장음표시 사용
151쪽
melius quorundam sapit palato quam Iuculem tum de Christo Testimonium. Verum enim ut uno jam verbo hoc absolvam,hisce duobus capitibus non exactam rerum seriem complectitur, sed tres aut quatuor mirabiles eVentus, nulla sibi invicem praeterquam temporis ratione
connexos simul refert. Et admodum jejuna videtur narratio eorum, quae sub Pilato gestas uni, quod utique vel deliciente rerum gestarum copi i accidit, aut commentariorum defectu. Neque tamen hae duae calamitates adeo sibi invicem sunt connexae, quin septem, RUt etiam octo, inter primam c alteram anni sint
elapsi. Non male itaque rejicitur hoc Christi
Testimonium medio temporis intervallo, cum Christus in cruce fuisse passus inter Utramque videatur. Omnia igitur hic recte se habent. 9.. Sunt, qui haec objecille non contenti, etiam amplius addant, atque se maxime in hoc argumento esserant, sibi videri hanc perlocham post absolutam demum Historiam dio orationem huic loco fuisse insertam. Quoniam apertum sit eam filum orationis intemsecare. Siquis vero respondeat, ab ipso Ios pho inseri potuisse: tum instanti acrius Urgent, hoc responsum suppositionis insimulare iam perlocham, cum vel ab alio pariter ac Josepho potuerit interpolari ', csin autem Verisimilius ab alio emo interpolatam. Ego Vero non sic respondeo. Nequc licet concederem,
152쪽
hane peri ham filum orationis interrumpere, ideo tamen & statim censerem quod periocha fuisset interpolata ue cum non necesse sit, uti auctor Historiae eo ordine semper scribat, quores rem quasi protrudat, & gesta sibi invicem haud interrupta connexione Vinciantur. Thucydides sane cujus laus in Historia fere supra omnes reliquos effertur, hanc ob rem a ' Dionysio Halicarnassensi αα ς nuncupatur. Nam Ut ejus rationem, quae sane praeclara est atque huic loco aptisi,
frequentius interrumpi rerum narrationem, quo factum est, ut lectores mente jam turba- ta, summa cum disticultate res expositaS --
sequantur. Quid mirum igitur si perturbem tur isti, hac de Christo in Flavio digressione quod orationis nexum quodammodo secare videatur. Quam ergo duri in Flavium sunt censores, ut quod Thucydides frequentius commisit crimen, ejus ne semel quidem Jos pho gratiam faciant
153쪽
Io. Reponent fortasse, Thucydidem esse horridiorem u φαυ, incultum porro atque negligentem. Hunc non sequi Josephum, utpote qui sit tersus, politu8, perspicuus, ut tanquam limpidum flumen ejus effluat dictior denique sequi potius Herodotum quam Thucydidem. Quasi vero Herodotus non suas quoque habeat digressiones λ Photium igitur audiant, cujus isti tantopere & sola fere commoveri auctoritate videantur. Verba ejus haec
9 - ρεκ e gon. Hic itaque crebris utitur digressionibus quae quandoque obscuritatem Pariant, ac ratam in veritate subtilitatem obfuscent, cum non liceat nimium a re proposita scriptorem digredi. At vero quidni semel iterumque liceret. Alibi Photius Ctesiam
que in Herodoti ipsius scriptis diverticula qua dam, quae censoribus importuna videantur. An itaque φο Γυι non sunt illi dc nimis acres sensores, qui unam hanc ut isti putant digressitonem importunam esse nimis censeant. erum tamen magis ipsi importuni, qui hac
154쪽
sola freti ratione hanc perlocham ab aliena manu judicent esse insertam & interpolatam. Praesertim cum nulla intercedat ratio, vel norma ac scribendi consuetudo, quae non sinat scribentes quandoque digressionibus secedere: a quibus diverti soleant 3c orationis nexum intercisum arripere, praemissis formulis ut si quentia ad superiora, tum quidem intermissa, referantur. ' Observavit Isaacus Casaubonus, esse Historiarum principibus in more positum, variis observationibus, quas graeci ΠΗ σεις
melius appellant, suas narrationeS Ornare. inamobrem dum Varia conjungunt, ea minUS concinne lectori inter se cohaerere videntur.
Et maxime id fieri amat, si quando memora bile quidpiam subindicare volunt ; tune enim sermonem aliqua eX parte quasi abrumpere necessum est. Istae autem digressiones cum ornent simul tu onerent orationem, non idcirco tamen dicuntur contaminare, licet inte polare videantur. Nam cum digressionibus peractis ad consequentia dilabantur, voces quasdam praemittunt, quae satis ostendant, na vationem abruptam hic repeti ; quasi simul dicant, interjectorum non habendam esse ratio
II. Esto tamen non licere hoc aliis, quod tamen licere omnibus est probatum ; at vero
Ad Annal. Bar. Exercit XIII. Sest. 63.
155쪽
hic sane mos erat Iosephi; tales enim digressiones, quas 4 μάσω ille supra nuncupat,
quandoque sunt ab ipso Josepho usurpatae. L gantur modo quae libri quinti capitibus decimo, undecimoque referuntur. In his enim post longas digressiones & quidem numero plures, nulloque alio neXu nasi tempore cre-3unctas, atque finitae antea de bello quodam narrationi subjectas, sequitur alia de simili bello narratio, quam limus modi quoque qualem in Testimonio& post Testimonium reperimus, est sermula consecutus. Nam cum dixisset capitis decimi initio, Palaestinos ab Israelitis exegisse tributum, e qua servitute Samson illos tandem recuperaVit, Cujus Vitam S gesta Josephus digressione longiuscula persequitur; deinde etiam capitis undecimi principio, post hujus necem rebus Hebraeorum Elim Pontificem praefuisse monuisset: atquς iterum in longissimam de Ruth a digressionem esset collapsus, quae nihil cum rebus Samsonis aut Palaestinorum communis haberet ; ad aliud
hellum enarrandum, cumque Palaestinis consectum revertitur, quasi prioris partem siccundam, de quo sic praefatur, 'Ecραιων I Αυπωμ
rum esto judicium vel arbitrium, an illa sormula, παλιν ταλμον ὀκφερουσι, qua bellum istud secundum
156쪽
secundum cum illo superiore conjungitur, non prorsus sit similis illi, quam, absoluto per digressionem brevistimam de Christo Test,molato subjicit, s-τει αῖους χρονους amos,
δεινον τους ιυλιεμ, Ut hanc narrationem
ad illam priorem, quae de seditione sub Pilato tractabat, referre videatur. Sanc prorsus sunt similes; ideoque se mutuo firmant, ut ne quidem aptior defensio quam ex ipso Jos pho possit adhiberi. Ia. Possem hic aliam eamque simillimam ex Iosephi Archarologia digressionem producere, ubi scilicet de Iohanne Baptista loquitur; sed cum ea in dubium quoque revoc tur, licet non sine summa injuria, hic omisetere malo. Sed tu plures hujusmodi digressiones, simili quoque sormula αceptae, quae sequentia ad antecedentia referant, in ipsa scriptura sacra reperiuntur. Consulantur fiplacet, quae Iudicum Historiae Cap. XIII. r. extant, atque cum illis quae Cap. X. s. legiamus conferantur. Quod cum lactum laesit, rogabo, cur non intermedia ista tanquam supposita & intrusa confodiuntur: Ρraeterea, neque nos fortasse recto legimus, neque adve
sarii satis intelligunt Flavii mentem. Nam quid si non γνε η 5 sed γνε η λὶ ut in codicet Caesareo legamus Quomodo etiam hanc particulam usurpavit Michael Glycas, ubi de hoc Testimonio loquitur, iam mm Φίλων
157쪽
divellat hoc Testimonium, ut admissa hac particula, potius conjungere videatur. Sed levia sunt ista, ut 3c adversariorUna rationes, tametsi hanc scripturam non admittamus. Quorsus igitur hic nobis negotium facessunt, quasi novum hoc esset ac insolitum, aut saltem tanti, ut propter has leviusculas & inanes rationes praestantissimum hoc Testimonium, per tot iacula in Ecclesia Christiana celebratum, sit nunc tandem e sede sua propter quorundam lubidinem rejiciendum. I 3. Nescio certe, an hic producere debeam
Johannis Clopenburgii de suppositione hujus perlochae suspicionem 3 quoniam quo prodiit
tempore a Ludovico Capello, viro clarissimo, est optime solideque refutata, licet Capellus non alias huic perlochae esset satis amicus. Nequid vero negligere videar quod ad rem faciat, pauca utrinque sum excerpturus. Ait autem Cloppenburgius, voluisse Iosephum pDrallelismo Paulinae, sua opinione a Deo, revera a Decio Mundo impregnatae, aut stupratae, ridere 1idem Christianam de conceptione Iesu Christi, dc nativitate ex Virgine per Operationem spiritus sancti. Propter quam blasphemiam, ita suspicatur, a Christiano aliquo castigatum Zc castratum lasse eo loco Ios
phum, ut jam illa perisclia sit is bimia Huic igitur
158쪽
igitur respondet Capellus, Iosephum hanc
praemisisse de Paulina narrationem, posteriori calamitati, quatuor millium Iudaeorum, in Sardiniam pulsorum, ob insignem impostoris Judaei, religione sui Templi dolo malo a utentis fraudem. Nequis autem Romanus imposturam illam Iudaeis per convicium in os objiceret, praemittere voluisse aliam longe graviorem Equitis Romani religione sacrorum Templi Isidis ad turpissimum facinus abutemtis; ut siquis vellet Iudaeis imposturae crimen objicere, illic in promptu haberent responsi
nem paratam. Haec enim inter se argumenti similitudine atque astinitate cohaerent, ade que aperte a Josepho in Historiae suae narratione nou sine studio connectuntur. In utrinque facto impostura est hominum, religione sua turpiter abutentium, Utrobique Saturninus est tum Paulinae, tum Fulviae maritus. Quam quidem viri docti rationem nemo non probabit, qui observaverit, quanto cum studio Iosephus sategerit, ne illam de Fulvia per
Iudaeos decepta narrationem eXordiretur, priusquam hanc de Paulina per sacerdotes Isiacos constuprata praemitteret, ea de causa quam Capellus attulit. Sed dc ipse narrationis ordo satis ostendit, istas narrationes se mutuo respicere. Ex quibus videre licet, Flavium nostrum in omnibus semper gentis suae honori
159쪽
I . Transeamus tandem, his de recta Testimonii positione praemissis, ad ipsum Test, monium, quod cum aliis Iosephi verbis ac phrasibus simillimis componere statuimus: ut inde elucescat, quam genuinus sit Iosephi foetus, suisque fratribus simi il imus. Hoc autem fiet, totam sedulo percurrendo perlocham, singulaque verba atque phrases cum paribus comparando verbis ac phrasibus, phrasiumque circumscriptionibus, in quibus styli consistit ratio oc orationis character. Ι. Γ Ι' N ΕΤ Α I. In stylo dignoscendo duo sunt observanda, frequens Usus Vocum atque phrasium modorumque loquendi, dc similis vocum positio seu structura. Utrumque, ut Tecte principium ponamVS, de hac vom printandum est. Etenim non insolitum Iosepho, sicubi filo orationis abrupto, in aliam rerum seriem transit, hoc verbum praeponere. SiCenim libro Archarologiae XVIII. cap. II. msuperiore capite de imagine Cati Caesaris in Templo Hierosolymae statuenda disseruisset, ad res Babylonicas conversus his exorditur
addam ex eodem libro cap. 6. li ΓιώJη 5 s
pag. 644. c. ' pag. 688. B. li pag. 69s. G.
160쪽
συρυς. Confer Lib. I. cap. 3. Archaeologiae pag. 6. D. N cap. 16. pag. 24. F. Lib. XX. p. s. pag. 69 I. E. & de Bello Iud. Lib. I. p. I. pag. 7O9. G. Et cap. 4. pag. 713. E. dc Lib. IV. cap. II. pag. 876. B. dc iterum chaeologiae Lib. III. cap. 6. pag. 8a. F. dc p. 8. pag. 8q. B. Quinetiam dignum est o servatu, Josepho esse fere solenne verbum, quod vocant principale, in sententia statima principio ponere; quippe quod verbum sic
potitum, tanquam fundamentiam, Vim ac pomdus addat orationi. ΙΙ. ΚATA'TO HON TO'N XPO NON. Haec est formula qua connectuntur sequentia cum superioribus, non tam naturali nexu
quam tempore simul existentia. In prioribus autem Archaeologiae Iibris aliquantum styIuni. variat, sed sine insigni differentia. Lib. VI. ,