Caroli Daubuz presbyteri & A.M. Pro testimonio Flavii Josephi de Jesu Christo libri duo, quorum priore de varia eius fortuna usuque, necnon auctoris consilio in eo conscribendo pertractatur, posteriore vero ex stylo ac dicendi modo et sensu, eius ver

211쪽

in graeco fuisset scriptum, tβο ἶ

vel, ut ipse in Testimonio describendo Vosi1us inseruit sim AVO O M) χρο ς ' tametsi ne sic quidem sibi satis Vositus fecerit, quin vulgatam lectionem praeferat. Quod ad eos vero spectat, qui Testimonium quidem admittendum censent ue sed hanc sententiam ut interpolatam

tolli cupiunt ue non magis isti sapiunt quam

priores, neque eos juvant Cedreni auctoritas dc antiqua: Versionis editio, quorum ille tantummodo videatur haec verba omittere, haec vero non tantae sit auctoritatis ut caeteris omnibustum graecis, tum etiam latinis codicibus debeat anteferri. apropter nunquam his adductus sum ut communem lectionem horum auctoritate immutare voluissem. Quid enim mirum est si tam celebris locus, tot doctorum manibus

tractatus, & a pluribus eXscriptus, quasdam sit passus in lectione vel versione diversitates γOperae praetium erit hic diluere quod T naq. Faber objecit D. Hieronymo ; quoniam id surpa clim de illo verba facerem praetermisi. Ait autem Faber eum doli conscium, emollire sua versione voluisse, sed fraudem eadem opera patefecisse, qua illam obtegere studuit. Nostri saeculi homines, ut mea quidem

fert opinio, ea mente priscos auctores legunt, ut culpent. Atque errores, si tamen erroreSquandoque sunt, notare , non ut vitare, sed

ut ridere atque damnare possint. At vero si

o 3 satis

212쪽

satis erit accusasse, quis innocentia sola se tueri poterit λ Sussiciat hic respondisse, istaec verba longe ante Hieronymi aetatem fuisse lecta : neque proinde sciri posse, utrum in Hieronymi codicibus, ut ille vertit, aut velut nos legimus in nostris lectum fuerit, necne. Quin etiam sepe fieri, ut qui in aliam limguam quid vertunt, id plerumque soleant, Don Verbum Verbo reddere ; sed prout ipsi mentem scriptoris capiunt. Quod ipsum Ru sino atque etiam antiquo Interpreti Archaeologiae accidit, dum uterque verba hax,

CP eenus. Haec monuit se nihil opus fuit, nisi eam mihi legem imposuissem, nequid objectum retorquere praetermitterem.

XVII. NA I 'ΑΥTO'N. Istac loquendi se mula in principio periodi utitur Iosephus passim, tamque frequenter ut plusquam sexcenties occurrat. Aliquot hic tantum, duo vel tria exempla praelibabo. Lib. III. cap. a.

III 'ΕΝΔΕἹΞΕΙ. Non memini quidem astam vocem alibi legi. Sed parum id obstat:

213쪽

non enim est e singulis verbis adeo certe de Stylo judicare, ac phrasis con1tructione, Vox tamen ista cum sit huic significationi ac loco propria, non eget defensione; neque in sum hujus vocis potest improbare Josephus cum alias voces, huic tamen cognatas ut idem denotaret, usurpaverit. Verbum enim huic nomini cognatum plerumque usurpat, Ut Lib.

φους de Libro VI. de Bello Jud. cap.

parare. Sed ostendam quod olim sum pollic, tus, scilicet scholium illud quod in Manuscripto codice legitur, qui fuit olim Petrescii, quodque produxit Henric. Valesius. Id autem vocem νμιςiν huic loco maxime propriam esse ostendit. Sic vero se habet, ἔτι -ει ἰς ora καὶη-

Conserri possunt ad hanc vocem Grammatici, Harpocration, Etymologus & Suidas, vocibus δέξις δ Ucίκνυ ii, ubi etiam Suidas Flavii citat sententi m. Photius de Josepho atque ejus cognomine Flavio differens, quod sibi ille Fla-

214쪽

viorum, Vespasiani & Titi beneficio aecepta libertate tribuebat, sic inquit, ' ψ ου μόνον ριο-

minus est propria r nisi quis dicere voluerit, Photium deIosepho loquentem, ipsumque hoc

Testimonium in animo habentem, maluisse VO-Cem minus quidem propriam, eX Josepho tamen de quo loquebatur mutuatum usurpare. XIX. Tsa N ΠΡΩΡΓΩΝ 'ΑΝΔΡαN ΠΑΡ' Η Μ T N. Viros primarios aut Proceres est ubi vocat Iosephus est ubi etiam ut hic. Climvero deIudaeis loquitur nunquam e S Vincat μελανας ' at vero cum de alienis res est, hanc Vocem non respuit. Et verbi gratia Lib. XX. cap. a. pag. 587. E. ubi de Parthorum primoribus agitur. Quod ad τ me των attinet, hahemus multas instantias, δέ quidem nostrae perlochae proximas. Prima esto e Lib. XIV.

nuncupat. Etiam Lib. XVIII. cap. I. ' H θο-eῶς ἀνδρον τ ure των. Post perlocham haec sequutatur, Lib. XVIII. cap. 6. 'οι τε Πτωτοι πτῆδὲ ΒίωναKο ἀνδρον. Quod vero sequitur aptis

Epist. CCXLVII. ' Pag. 498. F. li Pag. s T. L. pag. 6is. L. t Pas. R. mum

215쪽

mum est, Lib. ejusdem cap. ultimo : ' ἐ Το

i CO. Epistola Petronii Lib. XIX. cap. 6. sic incipit, Δωρο - τοις urepoin Irates Rex Adia henorum Lib. XX. cap. I. dicitur misisse dono,

que haec hactenus e nam ut alibi lapius, ita& libro de vita sua freqthntissime prae caeteris ejus scriptis reperitur: quae autem in medium produxi, sunt satis ad stylum ejus decla

XX. ΠΑΡ' ΗΜΙ N. Parum resert exhibere quoties usurpetur ista loquendi sermula, Ne tamen plane sit α ucsis quaedam apponam loca, ubi eo sensu est usurpata quo hic.

ναν. Denique libro de vita sua statim ab initio,

216쪽

TOT. Si quid sit quod stylum Iosepho pro

prium, ejusque orationis colorem repraesentet, hoc est: nam orasti μῶν pro τιμωρειν dicere noII omnium est auctorum. Hoc autem Verbum

non seniet ea significatione usurpavit Flavius, licet vox illa, & apud eum ipsum, & apud alios plerumque contrarium potius significare videatur. Ea enim objustare denotat, quandoque etiam & honore afficere, prout Jc vox ' si iti qua in πιμαν est natum, non solum infim sed& τιμωροαν designat, atque etiam quae propria est vocis significatio. Quo autem sensu objurgare significat, usurpat Flavius Lib. XVI. cap. II. lj το δ ο uaαν, η φανα-τὶ

Sed apud Flavium plerumque, ut in hoc Testimonio idem est ac τι MMμῖν. Habemus itaque Lib. XIII. cap. 78. ' τιιλητα διων -Dv res 1ώτρορ ι' ς, ψ IA ,φα sisy ων. Quin Lib. XVIII. cap. 9. dicitur. ' ψ-γ-αικειων ἀκοα HI AB

Vero capite Testimonium exhibetur de Christo, statim post bis hoc verbum hac significatione

217쪽

istud scripsit, hanc vocem prae aliis amasse via deatur. Habemus vero hic modum paenae post Φλμαν quarto δέ secundo casu ue sed in test monio tertium subjecit, s αρρῶ i Πιμηκοτος

Neque desunt hujusmodi exempla ; Libro enim II. de Bello Iudaico & cap. I 3. invenimus il αθ Redeo ad Archaeologiam atque librum ipsum quoTestimonium continetur. Etenim Lib. XVIII. cap. 6. legimus, ' s

ut sensus postulat. Sed neque ubi hoc verbum negligit, ibi quoque nomina aliasque voces cognatas, cognatae quoque sibnificationis recusat. Nam αἰ- - sic impune significat, ut Lib. XVI. cap. I 3. ' τααis πο se ψ διίελουν. In libri fine ha

218쪽

Cui respondet in loco Archaeologiae ubi haec ipsa refert καὶ itin. Denique Lib. IV. Cap. 22.

mo in posterum haec stylo Ioseptii convenire sit denegatUrUS. XXII. OVX 'EΠΑΤ CANTO χΙΓΕ ΠPGTON ΑΓΑΠΗ'CANTEC. Mallem cum Eusebio uir bique, Isidoro, Nicephoro, Zonara & Codice MS. Caesareo legere A H προτον. Etsi postea non sit neces te, ut multis lectum est, hic inserere od τὸν etenim superius - ὸν sequi posse αsαπησαν ες existimo. At vero nequeo Eusebii lectionem dc aliorum qui legunt clξεπο αisso probare : haec enim vox nusquam in Flavii scriptis quod sciam comparet. Sed neque Eusebius aliter legisse videtur cum Demonstrationem Evangelicam conscriberet, ac in nostris codicibus jam legatur. Caeterum formulari me οτον saepius occurrit, inter alias N Lib.

219쪽

est legendum, Quod ad τὸ ἐπ- lo Wαπη -- ες, plurimas hujusmodi loquendi formulas habemus. Sic dicitur, ' ου με- πε UUκΦουμ, O , Lib. VI. cap. IO. 'τιμίες g λειπον, Lib. VII. cap. a. il ου οριέλειπεν ὁ κόζων, Lib. VIII. cap. 4. ου Gλειπουσι- το cpRCες, Lib. VIII. cap. 6.& alia hujusmodi sexcenta, quae nunc recensere nimis esset longum. Quod ad ipsa verba ἐπαυσανJo Etam)σαίες: dc illa quoque tapitis extant. Satis sit unum dc alterum locum indicasse. Sic Lib. VII. cap. Io. απαν δ αὐ ν τα λω lo tra λοψυχἰας ελεK. Quod ideo contuli quia hic dis rἀν est mitrari aut probare, ut Zc in periocha nostra significare videtur. Quin dc in ipso capite quo perlocha contine

ψ οις. Non probabant quae Pilatus fecerat circa aquam in urbem deducendam. Ad επο αβο referantur ista ; Lib. III. cap. 9.

de in Lib. de Bello Iudaico habemus pag. 7 3 8. A.

Sed quid longinqua petimus exempla, cum dc

ipsum

220쪽

ipsum caput quod Testimonium exhibet plura suppediter. Ibi enim legimus, ει α παυσάμοι

dem neque hac parte quicquam a Iosephi stylo est recessum. Ut frustra sint, qui in istis stylum aut orationis colorem desiderent. Quod denique ad integram sententiam af-tinet : licet phrasis sit Iosephi, eam tamen in scholis Christianorum natam voluit esse 'B clerus, atque inde ejus originem arcessendam.

Sed profecto nihil hic dicitur quod non alius in simili negotio diceret. Quam similis est huic Iosephi de Christo isthaec de M. Lutheri

morte Jac. ' Aug. Thuani sententia i in certatim, inquit, cum divum multi complexi, sic nec morte quidem ab ejus amore diυedi potu runt. mam similis, inquam ego, ratio I sephi cum Christo, ik Thuani cum illo Patre Protestantium lXXIII. ΤΦΑ'NU 'P 'ATTOIC. Non modo de hominibus, sed etiam de Deo ipso sic dicit, phrasin hanc servans. Lib. VII. cap. 7. τῶ Ἀχορφητ' Nάθαν φανές ' τους μνους. Similiter de Deo Solomoni apparente Lib. VIII. cap. 2. his verbis apparitionis modum consecutUS est,

Epist. ad Chr. Wagensellium.' Histor. Lib. II. pag. 42. Edit. Par. An. CIUIOCVI. t Pag. 226. F.