장음표시 사용
211쪽
μ Rapa edit dat luti fae Ciausus, 'videtur sis vantam quod sentenu er dixit Augusti
nas e leges in Aluunt; b, cum promulgantur; sin nrur autem , chm moribus me Dum approbantur Hoc enim dicitur ad reprimeru m praesumptionem quorundamsummorum Pontificum vel eis adulantium , qua videntur υo isse debere servarι Pro regula ιmmcitabiti de Papa resfectu eupu bet provinoae vel totius Ticlesiae; PMd placuu Prιnsipa legis habet digorem , quasi nudum juperesset examen supremum. Pergamus ad Analysui hujus textus. Primum , Cancellarius docet Christum Math. I8. liis Verbis. S peccaυerit an te frater tuus L . alloquutiim fuisse Petrum vice On uum discipulorum , quae est sententia Augustini capite praecedenti num. 33. Secundo , his verbis, Ecclesiae,. quod si Ecclesiam non audierat, fit tibιμω Ghnicusta Publicanus . fundari supremam potestatem Ecclesiasticam in foro exteriore, qua homines communione catholica excluduntur, &c. Hoc autem Apostoli auctoritate comprobat, qui incestuosum Corinthium excommunicavit, ac hominem haereticum post primam dc secundam correptionem vitari oportere mandavit. Tertio plenitudinem potestatis gladii spiritualis cum exequutione ejusilem erga quemcumque Christianum, ne quidem Papa dempto, Hare atque indubitate stabiliri hoc textu, Ex E cem c . Idque probat tribus rationibus. Primum, quia haec formula dic Ecclesia non potest intelligi de Papa, cum Dominus his petrum tanquam futurum Papam alloquatur, dc numero multitudinis dicat, quactimque alii: veritιs super terram , erun/lfata ta in Caelu, csc. Altera ratio, quoniam Papa est frater noller illius Ecesesitae , cumque more aliorum hominum sit peccatis obnoxius, Sc nobiscuna dicere cogatur, Pater noster qua ti in Celu, H-ιrte notis Absta nostra sicut due nos imittimus delat rabus nostris, certum est peccatorum suorum remissonem non posse aliunde quam a Cluisti Sacerdotio & Sacramentis Ecclesiae mata is expectare; quocirca si sit pervicax S contra disciplinam obdurescat, censuris Ecclesiae subjicitur , iuxta hanc Legem C tholicam. Vae Ecclesiam non audierat ,st tιbs sicut Ethnacus es Pulticanus. Adi xvi. Exioma apologiae nostrae. Tertia ratio a praxi Ecclesiae ducitur, quoniana in Constantiensi Synodo festione . de s. decretum est, Papam directioni lia correctioni Ecclesiae subesse in certis calibus. Quae decreta missa sunt in rem iudicatam contra Ioannem xx III. quem Patres Constantienses abdicarunt, quamquam eum PTU Vero, legitimo atque indubitato Pontifice haberent, quippe qui eum elegissent, aut ejus dem electionem constanter approballent. Quartum caput Arialyseos est, dato q;iod Cluistus non eam dedisset potestatem Ec-Veliae , ut Papam pervicacem in ordinem cogeret sequi hanc legem Catholicam, dic E lesiae, quicumIue Ecessa non audierat, &c. frustra positam a Christo, propterea quod Papa lin2qne omnia. motura Ecclesiae contemneret; neque haec lex Otholica, γι Ecclesiam non audierat, Ac tibi ficis Ethnocuae o Publica s, ullum posset habere. locum erga Ponaticem incorrigibilem. Qui siergo nisi plane iudicii expers credat, priori parte . hujus legis de denuntiando homine pervicaci ad Ecclesiam omnes atque ipsum ruet Papam teneri; si peccavera in te frater mut dic Ecclesia &c. . hac voris posteriori, qua Ecclesiam non aula erit, sit GAAcut Ethnuns cs 'bticanus, ncqua quam ob. igari. ξ μ hoc commentum Vallii 4. Parbe suae farraginis de suprema pol
uate PapA 2: st. 8. depellitur. . Quandoquidem diVutans utram Conciliam ut su-Digiti eo by Coos
212쪽
pra Papam, statuit Pontificem posse quidem pro eriminibus scandalosis aeeusiri in
Concilio, sed non excommunicari aut deponi. nisi in casu haereseos. Quinto, Ge
sonius observat preestatem Ecclesiasticam Iurfrictisnιs tu unitate vel remane tati funda rι , qAod claves Ecclesia data sint unιtars , verumtamen hoc non impedit, quin data
sint Petro tanquam Monarchae, Ditimisque successoribus suis, principabus tamen Ecclesia, ait, de quare iterum disputat considerat. xj. loqvitur Augustinus cum alias quibusdam , quod claves Ecclesia data fiat non uns, sed unitatι, quod data sint Eccle α. Item Sermone pro viagio Regis Romanorum 3. parte de via morum , m Comcitio Papasis potestas inclussitur , quamvis aliter sit hac potestas in Papa , alueran Concilis , Acut aliter claves Petro tradita sunt , aliter Ecclesiae. Unde Concilium m multu , qua Papam res ciunt, habet anitoritatem concia revam G dinativam. .Papa exercitativam cs exequutivam; quibus locis dignoscitur quo sensu Papa dicatur Monarcha Ecclesiae, scilicet quoad exercιtιum it exequutionem Iuru divim, naturalis ta
nonιci erga particulares Ecclesias , dc ad hunc sensum omnes loci intelligendi sunt, quibus docet Gersonius Papam este Monarcham Ecclesiae, & in eo jurii dictionem Ecclesiasticam tanquam in fonte residere, cs ad unum seupremam re itionem finalem oportere fieri e tractam de auferibilitate considerat. 8. quem tractatum ante Concilium Constantiense lucubravit , ut claret ex ultima consideratione. Sextδ, prius, principalius atque eminentius claves datas Ecclesiae quam Perio, quatuor certissuris argumentis demonstrat. Primum, quod Ecclesia sit indeviabilis & infallibilis , quia portae ι σι non praevalebunt ad raus eam. Quare numquam Ecclesiae fides
labascet; quod de Papa asseri nequit. Secundum, quoniam Ecclesia est regula Papae non contra , idque probatur non modo decretis quartae de quintae sellionis Concilii Constantiensis, verum etiam Cis. V. Synodi Nicaenae , quo decernitur sente tiam omnium , nemine dempto, in Synodo provinciali examinari, approbari vel improbari, dato quod aliquis de illa sententia quaereretur, vide historiam nostram Conciliorum generalium. Haec amplius confirmantur eo quod, ut alias jam observavi, Papa, dum Sacramenta administrat, censuras in aliquem vibrat, beneficia conseri, &c. propositum & intentionem Ecclesiae matris tanquam regulam infallibilem sequi debet, alioqui certe omnes illius conatus vani atque irriti forenti Omitto quod alias saepe dixi Pontificem obligari hunc fidei articulum profiteri : Credo Sasectam Ecclesiam csc. Tertium argumentum est , potestatem Ecclesiasticam intensive ac extensive majorem esse potestate Papae ; quia illa quamcumque potestatem spiritualem, etiasn Papalem complectitur, non contra, praesertim extensiVc, enimvero
Ecclesia confert Papae, quem deligit, potestatem ordinis & jurisdictionis, ut paulo
ante explicavimus in Analysi sententiae Alliacent. Quarto , ratione facultatis oblia gandi , potestas Ecclesiae est multo amplior potestate Papae , Verum etiam usum pQ- testans Papalis. Contra autem Papa non potest invitam, inconsultam aut dissentientem Ecclesiam universalem , imo etiam aliquam particularem provinciam obligare , est Gersonius. Causa est , quia leges Papae non obligant nisi recipiantur. Verum quis d Ecclesia dc personam de usum potestatis Pontificiar possit obligare, constat ex Synodo constantiens , quam si adversarii improbent , ut improbant, opponam legem dictam Romano Episcopo in Synodo Nicaena Can. s. dc c. eam que
213쪽
ique multδ strictiorem deeretis Synodi Constantiensis, & repudiato Concilio Constantiens , liberum cuique manere ut de Primatu sentiat iuxta Canones Nicaenos,
quia nulla alia decreta Ecclesiae habemus, quibus obligemur. XXI. Idem considerat. V. advertendum cinquit) quod potestas jurisdictionis quavaili caliter fundatur in potiate ordinis Sacerdotalis o I scopalis . dum in sua generalitate consideratur , respuit multipliciter corpus Chris mysticum, quod est fidelium Ecclesia, quessistis oportet secundum tres actus hierarchicos regem, qui sunt, si Gndum lousum, purgare,sIluminare, ct perficere. Idem adcalcem halus considerationis asserit, potestatem Eccle- fasticam promissam fuisse Petra Iath. i 6. ct post resurrectionem collatam omnibus Apostolis in conmmne Joan. 2 o. 9 Ri Eut Petro Ioannis xximo, domque Muthai ultimo hac verba,
evntes in mundum unipersum pradicate Evaugelium omni creatura , pertinere ad esca .m exequArionem p satis antea promissa μ collate. Qua in consideratione hoc notandum
occurrit, scilicet pote rem jurisdictionis rudicaliter furidari in parestate ordinis Sacerdotalisis Episcopalis. Quod idem est, atque iurisdicti ovem sormaliter, quoad habitum &in actu signato conferri per ordinis collationem , ata ut ordo fit radix & causa eli ciens jurisdictionis Ecclesiasticae. Cetera sunt ex se perspicua. Idem considerat. 6. docet potestatem Ecclesiasticam duobuι modis posse considerari, for-vialiter o absolute sine respectu ad eos, qxi eum exercent; de de materialiter, salecti eat tos et tira prout ad hanc ant illam parsenam Canonice applicatvr aut consertur , idque communiter feri per consecrationem O electioneψ , qaeibia ministri Ecclesia restituuntur attrQO passire. Quibus verbis modum, quo confertur jurisdictio Eccletiastica personis
eam exercentibus, designat , atque elle consecrationem dc electionem ; consecratio Pertinet ad Sacros ordines, quibus, ut antea diximus, jurisdictio quoad habitum d rur e electio vero spectat ad tituli de materiae, vel di celis tu Parochiae collarionem, quae sunt tanquam subjectum necessarium ad jurisdictionem exercendam & maim
Consideratione. 9. disputat urrum potestas Ecclesiastica sit immediar. a Deo vel mediat ab hominibin , concludit fuisse impos bile homines sibi instituere Sacerdotium , nec Papatum. Dut habet Ecclesia, nec mutare, quia sunt 3uris divini, nee mura i posse , nisi per Saιerd ris transiationem, juxta dictum Apostoli IIebraor. 7. γεd tranfato Sacerdotio necesse est Milegis transsario fiat ; si vero potestas Ecclefiastica confideretur. 1ecundo modo , id est retrumst a Deo mediare vel ab hominibus , certum est quod fair O est immediate a Deo homine Christo : quia in prinιipio nascentis Ecclesie collata est immediate a Deo , ram Petro quam
ψεIii O discipulis, quibus immediare Christus centulit Sacerdotium 'per corpus suum re τuπι sticum. Qua in consideratione docet potestatem Ecclesiasticam sequi necessario Sacerdotium Christi, ac proinde nisi a solo Deo institui non potuisse , clanteste Apostolo Hebraeor. 7. translato Sacerdotio veteris legis, una quoque legis at due potestatis translatio facta sit. Quamobrem Dominus suum conserendo Sace otium Petro, Apostolis de discipulis, una etiam illis immedia tu auctoritatem nece Variam gubernandae Ecclesiae contulit, tum super corpus suum verum , clan su- Per corpus suum mysticum, quod est Ecclesia. Q aare si deligatur Papa qui non sit Sacerdos aut viscopus, neque potest, neque debet appellari summiis Pontifex nisi antea fuerit tri IN UNem ct Nisopam consecratiis, rese Gresonio. Causa est, quia, ut alias obterVavi. Ra
214쪽
XXII. Consideratione io. potestas Eulisiastica in sua pleniturine est formaliter se subjectiνe in sola Romano Pontifice, supponitur primo, quod licet aliquis post eligi in Papam
non Sacerdos, Aut eligitur aliquis in viscopum , ipse nihilominus appellari non potest avedebet μmmus Pontifex, nisi fuerit in Sacerdorem Episcopam consicratas; O quampis ex electisne n per aliquid jurisκtionis habere, non tamen habet ante consecrationem in Episcopum plenitudinem Ecclesiastica potestatis tam ordinis, quam jurisdictionis utriusque , quia persticuum est re terminis. H.ec consideratio pendet a praecedenti, duoque notabilia exhibet. Primo, plenitudinem potestatis Ecclesiasticae formaliter & lubjective in Papa tanquam in subjecto individuo. & supposito singulari, ut eam consormiter ad
regulas ab Ecclesia praescriptas mandet exequutioni 1, quandoquidem supra considerat. . docuit esse primario , principalius atque eminentius in Ecclesia tanquam in supposito juris. Secundo, obser vat hanc potestatis plenitudinem sic radicaliter ac efiicienter ab ordine Episeopali pendere, ut si aliquis cooptetur in Pontificem, nec debeat, nec possit dici Papa & summus Pontifex completo dc perfectu antequam consecretur: & ita confirmatum remanet, quod velut abGlute necessariutri est faepissime inculcandum , videlicet Sacerdotium aut Episcopatum Chiisti esse cauiani jurisdictionis Ecclesiasticae , ac sorinaliter & eminenter Papalem , Episcopalem MPresbyteralem dignitatem complecti. XXIII. Idem conliderat. ii. potestin Ecclesia ea in sera plenitudine est in Ecclesia scut in sine, is sicut in regulante anticationem es UAm hu Wmoda plenitudinis Ecclesia- sica potestatis per seipsam ci per generale Concilium gsam sussistenter es le est me repra- sentans. Constar uisque datam fuisse Petro plenituiunem Gesso a potestatis a Cis
sto ad ad catonem Ecclesia suae Aut conformiter ad Apostolum ponit descriptin. Prope rea loquitur Augustinuae cum alus qui sitam, quod claves Ecclesiae datasunt non uni,sed unirari 3 cs quod data sunt Gessae e s hoc convenienter potest moli moris quos e plicat consideratio : quoniam claves datae sunt propter Ecessam cs unitatem ejus, tanquam propter finem. Potes etiam ducι in Ecclesia vel in Concilio hac plenitudo Elaci astica potestatu nedum in se abier sied nisu duobus modis , videlicet quoad applicam tunem ad hanc vel itam perseraturam quoad useam regulandam , se fortasis in abusum vertι quareretur caec. Cum igit Ar Jammus Pontifex habens eam suheetive sit peccabitu, cs ρυμ hanc pol salem in des morum vesiae convertere, Amister Sacrum Colletιum, quod eι datum es, ta consistit quasi communisau Arpocratica, non es in graιιa vel e confirmatum os perest ut aliquasit reticta a nobtiquabitis es indeviaiadu regula as optima L gi tore Christo decunaum quam psis abusera hujusemias potestatu reprimι, iurgi atque m kerari. Haec autem regula est vel Ecclesia vel generiae Conciuum. Unde ci- medι- minutis aliter non habeatur , nasi prout DPens iudicabit, finalis resolutio ad hoc β punnam flet ad Ecclesiam , ubi ut sapientsa 1ndolabris, vel geueriae Concilium. Hac fundantur ea multa, qua per hoc Sacram Concilium Constantiens ta constituta es pra-tticata sunt : ut quod Papa Iudicari potest es deponi per Concalium , quia eiacm m r
platione Aa potestaris quoad Uum sabuisitur. Item aliquanto post, generale Concilium a sua rarao, formaci ιxcludi vi necessim Papalom auctoritatem, με Papa sit, με
215쪽
mis sit, quia si Papa est, ta vult facere debitum suum de Mnvocando concilium , certe debet aucto ara per ιρβm : si vero pertinacι ter renuit 1n defrutitionem Ecclesia , jam tune agendum est ac si non usu, ta remanet in Ecclesia pote ι sei am congregandi I ι providendi, ac ordinanae de potestate Papati, quoad replicationem I usum , sicut de Capitulo LN Decano , vel de universitate cae Rectore suo modo diceretur. Demum in fine conliderationis subjicit , hanc potestatem formabter ρο in se confideratam nemo pus
Indicare, neque Augustuc, neque, populus, neque tot m clerus , mo nec universam Ecclesia , frem in alio duplus modo . videlicet quoia Uum cs applicationem in hoc vel ιβι Papa) adius ratione bullus potestatu formaliter cons irata, ta propter privile a div - ι concessa Ecclesiae siponsa Christi, Imperatores ta Reges Chri anos merato osculari pedersummi Pontificu Ecclesiam repraesentantis, assique ullo mendacio vel aialatιone Papam etiam nequissimum posse appetiara sanctismum . mo cs adorara cultu isba usque ad of-cula pedum. Quoniam elusino li honores illi deteruntur velut Ecclesiam formaliter
de in abstracto repraesentanti : siquidem Ecclesia est sponsa Christi, sine macula &ruga, quod de Papa aut alio quocumque homine dici non potest. Haec consideratio multa capit observatione digna ; priino , plenitudinem potestatis Ecclesiasticae habitate in Ecclesia & in Concilio Generali finaliter , regulative quoad applicationem dc utan Canonicum , eamque ob rem , Augustinum docere, claves Cnristo datas unitati, nou um , quod Jλm s perius notavit Cancellarius considerat. . Claves autem dari in finem unitatis Ecclesiae , quid sit silpra in explicatione sententiae Cypriani atque Anselmi declaravimus, idque hic a Gersonio comprobatur , dum ex Apostolo perlubet idem penitus esse in aedificationem de ins tem unitatis potestatem impendere aut exercere; ita ut ille destructor sit, qui adversus Pacem, concordiam, Maaritatem & unicatem Ecclesiae aliquid molitur. Qitae unitas, pax dc concordia non pro arbitrio Prael .itorum , sed secundum Canones regi debet. Secundo, demonstrat Ecclesiam dc Concilium Generale potestatem habere applicandi & conferendi potestatem Ecclesiasticam huic aut illi viro; idque t stimonio est , collatam Ecclesiae quoad proprietatem Sc dominium , ut multocles notavi ; enim veris singularibus Plaetatis detertur solummodo quoad usum , exercitium, exequutionem N administrationem. Tertio, dicit inesse Ecclesiae& Concilio architectonice de per modum regula' infallibilis ac indeviabilis. Contra autem Papa & quilibet homo , atque etiam Collegi a Cardinalium de falli & fallere potest. Quare regula infallibili indiget, quae alia esse non potest , quam Ecclesia , cum st
iritu sancto gubernetur , sicut de Concilium Generale, cuius partes sunt medium virtutis indicare ; id est , Canones condere & praeseribere , in cujus rei fidem decreta Sunodi Constantiensis de auctoritate Concilii sepra Papam profert. Si enim moralia definiuntur ad viri prudentis arbitrium , hercle nulla melior, certiorque Scaccuratior regula definiendi haberi potest, quam Concilium Generale in nomine 'Chi isti congregatum. Quare Cecos omnino, ne dicam dementes, esse oportet, qui uni homini innumeris obteita infirmitatibus plusquam Generali Concilio tribuunt. Quarto , apposita monet Collegium Cardinalium esse Concilium ordinarium, Arbstoeraticu in Pontificis; si enim , ut necesse est , Cardinales proportionatim ex omnibus Provincias Christianitatis , non ea una aut altera tantum natione Italica est DA a L
216쪽
niantur, certe Epitomam & BreViarium GeneraIis Concilii nobis exhibent, aquam deratione & temperamento hodierna die longilliine aberrant ,quia per omnia & in omnibus Curia Romana suum dominatum tam alte in Ecclesiam impegit ut vix Ecclesiae liceat emergere, atque liberum spiritum ducere: quod tres posteriotes libri Historiae nostrae Conciliorum Generalium indicabunt. Quinto, notat Generale Conritium in sua formati ratione Papalem auctoritatem ancludere , sive Papa adsit, sive absit. Nam si Papa vult facere debitum suum sanquit Doctor Chri anissimus Gucilium debet' -Acriora per Esum : si vero pertinaciter renuit in destrumonem Ecclesia, jam tunc agendum est ac si non esset Papa, cs tunc remanet in Ecclesia potestas seqsm congrega-- Δ. M. Reliqua plus satis clara sunt. XXIV. Considerat. x II. versus finem perhibet Curatu ex flatu ta ordinarao --
re convenire tres actus hserarchicos primario, essentialuer es immediate a Christo, qui sum, purgare per correctionem, si minare per doctrinam cs praedicationem, 2 perficere per Sacramentorum κmni raraonem. Fundatun hac sententia MAIhas I 8. ubs postquam
Christus dixerat, aec Ecclesia, siubjunxit , de quibuι loquebatur dum aιt, quodcumquesoLveritis sever terram, cra. Constat autem, quod nedum Apostolused es Disi ulu loquebatur. Iaxta Glossaι Diatorum in hoe loco, is Mathai I o. cs Lisca r o. uba sit sermo demissionese uetanta duorum oscipulor/-, c, Mathaei ic. ubi Chri ιι dixit Petro pro omnιίκε, quo Mumque illaveris, Sc. D sterum, sever hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, ta porta 1nferorum non praevalebunt advorsus cam. Concordant Augustinus , Hieronymus, Isidorus, Beda, Magister sentenuarum, ubi prιks ta expresse multum Damasus Papa. Non amb- ιπquae 9 am duos ordines anter Dasiguus Domini cognoscimus, id est, duodecim Apsolorum es septuaginta duorum Discipulornm. Unde se processerιt ignoramus, ta quod ratione caret exsirpare necesses, loquitur contra Chorepsecopos. Qua ex collectione Gersonu inimus, Dominum toti Ecclesiae Sacerdotali, quam Apostoli & septuaginta duo Discipuli repraesentabant, dedisse claves in commune. An hac eadem consideratione x II. paulo ante collectionem superiorem, potestas univcrsalis Ecclesia, vel Generans Conci* legitime congregari, dici potes major in ampl/tuaene vel in emensesne , major m ιν Eusti iurectione , major in morum reformaraone is
sn eapite es in membris ; major in causarum fidei docitiam ut mala decisione , m ordemque quia copi or I complentitur enim saltem virtualiter omnem potestatem, es o-- ne politicum regimen Papale, Imperinis cs Regiae, Aristocraticum cs Democraticum , dcc.
Quae clausula, quoad primam partem de amplitudine potestatis Concilii supra regimen Papale, satis clara est antecedentibus , & praesertim consideratione 4. Quod vero infert amplecti etiam regimen Meeriale , Regale , Aristocraticum & Dem craticum , non debet intelligi juxta definitionem Concilii Generalis, quam ibidem tradit, quod fit Contregario leguima ex omni statu Herarchico totius Ecclesia Catholica, nusta fideli persona qua audira vetur exclusa; unde etiam Imperetores, Reges , Primcipes & Respublicae Christianae audiuntur , dc sedent in Synodis Generalibus; de qua re sustus aliis. Verum prima parte operum in propositione facta coram Anglis euntibus ad P,
sanum Concilium A. consideratione , docet claves datas Petra se ratatι- , exerci
217쪽
sie enim emendandum & legendum est . non susceptive ; ita ut sensus sit claves esse totaliter in Ecclesia tanquam in subjecto adaequato , quae leges scissit, quibus Papa de omnes Praelati distributive capti diriguntur; unde silpra ait, Concilium Generale ostendere medium virtutis. Item in sermone pro Viagio Regis , Romanorum 3. parte , quam inscribit de via morum & virtutum. A Concilio, ait, Papalas p restas incru ur , quamvu aliter fit haec potestas in Papa, aliter νn Concibo , scire ati
ter claves Petro traduae sunt, aliter Ecclesiae; unde Concilium in multιs, quae Papam refciunt , habet audioritatem dictatιvam, Papa exercstativam cs exequutivam e nouenim pos t Concitium per seipsum vel absolvere in foro conscientia, vel Presbyteros priuis nare, dcc. ubi notandum nihil aliud eκe, Ecclesiam cs Concilium habere auriforitatem conciliatιυam 2 d tativam, quam pollere auctoritate ad synodice & conciliantet Canones sanciendos, quibus ipse Papa subjicitur , ut supra docuit Cancellarius considerat. . labri de Ecclesiastica potestate. X X V. Sed λrsan obiiciet aliquis Gersonium parte 2. operum dialogo de pota st. ue ligandi & solvendi perhibere, potesarem selius ordinu qua resticit Corpus Chrsaverum , aequalem esse apud omnes ; potestatem vero Iuridicialem seu Iurisdiction s ref cere Corpus Christi m cum , hujusique potestatis plenitudinem residere penu summ- Pontificem . G esse in ipso totam potestatιve ; careris vero per partes derivarι , Iuxta determιnassonem legit-am istius fontalis G prima potesatis e due hoe ne fit oonfusio iis Ecclesiastica pobria, sed fit figurata aὰ exemplar covitatis It erusalem , &c. Item de statu Praelatorum considerat. s. Status 'impalis haber ex se ta Christi instituti
ne primaria potesta m conficiendi Corpus Christι , cs ministrant Sacramenta omnia , rus insit per praedicandi, Ius stipenHa temporalia sismend/, Iras excommunιcani , Ius praelatos minores, sciticet curatos , instituenda . Ius Ecclesias consecranda : Ius beneficium Ecclesiasticum vel stipendium temporale conferenH, vel facere conferri ministrantibus sub se stiritualia, jus indulgentias dandι, es ita de reliquis multis quaesummo Pont/μι cora petunt, ut in fonte. Qua verba nimirum plenituἀnem 'otestaris res re penes su--
να um Pontificem, es esse in ipso totam potesativa cs veset in fonte , aliaque iba absolutae Monarchiae faciem , quam alias saeps damnavit Gersonias , praeferre videntur. Accedit & lib. de auferibilitate Papae considerat. 8. docere politιam Ecclesia eam esse immutabιliter monarchicam, re quodammodo regalem, quod alias de seis exercitio es exequutione Iuris divina, naturalis ta Canonici intrepretatur , sicut claret ex Ana
lysi quartae considerationis libri de Ecclesiastica de politica potestate , quinto notabili , necnon ex Sermone pro viagio Regis Romanorum. Quid ergb his postremis clausulis sibi vult y An pugnantia loquitur Concellarius 3 minimὰ gentium , quod ut pateat, primo distinguenda stat tempora , quibus hos lucubravit tracta
tus; quoniam aliter atque aliter quandoque de potestate Papae ante Jc post tempora Concilii Constantiensis scripsit; ante quidem plerumque congruenter ad praxim quae tum vigebat: iuxta quam Episcopatus atque alia beneficia contra jus commune conferebantur a Pontificibus, quem abusum Patres Constantienses emendari voluerunt sessione 4α ubi praescribunt articulos pro Ecclesiae reformatione in capite & in meminbris,atque usum ipsius monarchiae Papalis ad solas Ecclesias particulares disgrega-IM reduxerunt, ut aura docuimus. Vide sessionem 3. articulo 4. errorum Joannis
218쪽
vici eis. Certe post Constantiensis Concilii decreta multo magis resolutorie & stricti Gersbmus scripsit de potestate Papae, quam in illis tribus memoratis opusculis quae ante Synodum Constantiensem ediderat. Unde cum passim in libro de potestate Ecclesiastisca, & alibi saepe decreta quartae de quintae sessionis Constantiensis tanqtam fide Catholisca tenenda vcnditet, quaecumque alibi statuit de Papae monarchia, intelligenda sunt in ordine ad regimen Aristocraticum, quod Synodus Constantiensis in integi um restituit. Secundo, notandum est in ejusmodi opusculis, Gersonium considerate potestatem Ecclesiasticam ratione divellorum subiectorum quibus est. Primum enim , ut in tota E clesia Sacerdotali collectim sumpta, aut in Concilio generali habitat, sic oi Hierar-esticus generatim sumptus eam architectonicc & per dominium possidet. Secunco a tem, ut inest Praeutis seoi sim & distributive sumptis, quatenus eam proportionatim de respective exercent; sic quidem eminentiori modo & quas in fonte dicitur habitare in Papa, comparatione facta ad alios Episcopos, quorum potestas atque admirustratio ad suas privatas dioecesis iamiam redigitur : contia vel O potestas Papae ad omnes particulares Ecclesias, quae per totum orbem Christianum diffunduntur. Thoinas Ualdensis de Sacramento Poenitentiae i s. lub finem disputans, quod ci ves Ecclesiae sint scientia & potestas habens auctoiitatem dimittendi peccata vice Christi ; Ego dico Episc Am in persona Ecclesiae , ait, non quia Dialus est τι a, aut ea δε- sortio, sed quia pro universa Ecclesia in jura aptis mini v hAnc Petrus 1 ε epit; nongitur Petrus accepιι 1lus cloes propter DBm meritam person te, non oram tunc finiex gratia, quias ex Parιa non ex operabus, ahoqum gratia Vam non est gratia famam l . nec tunc personam Petri Dominus artendit, ed in una musa totam Eausu.m, quanto
magis non meritAm Petra, sed neι suppes m ; Ande cum, Ariusιm semune III. D minus Jesus Di cipulos suos ante possisnem A ut nos is elegit. c c. inter hos pene ubique Petrus Irim tot us Etalesiae meruu ge re personam, ροι. Item aliquanto post, Iea fiades Eulsa resinans per os Petri, in hac De Petra recompensationcm accipit umetem satis Ecclisia clavium potesarem, tac. Guilus in verbis quartior se osterunt notabιba. Primum II sitas, in quos Via Us inputat, dotarasse Praelatos in peccato mortati ex cu res π n ligare nec solvere P se peccata, contra quos urget Laldensis, Episcopum non suo,
sed Ecclesi e merito,& in massa&colpore habuisse claves, & hac vi & virtute liga- . te & solvere, ut succesibr Apostolorum ,&c. Secundo Observat, Christum couiere do claves Petro, neque ad ejus meritum, neque ad ejus suppositum, aut personam particularem; sed ad Ecclesiae massam , quam repraesentabat, attendisse , atque nomine Ecclesiae claves eidem contuliste; quod probat auctoritate Augustini, de quo supra capit praecedenti. Tertio, Petriuia non sitiam unius, sed totius Ecclesiae fidem professum. Quarto, ctiam totius Ecclesiae praemium clavium aut potestatis Ecclesiasticae accepisse.
XXVI. Alphonsus Tostatus Abulensis Episcopus vir saeculi sui doctissimus, commentariis in caput xv. Numeroium quaest. 47. disputans utrum solus Moses, cum
L xu. iudicibus & populo Israelitico hominem, qui ligna die festo colligebat, judic
ret, per digressionem hanc excivit disputationem quaest. 8. An communata ΡΜ δε clesia possis halere exercitium ivrfiuctionis, an Christus dederu clames Iob Perro, vel totι Ecesse, ta quomodo transfertur auctoritas clausum de uno Praelato m alium, sta
xuit autem, quando dicitur hominem, qui ligna colligebat, uictaeum fuisse carcere,b Disiligod by C
219쪽
In eam partem capi non debere , quod populus ant tota multitudo eum incius erit : quia ζ inquit in ipsa multitudo non habebat D rudictionem, cum jurasiactio secundum actum nou possit cadere in communitatem, sed in personam determinatum, quia γα-ri dictio requirit actus, ut, Iudicare ct imperaret, communitas autem, cum non sit aliquid unum proprie sed per accidens, ut acervus lapidum, non potest exercere actus aliquos, imo im- nouis est in communitate esse Ju dictisnem secundam actum; est tamenjurisdictis Gais tam originem in communitate, O siecundum virtutem, quia omnes persona accipientes Jurisdictione; uex virtute communitatis aci ipiunt: quia ipsa possunt per se Iudicare ; communitas autem non. Ita autem videtur de clavibus Fcilesia, quia illa data sunt a Christo toti Ecclesiae; quis tamen non poterat tota Ecclesia dissensere illas, cum non esset aliqua persona, rradi it eas Petro nomine Ecclesia. Si tamen intelligeretur clares traditas esse Petro specialiter, non sortim sequeretur inconreniens commune, quod inducitur, scilicet, quod alii Apostoli non habuissentuliquam auctoritatem claνium, quod falsum est; quia illis data est potestas remittendi petacata, ut pater Ioannis M. cap. scilicet accipite Spiritum sentium, O quorum remiseritis peccata , remissa erunt, ct quorum retinueritis, retenta erunt.
XXVII. Ista timen e ola potestas clavv. Ergo alis Apostolis Ferunt claves. Sed abud
inconveniens maius erat scilicet, quod, defuncto Petro, non mansissent claves, quod ne
cesse erae, si sub Petra data fuissent, ta non solum si i soli, sed etiams omnibus Apost
tu data fuissent claves decialiter tanqu.rm determinatu persinu, defunctιs illis, non mansissent claves in Ecclesia, quia Vti non habebant potestatem danae alus claves,facie do eos successores suos; civm nemo posset Praelatum successorem ι facere ; G tamen omnes successores B. Petrahaborum Episcoporum babent claves, sicut hiatist Petrus cs alu θύοι, ergo non fuerunt datae claves Utis, loquam determinatιs persoms, sed tanquam ministras Ecclesia, ta tunc magis dabantur claves Ecclesia, cum Ecclesia, qua habet ipsas
XXVIII. Tunc levιter apparet quomodo mortuo Petro succederent abi summa Pomtifices in aequati potestate, quia illa po e s.clavium erat in Ecclesia ; G quia non poterat Ecclesia eam dispensare, cism non esset una persona, tradita est ιuristacteo claἷsum Petro tanquam personae electa ad usum illiu sevirisdictionis; G quia, mortuo A. Petro, adhuc Ecclesia semper habet claves, potes enim e ere successorem ,-eligendo confert eandem potestatem, quam habuit Petrus, nec oportet quod ιn morte R. Petra Christus sterum conferret claves successors ellus, quod tamen ne se erat, s Petro datae fuissent en es singularuer, ves aliis Apsolis si uiariter, ta non Ecclesiae. Hoc idem paret ιn commu-mta bus. Sa enim aliqua communita vel colugium est, Us erit Iurisdictio, cs quia non potest admi rari per totam communitatem, a rus tur per unum de communitate, von est tamen Iurisdictio m illa, rea quod non sit m communitate ; sed es malis in com-mrenuate , quia illa, antequam con tuatur in IAduem vel rectorem, nudum habet 1ur dictionem, cum vero communitas ιlium elelem vel praefeceru, habet iurisdictionem, illa autem mortuo, vel cedente ursdictionem, non penitus exffimat juristactio, quia pores alus
praeficι in rectorem vel in I icem; non tamen post hoc sieri, si non maneret jurisdictio
an communitate, ergo i a communatas habet magιs Iuras esιοκem.
i XXIX. Auhuc patet hoc , quia Sede vacante Capitulum habet omnia qua perainentia Iuris ciιonem Pralati, licet non ea qua sunt ordinis 3 s tamen potes s lita esci
220쪽
determinara in persena , myram Praelato exspiraret. Ergo videtor quod jari imo ilia
radicatius erat ιn Ecclesiis , quam in Praelato ; non tamen haberet eam Ecclesia , msi in principio ei tradita fulset quia iuris Itio clavιum non est talis , quales sunt Iuris duritiones, quas constu unt χι communitates per lege . Quia cum ista juri Utio fit m r mittendo peccata, ta ligando , non possunt eam homines sim fingere , sia a Deo solum est. cum ipse solus remittat peccata; ιn Ecclesia autem est sa Iur sdietio. ergo oportet quod eam ahquodo acceperit , cs hoc non fuit, ψ ckm prιmo traditae sunt claves a Christo ses hoc modo, cum aliquis eligitur in Praelatum , confertur sibi per electionem IurisHEtio . quiae Ecclesia habebat Iurisdietionem istam , es non poterac exercere eam , quia non eru
XXX. Et tune cum summus Pontifex eligitur a Cariunalibus , a tota Ecclesiaetigitur, cum ian nomine totius Eccles Agant, 'uta non potest tota Ecclesia convenire ad quum- ibet elemonem ; es sicut elettio totius Ecclesiae tribueret Iurisaemonem , ita elettio Camdinabum , si fiat secuniam voluntatem Ecclesia expressam per decreta suta cs constitur μα ; si autem aliter , nihil confert Iuri Letioni. , nec erit Pontifex gus est εμ-
Idem Tokatus quaest. 4'. disterit : An Ecclesia ab uando habeat potesatem ligandita semendi ; sed tunc dicet aliquas cait in quod si poteν clavium , qua est in Inm- Pontifice , est in Ecclesia , aliquando habebit Ecclesia potestatem letandi cs solvendi, quod non es conveniens. Re fondendum est , quod Ecclesia suscipis claves a christo, taes Aristin tan am ministra Ecclesia, re nunc Ecclesia alias habet, oe Prelata etiam ,
sed aliter Ecessa quam Pralati; nam Ecclesia habet secuniam orionem es virtutem , Praelati autem habent sereundum usum earrum. Dicitur Ecclesia habere secundum vim ristem claves, qura potest illas conferre Praelato per eliationem 3 Ecclesa enim qua Uismaeli: t, tribuit ea jurisdiationem illa- : Ecclesia serem a nulla suscipii postquam semel a Christo susice't, ideo illas per originem es virtutem habre: es quando confert eas Priamto, non confert e- eo modo, quo habet, 'licet quantum ad originem re virtutem, sed quantum ad usim; in utroque tamen integra sunt claves. Exemplum hujuι patet in homino νei r habet usim res cs confert sitam usum altera: sed non eodem modo quo habet : P:a ι reservat usium ut proprietario, altera cuncedis me usuarso, vel usu ructu νιο, es in hoc confert mmmus quod non habet . quia Dominus rei non est Uufructuamus vel usuarius. Confremiter νn Ecclesia, gsa enim non habet clavdi quantum ad Uu- , amnia autem sa descendunt ex hoc, rod Ecclesia non es aliqkia unum per se potens habere admisis ιιonem clavium , adeo sitas alteri commendar ; si autem posset per se arim serare , non c-mpeteret alicuι Pralato. Ita autem fuit his quod jura intio erat in populo Iudaico, tamen non administrabat totus populus, sed fiam iudices constitura, o si jusserunt pumrs homιnem 3n carcere.
it Iaee disputatio Tostati in propriis terminis , ut Scholastici loquuntur , explica rionem primi S: secundi capitis libelli de Ecclesiastica dc politica potestate continet;
verum summa eorum, quae Tostatus docet, ad tredecim articulos reduci posset. Primus est, communitatem aut corpus politicum , quia est tanquam ens aut aggrega eum per accidens, non posse actum jurisdictionis exercere ; ratio est, quoniam
juxta commune Proloquium Philosophorum o aes inti βψ funusicorum G persηη-