis te Iatio ad creaturam; & istaexelationes dkuntur transiendenta sex, quia identificantur cum fiundamentis suis. a. xenus est eaIum,quae quidem necessario resultant, positis fundamento, &tetmino sexmalibus,sed sundamentum potest esse sine illis;&istae dicuntur intrinsecus advenientes,qu a nascuntur ex natura, seu sorma intrinseca extremorum Talis est similitudo inter duo alba. I, genus est earum, quae non sic nascuntur, positis extremis in rerum Ra tura sed ambo possunt existere sine relat ione illa,quia haec advenit illis ab extrinseco per motum , di actionem quandam , & ideo vocantur extrinmus advenia emes LV. gr. ubi catio, quae resultat inter corpus , di locum , non resultat inter illa, nisi corpu& adducatur,& potiatur in illo loco: sic est de unione inter corpus, S animam rationalem a uti umque potest existere sine unione, dc haec non resultat sine actione d vina , quae infundat, vel inducat animam in corpuS Orgam. nizatum. His positis, quaerimus, an incarnatio importet vetam, tealem , di physicam unionem Verbi
cum lium an itate : di quid sit illa unio QON.
55쪽
I carnatis consistit in vera , et phrsica unione humanitatis ad Verbum , et ab utroque realitem distincta. Est de fide quoad i. par.contra Nestorium,qui volebat hanc unionem esse tantum moralem , qualis est inter duoS amicos, qui propter intimum amicitiaenexum dicuntur unus homo. uoad a. veris est contra quo dam Theologos, qui volunt, quod Verbum,&h manitas uniantur se ipsis immediate.
Prob. I.p. ex Scoto. Di J Est igitur ista unio relatio dif-quiparantiae , et realis in uno extremo , &c.
I rob. a. ex Conciliis r nam in Later. sub Martino I. ad Diiae naturae in Cluvio, divina , et humana fuerunx unitae, non per affectum tantam , sed per veram unionem . Ex Clement. deSS. Trinit. Incarnatis facta essad unitatem personae cum dualitate naturae. Unitas autem illa non esset vera, & realis; sed sicut sunt duae naturae , ita & essent duae perso ae. Prob. s. Nam humanitas, &Veibum sunt rear terunita, & faciunt inter se unum quid reale: denique Verbum est vere, & realiter incarnatum; seu Verbum earo Derum est vete, & realiter, ut patet ex Script . Conciliis, Patribus, & omnium Theologorum consensu ; sed hoc dici non posset , nisi unio Verbi cum carne, seu humanitate esset realis,di Vera,& physica
eryO,Sc. Prob. min. Nam talis est denominatio, qualis est forma denominans; ergo si vete, di physichVerbum , & humanitas Christ i dicuntur unita in nitatem Personae, ita unio est vera , dc phy sica. Prob.2. p. I. humanitas dicitur unita Verbo contingenter, ita ut tam illa, quam Verbum possent esse sine illa unione; ergo distinguuntur realiter ab illa unione; nihil enim potest esse sine se ipso; & separabilitas est signum potissimum distinctionis realis. Prob. ant. Nam ipsa humanitas poterat sibi relinqui kut propriae suae subsistentiae, quae debebat eam terminare , nisi voluisset Deus, eam quoad hoc dependerea Verbo. Piob. 2. omni actioni novae productivae debet reia Pondere aliquis terminus per illam positus; sed incar
56쪽
natio actἰva , seu unitio est actio productἰva; ergo debet per eam poni aliquid novum ; sed nihil aliud post
est dici positum sn incasnatione, seu unitione humanitatis ad Verblim , Praeter illam unionem 3 ergo,&c. Prob. min. nam terminus incarnationis activae est Christus , prout dicit humanitatem unitam hypostatic. Uerbo; sed nihil dici potest de novo poni per il-
Iam incarnationem praeter unionem illam s ergo,&c. Prob. min. non persona Verbi, quae est aeterna; nec etiam humanitas, quae est ex Maria per operationem divinam, di ex se nata est subsistere propria subsistentia independenter a Verbo quoad hoc; ergo sola unio est terminus unit Onis. - objic. I .coni. I. Par. Per incarnationem Verbum ea Dctum est ; sed hoc fieri non poterit per unionem Verbi ad carnem , sed per conversionem carnis in Verbum , aut utriusque in tertiam naturam ex utraque , ut voluit Eutyches; ergo incarnatio non cΩnsistit in reali unione . Prob.min. nam alias non dicere tur, Verbum assumpsit carnem , vel unitum est caseni, sicut non dicitur, homo factus albedo, vel doctrina , ctim fit doctor, dc albus; ergo,&c. Res'. ne g. min. δc ant. Prob. Nam per Verbum caro Dcium est, non significatur aliud, quam quod Uerbum carnem assumpsit in unitate mepositi, scilicet illam suppositando sine sui mutatione intrinseca ἔ &caro non lumitur ibi abstractive pro sola carne, seu Parte materiali hominis , sed pro tota humanitate. Inst. Cum Scrip t. dicit, quod in nuptiis aqua facta est vinum , significatur conversio aquae in vinum iergo& cum dicitur . Verbum earo factum est, significatur carnis in Deum conversio. Respon. neg. cons. Non enim semper ille modus loquendi sign. ficat unius in aliud conversionem , sed saepe unius ad aliud accessio m , & maxime in proposito,ubi Verbum divinum non potest in aliud converti, nec pati ullius conversionem in se propter erulano alem simplicitatem , de immutabilitatem , dc impassibilitatem. - Inst. a. ex Symbolo Athanasii: Sicut an ima, o ea-ro unus est homo , Ita Deus , et homo unus es Christus sita ex amnia, ct came fit una naturas ergo ex carne, ἐκ Verbo fit una natu ia, non duae, di sine unione distrn-
57쪽
Qdhinctae ; ergo unio hypostatica non est realis inter duas naturas, sed est duarum mixtio. Hoc facit potius pro haeresi Eutychis, quam Nestorii. Resp. dist. maj. Unus est Christus undia te suppositi,
cone. unitate naturae, neg. maj. & cons. Nam comparatio Athanasii non quadrat in naturis di vina, di humana , quae conveniunt in unitate suppositi, de ex quibus per hane unionem adventitiam,& temporalem fit unum suppositum. Resp. a. neg. min. Non enim ani ma, & corpus se ipsis uni untur immediath, sed mediate per uiaonem physicam , de realiter distinctam ab extremis unitis, ut patet ex Physica. obiic. a. Unio illa ellet creata , vel increata ,& corporea, vel incorporea ; sed neut tum dici potest ; ergo
non datur. Prob.min. Si enim esset increata . despiritualis,non asticepet carnem ; si vero creata . di male
ri alis,non uniret Verbum , cui repugnat assici ulla recreata, & materiali .. Resp. E me creatam , di spiritualem in anima, &compoream in carne, & si e neg. min. & dist. rationem eius; non posset assicere Verbum formaliter , & intrinsece ipsi inhaerendo, conc. terminative, & quasi extrinsece , di effecti ve quodammodo ex parte Verbi , neg. min. Nam illa unio est realis , 5e formaliter in humanitate, & puis terminatur ad Uerbum , quod eam acceptat in ordine ad sustentandam humanitatem illam ; quod praestat volens, de quasi active.
Objic. 3. Per id Verbum unitur humanitati, per quod illam sustentat; sed illam sustentat per se immediate , & non per ullum medium , seu unionem creatam 3 ergo , So. Prob. min. Nihil enim creatum potest sic sustentare aliam naturam , alioqui non esset unio immediate hypostatica, sed naturae illius creatae , per quam humanitas subsisteret , dc
Respond. dist. mai. &min. per quod sustentat ut
quo , cone. maj. & neg. m n. per quod sustentat ut
quod, neg.maj.&cons. Nam Uerbum quidem per se immediate, di ut quod, sustentat humani ta tem Cliti 1hi, non ut quo id enim praestat unio physica recepta, de causata in humanitate , & terminata immediate ad Verbum.
58쪽
Inst. Non aliter subsistentia Verbi unitur huma vati, quam sicut eidem uniretur propria subsistentiar sed haec illi uniret ut immediate per seipsam; ergo &subsistentia Verbi. Respond. Neg. mai. Nam subsistentia creata , climst pura negatio, se ipsa fluit a natura sua; non ita est de subsistentia Uerbi, quae advenit ei ab extrinseco, & quae est quid Politivum, & illam positive perficit. Obiic. . In Christo nihil est piaeter humanitatem, de Verbum: sed hoc non esset verum, si includeret aliud quid positivum dist nctum ab utroque, scilicet
Resp.dist .maj. Nihil praeter humanitatem , & Verbum unita , conc. sine unione, ne3 mai. Nam olim intelliguntur unita, imen igitur etiam uni O.
Urigo se statica est relatis extrinseeus adveniens inhumanitate subjectara, et serminata ad personam Verbi. Ita Scotistae,& D. Thomas id cum aliis non pauciS. Prob. I. ex Scolo. 2J Diso, quod ista unis non dieit per is aliquid absolutum s quia quocumque absoluto intellecto is altera extremo , non in ligitur perfecta ratio unionis ι quia unio non intelligitur ad se. Prob. a. ratione illa. Nam illa entitas est relativa, cuius totum eiIe est referre unum ad aliud ; sed totum esse huius unionis est reserre humanitatem Clitisti ad Verbum, nec potest aliter concipi, quam in illo ossicio reserendit ergo, &c. Prob.m in. implicat, unionem concipi in ossicio uniendi, quin concipiatur , ut ordinanS , ec coniungens eκtrema ; sed hoc nihil est praeter extremum unum ordinare ad aliud; ergo, &c. Confir. Nam quocumque absoluto concepto in humanitate , & Verbo, haec non conci Piuntur ut unita per illud ; nam absolutum formaliter ut tale deinbet concipi in se, sic ad se; sed quamdiu humanitas Christi, aut Verbum concipiuntur absolute, di in se, di ad se, non concipiuntur ut unitas nam ut unita respi- fi J I p. q. a. et 7. ΓλJ l .d. Ici. I. A n. 3.
59쪽
respiciunt se, ut referantur unum ad alterum , scilicet humanitas ad Uerbum , per quod, S in quo subsistit per illam unionem . Vide quae divinius in Physica de unione compositi naturalis. lDixi autem , relatio extrinsecus adveniens ; quia iret afo intrinsectis adveniens , quae constituit unum lptaedicamentum , est illa, quae resultat inter extrema lnecessario , & ex natura illorum . posita ratione fundandi, ut similitudo inter duo alba ;&ad illanti non
datur motus. Extrinsecus adveniens dicitur illa,quae non sic resultat necessario, neque ex natura extremorum , sed requiritur aliqua actio, & motus, per quem illa retario causaturi sic actio ignis in lignum. vel stuppam non resultabit sine approximat ione , seu applicatione ignis ad stuppam : ita est de unione animae ad
corpus, quamdiu non a Pproximantur, non uniuntur; sic in incarnatione unio humanitatis ad Verbum non resultat, nisi Deus impeuiat inhumanitate resultantiam propriae subsistentiae peractionem , qua vult illam dependere , & sustentari a Verbo. Ideo di citur advenire humanitati ab extrinseco , scit. ab illa volitione, quae dici potest unitio. Objic. i. Unio humanitatis cum Uerbo est substantialis s ergo non est relatio et quia omnis relatio est accidens. Prob. ant. Nam Christus esse tens per accidens , quod nemo dixerit. Res p. dist .ant. substantialis, qu a nectit duas substantias, &quod ex ea coalescit, est unum quid substantiale, con. quasi illa in sua entitate sit substantia, neg. ant. sicut diximus in Phylica de unione inter materiam , & formam substantialem i, nec enim denOminatio entis acciden rabs, aut substantialis petiturabentitate unionis, sed vel a natura unitorum, Vesa modo , quo uniuntur extrema .
Objicet. Utvio est terminus format s unition Is, seu actionis incarnativae; sed hic terminus non potest esse relatio, quia relatio non producitur, sed resultat,& ad relationem non datur motus sergo unio non est relatio pura. Res p. neg. ant. & dist. prob. Relatio intrinsectis adveniens, conc. cxtrinsecus adveniens, nc g. antec. Nam, ut dicebamus, ad illam requiritur actio, & motus Ord nans unum e X trcmum ad aliud, Ver. gr. aditum
60쪽
tibi, ad habitum, requiritur motus ponens rem in tali loco, & dispositione; haec autem unio spectat ad habitum , seu habere . Inst. Unio hypostatica est terminus actisnis incaria
nativae; sed hic terminus non est relatios ergo nec unio. Prob. min. illa actio est a tota Trinitate unienis te Verbum, de humanitatem; sed actio Trinitatis non
terminatur ad puram relationem ι ergo&c. Resp. neg. I. min.& dist. a. no terminatur ad relationem ut quod, con. ut quo, neg. min. achio incarnati vaterminatur ad totum Christum , qui est opus totale s& hoc facit mediante unione, quam emcit inter l, manitatem, & Verbum, & Perquam resultat liniunsuppositum expersona Uerbi, &humani rate. Obiic. 3. Verbum, & humanitas non sunt relativa 3 ergo non uniuntur per simplicem relationem salioquin se se mutuo respicerent ut unita. Resp. dist. ant. Non sunt relativa per mutuam re lationem eiusdem rationis, con. per relationem diverissae rationis, neg. ant. Nam humanitas respicit Velbum per realem dependentiam, S unionem tamquam ad sustentantems Uerbum autem respicit humanitatemper eandem relationem , non in se subiecta tam , sed ad se terminatam ; di ideo in Verbo non est relatio nisi secundum dici, qualis est in Deo creatore ad
Iast. i. Melius explicaretur haec unio per aliquam gratiam de genere qualitatis in humanitate produliam a Deo ι dc de facto dicitur gratia a SS. Patribus; ergo &c. Prob.ant. nam summa gratia est , quod Deus
in unitate persome, nullis praecedentibus meritis homiani copulatur 3 ergo&c.
Res p. neF.ant. &cons. Prob. Nam aliud est, quod unio ista sit gratuita , & concessa a Deo ex pura gratia : aliud , quod sit gratia habitualis, & qualitas in sua entitate; illud est verissimum ; nam sic Deus dialexrt mundum , Sc. Istud vero falsum . Inst.2. Non minus est donum Dei haec unio, quam quae fit per gratiam sanctificantem, vel per lumen gloriae; sed istae uniones fiunt per qualitates absolutas inhaerentes; ergo & illa, & quidem a fortiori . Resp. dist. mai. Non nus est donum in ratione do ni praeci se, ac elevationis ι con in ratione principii. Tom. VI. C acti.