Caroli Daubuz presbyteri & A.M. Pro testimonio Flavii Josephi de Jesu Christo libri duo, quorum priore de varia eius fortuna usuque, necnon auctoris consilio in eo conscribendo pertractatur, posteriore vero ex stylo ac dicendi modo et sensu, eius ver

발행: 1706년

분량: 258페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

τὰ At Vero quo propius accedit ad periocham, eo stylum quoque propius assimi, Iat; nam Lib. XIII. cap. 9. easdem usurpat voceS, aitque, ρ 5 - χρονον του-. A quo non multum distat, quod lib. XIV. cap. 27. reperitur:-5 -- αῖὸν χρόνον Ἀνιώνι B. sis λεκεν αν άΘl vici Nec multum ab ista formula quod est Lib. XIII. cap. II. ,el τοῦ νο - χρονον. Sed N Lib. XVI. cap. I 6. habe-

e νεαι ,αυαι ι. Nec desunt plures ejusmodi formulae eodem quo haec perlocha continetur libro XVIII. cap. g. mλό- 5-ό

hujusmodi sexcenta, quae ex quavis pagina afferre potuissem. Nemo igitur eat inficias, hanc phrasin non esse Iosephi genuinam sine

ratione

162쪽

ratione contendens. Sunt alii, inter quos sebaldum Snellium numeres, qui tametsi non negent quin haec verba sint secundum Iosephistylum genusque dicendi, tamen insuavem in tam pauculis illis lineis repetitionem non ferant. Enim vero aures delicatas Ac nimis sa-stidiosast ut elegantes suntl credas si datum esset istis ut in aliquo scriptore Historiarum tensuram excercerent, ita animum ibi esse, ut statim etiam levissima culparent 3 neque eon

donaturos Thucydidi sua, E, V minc

& denique 4ὸν αοῦ ο, Ἀφνον, & alia hujusemodi, quae sexcenties occurrunt, & quamlibet fere paginam occupant. Hi homines si legerent Homeri Iliadem, credas statim exo tos Zoilos, qui vel spuria dc interpolata, vel saltem insuavia damnarent ea omnia ubi Poeta suum repetit --Ut jam necesse non sit, pluscula ex ipso Iosepho pet re hujus repetitionis exempla, quae ubique fere extant, Jc in eo capite quo continetur Testimonium siepius. III. 'ImσΤΣ Σovo'Σ ' Η'p. 13aec es

non solum lectio vulgatorum Iosephi cod, cum, sed & Codicis Cesarei eorumque omnium qui vel graecam Iosephi peri ham citant, aut versiones exhibent latinas, si solum excise pias Eusebii Historiae Eccleὐasticie codicem

graecum: in quo legitur . etu repos α. p.

L Sed

163쪽

Sed neque haec videtur esse genuina Eusebii lectio, cum in demonstratione Evangelica v

culam, ris omittate, atque ejus interpres lati

nus Rusenus Aquileiensis, S omnes graeci qui Eusebium exscripsisse videntur. Ut m Iior ista quam retinent vulgati codices Flavi, ani sit lectio, quam Eusebiana. Opus autem fuit, ut ista notarem, quia Tanaq. Faber sibi inonstra hic larvasque suscitavit quibus luctaretur, de quibus jam videbimus. IV. 'IECσΥC. ' Non ignotus erat I sepho Jesus Christus, utpote quem alieno et am loco commemoret & quasi aliud agens. Cum enim de caede Iacobi justi loquitur, asserit eum fuisse fratrem Iesu του λεγμωs Et sane stultum esset credere, Iosephum nusquam alibi de ipso fuisse locutum. An quod nesciret Iesum extitisse; at vero id quidem falsum est; cum dc in Galilaea, ubi sua potissimum edidit miracula Iesus, satis diu fuerit versatus quadraginta post ejus necem annis ue& in eo vico Galilaeae, quem Cana vocant Iosephus Zc Evangelista. An nesciebat ille Christum, qui praeceptorem habuit Banum, qUeinque discipulum aut sectatorem ejus fuisse tradunt, cujus erat Christum omnibus ostendere, iS autem erat Iohannes Baptista. Instant quidem, ipsum quoque Justum Tiberiensem noville Iesum ; .de ipso tamen tacuisse. Verum id quidem est; sed aliud erat Iusti pro-i . positum,

164쪽

positum, aliud Iosephi. Nam Iustus Regum

Iudaeorum Historiam conficere aggressus est Iosephus vero universas Judaeorum Origines ac gesta recensere. Tantundem igitur hoc erit, ac siquis ratiocinetur ad hunc modum:

Iosephus in libris de Bello Judaico altum de Christo servavit silentium, licet de eo loqui

non rara se obtulisset occasio: Ereto in libris originum de eo non est locutus. Quamon in autem vel Justus, vel alii Iudaei, excisa urbe

de Iesu tacerent, nemo tamen tunc ausas esset eum olim in terris cum caeteris mortalibus Vedilatum negare. Quid autem id tunc negarent,

quod ne nunc quidem audent. Sane illi Iudaei qui Iosephi aetate vivebant, vix aliter quam Iosephus de Christo sentiebant. Si

qui pejus sentirent, non tamen eousque insamae progrediebantur, Ut nunquam prorsus extitisse contenderent. Multi enim inter eos, dc passum, dc miramia fecisse agnoscebant; nec non E mortuis resurrexisse. Hoc solunt negabant, divinos ei honores tribuendos, aut ritus Iudaeos esse deserendos. Progressis vero temporis odio reciproco moti, hostes Christi norum sunt facti: idque quod olim credebant tandem omnino negare ausi sunt. Frustra

funt qui censent, ex hodiernis Iudaeis aliquid certi de priscis illis esse statuendum. Quid quod proxima post Iosephum aetate, siquidem libro Zoharis sit credendum, quem ferunt L a scriptum

165쪽

scriptum ad mentem, aut etiam ab ipso R. Simeone F. Iochai, & R. Ahibae, qui Hadriano imperante floruit, discipulo; adeo, ut Aquilae

Pontici fuerit coaetaneus: in illo obscurissimo Ioco ad Geneseos Cap. II. 4, 3, 6. Quem exercitatione illustravit Ludovicus Capellus, Judaei duos agnoscunt Messias, alterum filium Davidis, hoc est Regem magnum, Victoremque, alterum filium Iosephi pauperem comtemptum, quia ut ait Capellus, liberationem a Romanorum aliorumque gentium servitute, quam a suo Messia expectabant, per eum non sunt nacti ; ideoque relegant ad Christianos, ipsisque relinquunt colendum. Licet autem . haec prave sint intellecta, cum potius de gemino Christi adventu essent exponenda, hoc humiliationis, illo altero gloriae: habemus tamen, ut ita dicam, confitentes reos, qui Jesum pro qualicunque agnoscunt Christo, seu Messia. Horum autem sententiam recipere potuit Flavius. Istum Zoharis locum, qui probare vide tur veteres Iudaeos circa Iosephi tempora I sum nostrum pro Christianoruin Messia recepisse, adeo, ut satis bene illis cum Josephi Testimonio convenerit: quod si verum fuerit, nihil magis ad rem nostram facere possit, erunt stritae qui asserant, nihil proficere, cum per Messiam filium Iosephi non intelligant no

strum Christum, sed alium e tribu Ephraimi,

166쪽

vi oraculi Iacobaei quod Genestos Cap. XLIX. 26. occurrit expectandum, atque Iosephi P triarchae gratia soncedendum. Agnosco sic vesse Iudaeos hod ernos; sed cum illud posterioritis effugium esse videatur, ut ipse testatur in lius, jugicent docti, utrum alter iste Messias, De ilium Iosephi nuncupant, pauper, infirmus, mendicus, leprosus, quemque etiamnum delitescere comminiscuntur inter mendicos ad portas urbis Romae, dici possit Messias, Iosephi Patriarchae gratia concessus. Praeclaram sane gratiam isti Iosephi optimo de gente Hebraeorum merito sic reponunt. Certe hinc videre liceat, quo magis in obstinata infidelitate persistunt Judaei, eo caeciores esse atque stultiores; qui ut suae causae patrincinentur perquam debili fultae tibicine, a

surdissima nunquam excogitare Vereantur.

Ego vero longe aliam fuisse Iudaeorum post

eversam urbem sententiam existinio. Nam cum viderent ex vocatione gentium, per Iesum nostrum ejusque nomine & auctoritatefacta, eum non alium esse quam Messiam rpraesertim, cum Vates omnes nominatim satisque clare praedixerint, Gentes ad Dei cognitionem per Messiam esse revocandas ue ne istium omnino recipere cogerentur, aut ValeSmendacii insimularent, hoc sunt usi commento,

ut Messiam istum Iosephi filium Christianis

relinquerent, sibi vero alterum Messiam, po-L 3 tentem,

167쪽

tentem, magnificum, dc pro captu suo vere Regium, venturum elle assirmarent. At v

ro, Cum etiam Judaei posteriorcs hoc ipsum sibi fraudi esse cernerent ; ad aliud effugium

convolarunt: quod quidem priore illo suorum majorum est longe stultius. Sic igitur mihi nova Iudaeorum commenta Objiciuntur, cum ego primis δέ antiquissimis illorum comcessionibus stare mallem: istie autem concessiones optime quadrant cum sententia Testimonii Flaviani. Non mirum est itaque, si I sephus Jesum agnoscat, quem alii etiam prisci Iudaei agnoverunt. Iosephus enim ille, quem Mestiae patrem este perhibent, maritus est Mariae Virginis, Iesuque matriS. V. 'IHCC TC TIC. Huic voculae et ue, dicam inscribit Tanaq. Faber, Une, inquit, qui pro Christo habitus, ab aliis certo ita cognom natus, is inquam a Josepho fuerit hoc loco di- Eius Jesus quidam Deinde ise ignobilis 'Iairs. σὲι ita in hoc Josephi, ut Oolunt Testimonio δε- scribitur, ut veterea prophetas facile. superaverit

omnes. Mirum quidem hanc voculam tant

pere derideri, quam etsi facile Iosepho abjudicem propter rationes supra allatas, neqUeo tamen ita praeterire, quin dc recte, Zc secundum Iosephi consuetudinem usurpatam esse nunc afferam - siquidem verum esset ut Iosephus sic esset locutus. inis enim scriptorum ubi de ignoto antea viro, postmodum Vero

quasi

168쪽

quasi e tenebris in lucem emergente non sic loquatur λ non potuit mea quidem sententia hoc melius eXprimere. Etenim in aliis ejusmodi casibus ab hac non divertitur forma loquendi. Nemo magis famosus in Arcti Cologia Iudaica quam Jeroboamus filius Nabataei. mi decem tribus a Roboamo Solomonis filio extorsit A is vero Ieroboamus antea ignotus, cum primum in Historiae serie compareat, hac voce celebratur, quae sane vel in bonam vel in malam solet partem accipi. Libr. VIII. cap. a. ' Aiτι ΘΠ et 5 σολι γρῶνι, 8 os φυλων τις 'Ιεροζραμ. ψος Ναζίαια Nec aliter loqui tur, etiam cum de propheta res est, ut ex iis verbis apparet quae supra de Nahumo posuimus. Similiter de Iuda rite simul N Esseno sic habet Lib. XIII. cap. I9. ' μ λι δ' αἴν Θαυ--

dixit de Nehemia, illo Iudaeorum instauratore 'maXimo, atque e regia, ut multis visum est. stirpe Davidis oriundo, Lib. XI. cap. s. De Abrahamo quoque Berosum sic inducit i quentem, Lib. I. cap. 8. χαλαρις τις αα ρ. Neque aliter de praeceptore suo loquitur in Libro de Vita sua, τα

169쪽

de Centaso & Iephtha, aliisque multis similiter efferuntur. Denique, quod cardo rei est,

non aliter loquebantur de Christo, illi qui Christum aut Messiam esse negabant, inter quos suum nomen Iosephus, ut isti volunt, profitetur. Etenim sic de Christo verba facit Festus, apud Lucam in Historia Apostolica. Plura possem producere, sed haec ad institutum nostrum lassiciant; ne sit necesse ad illud comfugere, depravata scilicet esse Iosephi exemplaria, utque simul quoque notetur, quaelibet culpari posse quae nobis displicent, quantumvis alioquin recta esse videantur. VI. C G O G C 'ΛNΗ' P. Multae passim o currunt in Archaeologia Iudaica magnorum virorum descriptiones, ac elogia, quae solet Iosephus plerumque morte commemorata su iungere. Istis ferδ descriptionibus ae elogiis vocem ἀνηρ, inutilem certe plerumque, sed ta- men emphaticam solet accommodare. Raro aliquod elogium sine ista voce legimus. Huic vero alim adjungit pro Ie nata convenientes. Harum multas descriptionum consului, quae - h se invicem fere sunt diveris, ut nemo mingis quam Josemus copia verborum abundare videatur. Iapropter nemo miretur, si v Cem σποι nullis adjunctam descriptionibus commonstrem. Ausim enim asseverare, Ios phum de nullo alio praeterquam de Iesu Christo hac usum esse. Sed ne hoc quisquam car

170쪽

pat, viros excellentes variis N a se invicem distinctis attributis honestat, ut sere nunquam quemquam deprehendatur eadem qua alium laude celebrare. Hoc ut compareat quod de utraque dixi voce, praecipua Heroum Elogia ac descriptiones, quantum ad rem nostram sit satis, subjeci. De Abrahamo e Beroso Chabdaeo Libri I. cap. 8. . . χαλδαίοις τις Ig. v. Ipse Iosephus de eodem cap. II. Ludime αρετὶ De Isaaco Lib. I. cap. Ioc

HA. De IesuNaveci filio Lib. V. cap.

SEARCH

MENU NAVIGATION