Caroli Daubuz presbyteri & A.M. Pro testimonio Flavii Josephi de Jesu Christo libri duo, quorum priore de varia eius fortuna usuque, necnon auctoris consilio in eo conscribendo pertractatur, posteriore vero ex stylo ac dicendi modo et sensu, eius ver

61쪽

responsionibus adversariorum. Primus autem in hac congerie est Christophorus Adamus pertus quem ad scribendum movit Iohannis Cloppenburgii cum Ludovico Capello ab tercatio. Triplici hic suam firmat observatione sententiam. Asserit enim primo h criti,ticorum regula nihil este corrigendum, expungendum, infarciendum ; nisi vel Manuscripti codices veteres, bonique fidique addixerint, vel conjecturae clarae, liquidae, certae sint. S cundo, non omnes Iudaeos fuiste caecos & h, s es nominis Christiani. Non videri alienum ab instituto Iosephi, qui se alias satis aequum Jacobo fratri Domini praebuit, hoc 'de Christo testari, praesertim cum multi fuerint in aula Domitiani Christi sequaces. Tertio, incon. ffam esse Eusebii Zc Hieronymi auctorit rem. Deinde peri tam connexione omnino carere negat, & Photii silentium nihil esse contendit, quae duo Sebaldus Snellius m

verat.

24. Proximus inter istos, qui pro testim mio steterunt, est Thomas Reinehus, quem doctisi,mum Germanorum sui temporis fuisse, sunt qui

dicere non verentur. Hic autem licet obiter

tantum id tangat, attamen Iosepho non ita defuit, quin ipsum prout in testimonio hab tur sensisse credat & comprobet. Quin etiam Abrahamus Whelocus in Epistola sua vehemens est in defendenda periucha, vult enim

62쪽

nt tostatur e medio potius atque penitus e mundo Flavius Josephus, quam ut it m a Christiana Ecclesia gemmam, iliam intestigit perlocham tolli patiamur. Nec minus sortiter Thomas tam .sius, qui semper, ut ipse profitetur, in ea si itit sententia Armin, Josephum fingulari iustia minis impulpti de Jesu Christo veritatem ser

strisse. Hos excipit, alieno tamen nomine non suo, Iohannes Christophorus genisil, is r gulam a Ruperto positam ex amici sententia tuetur ; deinde fatetur, licet jprimo aspectu verba majus quid prae se ferre videantur, quam ut a Iudaeo sint prolata, accuratius tamen CO siderantibus talem sensum admittere, quasi non ex sui animi, sed asseclarum Christi se tentia loquatur : Denique ipsum dicendi genus Iosephi phrasin quam maxime redolere, di verbum 1 m ob hoc sensu Iosepho passim usurpari. Haec inquam ille ex amici sentemtia ue nam ipse tum temporis dubius erat mentis. Nomen amici non comparet, quod quidem male factum, cum rem acu prope attigisse videatur. Ultimus vero in Arnoldi collectione est Thomas Bangius qui censet et gium illud, ut varietati judiciorum eXpositum, ita dignum ut ejus sinceritas tutius imvestigata defendatur contra hodiernos Judaeos, qui cum nequeant totum Iosephum Christianis eripere, nobile hoc tantum membrum de Christo invident. Atque hactenus

63쪽

ex Arnoldi tollectaneis ue ad reliquos sests,

24. Posteaquam David Blondellus & TDnaq. Faber, quorum ille doctrina auctor,tate, multum hic ingenii vi & acumine v Iebant, hujus testimonii suppositionem pro viribus asserere fuissent conati, quasi irritassent crabrones, ingens virorum doctorum n merus in eos insurrexit, ut ipsos hoc pro re Iigione Christiana praesidium eripere vetarent: neque minus quam duodecim notitiam ad me perVenire contigit. Primus fuit Gulielmus Spencerus S. T. P. qui per commenta rios omne genus eruditionis refertos in Ori genis Libros contra Celsum h se editos satis orbi literario innotuit, is autem in suis amnotationibus verba Origenis, quibus maxime praeter stilum moveri Faber videtur, nihil tamen contra hoc testimonium facere ostendit, cum eorum sensum non bene intellexis set Faber, non enim ea mens fuit Origeni,

ut vellet Josephum contra Christum scripsisse, quae vana est Fabri suspicio ; sed non credidisse in Christum tanquam Judaeorum Messibam. Porro ejus testimonium esse ita intelligendum, prout nonnulli Iesum pro Christo Messia haberi voluerunt. Haec ille ue noluit enim ut mihi videtur ultra Origenem suum latiuS pervagari. 25. Eodem

64쪽

os. Eodem tempore, hunc enim pedi presso sequitur Henricus Valesius, qui cum videret hujus suppositionis crimen in Eus hium, quem tum edebat in lucem, a Tan. FDbro impingi 3 utrumque & Eusebium iv T stimonium Flavianum conatus est defendere. Tollit itaque in notis suis objectionem ex Iustini Martyris silentio, Origenis verba explicat, testimonii mentem aperit, Eusebii crimen ut falsum diluit. In eodem campo se Fram ciscus Regius Iuris Cons. Andegavensis exesecuit, dc dissertatione peculiari hoc argumem tum ventilavit. Fertur etiam id fecisse Sullandus Anglus, Jc Bosius GermanUS, cum de edendis Iosephi operibus meditaretur rnec non Fridericus Sparthemius in Epitome Isagogica ad Historiam Ecclesiasticam Novi Testamenti; Natalis quoque Alexander in Historia Ecclesiastica Veteris Testamenti Tom. VI. dis ζ. X. Tanaquilli Fabri distertationem adhuc quasi novam Isaacus Vosius in Chronologia Sacra, scripto de LXXII. Inte pretibus subjecta, pedetentim sequitur confutatque. Dixit etiam aliquid de hoc testim nio in Libro de Sibyllinis oraculis, nullibi tamen respondet objectioni a stylo petitae: ut mihi quidem adhuc integra servata esse videatur. Confutationem Fabri ulterius prosecutus est Vir doctissimus Daniel Huetius, Episcopus Suessionum designatus, in magno

opere

65쪽

opere de Demonstratione EvangeIica, Propositione III. Num. II. ubi nullum non movit

Ianidem ut hoc testimonium. vindicaret.

Ilvetii institutum etiam persequitur Samuel Pacterus, Episcopus Oxoniensis, sed Anglico sermone, in Demonstratione Reli gionis Christianae, dc adversus Fabrum ingeniose testimonium defendit. Hunc excipit Τillemontius in Historia Imperatorum ad saeculum sextum, ejusque rationes urget, re P. Pagi in dissertationibus ad Annales Barina, nil, qui cum agmen horum omnium qui testimonium defendunt, claudat, stat Huetii rationibus 8c Lambecii, de quo jam sum albquid dicturus. Iste enim Tomo octavo Catalogi Bibliothecae taesareae pagina 4. dc sequentibus ue longam instituit dissertationem de hoc testimonio, in qua ut illud defendat longe

aliam a caeteris omnibus insistit viam: omnia enim hujus testimonii verba in pejorem partem explicat: ut quibusdam satius videatur vel plane rejicere, vel saltem interpolatum agnoscere quam defendere modo Lambeciano. Hoc autem fecerat Lambecius, ne Josephus

nimis Christiane loqui videretur. Sed vanus est hujus metus ue nihil enim est in hac perlocha quod dici a Joseptio, in eo quo fuit statu, haud potuerit. Atque hactenus ista fatis de fautoribus Flaviani testimonii dicta

sunto.

66쪽

26. Quoniam vero quidam iunt qui velut medii inter eos qui hoc testimonium prout nunc legitur in Archarologia Iudaica recipi, unt, illosque qui prorsus aversantur damnant que ut suppositum, incedunt ό ideb placuit medios istos hic reponere. Sunt autem illi qui hoc de Christo testimonium scripsisse I

sephum volunt, sed esse tamen quaedam, quae nunc in hoc leguntur, interpolata. Primus eorum, ut dignitate sic etiam aetate praecipuus, est Richardus Montacutius olim Episcopus NorWicensis, qui in notis ad Eusebii Demonstrationem Evangelicam Lib. ΙΙΙ. de verbis o Xei ς ουτ G, proculdubio, inquit, glost ma est o marginalis es dam Christiani leti ris annotatio, licet habeatur in scripto codice, O in Josepho. Huic succinit, sed ultra tantisper progrediturJohannes Henricus Ursinus, ut totam perlocham non insertam, sed alicubi . interpolatam potius divinaret. Videri plane Josephum de Iesu Nagareno honestam aliquam fecisse mentionem 3 non tamen ejUD

modi, qualis hodie legatur. Non probare se Fabri institutum, sed existimare aliquid Veri, ut ab Historico, di in laudem Jesu fuisse scriptum. Possem hic de Iohanne Henrico Boedi clero dicere aliquid, cum sit in ea sententia ut dubitet quidem, sed non plane rejiciat. Inter hos quoque censendus Joh. Hispanicus, in Libro, quem Gallico editum ipse vocavit E Shibboleth.

67쪽

Mibboleth. Denique multa quidem platebra de Iosepho, & hoc praecipue testimonio expectari potuissent a Stephano Le Moyne, qui per viginti annos Iosephi editionem fertur esse meditatus. Sed cum is summum obierit diem antequam voti fuisset compos, standum est illis quae in notis ad Hippolyti Librum dixit, ubi se Montaculii quam protuli se tentiam sequi profitetur. Idem quoque de Thoma Ittigio dicendum videtur, qui quaedam verba,& nominatim illa, ό G, Censet esse interpolata. Is autem est qui ad n peram Iosephi editionem protegomena concimnavit ; nisi in alia classe sit ponendus. a 7. Iam vero illos, qui adverta Testimonii

fortunae auctores perhibentur esse, videamus.

De quibus, ut ordine progrediatur oratio, dicendum nunc est. Quod ut fiat perspicuh, illi in tria genera sunt distribuendi. Primum genus est eorum qui silentio ipso, hoc testi, monium damnavi e seruntur: alterum genus est Iudaeorum, quorum interest scilicet ne T stimonium istud admittatur ut verum o ter tium denique genus est eorum inter Christi

nos, qui prim6 quidem palam & aperth de

Testimonio dubitare, postea vero adversuS etiam sustinent scribere. De illis itaque primo loco dicam, quorum silentium ab istoc tertio genere trahitur, ut falsum PT supposititium esse hoc testimonium combrobent. 28. Da

68쪽

di 8. De Iustino Martyre primo lato dicendum est. Nam cum iste de hoc Testimonio tacuerit, in eo Dialogo quem cum Tryphone Iudaeo habuit, licet, ut isti volunt, magni fuisset momenti hoc Testimonium in ea Controversia produci ; hinc concludit Fabet Iustini tempore et estimonium, quod jam legimus non fuisse in Archaeologia scriptum, sed aliud

plane contrarium, nequaquam Christo hono rificum. Huie vero silentio sic respondeo: nihiI certi generatim ex silentio posse comprobari, praesertim cum Iustini opera omnia quae scripsit non habeamus: δc licet neque hic neque alii, de quibus postea, hujus loci meminissent, certi tamen nihil inde poss1 elici. Deinde nihil ponderis habere potuit hoc Testimonium adversus Tryphonem. Aliud longcierat Iustini institutum, qui non ex Auctoribus profanis, sed ex ipsis Prophetarum Libris Christianain Fidem dc Divinitatem Iesu Christi voluit adstruere. Ad hanc rem nihil ad-jumenti Testimonium Flavianum conferre potuisset. Denique nimis recens erat Scriptor Flavius Iosephus, nec minus st Christi morte quam Iustini aetate remotus, quo fortasse nato nondum excesserat o vita Josephus, eratque praeterea Iudaeis etiamnum fortasse invisus nimium, multisque nominibus, ut apud Iudaeum aliquid auctoritatis haberet. Saltem, fuissequendam Iesum a quibusdam ut' Prophetam Ε st agnitum,

69쪽

agnitum, & postea per primores Populi crocifixum, δέ quem jam multi ut Christum ro-ciperent. Non negabat Tryphon, ea quae in I estimonio continentur, quo minus necesse

suit id producere Iustino, sed divinos Iesu

Christo honores esse tribuendos: circa hoc enim Iustini praecipue Versatur Oratio. 29. De T. Flavio Clemente Alexandrino proxima lis esto. Is autem licet in Libro primo Stromatum profiteatur se consuluisse Ios phum; nusquam tamen hoc citavit ex eo T stimonium. Sed neque alias eum citavit, ubi tamen saepius optima se offerebat occasio. Vel itaque non habuit Clemens hujus Libros vel saltem non tanti duxit, ut saepius laudare fuerit necesse, in re presertim ubi Iosephus Clementem non multum adjuvare potuisset. Nemotum negabat Christum extitisse; & sortasse produxit in illis qui deperditi sunt Libris. Sed neque eos, qui adhuc supersunt, integros

. 3O. Tertullianum, sicubi pro se facere videtur, allegat Faber ue ubi secus, vel negligit, vel etiam plane deserit. Sane ubi Tertullianus citavit Iosephum, ibi aliquid poterat, ejus auctoritas, cum scilicet in Apologetico defendit Iudaeos ex Iosepho, quod cultuS eorum re- Iigiosus irrideretur. In aliis, ut negotio de Christo, ampiliora habuit testimonia Tertul- Iianus. Ad ipsos Imperatorum. Senatusque, Conla

70쪽

Commentarios publicos provocat. . Sed ridet deumFaber i jactat quod nimium avide credulus sterit Tertullianus: Iure ne an injuria, non est hujus loci disputare. Sed hoc affirmo ;licet Tertullianus hujus loci meminisset, . ei, tamen non haberet fidem Faber, ut a proposito vel minimum hujus auctoritate CpmmOVeretur, quem in aliis non probat, Instant Vero, licet non citaverit .in Apologia Tertublianus, cur non utitur hoc Argumento adve sus Iudaos Sed facilis est responsio, nempe quia hi neque. Iosephi auctoritate moventur ut ea credant, quae in hoc Testimonio reperuuntur: praesertim cum ςo tempore de Christi xxistentia nemo dubitaret. 3I. Nunc ad Origenem ventum est: quem Tan. Faber non modo de Testimonio siluisse contendit,sed Jc contra illud scripsisse; adeo ut prout ejus fert sententia, Origenes sit ad eorum clailem, qui creduntur contra hoc Testi, . monium scripsisse, revocandus. Contra autem

scripsisse creditur, quod aliud Faber plane huic Testimonio contrarium in Archaeologia sibi legisle.videatur. Ex eo duos excerpit locos Faberi quibus praecipue adductus est, ut con tra hoc Testimonium scriberet, Primus est ex ejus Commentariis in Matthaeum, qui Graece sic sonat, 8 - ν, οπι τ μου,ν , I ου GI Id Xeιῶν-εν ητὼν 'L--