장음표시 사용
101쪽
Credonibus Mulieribus & Latiis omnibus , quae scophantia tam crassa atque supina, est, ut cum aliquando mirabundus in os vallis Obiscerem, haec nisi cum lumnia .n litia aut impertia, scribi a quoquam hominum potuille, quantio lectione libelli mei
contrarium maniles tu pateret, illo mihi reiponuelit, quod scri plerat, ex his vel bis cap. libelli mei collegii lc ; quandoquι ora jurasitctio Fccisassica , primarro proprieo essentialiter Ecesse conrexit, Eoinano autem Pontiliit atrae altas Ipsi opa , mptume taciter, ministerialiter , cr quoad exequutionem tantum , Aut facultas via. uiri ocula. Contra primum opposui, me scriptitie normam byn in Con: tantienti stellione 4. α1. ubi Ecclesia collectim consideratur de conlei tui cum Papa ; dc altis praelatis Ie-orsim & distributim captis. Secundo dixi ; de more esse omnibus scriptora bus, ut priora posteribus evolvant atque expliceat, meque ita lectile, ut cap. a. clausulam hanc interpretatum tulit e , ita ut nomine Ecclesiae, Oidinem hierarchicum sumptum , de nomine Papae atque Epii coporum , i plum Ponti ii em dc Episcopos tigillatim dc distributive suinptos, atque ad totam Ecclesiam comparatos iaelignem; idque vallio demonstravi ; tum quia in argumento capitis secundi libelli de Ecclesiastica de Politica potestate , haec ad verbum leguntur. Christus immediate O per lie,
quam Vsa Paria nunta. Haec ibi ad quae adversa tatis nihil. aliud nubi se; ponuit, quam librum meum non satis amplὰ explicatum fitille , sed continuo subjeci , me valde mirari hominem , qui quotidiano i ermone , praeter exercitia spiritualia nihil aliud comparet , Omnesque alios ad illa iacienda invitaret, imo impelleret, tam manis feste contra primam regulam exercitorum Ignati j , quae ad hunc modum concipitur reccare. In rimis ut per huiusmodi exerit ita , tum qui ea tradit , quam qus accipit jurari queat. . unonendum est Christi.trium unumquemque pium , debere promptiore anima sententiam , seu propositionem Obs uram alterias, in bonam trabere partem, quam damnare, r. r. nulla eam ratione tutari posit, exquirat dicentu mentem , O si minus recte sentiatres intelligat, concipiat benigne , hoc nisi suscLit , vim omnes opportunas tentet , qui in illum sanum inre dictu , ac sciurum reddat ab errore. Haec Ignarius , pic quidem ac ve-ic , cujus sententiam auream , omnibus meis conrigatoribus, de praesertim Si mundo , atque aliis ejusdem sodalibus aestimandam , ut par est, relinquo. Pro
102쪽
culdubio quam turm Risimus cle Ecclesia loquutiis sui fiat, nulla omnino sacta
mentione ord nis Hiciat chici , tarnen nihilo magis culpandus, quam aut Patius constantienses . dc s. scilione , Dum statuunt Ecι lesiam immediari babere orserioremis Christo , aut facultas Theologiae Parmensis cum in articulis contra Lutherum decernit , Ecclesiam in fide se moribus errare vim posse ,o potestatem excommunicandi esse de jure divina immediate a Christi Ecclesia concessam. Amabo valli dic ingenue, an Doctores Sorbonici, nomine Ecclesiae , Baiulos , Lanios , Ccrdones & mulieres intellexe-11nt certe vel hinc planum redditur te non veritatem , sed verborum portenta, convitia de calumnias quaesivisse , ut sodalem tuum Scarbonicum , opibus pore tiarum , sub aetate pupullari Regis opprimeret. Quod autem pag. χo. Elenchi ex Sancto Bernardo falso mihi assingis, tam Germane tibi congruit, ut aqua aqua , de ovum non , tam simile , quam haec Vallio grapEice conveniant. In Francia ha bemus novum de veteri Magistra Theologum, qui ab ineunte atate , in arte dialectica luit, de nunc in Scripturis Sanctis insanit, olim damnata θsopita dogmata, sulcitareconatur: insuper ct nova addit. Haec tua sunt verba valli j quibus te vicillim munerari lubet, quoniam Disciplinam Apostolicam, jus commune & Regimen Aristocraticnm, octo primis generalibus Conciliis consecratum , ac Synodo constantiensi & Basileensi, jure post Plininqrecuperatum. Schismatis de Haereseos damnat, nihilque praeter argutias & Elenchos Sophisticos, convitia & calumnias effundis, atque uno verbo dicam , emulationem Dei babcs, scii non sicundam scientiam. Roman. I o. Etenim numquam tibi absre tua& comitatibus quibus quodanicinimi morbo semper impensiissime favisti, tantum fuit otii, ut illuserio lectori antiquorum Patrum de conciliorum Ecclesiae, in quibus plane hospes de infans es, impenderes. Quamobrem more Andabatarum passim caeco impetu sine arte Macumine irruis, & quoties tibi bona de solida ratio haeret, ad solemne carmen confugis Schismaticus, Hareticus, perduellis, monarchomacus , ct alia ejusmodi verborum monstra, quibus imperitis disciplinae Canonum Religionem facessis, ut eos proclivius terrefacias &in Richerium ames.
XX. Nono in Elencho Sc libro de suprema potestate Papae. quaest. F. sub finem , petit, quisnam AlmainoTheologo Parisiensi revelarit, Ecclesiam D. Petrum electurum,si Christus illum non elegisset, atque Ecclesiam praevenisset ; quae disi utatio explicabitur lib. 3.
cap. 3. adversus C etanum, qui occasionem Almaino hoc asserendi prebuit, dum assim mat , Raeliquos Apostolos, Cloes habituros a Petro, nisis,istus eis dedisset, Petrum praevenienda. Contra autem, Almainus argumento ad homi irem probat, S. Petrum habiturum Pri
matum ab Apostolis, qui Ecclesiam representabant, nisi Christus Apostolos in B Petri Electione praevenisset, idque dogmatice colligit ex lege naturali, divina Sc praxi Ecclesiae. Nam lege naturali constat, in statu electivo, prius datum communitati, ut seipsum gubernet, quam alicui privato dc singulari homini, ut communitatem regat, quoci sinis confirmatum est superius, explicatione duorum axiomatum Richerii. Lex autem Divina nos edocet, Cluistum hac formula, dic Ecclesia m. Ecclesiam constituisse sibi ipsi Archia tectonicem, ac ei facultatem deligendi Summum Pontificem concessisse , antequam Petrum actu Primatum constitueret, Joannis ultimo. Hic de accedit usius & praxis Ecclesiae quia Vacante Sede , Ecclesia ilIum Pontificem ejusdem authoritatis cum Petro deligit eique Primatum una cum Sacerdotio Christi des 2It, ut infra amplius dicetur.
103쪽
I. Novem Rerulae dogmaticae in bene S, accurate judicandum de omni doctrina. Prima est, omnia praecepta . dicta S facta Christ. eum declarationibus S gesis postolorum . Evangelio contentis , nobis vo luntatem Dei Sjus divinum certissime exhibere e ita ut nemini praeter aut contra, aliquid excipere , opponere , aut fingere liceat. II. Omnem legem , potesatem . dod inam , Censuram , Bullas , humanaque instituta , nutum piane vim habere obligandi , aut aliquid legitimὸ inciendi , nisi primae causae e , voluntati dilanae omnivo concor
dent . S de via ac ratione cognoscenda. utrum nec ne concordent.
III. CZNversarios coatra Dei legem. Iuntatem Lugere S imaginari absitatam monarchiam ab analogia Gamuarchiarum saecularium , spirituale ac miniseriale regnum Chrisι , tu dominatum quemdam abs
IV. Secunda regula duplex esse jus divinum . primarium scilicet , quod solia lectione scri 'turarum , absque uua rataocinatione intel ιI- ἰS secundarium , quod ratiocinando innotescit. V. Pus divinum secundarium insimplex S complexum dividitur. VI. Complexum omnes capit tropos . metaphoras, parabolas π.quae tantὸ minus habent iuris divini quanto si as exigunt ratiocinationis , ut sensius genuinus eliciatur. VII. Inter arcumenta'dum S in dormaticis , semper jus ditiuumn marium siecundario, S secundarium simplex praeponi debere complexo. VIII. Tertia r ula est Christum tri'lici cumulatum me potesate . nimirum authoritatis , excellentiae , liue puri miniserit, solamque potesatem spiritualem . ministerialem , nudam omui dominatu S potestate absolute cogendi , reliquisse Ecclesia. IX. Explicatio dogmatica huyus loci , Reges Gentium dominantur Viam , vos autem vos sic , Sc. X. Omnes rextus Scripturae adjus clavium is potesta em Petro delata n spectantes , necessario redigi oportere, ad solam Faestatem spiritua- .n ministerialem , qua de cauya Gripus sola potesate niseriari Ecclesiais instruxerit, Disiti od by Cooste
104쪽
alit regucrum te poralium . omnano naturae G esmitiae solutatis Diri- Diadis miniserialis re regnare. XII. uarta Regula, in unoquoque genere uvum dari. qu des causa atqte ea emplar cae. crorum ἰ Christi autem Sacerdotiuis ni Pye . ad
qucd velut ad causam in ientem physicam . tot stas ciat lam S uuideris ruri diectis ecclesiastica , secut essectus ad cutisam . S profrie: ales adjub-
XIII. Purisdictionem Ecclesiasticamsor maliter is in actu si vaso uua cum Sacerdotio Christi conferri. S ab eo esse isse 'arabile. quo habitum . ex eoque accidere ut nunquam primatus posit de scere tu Accosis. XIV. Dror intolurandos Cardiuatis de Turreo emota , Nereulis' Chrishm non esse Sacerdotem nisi a Itii cc.
nimiro imnediata missione, facti ate claviam ii audi is sol e rae cummunicatione sui Sacerdotii , potesate remittendi S re. Dendi precina, ac sicendi ozes. XVI. Christum antequam Petro aliquid rei tim conferret , prius individue S in commune Iur durionem ecclesia,ticam omnibus clopolis , quam Petro detuli P. XVII. 2n aecumque pluribus individue S in commune dantur . ea iusotidum S ex aeqno, ab omnibus so eri . ita ut unus tantumdem habeat quanthm alius ; idque nullo modo Primatui derogare.
XVIII. Potesatem ecclesiasticam intensive is forma ter considera. tam , in inrita bili consistere. XIX. Bellar minus fateri cogitur, aequalem fuisse in omnibus Apostolis potesatem S uri dictionem.
XX. Commentum recentiorum de ordinaria potesate in Petro . G, δε- digata in cateris solis exploditur, quoniam tot fas μα siastica coLIatu Fosictis quanta quanta ordinaria I in solidum traiismissa es adso- seros , ut hodierna Ecclesia ejus m esset naturae , virtutis atque esse ιus in Liis opis quum in Esosotis. XXI. Omnes Episcopos hodiernos indiυ due , in commune S in solidum succi iure 4 popotis . eorumque potesati icchsasicae , Omque obcat sum Parisiensem Episcopum aeque esse Tetri quum udreae , Pauli
A XII. De i Apostoliatus S Discopatiis is erentia , atque Zarcesses
105쪽
eonstituta .relimitibus certis distinctas . Discvos frigi' etcumenicos
S unive ales XXIII. De divino omnes A solos , s cut etiam hodie omnes Eliseopos . honore , dignitate S potesate aequales esse inter se . idque non
XXIV. Sexta Regula . quamqvum potesas ecclesiastica per actus Sobjecta , in potestatem ordinis jurisdiectionis . atque etiam in potestatem sciri interni cii externi distis quatur , attamen certifimum es utramque potestatem formatiter Viu arita signato , una cum ordine cor ferri , ad auum reduci , per tituli S materiae conationem. XXV. Septima ν egula , inter legendm semper Vortere dogmatica ab OEcommicis V oratoriis diligenter jecernere , S qua methodo id consequi valeamus.
XXVI. Octava , quando aliquis Scripturae locus plures sensius disse
rem ex ad Itit. IIIam potiorem habendum qui magis dogmaticus es, Sis s- ibus omni exceptione majoribus approbatur.
XXVII. Nova regula. quoties in Conciliis discors invenitust senteπ-tia , semper antiquioris Concilii majorem esse authoritatem.
Uando veritas , ut ait Tertullianus, nihil timet ne non cognoscatur , ne
more Adversariorum in meas probationes, Sophisticis Elenchis tegere &involvere videar , hic ego initio dilputationis, certis evidentes ac indubitatas regulas defigere constitui , quarum magnam partem , conjeci in axiomata
Apologiae pro Ecclesiae & concilij Authoritate. Porrd illarum ope omnibus pronum erit , de controversia quam tractamus judicare. Si enim turpe est Iurisconsulto , sine lege loqui, quanto magis Theologo absque Sacrae scriptum Conciliorum & l trumati thoritate. Prima autem regula est , Dominum in Evangelio suis praeceptis, dictis, factis nec non etiam gellis Apostolorum qiue sunt Certissimae iuris S voluntatis Divinae declarationes , nobis luam voluntatem & legem divinam consecrasse ac indicasse, ita ut praeter aut contra ejusnodi praecepta, dicta , facta& gesta , nemini cuiquam aliquies opponere causari aut excipere , dc pro jure Divino venditare liceat. II. Enim vero sicut abique motu atque influxu primae & universalissimae causae eLficientis , Dei nimirum , omnia alia entia , in nihilum abeunt , nullique sunt usui; simillex omnis potestas, lex , doctrina , censurae , humana instituta , constitutiones , Bulla: , Decretales Pontificum S c. Nullam plane vim obtinent obligatoriam , nisi voluntati , potestati, legi, doctrinae , & instu tutis divinis, usquequaque con-eon .eniant. Legendus Augustinus c/n. ego stlit Scripturis dist. 9. ct can. omnia talia Hst 11. Ubi demonstrat Omnia quae legi divinae non quadrant , est e rejicienda ;Otiare Gersonius, libello articulorum Theologicu compositorum, adversus Petrum de Luna lib. a. in probatione te tiα ςonclusionis : Responciet ,quo Iura Pontificam suntre-
106쪽
3erenter Noganda se ivterpretanda. Conformiter ad vivariabilem Ierem ciuisti; ais si Dis pultam tenere in suis terminis proferae ct rigide, noI cum omni libertate talia scripta negabimus esse vera, ct per consequens, Mec Jura Canonica , quoniam uulium Ius est censenosum, quo rvina legi convincitur contraire. Gersonio pariter assentitur Maior Commentariis in cap. 28. Matthaei. Caeterum, via & ratio certissima indagandi , utrum leses, instituta, Censurae &ali .e constitutiones humanae , legi voluntati divinae consentiant, petenda esta legis divinae & naturalis cognitionea, quarum IDeus author est immediatus ; ideoque percrebuit inter Theologos , gratiam nunquam destruere sed perficere naturam.
IIL Videat igitur lector , ne in ratione Regiminis Ecclesiae de proportionis Clavium , quicquam adferatur, quod institutis divinis , gestis Apostolorum , &praxi Ecclesiae Apostolicae pugnet: estis modi sunt imaginationes x commenta rece liorum , ducta & conficta a proportione Monarchiat una seculari iam. Quandoquidem Adversiarij ex Regno spirituali & ministeriali Christi, ad formam Regorum temporalium quemdam absolimiin dominatum aut principatum estingere moliantur; quasi Ecclesia potestatem haberet a Christo , cogendi quae imperat; certe pro Omni responsione , hoc ediistum Apostoli adversariis possumus opponere. Quod stultum est Dei, sapientius es lamiuibus 9 quod infirmam est Dei , certins est hominibus . an una tu homo κοn percipit ea quasunt Spiritu Dei, stultitia est illi O non potest intelligere, quia spiritualiter exanimatur. I. corinth. I. 9 3.Ο hamo: is quis es qui respondeas Deo I numquid dicit figmentum ei qui se finxit quid me fecisti sic iRonian sy. Ilercle omnia validiora argumenta Curialium, praesertim ab epistolis clementis , Anacleti & aliorum Pontificum qui ante Synodum Nicaenam vixerunt, aut etiam i Decie talibus de constitutioitibus Romanorum Pontificum,quae blandiente Cathedra , in propria causa contra Canones & disciplinam Apostolicam factae , ac sepe in rem judicatam , via facti missae sui it , hauriuntur : ide que apud aequos Iudices nullius ponderis elle pollunt. IV. Secunda Regula est , duplex esse jus Divinum , primarium scilicet & secundarium , illud etiam Jus Divinum , positivum a Theologis nominatur : propterea
quod in Sacris Scripturis tam clare & explicate ponitur & asseritur , ut sola lecti ne cognitione terminorum quibus concipitur , absque ulla ratiocinatione intelligi possit, Hoc vero nominant lus Divinum secundarium , aut etiam lus Divinum naturale , quia ex ture Divino postivo & primario , per ratiocinationem & lumen naturale , tanquam conclusio , necessitudine consequentiae , ex principiis necessa riis deducitur. Sed quoniam conclusio debiliorem partem perpetuo sequitur , prorato & indubitato habere debemus , conclusione in ex Sacris promptam litteris, tanto plus aut minus juris Divini esse participem , quando etiam plus aut minus, ratiocinatione indiget, ut exprimatur & cognoscatur.
V. Quamobrem ad prosectam hujus rei notitiam , jus Divinum secundarium. bipartito , in simplex & complexum secabimus. Illud est , quod unica & simplici
ratiocinatione , necessitate consequentiae colligitur , complexum autem, quoaut eliciatur , variam de multiplicem animi cogitationem desiderat , unde multo minus iuris Divini , quam jus Divinum secundarium possidet. VI. Atque omnes metaphoras , allegorias , parabolas , comparationes , sensit in Mysticum Scripturae , atque alia ejus nodi complectitur. Ex qu bus conuatio , aut
107쪽
cIarus dc evidens sensus , absque varia , multiplici eu sorti concertatione mentis. erui non potest : idque Patres & Doctores Ecclesiae , atque amplius ejus naodi textus , minus esse dogmatibus constituendis idoneos , docent. Augustinus lib. de unitate Ecclesiae cap. s. adversus Donatistas. Hic o illi interim separanda sunt , qtraias ure sunt posita , ct figurarum relaminibus involuta , ct secundum nos, ct secunduruillos , possunt interpretari. Hi quidem acutorum hominum dijudicare atque discemere , quis ea probabilius interpretetur , sed nolumus in has in cniorum contentiones, in ea causa quam populus renet , nostram disputat:onem committere m. Sed aperte veritas, clamet o luceat. tu obturatas aures irrumpat, di simulantium oculos feriar: ncino in eis latebris quaerat false sua sententia locum omnem conatum contradicendi confundat , omnem rantem impudentis
clidat. Quo testimonio claret, figuratis S parabolicis loquutionibus, dogmata constitui non posse. At Trach. 8 o. in Joan. ad haec verba. Ego sum vitis νera O vos pata tes. Demonstrat sensum germanum , ex parabolis elici non posse. Valida ratiocinarione. Fra sum viris vera , secundum hoc dicit quod est caput Ecclesia nosque membra e)vs , mediator Dei o hominum homo Christur Jesus ; unius quippe naturae sunt vitis o palmites : propterea quod cum esset Deus cuus natura non sumus , saltus est homo ; ut in illo esset viris humana natura , c us o nos palmites esse possemus G. Sic enim dii itur vitis per similitudinem non per proprietatem, quemadmodum dicitur inis , agnus,les , Petra lapis Angularu. S. Etiam Thomas I. parte quaest. I. articulo 9. & jo disputans , utrum Sacra Scriptura debeat uti metaphoris , O utrum sub una titera , habeat
plures sensus ; indicat sensum spiritualem Scripturae, qui est secundarius , colligi ex sensu literati per ratiocinationem , & ideo literalem sensum , esse primarium. Author Scripturae Sacra est Deus f inquit in cujus potestate est , ut non solum voces ad Rhi cari nem accommodet ; sed .etiam res ipsas: illa ergo prima Mnificatio qua voces significant res,
pertinet ad primum sensum , qui est sensus hi 'ricus vel literatis ; illa verὸ significitis , quaves significata per voces, iterum res alias senisicant, di ι itur sensius spiritualis, qui super
literam suadatur is eum supponit. Parisiensis Cancellarius I. Parte operum de examine doctrinarum considerat. c. Theologi docent s ait ) quod nec fidei , nec sensui literatis ripturae fuisse pote album, alioqui nihil auilinituris ad credendum nihil roboris adpes dendum sibi subsisteret. s autem sensus literatis. Verum isse quem Spiritus Sanctus principaliter intendit,qui ex circumstantiu literae , cum calfis dicendi ct modis exponendi, magis pater. Unia generaliter in paraboIicis loquutionibus siensius literalis, non qui per verba sed per res ct facta defignatur, ut de lignis constituentibus sibi Regem. Quae gersona; sententia nobis certam Regulam parat , qua sensum literalem scripturae cognoscamus I monetque , non m do ad sensum grammaticum , qui sola notione Vocum , vel ad logicum qui rati
ei nando colligitur : sed etiam ad omnes antecedentes ,& consequentes circumstan-rias , diligenter attendi oportere , atque sensum parabolicum, non tam ex verbis,
quam ex rebus atque effectis , multiplici & sorti ratiocinatione iniri: ex quo insu oit , ejusi nodi parabolas , ad jus Divinum secundarium complexum , necessario revocari r ει consequenter , multo minus juris Divini obtinere , quam si unica 3e simplici cogitatione animi sensus germanus illarum eliceretur. Consule VI. Axioma Apologiae nostrae cum Observationibus. VII. Et hac tota de sensione observa, utrum textus scripturae, quos ego vel alij ad suam sementiam constituendam usurpabunt, ad ius divinum positivum N prima
108쪽
rium, an vero ad jus divinum complexum pertineant, cpita hoc totius disiuitationis opere praetium est: ut enim jus Divinum P rivum, juri Divino simplici, ita & ius Divinum simplex, juri divino complexo , constanter ac intrepide praeponi debet. VIII. Tertia Regula elt, cic sacras scripturas , & Patres utque Doctores Cath licos, Christum sub triplici notione nobis exhibere. Primum enim de illo ut Deo, d inde ut de Christo Deo & homine, tertio ut de puro homine, verba faciunt. Prima
vi secunia notio, sunt velut duo extrema, quae per Mysteriunt Incarnationis in unum Christum Deum atque hominem, coaluerunt: huic autem triplici notioni, triplex quoque genus potestatis aut actionis respondet. Prima vocatur potest. Is authorit. itis , sc-cuncia excellentiae ; tertia puri ministerii, de hac triplici potestate Theologi velitat tur. 3. parte B. Thomae quaest. 6 3. Art. 3. bc Turrecomata lib. 2. de Ecclesia cap. '. ad leptimam conclusionem; notandumque duas priores species potestatis , ita elleChristo proprias ac essenti. iles, ut de facio omnibus creaturis incommunicabiles sint, atque illarum intuitu, universas creaturas absolute, seu obedientiali potestate , Christo, tanquam Deo de generis humani redemptore, subiici. Quandoquidem ratione p. testatis excellentiae , Christus ut Sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech , omnem liabet in caelo & in terra potestatem . est que legislator gratiae dc
Sacramentorum author, animarum nostrarum redemptor, de causa primaria efiiciens
Ecclesiae. cap. s. ad Eplaesios. Viri diligite uxoles vestras situr Christus dilexit Ecili fiam,
Usemetipsum tradidit pro ea, urticina sanct carer . Mundam eam lavacro aqua in verbo vita, ut exhiberet isse sibi 'loriosam Dclesiam , non habentem maι ulam aut rugam , aut alia
kid erusmodi t sed ut sit sancta oe' immaculata. Item a. ad Colci L ct ipse est caput Corporis riclem, sce.'Quia in ipsis complacuit omnem plenitudinem divinitatis inhabitare, G percium reconciliari omnia: is ipso pacificans per saliginem Crucis e us, sire qua in reini , si equae tu Caelusint. 8c cap. s. ad Hebraeos'consummarus factus est omnibus obrem cranti ussibi lausa salutis aeterne, appellatus a Deo Pontifex iuxta Grai nem Melchisedech. Quibus ex locis colligimus, Christum velut Sacerdotem in aeternum , sibi Ecclesiam pioprio sanguine de poni asse ac redemisse , & proinde clavem supremae aut hortinis possidere, ita ut si velit absque ministerio Sacramentornm , per ab olutam potestatem , homines silvare possit. Secus autem res habet, si ad potestatem ministeriale in , hoc est ad statum humilitatis Christi attendamus; quem ultro & sponte Dominus assumpsit, ut summam suam charitateni erga humanum genus ostenderet, ac sese in amorem nostium altius insinualet. Deinde fastum, superbiam &capientiam mundi conculcaret; nobi que exemplum relinqueret ut illum imitaremur ; Corinthi. I. hercle quidem , cum Dominus in vim potestatis ministerialis homines saluti suae cum metu atque tremore
cooperari vellet. cap. 2. ad Philippenses, nobiscum tanquam ex pacto & syngrapha agit , hasque lemnes formulas, in contractibus usurpari Iolitus , edicit, ti. μί Orives , facio ut facias cte.
IX. Porro ii ad naturam dc essentiam, hujus potestatis ministerialis attendamus, ab omni fastu, mundana sapientia , vi externa , coactione temporali, i l vis & sangui- ae , ab lutoque imperio abhorret. Undὰ Lucae 21. suborta inter Christi discipulos contentione , quis eorum Videretur major , dixit ei I, Reges gentium dominantur correm ,
109쪽
is ministrat, quo in sensu hae tres voces, dominaurar, pracessor, oministrator, plane atque aperte declarant, quidnam de potestate Ecclesiastica sit tenendam , omnemque dubitandi occasionem , praesertim Theologis, qui aliis debent praelucere , adimunt: Nain sicut jam alias observavi, quemadmodum Dominatus de dominatio , absolutum &plane Monarc lucum Imperium cum potestate vitae & necis importat si quidem dominari , est absolute per vim externam cogere, ut Reges & politici Magistratus a Iolem, ita nomen Praecetaris, scium primatum ; dc in istratoi , unam & solam potestatem ministerialem, nudam omni dominatu facultate cogendi ac irrogandi paenas temporales significat. Certe ut alias dixi, excommunicatio , si ut Theologos oportet, proprie loqui velimus, non est coactio &positiva, sed exclusiva dc negativa poena. Argumentum autem certi strinum , quod Ecclesia potestate , irrogandi, poenas temporales careat, est quod eas nativis viribus, id est per potestatem quam habet a Christo cogere)α in rem iudicatam, absque braclito saeculari mittere nequeat, scitamque est Galliae Episcopos, ut D. Jonvilleus memorato olim petiis Ie a S. Ludovico, vellet juberetque sententias excommunicationis latas ab Ecclesia, exequutioni mandari a politicis Magistratibus. Quibus accurate ponderatis , facile est videre , quamobiem 'postoli iunctionem de potestatem sibi a Cluilio creditam, pallim nomine mi inisterii designent. Actorum i . orantes dixeimur. Tu Domine qui ιorda noti omnium , semis
quem elegeris ex his duobus, unum accipere locum ministres epus. & cap. 6. nos vero orat Ionita
ministerio perbi instantes erimus. Item Ephei. q. ct ipse dedit quosdam quidem Apostolos, quosdam autem Prophetas , alios vero Evangelistas , alios autem Pastores di Doctores ad consummationem Zanctorum in opus ministeri , in cui cationem Cor oris Christi. .
X. Itaque omnes textus scripturae, ad jus clavium & Eccleriasticam jurisdiaetionem spectantes, dogmatice iscnecessario ad unam & solam potestatem nantisterialem spiritualem redigi debent, quae potestas aut principatus ministerialis Ecclesiae , in anima, tanquam in sit bjecto genuino versatur, ut eam per actus hierarchicos, in Christi obsequium suaviter captivet. Unde Sanctus Chrysostomus Homilia. i. in Epistolam ad Titum, negat potestatem Eccletiasticam veru dici polle principatum de Epiccopum Principem, docetque quaqtum intersit lege ct sinione id est mordiae culi& Epis coporum regere , omittam, ait, interim dicere pssibile non e se hujusmodi dici veraciteνPνρicipem , mi obsecra i quia in potestate sufectorum positum est obedire vel Din. At si quis rei
roritatem diligenter exploret, non ad principatum promoretur vis opus, verum potius adserviendum inmineris Dominis , qui contraria captant seni r ct d unt. Item bovi. 2. Nam is
qui exteriore ac mandana ni late subnixus est , ιum lege imperet ac hecessario illi obtempere arar , merito septus coutra labe turmis voluntatem atque sententiam , domina r. Porra is qui volemibus atque hortantibus O gratias .igentibus , nosse ruit , si ea lue trinumu, ut consilio proprio tantum oluuia D. i. it , quas nemini rationem redditurus, Tyramirce potius quam
populariter hujusemodi exercet ostium. Proculdubio causis essentialibus legis gratiae , &potestatis Ecclesiasticae , penitus repugnat , Eccleii. e unitatem , Catholicum consentum de Sanctorum Communionem , quae finis est Regiminis Ecclesiae , absoluto& purae Monarchsico Imperio cogi , Quoniam animi hominum , a solo' interno principis
escacito morentur , neyuaquam vi externa ιο utar. Verum inter 'irimas causas cur
Deus scia i testate ministeriali Spirituali, nun abibiti ortia in narchio dυLunatu,
110쪽
, 11 L etiam conara, haec .iculo es praecipva . Mod soli volentes , consenti res de . iaturi sitae coopeiantes, Luvari Possint ;& timendum est, ne si sotte Pontifex hum Da insimitate circumdatus in errorem laberetur , totam Ecclesiam suo errore comtaminaret , ut S. Gregorius scribit de univers. li Epili OpO : Et enim qu. ccumque morum mutationcs in Principibus extiteiunt, continuo etiam in populis sequutae
sunt. Eiquales illi in Republica simi , talis S populus esse conlii evit: adeo ut qui mali sunt, tantis quidem obsint, quantis praesunt. Hinc usu evenit , ut hodie cuncti Praelati Ecclesiae , ad Romanae Curiae infulas, spleiutorem dc purpuram tantopere gestiant, omniaque illis posthabeant. XI. Et ita confirmatum relinquitur regimen Ecclesiae esse Aristocraticium , non pure dc ab olute Monarchicum , quia potestas plane Monarchica εα abibluta , potestati ministeriali spirituali, sicut Dominium dc ministerium essentialiter repugnat:
ex quo insurgit omnia argumenta adversariorum, ducta a comparatione & proportione Monarchiarum temporalium , quae abiblute cogunt, quae imperant, nullius omnino cile momenti, quia voluntatide legi divinae adversantur,contraprimam Regulam.
XII. Quarta Regula in uno quoque genere rerum unum dari primum, quod est cauci cssiciens, exemplar & principium reliquorum Omnium , quae sunt qaldem guneris : dc in lege Evangelica nihil occurrere, prius, Praestantius, aut eminentius, aeterno Christi Sacerdotio, ad quod velut ad cautam efficientem physicam, ompes dotes, facultates S proprietates, ad potestatem clavium de juris lictionem Ecclesiasticam spectantes, referre possimus. Etenim posito vel translato sacerdotio, necesse est quoque de legis ac potestatis translationem vel constitutionem fieri. Hebraeorum T. Quocirca sicut Dominus noster Sacerdos in aeternum secundum Oidinem Melchisedech, est son radix, origo S caussi totius Juriflictionis, Ecclesiasticae atque omnium Charismatum & Sacramentorum, pariter esusdem Sacerdotium , Ordini Hierarchico individue S in communa creditum, est causa secundaria essiciens totiusJurisdictionis Ecclesiasticae.
XIII. Adeo quidem , ut omnia ad Regimen Ecclesiue spectantia, ad Christi sace dotium & Episcopatum Sacerdotali Eccletiae communicatum, haud aliter referre debeamus, quam enectus ad cautan, proprietates ad subjectum , potentia intelliger dieolendi & reminiscendi ad animum rationalem. Ex quo sequitur, ejus inodi dotes de proprietates , nullo modo separabiles esse a Christi sacerdotio, saltem sormaliter qu ad habitum & in actu signato ; ac proinde facultatem praedicandi Evangelium, cla dendi dc aperiendi Coelum , ligandi & solvendi, remittendi & retinet di peccata, pascendi O, es Christi atque omnia alia exercendi, quae ad actus Hierarchicos de Regimen Ecclesiae spectant, deferri Papae, Episcopis dia Presbyteris, una cum Episcopali& Presbytorali ordine saltem sormaliter, quo ad habitum dc in actu signato, quae
potestas habitualis , tunc reducitur ad actum atque exercitium , quando materia,
titulus de populus rhgendus, Pontifici, Episcopo & Preabyteris attribuitur. Et ita datur intelligi potestatein Ecclcsiasticam , etiam supremam , quam Papalem vocant, . nimiquam polle in Ecclesia descere , propterea quod formaliter eminenter dearchitectonice , est in Christi Socerdotio credito Ecclesiae Sacerdotali. XIV. Verum quando Lex Mosaica est inubra suturorum bonorum de legis gratiae