장음표시 사용
231쪽
- patus super Sacerdotium, ut praehabitum est, quare dicere habemus principatum, se Ecclesiasticum successione quadam a primo principe scilicet Petro dependere. Et sicut principatus Petri a legatione Cluisti dependebat, ita & omnium Episse
is rorum, ut dicit Anactetus in eodem Can. in novo. Quare qui eos audit, Chri-- itum audit, de non dicit, qui eos audit, Papam audit ; imo Apostolicum praec
se pium habent omnes Epii copi regendi se S gregem, in quo Spiritus Sanctus cox se posuit ad regendam Ecclesiam, dc ex illo judicium synodi ipsis creditum est, quia
, principes sunt δc Rectores Ecclesiae. Deinde caput concludit conformiter ad quintum Nicaenum de secundum Canonem Coni Lurtinopolitanum, quod unam- ,, quamque provinciam provinciae synodus administrabit , etsi omnes mundi pro- ,, vinciae convenirent, sicut tunc quaelibet potest tibi providere : dc mirum est di- ,, cere non posse omnes congregatas cum plena auctoritate legatorum , cum quilia
, bet per se posset : quilibet autem per se sine Papa non dubium sibi providereis potest. Ergo S omnes, eo regulariter non spreto, nolenti& potenti intereste R is mano Pontifice, ac alio ad synCdumlspectante, cum tamen majoris sit auctoritatis
is synodus pluriuin provinciarum quam unius, & dum hanc partem defendimus - quod Papa noa est universalis Episcorus, sed super alios primus, ec sacrorum Con-- ciliorum non in Papa sed in consensu omnium Vigorem fundamus , tunc quiae se veritatem defendimus dc unicuique suum honorem reservamus , recte Papam is honoramus p dist. Ecce. Compendium collectionis horum trium capitum Culani quindecim continet no-iabilia , quae nos manu lucunt in cognitionem potestatis Ecclesasticae , propagationis ejusdem , necnon auctoritatis Papae. Primo , docet Sacerdotium Christi communicatum Ecclesiae esse causam cssicientem totius jurisdictionis Ecclesiasticae, de qua re amplius agetur infra. Secundo , notat quotiam Canonistas cap. de Eul Au , ut arbitror , nullum enim extat cap. ab Ecclesiarum , perhibere omnes Epis.copos & Curatos , quos appellat inferiores Praelatos, suam derivare jurisdictionem a Papa , quam opinionem ut falsam rejicit, & sequentibus rationibus profligat Tertio, quia oporteret Petrum aliquid singularitatis privatim accepisse a Christo , quod non datum etiam esset caeteris Apostolis , hoc autem . inductione facta eorum Omnium quae Petro dicta sunt, falsitatis convincit. Nam sicut Petro dictuin est , quodcumque ligaveris,Math. I s. ita omnibus Apostolis, quaecumque alligaver
iis , Math. r 8. Deinde , dato quod Petrus sit petra & fundamentum Ecclesiae , hoc illi cum reliquis Apostolis commune est : qui quidem sunt pariter petrae defundamenta Ecclesiae , Apocalypseos a I. & supra probatum est Hieronymi aucto ritate. Item quae dicuntur Petro Joannis ultimo : Pasie ἄνω meas, omnibus aliivdicuntur, quia pascere nihil aliud est quam populum docere & regere per actus Hierarchicos , quod cunctis Apostolis ex aequo convenit ; haecque verba , pasce ovci meas, reipsa idem sunt de significant cum his aliis quae individue &incommune omnibus d cuntur, Mathaei Sc Marci ultimo e vici in mundum universena docete omnes gentes, praeduale Evangetium omni creatura. Unde I. Petri s. Om
nisus Episcopis & Presbyteris dicitur , pascite qui in vobis est gresem Dei, &e. Quarto, observat in principio nascentis.Ecclesiae unicum dumtaxat fuisse Episcopatum siligod by Coost
232쪽
absque ulla diu;nGIone dioeceseum veI parceciarum, adeo ut omnes Apostoli aeque essent oecumenici, & univci siles Episcopi sicut Petrus. De qua re supra cap. 2. hujus libri. Quinto Canonistas notare ad esse Episcopi aut ad potestatem Episcopalein, locum ec di axesim nital quicquam conferre cap. anter corporatia f. Cum qu s Episcopus G Anausiatione e sed satu esse qxοd aliquis ianatus su oiarns cha -ἐlere Episcopali; ita ut in quemlibet pollit Ecclesiasticam potestatem formaliter exercere, sicut Sacerdos forna.. liter potest quemcunique peccatorem a quocumque casu etiam reservato Pontifici necellitate occurrente absolvere, idque clarum est ex Epis copiis quos titularios vocamus. Unde relinquitur Episcopos sormaliter sumptos Scabstrahendo ab dioeceli cile illimitatos & universales; dioeceleum autem traditio de limitatio est juris mere positivi pro characcere de ad vitanda schisinata instituta. Unde in casu neces statis haec jura positiva cessant, juxta regulam S. Bernardi de praecepto & dispensatione. Sexto, ait omnem jurisdictionem Ecclesiasticam sundari in potest e ligandi Sc solvendi , hancque potestatem omnes Episcopos & Presbyteros aeque immediate habere a Cliti sto, ex quo infert hoc problema, utrum propter hanc potestarem ligandi ta solvent . id est, Sacerdotium Gratti omnibus Discopis es Presbyteria ex aquo communicatum, Ecctis A ca urisductio ιmen e , formaliter 2 quoad habitum sit aequalis su Episcopis cit Presbyteris , quamquam ratione materia . exercitis , sentia, exequutι-- ρο administratιenu diserat ιn inrisique ; quia major datur administratio Papa, quam Episcopu ;'09copis , quam Presbyteris. Quod potest illustrari parabola Chiisti, varia talenta variis hominibus distribuentis , adeo quidem ut alii haberent unius talenti, alii duorum, alii trium administrationem, &c. de thmen omnes idipsit in immediate a Patrefamilias acceperant, tam ille qui unicum , quam qui decem acceperat. Septimo, indicat lianc varietatem exequutionis &administrationis non esse juris divini, quia distinctio ἰχ limitatio dioeceleum, Parceciarum, & Patriarchatuum a quibus administratio atque exercitium Ecclesiasticae potestatis dependet de variatur, esse juris positivi; quam varietatem notat in bonum Ecclesicae factam, ut homines facilius in suum finem, Deum videlicet & vitani peternam perducerentur: deinde subsicit, in casu necessitatis hanc distinctionem & limitationem administrationis & dioeceleum cestare ; quoniam simplex Sacerdos in casu necessitatis quemcumque ἱ quocumque casu etiam Papae reservato absolvit , tum
enim cessant positiva jura : unde vulgo perhibetur nece istati legem imponi non posse, maximo in rebus moralibus de politicis, quae sunt natura sua mutationi o noxia. Octavo, probat Episcopatum quemdam este principatum super simplices Pres byteros jure positivo per sacras electiones ad unitatem conservandam M vitanda schismata introductum dist. y3. Can. legimus ta ius. 91. Can. obm ; idque ait factum Deo inspirante, & ita liquet Culanum sententiam amplecti quam plerique B.
Hieronymo tribuunt, Can. olim. Hoc autem quam in partem capi oporteat infra
docebimus. Simili etiam ratione ad vitanda schisnata idem Hieronymus S. Petrum ab aliis Apostolis electum in Primatem perhibet, lib. r. adversus Jovinianum. N no, contendit juxta Ostiensem in summa cunctos Episcopos ejusdem esse dignitatis& potestatis ; distingui autem secundum majorem aut minorem administrationem et exercitium Patriarchatus scilicet, Papatus, Archiepiscopatus&Episcopatus: quo
233쪽
niam diversa est illorum administratio atque exercitIum; sicque omnes Episcopi se
maliter & intensive aequales sunt in ordine, potestate ac lurisdictione: sed Papa m jor in administratione atque exercitio , ut glossa nominatim docet supet n. in novoci st. 2I. Neque mirum videri debet potest.item intensive , formaliter , & quoad habitum, esse aequalem in omnibus Episcopis, & tamen materialiter & quoad usuiria sue cxequutionem differre, id enim ab hac quaestione pendet: An Miqna pote τe e possit fine exercitio adae raro sena facultati. Certe Lyranus ad haec verba. Datas mihi omniae potesar in caelo ta in rrra, A farbar x imo , restondet Christo ab instamri seua conceptioni, hanc habuisse potestatem arrectoritat e , non tamen exequutrue ante rejurrectionem. Decimo, narrat exercitium , & administrationem hanc penderea iurii dictione, de iurisdictionem proficii ci icon:ensu subiectionali eorum , qui aliquem in Papam aut Episcopum deligunt, ac eligendo populum illis subiiciunt. Quam-ob: em eo ipse quM Cardinales, velut Ecclesiae univeis alis procuratores, Papam cooptant, ait Ecclesiam universalem subjicere administrationi Papae ; atque , unil eidem juiisdictionem conferre in universalem Ecclesiam e idemque penitus esse judicium de Patriarchis, Episcopis, &c. quibus per electiones amplior aut strictior aesertur administrario, ita antecellunt Presbyteris limplicibus, quibus angustissima defertur administratio; quae omnia doctrinae Toliari luperius positae concordanti quoniam de iurisdietione Ecclesi .istica disterens, eam capit materialiter , & quoad actum live exercitium; non aurem formaliter , & quoad habitum ratione clavium ci potes latis, quae cum ordine Episcopali aut Presbyter ali contertur. Verum de Oidine paulo post Cusanus agit. Undecimo, iterum declarat Petium aetatis atque honoris primatum obtinuisse luper alios Apostolos, atque primatum jurisdictionis per Apostoloruin electionem consequutum; deinde hosterna die eandem esse rationem jurisdictionis Papae s er Ecclesias particulares Christianitatis, quoniam eam per Canonicam electionem Cardinalium assequitur ; hi enim, velut Eccletiae unive salis procuratores, plenitudinem administiationis pro exequutione iuris divini, naturalis de Canonici , Papae deferunt; & hac administratione per electiones delata Papae, ait hunc majorem & superiorem esse aliis Episcopis , ω Episcopos simplicibus Presbyteris. Cujus sententiae haec luinma est; quamquam Dominus primatum instituetit, & ob aetatem, qua Petrus alios anteibat, Petro detulerit, nihilominus voluisse Petrum communibus Apostoloruin suifragiis legi: ut hoc communi consensu , titulus, auctoritas , & iurisdictio Primatui debita secundum legem divinam.
naturalem constitueretur, & confirmat etur. Non nego tamen, ait Culanus, divinam potestatem concurrere aucto antem 2 confirmantem eiu ossi elemonem, atrue Iunkι monem in Romano Pontifice constitui, ta divino privilegio ta eleemone, scur in alus administrationem Ecclesiasticam habentιbus , ut dicu texam in nova alligatus , Petrum, solis volentibus, a Chrsto principem constitutum. Duc ergo inducιt Petrum, quo
ad aut Irestatem es Iurisdistionem, maiorem fuisse reliquis Apostolis ratione electionis, qua eum Apostoli principem sibi ei fecerant, memorato Can. m novo dist. 1 I. Ex quo insurgit, ad retinendam auctoritatem Primatus, necellum esse fateri, saci selectiones iuris esse divini naturalis. Duodecina δ , peihibet omnes Episcopos esse successsores Petri, sicut 3c Romanum Pontificem; quia sicut cuncti Apostoli indivisim ἰ
234쪽
in eommune & in solidum ei sti sunt legati, proreges , vicarii 3c ministri Christi per eius Sacerdotii adeptionem, idni liter & Episcos'. etiam individue , in commune & ui solutiun limia legationi ta missioni Apollo rum, ad Sacerdotium imminiexercendum, succedunt jure divino quo aiam jure divino Eccletia ad posteros propagatur. Unde Christus omnibus dicit, qui vos auit, me audit, non autem P pam audit nam omnes Episcopi ex praecepto domini Actor. D. & seipsos Σί gregem in solidum pascere tenemur; attendite vobM V um rso gregi se in qua vos Spiritus Sanctus posvit, E'sicopos regere Ecclesiam Dei. Quapropter Thcologi docent univeribs Episcopos & Sacerdotes, non delegata potuitate Papa, sed immediate a Christo proportionatam auctoritatem habere regendi Ecclesiain, leges ferendi, e communicandi, dcc. sunt enim veri atque legitimi Ecclesiae judices ta rectores, non simplices Papae astellores aut consiliaris. Deciano Tertio a minori ad majus concludit, generalem synodum, absente Papa , aut etiam ii nolit adeste poste omnia , quae erunt neces ria ad Ecclesiae regimen, statuere. Cum enim Nicaenis de Constantinopolitanis quinto & secundo Canonibus decretum sit, omnia provinciae negotia svnodo provinciae definiri oportere, quanto mag' Synodus generalis hoc ipsuinero negotiis Ecclesiae univeti dis pristare potest . si Pontifex ossicio suo fungi recuset. Decimo quarto , monet Papam non ei te Episcopum univertatem, sed dumtaxat primum Epistoporum , adnectit robitu atque vigorem omnium Conciliorum & Ca-Ηonum, non a Papa. sed a xnsensu univcriali, & communione sanctorum manare. Quod lib. 4. infra demonstrabitur. Decimo quinto, perhibet hanc suam doctrinam unicuique ordini Ecclesiastico suum lus, honorem dc dignitatem servare,. eo ruenter ad mentem S. Gregotii diit. 99. Can. Eccd. Item eodem lib. 2. de concordantia cap. 1 9. S Iura ac dicta Sanctoruis Parrum , qua loquuntur se in ad praefidenttirlcm curam o innarι debere, nisi electum abam quibm praesedere debet, servarentur, ut sera praefidentra originem ab iit se habere cot-nsat quibus praest , cssis assique superbia in amore paseat ; tunc videremus quomodo ex orinatis gradu sua elemonibus ad hoc recte devenitur , quod jupereus per S. Asens uum aeuum est ; scilicet, quod de petra , id est, Ecclesia EDdetium , Peltus orsetur. Nn quod pMestra praesidaenetralis , quod in Prasidentibus ines , a populo total ter ortum eapiat, sed sictu prahabitum es severius ; tunc Sacerdotium , quod es ut an-a
in Ecclesia mititante, anima autem secundum motιvam eius es sensim m partem con Arara , Hucatur de potentia materiae , secundum autem rationalem ejus partem consi-
aerata, a Deo est ;μ Sacerdotium capit as inferiora populo Fidelium ιsiam prodentialem, motινam , vegetat viam cs sin uam potestarem , qua potest.υ eru de potentia materiae fustatorum par lxxtar am subiectionem et a Deo autem per Sacramenta capit porcsa. rem raraonalis aruamae, quae desursum venu, uisic possis ιn dulci concordantia superna potestate per meisum elicita ta tradita potestatis ιnfluere 3n corpus G ec um, quae ad salutarem umonem cum Christo capste persiciuntur. Item aliquanto interius. Pulchra ast hac spoculatis, quomodo in pusio omnes potestates tam star ales in potentra latent iam etiam temporales es corporatis; licet ad hoc, quod ina praesidentiaos potesta imamι constituatuν,. nae syrio des*ex concum rere debeat ratus formatium, qui hanc constituatine , quousam emaus potestas desursum est, ta loquor de ordinata potestate. Item lib. Diqitigod by Corale
235쪽
constituitur, aevino Spiruu eandem Ecclesiam per concord/am inhabitante 2 miserante, ut sic ex θ: ritu δω no , anima Sacerdotati es corpore Fidelium , una o-nium Fidetium C risti Ecclesia concorditer sub blat, repta vero harmonia, ac naturatiter concordante proportione, ut norassimum est, in quοhset umente i se regatur anιma a corpore, pro iure mortati febri, es incurabiti infirmitate. Aon Ie Romanus Porifex exaltet interruncias Dom us Sacerdotes, existimans alios nihil ιu exequutoriali iam stratione, nisi
quantum Vse concesserat, posse : Ied recordetur pluries longo tempore Papatum vacasse , Jcut pol Isarcern. m septem annis, ta alus tem'r:bus, aliquando duobus, ta tamen nox dirae inruficax Sacerdotium; cs cogitet suam proprutatem ἀπωί d 'sitisne, pro cun t rum ordonata graduatiane, cs Ecclesia inconfusa pacis tranquillitate servanda, quoad
1 rιrualem potestatem, quae stam a Christo esse potest, L a nihil conferre propter quod se
memeto exaltet. onfideret, etiamsi Sacerdotaum est ut anoma una, quae est tota in tuo tain qualibet om parte, quod tunc exequummes potestarem, quoad decretam provinciam focundum plus ta minias quam ab extrinseco dependeant, non .Hminuunt stiritualem p testatem in se : unde, sicut ιρ' anima in pede hominis resin es maior nec minor, propter Citam quam peH prolat Ese amma, qMa in capite vel corde residet, sic ipse Papatio se habet, tit anima in cap:te, ta Patriarchatus, At anima in oribus vel in oculis, GArchiepscopalis dignitas, ut anima in brachiis, es Episcopalis, ut in digitis, ta sic defuguli, usique ad pedes , qui in republica plureή designa r : nude anama eis vitam V pans Curarnm reste figuriar et una est ergo a Deo omnium ligandi cs solvexH ac vivi Acandi potest.M, Met ιEa ex parte membrorum, aba es alia ta maior es minor viriatur.
Summa hujus collectionis ad tria redit capita. Primum, si jura, Canones, dicta & monita M. Patrum servatentur, quae vetant quemquam ad Episcopatum promoveri nisi Canonice, id est, ab illis ipsis electum, quibus debet piaesidere e omnes quidem Praelati originem suae prauidentiae & auctoritatis acceptam referrent illis ipsis , qui eos elegissent : neque austere, coacte S supelbe imperarent, sed consormiter ad Praeceptum Petri secundum Deum pareerent voluntarie 2 pontauee , mn ut dominentes in Geras, sed ut exemplum facts gre is ex animo, r. Petri 1..Hinc ergo Cusianus captat occasionem Interpretandi, quod supra ex Augustino propi)suimus, Petram esse Ecclesiam , cs Petrum populum Chri an , id est, Papam Petri successorem essici , & constitui Petrum per sacras electiones ; sepia enim ostendit auctoritatem, & jurisdictionem, quam habet Papa super totam Ecclesiam. ei sacria electionibus conserit, sc Papam sola administiatione, quam habet per electionem Cardinalium , esse majorem & supcriorem inctoritate caeteris Epic opis. Quae sententia demonstrat quidnam de primatu tenendum sit, quantuinque a veritate aberrent m narchiae absolutae propugnatores item quarc Curia Romana tantum operae atque st dii posuerit in abrogandis electionibus, nimirum, ut a solo Papa tanquam a m narcha omnis jurisdictio Episcoporum fluere & pendere Videretur. Secundo, asse diit auctoritatem & jurisdictionem Praelatorum non totaliter pendere a populo, sed quod antea observavrt, in memoriam revocandum; puta Sacerdotium Christi communicatum toti Ecclesiae in commune, csse causam e cientem jurisdictionis Ecclesiasi sicae, dc velut aniliam Ecclesiae, totum in toto Ordine hierarchico, Δρ totum in qua
236쪽
adylibet parte ordinis bierarchici, scilicet in singulis Episcopis, & Presbyteris intensilvc,& quoad habitum. Verumtamen extensive, quoad existentiam, actum, exercitium,
exequutionem & adivinistrationem disseienter a Presbyteris, Episcopis, Archiepit copis, Patriarchis & summo Pontisce possideri; sicut compertum cit, animam rationalem divertis fungi operationibus, pro diversitate or ni ZAtionis atque dispositionis membrorum, capitis, oculorum, brachiorum, pedum, &c. Curatos autem pedibus comparat, Episcopos digitis, Archiepiscopos braclitis, &c. In quibus anima& Sacerdotium Christi ejusdem est prorsus naturae, virtutis & efficaciae. Ex quo concludit neque Papam, neque alios Praelatos ullam habere causam superbiendi aut sese efferendi supra simplices Presbyteros, cum in omnibus intensive de formaliter eadem sit potestas, differat tantum extrinsece Se materialiter ; I hoc ipsum est quod docet Apostolus i. Corinth. I a. Corpus non es unum membrum, sed multa ; si tot
erepus oculus, ubi auditus' si totum auaetus, uti odoratus ' sed Deus temperavit corpus es euι.deerat, abundantiorem σιbucaedo honorem, At non sit sic hisma in corpore, sed in idipso pro se invicem solicita sint membra. Et ita statuit Culanus, omnium eandem
esse ligandi, pastendi & vivificandi potestatem, licet alia atque alia pro varietate membrorum exiliat. Tertio, egregia sit nititudine hanc sinain doctrinam illustrat ;ut enim anima rationalis, quantum ad vim & naturam ration lem, originem suam
de Caelo repetit, dia quantan ad facultatem vegetativam, sensitivam atque motivam educitur de potentia materiae, similiter adeptione Sacramenti ordinis, tot maliter de quoad habitum, jui iudictionem necessariam Praelatis uni cum ipso Ordine conserriperhibet; actuin vero, exercitium, exequutionem, administrationem Spraxim illius jurisdictionis habitualis elici de potentia materiar, hoc est, per consensum dia subiectionem voluntariam subditorum Pia batos eligentium; quandoquidem potestas Ecclesiastica vere aut .interpretative, explicite aut implicite libera est in personas , circa quas exercetur, nec potest serii in invisum, ut docent Theologi. Saepe jam monui communem esse Patrum doctrinam, Clerum formaliter & active claves pos. sidere ut regat, at Dacos materialiter & passive ut regantur, & ob eam rem antiquis tus electiones nunquam fieri sblitas absque vero aut interpretativo populi consensu; de qua re amplius cap. 7. Caeterum in his collectionibus Cusani extremam manum imponam, si verae de
probabiles sunt, quod ego lectori judicandum relinquo, sequitur, ut jam muli
cies dixi, & 1 aepias inculcandum est, sensum germanum hujus textus, tu es Petrus, G super hane petram aedificabo Ecessam meam , dcc. fasce oves meas , &c. exprimi non posse abique varia de multiplici ratiocinatione , atque historiae Ecclesiasticae , α praxeos regiminis Ecclesae primitivae notitia ; quae omnia nobis facem praeserunt ad veram interpretationem liujusmodi locorum. Profectis cuni ego haec ipsa capita cum permultis aliis, quae Cusanus refert, legerem, antequam versatus essem in Iectione Conciliorum & Patrum antiquorum, magno quidem timore aestuabam esed tum demum me scientia & cognitio antiquitatis Ecclesiasticae ex vano illo timore confirmavit, docuitque absolutam infallibilem Monarchiam recentiorum , quam solum impugno, rem esse planc fictili.un , ac pestem charitatis , omnisque disciplinae atque ordinis a Christo instituta , & ab Apostolis propagati ; nullaque alia via
237쪽
defendi posse , quam a5soluto 3c temporali imperio , ut docet experientia , atque
XXXVIII. Redeo ad Facultatem Theologicam Parisiensem, cujus hic censuram nobilissimam pro iuris communis Vindiciis, atque ordinis Hierarchici defensio
ne adversus Bullam , quaru Sintus IV. Franciscanis concesserat, exscribam. In no- .
- mine Domini , Amen. Huius praesentis publici instrumenti tenore cunctis pateatis evidenter , quod cum apud almam Theologorum Facultatem Parisiis ex parte, , venerabilis Capituli insignis Ecclesiae Tornacensis delatae & praesentatae exstitissentis quatuordecim propositiones , tanquam erroneae aut in Fide male fonantes , in
se quodam papyri solio redactae se scriptae, quas asserebat diei n Capitulum fuisso,, in Civitate Tornaceriit , publico in diversis praedicationibus ad populum per
se quemdam Fratrem Joannem Anguli Ordinis Fratrum Minorum praedicatas de as. sertas , ut constare dicebam, per quandam informationem auctoritate justitiae se factam piaedictat Facultati ex parte ipsitis Capituli cum dictis propositionibus pia '- se sentatam , & super illarum propositionii; si qualificatione nonnulli egregii praes se tae Pacultatis Doctores & Magistri, una cum Decano praeditatae Facultatis, ad ip - sas propositiones examinandas, & eorum veritatem judicandam, per ipsam al-- mam Facultatem electi Sc deputati suissent, diversisque diebus de rei teratis vicies bus, tam in domo Domini Decani praefatae Facultatis, quam alibi praedicti Docis tores de Magistri . cputati cum multis variis argumentationibus, discussionibus,, super examine praefatarum propositionum Cc eatum qualificatione , dictatque in ,, formationis visitatione congresati extitissent, materiaque praedicta in inultisse congregationibus praedictα Facultatis agitata tandem anno Domini M. CCCC. LxxXII.
se more Gallicano computando, indictione prima, mensis vero Februarii die quin- ta, Pontificatus S. S. in Christo Patris & Domini nostri Domini Sixti divina Pr ,, videntia Papae anno duodecimo , in mei Notarii publici praefatae Facultatiu,, .Scribae, testiumque infrascriptorum ad haec vocatorum praesentia , praefata alma ,, Tlaeologorum Facultas apud S. Mathurinu in Parisiis in loco sblito per egregium A & doctissimum virum Magistrum Joannem Hue sacrae Theologiae Proteilbrem nia Ecclesiae Parisiensis Poenitentiarium , ac praefatae Facultatis Decan in selemniter , is dc per juramentum, ad qualiscandum praefatas quatuordecim propositiones conis vocata &.congregata , omnibusque Magistris magno numero, tam Saecularibus, is quam Religiosis in praefata Congregatione existentibus , unus post alium ad lonis sum auditia et Prasata aIma Theologorum Facultas, post omnium & singulorum is Magistrorum pra Moruin maturam deliberationem per organum piaenominati,, Masistri Joannis Huc Decani, nemine opponente, praedictas quatuordecim pro is positiones , modo sic forma , & prout continetur in quodam papyri solio de ver- ,, Do ad verbuiu in praedicta Congregatione pluries lecto , dc milii Notario publinis co tradato qualificavit, cujus papyri solii dictas propositioney, earum quali-
A ficationem continentis tenor de verbo ad verbum smuitur & est talis. Frater icanno Angeti Regitissens Fratrum Asnorum in quadragesima novissima pxblice praeviticavit artMulos Icu propositionci sequentes, tam in L esia rimiacens, quam in Parachialib1M E clesu S. S. Petra 2 Umntim Tornacensis capvulo praefatae E rirna-
238쪽
cosis Gbditis, eat narres II: verti conventus civitatu Trnacensis favorem vel assi em -- omnimodam praebuerunt. Primus art/culus. Fratres Minores praesentati Oscopo , V admis , μουt proprii Sacer oles ta vera curatι, ta melius qu.ιm Presbyterι Parosit alias, quia facultatem suam habent a summo Pontifice, ta dicti Presbνtor; ab ipso Episcopo dumtaxat. Quidquid sit δε prima parte propter qu mitionem Esius terminι Pruru, dicu t.rmen Facultas , quod prustio ta quoad omnes retiquas partu ta probationem utra rue in qua dicitur ab Episcopo , dumtaxat est scandalosa , ιn Fide erronea , Hurarch:ci ordinu de umda , tapro conservatione Gusdem ordinis publice revocanda. Secundtis artuulus. Parochianus confessus dictis Fratribus satisfecit duretati omninutriusque sexus de Poenuentus cs remisonibus , nec tenetur confitcrs proprio suo Curara semel ιn anno , nec ab eo petere licentiam. aec propositio, ut Iacet , est scandalosa es uri communa contraraa , o pro subdatorum ad Pruvos debitae obecentia observantia publice revocanda. Tertius ansculus. Ss Curatus recuset Sacramentum Euch. pia mimstrare Paraehia- κο eisdem fratribus sic confuso, veniat ille Parochianus aκ fratrem Ps eum auiumi.
es ipse sibi administrabit. Haec propositio , in forma in qua Iacet, es falsa ta de harsu
hementer susprita, jura communa conrraraa, cs 'ustice revocanda. uuartus articutas. Curiarur Parochtatis nihιI debet recipere a Parachianiι stas pro consevisne cae Sacramentorum administratione, secus es de Meuduantιbus. Hacpropositio es contra dispositiorm juras naturatis cs divina expressam , ideo falsa ta παπιὸ
cmmus articulus. Curatus asserens Parachianos suos obligarι ut sibi confiteantur μ et in anno, sub poena peccati mortalis, est excommκnricatus, Usicctobret, 1rregularat Iem incurrat. Haec propositio est falsa ta injuriosa. SextAs articulus. Faciens celebrare mssam per sacerdotem renentem secum mulierem susspeetam, seu alsas mati re mims, peccat mortatiter. Hac propositio, quia ιπdeIermn se loqu:tur , est dubia . temerarιa, ta nullo modo praedicanda. Sepismus aras lus. Fratres Iraaects non tenentur a i selutionem Parta, de qua in Gementina dudum de sepulturas. Haec propositio est jurra communι contrarω. octavus artιculus. Papa potes totum Ius canonicum destruere, ta novum con tu
re. Hac propositio es scandalos, blasphematoria, notorie haretica ta erronea. Nonus articulus. Ahrui sane tiseunt furas, gallice enrager. Hu propositio est stam albo cs blasphematoria, ta piarum aurium ostiensiva. Decimus articulus. Anima m Purgatorio existentes sunt de jurisdictιone papae . cs sveLet, posset totum purgatorium evacuare. Hac propositio mse est dubia, cs ad mensem asserentu peri motam Iurisiadtionis Soraenaria potestato de falsitates stella , talos, ta nullatenm populo pria canda. Undecimus articulus. Papa posset ab uno Ecclesiastico resiere medietatem redQuam be-nscιorum suorum, ta uni alteri dare non exprimendo causam. Hac Propositio es pe-mculosa is nullo modo Praeduanda, ut iacet. Duodecimus artιculuό. cuicumque contradicit voluntatι Papa , paganisat , is semientiam excommun cationis νn nrrat Vso facto . ci a nulla Papa reprehcndi potest , n Di i
239쪽
in materia her sic me propositio es falsa, scandalos, sopiens haeresim mamfestam.
Decimus Tertius articulus. Baha per Papam modernum e de fratribus concessafuit, Parisiis prauicata , 2 per stan vestatem Parisiensem approbata , es qua radem contra Hcit, sententiam excommunicationis ιncurrat Esofacto. Haec propositio solsa, tama
Decιmin quartus artιculus. Γιetus Frater Dannes Angeti omne es singulor articulos supradictos plumes asseruit fore veros , ta eosdem sustisere vesiae Parii , cs ubique terrarum usque ad ignem, o istos nunquam revocare, duens se non esse de numero pressi-catorum qu/ sie revocant. Hoc dictum est hominis protervi es pertinacis, Assisiens ad procedendum contra eum Iudacιatiter , tanquam contra vehementer de haressus
Declarat etiam praefata alma Facultad Theologorum , quod praedictorum articulorum. qu.ehβιιrιo nullo modo derogat, nec pr uduae clementina dudum de sepulturis; de qua uιdem qualificatιone , Ommbusque praemissis , egregis cs doctissimi vira magistri Joamure Geras Sacra Theologia prosessor, Canonicus praHrita Ecclesia rimae ensis tamsuo, quam praefati Capituli nomis duι, nonustique etiam Doctores cs Magistra in dicta congregatione existentas, petierunt sibi ta eorum cuilibet fieri, atque tradi publicum morumentum, sempzotica instrumenta , unum aut plura per me Notarium publicum subscriptum. Acta fuerunt haec Parisiis in loco supradicto S. Mathurini sub anno, iniustione , die, mense es Pontificara suprad Etru ; praesentibus ad hae egregiis I doctissimis viris magistra. --tonis Ursi, Ioanne de Hastu, Laurentio de Cotinia, Gustulmo de velande , faeoba Thursiter , Reverendo in Christo Patre Domino Ioanne Abbate Cariloci ordinis ciste ciensis, Stephano Gem , hanne de Tonguta , yoanne Quentis Sacra Theologia Professorιbus , necnon quamplummis aliis in magno numero , tam secularιbus quam Rel gissis, etiam sacra Theologia Professoribuι, resibin ad ramissa voearis f=ecialiter V r satis. Et ego Henricus Alexando Presbyter in ore Canonico Barealaurem publicvi solita se Imperiali auctoritatibus, ac veneranda Curia eo servationis prιvile oram famosissimi studia Parisiensis juratus Notarius , pradiciaque alma Theologia Facustaris scriba , quia praeae ctorum articulorum es informationis pro parte Capituti Nornacensis supradicta alma Theologia Facultatis praesentationi, is exhoιtioni praea torum articulo.
m, oe qualisicationi, catervique pramissis omnibus cssetutis, dum fle, in supra sir
bantur, cs per praefatos Decanum es Facultatem agerentur efferent, una cum pra-m-ι ιtis testibus praesens interfui , eaque sic fers vidi, ta avid vi r Idcirco huic in frumento publico alterιus manu fideliter scripto signum meum publicum consuetum ampsui, in Idem es tesιmonium praemissiorum requisitus cs rogatus. Sic signatum re
Alexandri. Haec censura multa continet digna animadversione. Primus articulus versatur in aequivocarione vocis , proprius Sacerdos ; certum autem est ex doctrina Evangelica de sacris Canonibus Conciliorum , quamdiu regimen Aristocraticum Ecclesiae viguit, nomine propri3 Sacerdotis designatos Episcopos, atque Presbyteros curam habentes animarum , qui Apostolis & xxxii. discipulis successerunt; hi enim propriZEc essentialiter pertinent ad ordinem hierarchicum a Christo institutum ; neque hac
de re mille atque amplius annorum spatio ulla extitit controversia in Ecclesia , sed Diuiligod by Gom
240쪽
ab eo dumtaxat tempore , quo ab Aluta Monarchia malas egit radices, quas Privilegiati , ut suas exempriones de immunitates contra Ius commune propugnarent..diligentiis me irrigarunt dc propagarunt ; adeo ut jam nulla amplius facies juris communis ec disciplinae Apostolicae eluceat. Causam huic controversiae praebuit illud celebre & famosum caput Innocentii III. in Synodo Lateranensi ; Omnis utriusque sexus de paenitentus es remissis/ubus , quo Iubetur unumquemque fidelem semel in anno su.t peccata consseri proprio Sacerdoti ad diem Pascha. Porro secundum jus commune & Ecclesiae primitivae disciplinam, qua quidem post institutas dioeceles & pa-roecias proprii Sacerdotes de proximo sumebantur , atque ordinabantur, dubium es Ie non potest, quin proprius atque immediatus Sacerdos esset ordinarius P nimi rum Episcopus ec Curatus. His enim proxime atque immediate cura animarum
suae dioecesis dc parceciae proportionatim & resilective incumbit, quam ob causam olim a clero de populo eligebantur ; nam jure divino dc naturali, omnes populi habere voluerunt proprios de propinquos Sacerdotes, qui quocumque tempore , repericulo instante, noctu atque interdiu , etiam pestilentia saeviente, gregi succurrerent. Quod certe de Papa longissime remoto vel etiam de illis, quibus extraordinaria privilegia indulget, dici non poteli, potitis enim communes 3 generales quam proprii & peculiares sacerdotes apῖellandi sunt, ut infra pluribus disputabitur; qu circa seeundum jus commune & Apostolicam disciplinam Papa esticere non potest ψquominus Curati de Epistopi non tim , de non habeantur proprii atque ordinarii Sacerdotes. Accedit quoque missones Privilegiatorum , quas extraordinarie Papa facit, nullum polle habere locum, secluso consensa, permissione ac tolerantia ordinariorum dc immediatorum Pastorum, atque etiam excepto casu subveniendi necessitati & negligentiae ordinariorum. Quapropter Privilegiati debent praeseiatari Scapprobari ab Episcopo, quidquid Clementina dud nn post Bonifacium VIII. mona cnice in contrarium statuat. Idemque est judicium de Curatis respectu Episcoporum, quoniam neque Papae auctoritas ad Episcopos , neque Eeiscoporum ad Curatos despotica aut absolute monarchica est; cuncti enim intensive , ex aequo , dc in solidum sunt Sacerdotii Domini consortes : quamvis administratio, exercitium, de exequutio varia dc differens sit in Papa, Episcopo de Curato. Quotus ergo qui Gque non demiretur, hodie Privilegiatos contra naturae de Dei ordinem plus habere auctoritatis in populum sibi non immediate dc proprie, sed communiter dc precario subditum, quam proprios, nativos, immediatos, atque ordinarios Praelatos, quod
idem est sinquit Gersbnius) ac si quispiam plus haberet intimae familiaritatis de consuetudinis cum alterius conjuge, quam Proprius mariciis. His quidem temporibus obtenditur causa succurrendae nece Ilitati , at revera id fit, ut absoluta Monarchia ubique stabiliatur, atque animus populi avertator, ne ad abusus, artes de Voluptates Curiae Romanae dc prae satoriam attendat, dc desiderio reformandae Ecclesiae aliquid moliatur ' Profecto ejusmodi missiones. sunt, ubi nulla plane est necessitas se verbi gratii Parisiis, at homines agrestes remotissimi in aliis Provinciis, puta in Aquitania, incitania dcc. avidissime. petunt panem. dc non est qui frangat eis. Ve-xum, qui ad saperiora cogitate auimum adiunxerit, nullo negotio quastioni, quald B. Thomas libro contra imPuguanica religionem excitat, satisfaciet. Quaerit enim,