장음표시 사용
101쪽
xetis Aut quid tandem causae cum ratione
afferetis 3 Vos certe. O Iudail ea ratione quasosephum ablegastis, iniquiore, ipso Porphyrio, yestrae haud secus ae strae religionis hoste insesissimo, videmini. Nam iste, cum.
ausus non esset ppo Vate non agnoscere eum,
a quo tam multa, δέ tam clara tuille praedicta sciret, ad id tandem divertitur, ut neget a Daniele scripta esle Vaticinia. Vos Vero, qui non infici)mani ejus esse Auctoris, cujus nomen prae se sexunt, iacti estis ipsis religionis vestrae hostibus pervicaciores, eademqUe peri nacia Iosephum horretis, quod aequus saltem erga Iesum nostrum eousque suprit, ut de eo aliquatencs honorisice sit locutus, Quae cum ita sint stulte atque injuste comparatR, quid aliud, O. misera, summam amisso pudore cum pervicacia stultiti*m proditis λ
8. sed quid vobis tandem O Christiani dicam, qui cum Flavio Iosepho praeclarum hoc Testimonium in vide/tii ;- ut ii lud simul exstiorqueatis, creditis multum effecisse dicendo. Iosephum fui ise aulicum Virum nihilque veri testari potuisse.: quia semel iterumque adulatus est Hero Imperanti Nil adhuc superstiti, dum beneficii summi memoria recentissima maneret, .ueque . periculum .transiisset Mnunquam pos ea mutare sententiam potuisse, ut vel semel sine suco loqueretur, daretque non valde amplum, δignissimum tamen verb
102쪽
tali Testimonium. Quasi qui semel adulando quid dixerunt, in illa plerumque salsissima,
Est ad tempus saltem necessitate recepta seum tentia permanere cogerentur. Abjicite ita pinosterum omnium quae ad hanc pervenerunt aetatem Historias optimas, cum plerumqu conscriptae ab aulicis sint viris. Quasi quisquam alius .gestorum consiliorumque veritatem istis melius scire possit λ Nunquam ergo in posterum credite Iac. Aug. Thuano, Vel Paulo Servitae; Huic Historia Concilii Tridentini, Illi vero sui temporis generali clarisi simis, quia maximi Principis ille favore seu retur, hic Reipublica, Augustissimae conssiliar,us esset. Atque in sua uterque Rςpublicae longe plus polleret quam Flavius Libertus. Quod si quosdam Romanae Ecclesiae filios multa ingenue contra matrem scripsisse contigerit, negate demum viros aulicos eo modo de Ecclesia cui jsti addicti fuerunt, loqui potuisse: si enim locuti essent, utique popularibus suis dedissent poenas. Siccine igitur iniqui estis Iosepho, ut ne semel quidem contra Iudaeos, aut bene de illis quos Iudasi oderunt, dicere
voluisse concedatis Quasi mores aulicorum vel semper essent mali, vel etiam scriptor, bus Omnem amorem adimerent veritatiS,
, 9. ConIra. usum hujus Testimonii quartolioco surgit Tanag. Faber, asseritque adversam
103쪽
ii Testimonium vel mendacis non esse recipiendum, cum Christus ipse, dc Paulus Apost
Ius, Daemoniorum Testimonia rejecerint,quod eorum ope non indigerent. Imo vero & adversarii mendacis Testimonium admitte rem, praesertim ubi contra se testatur: maximamque veritatis inde firmatae potestatem fuisse concluderem. Sic enim licet aliquando Christus detractaverit Daemoniorum Test, monium, sed aliam prorsus ob causam atque eam quam assignat Faber, id tamen modestia indicium in magistro, Evangelistae, ac discipuli gloriae Christi consulentes, noluerunt in cere ; quodque Christus prae modestia, vel alia
de causa, pro tempore admittere noluit, id isti in omne aevum praedicare Noluerunt. Sed re passim Apostoli omnes, ad versariorum Testimonio seu confessione maxime innituntur ;speciatim autem Petrus, ' ad ipsius Pilati judicis Testimonium de Jesu Christi innocentia
provocat. Verum enim, Tanaq. Faber, e quo tu Rhetore hoc didicisti, non prodesse adversariorum confessionem: vel quomodo probas esse prorsus ab omni fide alienum, ut adversarius illa,quae contra se faciant & aliis prosint placeantve, fateaturὸ Quem tu Theologum hic produceres qui diceret, per Evangelium, aut Christi Apostolorumve exemplum, non licere
104쪽
Iicere aduersarii consessionem ad veritatem stabiliendam advocare. Tecum certe non se tit Irenaeus cum ponat, ' Oportere veritatem ab omnibus accipere Testimonium, esse judicium in salutem quidem credentitim, in condemnati
nem autem non credentra . Neque Novati '
nus qui lib. de Trinitate, firmum appellat,
genus probationis, quod ab a Mersariis sumitur, ut meritas ab isto veritatis inimicis probetur. Cujus verba mihi, licet sibi ignoto, suppedit vit J. Ernest. Grabe, quem honoris ejus, a que grati animi ergo hic nomino: Ad te amtem T. Faber redeo. Quod enim causam tuam exemplo Pauli fulcire tentas, frustra es 3. neque melius Lucam intelligis quam Iosephum Nam cum per dies plusculis malus Daemon Paulam Silam sua garrulitate, Vera quidem consessione, sed importuna, vexavisset; pertaesus ille, daemonem non a Testimonio da do coercet; sed puellam ab infesto socio liberat. Neque magis prodest exemplum Christi. Non enim mm expediebat ut fam de Iesu spargeretur. Ad tempus itaque tantum Vetate alioquin omnes a praedicando Evangelio, re Christi miraculis fama efferendis prohiberet
tur; quia Christus id semel atque iterum ex instituto conssiliove speciali prohibuerit fieri. Si falsum esset hoc Testimonium reipsa, aur
105쪽
non esset Iosephi genuinum, aliqua subesset
ratio, cur nullus eX eo usus esset futurus. Sed a vero aberrant, qui hoc asserunt, ut altera oratione sum probaturus. Quid erit igitur. cur ab usu hujus Testimonii deterre mur Equidem credo, me hu jus facti causam gnoscere. Nam cum isti ideo falsum esse hoc Testimonium asserant, atque Iosepho insertum, suppositumque ab iis qui Christianae' HIigioni bene vellent ; vel saltem, ut ipsi putant, contumeliosa in Christum verba ab antiquis Christianis tuisse commutata, qui meticulosa quadam feruntur pietate laborasse: sio& isti nuperi. censores usum pra stantissimi
hujus Testis ji non magni aestimant, licet
Verum pilex, Me quis se haud satis bene velle. religioni Christianae suspicetur. Atqua han Iem put' veram Tanaq. Fabri fuisse rationem. Ferunt tamen bonos esse viros, qui silc sentibant. & optime .alias de religione Christiana, tum doctrina tum pietate merjIos. At quid id, mea λ . itane: parati sunh-negligentia vel secordia veritatem prodere λ certo quidartes nostras prudunt nimia, indulgentia yel nota satis strenue defendunt c*in melius pos sint, ii non aliter hostes i quidam sunt habendi. Injuste igitur ita comp/rptum est, sesesinaeque rstigiunt Chxistimη eonsultum, ut sum quis u viris doctis aliquid adversariis conj
106쪽
cesserit, id nemini postea liceat iis objicere.
Quod si seceris, tum nihil eos pudet eo no-1hine tantum id rejicere, quod doctus aliquis e partibus nostris concesserit, tanquam debile& infirmum argumentum. .. asi id minus nunc sua natura sit verum, quod quis alius olim aut nunc male defenderiti Apage igitur. hanc socordiam & damnosas concessiones,
quae nihil prodesse quidem, sed multum fidei
nostrae obesse quandoque possint. Io. Quae cum ita sint, quid mirum est, si. denique quinto loco etiam ultra objiciant licet verum fuerit. hoc Testimonium, non tanti tamen esse, Ut quis tantopere pro eo laboret ue quia periculum est, ne si verum non fuerit, adversarii rideant, & in malum potius vertatur male concinnata defensio. Enimvero Ego illos meticulosos valere jubeo ; nam si rejicienda sunt omnia illa ex adversariorum, vel gentilium consessionibus desumpta Testimonia, qua: pro religione nostra in subsidium praeter caetera possint advocari, quia de illis
est quandoque dubitatum, nihil restabit, quό
Christianorum . fides adversus negantes confidimetur: de omnibus enim sere dubia sunt m ta,. quae ad religionem quidquam conferre posse visa sunt. Sibyllina, quae Veteres Ecclesiae Patres toties cum fructu producebant, jam vilescunt, & tanquam tramae putridae spectan-
107쪽
turi Tiberii praestantissimum de Christi miraculis Testimonium, negat esse verum Faberi
Acta Pilati, antiqua illa & genuina ; quae linsi quoque Gentiles admittebant, jam sere prosillis habentur. Sed neque pauci Epistolam
M. Antonini intactam relinquunt. Nec d sunt, qui Luciano suum Philopatridem auser- re vellent. Multi ea de causa, & fere sola, si res accuratius introspiciatur, Aristeam rejiciunt, ut omnibus Ecclesiae Patribus os sublinant, aut sublitum esse monstrent, pariter
ac Iosepho caeterisque omnibus, qua Iudaeis. qua Christianis Veteribus ; sicque Patrum
istorum auctoritatem nullam esse probent. Alii vero etiam propius grassantur; quas enim summa veneratione excepit Ecclesia prisca, vi-mrum Apostolicorum Epistolas, aut tanquam supposititias damnant, aut interpolatas censent: idque ea ratione, ut quae inde contra se proseruntur, haud data alia contemnere
possint. Quorsum enim haec omnia, nisi quia velut multi sunt, qui nollent haec dicta fuisse, quae ab Apostolicis viris dicta feruntur, sic etiam plures nollent ea dixisse Iudaeos priscos, aut profanos scriptores, quae Christianorum fidem firmare possint. Dabimusne igitur his manus, ut rejectis externis praesidiis atque testibus, tandem sicubi Evangelistas i Apostolos eoψm sistemus, istos plausibiliore quoque
108쪽
quoque praet tu respuant, ut minus idoneos in sua causa testes. Quamobrem Verum est,
quod vir doctus de horum Testimoniorum fortuna optime pronunciavit, Christianorum esse culpam, impune permittentium, ut quaelibet scripta dc quaelibet Testimonia, quibus praecipue nostra nititur religio, veluti spuria dc nullius fidei, non contemnantur mod5, sed dc palam explodantur, δέ conculcentur. Nec desunt qui asserant, ea esse certe signa quaedam quae non carent insana impi tate. Quae clim ita sint, vanusque sit metus eorum, qui ne Testimonium Flavianum sit supposititium suspicantur Α quid vetat, ut T stimonium illud contra Judaeos 3c religionis hostes citari possit λ Non recte fecisse eos, qui aliquem fidei articulum inde certo stabilire
narentur, agnosco: dc qui controversiis finem hinc statuere satagerent; quasi verba Iosephi ἀγε ανδροι αῖον λεὼν is, Arrianorum dogmata serirent. Neque committendum est, ut solis eXterorum testimoniis, ut fragili dc
incerto nitantur fundamento, quae nos credimus; clam copias testium consertas habeamus.
Sed hinc illustrari posse factorum quorundam,
quibPs nostra nititur fides, ct circa quae pra=1ertim versatur, certitudinem contendimus. Et cum exteri nobiscum simul eant, dc ad nostram quasi sententiam transeant, multume . id
109쪽
id conserre ad conatus hostium frangendum, impudentiam & proterviam compescendum, erroresque refutandum. Usquedum igitur Judaei suum abjiciant Gorionidem nebul nem, & Flavium Iosephum, vere suum a que nostrum, audire velint testantem sat honorifice de Iesu Christo; usurpetur saltem hujus Testimonium adversus Atheos, Caeterosque religionis hostes cum fructu & emolumento ue neque sine summo eorum pudore, si tamen eos unquam contingat pudere, rejici
110쪽
De Consilio FLAvII Jos EPHI in Testimonio conscribendo.
I.X TEntum aliquando est ad tertiam hujus . V orationis partem, in qua, ut ad ipsum Iolemum jam propius accedam, de ejus comsilio in Testimonio de Christo conscribendo statui perorare, ut cognoscamus, quale fuerit ejus consilium, eumque in m conditione positum fuisse probem, ut de Christo nec aliter loqui, nec ullo modo tacere posset, tantum abest, ut quoniam Judaeus esset, Pharisaeorumque. sectae, uti isti volunt addictus, vel de Christo tacuisse ut plurimi vel contra ipsum atrociter ac contumeliose scripsista, cum T naq. Fabro sentiam. Objiciunt quidem Pho- tu quandam regulam, quam ipse potissimum Justo Tiberiensi, Flavii nostri acerbissimo aemulo applicat, Commune esse Hebraeorum vitium, ut de Christi adventu aut miraculis nullam facere soleant mentionem ; atque idebis suffecit se