장음표시 사용
111쪽
atque omnes Levitae de iplemet Pontifex Uaximus cum omnibus Sacrificiis & riti bus veteris Testamenti, erant dumtaxat Symbolum & figura Sacerdotis, Episcopa tus, Pontificatus de Sacrifici; Christi; valde miror Cardinalem de Turrecremata huius proloquii Philosophorum adeo immemorem , proptir q&od tinum quoque r.lle,& illud magis, ut dicere auderet, Christum tanquam aequivoce fuisse sacerdotem o Episcvuin lib. a. de Ecclesia cap. 3 o. quod certe absque magna impietate dici nequir. XV. Quinta Regula duobus constat. membris , prius est Claris tum sex loquendi formulis, potestatem aut jurisdictionem Ecclesiasticam in sacris scripturis designasse ει contulis te, puta facultatesclaudendi SI aperiendi Coelum Matthaei i6. ligandi 5 solvendi. cap. I 8 Immediata missione Apostolorum atque diicipulorum squae Matthaei,
Sc Lucae Io. inchoatur , deindc Joannis i 7. &12o. nec non Matthai & Marci ultimo , cumulate perficitur ) communicatione Sacerdotis , Lucae 12. hoc facite in theam commemorationem , item potestare remittendi atque retinendi peccata,
Joannis 2 o. & pascendi Oves Christi cap. ultimo. XVI. Posterius membrum est , Dominum ante & post resurrectionem suam, illam potestatem individue de in commune prius atque immediatius semper toti Ecclesiae Sacerdotali, quam uni Petro contulisset, si caput ultimum Joannis excipias, qua de re capite sequenti disputabitur. XVIL Caeterum . quaecumque pluribus individue de in commune dantur, illa
in solidum de ex aequo omnibus conveniunt ; ita ut tantumdem unus, quan una alter& postremus, quam primus habeat, sicut verbi gratia, patet ex Doctoratu Theologiae& Jure Societatis Sorbonicae, si quidem omnes in solidum de ex aequo , sunt The logiae Doctores & Socii Sorbonici, idque non tollit aut imminuit lus de prerogativam Decani Theologiae, vel Prioris aut senioris domus Sorbonicae. Ideinque paritur Judicandum de Apostolis, respectu Petrim de Episcopis intuitu Papae,quia omnesexo quo de in solidum, jure Divino , Socerdotii Clit isti . potestatis Clavium, participes lunt. XVIIL Quandoquidem Sacerdotium Christi deporestas Clavium, si formaliter de intensive considerentur , consistunt in indivisibili, qtue duo clare confirmantur a Bellarmino lib. . de Rom. Pontifc. cap. 1 3. ubi textum Cypriani relatum in decreta. can. loquitur 2 . quaest. I. ita interpretatur. Vides s inquit ) idem dari sp 'lit per illa verba ego XIX. Mitto vos Ioannis 2o. quod Petro iserat promissum per illud, tibi dabo ei et Opostea exhibitum , per illud , pasce - , meas , constar autem per illa tibi dabo Clares is
per illud pasce oves intelligi Jurisdictionem plenil iam, etiam exteriorem , quomodo hac non γλ ιυwrt primarum , alibi satis ostendimus. A X. O magna vis veritatis, quam qui non sequuntur, aliis tamen clare demonstrant,
neque enim aliter possunt eludere , quam facto discrimine extraordinariae de quasi delegatae potestatis in aliis Apostolis , de ordinariae in solo Petro , quod purum de novum est commentum Turrecremotae , Cajetani dc Bella ini, quoniam potestas collata Ecclesiae in Apostolis, qui ordinem Hierat chicum refercbant, quanta quanta ordinaria & ad Episcopos Apostolorum successores, transinissa est in solidum. XXI. Exquo sit ut hodierna die pote itas Ecclesiastica , ejusdein plane sit naturae, speciei , virtutis atque effectus in Episcopis, sicut antea in Apostolis, quia omnes
112쪽
Lpiscopi , ex aequo sacerdoti j ct Episeupatus Christi ac potestatis Ecclesiasticae . . sicut Apostolli, quibus individue in commune & in selidum successerunt, participest
XXII. Hoc tantum discrcpant , quod Apostoli testes sint oculari gestorum Clii iiii, a quo immediate facti Episcopi, milli sunt in mundum Ioannis Eo. Matthaei
Marci ultimo. Item quod poteitate condendorum librorum Canon: corum , ec patrandorum miraculorum, donati hierint a Christo. Contra autem Epitcopi, creati es misit fiterint ab Apostolis & Ecclesia Quod autem aliqui addunt Apostolos milloς cum potestate in universam Ecclesiam , Episcopos uero ad privatam Dioecesim regendam , aut fallunt, aut falluntur , quia si ibi maliter potest is Episcopalis coniicie retiar , cst quidem Occumenica & generalis , certumque est temporibus Apostolorum Episcopos missios cum potestate universali& Oecunaenica. Achoatim 2 Attendae vobis G universe gregi, in quo vos Spiritus SamIus posuit Episcopos , regen Icci siam Dei, quam acquisivit Sanguilae Suo. Quibus verbis Apostolus gregem univertum, Episcopis commendar. Nam tunc temporis Episcopi erant Oecumenici, non autem certae & particulari Ecclesiae addicti, ut hodie , propterea quod limitcs ac fines Episcopatuum nondum erant constituti, propter necessitatem publicandi Euan c-lii ubique terrarum : quocirca Canonistae 7. quest. s. can. novat:.inus , da erit, numnasentis, Ecctim , unicum dumtaxar fuisse Episcopatum qui post praedicarum Ἀ-geluim, tu di. ersas Diaereser distributus ac divisius est. Quae distributio Juris videtur naturalis, quatenus Populi uniuscujusque Provinciae , tibi tum dei num peculiarem Episeopum ac Pallorem delegerunt, a quo gubernarentur. Quod vero hic aut ille sit Parisiensis, Meldensis aut Senonensis Episcopus , verbi causa , liaec juri pure humano debet adscribi , jure autem Divino , potestas Episcopalis formaliter & quo ad habitum , natura sua est Oecumenica atque illimitata : S tamen jure naturali, ut dixi, materialiter ad hanc aut illam dioecesim , propter variarum dioecesium institutionem &d illi ibutionem , definita est. Hinc illa vox Innocentii III. Adesse Episcopi , aut ad potestatem spis valem nihil quicquam locum ct dioecesim conferre cap. inter corporalia f. cum quis Episcopus de translatione. XXIII. Quibus cogitate consideratis , dignoscimus omnes Apostolos , solo primatu excepto , esse jure divino , inter se honore ct potestate Omnino aquater, idemque pari ter tenendum de papa ct aliis Episcopit, qui omnes individue atque in solidum , p rc stati Apostolorum successerunt. Quare Parisiensis Meldensis aut Senonensis Episi copiis , verbi causa , aeque de in solidum , est Petri quam Pauli , Andreae aut Joamnis successor : Propterea qtiod EPiscopi individue inquam J in commune & in s ζliduni potestati Apostolorum successerunt; idque nullomodo derogat Primatui, cisjus solius respectu, Papa sigillatim & privatim succedit B. Petro. hercle; S. Paulus
2. corinth. XI. V. s. nominatim ait, se nihil minus habere aut nulla re inferiorem esse, valde magnis o excellentibus Aposlatis. Nam Graeca ita sonant , sicque a Chrisostomo interpretantur , homil. 1 f. in epistolam secundam ad Corinthios, ubi communis versio habet , existimo nibit me minus fecisse magnis Apostolis , quorum nomine , Petram Jacobum ct Joannem intelligit, quos Galatarum 2. Columna3 vocat, XXIV. Sexta Regula , & si omnium Theologorum consensu certum sit, pol
113쪽
ta objecta distinguuntur, attamen ex doctrina omnium Patrum Antiquorum, & plurium recentiorum , quos hoc lib. 2. enumerabimus comprobatur una cum ordine Epi copali & Presbyterati, potestatem utriusque internae atque externae iurisdi stonis, scilicet, quoad habitum , formaliter & in actu lignato conserti, eamque obc. usam , ii quis Episcopus aut praesbyter , vage & absolute , abique certo titulo clioecesi aut pat*ciae ordinetur , nihil quicquam illis deest , ad formalem & habi- talena jui isdictionem exercendam. Cu)us rei , haec certillima atque evidentissima po-tcst reddi ratio, quod Christi Sacerdotio communicato Ecclesiis , tota iurisdictio Ecclesiastica, etiam potestas Paralis, efficienter causaliter , ac eminenter insit, quemadmodum probatum est supra quarta regula. Caeterum communis est doctrina Thcologorum , potestatem ordinis ut vocant, occupari circa verum Christi Corpus , potestatem jurisdictionis circa Corpus Cluisti mysticum , id est Ecclesiam,
atque duplicem este potestatem jurisdictionis , unam , quae forum internum conscientix aut pceruientiae , alterum quae forum externum ratione Peccatorum externorum & publicorum respicit. Experientia autem constat, ejusmodi potestates ordinis ex duplicis jurisdictionis, separatim& de facto exerceri. XXV. Septima Regula in legendis Patrum de Doctorum scriptis , diligenter dia
considerate , debemus dogmatica ab Oeconomicis . vel oratoriis distinguere ac secernere , dogmatica vero , quae causis essentialibus atque internis principiis , rorum quae tractantur Omnino congruunt. Oeconomica vero & oratoria , quae locis , temporibus , pei sonis atque aliis circumstantiis accummodantur; ut saepe fit in concionibus , sermonibus, orationibus atque aliis ejusmodi tractatibus habitis coram populo , ubi Patres & Doctores figurate , Oratorie ad captum & gratiam Vulgi, per auxesina , Hipei bolem& Miosim loquuntur atque aliis similibus Schematibus utuntur, quo hominum animos proclivius flectant e placent & impellant, Perterrefaciant , Sc causae quain manibus habent, inserviant. Exquo accidit , ut haec exiguam, aut non tantum fidem mereantur , quantum dosmatica , quae ad normam Veritatis rigide conduntur. Certa autem ratio dogmatica ao Oratoriis secernendi est, ut diligenter attendamus, utrum quae dicuntur , stricte & proprie , ad aliquod principium Sc causam essentialem rei, qua de agitur x redigi valeant , sc enim pro dogmaticis habenda sunt; divendumque maxime , ne in ejusmodi analysis effectum . S proprietatem pro causa, & Symbolum aut figuram pro re ipsa , & non causam, Pro causa usurpemus : exempli gratia , Christus ratione potestatis excellentiae , est fundator Ecclesiae de Sacramentorum , caput , petra & fundamentum essentiale Ecclesia vero , quae est ejus corpus connaturale totale, adaequatum ob Communi P-tionem Sacerdotii , quod a Christo habuit, ut illud propagaret & communicaret singularibus Praelatis, est causa secundaria effectus, ad quem omnes dotes &Caris. maia , post Christum reserenda sunt. Ouocirca Petrus , Apostolus , Joannes Malii Apostoli aut Episcopi , sigillatim & duli ibutive sinarpti, & ad totum Ecclesiue Corpus collati , cum sint tantum partes & membrum corporis Ecclesiae , & subse-citum partiale dc inadaequatum Clavium & Sacerdoti, Dominis, sequitur posse dum-
114쪽
sc .r at habere rationem partis, o continuo , secundum Tlarologiae Dogmaticae regulas Ecclesia collectun sumpta , habet rationem totius & persecti ; cui omnia Carismata. dc dotes , quae sigillatim Petro & aliis Apostolis danrur , prius , immediatius Marchitextonice conveniunt.
XXVI. Octava Regula. quotiest de uno& eodem loco scriptum, multi sensus de disterentes occurrunt, & dubitatur uter magis germanus M verus sit, illum se sum perpetuo debemus Praeponere aliis , qui magis est Dogmaticus , & a pluribus viris & Doctoribus, omni exceptione majoribus tenetur & approbatur , ut observat Joannes Malor . sentent. dist. 2 . quaest. 3. post initium. Legehdus Augustinus dist. I 3. cum omnia talia & dist. iv. can. in Canonicis , libi ostendit, ea quae consentu in Catholicum & Sanctorum Communi ouem vindicant, esse constanter amplectenda ac retinenda. XXVIL Nona de ultima. Quoties in gestis Conciliorum discors sententia invenitur , semper illius concilij sententiam potius tenere debemus, cujus antiquior dc potior extat authoritas dist. s. can. 28. Domino l. in fine autem & 33. qua l. 2. co. hoc ipsium l. in fine. Porre Cardinalis Cusanus lib. 1. de concordantia cap. 3. recte colligit ex Can. Conquastus 9. quas . 3. o Can. hoc tantum i8. & quaest. 2. neminem teneri obedire Praelatis, nisi in consessu a Canone , quoniam Ecclesia Canone, non absoluta potestate regitur, & haec sunt novem regulae Dogmaticae certissimae ac
evidentisiunae per quas, o judicari O simul judi re istumas, ut verbis Leonis IV. P. P. utamur dissi ro. can. de libellis.
115쪽
L Tormatica explicatio loco m Scripturae . quibus uri imo ecci si is sica immediate is in commune ordini hierarchico defertur a Christo . Sprimim hoc textu . dic Eccles ae . quo supremum tribunal erigitur in Guesia , cui quidem omnes Chrisiani nemine dempto subiciuntur. II. Immeinatam musionem talos olorum S Discipulorum factam achi isto, ex more S consuetudine Regum atque Principum , Oratores . Legatos X Pro reges suos . cum jusa S nece aria potestate mittentium.
III. De discrimine misisonis ante Passionem X post Passionem Christ.
IV. Sacerdotium Chri si communicatum Ecclesiae . esse velut animam.
quae Ecclesiam militantem illuminat , vel integrat S propagra, eamque ob causam Chrisum Sacerdotes sol teme S tamen mundi appellat.
V. Quamquam Sacerdotium Christi intensis S formatiter o quoad
habitum. totam si in toto ordine hierarchico S totum in qualibet parte ordinis hierarchici . scilicet in Papa . E sicopis is PraesΘteris . nihilominus per antas is objecta suae admini rationis , exercitii do exeq uu- timis distinguitur. VI. Se genuino stensu hujus textus : Attendite vobis & universog gi . in quo vos Spiritus sanctus posuit Episcopos . &c. an. 2O. VII. Togmatira a C priano dictum , unum essee Disi partim vel δε- eerdotium in Ecclesia , c us is sui lis in s dum pars tenetur, S ab Hieronymo omnes Episcopos ejusdem e e meriti atque Sacerdotii. VIII. D. Hieronymum aequalitatem Episcoportim inra ducere . quod
sint ejusdem Sacerdotii participes , atque omnes individuὰ succe erint Papalem . Epycopalem liue Praesbyteralem dignitatem ae jurisdicti eis eminenter is quoad habitrem , in e e Chrisi Sacra ritio , atque
ianicuique actum S exercitiam hujus soresatis profortionatim desori, fer sacri ordinis S tituli collationem. X. Te facultate remittent atque retinendi peccata Poan. 2O. qua eadem plaia potestas confertur Apostolis , quam Petro Poannis xltimo Matit h/r est Betti nus.. XI. i si christis . Pan. 2O. lxxii. discipulos , qui tum Iraesentes,
erant , ordinatat Sacerdotes. .,
116쪽
XII. Quando omnia sacrae Scripturae tesimonia . quibus potestas Ecclesiastica individue S in commune delata es C osolis atqhe discistitis.
nuuis troporum aut figurarum integumentis involvitur , juris quidemo P divina primarii. XIII. De locis Scripturae , quibus Primatus Petro delatus est. Ucur ad hanc Domini vocem : Quem dicunt homines esse filium hominis . plurimi disci lorum responderint; ad hanc vero interrogationem :Vos autem quem me eme dicitis λ unus S solus Petrus responderit. XIV. 'Petrum tauquam designatum Primatem S natumsorem , pro omnibus lociis fidem Catholicam pro sum. XV. Fidei professionem factam a discipulis , t Ma thaei' I . esse 5πο- nyme cum ilia quaru Petrus profitetur . ADthaei r 6. XVI. Cum germauus seu us . imb etiam Primatus Petri ex capx 6. Malisi , ab M varia . in his fici Edi forti ratiocinatione elici ne-qheat , id argumeuto es certii mo , hvuc θοώmparum Use validum , ut uina Catholicum de absoluta Papae monarchia constituatur. XVII. DogmatJca hujus sici repticatio. Pasce oves meas. Si de
thra Pastoratis O cic a Christo instituti, conformiter ad potestatem
ministeriais inspiritualem Ecclesiae creditam XVIII. Omnes Scripturae locos . quibus primatus Petro defertur . secundum omnes Theologiae S dialecticae regulas quorumvis mo Has , nihil aliud probare , quam Primatum e e iuris di υini quoad in tutionem S et retiam ; naturam vero atque usum 'imatiis ab antiquis Ecclesiis Patribus . non ab hujus aevi obnoxiis scriptoribus .e e repetenduH.
XIX. Quinque de causis Dominum jurisdictionem ere asticam toti aered dὴθ hcclesiae colis Iim his tae, nou uni cs fili Petro, primum ut causis secunda esst eus E clesiae . pio etiam modo aeterna olet atque in Dariabilis , secundν ut omnes Episeopi U Praesbyteri . twmediate Durae
derivareut authoritatem a Deo , non ab homine et tertio ut Gangetium es t sue Mutu magnoque labsire, atque o nibus aliis Mutibus. aeque quam Romanis pateret ; quarto ad ebitandam t ranuariis cs absolutam monam biam et quiuio ne potestas ligaui is soluendi , απιs is focishon' ac Metis Sacerdotibus credua putaretnr.
Ain nobis est disputandum de serieturae locis, quibus Eceleliastica auri L.
dictio significatur.& Apostolis atque discipulis Sacerdo .ilem Eccletiam lepraesentantibus, individue & in commune deicitiir a Ciuilio exordia que a cap. 16. Matthaei,ubi Dominus cum Vulbo latrui temporis, lictio tigui . mi
117쪽
II. eandem Petrum rescire cupientem quoties fratri suo peccanti Indulgeret, si e per anticipationem praeoccupat,instruit ec supernuin Ecclesae tribunal , ad quod homines, cum necessitas exigeret recurrerent, erigit: si peccarerit in testarer tuus, vadeo inrripe euru , inter te θ ipsum solum , si te cadierit, lucratus eris fratrem tuum , si
allum te non audierit , adhibe tecum unum vel duos , ut in ere duorum rei trium testiam
per omne verbum. Quas si non audierit res , dic Ecclesia , si aurem Ecclesiam non audierit, sis tibi sicur Ethnicus o publicanus. Amen dico vobir , quaecumque alligaveritis seuper terram, erunt ligata ct in Cato , o quarum e solveriris super rerram , erunt soluta ct in Calo; iterum dico vobis, quia si duo ex vobis consenserint super terram , de omni re quamcum lue peti mira , fer istis a Patre meo qui in Calis est , ubi enim sunt daeo vel tres congregati in nomine meo , ibi sum in medio earum μ. Quo in textu , Chiistus Sacerdotalem alloquitur Ecclesiam , cui facultatem ligandi dc solvendi , leges statuendi, atque omnia necessaria obeundi, quae ad Ecclesiae regimen pertinent, suo qui dein tempore , hoc est statim poli Resurrectionem & Alcensionem exercendae confert: haec enim solummodo effectum sortita sunt post Pentecosten , quando Apostoli ad Evangelii promulgationem se accinxerunt. Verum sicut nota siupremae authoritatis cujuscumque Reipublicae temporalis , in eo versatur , ut aliquos possit iure civitatis donare N privare , etiam per jus vitae & necis , similiter suprema & ultima Ecclesiae Catholicae authoritas, in eo consistit, ut virtute Sacerdoti j Christi bonos de Nefarios, jure Communionis Ecclesiasticae donare aRt excludere valeat. Quamobrem excommunicatio , est tanquam spirituale exilium , quo Pervicaces , Ecclesiam audire nolentes plectuntur , ideoque omnes Patres & Doc ires , qtii Iocum hunc Matthaei explicant, docent Christum hoc edicto , dic Ecclesia oc. Ultimum atque supremum Tribunal Ecclesiasticum , dc Ecclesiam sibi Architectonicem ac liisti cientem instituisse. Ita S. Augustinus , Gersenius Tostatus , Almaimis , Major di ipse Maldonatus, quos ψfra explicabimus. Qui ergo Papam ab hac lege Catholica dic Eci Iesia G.
eximere conantur. Perinde faciunt, ac si illum Sacerdotio Chri ili minime subditum, esse contenderent. Caetera quae spectant ad dogmaticam explicationem hujus oraculi , loestor mutuabitur ab axioma te xv i. de x v i i. Arologiae nostrae r ubi notavimus Patres octavi concilii generalis actione r. versus linent , in literis Thomae Metropolitae Tyri, quas literas suo consensu comprobant, docere Apostolos et sectos, a Cluillo Sacerdotes , Math. i. g. his verbis , quaecumque alligaveritis. dcc. I I. At immediat et nusso Apostolorum Sc discitullorum , tacta quidem est a Domino, ex Regum dc pGncipum more ac institutis , qui dum legatos , oratores, pr reges aut procuratores suos, quopiam abimant, semper ii ista de ne cellaria potestate , illos ad sua negotia persectu&cum honore tractanda dc conficienda, muniant. Quod enim daresse, una etιam dar consequentia ades , de nisi ita Reges facerent, hercle , illos quos ad munus aliquod obeundum mitterent, ridendos quidem S contemnendos, omnibus propinarent. Hincque si, ut oratores & legati, suas facultates ante omnia, iis apua quos versabuntur probandas tradant. Piotecto nomen Apostolatus in sua notione essentiali, vim hujus divinae & authoritativae mi isonis involvit. designaturque a S. Paulo cap. lo. ad Romanos. Quomodo praedicatant nisi mittantur ridest necessaria authoritate de potestate non muniantur δ quas ropter sta ndum est,
118쪽
Christum sapientillimum legislatorem , & Apostolos ac Patres Ecclesiae Primitivae Christi imitatores , numquam aliquos ad praedicandum Evangelium misisse , abique justa&n et Iaria iurisdiectione, quae eminenter inest Christi Sacerdotio. Quod autem Apollolus Roman. IO. solius praedicationis mentionem facit, nemo mirari debet, quoniam in Ecclesia primitivi munus praedic. andi Evangelium, tanquam omnium supremum & maximum , praesertirn Apostolis & Episcopis, id est Principibus Sacerdotum , reservabatur. Unde Apostoli duces δc Ministri Verbi; Actorum c. nominantur. Νοs vero orationi ct ministeria verbi instantes erimur dc cap. I . v. i 2. Paulus, quia magnus erat praedicator , Mercurius vocatur a gentilibus & cap. i. I. ad Corinthios ait , se missum ad praea candum O Evargelicandum , non ad baptisandum : tum enim munus administrandorum Sacramentorum , presbyteris dc diaconis relinquebatur. III. Porio missionis factae a Domino , haec occurrunt testimonia , Mattia. IO.
hos duodecim misit Iesus , pracipiens eis odicens o c. euntes autem praedicare G. Item Luc. t o. detraxit Dominus O alios septuaginta duos, ct misit litis binos ante faciem μam in Omnem Civitatem o locum quo erat ipse venturus. S. Joan. Ir, si ut tu me misisti in mundum, ita ct ego eos misi in mundum , Opro eis sanetifico meipsum m. quae omnes nustiones fas sonem Domini praeces Ierant, de facultatem aut potestatem habitualem, non actum atque exercitium plenarium potestatis conserunt, hoc enim post assentionem Cististi, solummodo Apostoli consequuti sunt his verbis; p.ix vobis ,sicut iust me pater σ ego mitto vos Ioannis 2 o. Item Matthaei & Marci ultimo. Luntes in mundum unirersum docere omnes gentes, pradu are Evangelium omni creatura. Itaque ejusi nodi mistiones, ante Pallionem inchoatae , de post resurrectionem completae de persectae sunt: hacque omnia , Aut misit me pater O ego mitto vos . ite iacete omnes Centes G. Quamquam verbis , ab hac formula , pasce oves meas discrepent, tamen reipsa atque effectu, idem plane significant, ut paulo ante demonstravi ex Bellarmino, cap. praecedenti resula quinta. Certe Lyranus in haec verba Matthaei ultimo. Data est mihi omnis potestas in Coelo dein terra , &c. ait Christum, licet ab infanti sua Concertioviis , haberet potestatem in Coelo
O in terra, authoratarive ; ramen exequutive non habuisse ante resurrectionem suam; eumque
exequutionem Apostolis o discipulis conferre , juxta discrimen superius regula quarta, inter potestatem essentialem Christo tanquam Deo atque homini , & potestatem pure ministerialem assignatam. IV. Venio ad communicationem Sacerdoti j Christi, a quo tanqnam a primo principio causa de sonte , tota jurisdicitio Ecclaesiastiua , omnisque influxus externus &visibilis Ecclesiae scaturit. Ut autem quanta vis & energia sit hujus divini mysterii, hic nobis conglutinandae sunt narrationes Evangelistarum, praesertim Joannis& Lucae, quia certissimum est historiam quam B. Joannes cap. i7. recenset, gestam a Christo statim atque Apostolos ordinavit Sacerdotes Iratio est : quia idem S. Joannes cap. I 3. memorat, Judam proditorem, quam primum ablutio pedum facta est, de Buccellami Christo accepit, confestim ad Judaeos secestille , ut cum illis de Jesu conjiciendo
in vincula, consilium iniret. Itaque Omnes sermones quos Joannes cap. I . I S. I 6. de 17. conserit idnt velut appendix hujus historiae dc qua S. Lucas cap. 22. haec narrat. Desiderio demeravi hoc Pasia manducare νοbiscum antequam patiar , m. hoc est Corpus naum quod pro vobis tradetur , boc IMire in meam commemorationem m. Reges gentium
119쪽
dominantur eorum, vos avrem πρη sic , sed qui major 6 in vobis , sat scut.minον , ct qui praeaeesser est, Aut ministratar : o CO di pono vobis sicut di posuit mihi pater meus regnum,
ut edatis G bibatis super mensam meam, in regno meo G. Cui narrationi , haec alia ex cap. 17. Joannis , quoniam genuinos et sectus Sacei dotis Christi nobis declarat, adiit enda est. banctifica eos in veritate sermo tuus reritas est, sicut me misisti in mundum , ita
O ego misi eos in mundum, ct pro eis saniit . a me inuni, ursint 2 ipsi sanctificari in veritare: non pro eis rogo tantum, se pro eis qui cretituri sunt per verbum eorum in me, ut omnes
unum ser, sicut tu pater in me, ct ego in re, ct si in nobis unum sint , ut credat mrendus, quia tu me misisti , ct ego claritatem, quam tu dedisti mihi , dedi eis, ut sint unum scut ornos unum sumus. Ego in eis ct tu in me, ut sint consummari in unum. G. Porro ex hac Evangeliorum concordantia , duo potillimum colligimus. Primo Christum communicatione sui Sacerdotii Apostolos velut preroges , legatos, Oeconomos, miniitros, Procuratores, & Vicarios tuos effecisse ; cr ego aispono vobis,sicut dipsuit mihi pater meus Segnum, G. Lucae 22. & 2. Corinth. s. pro Christo legatione fungimur tanquam Deo exhortante per nos G. : Quae legatio iis concordat , quae paulo ante observavimus de immediata missone Apostolorum & discipulorum , cum justa 5 neces laria potestate regendi Ecclesiam. Alterum collectaneum est , Sacerdotium Christi elle velut animam & spiritum vivificantem Ecclesiam 'isibilem, ita ut sancti catio iureritate, clarificatio intima atque indiffsellabilis unio Ecclesiae cum Christo sponso, sanctorum comm nio ct unitas hv c reserensa sit. Rogo s inquit Dominus) ut sint ipsi sanctificati in veritate, ut omnes unum sint, G. Hac autemseunt essectus Sacerdotu Chrisi, qua Pater Filium ct vici in Filius , Apostolos ct fpiscopos clari secari voluit: θ ego claritatem quam tu dedisti mihi, dedi eis, ut sint unum, sicut o nos unum G. Unde etiam Matthaei s. Christi discipuli Irumeno ut mundi appιratur. Certe Christi Sacerdotium in dies singulos , Eccletiam militantem illuminat, viviscat, redintegrat& propagat. Cardinalis C anus lib. I. de concordantia cap. io. Sacerdotium est,
ut anima una in uno corpore fidelium , aetae membris communicat vivificationem , vegetarionem O sensationem , ct Iuxta graduationem membrorum quibus pro tit, gradum in praesidentia Saceia'tali sortitur. Item lib. 3. cap. i. confideret Romanus Pontifex ,s Sacerdotium est ut anima una , qua est rota in toto , ct in qualibet ejus parae , quoi runc ex quutiones potestarum quo ad decretam provinciam , sicnndum pias o minus', quam ab e trinseco dependeant, non diminuunt spiritualem potestatem in se: unde silur ipsa anima in pede hominis , non est m. Jor vel minor propter vitam quam pedi prastat , ipsemet anima , qua in capite rei in corde remet; sic ipse Papatiu se habet ut anima in capite , o Patriirchatus Me anima in auribus vel oculis . ct Archiepiscopalis dignitas , ut anima in bra. biis θ' pificopalis ut in digitis , ct sic de singulis usique ad pedes ; qui in Republica plures designant:
unde anima eis vitam praestans , Curatum recte murat: una est ergo a Deo omnium lixandi ct solvendi ac vivi secandi potestas , licet ira ex parte membrorum , alia σ alia major ut
V. Quae collectio Cusini , nos docet Sacerdotium Christi , quod in indivisbili
consistit , este velut animam Ecclesiae, totum in toto ordine Hierarchico , & totum in quolibet Sacerdote vel Episcopo , intensive quidem , formaliter & quo ad habitum : nihilominu7 quoad actum , cxercitium , administiationem de exequutionum
120쪽
Q. iterenter a Summo Pontifice , Em opis Pre byteris administrari; sicut experimur animam rationalem pro divertitate orsanorum , diversas specie & n. tura obire actiones in humano corpore : quae ustiones non se muruo impediunt vel turb. ni. sed potius juvant atque cxcitant Caeterum dominus ad diversas operas S. cerdotii sui perficiendas , varietatem organizationis instituit Partim. eiectione primatus B.
Petri, partim distinctione ordinis Hierarchici in Episcopos &Praesbyteros, quo iam illi Apostolis , tu vero lxxij. discipulis , jure Divino successerunt, ut proprio dicetur loco ; itaque in Christi Sacerdotio , sicut in anima rationali divertae potentiae re facultates ut Primatus , Episcopatus & Presbyteratus , per diversos actus atque obiecta sum administrationis & vari j exercitij, cognoicuntur & distinguuntur. VI. Qui ergo ad haec cogitate attenderit, proclive judicabit, quare in ordine Romano de Consessoribus 5 Pontificibus dicatur , tu es Sacerdos in uernum sed dum
ordinem Melchi edech. Item cur Apostolus actor. 2 o. haec eminciarit, atren ire robis
in uisiverso gregi inquo vos Spiritus Saucius posuit Discopos regere Ecrisiam Dei j qaant atquisivit Sanguine suo. Sensus enim est, Episcopos immediate sua ni ducere aut iuri tatena a Deo , quia cum ordine Sacerdotali; consortes sacerdotij be Episcopatus Christi efficiuntur. VII. Hinc pariter innotescit. recte & dogmatice dictum 2 s. Cypriano in lesse F separum Nisacerdotium in tota: Ecclesiί , cujus a singulis in sotii dum pars milie r h. loquitur dist. 's. Iam enim ostendi, Epilcopatum aut Sacerdoti uita Christi iri iti divitibili consistere , ac totum esse in toto ordine Hierarchico , 5 totum iti quoliber Episcopo atque praesbytero , se aliter & intensiud , materialiter autem , quoad exercitium & adrrumst rationem , solummodo distingui. Istinc etiam magna lux Hieronimo accedit, asserenti omnes Episcopos ejusdem esse meriti dc Sacerdoti j dist. 93. can. legimus f. ubicumque fueraι Dis opus, sire Roma , sire Eutubij sire Constanrna poli sive Rhegi, , sire Alexandria , sire Tanis , ejusdem est meriti , ejusdem est Sacerdoti , po tentia divitiarum aut paupertatis humilitas, vel sublimiorem vel inferiorem Episcopum , non facit. Caterum omnes Apostolorum successores furit. VIII. Qui locus tria notatu digna continet, primum omnes Episcopos ejusdem
esse meriti & ejusdem Sacerdotij , quasi diceret, omnes Episcopos Iure Divino ejusdem este meriti , potestatis , de jurisdictionis , quia ex aequo intensivὸ & in solidusti sunt participes Cathedrae , Episcopatus & Sacerdotis Christi. Quam ob causam Cyprianus insta explicandus , omnes Apostolos ianore O potestare pares
equales docet. Alterum notabile est Hieronimum tres praecipuas & potentissimas sedes Patriarchales, Romanam , Constantinopolitanam de Alexandrinam cum tribus Episcopis oppidorum obscurillimorum Italiae , Graeciae atqi se AEgypti compara
re , ii quidem Eugubium urbs est Italiae ignobilissina Rhegium Thraciae iuxta Con- si .intinopolim & Tanis Dipti. Tertio pro altera causa aequalitatis Episcoporum, Hieroninius observat Episcopos succellit se Apostolis. Caeterum ait) omnes Apostolorum saccesseres fiunt. Quocirca Eugubinus Episcopus , verbi causa, si ad naturam re potest.item Episcopalem attendas , aeque & insolidum est Petri silccellor quam Papa, idque nilui derogat Primatui , ut capite praecedenti monuimus. Quae cum ita sint,
Marci, quo sensu Guillelmus Altisti odorensis lib . sentent. quael L I. iub finem,