장음표시 사용
71쪽
Grceca ista non vidit Faber, sed Latina tam tum, quae amplius quid sonare videntur ; sic fantem se habent 'Ot Arte mirum est, cum non probant hanc sententiam, Jesum nostrum
m mn Irmitiae Testimonium praebet, dcc. Alterest o Libro primo' contra Celsum, ο αυῖος, s
his aliud effici potest nisi hoc, Iosephum non
fuisse Christianum, quod quidem omnes t benter fatentur. Neque quisquam adhuc est, quod sciam,qui Testimonium aliter explicaverit, si paucos excipias, & eos qui huic male esse voluiat. Neque sane baec verba ὀ w- οι im, Ut infra Videbimus, statim supponunt eum qui proferat Christianum esse, hoc est, agnoscere Jesum' pro Christo, eo modo quo alii Christiani solent, sed solummodo ex VUlgi captu vel consuetudine locutum esse. Sic ipsi quoque loquentur adversarii aliis in re-hUS quemadmodum ubi, verbi gratia, Salmasius dc Bioncsellus quem repudiabant Ignatium, ut falso noni ine sic vocatum, Ignatium tamen saepius nuncupant. Quapropter jure, ut labi videtur, camit Hammondum DallaeUS de scriptis Ignes 1 p. 443. 'quod sic loquenteS sententiam mutasse' dixerit. Quod quidem etiam. de nostro Flavio dici poterit, quem in-
72쪽
aurie Christianum esse vellent, quod in isto Testimonio dixerit, o ου- Q. 32. Sed ut ad Origenem Fabrumque rodeamus. Quandoquidem hic & alii tantopere Origenis auctoritate commoveri, siquidem. ipsis liceat ut volunt interpretari ejus verba, videantur: quidni mihi, quod his liceat, quando se Eusebii atque Hieronymi auctoritate premi sentiunt; ut nempe Origenis ipsius auctoritatem hac in re nihili faciam, qwd hic non satis accurate Flavii verba legisse reperiatur, siquidem verba Iosephi de Johanne Baptista dc Iacobo Fratre Domini eo trahit,
ut nequeant cum Verbis Flavii, prout nunc leguntur,mnVenire: N eodemquidem loco,ubi
de Christo Iosephum male sentientem fuisse asserit. Ideoque cum verba Iosephi tam male . accepisse constet, cur non etiam Testimonium de Christo male intellexit Te censebitur λ Ait enim, ut ipse ex Iosephi sententia loqui prosi tetur, Iohannem in peccatorum remissionem tinxtile; deinde propter Iacobi necem Urbis excidium contigisse. At vero neutrum horum, si verba Iosephi diligentius perpenda tur, ita se habet, Dicendum est igitur, ori, genem verba Iosephi in rem suam torquere voluisse: quo fit ut in talibus minus valeat ςjus auctoritas. Recte itaque quod Eusebio nostro objecerant his repono. Tantum enim
last ut inde quis jure concludit Origenis C E dices
73쪽
dices hoc Testimonium de Christo aliter ac nunc legisse, & minus Christo honorifice ; ut potius si verba de Christo in Codice Origenis
ejusdem farinae atque coloris fuerint cum illisque de Iohanne Iacoboque referuntur 3 tum quidem necesse est ut inde quis jure concludat Origenis Codicem hoc Testimonium sic ext lisse, ut ne miniis ac in caeteris fuerit Evangelio congruum. Adeo ut ego quidem potius contrarium eorum quae illi prae se ferunt, eliciam. Quae cum ita sint, de locis origenis sic mea fert opinio ; Origenem non fuisse quidem ignarum Testimonii Flaviani, ut nunc legitur ; neque aliter ac nos id intellexister sed cum videret Iosephum narrationem de Christi nece sic esse in hoc Testimonio cons ' cutum, quasi ejus Passio nihil ad Gentis excidium aut dedecus pertineret, cum tamen ad illam Jacobi perventum esset, non potuisse Iosephum adeo tacere, quin sectum illud Prim ribus Gentis Regique displicuisse fateatur: hinc ultra tendens Origenes credit Iosephum de hujus nece tanquam excidii causa perorasse. Atque sic satis compertum est, nihil adversariis prodesse Origenis auctoritatem ; sed T stimonium ab eorum objectionibus inde pet, iis esse liberatum. Verum, ut ingeme fatear, Origenes ex sola memoria mihi Iosephi verba
aut sententias citati e videtur.
74쪽
g. Origenis solidum, ut isti putant Iudbeium, illustrare conatur Faber istis Verbis Theodoriti ex parte postrema Commentarii in Danielem desumptis, quaeque Fabro Johannes Dallaeus in causae Subsidium suppedi
άνεχμω m. Per me licer, ut Origenes ex his verbis lucem accipiat ; at vero cum eXtrema verba, Josephum non potuisse Veritatem o cultare dicentia, quae fraude in his rebus non ferenda, quia causae suae noceant reticet Faber)pleno quasi ore clamitent, Theodoritum hoc Testimonium de Christo vidisse; ubi enim gentium, nisi hoc in loco, Veritatem istam agnovit Iosephus; tantum abest ut Theodoritus ac Origenes contra nos faciant, ut jam clare persuasum habeam utrumque hoe Testi monium legisle; de Theodorito vero rem esse
certissimamn '34. Ingentem edunt strepitum Faber, &alii nonnulli quoniam Photius de hoc Testimonio silere videatur. Aiunt vero si Photius vidisset, utique & annotasset, deinde si vidit,
Dec tamen annotavit, magnunt argumentum
esse ipsum existimasse fraudem hic inesse. Sed nunquam id efficient quod volunt. Nolo hic eo confugere ut dicam, non semper ex hac Bibliotheca nosci posse Photii sententiam ; siquidem verum sit quod olim Hadrianu. Vale-
75쪽
sius erat pollicitus probare, hanc non esse omisnem Photii, sed tertia & amplius parte inresepolatam. His respondebo quasi universa fu isset a Photio consarcinata. Primum ergo rogo, quid si hoc non in Photii Lectionibus per- legatur. An ergo falsum aut suspectum esse debet quidquid ille dicere praeteriit. Ecquid non lassicit, tot alios ipso vetustiores hujus Testimonii meministe. Tantundem est ac si quis diceret, quod etiam rectius ut mea quivdem fert sententia dici possit, ea omnia est e supposita in Sacro Codice quae Iosephus narrare neglexerit. Praesertim cum in Archaeologia, quae in Sacris Iudaeorum Literis habentur, ipse profiteatur isthaec velle se consequi. Photius
Uero eXCerptoris partes tantummodo agit; omnia se pertractare velle non profitetur. Sanu
ubi Photius Archaeologiam legebat, non tam notatu digniora excerpere videtur, quam singulorum Librerum nuda Argummia perscribere, quo factum est ut hoc excerptum Mese sit jejunum, ut nequidem ullam de Johanne Baptista, aut etiam Iacobo, mentionem faciat. Quae tamen vera eile plerique adversarii fatentur. Quin is Excerptorum hic mos est ac
consuetudo, ut multa etiam praetereant MMDtu dignistima; Irascipue que nota N pervul gata sunt. Hic itaque cum videret Iosephi
Testimonium omnibus notum citatumque Ceralebrari, noluit hic eaeterpere, At. vero alla
76쪽
illi alibi mens fuit, nec enim de Testimonio tacuit, ut jamjam videbimus. 3 3. Urgent porro ue Photius ' iste justum Τυberiensem perstrinxit, quod communi Iudaeorum vitio laborans nullam prorsus de Christo faciat mentionem. Postea vero dicit ' Librum καρι τ in νάς, non videri sibi esse Iosephi, quod Liber iste de Christo loquatur ut vero Deo, α
modo inenarrabili generatum esse asseveret. Responsio vero est in promptu ; nam cum haec scriberet, nondum viderat Archaeologiam, ideoque credidit eum eodem quo justum Tib. l . borasse vitio. Utcunque tamen recto putaVit
Librum illum, qui est Hippolyti, non esse Iosephi, quia nimis Christiano loquitur ue quo que non ea sola ratione factum est quod Christus ibi numinetur, sed quod Verba fant de ineffabili ejus generatione tanquam Dei Filii Ergo si furtasse prae oculis Archaeologiam 112'buisset, cum hoc de Iusto Tib. judicium ferret, aliam' effet viam consecutus. De loco ubi Photius credi possit Testimonium Flavianum legisse videamus. Codice CCXXXVIII. clara fit de Iesu Christo mentio, quasi ex Iosepho risverbis, ἰφ is 8 ὀ Θεος η όν--Ivus, τοῦ
οῦ πιμ- νηπιων γένεIη. Dixi, quasi ex Jofesso, ' Photius
77쪽
Photius enim excerptum Josephi tantummodo
δα Licet ista aliter quoque accipi poste videantur: quasi non supra, sed nunc: non int gram Archeteologiam ; sed Herodis facta Bibliothecae suae mandare voluisti ei. Agnosco tDmen lubens Photium istud ex sua sententia addidisser sed cum postea de Iohanne Baptista
ἴ- αι--Utcumque priora hujus sententiae Verba sint Photii, ejusque solum de Precursore isto sententiam contineant, is, haec tamen quae sequuntur, non ex ipsius modo Photii confessione, sed per se ipsa Iosephi esse compertum est. Nam illa ratio, Johannem in carcerem fuisse conjectum, Ac capite poenas dedisse propter Herodis metum,ne Judaeos ad rebellionem concitaret, prorsitSest Iosephi propria & Evangelio contraria. Quo fit ut etiam quae sequuntur, νῆά --
phi sententia, visoque Testimoili dicere potuerit Photius, licet eam suis quodammodo verbis obumbret: cum S illa quae sequuntur de . Anano qui curavit lapidibus caedi ad necem, UZAον - αδελφον του χαρι a Josephum quoque pertinere sit verum. Quae tria notatu
dignissima sunt fere praecipua re sola de quibus dat q
78쪽
busdam fidei nostraePrincipibus viris testimonia, quae Iosephus cum Evangelistis communia habere videatur. Quidcunque Vero dicant, de I sephi Testimonio Photium non prorsus silvisse jam patet: nam cum ita caedem Iohannis Ba listae N Iacobi describat, ut ipsum Iosephum si cuius esse videatur; tametsi illa fere suis verbis more excerpentium efferat,quidnii Passionem Christi juxta eundem consequeretur. Aut K' Testimonium Flavianum de Christo non vidit, cur tamen de Christi Passione loquitur, aut cur non monet Iosephum non minus ac Iustum 'Tiberiensem de Christi Passione tacuisse. Quod ultimum cum Photius nusquam fecerit, restat ut eum Testimonium de Christo Flavianum perlegisse fateamur. Miscuit'equidem sua
quaedam de Christi natalibus ; sed quid vetat
excerpentem censoremqUe, ne sua quandoque interponat alienis. Sunt qui suspicentur Photium, dum alibi Archaeologiae Librorum A gumenta scriberet, rem ita de Industria implicare ue sertasse ut consulatur iis, quae supra scripserat de Libro του - δός, ne sibi serte nimis aperte contradicere cognoscatur. Sed vanus est hic metus ac suspicio, cum hic eam de Christo mentionem faciat, quam alibi sicco pede praeterierat, brevitati proculdubio consulens. Quae cum ita sint, tum quidem Photius noster est.
79쪽
q6. Sed neque adhuc relinquimus Photium εquin prius, quod nobis o iciunt ex eo silentium, in ipsos adversarios retorqueamus. Etenim si verum est quod ipsi dicunt, Photium silentio suo Testimonium damnavisse, id enim
subnotare neglexisse ea de causa, quod spuri um esse tum crederet; cur non ergo Photius, dum tot alios perlegeret, qui id Testimonium Pro Vero agnoscerent, eonfutat λ Dignum sane fuit isthanc imposturam sua censura, si quidem eam esse imposturam credidit, perculisse. At vero cum hoc nullibi fecerit, hinc pari jure, ae equidem potiore concludamus, eum quoque non miniis Flavianum Testimonium comprobasse. Ergo in posterum sibi caveant, ne damnosum istud silentium, nobis vero utilissimum objecerint. 37. Ad alterum adversariorum genus quod in ista recensendum Oratione pervenimUS. Hi autem sunt Iudaei. Nemo autem negabit quin eorum intersit, ne Testimonium Flavianum admittatur. Quapropter haud mirum esto, . si uno ore omnes hoc Testimonium respuant. De omnibus disserere neque possiam, neque statui. Fatetur Menasses Ben Israel in Literis ad Arnoldum datis, hoc Testimonium esse locvphum sic enim loqui amant communem Judaeorum fuisse sententiam. Quamobrem duo tantum hic monebo, deque illis soliim, quae ad rem istam maxime pertinere
80쪽
visa sunt, disseram. Primum enim cum ob servavisset Baronius ad A. C. XXXIV. in pem vetusto Iudaeorum Codice Historiae Flavianae e
Graeco in Hebraicum Sermonem transatae abrD.
sam esse perlocham quandam; quamque ipse, hoc eme de Christo Testimonium, suspicatur equo fit ut in Editione Munsteriam hiulca sit oratio, velut Observavit Cloppenburgius ά hoc
avide arripiunt nonnulli,ut fraudem Iudaeorum suggillent. Faber autem acute ut omnia, licet miniis caute, conatur in rem suam vertere;
aitque, ei qui hoc abras erit, fraudem scilicet suboluisse: iste Codex Romanus cum sit proculdubio Iosephi Gorionidis inter Iudaeos hodiernos satis noti, non mirum esset si de Christo hic taceret. Nunquam tamen ego adducar ut credam, in isto Gorionidis, vel alio quovis Hebrieorum Codice extitisse hoc de Christo Testimonium. Omnes in atra caligine
versabantur Jc Andabatarum more pugnabant,
qui de hac perlocha ex Romano Codice abrAsa Verba faciebant; donec exortus sit Vir in Li- teris Hebraicis doctillimus Iohannes Christophorus Uagens eii, qui ex Editione Hebraea Cracoviente N Germanica Versione Pragae per Iudaeos edita, ostendit in istis verbis, hinc 1ublatis abrasis, illinc omissis sermonem esse de Tiberio Caesare Pilatoque, qui statuas in Urbem Hierosolymorum noctu est conatus inducere, quibus Plebs Judaeorum valde fuit