장음표시 사용
121쪽
tractans se Sacramento ordinis dixerit, Quod si ran essent in montis nisi iret simpli
daιerdotes, oportent quod aliquis illorum c secraret alium in 1s optim O alium m Archi pscopum: item planum evadit, cur omnes Theologi doceant in presbyteris S Episcopis, Unum atque eundem esse s pecie & natura ordinem S caracterem , ac sola tantum cxtensione de ampliatione administrationis , id est accidentarie non citentialiter, extensive non intensive distingui: Magister sententiarum lib. . dist. 2 . q. L. S, Th naas in supplemento quaest. o. articulo s. Gersonius de Potestate Ecclesiastica considerat. 3. Certe hoc evidentillimo Principio bene constituto , invita illustrantur , quae Cui tae Romanae scriptores atramento suo , instar sepiarum objurare moliuntur : cu-j ii si nodi est illa quaestio, quam Bellarminus post Cardinalem de .Turrecremota involvit , scilicet atrum solus Petrus a Christo ordinatus fuerit vis opur, ωteri autem apsoIi a P tro , de qua amplius lib. 3. cap. s. quaest. 2. item an omnes Disopi aque ct instidam sint grana Dei Episcopi quam Papa. Praeterea hinc claret, recte dictum ab Almaino , dato quud Christus Petrum Primatem non delegisset, Ecclesiam illum potuita deligere : ratio est , quoniam Christi Sacerdotio credito Ecclesiae Primatum Episcopatum , atque Presbyteratum formaliter ac emanenter inesse , docuimus: ita ut quoties nece sntas exigit propagari queat. IX. Hinc quoque non dicam probabile, sed certum arbitror , postquam B. Petrus Joannis I. v. 41. & Matth. 36. Primas ac princeps Apostolorum desgnatus est a Christo, tantumdem potestatis adeptum sola consequutione Sacerdoti j Christi, quam si eidem Christus loquutus non fuisset, Ioannis ultimo Pasite oves meas. Jam cnim non semel dixi, Papathm , Episcopalem, & Presbyteralem dignitatem, eminenter & quoad li bitum inesse Christi Sacerdotio, &pro ratione organizationis ac dispositionis, actus atque exercitium unicuique proportionatim S respectivῆ, per Sacri ordinis collationem& electionem ad Papatura, Epilcopatum, aut Curiora tum regendum deferri, nam divi siones gratiarum sunt, idem autem spiritus qui omnia operatur in omnibus, dividens singulis prout vult. cap. I 1. ad Roman. & Prioris ad Corinthios. Hisque de causis , Omnes Patres antiquos quos cap. ultimo in Joannem, Maldonatus sigillatim recenset. docere opinor, Christum ter interrogando Petrum , eique imperando ut suas pacceret oves, nihil aliud demonstrare voluistes quam labem trinae abnegationis B. Petri delatam, & illum ad pristinam dignitatem, unde excidisse videbatur restitu L Sed te obsecro lector, ad textus Cypriani & Hieronymi supra laudatos attende, & considera quantum adversarii paenarum de nobis caperent, si quid ejusinodi pro suae monarchiae confirmatione , ex monimentis Patrum promere valerem.
X. Sed pergamus, ad facultatem remittendi atque retinendi peccata colicistim de individue Merarchico ordini collatam i. Ioan χ o. pax vobis, sicur misit me pater Oera mitra vos; haec cum dixisset insufflavit Ur drait eis, accipite Spirimm Sanctum , quarum miseritis peccata , remit Atur eis, O quorum retinueritis, retema sunt, quae cum a Christo prolata fuerunt, S. Thomas Dydimus aberat, ut claret Evangelio Joannis : Itaque cum authore Bellarmino , Christus supremam jurisdictionem Apostolis contulerit Ioannis 2 o. hac formula ficut misit me pater o ego mirro vos, sequitur B. Thomam , quia tunc aberat, non fuisse Apostolum , quod est haereticum. Quocirca verum est
122쪽
quod dixi superius, Apostolos cum adeptione sacerdoti j Christi, una iurisdictionem
gubernandae Ecclesiae necessariam , serinaliter & quoad habitum consectuvios fuisse atque omnes dotes clavium ad Christi Sacerdotium , velut ad causam referri, & Ioannis io & Mareluxi ac Marci ultimo habitualem potestatem mitti in rem ; iudicatam . coquod proxime post Ascensionem exercenda seret. Porro Christus Ioannis 2 o. sicut misit me Pater O ego Ortoros, non tantum Apostolos, verum etiam discipulos alloquitur , ut facile inimus, dccap. 2 . Lucae. v. 3 3. cum enim duo discipuli qai cognπerunt Dominum infractione panis, confestivi ab Castello Einruaus Hierosolymam re ι issent, atque undecim ct eos qui cum illis erant , congregatos inrenissent, dicentes quod surrexit Dominus vere apparuit Simons, ct ipsi narrarent quae gesta erant in via o quomodo cognossent eum in fractione panis. Dum autem Im loquerentur'tit Iesus in medio eorum 2 dixit pax vobis, ego sata nolite timere λ. quae clarabura Mangel3 Luca, huic alij respondet 2 concordat : Pax vobis sicut misit me Pater Zc ego mitto vos Ioan. 2 o. ex quo relinquitur, Omnes discipulos, qui tunc erant praesentes, respective dc proportionatim in hujus potestatis consortium venisse. De qua sic Bellarminus , jam supra laudatus ex lib. de Rom. Pontifice cap. . vides, ait, idem dari Apostolis per rua verba ego mitto vos ;Joan. 2 o. quia Petro fuerat promissum per illud, tibi dabo cui es : Opostea exhibitum per illud, pasce es meas. Constat a . rem per ilia, tibi dabo claves, ct per 3lius, pasce oves, intelligi Jur .ictionem pleni mam etiam exteriorem , quomodo autem haec non impediant Primatum Petri alibi saris ostiandimus.
haec ille. XI. Verum potest hic non inutilis excogitari quaestio, an Dominus insumando
in discipulos qui aderant, eisque conserendo Spiritum Sanctum cum potestate r mittendi & retinendi peccata , Joan. 2 o. illos Episeopos de Sacerdotes ordinarit : qu iam certum est lxxij non interfuiste camar Domini cum Apostolis ut Sacerdotio donarentur , lucae 12. Quae disputatio non vana ac superflua inquam si enim Patres primitivae Ecclesiae, sola missione atque manuum impositione , absque , alio ritu , Sacerdotes de Principes con secrabant ut infra probabitur, dc Patreς octavi concilii docent Christum Matthaei. i s. instituis te Apostolos Sacerdores, his verbis, quaecumque alliga Teriris , Oc. ut supra notavimus , verissime puto, Christum ritu rrulsionis , insufflationis collationis Spiritus Sancti Ioan. 1 o. disti-cipulos , qui tunc intererant, effecisse Sacerdotii & Episcopatus sui participes , ita ut Ordinatione nihil opus fuerit. Quae a me dicuntur absque probabilioris sententiae praejudicio , quam lubenter amplectar, undequaque astulterit, de hactenus de testimoniis scripturae , quibus potestas ordinis Zc iurisdictionis individue de collatim data est Apostolis a Cluuio , antequam aliquid seouim dc privatim Petro conserre
XIL Quae testimoniacum nullis figuris , me thaphoris , allegoriis , parabolis aut sensu mystico & implicato involvantur , sed clarissima sint, adeo ut sola lectione, absque ulla aut saltem cum exigua admodum Sc levi inductione, animi sensus illorum Omnibus innotescat, profecta ad ius divinum primarium positivum spectant, juxta
secundaru regulam capite praecedenti explicatam.
XIIL Ventum est ad locos qui uni &soli Petro qualificari creduntur , cum latr- reui Dominus Matth. is. Universos ApostolOS & discipulos, qui ordinem II iura: -
123쪽
chicum erant aliquando congaturi, individuὰ δ collec in , sic percontaretur. Oueis ruit homines essesilium hominis , atque discipuli , varie variorum hominum de Christo iudicia & responsa audivitient , quid quisque accepi isset , sigillatim declarat: alius enim dicit, quosdam dicere Christum elle Eliam, alius Jeremiam , alii iς
Joannem Baptistam &c. Ex quo apparet hic evidentem & necessariam causam fuisse, cur plures ex discipulis ad hanc primam Cluisti interrogationem responderent: quo- quoniam diversas hominum opiniones , quas ex variorum sermonibus hauserant. Christo id petenti fideliter exponere tenebatur : quare unus unam , alius aliam opinionem refert: deinde vero Christus tanquam bonus & diligens magister , cum experiri vellet , quantum discipuli in doctrina Evangelica, quam illos edocuerat, profecissent, sic eos affatur at vos quem me esse dicitis r quare hic certa & manifesta est ratio , cur unus tantum loquatur Z nimirum , quia unica tantum est fides & sententia Catholica de Christo , quam omnes discipuli identidem a Domino audie
XIV. Deinde quia ordo positus a Christo in sua familia , honorque & reverentia Patris familias debita, minimὰ patiebatur ut omnes discipuli a romiscue&conturbate una loquerentur , ideo Petrus tanquam major natu,& jam aliorum princeps& caput, Joannis I. v. 42. designatus pro Omnibus condiscipulis & collegis, fidem Ecclesiae, quam una a. Christo acceperant sc profitetur ; tu es Christus situs Dei νirit quandoquidem Petrus Ecclesiam repraesentabar propter Primatum. XV. Certumque est alios discipulos eandem fidem professuros , nisi Petrus pro omnibus loquutus fuisset, eosque suo ardore & Zelo antevertisset, sicut Maldonatus post omnes antiquos Patres asserit, Matth. 14. V. 33. ubi recte observat , fidei confessionem a Petro editam, Matthaei 16. ejusdem esse prorsus naturae cum ea quam discipuli profitentur Matth. I . idque fusius infra probabitur. At audita Petri confestiones , Iesus respondens , dixit 'Iro. Beatin es Simon Baustra, quia caro is sanguis non revelavit tibi, sed Pater meus qui est in Cariis i ct ego dico tibi, quia tu ag Petrus, ct super hunc Petram adificabo Ecclesiam meam, O porta inferi non praπalebunt aduersus eam , ct tibi dabo claves Regni Caelorum; st quodcumque ligaveris super terram, erit ligatam in Caelis, O quodcumque solaeris super terram, erit solutum ct in Caelis. XVI. Quo ex tectu, ut genuinum tensum & Petri privatum dogmatice colligamus , novem animi inductiones ad minus facere , sicque ratiocinari neceste est. Primo enim quaerendum , an Petrus suam unius , au totius Ecclesiae Catholicae fidem, nomine ejusdem Ecclesiae , hic profiteatur , quia certiisimum est Christum in hae fide totam Ecclesiam saepe informasse , cum haec fuerit summa & scopus totius
conomicae incarnationis Domini, nimirum ut m ridin universus Patrem cognosceret O
Jesum Christum filium , quem Pater miser in m*ndum , Joann. P. adeo ut Petrus primus Omnium hanc fidem non audierit aut perceperit a Christo , ut axioma te xiij apologiae demonstravi. Secundo disputandum , an Dominus dixerit, tu es Petrus an Petra. Tertio quidnam imponendo nomen Petri aut Petrae filio Badonae , desgnare voluerit, hocque ut pateat, analogia & proprietas petrae , est considerate indagam da ; & cum Petri gestis diligenter conferenda , ut liqueat quo titulo soliditas , fi mitas & robur fundamenti aut Petrae, possit Petro competere. Quarto quia Christus
124쪽
est Petra,fundamentum A caput essentiale Ecclesiae , hinc colligi illum per quamdam
metaphoram , & analogiam voluisse haec nomina Petro attribuere, ita ut hie esset Petra secandalia , fundamentum de caput Symbolisum Ecclesiae , sicut Christus est caput essentiale dc Primaria Petra lapisque Angularis Ecclesiae. Quinto utrum haec verba , dc saper hanc I'ctram a cabo Ecusiam meam , capi debeant ae Christo Petra genuina de de Primatia , aut de Persena Petri singulariter aut etiam de fide quam Petrus coiiseisis est , nam de hac re., inter Patres de doctores controvertitur. Sexto an solus Petrus si Petra dia fundamentum Ecclesiae , vel utrum hac proprietas rei, quis etiam Apostolis ex aequo conveniat, quoniam Ephes. 2. dc Apocalyp. xi. fumdamenta noucupantur. Septimo Videndum , quare Dominus dixerit, adi sicabo Eccle- stan vis e dc non . aedificabo Ecclesiam meam aut tuam Sc si enim notionem atque appellationem petrae ac fundamenti, Petro adscribat, nihilominus sibi soli potes it ,ni aedificandi ., ideo reserVat, quod ut ait Apostolus r. Corinth. cap. 3. neque qui plantat est aliquid . neque qui regat. sed qui incrementum dat Deus. Octavo cur etiam dictum. siti Christo , portM .inferi nUM m pravalituria ad GH ωυμ minime vero non pnaevalituras adverses Petrum et certe hic septimus & octavus articulus clate indicant, Petrum sola potestate ministeriali Praeditum, ac legibui a Christo positis strictissime obligari. ; multo pratiorem ac validiorem esse Ecclesiae.
quam unius Petri auti Papae authoritatem , firmitatem , lac infallibilitatem , conti
nuoque invictum Jc adamantinum robur ac soliditatem Petrae & fundamenti, potius Ecclesae Catholicae , quam Papae convenire : si quidem Christus explicate ait.
se iactemus Mifraturum de portas interi non praevalituras contra illam, nee mirum certe , quando .ei tam intime atque . individue unitur usque ad conitimmationem iaculi. blathaei ultimo. Unie cap. 3. prioris ad Timotheum , Masa est columna ct firm.tinetuam verritis me anacuia . O rus , s. ad Ephesos quod certe de Papa aut alio quocumque privato homine , dici non potest , icitumque est Petrum a Paulo reprelissum , quod nm recte ambularet ad .veritatem Evangeli j galat. 1. Nono disputa idum quidnam haec sibi.velint, tibi dabo clares regni Calorum ἱ quaenam sit proprietaxatque essectus clavium ; an caeteri Apostoli habeam claves sicut Petrus, & utrum clavis Petri, ab aliorum Apostolorum clavibus distinguatur , ut C etano . Maeld rato , atque atiis recentioribus placet. Cum.igitur de his novem arti lis , magna spinter tantiquos Patres dia Doctores Catholicos contentis , atque ipsinet adve sint i violentis interpretationibus , quas in hoc caput IS. Matthaei congerunt, id plus satis declarent r. hercle, id certissimo est argumento , memoratum caput Ii Matthaei ς parum esse validumad dogma Catholicumpissiciendum , qualem eum Cu- xises cominiciscuntur. Quandoquidem hic textus plane metaphoricus de allogorit eu est ν utque ostendi ,egermanus senilis inde extendi non potest, absque multi sese -actissimis: saepissime iteratis animi cogitationibus. Dicunt igitur homines obnoxij. uλ Logicae avi Theologiae norma, sua placita, quas fide Catholica tenenda, cum p . testate abdicandoram Regum illinc exsculpere queant, dc qua confidentia, in Capite
omnium eontio versi trum . quae de Religione Catholica scribtin tui absoluta infallib. iis. Muaarctua Papae .Lanquam totius Opezi praetium defigant. Cum nullus sit mortalium,iqui pae variam atque anxiam ratiocinationem quicquain aliud praeter Petri Primatum.
125쪽
ex cap. rc. Mati ei exprimere valeat. Herse . Ut vero ac differentes adcersiriorum ipsorum opiniones, de quibus propriis locis dicetur, manifeste omnes illorum cavillationes produnt, de valide debellant, clim ipsi inter sese non semper cohaereant : qua igitur istonte haec ad fidei dogmata constituenda abstrahunt e XUII. Idem pariter Sc de hoc alio textu iudicium, Simon Dinnis diluti me plus hιs φρ.sce agnos meos , pasce oves meas, Jo.tn. a I. Relicta autem quaestione , cur Dominuster Petrum interrogat et primo ex his verbis, pasce oves inras , colligitur Christum esse Dominum absolutum gregis, quem sanguinis sui pretio redemit : secundo , P artim Opilionem, Pastorem secundarium , vicarium & Ministrum ac OEconomum Christi constitui : tertio, videndum an officium pascendi oves Christi etiam ad alios Apostolos ex aequo pertineat , ut omnes Patres volunt : s quod non tollit Prim tum ) etsi non ex aequo, ut placet Curialibus, qua in re Petrus in pascendi munere valide animi inductiones & comparationes tenendae & retexendae sunt : quia docendum est haec alia verba , sicut , misit me Pater o ego mira vos : irem , eantes mmxndum unirersium docete omnes gentes , oc. non eamdem vim habere cum hac clausula , pasce oves meas , contra quam statuit Bellarminus lib. . de Rom. Pontifice .cap. 23. de quo capite praecedenti dictum est numero Ι 8. quarto cum Evangelium sit lex gratiae & perfectae libertatis ac mansuetudinis , nemoque invitus salvari possit , de sola potestas ministerialis spiritualis concessa sit Ecclesiae ; inde colligi,
Iur haec verba, pasce ovet meas , nullo modo poste conducere ad absolutam monarchiam Papae roborandam ; dc contrarium esse legi divinae & naturali , ut oves rationales Christi, tanquam bruta animalia absoluto & plane monarchico imperio gubernentur. naiae o. sicut, Pastor gregem suum pascet , in brachia suo congregabu nos, ct in sinu suo lerabit, saetas ipse portabit, qua hir aliis congruunt Ioan. 2O.no sum Pastor bonus , ct cornasci ores meas , ct co sint me mea, G. Unde post rioris ad Corinthiox primo, non dominamur fidei vestrae , sed adjutores ivinus gaudii vestri , ubi glossa, fides non patitur dominium, cum sit voluntatis, non
necessitatis. Enim verb hominum animi solummodo moventur efficaciter a principio interno ;.utque voluntas captivetur in Cliristi obsequium , prius intellectum illuminare oportet. Quamobrem tota via errat Bellarminus I. de Rom. Pomtifice cap. I s. dum Pastoribus Ecclesiae virgam ferream arrogat , de in librorum suorum recognitione recensens cap. I 6. libri 4. de Rom. Pontifice s f. tertias is, i auctoritatem 3mperandi regio more , calligit ex his verbis , pasce oves meas. Jam enim obse avi, atque iterum inculco , Scripturae textus qui uni & soli Petro privatim faVere putantur, secundum onuies Logicae dc Theologiae regulas , etiam Iuxta Juris normam , qua saperes ampliare vali; dumtaxat ostendere Primatum juris elle di vini quoad clientiam de institutionem, una cum iis quae necessitate consequentiae sequuntur Primatum.; cujus natutam de potestatem , non ex obnoxiis Scriptoribas huius aevi, sed ex Ecclesiae primitivae Patribus de actis octo primorum Conciliorum Generalium haurire oportet. Constat autem ex memoratis Conciliis Episcopum Romanum pro Primate atque Principe Episcoporum ab omnibus agnitum. - XVIII. Deinde erogrestit temporis, in vim S consequentiam Primatus, multa
collegisse Sc praescriptille privilegia, de tandem scholasticos qui de omnibus rebus
126쪽
ygprobabiliter secundam Logicae regulas disputant ; atque Inter alios B. Thomam
cum asseesis , nomen O titulum Nonarιhia o ιapitis visibilis Ecclesia invenisse , habita praesertim ratione usus ct praxu regiminis Erilem , quod post Gregorium VII. invaluit : haecatitem absoluta Monarchiae plaι ira , cum nimium quantum in totius Ecclem ruinam atque
e pre onem lare excreserent, illa Patres Constantienses ad bonum is tolerabilem usum ac sensium anno I I s. redegerunt. Vide axioma XXXI. Apologiae nostrae, S conflMater retine Christum his oraculis , tibi dabo clares , Math. ι 6. pasce oves meas , Joannis ultimo, contulisse Petro ejusque successoribus auctoritatem exequendi ius divinum , naturale & canonicum , cum facultate condendi leges & Canones in actu primo , de qua re infra lib. 4. cap. 7. Quod attinet ad locum hunc : FD rogavi pro te , Petre, ut non de*iat fides tua, tu autem conversus , confirma fratres tuos , Luιa 22. infra lib. q. cap. s. dogmatice explicabitur. X l X. Concluso hujus capitis est , Dominum quatuor de causs suum Sacerdotium aut iurisdictionem Ecclesiasticam , toti ordini nicrarchico collectim & indivis due sumpto , non uni & soli Petro seorsim contulis te. Primo , ut causa secunda efficiens Ecclesiae aut potestatis Ecclesiasticae , suo etiam modo aeterna . universalis, invariabilis & infallibilis esset sicut & ptima causa , quae dotes, aeternitatem dico , universalitatem , infallibilitatem , &c. nullo modo cadere possitnt in B. Petrum aut alium hominem singularem et Petrus enim more aliorum est mortalis , & post Pentecosten etiam errori obnoxius fuit, ut haec verba Apostoli Galat. a. declarant rIn faciem ei restiri, quia reprehensibilis erat, quod non recte ambularet ad veritatem Eva felli : quo de loco infia lib. 4. cap. s. Cum igitur natura aeternitatis amantissima, sui conservationem supra modum desideret, ut cap. I. hujus libri probavimus , totus autem ordo hierarchicus collectim sumptus, numquam moriatur aut Peleat,
ideb Christus, qui naturam perficit, non destruit, prius toti Ecclesiae sacerdotali . quam alicui homini singulari, supremam jurisdictionem Ecclesiasticam cum sacerdotii sui di pensatione credidit, & haec de prima causa. Secunda est, quia Dominus voluit omnes Episcopos & Presbyteros in solidum , ex aequo & proportionatim suas regere Ecclesias , atque suam auctoritatem di j risdictionem immediate a Deo derivare ; ita ut aeque essent Episcopi gratia Dei, quam ipsemet Papa ; atque etiam immediata Dei auctoritate , non potestate sibi delegata a Pontifice Romano , ligarent de solverent peccata , censuras & leges Ecclesiasticas conderent, oniniaque alia munia Ecclesiastica obirent, ut jam superius
Tertia causa, quoniam Deus voluit Evangelium esse sine sumptu , sine fastu , Scmagno labore , atque doctrinam Evangelicam , quae a bonis praesertim pastoribus pendet, universis Gentibus, Judaeis, Giaecis, Gallis , Germanis , Hispanis ,
&c. aeque facilem & expeditam esse , quam Italis aut Romanis 3 ita ut cunctae nationes , nulla facta peregrinatione aut terrarum externarum circumcursatione , sibi Pastores necessarios suae linguae & nationis , quibus accuratius & facilius edocerentur , quoties opus esset, deligerent r sicut non ita pridem in Galliis fiebat ante concordata Bononiensia. Hercle quidem quando Sacerdotium Christi est in e
to ordine hierarchico & in singulis partibus ordinis hierarchici, sicut anima IM
127쪽
tionalis in toto eorpore organIco, & In qualibet parte corporis organici, atque Papalis, Episcopalis N Presbyteralis dignitas, eodem Sacerdotio eminenter ac loris maliter continetur , & una cum ordine Sacerdotali & Episcopali, quoad habitum defertur , ut supra probavimus , necessario insurgit, ceteras nationes, Gallos, Hispanos , Germanos , &c. tantumdem habere juris in Sacerdotio Christi, illudque ex aequo M in solidum possidere , quam Italos dc Romanos , quia, ut docet Cyprianus , Latiadra ct Episcopatus Christi unus est , cuus a singulis in solidum pars t
Metur. dist. ys. Gn. loquitur. Itaque Gentes universaeIure divino & naturali Episcopos atque alios Pastores necessarios sibi cooptare possunt , conformiter ad quartum de textum Canonem Nicaenum ; quae autem in contrarium a novis Doctoribus dicuntur , mera fiunt commenta , quibus ignaris Historiae Ecclesiastitae & Theologiae illudunt. Quarta fuit ad evitandam tyrannidem & absolutam Monarchiam , de ne forsan absolutus Monarcha suo errore , totam ad se pertraheret Ecclesiam , ut supra ol
Quinta causa est , ne quis diceret potestatem ligandi S Qlvendi, selis Sancti.& bonis Sacerdotibus datam esse et quam rationem Guillelmus Parisiensis libro de Sacramento Ordinis fuse tractat.
128쪽
I. Vua via S ratione Patres antiqui catholicum consensim in doctrina ahqua enucleanda indat arent. S de Patribus qui docuerunt Ecclesiamfundari super Confessonem fidei Pari , S C sum prius atque immediatiis claves dedisse unitati quam uni. II. Origenem stem am es magismum pos solos S censere quae cumque Petro seor dicta sunt a Chrso , UMathaei 16. omnibus Apo- solis esse communia. III. Origeni non tanti 'soli, vertim etiam omnes perfecti siriles. fiat Aerra atque findamentum super quod constituitur Ecclesia . quae sententia bonum habet sensum, frustraque ὼ AEa mino im gnatur.
to iam uuius Eraseni progria. IV. Turrecromatam . Cauet anum siue alios recentiores, frustra laudare Origenem, eo quod dixerit Petrum accepisse claves omnium Caelorum; reliquos autem insolos intuta tantum caeli. cum haec offluis glanὰ erranea sit. V. Tertultiano ti aes Apsoia. non Mus metrus es fundamentum Ecclesiae.
VII. Ecc am hi si Ino atque m libus flantibus, consitutam esse : adeo ut pa tum 'scopo non haeret , in Ecclesia non M. VIII. Petrum pro omnitas loqui , atqae Ecclesiae nomine re θαδε-
IX. C priani t simonia b c sacratico rei se . ejusque textus
insignis . neque aliunde iraercses obortae sunt, aut nata 1cnismata , &C. Malytice explicatur , a Catallis Beuarmini, atque aliorum recentisin
rum vindisatur ; tantum enim abest ut Cornelio P. F. faveat , com p tius eum perfringat, o quasi vivandae disciplinae ins viri r at illa textu demonserat C prianus omnes Episcopos canonice electos S praefidentes.suas debere in fluidum Ecclesias gubernare. X. a natusis textur Cafriami de unitate Ecclesiae, quem Gratiaras m
129쪽
decretum fimm conjecit . ean. loquitur. 29. quaest. r. quo docetur Chrsum primaris , deinde Ecclesiam pos Christum esse carisam e cientem unitatis dei siue Sacramentorum , Petrum autem osse dumtaxat symbolum Aguram hujus livitatis. XI. Quare Christus si Petro fecerit principium communicaudia ram. clavium , S primatum atque unicum Elis patum ζε, Cathedram consi-
XII. auiduam sit Ecclesiam super Petrum origine S ratione unitaris fundari apud Curianum. XIII. Quo sensis nacletus dixeris pos Chrisum a Petro sacerdotalem ordinem carpi . liue Innocentius I. a Sede θωοtica ipsim Episcopatum , totamque auctoritaetem nominis hujus emersisse. S Nicolaus I.
per Petrum Osposolatus S Episcopatus in Chriso capisse exordium. XIV. Omnes Apostoloshoc fui quod Petrus , pars consortio honoris N potestatistraeditos e ita ut auctoritate V jurisdictione aequales sent. quod non tollit Primatum. XV. Gnianum nomine unius Cathedrae, quam Christus in tota Eccle a Catholica constituit, ostendere unicam me ubique es individuam do trinam Evangelicam S t postolicam, huic dei Petri respondentem :Tu es Cluistus Filius Dei vivi. XVI. Quid sit Oniano esse ubique unum uisio fatum ζ-, Sacerdotium , cujus a sugulis in Iesidum o tenetur, de Camiliationibus Bellarmi-m , hunc textum corrumpentis quasi O prianus doceret Disi Fatum hoc non ubique similem esse corpora homogeneo . heterogeneo. XVII. Cur Ecclesia, non Papa . soli . 1 onti, radici S capiti comparetur is Capriam quem Bellar minus etiam hac in parte is genuino Dviolenter abducit.
XVIII. Patres Sunodi Basseensis vindicati ab injurissa reprehensione Turrecromata tuos tanquum deliros arguentis , quod ad htinc articulam S seti Nicaeni, Credo unam Sanctam , Catholicam ct Apostolicam Ecclesiam, genuflecte ent.
XIX. Qui Ecclesiae ad ret rarare non potes , siciis aut qui se si dei Papae subicit , quoniam illa. non hic . est insaltibilis. XA. Darium , quintum X sextam Canonem Nicanum Parim regiminis Ari socratici Ecclesiae demorustrare , Acut is secundum atque tertium Canonem Sumodi Constantinopolitanae , S octatum Ephesini Concilii. XXI. inore B. HVarm. Petri confesso essetra fundamensam Ecclesiae , tantaque in se sustinet argumenta veritatis , quantas error, haeresu in delitas possunt coutra excire quaestiones o caeterivique Aposto
130쪽
As cum Petro communis es; unde ob illius fidei meritum . elaves re ἐc Arum adopti sinit. XXII. u L. Petri fides Math. I 6. alterius fit naturae S qualitatis ιὶ fide aliorum sostolorum U Di pulorum . eamque ob causam ille donatus fuerit Prima u ὰ Christo , ut quidam arbitrantur.
XX III. Basilio Chrsus es petra S fundamentum proprie, Petrus
au em tantum metaphorict S propter Christum . idque tesimonio es, Iocum hunc indigere ratiocinatione . ut inteitigatur.
XXIV. Gregorius Nolantaenus S N enus confessionem Petri, petram o fundamentum Ecclesiae vocant. XXV. Hieroumus tinguae Suriacae peritissimus, nominatim docet Christum esse petram S fundamentum Iuper quod Ecclesia aedificatur . Sisquo Petrus nomen sortitus es; ius er etiam Petrum nomine omnium Apostolorum S discipulorum Fidem catholicamprofessum Math. I 6. eique nomen trae Usundamenti metaphoricὰ dumtaxat S impro riὰ convenire .consequenter Ecclesiam metaphoricὸ aedificari super Petrum. XXVI. Solum Christum habore clavem abstulae auctorita s, Eccle-sam veris puri ministerii. XXVII. Omnes sostolos ex aequo esse petram , fundamentum X fortitudinem super quam fundatur Ecclesia. Petrum autem detis caput princi em illorum, ut omnis tollatur occasio schismatis. XXVIII. quibusnam primum nomen Capitis tributum si Petro,
XXIX. Utrum Petrus omnes solos , atque esum B. Andraeam a late superarit.
XXX. Quo sensu Hierou mus asseruerit , Petrum A solorum e Trincipem . Aut Platonem Phil W horum. XXXI. misso fidei confeso a Petro edita. es petra S fundamemium Ecclesiae , Ni quam ob causam Petrus iuratur primus omnium, gentibus fidei fundamenta posui . XXXII. cis rosius Petro tribuit primatum confessi is Siddi ,
nou honoris atque ordinis ; aitque illum Per es pro caeteris C postolis Ddem edidi e. S quod Petro dicitur δ Christo . omnibus diei. XXXIII. Pulius I. F. P. nominatim asserit communii postolorum consensis, Petrum electam in Primatem Can. dudum. 3. quae . 6. idque etiam Hieronymus S Chrasistimus confrmant , O quando S unde nomen e Monarchiae atque Monarchae tributum sit Pontifici. XXXIV Ainore Cis,ostomo . Tetrus laviam os, vertex SC
raptans Apostolorum, Adem edidit pro omitar clos is , S Reer hane