Caroli Daubuz presbyteri & A.M. Pro testimonio Flavii Josephi de Jesu Christo libri duo, quorum priore de varia eius fortuna usuque, necnon auctoris consilio in eo conscribendo pertractatur, posteriore vero ex stylo ac dicendi modo et sensu, eius ver

발행: 1706년

분량: 258페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

desunt in libris de Bello Iudaico hujusmodiphrases, qualis est haec Lib. I. cap. s. -α

tur instar omnium esse posset Libr. IV. cap. 4 I.

χωρ ων ά-λοδου. Plura possem, sed haec ius ficiant ue praesertim cum phrasis sit optima. Quidam legunt, vi bublι-ω Is ολα Phrasis huic simillima occulit in Libro de Vita sua. f -πο ους τ runύων άπεί Lινε. Hujusmodi quoque multa alibi occurrunt. XIV. 'EΛΛΗNIK C. Omnes Ethnicos qui Deum verum non colebant, cujuscisque fuerint gentis, quinetiam Syros, δέ Phoenices Iudaei λ ας aut ἔα ικυς Vocabant, Ut ex Evangeliis, δc aliis novi foederis scriptoribus satis patet. Eusebius hoc loco non legit ΑΜΩ-ικους, sed ebrii του ιαλικου' dc in Demonstratione Evangelica sic constanter legisse, non periochae lummodo exemplar, sed Jc ejus anneXa paraphrasis satis ostendunt. Quaedam editiones legunt ψ εα ικs. Utrumque rectum est. Quare nihil necesse est, ut quis Nicephori lo

202쪽

ctionem, quam sequitur Isaacus situs, aera Psequatur. Frobenti lectionem tuetur haec phrasis illi similis, Lib. II. cap. 23. de Bello Iudaico ' A sMLυικον α ροειπὰ τὸ αευ- Vulgatam lectionem resert quod Lib. ΙΙ. contra Appionem dicitur,

eundem modum dicitur vi M-ον, Capite peri ham subsequente, li κελευώ --, mi Lωκώε ρωπιες απελαγίωαus Plura qui volet quaerat otiosus , ad alia transeo. . Adversus hanc vocem turget & excandescit

Blondellus. δc quidem solus. Credit enim falsum esse, immo ipsiusmet Christi verbis &expressae protestationi contrarium, clim de ipse dicitur πολλους A s ὲλ ωικους Arηγάγε . Quos enim gentiles, inquit, si unam Syropho, nissam, cujus filiam sanavit excipias, conVe tisse legitur λ His alia quaedam addit de muliere Haemorrhoousa, quae tanti non sunt, ut vel exscribere vel respondere sit necesse: cum iste quidem prius Testimonium damnare voluisse; deinde sui judicii causas invenire vide tur. Nae tu quidem, O Blondelle, nimis es iniquus in nostrum, qui ne quidem id quod ratione ac jure quoque licet, eum dicere pati ris ue ut quod quis vel per se, vel per alios fi

203쪽

is curaverit, ab ipso qui curaverit factum esse pronuncietur Sed quid verbis opus est Quasi Iosephus non sit intelligendus prout ipse suam mentem aperit, nempe inter sectatores qui Christo partim ex Iudaeis, partim vero eXEthnicis nomen dederint, quosque proinde ille sibi adjunxisse dicitur, concludi quos ipse

Iosephus mox asserit ad aetatem usque suam pertigisse. Quam iniquum vero in tam pamcis lineis, quibus hoc Testimonium Constat, , tantam expectare in his rebus ab historico scriptore subtilitatem &- Ut v

ro etiam amplius pateat adversarios nostros satis inclementer, ne dicam nimiS atrociter, nobiscum agere, tu omnia arripere etiam falsissima, quae ad rem suam vel facere vel solummodo spectare videantur e neque tamen vel unum succedere ipsis feliciter ; negamus veram esse objectionem ; ideoque verum esse multos

ex Ethnicis, Christo nondum passo, in ipsum

credidisse asserimus. Nam in quo numero ponemuS eos Magos qui ex oriente Christum puerum adoraturi coim venerant λ Illos ne solos qui crediderint ex gente sua putabimus λ siccine viros omnium gentium sapientissimos non alios quoque populares adduxisse, nedum ut crederent voluiste 3 An cum Eunuchus Candaces Reginae solus suffecerit, ut religionem Christianam AEthiopiam usque transmitteret ad hanc aetatem duraturam 3 non etiam

204쪽

etiam sussiciebant Magi, ut istam religionem suos homines, aut saltem quasdam ejus partes docerent λ Mihi sane saepitis mirari subit, quorsum isti Magi Christum ossiciose tantum

salutarent, adorarentque, nisi ejus etiam adventum ethnicis, aut suis certe popularibus publicarent λ Adeone infructuosam fuisse tantam horum peregrinationem, ut ad neminem alium hominem, praeterquam istos, Christi cognitio pertingeret: sed nos hic Veteres omnes deserunt historiae: nemo est, qui doceat,

quid de his tandem factum sit Magis. At enimvero, si fuerit hic conjecturae locus, puto me illos reperisse homines ad quos hi Magi suum praeconium pertulisse videantur. Magos e Perside venisse Clementi Alexandrino, Johanni Chrysostomo, Theodorito, aliisque permultis visum est: dc haec opinio jam omnibus reliquis antefertur 3 cum etiam Herodotus, Suidas aliique, Magos in Perside

collocent. . Adhuc vero etiam in Perside genus hominum reperio indigenarum , antiquum sane, quoS nunc Gauros Vocant. Hi quoque singularem colunt religionem. At

vero de Vate aut Propheta suo, quem filium sculptoris fuisse, ac religionis suae auctorem perhibent, multa praedicant adeo Christi natalibus, Magorumque itineri, denique omnibus illis quae de Christo tum Magi scire potuerunt convenientia, ut ab illis Gauri edocti mise

205쪽

videantur. Nec futurum esse quemquam adeo pervicacem existimo, qui collatis sedulo quae deli is scripsit 8Joh. B. TaVernerius, viva quod aiunt voce ab ipsis edoctus, cum Evangelistarum narrationibus de Christi natalibus, non etiam statim mecum sentiat. Habeo certe ipsum Tavemerium super hac re m hi fere conse tientem. Hine enim, inquit, facile judicatu est, eos confusam de Mysteriis Religionis Christianae cognitionem habere, ut & multi alii. Habere autem ipsos, hic docet multos ritus aut mores a religione Christiana satis alienos, sed quos etiam profitentur non a propheta suo accepisse, sed diti ante acceptos retinuisse. Hos vero Gauros esse Magorum discipulos vel ostendit quod refert Herodotus, Magos in Pe side fuisse & maxime horruisse animantia reintilia r quem morem adhuc isti Gauri conse valle reperiuntur. Eos autem esse semi christianos declarat Baptismus, di fides de Resurrectione cum aliis quibusdam. His addo, Tu cos hodie quoque Christianos vocare Ghiauros, hoc est ut quidam suspicantur lingua Chaldaica diu vel M'ru, qui graece γριπη appellam 'tur, Exod. XII. I9. & Esaiae Cap. XIV. I. Ubi sane nemo est qui neget verba Vatis esse intelligenda de Christianis. Qui autem Gauri vocantur a Persis, Voce sortasse Turcita,

nam Itiner. Persic. Lib. IV. cap. 8. de Gaurorum Religione.

206쪽

nam Zc illa plerumque lingua loquuntur Au-1ici Persarum, hi vero se Persica Be din, ut ex ' Petro Vallensi discimus, nuncupant : hoc est Fide ira, .mi ους ' VOCe, qua etiam Christiani passim denotantur. Denique quodammodo pro me flare videtur ' HONtingerus, vir in his rebus scientiae ac peritia laude celebratissimus, cum asserat, Christianismi primitias ex hoc ordine ortas. Unde non pauci postea secuti Chriso nomen dederint. Sed quid istum ego recentiorem advoco, cum I hannes ipse Chrysostomus id conceptis verbis

asserat de Magis in Perside primis Evangelii eraeconibus. Sic enim ille, it ηυίγε διὰ ν

ma de Angelo loquens, qui eis postquam Iesum vidissent apparuit, τους- --ο λου μδs διδασκάλους - λλων τη Περσων χώρα.

At vero si minus hoc sit verum, non sic tamen Causa cadimus. Solamne illam fuisse

Epist. II. P. II. t Compend. Theatri Orient. Pari II. cap. 2. Pag. 93,

207쪽

putabimus Syrophoenissam quae in Christum

crediderit, neque aliis e gente sua persuasisse Ut eum agnoscerent, qualem ipsa summo boneficio atque insigni miraculo comperuisset γMitto jam Abgarum Edessenorum Principem ad fidem in Christum ex ethnico ConversUm, cujus meminit Eusebius. Licet enim pauci hanc admittant narrationem , non tamen d sunt viri docti qui eam ut veram recipiant. Aiunt quidem non esse admittendam quoniam: non extet in Evangelio. Sed quid hoc ad rem quasi vero omnia quae Christus dixerit aut fecerit extent in Evangeliis. An ergo mentitus est Evangelista ultimus qui asserit se propemodum infinita praetermisiste γ At vero non modo hujus conversionis constans fuit traditio apud Armenos A sed Zc eorum ferunt Annales, tunc primum Armenos religionem

amplexos fuisse Christianam. Et an ' Samaritae illi qui feruntur credidisse pro Iudaeis sunt sumendi aut Ethnicis λ Annon potius ex Josephi sententia inter Ethnicos numerabimus γSed nequis mihi dicam scribat, rogetque Ut multos producam Ethnicos ad Christi fidem

conversos ante ejUs necem, idque cognoscatur ex probatis fidisque monumentis : eorum votis obtemperabo, modo credant ea quae ab e

Vid. Tavem. Itiner. Persic. Lib. II. caP. 4.

o dem

208쪽

dem Evangelista Johanne cap. XII. Com. 2 O. sequentibusque conscripta sunt. Hic enim quidam Graeci cupere utJesum visant feruntur. Hoccine igitur vel animi tantum causa, vel fidei sectum fuisse comminiscemur λ Utcunque tamen, nonne recte dicuntur qui an, mi quoque causa curiosi ad aliquem doctorem accedunt Pudeat tandem adversarios illa protulisse, ut nobis hanc eripiant perlocham praestantissimumque testimonium, quae partim inania, partim etiam falsa elle reperiuntur. XV. 'EΠΗΓΑΥETO. Quamquam quae supra dicta sunt lassicerent, inest tamen huic voci quid peculiare : hoc enim in loco significat, ad partes vel sectam ac consilium trahere. Sin

let quoque Josephus alibi hoc verbum huic

usui accommodare. Etenim Lib. XIII. cap. 2 2. sic legimus, ' - ας αυτὰ, άHλα κ, ἀ οπυλυς ε παἶ οέiων. Quin et1am de falso Alexandro factionem cogente hoc verbo utitur, Lib. XVII. cap. I . t αλλἀ κ,τη προ-

ci an iv. Quo nihil amplius requiri positi Nec admodum est dissimile illud Lib. XVIII. cap. 8. de Agrippa in vincula conjecto, quem sic alius alloquitur, si v μνiα, καiαχθει μω se τὸ ω ἱδιον

-υχ . HiC enim tanquam persona ad

partes

209쪽

partes τ αγι is ρ μύαζολῆς attrahitur, ut junctis viribus Agrippam contristent. Est ubi etiam DPicitare significat, ut Lib. XV. cap. q. ' ἐθι

τῆ ' de Cleopatra enim Regina loquitur.

XVI. 'o XPICTO'C ΟΥ ΤΟC ΗΝ. Hic est ille locus qui potissimhm doctos homines induxit, Ut totam damnarent perlocham. Quid de hoc senserit Faber, cuilibet videre pr esto est ε meum enim non est singula refutare, neque sane expedit. Docet enim ipsum Iosephum quod scribere debuerit, parum sollicitus ausuae rationes cum illis quas habuit Flavius conveniant. Sed chin eo tempore quo Iosephus Archeteologiam edidit, anno scilicet Domitiani XIII. hoc est non multo ante centesimum annum Christi, ubique jam personaret Christi nomen, propter quod tam multi Nerone Imperante, tamque graVia paulo ante passi erant ;satis ut puto fuit Iosepho solum nomen Iesu Christi proferre, id est autem Cum eo Cognomine quod pastim innotescebat. Nam haec verba o χροςος ουτ nisi fallor, innuere videntur Christum satis tunc fuisse notum. factamobrem abunde quidem Graecis satisfactuiti est, ubi Iosephus eis ostenderit eum hominem quem nomine Christi solum modo cognosce-

210쪽

rent. Ideoque ex mente Flavii Josephi noti incommodo per alteram formulam haec expli cabitur sententia: ut ita ob ta, idem sit quod, ς χροτος. omodo etiamnum pra sente Christo Pilatus eum ain

Sic saepe vulgo loquuntur, nomen assumptum, Verene an falso, tamen sine correctione auteXceptione efferendo. Profecto Tan. Faber id nunc culpare videtur, quod est olim objectum quoque Pilato a Iudaeis Pontificibus cum titulum Crucis conscripsisset in quam Iesus est erectus, O mi illi τ Ιου quod cum Iudaei

mutatum Vellent, non tamen eorum querelis

Pilatus movetur. Mansit enim in sententia. Sed neque Flavium aliter locutum esse opus est ut cupiamus: ipse se alibi explicat non mi-DUS, nec aliter quam Pilatus : cum quod hic scripserit per se satis intelligatur. Nam quid-cunque dicant nunquam ericient, ut Iudaeus nequeat sic joqui, quantumvis Christi adversarius. Sed & nostri quoque adversarii loquuntur aliis in rebus non aliter ac nunc I sephus, ut libro superiore monebamus. Optime autem sensum hujus loci intellexit HieronymUS Ut eX ejus versione comparebit; vertit enim, Et credebatur esse Christus. Quam versionem probat & admittit Isaacus Vossius, quali

SEARCH

MENU NAVIGATION