장음표시 사용
81쪽
magnum stuporem ingereret. Certu haec prima est ultio sceleris alicujus contracti, quod authoribus displiceat adeo ut nemo sit tam perfrictae frontis , qui absque
magno conscientiae motu de pudore , eorum narrationem audire pollit, quae contra ius dc aequum patraVit.
Octavo contendit Bucherius, falsum esse quod Richerius in diplomate suae appellationis memorat ,icilicet post Arestum Curiae Polamenti, die prima rebruari, I 6 Ia datum, quo Sorbonicis Doctoribus est interdictum , ne de libro Richecis cognosserent ε, omnes qui jus Censurae in eundem librum habebant debuille a Censura facienda propter illud Arrestum abstinere. Nam .inquit Bucherius haec Polamenti prothibitio solos doctores Sorbonicos non Episcopos tangit,quibus Epil-copis, Partamentum non potuit cognitionem libelli de Ecclesiastica de Politica potestate interdicere. Adnectit etiam, congregationem Senonensem damnando librum Richerii , nihil contra Regis aut Pulamenti authoritatem fecisse. Duo opponis Buchcrij : Primum responcleo , ex legibus & consuetudine Regni Franciae , Par- lamentum magna aut horitate praeditiun esse , dc tunc sicut per Leges Praetor curam pupillorum habere consuevit , ita Patres conscriptos debere est e per 'igiles in Regis potestate quam omnes factiosi imminutam Sc conculcatam cupiunt, acerrime vindicanda de retinenda. Secundo urgeo Arrestum Parumenti quamquam explicitὰ ad solos doctores Sorboiacos extendatur, tamen implicitu atque interpretative extendi ad Omnes ambitu tractra parsamenti contentos , & proinde etiam ad Senonensis Provinciae Episcopos , qui, sunt subditi Regis de finibus Partamenti continentur. Unde etiam quo ad directhonem dc coactionem , Regni legibus subjiciuntur. Terti δ pro appendice, inito quqd. Deus voluerit Ecclesiam de politicam potestatem mutuae obligationis de b evolentiae vinculo sic inter se colligari , ut aeternas amicitias exercerent , ac tibi invicem mutuo auxilio praesto essent. Dist. Io. cais. Quoniam ct dist. 96. can. Duo sunt ct 2 . quaest. can. Principes. Quocirca , ubi Praelati acceperunti partamentum prohibuiisse , nequid in libellum Ricserij ageretur, non tantum ex Charitate atque aetatis pupillaris Regis ac status Regni commiseratione , Verum etiam ex proprio ossicio , ranquam naturales subditi Regis & membra Reipublicae , debebant amice & concorditer cum Partamento de capitibus, qtiae in libello Ricberi j digna reprehentione censebant, conserre , dareque operam , ut Richerius evocaretur , de Canonice audiretur sic enim etiam canonice damnatus fuistet , nisi propositiones libri sui doctrinae Patrum & consiliorum consormes este docuis let. At vero longe alia mens erat Cardinali Perronio , ut capite praecedenti ostendimus. Volebat enim sub Rege pupillo captare opportunam occasionem altis lune potestatem absolutam Papae derigendi, atque exemplo Richerij oppressi omnes alaos in posteium perterrefacere, ne quis docti inam Majorum scholae Parisiensis de authoritate consilij supra Papam , deinceps propugnare auderet. Omii insuper quae ab Ecclesiasticis in conVentu trium ordinum Regni Anno Isi s , contra Articulum terti j ordinis gesta sunt haec enim tanquam appendix quaedam censurae Senonensis fuerunt J quandoquidem Cardinalis Perronius odium quod adve istis Richetium coquebat , redivi Vum ibidem excitavit , asserendo Richerium artieuli tertio Ordinis authorem dc suasotein extitisse. Unde quamquam in censura Seiano nensis PwVinciae , Jura Regis S Regni cum Ecclesiae Gallicanae libertatibus in-
82쪽
i in esse voluerint, nihilominus ex iis quae deinceps in convenm trium orii in mi egni ges Ierunt Ecclesiastici palam Quanti ta Regis & Polamenti authoritatem se cerent ostenderunt, qua de re pluribus alias. Nono pugnat Bucherius I ruitia Richerium de Cenfitra Senonensis Provinciae, ranquam vaga , incerta & generali conqueri , hocque Vina, pondus de aut horitatem censurφ , nullomodo minuere, cum nihil ineptius iit lege cum prologo , quoniam leges auste v non propter rationem adjunctam, robur habent. Subinfert quoque P.ulanaeiuum Vage de generatim , adversus librum Cardinalis Bellarmini , contra Bardaium de similiter borbonam in minii terium iniquitatis Mornaei decrevisse : S: satis este quod Magister Andraeas Vallius errores Riclaeris Elenco suo sigillatim notavit. Quae redargutio quinque c.ipita notabilia. , de primo quidem cavillatur Bu cherius , dum Richerium centhram Senonentis Prbvinciae , tanquam vagam incertam de indefinitam leprestendere dictit ar haec enim cauri est pro non causa ; ratio vero cur illam millitatis arguam , eit quia pugnanria manifesto loquitur , propter adjunctam excepti ianum catilla approbando quae damnat, de damnando quae approbat. Haec enim clausula censurae . Pluribus ramen tam Regis quam Ecclesia lassicana ejusque immunitatibus D libertati as per nos non finis , Cum vaga de indesinita sui certc illa ipsi excipit quae compungit, ileque nullam' prorsus censuramesticit Enimvero toto in libello Richeri, ne quidem unus Vex exstat , qui vel ad Ecclesiae Gallicanae libertates aut regimen Aristo craticum Ecclesiae Catholicae, vel ad jura Regis 5 Regni non pertineant. 'Sicut hoc tota de sibile esaressit. Qitaeque duo era esse, Ioannes Galle rus Crouographus Jesu irarum opime novit. Quocirca in suisVhrόnicis Gallicis id latinis , ubi in mentionem Censurae Senonesis incidit o in moratam clausulam de exceptionem silentio premit Quam integram leges apud vallium initio librί de suprema potestate Papae. VII. Secundo quod nihil ineptius esse lege cum prologo , S cefiseram vim legi ta praecepti obtinere contendit. dcc. Annuo quidem si modo Idri-Divino naturali de canonico congruunt: alias absolute nego poste ullam vini habere/legis aut praecepti ibi verto amplius propter discrinicia solitiae de Ecescsasticae potestatis, ina
n. η Desitam csse differentiani , inter prae pia Regum & Praelatorum , quia iiii absolute cogunt, quaecumque imperant, hi vero cum sola potestate mihisteriali spirituali praediti sint , solummodo debent regere homines per actus Hierarchicos, illuminando per verbi invini praedicationem, purgando per poenitentiam , dc perficiendo sacramentorius aliorum administratione, ecc. Quam Matthaei dc Marci ultimo, Christu vuIt gente ad se adduci per verbi divini praedicationem. Ite docete omnes Gentes Q Ivi a 22. Dominatum Omnem o absolutum Imperium prohibit ait morem Se Liris potuestarii. Leges Gentium dominantur eorum vos autem non sic. M. Glossi expolicans caput I
detiteron ij si dis ite o ambiguum judicietin esse perspexeris oec. Sacerdotcs Fc aestae Dei instit it iis ait) ut jussi. ia Fcia fiastica secundum perestatem sibi a Deo datam rererenter aut, e reste decernant, non ad libitum suum , sed secutatam tegis decrerum, ne sit striciti o pol ouam murent sententiam ; deinde ad haec versia , veniessue ad Sacerdotes Ieritiit g
83쪽
sciundum naturam O Patris conbuetudincm , loco rc strique deici consientire. di ' 4. carr.eiit. Quibus conditionibus si Praelati Senonensis Provinciae Ostendere potuerim centuram suam esse consorinem , nillil causae dico quin ad corum arbitrium vapulem. Ut ergo censurae doctrinales ae juridicae quae in libros Catholicorum conduntur , legitimae dci validae sivit operae pretium est aliquas propositiones ex illis libri
excerpere, de ostendere duri-Divino naturali dc Canonico contrarios atque repugnantes elle , tum ut Populus cum etiam ut is contra quem censurae cuduntur erudiatur, quia
finis elusinodi Censurarnm , est conditio de confirmatio Ecclesae. Quocirca ejus modi Censurae luce meridiana clariores esse , nullisque ambagibus , Cavillis aut
aequivocationibus obtegi, neque etiam propositiones, quae notanetur de e xpunguntur dolo malo truncari, dc hiulce proponi debent, sicut quandoque factum de industria', novi : quique ita faciunt contra praeceptum Domini , lapidem pro ovo , dc serpentem pro pisce porrigunt. Matthaei 7. proculdubio in antiquis consiliis, quorum acta habemus integra, Patres in notandis erroribus primorum haereticorum hoc ordine semper processerunt, ut ante omnia Sacrarum scripturarum auis moritates , deinde vero Patrum testii nonia , qui ab Apostolorum temporibus ad suam usque aetatem vixeram , semper exhiberent , atque errori quem debellandum sitscipiebant , contraria esse demonstrarent. Consule acta primae Ephosnae Synodi , Chalcedonensis , quinti Sc sexti Concilii Generalis. Itaque cen surae , quae tanquam Leges atque edicta Regia , ab absoluto denominatu dc Imperio manant, eoque potissimum tendunt, ut Curiae Romanae potentatum asserant , de Regimen Aristocraticum Ecesinae opprimant, neque timendae , neque ullo modo tenendae sunt quia Iuri-Divino naturali dc Canonico plane adversantur : sicque ab Ezechiele carpuntur. Va Pastoribus qui pascebant semetipsos M. Quod infirmum suit non consolida stu θ qmd Ootum non simitu , quia confractum est non alii-gastis, o quod abjutum est non reduxistis , sed cum austeritate imperabatis ocum potentra
O dispersa sunt Oines mea. θc. Ubi enim advertis Prophetam pro cauia distertienis inium O G bimaris , a gnare quod Pastores cum austeritate ct absoluta Imperia dominentur. δίh.ec de Censui is quae in libros Catholicorum eduntur : Quantnm ad Haereticos qui nondum cogniti & damnati sunt ab Ecclesia quamprimum libros erroneos emittunt in lucem , oportet etiam ex illis quasdam propositiones colligere dc notare, Juri divino naturali de Canonico repugnantes easque ut loquuntur in scholis, Canonice , Semota omni ambiguitare is aquivocatione qualificare, sicut a majoribus nostris factum video. Statimatque Lutherus Melancton Calvinus de alii homines fusi pecti, libros suos evulgarunt. Quod si ejusinodi authores in suo errore Canoni- cd declarato de damnato continuent, aliolque libros dc opera in eundem finem lucubrent, habita ratione, quod ejusmodi authores contra censuras legitime factas universo mundo cognitas obdurescunt , meo Judicio illa opera quae ad erroris sui confirmationem iterato vulgant , pollunt generatim dc indefinitd censura n tari , sicut ab aliquot annis factum video contra Plesteum Mornaeum , qui crainbem a Calvino ec aliis identidem recoctam , de integro adornabam ut e ponerem. Et quoniam librorum Censbribus ex nativo incumbit ossicio demonstrare propositiones quas notare volunt Iut i Divino naturali ec Canonico esse con-
84쪽
uuias. Profecto necesse est omnia diligenter expendant de moderentur ad nommam scripturae , consiliorum de consenius Catholici Patrum , Doctorum de consuetudines receptas in Ecclesia , teste Augustino can. omnia dist. I 2. Legendus Gersonius tractatu de Veritaribus credendis ad salutem ct de examine doctririarum Prima parte operum Gerioni j: amplius etiam adeo censuras aliquando non sun-pliciter de ab lutu , sed respectu circumstantiarum temporis, locorum 8c pers naruiri fieri, verbi causa, haec propositio. Omnes Apostoli honore potestate ct authoritate pares saerunt, Legitur apud S. Cyprianum, & alios Patres antiquos in bono quicem de Catholico sensu , proptera quod illi Primatum S. Petri juris esse Divini. liancque aequalitatem potestatis nihil derosare primatui agnoverunt , ut etiam fatetur Belluminus libr. 4. de Rom. Pontilice cap. 23. & iniri ostendetur. Contra autem eadem propositib non est hodie ferenda in secturais , quia Ecclesiae R manat primatum iuris este tantum humani perhibent : quocirca nascente Luther, uilino ejusmodi propositionem Centilia notatam a Facultate Parisienti in quibusdam propositionibus quae Melanctoni adscribuntur , observavi nam valde refert rescire , quoquisque proposito loquatur. Tettio Bucherius errat quidem in Principiis , dum potestarem Ecclesiasticam quae pure ministerialis spuitualis cis , coeu politica potestate Partamenti comparat, quae absolute cogit quod imperat, de qua re pluribus alias. Insuper Partamenti Senatus consultum in I brum Bellarusini nihil excepit , sed absolute de simpliciter librum tanquam legibus Regni S authoritati Regiae infestum , prohibuit, vidc supra responsionem aci tertium argumentum Bucherii. Quarto de Censui a Sorbonae advertus inisterium iniquitatisi Motnaei , Consule quae in hoc ipsb nono argumento paulo ante Observavide recta ratione Censurarum faciendarum. Quinto quod ait, Vallium sigillatim
errores. libri mei notaste , spero me hac defensione probaturum Clerichistam mavuo conatu & caeco impetu , magnas nugas S cavillationes caecas sparcisse , ac potius convitia quam Veritatem quaesivisse , ut ignaras percelleret, atque absoluta dominatu Curiae Romanae collegam suum innocentissimum Opprimeret.
Deciano causatur frustra Richeri uin ostendere quinque Episeopos Senonensis Provinciae , examini libri de Ecclesiastica dc politica potestate non interfiaisse; ciuncertum sit illos Episeopos libellum illum privatim legere N examinare pomisse. Quod Buchcrius confirmat exemplo censurae Sorbonicae in Plena um; nam sinquit) claraeli Prox incia viris selectis ex ordine Theologico , cxaminandi mysterium iniquitatis Mornaei , deinde omnes & singuli Magistri, postquam audierant relationem virorum Selectorum , censuerunt illum librum, quamquam a se non lectum , csse damnandum. Hic dupliciter illudis Buclieri, primo quia nullam disserentiam inter libros baetericolum S Catholicorum statuis. Secundo , quia Ordinem a facultate Parili ens servatum m Ccnsura Mysterii iniquitatis, non refert. Enim vero postquam viri selecti a Pacultate permisita capita ejusdem libri delecta habuerunt , eaque ad F cilitatem duobus diversis comitiis , sigillatim retulerunt , exposuerunt de perlege cunt, licut in Jucliciis a cause cognitione s quem vulgo Relatorem nominant) fieri conlutum est, tandem omnes delinguli Magist .i Theologiae, ubi capita illa Derum
a. ine iterum referri ει recognosci Viderunt ac audierunt, eaque ipsi met mature
85쪽
Ponderarunt, suam super ea re sententiam libere dicendo , tum noti quidem Censoria librum Mornaei inusserunt, secus quam in Senonensi congregatione evenit , ubi libellus de Ecclesiasti ea & politica potestate , ne quidem lectus est, re si lectus fuisset, major pars Episcoporum Senonensis Provinciae , numquam illum potuisset intelligere: Nemo enim id potest qui non Theologiae studuerit de historiam Ecclesiasticam , praesertim Conciliorum apprime calluerit, a qua scientia quantum plerique illorum alieni sint, pauci qui illos norunt ignorant, vix enim prima Grammaticae elementa major pars illorum ita imbibit, ut quae latine scribuntur , in te uligere possint , etiam in Go Breviario , quorum nomini lubens parco. Undecimo praetexit, Richerium eo ipso ab Pallamento Parisienti cum suo libro tacito damnatum , quae in ipsa Camera Cancellariae diploma suae provocati nis ab ab usu repudiatum, nec ullus libellorum supplicum , magister aut secretarius repertus fuit, qui diploma illud vellet obsignare. Attexit, quoque , libellum seriplicem quem Richerius Curiae Partamenti obtulit, repudiatum tu ille , dc de prima februaris I 6I1. Senatum richerio imperavisse , ut quaecumque haberet exempla libelli sui, ea in Partamenti tabularium deferret; Cavillaris , ut altates Bucheri, haec enim sunt argumenta legum Regni oppressarum & factionuin quae sub Rege pupillo Bacchabantur. Ab Henrico IV. Superstite haec potuisse contingere existimas nam cum D. Nuncius Apostolicus, Cardinalis Perronius atque alij Praelati magnas tur bas in sacro Regis Consistorio adversus Richerium edidistent , & nuncius te con festim Lutetia Romam discessiirum , in alutato Rege & Regina minitaretur , nisi Richerius Sindicatu abdicaretur . D. Concellarius Franciae monuit omnes libello rum supplicum magistros & secretarios Regis , ut caverent diligenter ne diplom appellationis Richerii suis Syngraphis authorarent. Idemque primo Praesidi etiam mandatum ex parte Regis & Reginae, ut ille mihi ipsi dolenter dixit: quae Omnia ad quaestionem facti pertinent. Decimo ubi Bucherius haec argumenta contra Richerij appellationem in aciem explicaVit, transit ad examen quarumdam propositionum libelli mei, quae propositiones quoniam a Vallio fustis exagitantur , illas infra cum Uallij & aliorum conubtiarorum argumentis depellemus. iVIII. Proculdubio nulla unquam anteactis temporibus edita est Lucubratio, quaerantis animorum motibus , factionibus, convitiorum calumniarum & Sycophantiarum plaustris oppugnata fuerit, quam libellus Richerii : hocquae Divina Provirudentia enectum arbitror , ut eo ipso tempore quo j actabatur , absolutam Papae in narchiam libris Bella in i 5: Annalibus Baroni j ad summum perductam , atque antiquam Sorbonae doctrinam funditus extirpatam , evulgatione exigui libelli
triginta paginarum , sic enim convitiatores nominant, revivisseret adeo : ut Permulti Doctores Theologi , aliique viri docti de pii, hae de caussi exstimulati tuerint , ad illius doctrinae Veritatem ex monimentis conciliorum , historiae Ecclesi asticae , & libris Patrum antiquorum eruendam ac divulgandam , sic enim Deus humana Sc terrena consilia , saepe in bonum finem dirigit, quia solus ex malo bonum potest elicere: ita Tertulianus in Apologetico memorat, olim exquisitiorem crudelitatem Ethni . rum in Christianos , ni orem fuisIe illecebram , qua hoin
86쪽
nes ad Evangelium incenderentur. Iu.ι ipsa obstinatio, , quam expν brutis Cisistiaris magistra es s inquινὶ quis enim tim cinem latisne Uus concutitur ad requirendum , quid intus in re sit . quis non ubi requiinit accedit. Heicie , si quievistent adversarii, R cherius qui tibi tantum dc musis studuerat , nec quicquam amplius de hac controversia scribere decreverat, etiam a scribendo sit persedisset. Iuemque etiam virornatissimus Simeo Tgorius, atque alij permulti qui postea sequentur , fecissentalia quidem maximo, naturae dc veritatis privilegio uno contrariorum in rerum natura existente . statim & aliud pariter contrarium exurgere Oportet, ut d cent Plutosopha. Quantobrem sibi conviciatores hoc imputent , & distant lipossunt, uti moderatione , cum praesertim in ea Versentur causa , quam dumtaxat ibi a potestate absoluta & via facti valide defendere queunt. Unde tam crebro mia tus carceris, exilii, delationis Romam , & periculum mortis injectum est Richerio. Quem Deus sua singulari gratia tanquam pupillam oculi conservavit, & si placer, utque sp at conlat vare conclavabit Amen.
87쪽
I. De methodo qua Ricberius libellum Jum ronscripsit. II. Ecclesiam aut Regnum Christi, aliquando sumi pro omnibus f libus , aliquando prosis ordine hierarchico , cui Nominus facultatem
III. Duo axiomata posi a in f onte libelli , de ecclesiastita Spolitica
potesate explicantur. IV Deus creando hamauum genus , eidem collective atque iudi GEMNaturalem potestatem Di tuendι , ζυ consequenter omnem jurisdictionem ad id necessariam iugenerabit. V. Naturam sui amantissimam dotes sibi ingenitas quantum maxime toto congerere . in aliquod aeternum atque iuvariabile Irincipium , cu-Iusmodi es totum respotyu Darum partium. HI stuatuor causis enentialibus Ecclesiae a priori demonseratur. C L sum quoad intentionem S exe tionem prilis atque esentiatins toti E clesiae quam uni Petro , claves detulissse , Ecclesiam velut corpus coa- naturale Christi ab eodem essentialiter informari S regi. VII. Chrsi . tit Sacerdos es tu aeternumsecundum ordinem Melchia era , legi lator atque hominum redemptor , osse causam trimariam efffflciorem Ecclesiae. VIII. Ordinem hierarchicum . ut Sacerdotio Chrs i donatum . esse causam e cientem streindi iam Ecclesiae , totamque jurisdictionem po resarem clavium . ὼ Christi Sarerdotio e cienter manare. IX. Carrivalem Belia, minum docere potestatem iuri ictionis pridutoti iuggoisito Ecclesῖe , quKm uni ta Bli 'Petro convenire.
88쪽
X. Cum Dominus per Spiritum sanctum totam Eeclesiam Telut eorpus sebi connaturale . non aliquod privatum membram . distributiis seor-sem in sermet , idem esse iaceTe Papam eminere supra Concilium , quam si pra Christum. XI. Scholam Tarsensim , quoties de Ecclesia comparat/ ad Papam. di irit , semper capere Ecclesiam pro S odo generali legitim/ congregata . quatenus totum Poddam seminum informatum a Christo e siluit. XII. De Ooli Amilitudine qua osiam Easaxum ad m-
XIII. De axima , meus F natura prius in totum quam in pamum infitiis. solummodis intelligi de iis quae dumtaxat naturam partis
aut infrumenti habent ρ nequaquam vero de partibus quae natinam totius potentialis aut moturiis retinent.
XIV. Lis umenta Vallia contra primum caput libelli de ecclesiastica S politica potesate, ejusque infantia , dum hominem denominatietis tantum videre perhibet. XV. Bod natura inter exequendum ae designandum μαρ in totam Sin per tum intendat, lis propter materiae . atque aliamum circv -- tiarum impedimenta , RFὸ a Progosito avocetur, cogaturque a IartibuS,
XVI. Causam cteientem Yfnalem saep/ in eum coincidere XVII. In rebus moralisus essentiam intendi atque remisi , S moris ac minus ste epter suscipere. XVIII. Vialium Blogismum quatuor terminorum falso adscribere M
XIX. contraque -xem speciem veritatis asserere Richerium, S V, Πν ωn docere claves datas a Christo Micis, ha Iisjeredonibus. XX. Utrum si Chrsus non elegisset Petrum is primatem , Ecclesia eundem Fotuisset reo are Irimatem . ut placet Laemiuino.
r. Ibellus de Ecclesiastica Sc politica potestate , in octodecim sectionesia Is P aut numeros , distribuitur , quos in hac defensione , capita vocabis
mim mus. Sic autem inter se cohaerent , ut a primo capite, secundum a secuncio , tertium, quartum a tertio, &ita consequenter , dependeant. Caeterum hoc libro secundo , duo priora capita memorati libelli, accuratissime explicabuntur. Quoniam ab aliis , tanquam a primis causis , dc principiis essentialibus hujus controversiae reliqua omnia capita procedunt. Cum enim Ri herius observasset
quatia & quinta scilione Constantientis Concilii , Patres anteomnia certissimo e evidentissimo fundamento , rerum a se gerendatum , hoc 'praestitiale principium , Diuitigod by Corale
89쪽
ών videlicet, Ecclesiam immediate habere auliarit atem a Christo , O concilium generalς legitime congregatum , Ecclesiam mirersalem , proprie o perfectὸ representare consequo terque , Papam directive o coactito Ecclesia ct concili, uniuersalis judicia , subjici. Deinde vero , scholam Parisiensem , in Censura odio propositionum fratris Ioannis Sarrazin , eandem velut certissimam & potentissimam methodum tenuisse , idem
pariter in libello de Ecclesiastica & Politica potestate, sibi faciendum duxit.. Quocirca , primum de toto Ecclesiae supposito generaturi & collective sumptu , ejusque dotibus & proprietatibus ; tum denique , de partibus ac ministris eiusdem suppo
ti, seorsiin & distributive captis , M ad totum suppositum , cujus sunt partes , Or gana & instr umenta relatis , tammatim & compendiose disseruit; propterea quod ei tum animus esset, cuidem viro amplissimo , & nonnullis Theologis amicis. suis demonstrare , quaenam essent principia doctrinae majorum scholae Parisiensis. II. Ut autem ad futuram disputationem iter nobis explanemus , initio lectorem,
praemonitum velim , diligenter observet sicut Regum Poloniae , verbi causa s hinc henim lubentius exempla capio , quoniam hujus Regni sicut Zc Ecclesiae principatus electivus est , non hereditarius ) duobus modis potest considerari ; primum pr Rege & omnibus hominibus ambitu totius Regni Poloniae contentis , deinde Pro ipso Rege & sella magistratibus , qui Regnum proportionatum gubernant. Similiter in Sacris Scripturis , Ecclesiam , quae est Regnum Dei, plerumque pro universi 'coetu fidelium Clericis & Laicis conjunctim capi, de aliquando pro uno & sola ordine hierarchico , cui soli Christus secit potestatem regendae Ecclesiae. Prioris nintionis exemplum , Occurrit Lucae Q. Eo dispono rabia sicut dis ouit mihi Dur metu Regnum m. Item cap. I. o s. Apocalypseos, ct fecisti nos Regnum is Sacerdotes Dia Oregnabimm super terram sec. Ubi to Regnum generatim de omnibus Christianis, Clericis de Laicis , intelligitur , qui Ecclesiam Christi constituunt. Item actorum ι o. Attendate rabu ct uni urso gregi , in quo vos Spiritus S. posuit Discopos regem Eust sam Dei. Ait enim to , Ecclesiam Dei; pro tota Ecclesia Catholica sumitur. Cuntra autem Matthaei I 8. Dic Ecclesia , qua Ecclesiam nox audierit,sit tibi sicut Ethnicus ct p.
klicanus. Amen dico vobis , quacumque alligareritis supra terram sec. Nomine Ecclesiae solus ordo Hierarchicus,cui Dominus facultatem ligandi & solvendi tribuit ignificatur. diem matth. 2 o. Iterum dico vobis quia auferetur a vobis Regnum Dei. per FQ-D .
Visibile Regimen Ecclesiae, quod proprium est Sacerdotibus ,& ablatum est Judaeis designatur , teste S. Hieronymo cap. 32 commentariorum in Iob. Porro juxta hanc duplicem Regni & Ecclesiae Christi acceptionem , id est . sive pro omnibus fidelibus , sive pro solis Clericis , usurperiar. O es quidem sumus Mnsm sorpur, in Christo.
alter ait r, is membra Romam. I a. De nobis invicem proportionatim solli uti . ne sit Schitina in corpore I. Corinth. I 2. haec autem praemittenda censiit , quia passim in hae defensione nobis sutura est disputatio de Ecclesia . tanquam de toto. Pr fecto secundum utramque acceptionem , regnum Dei quod animatur vivificatur a Christo , capite essentiali & visibili Ecclisae'. I ic ergo , mere geometrarum sit, Theoremota tibi concedi postulanlium , lectoiem ino , mihi quoque mea praecepta tanquam Certa , conccudat. Atque tantisper suum judicium suspendat , qua ad illa propriia loci. commodiu ς placaVeio l, ne hic maligni obtrectatores in pro-
90쪽
positionibus hiulcis & semiexplicius haereant , suaque solemnia . Haereticus, Schismaticus , impostor, calumniator, S c. Occinant. Certe ut eorum quaeinlis Occurrerem 'saepe in meis Lucubrationibus , aliqua cum fastidio , contra Logicae regulas, quae de una Sc eadem re simul. de semel agi volunt, iterare cogor. III. Primari caput libri de Ecesesiastica de Politica potestate , duo continent axi mala dc unam similitudinem dilistam ab oculi natura , de quibus privati in dicendum est. Primum axioma est, Deum se naturam , quae sint causa unirersali mo , prius
atque immediatius toti supposito 3 quam alicui parti suppostri , quanquam nobili pinu , seu mperfectionem essentialiter largiri. Hic autem nomine suppositi, totum quodcumque suis absolutum numeris , intelligo , eique suam persectionem ellentialiter , priusquam 'partibus conserri demonstro ; quia plane externum de accidentarium est causis uni verialibus , ut a singulis partibus , priusquam a toto ordinantur , lioc enim accidit Pro ter materiae , dc aliarum causarum secundarum imbecillitatem , ut fui ius in depulsione argumentorum Valli j os undetur. Et liaec de primo axiomate , quod ab ipsa natura ducitur, & ab illo secundum axioma , tanquam species a genere , manat , ac jure Divino innotestit, sicque concipitur. Christus Dominus furitando Ecri am . Sacerdotalem aut Hierari hicum ordinem , prius arque immediatius ac essentialius, Claves aut 1ini fictionem taxus cam , tori Hierarchico ordini colli Dim in commune , quam uni ct soli Petro contulit: nam potentia agendi , principalius est in toto , quarii in parri-bκs ,qua sunt instrumenta torius , prim alius enim homo di itur videre quam oculuS. Quare
cum Ealam im luso etiam Papa , jit quoddam totum, O Papa sit pars quadam atque instru- me istam huyus totius , sequitur principalius conpenire ipsi Glam summam potestarem Eccle- fasticam , qaam Papa. Notandumque in hoc axiomate , tactis iam capi pro Hiera chico ordine , totum quoddam persectum constituente, quod totum Apostoli reserebant , dc ideo nomine totius ordinis Hierarchici; individue , collini nata in commune , Claves habuerunt a Claristo. Exquo fit, ut ordo hierarchicus , sive Ecclesia Sacerdotalis , Claves postideat Architextonice quoad Dominium de proprietatem. Petrus autem , Paulus, Joannes, Andreas de alii Apostoli aut Episcopi, sigillatim
Ec distributivo silmpti , quoad usum dumtaxat, exercitium , exequutionem re miniasterium. Unde exurgit reginien Ecclesiae , dc constitutionem Canonum , esse Arist . Craticum : contra vero cxequutionem regiminis . Monarchicam , eoquod ejusmodi . executio , singularibus Praesatis proportionatim δέ respective competat. Si quidem Claves datae sunt individuὰ & coniunctim toti Ecclesiae sacerdotali, ut ab uno sin- .gulari Sacerdote e erceantur 3 equutioni sinendentur. En epitoma totius libelli
de Ecclesiastici de Politica potestate. Primum inquam ) axiostra lege naturali, secundum iure Divino , denetonstratur. Deus ei iura ex aequo naturae quam gratiae au-tlaon est dc lus naturale , nos quasi manu ad Legis Divitiae cognitionem deducit: idque adeo , ut quoties Sacra Scriptura praeter aut supra jus naturale nihil praecipit, ad iuris naturalis normam intrepidc confugere , eamque sequi debeamus. Ioannes Malor cap. IΥ. In Matthaeum , Quilibet sequi tenetur modum , qui es lumini naturali conformior . nisi δε opposita doceatur per Legem Divinam sinquit Quocirca sicut iure naturali omnis perse La societas , prius, immediatus ac ellentialiter , potestatem habet
se gubetarandi habitu de in actu signato , antequam aliqui homines de magi-