장음표시 사용
71쪽
4t hoc Conciliuis dis Aratur seu per materiis articulorum nr nat ines in reformatorio oblatorum qui sequuntur. i. Ρrima de numero , qualitate O natione D. D. Cardinalium. 2. De Resereationibus sedis Apostolica.
. De Ollationibus beneficiorum O gratiis expectatim , s. De Confirmationibus electionum. 6. De Causis in Romana curia tractandis vel non. 7. De Appellationibus ad Romanam Curiam.
8. D. ODiis Cancellaria ct panitentiaria. 9. De Executionibus O incorporationibus tempore schismatis factis.
Io. De Commendis. II. De Fructibus medij temporis. I 2. De non alienandis bonis Rimana Ecclesiue
a 3. Propter quae o qηomodo Papapost corrigi se deponi.
i s. De Dispensationibus. 36. De Prisi e rapa se Cardinalium.
7. De Indulgentiis. I 8. De Decimis.
Porro hic Articulus r 3. Propter quae & quomodo Papa possit corrigi & deponi;
illos vel malitiae, vel supinae ignorantiae arguit, qui perhibent Decreta Synodi Constantiensu, deauthoritate Concilii supra Papam, solummodo habere locum tempore Schismatis, quando plures sunt Antipapae: Nam certissimum est Patres Constantienses , hie abselure dc simpliciter de quocumque Papa, etiam unico atque indubitato statuere ,& quaerere quibusnam de causis exauctorari valeat, Caeterum in trigesinis nona & quadragesima sessionibus, ubi de modo rumperandi regiminis Mistocratici decernitur , tres & viginti Cardinales interfuerunt, atque inter alios Cardin iis Columna , paulo post electiis in Papam, vocatusque Martinus v. qui sito asse se has constitutiones comprobaVir. IV. At vero liber Gersoni, de Auseribilitate Papae, cujus Cardinesis Perronius meminit, non eo quidem fine scriptus est, quo sectarij, & quidam alii opinantur; quasi propositum fuisset Dinori Christianissimo , ostendere Primatum aut Papa,
tum non esse divinae institutionis, nec ullomodo necessarium. Hercle summa rati num Cancellari, Parisiensis istuc evadit, ut demonstret Primatum posse duobus m dis considerari, objectivὰ nimirum , formaliter& in abstracto & quoad essentiam. deinde subjective. materialiter in concreto quo ad existentiam, exercitium & exequ-tionem ἔ aitque posteriori, non priori modo, esse mutabilem & ab Ecesesia auferiabilem. Cum enim omnes homines in Pontificia dignitate constituti, circumdati sine infirmitate, hac de causa certis legibus & Canonibus dirigi, atque in officio contineri debent. Quare Cancellarius docet, posse aliquem casum contingere, quo necesse sit Papam ab Ecclesia auferri, atque deponi. Auferibilis est aut murabilis , lege Diuiti co by Corale
72쪽
s te, qualibet politia civilis Monarctica , seu regulis , ut fiat Aristocratica, ct nonsic do
Ecclesiastica, qvi in uno Monar. ba supremo per universum funLiti est a Christo. Posset deduci consideratio ram a priori, qrcitu a posteriori , deducendo variationes, qtia fuerunt in aliis politiis . quia nullam aliam politiam instituit Christus immutabiliter Nonarchicam ct quodammodo regalem, nisi Messam ; ct oppositum sentientes de Ecclesiia, quia scilicet fas est esse plures rapas , aut quod quilibet spis opus est in sua Diorces Papa , vel Pastor seu prei squalis Papa Romano, errant in fide is unitatem Ecclesita , contra articulum illum ct in unam sanctam. G. Et si pertinaιes maneant, judicandi sui it haeretici; sicut Marcilius de Padua ct quidam aliorum: Consonat ratior, quia stati ad unam fidem, σ ad eadem sacramenta obligantur omnes Viatares; sic oportet, ut non esset schisma, reductionem finalem fieri ada visupremum. Secus ubi communitas regitur legibus solis naturalibus se traditionibus humanis , qua pro varietate temporum ct locorum variantur. G. IIuc usive Gersonius consi derat. 8. in cujus operibus vix ullam alium locum gratiosiorem Pap.imi reperias, hoc enim
necessarium erat, ad extinguenda schisnata , propter illorum errorem, qui dicebant, nihil om amo referre , utrum duo res plures eisent Papae in terris , modo unus Papa in Cato coleretur. Qua in sententia Cancellari j, duo notanda occurrunt: Prius est Deum voluisse Ecclesiasticam politiam sic elli Monarchicam , ut illam absolute mutari repugnet impuram Aristocratam vel oligarchiam : ratio est , quia etsi Christus claves dede
rit unitati, tamen voluit per unum exerceri 9 exequi ; quaerum Me ab unitate decerneren-τur. Quare can. 8. Synodi Nicaenae cavetur , ne duo sint Episcopi in una Dioecesi aut Episcopatu. Lege xxxij. axioma nostrae Apologiae. Posterius notabile est Gersenium non dicere, Politiam Ecclesiasticam esse absolute & simpliciter Monarchicam aut regalem. sed quodammodo, & secundum quid, scilicet ratione unitatis fidei de Sacramentorum , necnon ad exequutionem rcgiminis, &ad condendos Canones in actu primo, exquo fit, ut de potestate Ecclesiastica considerat xj. versus finem disputans, An Concilium po t dare Discopis inentiam exercendi Iurisdictionem absque limitarione , vel restrictione, flatu.it Concilium posse supplere Papalam potestatem , dum necessitas arret , vel suadet evidens utilitas , G Me vel per unum Discopum quasi Vicarium, vel perplx-ressimul. Praeterea conclusione 2. Dilagi 0 iisdem tractatus, de potestate Ecclesiastical lenitudo
potestatis Ecclesita sic proprie sumptu ait) non potest esse de lege ordinaris , nisi in unico summo
Pontifice forma lito orsu'ec σὲ, alioquin regimen non esset Menarchicum, Ohabere posset multiplex caput ex aduo, quod aperte est haereticum: sensus autem Cancellari j est, in nnllo alio supposito aut subjecto singulari ,potestatis Ecclesiasticae plenitudinem , quoad executionem reperiri; quoniam Pontifex habet potestatem super particulares Ecclesias disgregatas, cum alij Episcopi tantum habent in suas Dioces es privata s. Huc S occurrit consideratio : i 3.Tractatus de statu Praelatorum. Status Episcopalis lxibet rationabiliter Monarchiam supremam , scilicet Papam , ratione unitatis fidei O Sacramentarum, sed hoc non ira per picum est esse debere ex histitutione Christi, O pro urilitare mirersalis Ecclesia, respectu di pensationis bonorum temporalium , ct iurisdictionum contentiosarum , seu coer- civarum, qua diversis legibus ficu decretalibus aut statutis ', pro diversitate locorum O rem Tum , regi debent; sicut 9 alia inere temporalia, regalia vel imperialia. Hinc bene dictum est, quod qualibet provincia in sensu suo abundat. Joannes Maior . sentent dist. et . quaest.
3. Oct avi probabile putat s ait ) quod Politia Regalis Ecclesiae, potest pro uetextis
73쪽
i e it oppo tum , quia ut ima Catholica rotisia. J tener Armacharas lib. 7. cap. 3 s ad Iri lenos : sed ratio glossae est nulla: tallem enim non dicitur una ab unitare capitu mini' xialis , sed a Christo ct uuitare fidei, ut vidcre est post mortem Papae, ante creationem alterim. His vero accurate subductis, liquet Politiam Ecclesiasticam non absolute & simpliciter, sed tantum regulariter , ordinarie & secundum quid, esse Monarchiam & Pontificem non esse causam eisicientem Unitatis fidei ει Sacramentorum , sed dumtaxat iis gliram , & Simbolum eternum , instrumentum ac ministrum Ecclesiae. Quare Ca dinalis Perronius , dum persuadere vult Petrum aut Papam Centrum esse unitatisi coli si is, multum hallucinatur, hoc enim proprie seli Christo ,& unitati fidei, ac Saeerdoti j Christi, est tribuendum ut infra probabitur. V. Octavo contendebat Perronius Cardinalem Culanum, libros suos de concordia Catholica, quos Richerius Laudabat, Scripsisse antequam esset Cardinalis; eisque omnem fidem eu authoritatem derogas te epistola ad Rodericum de , Frenino, Oratorem Regis Castellae in Dieta Francosordiensi anno I 2. que quidem pariter objiciuntur a Cardinati Bellarmino, libro de scriptoribus ecclesiasticis , a me autem in historia Basileensis synodi, depellentur. Verum eo ipso quod cusanus libros memoratos scripserit antequam estet Cardinalis , hercle non minus authoritatis habere debent apud x quos judices. De Curia Romana, quod parum gratos habeat ejusmodi librus, non valde est laborandum, quando nihil quicquam ad ejus palatum sapit, nisi absolutam redoleat monarchiam , nam hic est genus, Ut bis Romuli spiritus, a mundana sapientia manans , cui Evanselia omnino contraria est, prioris adCorinthios cap. I. 2. de 3.
VI. Nono urgebat Libellum Richerii causis haereticorum maxime velificari, eamque ob rem Hugonotae illum in vulgarem linguam convertisse , ac edi curavisse. Quae collectio tota sophistica est, frustraturque respuere Elencho accidentis de consequentis, Profecto hodie solemne est Curiae Romanae hominibus , si quid in eos etiam a Catholicis scribatur & sorte in Anglia aut Germania a Typographis non Catholicis edatur, vel tanquam suspectum respuere, ut patet de doctissimis udringtonii Lucubrationibus in Anglia editis. Verum cum Romana Curia, sedulam navet operam per suos exploratores & emissarios , ne libri de necessitate reformandae Ecclesiae , in capite & in membris , uspiam a Catholicis Typographis imprimantur; qui de ea re scribunt, postunt quidem absque ulla religione curare , ut ab aliis quam Catholicis , modo integre & incorrupto edantur, vellemque libros meos sineri pollet Parisiis a Catholicis Typographis imprimi, id autem quin sorsitan fieri
non poterit, parum quidem ad Veritatem & bonitatem causae , quam vendito , refert , utrum in Germania , Anglia ; aut alibi , modo fideliter & secundum propositum meum essor mentur. An aliquid libris controversiarum Bellarmini detrahit, quod Adamus Sartorius Typographus Lutheranus Ingol stadiensis illos ediderit, nihil celte i attesto Hugonotus libellum meum lingua vulgari edi curaviste 3 quid tum an quia sacrum volumen Bibliorum , Baptismi de Eucharistiae sacramenta , Apost lo u n & Patrum Nicaenorum symbola , atque alia ejusmodi divina mysteria: , C tholicis & Hugonotis communia sunt , ideo Catholici ab illis plane abstinebunt , ut soli hetetici abutantur: Nugae Pueriles , initor quoque S. Augustinum , quem tam - Djaj jZoo bu Coo
74쪽
sipae Cilvimus ad erroris sui patrocinium adducit , etiam omni fide de auctoritate non obrogari in Ecclesia. Quam bcne s. Cyprianus ad jubaianum. Quid , quia honorem Cathedrae Sacerdotalis NoVatianus usurpat, nutri idcirco non Caratare renociare debemas , aut quia novarianus Altare collocare , o sacrisiuia cerre contra fas nititur, ab aliari 2 Sa. r uiis cessare, nos oportet, ne paria o similia crim tris celebrare vide , mur prorsius, vanum o Italaumes , quia noratiarim extra FGlsam mendicar Abi veritatis Jmaginem , relinquamus taclesius veritatem Z An quia lupi vestimentis ovium se induunt , propterea Oves vellera sua abdicabunt hercle Z quidem unus quisque nostrum jure divino naturali de Canonico solum obligatur ad reddendam rationem suarum
non aliarum actionum. Can. si quis g quisquis a 3 quaest η. maxime vero si nullam occasionem peccati aut scandali activi, cuiquam praebuit. Quod si quid dissidita evulgatione libelli Richerii exarsit, hoc Richerio iniuriam patienti & propulsanti non inserenti, attribui nullo modo potest. Porro certissimum est Anarchiam haereticorum hujus seculi, misterium iniquitatis Mornaei, Theatrum in liristi, atque alia convitia novatorum qui cap. I Sc 18 Apocaliptios de Romana Ecclesia interpretantur , validioribus argumentis profligari non poste , quam si inter scribendum de legendum, curiam a Romana Ecclesia secernamus , S consormiter ad docti nam synodi constantiensis demonstremus , Statum Ecclesia esse monarchicum regimine Aristocratiιo temperatum: ac potestatem Ecclesiasticam es sob minori ministerialem, b diescam ,suavisinam ct mansuetisimam, ac falsissimum esse, Papam aut Ecclesiam Romanam , sibi omnium aliorum Episcoporum & Praelatorum ossicia, iure non etiam Regum , atque principum temporalium , jura de munia uirpare, eosque de Throno regio , velle dejicere , ut passim hodic clamitant haeretici,imultique etiam Cassi lici , eam ob rem non sine causa lamentantur.
75쪽
norum Pontificum deeretalibus, Sc Curiae Romanae placitis : quae tanti facimus , quantum juri divino , naturali , & Canonico consentiunt. II. Secundo causatur Bucherius Stephanum Paschasium , in libris perquisitionum Regni Franciae, docere appellationem ab abuse , sub Ludovico XII. Galliarum Rege inventam , hocque remedium haeresibus Richeri; defendentis sie enim loquitur Bucherius ) contra antiquam & orthodoxam Ecclesiae doctrinam , usui esse non solle. Advertit quoque Gersonium in tractatu secundo de schismate circa medium,as tres propositiones iraeresibus accensere, videlicet, quod plures esse possunt summi Pontifices. a. quod cures data sint unitati non uni. 3. quod decreta ct decretales, Pontγficum plus nocuerint, quam profuerint Ecclesia. Aitque Bucherius , secundam propositionem manifeste defendi a Richerio. Quae collectio duobus constat membris ;quo ad primum de appellationibus ab abusu, certum est ante tempora Ludovici ML Solemne quidem futile Gallis appellare ad Consilium generale de Curiae Romanae
gravaminibus quam viam , ut Patres Constantienses expeditioremefficerent , voluerunt singulis decenniis universale consilium celebrari, sed postquam majores' nostri observarunt hoc salutare remedium frustra expectari , propterea quod Curia Romana impediret , ne Concilia haberentur , eosque excommunicatione latae sententiae , innodare tentaret, qui de Papae sententia , ad Concilium provocarent, tandem sicut Deus & natura , novis morbis , nova parant pharmaca ita Gallis rem dium appellationum ab abusu suppeditarunt. De qua re uberius deputabitur lib. scap. 4. hujus defensionis. Alterum membrum , argumentum de haeresi , quam Bucherius impingit Richerio: mera calumnia est, quo autem sensu Richerius dixerit. claves datas , unitati, non uni, dictum est, responsone ad septimum argumentum Cardinalis Perroni j, videlicet, Clares datas unitati quo ad proprietatem O dominium , ut ab unasingulari Pralato exerceantur : De qua re sequentibus libris sive agetur, tantisper judicium suum lector cohibeat. Tertio , perhibet Curiam Partamenti, judicem esse non posse doctrinae libelli Richeri, fateor Bucheri . sed insto Regem , S magistratum Politicum , tanquam juris
divini naturalis & Canonici ultorem, lus habere statuendi in quaestione facti, quando observant aliquid contra jus & aequum geri in Ecclesia , atque innocentes opprimi: tunc enim eorum sunt parte5IOperam dare , ut lus & aequum servetur, atque judices aequi consimiantur. Hacque si Bucherius ab omni hominum memoria servatuin in Ecclesia ignorat, certe indignus est Theologi appellatione. S. Hieronimus in cap. 2I Jeremiae , Versu I 2 conlecto in corpus Canonicum 23. quaest. s. can.
Iterum Oscium est proprium facere Iudicium ct Iustitiam , O liberare de manu cassum niatorum o oppressos, ct per rino, pViuoquo , ct via a qui facilius opprimantur a potentibus praesere auxilium. Adde & C Onem administratores , eadem causa & quaestione eius rei praxim legimus in Sinodo Calcedoniensi in qua Martianus Imperator j dlees constituit in quaestione facti, qui quidem ubi omnium Patrum sententias sugillatim audierunt & collegerunt, hoc vel illo modo Synodale decretum faciendum
pronuntiabant, ut ex omnibus actionibus liquet. Prima autem actione ejusdem
consilii. Eusebius Dorylensis, Jc actione I . Savianus Paros Episcopus , cum male Meepti fuissent a Dioscoro Alexandrino Pat iarcha , flagitantia Martiani Imper
76쪽
tore , ut eos in integrum restitui, sibique injuriarum a Dioscoro illatarum , contra Canones , rationem fieri jubeat : similiter actione I 3 Eunomitis Episcopus Nicomediae expostulationem habet coram eodem Martiano , adversus Anastalium Episc pum Nicaenum . qui Clericos Ballinopolitanos, sibi minimc subditos , excommunicaverat. Quare Elmomius supplex petit ab Jmperatore , Velit iubeatque Nicaenum Episcopiuu . iuxta Canones cogi in ordinem. Quae cum ita sint, quisnam iure poterit eos reprehendere', qui si ab Ecclesiasticis graventur atque opprimantur , ad Regem Franciae conrugient, petentque ab eo , velit 3c lubeat judicia heri secundu Canones , & judices aequos constitui Hed de his amplius lib. s. cap. 4. &ne tam vetera & longinqua quaeramus exempla, compertum est Henricum IV. Anno ioco. se Iudiccm in quaestione facti de re pure Theologica constituis te, Gellaquae . inter Cardinalem Perronium & Ples una Mornaeum. Perronius autem pridie elus diei , quam cum Moinaeo in certamen descenderet , locos corruptos ex libro mori i seligere , illotque eidem mittere solebat , ut Momaeus sese ad excipiendum & respondendum quaecumque vellet, pararet, quam ego saepe exoptavi . ut ius legibus cum Cardinali Perronio mihi pro libelli mei defensione. coneredi liceret utque Rex Christianii limiis nobis aequos judices ad criberet.
Quique utrimque ex probatis authoribus dicerentur de adferientur , servata libertate ad eam reni necestiria , in acta reterri iuberent. Deus bone , quam magnum triumphum verios S . nones conciliorum ex Ecesinae Rotnanae Principe , repor- tallent. Proculdubio nisi cunctas libelli mei propolitiones vel Sicrae scripturae , vel consilioruin Patrum & Doctorum Catholicorum authoritate M teitimonio , paene ad verbum compiobassent, quamcuinque censores vellent poenam tabire paratus eram , em quidem viros amplissimos Nicolaum Verdunum, Augustum Tuanum . Nicolaum Magistrum Antonium Fayette Curionem S. Pauli , etiam a que etiam rogavi, ut hanc meam simplicationem partim ad D. Concellarium Fra ciae de Villaerestem , partim ad Cardinalem Perronium deferient , quatenus in Sacro Reos coni istorio , praeuente Cardinali Perronio audirer i sed trustra, quoniam mihi audientia denegata eit a Citieellario. Perronius autem Fayetto respondit , &Des quos andiores Richerius iuuin libellum propugnabit An Cardinalis Culam tibin dei concordanti x Catholica , quos ille scriptit antequam esset Cardinalis et III. Caeteriim pro huius reipontionis appendicula, Bucheri, scito jus elle cuivinum facii scriptitui multisque canonibus declaratum e Prima Papam non pollera auctoritate plane nonam his aut absoluta, sed dumtaxat, coMubus consiliorum quibus est deviiatus, tam cum crapra z. Pup.m neque Dominium, neque usum habere gladii materialis , aut mera Imperat directe via indimte : ut Papa est' ἔ su a premam potestatem politicam, quacrem7ue
modo exerceatur, Rem vim,rim auctoritate vel democratice immediare institutam se a
Deo, ut et o ut anima , id est, rum Geraci cum uici, essentiaImr in rebus Ciralibus piairi is subessent ι- ad dine tronem 2 coactionem. Roman : I3. Quam doctrinam i , alli a primis fidei Christianae inclinabilis imbiberunt, & constantillime vindicarunt. Quo circa ii torsan aceidat ministros Papae , I-ctores aut Ecclesiasticos contra lutc manot illima, auris divini& naturalis principia, aliquid dire te aut indirecte moliri ,s abi, tutam Potesinem in spiritualibus ac temporalibus Pont: nci Romano arrogare,
77쪽
ut hodie magno conatu certatur , scito Bucheri, jus quidem esse Principibus Politicis suana avitam potestatem & possessionem armis tueri & vindicare; &si quae
censurae in contrarium ferantur , eas tanquam via facti de attentati procedentes, nullas , atque irritas, declarare ; & si res postulet, in auctores ac propugnatores ejusmodi doctrinae ac censurarum exemplum severitate statuere. Consule Gersonium
prima parte in discusane hujus assertionis simitentia Pastoris, etiam i*usta , est timenda,
O in resolutione circa materiam excommunicationum G irregularitatum , parte secunda
operum. Hinc disces Bucheri, licuis te Richerio ad Magistratum Politicum , velut Dei vicarium iurisque divini naturalis & Canonici vindicem confugere , ejusque Opem contra Ecclesiasticos , qui cum opprim rre videbantur cfflagitare. Quarto asserit Richerium ei te perlonain pure Ecclesiasticain , & de factio suo , is coram solis Ecclesiasticis teneri respondere , sed alio vento perstari atque impelli ad faciendum schisma. Certe Bucheri , annuo persona in eisse Ecclesiasticain , se ἀ nego propterea delinire elle civem & subditum Regis Christiantisimi, ac proinde jure suo , tanquam membrum Reipublicae & subditum Principis , posse a Magistratu politico , per leges Regni adversus illos defensionem petere , qui eum in Galliae Regno contra Regni leges, injuste opprimere conantur , quoniam ut sit 'o dictum est , Regis ossicium 6 , liberare de vi se manu calumniantiram oppress. At valde erras Bucheri , si persorias Ecclesiasticas , in negotio non pure Ecclesiastico , debere coram solis Ecclesiasticis respondere autumas. Quae tua assertio ab nova illorum , non dicam Theologia, sed terrena juris prudentia oritur , qui hoc infecto saeculo docent, Ecclesiasticos non esse Regibus & principibus politicis , etiam in rebus Civilibus subditos, nec poste in crimen rebellionis incurrere , si quid in Principem aut ejus
statum machinentur, quam propositionem velut jure divino & naturali plane contrariam , erroris damnandam, este contendo , idque alias, si Deus nobis otia fece rit, demonstrabitur Porro res est Civilis, non Ecclesiallica, librum de Ecclesiastica politica Potestate, ex Sacra scriptura, C.monibus conciliorum, Doctrina Patrum , dc Doctorum Catholicorum contexere :an non hoc etiam ab alio quam a Sacerdote fieri potest i quod autem Ricberium . alio quam proprio spiritu afflari ad Schisina faciendum attexis: Vide ut re contineas , nec ex tuo turbulentis limo ingenio quoq expeτti simus, de atiis conjecturam facias. Profecto quamquam convitia de mendacia que passuri in me estundis , me ad tua gesta eximia , quae apprime novi dc vidi , enarranda valde exstimulent , nihilominus milii temperabo. Quid autem Richerium ad striditionem libelli de Ecclesiastica politica potest ite impulerit , dictum est C P. . numero 7. & 8. Quinto ait authorem frustra qmeritari se nec vocato nec audito , libellum GKm n minatum futile , cum praedicto libello nomen suum minime professus sit , contenditque Richerium , statim atque audivit Praelatos libellum suum examinandum sus sepis te, debuisse Episcopum tuum adire , ac sibi Obi et is rei pondere S satisfacere dcc. Quor oblectio duabus clausulis constat. Quo ad primam Bucheri , & si nomen ineum illi libello minime adicripserim , propterea quod in tam exigua lucubratio; cula gloriam nollem aucupari , attamen quando post actionem Academiae , adversiis desintas , allum vulgavi, palam de publiec me illiuet authorem cile , ac om-
78쪽
nes Propositiones illo contentas, auelaorirate & testimoniis Conciliorum & Do- toruin Catholicolum qui ante lolii sina Lutheri vixistent, comprobaturum, ingenue prolestus sum coram amplissimo ordine Senatorio , dc in Comitiis Facultatis Themlogiae prima die Februarii 3631. Quod subjicis de meo Episcopo adeundo, ego quidem D. Episcopum Bellonacensem conservatorem pri negiorum Apostolicorum universitatis , saepe inviti , cui eadem planc dixi, quae in Pas lamento exposueratri. Quarc in conventu Episcoporum, qui apud Cardinalem Perronium habebantur, idem IK ilonacensis sepissime petiit atque contendit me In d icta. causa damnari non debere. quod ipsum similiter D. Gusteus Archiepucopus Turonenses fecit, sed frustia, Cardinale
Perronio reclamante cui propositumerat,jure vel insuria libellum meumc entura coma
pungere, Miranio Andino Episcopo suadente,quod si ego ad aliquid excipiendum de dicendum semel admitterer e scholiasticis distinctionibus & subtilitatibus, omnia turiabaturum. Vide Bucheri, quantum Senonensis congregatio & Censi ira , canonibus concordet 3. quast. can. Capeanr judices Ecclesia, ne a,sente eo cujus cause rentilatur , sententiam pro erant i, quia νrrita erix, imo etiam causam in Synodo pro facti dabunt.
Item ι .vi. omnia qua adversus absentes in 'omni negotio aut loco aguntur aut judicantur, Ommno evacuemur , quoniam absentem nullas addicit, nec ulla lex damnar.
IV. Sexto Richerium criminatur , quod callidc , in diplomate sitae appellationis dicat, se illos dumtaxat judices sui libelli approbare dc admittere, qui neque Κ-vore neque odio ducantur , quique doctrinae , libello suo contrariae , minime addicantur : qui exceptione totius Ecclesiae judacium me velle subter nigere causatur. Sed valde sallitur , quasi ego clausulam & exceptionem hanc primus excogitarim M adinvenerim , cum eam jus Divinum naturale & Canonicum omnibus gravatis largiatur. 3. quas . s. Integra. Quod suspecti atqua inimici 1udices es mn debeant. Adde & Augustinum 42. qua'. I. ean. multi l quis enim sibi utrumque audeat assumere ut suiquam sit accusator 93udex. Facit & Nicolai 8. P. P. Sententia Epist. I. xd Michaelem Imperatorem post Principium, ubi demonstrat Ignatium Pathriarcam Constantinopolitanum , neque ab inimicis neque a suspectis IIudicibus, etiam in Synodo damnari potuisse. Dicentes vero quod unarius Synodice fuerit condemnatus sinquit serrasse, quia non auidistis Canonice , dirinitus actum est : con regatio enim maIgnantium non canis 3um judicantium , illam damnationi subegerat; uno vero a Ictioni O tribula
rioni subdiderat e etenim illi qui tunc convenerunt , coatra Iam dictum venerabilem virum , aut suspecti , aut ab heri O nudiustertius inimici ejus erant. Quorum omnium nullus perseiam legitimorum judicum habere ,sivie dubio poterat, rei accusatorum in omnibus dumtaxatnetoriis orc. Igitur quia suspecti O mimici 1udicra esse non debent, ct ipsa ratio distat o
furimis probatur exemplis , nam quid gratius O amabilius dare quis inimico potest, quam si is ad impetendum commisierit, quem latire forte. voluerit e dein is aliquanto infra , serum camnem prima modi Constantinopolitana , cum hoc Gelagis P. P. Testimonio laudat. si ι ste tamen ab his Iudicium , quia pretendunt ait Gelasiur ubi nam post agituri ian apud Dio,, ut iidem sint mimici testes ct Judices t sid se rati Iudicio nec humana debent committiue ita, quantominus druina , id est Ecclesiastica i 9 re rara hinc rustinianus Imperator pius ire bus suu promulgas dignos itur , durus , liceat ei qui fusi clam iutam putat, anu-
quam tu inι Metur, eum recusara , ut ad alium recurratur. Nam quodammodo naturale est
79쪽
roiam declinare, o immicoram Iadiciam semper velle refugere , Quae Gelasii
I. l. Sententia authori libelli de Ecclesiastica Sc politica potestate, abun-1 natur. Dato etiam & non concessio , quod Cardinalis Perronius Synodalem conventum habuisset ut Bucherios comminiscitur ; N.tin semper aliud est Synodice aliqvid peragere ; Ut nominatim observat Nicolaus P. P. Certe Flavianus Constantinopolitanus, & Eusebius Dorilensis Episcopus, item Ignatius Constantinopolitanus bynodice sed non Canonice damnati fuerant, tum a Dioscoro , cum a Phocio. Quid' in Om .es Apologias S. Athanasii contra Eusebianos , similiter epistoriin Chrisostoma ad Innocentium Papam , adversus Theophilum Alexandrinum Episcopum , de tua abdicatione , his legis naturae principiis firmari: quoniam diserte allerunt , Legem Des , minuum , neque testem , neque judrcem es velle. Certumque est hos Sancillimos Episcopos Athan.ilium Sc Chri tostomum Synodice , non Canonice damnatos. Verum quando omnibus perspectit in est , Cardinalem Perronium propter Gelerum suum singulari Sacramento absoluta monarchiae Papae tuenda: este devinctum , eamque ob causam nullum genus fabricae atque artificii praetermisita, quo Richerium perderet , ut cap. praecedenti probavimus, certe hinc apparet , contra
omnes iuris divini dc naturalis regulas, Censurae libelli de Ecclesiasticii & politica potestate faciendae Principem constituisse , idemque est de Episcopo Pariseus iudicium ; qui multis de cautis est Richerio infensissimus , maxime propterea quod Richerius obstitit, quominus sederet Judex in controversia suborta inter magistrum Andream Vallium & Facultatem Theologicam Parisiensem , ob Ceni iram Apologiae contra Anticolonum , qua, de re amplius in hii toria mei Syndieacus. V. Septimo urset , Congregationem Senonensium esse Synodalem , quamquam Praelati convenis lent ad audiendas rationes Castilis Quaestoris Olerii, contendirque nihil opus esse regiis literis , ut praelati Synodice congregentur ad damnandum aliquem errorem doctrinalem cum exploratum sit, Sorbonicos Doctores quotidie suos habere:conventus absque Regis Literis, si ibi ungitque nihil opus fit ille Clerum ad eam rem convocare , contra quem Ricberius in diplomate appellationis suae abusu obtendit. Quae objectio duobus constat membris; quo ad primum, nescit Bucherius quid sit congregatio Synodalis , cum hanc de qua agitur, talem praedicat: & si enim cara V. Sy nodi Nicaenae, cautum legamus, ut in annos ungulos provinciales Synodi bis habeantur; attamen id absque indictione aut permissi Principis , numquani factum legitur ; quam in rem ego testes profero cunctas Synodos Gallicanas& Hispanicas, quae primo eu secundo Tomo consiliorum leguntur; ubi statim initio illorum habetur mentio permissionis iactae a Principibus Politicis, ad cogendas Synodos , S: s,pe in fine earundein Synodorum edicta principum legimus, quibus
Canones confirmantur, hoc est initidiatur in rem judicatam , quae conditiones conventui Cardinalis Perronii desunt: illas autem nunquam vocatas in ambiguum compertum est , nisi ab eo tempore, quo absolutae monarchiae opinio caepit increbellere , & homines obnoxii persuadere voluerunt, Ecclesiasticos uni Si soli Papae sibilitos esse in temporalibus. Proculdubio Bucheri, Principi ex osticio nativo incumbit videre , quid turbarum in Republiea edatur a quoquam, S ne tumultas A seditiones a Sacerdotibus i conterantur , licut Sub. Hemico VI. Optuno S
80쪽
nia imὰ Catholico pi incipe factum esse , rii re optina es testis , ne dicam Author, atque incensor. Hercle ipsa Cleri Gallicam Commentoria Anno 16os. Ab Joanne
Richerio Typographo Ecclesiasticorum , permis tu Cleri gallicani Parisiis edita,
stantur Clerum numquam solitum habere conventus absque Regis permissu. Cum ei go Cardinalis Petronius Senonentis Archiepiscopus abique mandato & literis Regis suae Provinciae s iiii an eos congregarit, atque ejusinodi conventus , s ab Rece pupillo , ad alium finem dc propositum , quam quod eis permisitim erat a Rege , habuerit inimicum , ut absolutant Pap. x mon)rchiam stabiliret, in ei quescorum Reginam matrem , miris fabricis perterrefecerit, ut capite superiori demonstravimus : sane elusinodi congregatio, titulum & appellationem Synodi , nequaquam meretur. Praeterea quis unquam audivit Synodos haberi absque Cleri Pr vinciae convocatione λ equidem ipsemet Petronius nunquam istum suum conve
tum iacmine Synodi , aut Synodalis, sed dumtaxat Prorinialis congregationis donavit, idemque pariter fecit Archiepiscopus Aquensis. VI. Et tamen Authores qui in libellum Richerij scripturierunt baiibantur libellum de Ecclesiastica & politica potestate damnatum in Synodo Provinciali sic enim se facilius invidiam haereseos Richerio creaturos putarunt de ita quidem Pelet mus, ita Petrus Cotonus actione fictilia , quam sub nomine Magistri Jacobi Mon-tolonei edidit, contra M. Petrum Martiterium, ita quoque Joannes Galterus Jesulta in sua chronologia Gallica de latina , ubi de Ecclesiae conciliis disputat, ad Annum is tr. Sed dato dc non concessb , quod Synodi habitae fuissent ad libellum Richerii damnandum , id causam illorum nihilo meliorem evicit , quia ut jam dixi ex Nicolao 1. Aliud est Synodie, ct aliud Canonice damnara . Utque libellus On
nice damnaretur , authorem audire , libellum accurate examinare , atque locos
erroneos selisere dc notare oportebat. Quod nec factum est , nec fieri potuit. Quantum ad locos erroneos , quia nulli sint, ut tota hac defensione probabitur. At erum membrum redarguitionis est , Sorbonam quotidie libros Censura noture absque literis aut permissili Regis, sed rependo, disparem este causam utriusque, primum quoniam Collegium Theologorum id in suis congregationibus menstruis ordinarie peragit, secundo , quia nulla est iurisdictione praeditum neque ullum habet populum tibi subditum , dc censuras tantum doctrinales ' facere consuevit, quae abique Principis Politici dc Episcoporum authoritate , nullomodo in rem iudicatam mitti pollunt. Contra autem , Episcopi quando de iurisdictionem dc Populum sibi commistum habent cui pollunt imperare , atque hodierna die magno certetur conatu ab Ecclesiasticis , ut articuli Bullae caenae Domini de exemptione Clericolκm i iurisdictione tempo tali Regum de Principum , exequutioni mandentur : Piosecho Politici Magistratas diligente' cavere debent, praesertim sub aetate pupillari Regis ne quid Regia authoritas capiat detrimenti : Proh dolor , quotui- qu. tque bonus Civis Patriae δc tranquilitatis Publicae amans , quae tranquilitas ab Regis authoritate pendet, immoderata D. Nuncii Apostolici , Cardinalis , Perr nil ec Surdii Episcopi Parisiensis , Andegavensis , atque aliorum permultotum subinfrua Regis aetate studia dc prensationes vidit , Sc non Vehementer ingemuit ac inclo itit. Proculdubio fidelis erus irata auo ipsis pensationum Magistris, ne dum aliis,