장음표시 사용
721쪽
i ad pr. zparati'nem in materia, sequitur necessario sorma ,ec ideo in his qui usum rationis habent,praerequiritur vo- oluntatis pro paratio, ad quam necessario sequitur gratia;
non autem in pueris ante usum rationis.
liti' re p. ad i. ait. Quod praeparanti sedatur subito: nec
, praeparatio praecedit tempore, sed natura,ipsusionem gra- , tiae. Et probat haec exemplo naturalis materiae,positis in vltima dispossitione ad formam, quam immediat E recipi . Simili et aliquando praeparatio praecedit,ut in Centuplope. Ahquado sit nul fi ut in Paulo. Sed necessario requiri quoa ii . . in nobis est, probat per totum. Et iunciai . Quod sicut materia debet habere dispositionem ,ad trirmam, proportionem adage s. sic in spiritualibiis.,In illis localis approximatio, si proportio : in his spiritua- n . - , lis p p Q imali'. Et licut duplex est praeparatio materiae,
alia per ordinem natural cm ad formam, alia per remotio. nem,in ZA. , nem impedimenti contra i :ied proportio animae ad D cu, per natii similitudinem, non e i in potestate 'olim talis. Similiter nec proportio capacitatis gratiae,quia haec ei prae- existunt a creatione. Vnde relinquitur, quod in ipsa vo- ,,luntate iit appropinquare De 'per allectum, di deiidcrm, ordinati as gratiam per remotionem limpedimenti,
quod est s eccatum, Et ideo per displicerii iam peccati,dc,, affectum ad De una, potest se aliquis praeparare ad gra- tiam, Et quando haec duo essicaciter facit', dicituro facere quod in sc cst, ct gratiam recipit. De prima , hoc dicitur s. AppropinJuale Deo, Oappropin- abis vobis. De a. Apocul S. si quis aperuerit, intrab is
Ac deinde respondens ad argumenta docet', quod voluntas prouocatur obiectips,praedicatione, reuelatione ita. gellis, interiori motione ad faciendum quod in se est quo- is adisibilantiam actus, quae pedisequa cst respectu grati. κώ gratum facientis: sed tamen est di positio ad ipsam, ex ge ,,nerali concursii Dei bonitatis ut supra docuit hic,& pi ,ries alibi: quoniana Dei gratuita voluntas,cst ut bencsacia
722쪽
Et resp. II. inquit. Etiam qui sidem non habet per ge. netalcm, ver naturalem Dei cognitionem, potest se ad si ,dem habenda in praeparare,& a a gratiam,si secundum suam ad ,cognitioncm sibi displiceat pcccatum, &ad Deum a se
ctii i tatur. Ex his ergo scitvu , quae praeparatio r quiliuir , ne dum qυod debem i. s nos praeparare, & quod ad praeparationcni necessario succedit gratia etiana ii fideli , alioquin non ten tur praecepto de acceptanda fide minc autem addit qua necessitate. Quocirca in resp. 7 ait. D iplex necessitas, alia ab luta , alia ex iuppositi'nc. De 'prima
quidem neccssitate loquendo, non est necesse eum g otiam recipere, qui sessiscient rad gratiam parauit quia
,,neque per se neccilitas, secundum quan Deum necesse est esse:neq; necesssitas actionis,aut prohibitionisin his,quar diuina voluntate sui,cadere potest. Loque eo enim de ne . cessitate,quae ex oppositione diuin propositi, quo prop. Do : .i, Ater beneuolentia sua: voluntatis voluit unicuique ea cona. municare suam capacitatem Recesse est quod cuilibet ma- ,,teriae praeparatae forma infundatur. Non tamen eodem ,,modo est in oninibus formis. Nam in naturalibus , quae ,,non sunt immediate a Deo, necessatio recipi uiarur necesse ,,ssitate absoluta res ectu secundorum agentium : conditio, nata respectu Dei primi agiatis , quia x pluit sic fieri &c. , ,- - - . similiter id mar immediate aDeo,ut anima ration is non
se recipitur necessario ex parte Uei , sed ex parte re-- b., cipentis. Formae' autem subdit ) qtiae non debentur, naturae , sicut gratiae ct virtutes immediate a Deo prodii nihil habent de necessitate absoluta , sed solum de ne, cessitate exstippositione diuini ordin's. Et sic respondet, ad argumenta,quod nimirum bene probant non dari gra- tiam neceu tate absoluta , propter praeparationem , sed , , conditionata : hoc si ex promissione voluntaria suae ,,bonitatis. Et propterea gratia est gratia, vi dicendum est ad primum argumentum : quoniam datur necessitate supp0lationis , non absoluta, ut vas figuli praeparatum non recipit formam nece sitate absoluta, sed ord; ante sic artifice Qq iij
723쪽
Deo. Et actus ille, respondendo ad 3 nqnest meritorius e . et ex Dei voluntate acceptante.
3 hii auteni ex se Mid est, de rigore , i faciat quod in se est
exm':io edistina, vel saltem gratiae gratuna facientis , ut
Palatii est ergo, quod necessario necessitate promissio- nis datur gratia omni se praeparanti per id,quod in se est ex iribus si ueri ar trii , apud S. Tho. non autem nece i- tate ab luta,nisi iit praeparatio etiam ex motione super- naturali, aut gratia gratum faciente. . Praeterea adhuc probatur ista conclusio xl . Thoma
,πώ -6 I. V. i7.xbi ait. Actio a liuor inaestin pariete dis . ,posit'. Sol lucet seper,sei non semper illuminat, gnis calet, sempei , sed non semper calefacit,nisi dispositivit: sic Dei s i,e fluit semper,sed non influit,nisi recipietui, di disposito. i instuere est dare. Et cuius est dare, et is est augere, vel ma gis date. Unde dicitur : AL Me nobis fidem. Verum quia Ieceptume hin recipiente per modum recipientis, non: 'recepti: Quod Deus sane mensura cinuit, tu cum in elisura o se Lis , rQcipis, mensuram dist Deus hiri vi ; Et ta. Ost mc -- limen onimique nryrum disiae v atia secundum me uram dona. ionis Christi Accip- sic augetur quod ''accep ras&: Sed gratia datur sine merito, sed non sine ' dispositione,quae quandoque large meritum congrui, appellatur. Sicut ergo formam naturalem introducen- ,,dam antecedit positio nuda, dispolitio & necessitas, quo- tum primum dc ultimum intelligit ut simplex ,&quasi punctuale , medium autem habens latitudinem . quam 'co tingit plus&rninus&c. Quae dispositio est per con-
uersionem adi eum in usu, vel in abu, secu dum qdod
,Satet ex naturalibus Jc gratis datis. ri Quando autem facit totum , quod potest, is: quod in se est, tunc est necessitas ad habendam gratiam, non nec . ' sitas coactionis Deo debitum imponens : sed necessitas ''immutabilis,qua necesse es De .icile Desii,& ilco bon una, Sc ideo effluentem ideo accipienti dantem. Imo neqUc
hanc vitimam disposuiqnem ut necessariam liber
724쪽
dator expecta: , sed aliquo inodo conuertenti se re dispone: ti, etiam a non secundum toti m qiiod in se est mul pties dat, I .acob t. qui dat omnibus os senter. Igiliit secundum S Thomae doctrinam necessario insallibiliter, sicut nccesse est Deum esse bonum , latiir gratia di bneia iist i taliter ex isti mutabili bonitateDcinino nec di pondii se totaliter, sed solum non ponenti obiceim,ut ex hoc textu patet , dc contria Gentes supra dari gratiam etiam pecca: oribus omnibus, & recipi db sa cio nonopponentibus contrarie impcdimcntum docet probatque ex Apostolo , quia vult crenes alnos facer Euangelio Ioan. illuminat cinxem 5 in mnientem clavdat oculos. In odis- .ponenti se datur de congruo, e ex naturalibus OZZ3. de de tristitia ex gratuitis. , Et in os cientia 6 p aedest. cap. 6 sedg. .es i. d. , O.'q. 4. a. I. o a. probat Deum velle solum bonum i,Et quia hominem carerς gratia , non est bonum, ideoque,non volitum a Deo, Misi in quantum per accidens iit bo ,num. Fit antem bonum, quia fit iustum. Iustum autem est, hominem illum carere gratia , qtii vult carere. Ergo si nolit homo carere,Deus non vult carere , sed dat gratiam necessari Q, quia Deus est bonus necessario ,sicque ordina-
uoniam omnes dissos to non repudian o D us recipit ingratiam repugnantium
vero aliquos : quarendum quare non o m-
Α R T C. . . l. Y Voniam igitur fatis superque probatum est de mente miris omnes creaturas ratio iles satias
725쪽
ad sui imaginem,ut Patet est,olimes approbasse simpliciter, ante cedenter, Sc abistute ad haeceditatem naturalem dc peria turalem . Neminemq; leprobasse ab haeceditate naturali, sed solum sapernaturali, nisi aliquos consequenter ad praeuisionem culpae, non cuius' te, sed finalis imp uarien- tiae. Proptereaque dum sumus in via , nulli suam negato gratia, sed cuilibet parato periosi liberii arbitrium, aut al- terius auxilio fidei, si usum rationis non habet, dispositoquerccipere: vel saltem non repugnanti date, q ia Bonus est ipse Deus, ut dicunt Catholici: non quia meretur homo , ut Pelagiam ,& insit per multos repugnantes Deum ad se
stat,quamuis supra declaratum, amplius declarare, cur non conues repti antes trabit Ad hoc respondet D.Thomas inpin aris lucis o i, depraesco prae est. cap. 7. quod in aliis non imi enit, in quo propitietur illis Deus, ut dicitus s. qualis Iudas, rab&c. In aliis inuenit, tua js Saulus; qui ait fuimus, o pes qxutus Ecclesiam Dei sed misericord/ consequu- tui, quoniam ignorans feci in incredulitate meta iamplius
. a itor ex ens paternarum mearura trisaitionum
hoc Stephanus reuelauit sanctae Brigidae in bo.
supra autem dixit, quod repugnantes contrarie ex ma'
litia non trahit ad se, quia ipsi non trahunt rinon quia De iis non trahit: sed dispositos, ct non refugnantes : itemque repugnantes ex ignorantia , ct fragii it te, trahit omnes Quocirca D. T homas in a. t f. s. inquit. . Est primus gradus dignitatis in hominibus, qui non ab aliis, sed , se ipsis inducuntur ad bonoa , Secundus cli eorum, qui inducitu ur ab alio , sed sine coactione : Tettius corum qui
coactione id est flagellis indisen ut fiant boni. Quartus
cor a , iui nec coactione dirigi post uni ad bonum Hie . r. Fru arape cust si s vestros, dis pciuam hon receperuent. I tu ' in Pharaone& Elin ta accidit. Saulus autem,& Nabuc. con-- sum iertuntur consimilibus auxili is teste Chtri Et August.
Ex his confirmatur,quod supra dicebamus cum Patribus
726쪽
5. Thoma sed Deus dat gratiam contrariantibus etiam usque in finem:&quod este Clirys. ex Ezech. semper sicut
amator insaniens amasiam, currit post peccatores,dicens non simulatori e . Reuertere pncuarica:nx meretrix: ct recipiam te.
onclusio, recapitulatis, s confirmatio.
ERgo palam est, quὁd Reprobatio ex praeuisione finalis
imp cenitentiae fit apud D. Thomam: unde reprobati apud eum & in omnibus scholis ocantur Pi ars citi tantum, di non ex decreto derelinquendi aliquos, ut malos, nisi post
peccatu praescitum,alioquin dicerentur etiam praedestinati ad malit,ut natura mali. Ii e necPrard cstinatiose antecede evile necessariam , sed consequentem infallibilem, non ex decreto praecedenti,sed ex praeuisione executionis nostrae:zrgo ex coexistentia futurorum in aeternitate praesentialiter, nedum octiective : ut in capitulo 1. ostensum est. Cuiusco
di existentiam nedum Scotistae & Iesultae, sed etiam nostrates quidam in Hispania negauerunt qui acceptant de creto subiicipnti: uicto, vi fiant res &sic & tunc di taliterct ibi. Nec conside int quod DoctorS. ut saluaret contingentiam di libertatem faciendorum, reliquit decretallaeui. tabilitatem , dc ad coexistentiae infallibilitatem consogit: a qua nostri ad ineuitabilitatu incaute recurrunt,proptereaω quod aduersari j concludebant , quod si Deus ex coe isten ita sciret, a rebus scientiam acciperet. Cum animaduertere oportebat in sententia S. Thomae, Angelos cognoscere naturalia dc sutura postquam sunt. per innatas simillud inesci ideas illorum; sicut dc oculus, si habe: et innatam lapidis pcciem, videret lapidem non capiendo specie in ab ipso,
ut diximus cap. . art. 3. ec quoniam Deus non exit depotentia ad actum,cum sit purissimus aeternus actus, praehabet id cationes omnium futurorum di sui si aeque voluntatis ecvolvoriam n productione verbi , manifestativi dc factivi entium, at selima manifestatiui non entium ex malorum : pecyroptarca, diccbat D. Tho m. ictura erunt neccsiar: av
727쪽
σοι De Prade linatione, tactione. '
nec volitiones humanae sunt decretae ineuitabiliter. Nari Dius videns Petrum, quem decreuit facere liberum, videt inde terna inationem eius ad actus pios S malos , probrin ἰ-
beto arbitrio sunt: is simul determin bolitarcs innii meras voluntatis, dc hon modo ad illum actu,ad quem se determi-
nabit sed ad illii di ad alios infinitos infinitisque modis Maiia
biles inter quos est ille,quo dc ad que se determinat Petrus. Ergo non accipit a Petro existente scientiam de Pctro,nec ab existentia amis eius scientiam de illo actui cum habeat illum & alios infinitos idea liter, quor lina viai cffectus corie. spondet. Patres Iesbitae multi, ut saluarent libcrtatem ponunt in Deo praecii sionem,no i pr. Ideterminatione, donec Deus videat actum, ad quem ex serie obicciorum inclinabi tur. Subtiluet lane : sed, puto , non nigiunt decrςtum ponendi Petili in tali serie,& non in alia: ncc hominis libertatem tuentur qmnino, si a serie det crini natur insali bili eri nam idem erit ac ineuitabiliter: vel si sani biliter , iunc Dei omnimodam non saluant certitudinem. Vo tantas enim
non potest cognosci apud s. Thom. quorsum se inclina- bir,&adquem exibit actuna, si vere libera est,nisi post actum: qui in nobis est post : in Deo vero neque ante neque post sed praesens. Et mirum si expectant ut Deus praenoscat ex serie quae fallibilis est, na Angeloiu in eadem serie posito.
rum multi steterunt, multi corruerunt, ex libertate non exserte: & in pessima positus serie Cornelius saluatiir: at Iudas dc Angelus in optima non saluantur,sed damnatui in cur non expectant nobiscum ut cognoscat ex coexistentia quae est infallibilis3 Item miror Perihom. qui saluant D. Thomam contra D. Tnom. Sc Dei potentiam contra Dei bonitatem, ut notat Chrys de Ambr. Haec dixerim. salua omnium reuerentia docti si morum Iesultaruti adc Perihomistarum, quotum admiror & laudo sedulum studium, sed bonum publicum quod di ipsi appetunt, non gloriola,nec praesumptio quod totum negotium grauissimum exploratum habeam, me ad scribendum im-
pulit. Cordali 'ci pij credent ec intelligent. Sciolis dc ambitiosis exosus ero. Reip. dc Principibus credo probabor
728쪽
communi, iuxta sipientiam sanctorum: quando aduersa ij suspiciones pessimas inter nos ci Deum ponunt: Dis gratiam di alant redemptionem eiusque remedia depauperant :Deumque aut inopem aut subdolum,uel solum Fortem, Jcnon Boniim dc Sapientem faciunt . Propter quod Principes Ty- ranni fiunt, sine causa minimas ob voluptates populum asiligentes, circunseretes & decipientcs: sicui facit Catiani Deus sue cauib, ut ostenderet iram suam irrationalem salsamque gloriam: ta dum omnium se patrem dolose declarat, non nisi quosda decreto aeterim ascitos suscipit in fi ios; caeteros velo iniuste Sc mendaciter danat: non quia peccauerunt, scd quia noluit Deus eos praedestinare; ex non praedestimatione enim reprobatio, derelictio,&peccatum. Et tam clis igit se
damnare,quia eos no habuerunt aquam:qria non potuerunth ibere:aut quia secerunt actu , ad que impul si essicaciter, re- sistere non potu eiunt. E contra populit seditiosum faciunt, solo metu ςxterno leges obseruantem, dum putat Fato su urgeri: dc nasci homines iud catos non iudicandos. Quod argumentii faciei es olim Galliaru Episcopi coegerat Aug. di Prospei ualiter meliusque sese explicare: illii in libroc ira articulos sibi impositos: istum in libro defensionis Aug. Ex tali enim sententi i populi desperantes sese taadere impudicitiis, fraudibus, rebellioni, soco idior: maxime autem contra Principes fruetes bonis praesentibus machinari vade Caluinus dominium paucorum, Lutherias popillarem, praedicant in Ecclesia: irrepentem in politicam Principum) nam vulgus sic edo clum, ait. Bona coelestia vel non sunt pro nobis: vel si sunt, adiudicata sunt:& similiter mala ab
terno. Vnde nec nos possumus mutare sortem bonam vel malam: nec augere vel minuere: omnia cuim iam decreta, sunt: nec Deus rogatus potest,cum sit immutabilis. Ergo nec pro bonis aeternis acquirendis, nec pro malis aeternis vitan- dis est laborandum. Sed praesentibus fuamur per vim per
. . sophisiua,pet hypocrisim. Et se cx hoc deinde bella rustico
729쪽
ruin , schismata & haereses noua Principibus exitiales: cusso conscientiς fraeno ras umpta opinione saciendi quid. quid bonum proseipis videtur. . Haec cogita,piissime Rex,& aliis consideranda trade ;'nec solis viribus,sed rationibus mundo Christiano salus a Rege Christianissimo est propinanda. Vide Germaniam, Polo- nian Ungariam,Daniam,Angliam, scandinauiam, partem regni tui,propter hoc dogma atrocissimum collapses ex to to vel ex parte. Miserere : & Pater misericordiarum tibi praesto erit semper.
Nunc ad complementum doctrina addo expo- sitionem s. cap. ad Rom n quo fundato e
putant βectaris :quam aD. Comite de Bris fata, Oratore Christianis imaS. Misi a- tis apud S. Pontificem saepe de his viriliter . pieque disputante, roga confeci':
730쪽
APPENDIX. F. THOMAE CAMPANELLAE
Ord. Praedicatorum Expositio super Cap. 9. Epistolae 'auli Apostoli ad Romanos. coNTRA SECTARIOS.
Ad petitionem Ioban. de galaia Comith de Brassach Christianissima Maiestatis in .
Von iam, utilitarius docet , ex causis dictorii ratio , sensusque dicendi agnosci debet: quid
contineat cap. 9. ad Rom. cuius expositio
nem a me poscis,ExcellentissimeDomine,ut Caluinistis in eo exultantibus, gloriatio au. feraturmon inteligemus,nisi causas Apostolidiborumprilis enucleatas habuerimus. Conueniunt Commentatores omnes,& contextus Apostolicae epistolae 'dem pandit: Apostolum scribere Roma- nis, qui Christi fidem acceperant, sed praeuenti a Iudaeis Romae sub Tiberio, & Caligula, & Claudio , & Nerone motantibus , ex quo ipsorum regnum sebRomanorum ditionem venerat , iudaizabant i maxime autem qui conuer- - si erant ex iudaismo ad fidem Christi, dicentes, oportere obseruari legem Moysis, circuncidi,&ceremonialia prosequi: quoniam Christus , aiebant, non est contrarius, sed complementum lςgis: in causa erant ot putarent Gentiles se non posse Christianos esse bonos per solam fidem: nisi ,&legem obserupreni ; ita ut opera fidei essent legalia silmil;quoniam in lege erat pronaisso redemptionis.Con-