장음표시 사용
181쪽
tum, Princeps P. Lentulas, parens ac Deus no-srae sitae, Jcc. Ibidem, Ego vos uni resos Patres conscripti, deorum numero colere debeo. De lege Agraria contra Rullum oratione secunda, Haec qui prospexerivi, majores nostros dico, cuirites, non eos in Deorwn immortalia et in numero venerandos a nobis O colendos printatust inemadmodum etiam de Q. Metello loquitur oratione in Pisonem, suem ego e Dem meo judicio cum Deorum immortalium laude conjungo. Et de seipso in eadem oratione, mihi Poptilus Rom. unkersus ilia in concione non unius diei gratulationem, sed aeternitatem, inmortalitatemque donavit. Et oratione pro Cn. Plancio de ejus pietate erga parentem 1 quens, qrim UeretUr, inquit, ut Deum, neqtie
enim multo secus parena liberis; Libro primo de Oratore, Equidem te tu dicendo semper pu- ωυi Deum, propter facundiae laudem. Quemadmodum etiam Libro II. de Oratore ; Videsquamsim in isto genere inquit, Catule Deus, ncn mehercule mihi nisi admonito, venisset in mentem, Dixerat enim ille, In qua tu mihi semper Deus et ideri sules, Denique exali 1 una sententia sic loquitur oratione pro Flacco. Mithidatrem , Dewn istam patrem, istum conservatorem Apae, itam Etitum, Dionysium, Bacchum, Liberum nominabant..iae omnes locutiones inde natae sunt, QuO
182쪽
niam ut inquit Plinius', Deus est mortali Juvare mortalom. Hinc Cicero pro Lig rio, H mines eniin ad Deos milla re propius accedunt, quam salutem hominibus dando. Et ilud Stris
De Pompeio Magno itaque laaec habemus oratione pro lege Manilia, Cn. Pompeii dii inoconsula, ac sugulari virtute despulsum est. Et
DIOX, Tantam ne reuius incredibilis ae disina et ii tu , tam br i tempore lucem aferre reipub- Γι ae potuit ' Et mox, Est Eaec divina, atque incredibilis Cirius imperatoris. Hic quidem τι παρα cis e I ερ sisy Vult non ab alia quam duvina natura ac Virtute prostuXisse. Oratione
pro Flacco, Ida est enim Gloria diuina Pompeii ; philippica II. uuid Oero ide confularis Dirae pone dioinus de me senserit, sciunt qui eum de Pharsalica fuga Paphum persecuti sunt. De Caio Calare initio oration1s pro M. Marcello, Tam deniquΘ iuι redibilem sapientiam ac pene d et inam tactis nudo modo praeterire possum. De C. Cesare Octaviano, Philippica liI. Incred bili ac dit ina quadam monte. Philippica V.
' Hist. Nati lib. II cap. r. ' Libro X.
183쪽
Dioinum adolesicentem appellat. Pilippica x. Incredibilis ac Dioina Diritis C seris. Et Philippica XIII. Caesaris enim incredibilis ac dit inavirtve. De Legionibus Caesaris Octaviani, Philippica III, laudat militum dioinum alu imm6rtale meritum- atque Philippica XIV. etiam in sententia proserenda, ubi maYime simpliciter loqui solent, laudat tamen eorum die inam virtutem. Et Philippica V. vocat, divinas Legiones. De Serv. Sulpicio Philippica IX. Fec vero silebitur admirabilis quaedam ct i=ure-uibilis, o pene diet ina qui in legibus interprotandis, aequitate explicanda, scientia. De Planco Philippica XΙΙΙ. Plantum participem jcujus memorabilis ac di ina et irrus lucem Uert
reipublicae. De C. Pisone oratione ad Quirites post reditum, me inquit, C. Pisonis, generi mei dioina quaedam, se inaudita auctoritas, atque virtus a Nobis deprecatae sunt 3 oratio. ne pro domo sua, Nam quid ego ilia dioina, sitque immortalia municipiorum, O coloniarum, totius Italiae decreta commemorem De Galba Libro primo de Oratore, Equidem Se vium Galbam memoria teneo dioinum hominem in dicendo. Ergo homo est, tamen diVinUS. Ad eundem modum haec quoque quae sequuta tur dicta sunt. Initio orationis pro Domo sua, Cum multa divinitus, Ponti ceri a maycribrisncstris inoen a sunt, tin nihil praepiarissa, c. oratione ad Quirites post redituim, ut intes i-
184쪽
gere posstitit, neminem unquam tanta eloquentia fuisse, neque tam divino, atque incre bili genere dicendi, M. Sic etiam Libro de Oratore primo , Quo quidem in sermone multa divinitus a tribus idis consularibus Cotta deplorata se commemorata narrabat. Eodemque libro, Etsi Plato de rebus, a ciet ilibue contrisersu remotissmis, dioinitui est locutus. Neque de seipso istuc dicere veretur; etenim oratione pro P. Sulla
haec jactat, In quo ego tam subito, ct exiguo se
turbido tempore multa diCini tus, ita ut dixi, non mea sponte providi. Ideoque di inam hic sibi prosidentiam vendicat. Huc etiam referendum prooemium actionis in Verrem.
Diximus supra Regem propter beneficia quibusdam collata ab illis honores divinos ipsumque Dei nomen consecutos fuisse, cujus rei supra exemplum in Mithridate protulimus ex Cic rone. Hic etiam plura lubet addere. Cum obsideret Furius Camillus Faliscos, proditos sibi a praeceptore, pueros parentibus dimisit; hunc illi Deum ideo nuncuparunt ; Plutarchus in vita Camilli. Tον δὲ Καμ ον,-
bit idem, Athenis Sacrificans concione ad populum habita cum abiret statim, ' drisisωήν -
185쪽
Iidem Athenienses, teste Plutarcho, Dem trium & Antigonum propter exactum Dem trium Phalerea, non solum Reges, quod nemini ante successorum Alexandri M. fecerant Vocaverunt, sed etiam ir ῆρος ανὲ -αν ΘΩἰς Haec quoque habet Plutarchus de Dione Syracusano, quem propter restitutam non semel Rempublicam, & a Tyranno Dionysio rec peratam, hoc nomine decorarunt. d 4, in
λουνJων. Milites Romani Siccium Dentatum propter navatam fortiter & feliciter ipsius ductu operam, Patrem, Servatorem, & Deum appellant, apud Dionysium Halicarnasseum, Libro X. Virgilius, Cesarem Augustum se
Vatorem suum, eodem verbo in carmine celebravit.
186쪽
O Melibae, Deus nobis haec otia fecit. Namque erit ide mihi semper Deus ; illius
Saepe tener nostris ab OOilibus imbuet agnus.
Hinc Menecrates Medicus se Detiem, Empedocles Deum apud Agrigentinos prosellius initio κα- ων, quod exhibet Diogenes Laertius, dccxagitavit Tertullianus Libro de Pallio. Neque ab hujusmodi locutionibus abstinent Christiani ipsi, qui non minus ac J udasi religione distine, tur, ne nomen illud vilis iant. Antonius Augustinus, Venetorum legatus ad.Ca sarem Maximilianum oratione quam exhibet Guicciardinus, profitetur rempublicam Venetorum colere ac xvenerari Caesarem, S ut Deum respicere. Sed N Paulus Jovius, Matthiae Corvini, Regis Hungarorum epitaphium profert, in quo non minoribus ille laudibus effertur. Sic autem ess Coroini iret is haec urna es, quem magna sa
Facta fuisse Deum, fata fuisse hominem. Ecquid audacius fingi possit nemo tamen a Christiano hoc fuisse scriptum negabit 3 prin
187쪽
istis quidem nihil est Testimonium Flavia.
num. Sed nequis mihi novum hoc esse objiciat, aliquot etiam antiquissima adjiciam, quorum primum erit fere a rite par testimonio nostro. Nam sic de Peregrino loquitur Lucianus, in vincula propter Christianismum, fictum tamen conjecto; eriον -ὸν ἐκάνοι η Γοιωτο. Quid jam audio λ hoccine stolidum gloriae animal Christianos ut Deum exist, massic factum id tamen est, aut factum putat Lucianus, qui hanc hyperbolen audacem n, ita is non putavit. Sed neque alii inter Christianos hanc hyperbolen nimis duram esse existimarunt. Haec dixit Gregorius NaZianZenus de beneficiis a Deo in Christianum collatis ; qον, inquit,
mus, Huetio indice, hominem jubet fieri 2 tim ut mentiri desinat, omnem quippe hominem esse mendAcem ; & cum Deus fuerit essectus & desierit esse homo, tum dc mentiri d siturum. Quid jam dicam ξ nisi tritam esse hanc hyperbolen, ut magis etiam Oratoribu atque Poetis esse condonanda videatur. 4Horatius: Palmaque nobilis Terrarum Dominos evehit ad Deos. Ne quid litic de Plautino dicto afferam, dc Humanis Jovibus, eo quod sit dictum minis comice, quia Parasitice; ut
188쪽
& illud Plautinum. ER. Ut sacrifices. HE. Cui Deo tim j ER. mihi Heresis nam ego tibi nunc sum summus Pupiter. Quemadmodum tiam in Asinaria ' ille alter dixerat, - Siquidem mihi statuam ct Aram statuis, Atque tit Deo mihi hic immolas booem: nam ego tibi Salus sum. Ut scilicet quos miramur, aut quibus indigemus, iis vota tanquam Diis nuncupemuS. Hinc etiam Terentianum illud, ' Laudarier te audit libenter, facio te, apud idum Deum. Nec non- & alterum istuc ex eodem , quod etiam est Plautinum, nam in Curculione dixit
quidam, Deus sum, s hoc ita est.
Verum enim ut tandem aliquando finem aliquem huic argumento ac modum orationi statuam: certum id quidem est, 'ἀ ις 'οέον 'κὸν in qualicunque demum id extaret homine, semper effecisse ut vulgus aliquid in eo disinum inesse suspicaretur. Cujus opinionis aliquod hic instantias subjiciam. ' De Fabio Maximo cunctatore sic Plutarchus, η'
189쪽
νουσι. Nec aliter Appianus de Hannibale ipso:
neque Ρhilosophi ab hac opinione liberi erant, de Pythagora enim ita scriptum est, ψ ψὰν οἱ
coetων Quae verba sunt Diogenis Laertii, neque aliter 'Porphyrius ; quem n-sulere praestat, quam ejus verba describere; quod observare non neglerit 'Lucianus, Θεος, ου τις αναι φαίνεθ. Neque Ailianus in varia Historia; & post Porphyrium ' Iamblichus, horum quoque meminit, ut miniis utique mirum videatur. . Si ejus discipuli sententias magistri vocarent ut testatur Di genes Laertius & Philostratus apud Suidam. Quamobrem non modo hujus exemplum viros sapientiae laude celebratos pro diis habitosa rudiori vulgo vel disciplinae suae sectator,
190쪽
bus, sed & Zamoixis, Abaris, Orphei, Lini,
aliorumque declarant. Dicent fortaste haec omnia vetustatem illam redolere, quae id quod nesciebat, omne Divinum, existimabat ue quasi vero non ipse Plutarchus, Syllae Dictatori tribuat verba ejus liaec sunt, ' τα τα μυ
Quod si bene memini, Philostratus Apollonium Tyanarum, ιδοξων Gyοι ἰώ, vel a se vel a Damide Apollonii socio, deprehensum fuisse naturae supra humanam excellentioris participem asserit. Si bene inquam memini,neque enim nunc licet librum consulere, at vero si hoc verum non fuerit, tamen Verum est, Eunapium Iamblicho ascripsisse, quem etiam vult fuisse et Οὐολν uxora, . Neque Cer te alia mens fuit Tiberio, cum audivis et de Christi miraculis, atque ad senatum retUlerit, ut in Deorum numero collocaretur. Nam cum credere nollet eum esse hominem, qui tam incredibilia posset eficere, dubius igitur mentis inter Deos collocat. Neque alia erat ratio illorum Lystrensium, qui Paulo dc Bamnabae tanquam Iovi & Mercurio vota nuncupare voluerunt. Neque novum hoc erat, eum, qui pro mortuo fuerit reputatus, iterum vero statim apparuerit, tanquam Deum ab