장음표시 사용
241쪽
a utrum ripa sit proprius Sacerrit dicendim ahqκη morse cwUIbet P. Oe4M, utque qui stionem ad cautae sitae praejudicium abducat, Episcopum dioece anuin, dequo nulla est controversia , cum Pyra connectit, quo utrumque proprium ei te Sacerdotem convincat; sed de iiis p ura lib. . cap. I. Alter articulus est, an posito praecepto omnis utri que fenu, illi qui Privilegi Ns non proprios. adeunt Sacerdores, sati staciant decretali, quae jubet proelium adire Sacerdotem , α ita Joannes Angeli statuit, quoniam articulo primo alteruit, Privilegiatos esse proprios Sacerdotes conssermiter ad cnravagantem Ioannis xxv. vas electionss. Supra docuimus secundum juris communis regulas , de secluso casu necessitatis, cum est subveniendum gregi, neque Papam absoluto imperio, juri de Qotestati Episcoporum, neque vicitum Episeopos ordinario, atque immediato jurisuratorum polle derogare. Hercle ejusmodi missiones locum dumtaxat habent ex
consensis de tolerantia Ecclesiae , quae ut pacem a Curia Romana redimat, multa etiam magna cum injuria, perferre dc erogare cogitur. An non maxima est iniuria,
ordinem a Christo pesitum, Sc ab Apostolis atque Ecclesiae primitivae Patribus se
valuin de propagatuna, ob unius Curiae Romanae dominatum evertere 3 Evertitur
autem, dum Privilegiatis in subsidium ordinariorum i ilis ex juris humani gratia aut indulgentia multo plus auctoritatis conceditur, quam ordinariis relinquitur, qui tamen jure divino tantum habeat potestatis in gregem sibi commissum , quam Ipse Pontifex; unde in soliduni suas Ecclinias regere debent, ut est supra probatum
Cypriani auctoritate. Procul dubio eo res videmus devenisse, ut apud homines nuperos ma/oris sit momentι potestatem basere mediante Papa, quam immeaeat. a Deo saeatura. Idque non est jus divinum interpretari, sed penitus evertere. Ouamobrem Sehola Parisiensis merito declarat secundam propositionem Joannis Angeli, ut Iacet, ese scandalsam cae jura communi contrariam , ac pro subditorum ad Pratiae os revere tM AAta publice revocandam. Ne tamen aliquis putarer hac censura pacem Ecclesiae convelli, de Scholam Sorbonicam tenere, peccara consessa Privilegiatis iterum confiteri oportere proprio Sacerdoti, tandem in extrema clausula hujuscensurae additur, quod non obissante hac censura Facultas Parisiensis silvam atque incolumen cupit Clementiam dudum de sepulturis. Ex quo datur intelligi, Doctores P rinenses, Ecet jus commune & Apostolicam disciplinam siriai tectam velint retine re; nihilominus prudenter juri moderno recepto ob pacem Ecclesiae obtemperare. Procul diibio regula Gersonii lectione quarta corollario decimo de vita spiricitati,nimae jure sibi locum in hac parie vendicat; Poterat sera, ait, ut ab que peccato mortali, imo cum merito m Dosis aliquis Theologus usi aliut trudens qui Hsentiat corde
ab Dumanis determ uationibus aut traditιonibus , qπτ t. men obligatur propter edittar ο-nem scandati vel aliter non repugnare exterius. Nam potes aliquarum publicario veritatum prohibera, ta aliquarum falsitatum dogmatis uio permitti XXXIX. Qux cam ita sint, occurritur objectioni Suaris tonao . in 3. pariem D. Thomae disput. 26. sectione a. versus finem, ubi falso Parisiens in Facultatatem erroris acculat , quasi revera teneret, Pririlegia de ficto non valera ad abs.lran dum absolute fideles a peccatis, itast non liberentor a, obligatione con tenda etiam pecc.
242쪽
Δtibia habentibus simulis privilegia, 'qui fuit error Ioannis de Posiaco, ut refertur in ex-πaνagante, vas electionis de si reti inquit Sua res. 2 Verum si Papa tantam liabet
potestatem , quantam absolutae Monarchiae Patroni comminiscuntur, mirum et quare Damasus Papa non obstiterit Nectario Constantinopolim no Patriarchae, quando Sacerdotem publicum Poenitentiarnim abrogavit,& alios Sacerdotes in Graeciam qui Confessiones audirent non miserit, ut ab aliquot seculis facit per Europam 3 Vide librum V. Historiae Socratis cap. 12. Tum enim Ecclesia Cataonibus, non absoluata potestate vel praetensionibus Monarchiae absolutae gubernabatur. XL. Porro quando Magister Andrapas Vallius tam temerarius est, ut auderet as, serere Papam jus Canonicum totum vel in partem posse . frogare lib. de si prema potestate Papa parte ρ. quas. a. & Schola Parisiensis hunc octavum articulum Joannis Angeli, Papa posset totum ius Canonicum destraureta novum ce timere, ita condemnavit. Haec propositio est standalasa , blas'hematoria , notorie haretica erraue . Equidem Ualibus debet quaerere argumenta, quibus probet in proictationes a se initio sui EA Ienelii factas de non ob lando decretis Facultatis Pa ensis, nequaquam impin ere,& Scholae transfugam non esse. Quod spectat ad reliquos articulos hujus censurae satis ex se perspicui sunt , neque operam nostram ct siderant. HIc Obiter dicam Joannem Rocrium Tornacensis Ecclesiae Canonicum , cujus celebris extat mentio in memorata censura, fuisse socium Sorbonicum , atque testamento suo ma nam summam pecuniae Collegio Sorbonico ad aedificandam Meristiam legasse. XLI. Jacobus Almainus cap. s. de auctoritate Ecclesiae, postquam demonstravit supremam porestatem Ecclesiuisticam coibatam Petro his conceptis vocibus , Ioanne Ultimo, pasce oves meas, &c. haec alia continuo subnectit. Secunda pro Na,Cbristus haut potestatem immediaria contulit Ecclesia , capiendo tarisam pro collectine omnium Praelatorum majorum O minarum qai siuecedunt Apostsus ct disse quis , sive pro Concilio G Merali Ecclesiam repressentanu , probatur per illud Griin Mathei I 8. Ss ρtaavcrit in re frater tuus , m. Mi praeripit Christus nolentem corrigi ad fraternam correltionem , den miliari Ecclesiae , O si Ecclesia monitiovi non obtemperet, excommanrcandum. Le dat Ecclesiae auctoritatem excomm isodi, dicens, quarumque alligaverim , Oc. o quod de Ecclesia,
prout est Iurium collectio . intestigatur , pater ex eo quas postquavi, dixit , dis Ecclesia , ct si non audierit Ecclesiam , sit tibν sicut Tranicus σ rQlicanus, statim su unxit pluraliter , quacumque alligaverisi1 super rrrram , G. ergo non capiς ibi Ecclesiam pro uniis sis posito,
Item cap. 7. ejusdem loci circa medium. strario a nitar i centulit Dominus clares Petro summo Pontifici ut=gno ct figura Ecclesia, ergo per am)lias ct magis contulit iacisae. Probatkr antecedens p.r Au Uinum *per Joannem O ponitur 2 . quaest.' 1. can. qis cum λPetrus quando Hares accepit, Ecclesiim sanctam lxificavis , rce vatis dioere , Lm d: cis
Thomas de Ino , quia hoc e R iκtelligendum ad istum sensium , quod non solem persi a Petri , sed θ oscio βο in aeternum duraturo collara sunt. Hares; G quia oscium Petri est os. tum Capitis quod habet in inre in corpus reliqxum ; i ιὸ efiia capitali data , toti corpori data vicuntur , O sunt. Probo enim qu1d non ad illum siensum dicat Augustinus clienes duras es Ecclesia ; quia hoc modo clares esse datas Ecclem, esset eas tuis esse propter Ecι lesiam fin. Hur , ct non ei datas esse sormaliter , quia mali se es centra AugustinitIn duentemisco
243쪽
Mai capitula, s iae tantum Petro dicitum est , puta quodcumque ligaveris, Osi non hoc f. cis icclesia , Abi pro incomenienti infert istud consequens , quod Ecclem non ligat o quod
non stixit. Item idem Augustinus super Ioannem, super illo verbo, tu vocaberis Cephas, m rapit ei nomen , ct feciι de Simone Petram. Petrus autem a Petro , petra autem Ecclesia. Luaru ad istum sensium Petrus ct quilibet 0us buccessor utitur claribus vice Ecclesia timueris suis quam significat, sicut Rex quilibri Pue communitatis exercet jur dicitionis actus t iraq:-d summi ιs Pontifex excommunicat, conferr benesuta , similiter ω indulgentiar, ct fiede aliis actibus Ecclefiasticae potestatis auelaritate ratius Ecclesia. Et istud rat onabile est eaeo quod sUragia, quibus priratur excommvnnarus, sunt Eccles, o non bumma Pontis. tr. Hinc Praelata dicuntur nomine Ecclesia o non proprio illa auferre. Erit igitur totius Ecιlesia alιquem illorum participatione privare, oc. 9 ita concedendum est. Quemadmodum Deus condo vi humanum genus, indidit ei naturalem potestatem 1urisdictionis ad finem naturalem, O
non alicui supposito reolariter haec enim porcstas communicata est particularibus su situ a cominanitate, qui sunt velut communitatis ministri in exercitio illius iurisdictionis) ita C stus regenerans Ecclesiam ad finem supernaturalem , ex istam potessitem positivam ad illum Dem communicavit, quam posset O etiam teneretur cum non semper post esse congregata) alicui supposita communicare: qui ut mimster Ecclesia ham potestatem exerceret, O sicut communitatem aliquando Dens praevenit, alicur supposita civilem potestarem communicans ut Mosi super pulum Israel, ita Christus Ecιlesiam praevenit communicando Ecclesiasticam potestatem Petro, ut vio Eccusa eam exercerct, quam Ecclesia et potuisset communicare, stat prius esset a rarasa instituta o Ecclesia collata, G. Quocirca ibidem ad calcem capitis probat, Ecclesiasticam potestatem prius fuisse in Ecclesia , quam fuerit in aliquo summo Pontifice; Etenim cisi potest.is elec diva Papa fuerit in Ecclesia, mortuo Petro, o non
a Perra inquit) ero a Christo, sed non potest reperiri quando fuerit a s .hrasto collata Ecclesia, nisi Matris i 8. nam cum dictum est Perro, pasce oves meas, nabit riclesia, sed soli Petro collatum est. Ergo in tactum fuit potestas electiva Papa antequam Petrus suerit Papa, ct si cum majori apparentia dicetur Christum, cum fecit Petrum s inium Pontificem, praevenisse Ecclesiam, O id ex gratia Petro tontulisse, qιAd Ecclesia potuisset ordinare ex Christi institutione, quam qάωpra venerit Petrum dando Apostolis ordinis potestatem, juxta phantasiam fra-rris Thoma de Vis in tertio Capitulo, haec igitur Almainus argumento ad hominem ad versus Cajetanum qui caeteros Apostolos fingit habituros potestatem jurisdictionis a Petro, nisi Cluillus Petrum praevenisset, qua de re ex instituto infra lib. Caeterum idem Almainus de potestate Ecclesiastica & Laica quaest. i. cap. i s. docet Concilium Generale, ut Ecclesiam universalem repraesentans, immediate auctoritatem habere a Christo. Potestas Ecclesia ca iura ιetionis, ait, saltem qua re ficit forum publicum, es tota Ecclesia a Christo immediate comm nicata, quod patet M hei I 8. si peccaverat an te frater tuus, statim dic Ecclesiae. Et hinc probat Concilium Generale, quia E clesiam repraesentat, omnes posse exercere aetiis jurildictionis Ecclesiasticae, sola Sacramentorum administratione & verbi divini praedicatione excepta, quae tantum ab uno singulari homine exerceri post int. X LII. Idem . sententiarum dist. 17. quaest. r. ante finem disserens, utrum seminus
Pontifex teneatur ad confitendum peccata conformiter ad caput Synodi Lateranensis, Omms metri ques m. aliqui, ait, dicerent quia Papa non obligatur ad ιEudpracssuum, e men
244쪽
m n tenendo partem veram, quodsummm P t sex oblisatur psr flatura murillarum
qua diceret oppositum saltem in Francia, repuraretur hae παπιὶ obligatur us praeceptι humani, ta tenetur semel in annosumere Eucharsinam, tac. Item libro eodem sententiarum dist. IS. articulo 4. docet, una cum ordine Sacerdotali tradi clavem
potestaus, ita ut qui libet Sacerdos possi quemlibet absolvere, quae est communia Theologorum sententia jam supra posita in explicatione senaentiae Durandi, Gersonu,
Joannes Maior etiam Doctor Parisiensis commentariis in evangelium Mathaei ex Typographia Joannis Gravi on Bibliopola: Parisiensis avno M. D. xvii . scholiis in caput i 6. Mathiel ad haec verba, quem dicist homines esse fluum hominis, tac. Vos autem quem me esse dicit a ' S aδει errent de me quis sum, quae est opinia vestra de me'
quia vor fusu ruataum M ιπιcio miraculorum meorum, longe ultra vulgas sentitu , reginaei Simon Petrus, tu es Fιhus Des v c uuaestim movebatur Ommbm Apostosis :Reyondit Petrus pro omnibus ; ubι inter raras omnia complexm est, .Husnitatem shumanuatem ιn ipse posuit, ac si diceret.: nos omxes Iudicamus temum naturalem, tac. uando quaei ι opinionem vulgi, multι vel omnes responderunt , quia iste a iacit, aesiti dixerunt, quando qua ι quιd sentirent Apostob, Petrus p γ o omnibus redisssit. quια Apostolarum erat praecipuus. Ressondens autem iesus dixit ei. I eatus ci, haec tam alta confossis te ad beatitudinem deducit Simon Ra Iona, caec. Et ego dico tibi, quia tu es
Petrux, cs super hanc petram, quam confessus es, aedificabo Ecclesiam mea , hoc pronomen chanc non domonstrat Petrum, prima Corauib. ta. hic Joannes Major citat Augustinum in libro retractationum, de subiungit; petra autem erae Christus, quemco esses s Sm- , sicut loca Ecclesia confitetur , 5c Gloili marginalis adem tenet: DA aeria claves regnι Celorum, Non sol m pro te, sed ta pro alui, cla es sunt scient adsiernendi inter lepram ta lepram . m. Idem Joannes Major . sententiarum dist. I R. qu zst. I. sub Enera. In consecra-ι που Soerdotati cinquit traditur clavis potesaras qua est facultar tigandi ta sel aerim foro ιnteriore : habet ergo orased tιonem secialem Sacerdos, si mareγιam habrere di
qm enim facultatem dar subdito vel Sacerdoti, solum nun rat eι materiam in quam Mut , quam ante non habebat: ta abier patet, Curarus non Sacerdos dat Vicarium in eo estone audienda tradendo materωm.
Idem eodem lib. q. sentent. dist. x . quaest. 3. post initium explicans hunc locum. in o Pe rus due super hanc peream aed cabo Ecclesiam meam , S c. ad verbum sequitur Au-giutini sententiam , puta quod per Petrum intelligenda sit petra clientialis Christus. de consessio haec Petri . tu es Christus sitius μι υιπι ; concluditque allertionem tam hac conclutione. Uuando sunt multi sensus scripturae, dubitatur in quo sensu firm
Otur, ta Ac est in propositet inquit quasi diceret, mul ros Patrcs atque Doctores,
omni exceptione majores pedibus ivitie in sententiam Augustini, ut sit perius demons latum ess i iiadem ad finem quaestionis. Praetere a rei quos Apostolos Epis vos μDr.LChristo di ius pos resurreetioncm, per consevuens ram Disivi quam Curatisiune de Iure Hvino, quemadmodum Romanus Pontifex, nec aliquis pnrus homo potest illadia pote stes tritire ra Eccles , ps quam summum Pont scarum, licet Pere r
245쪽
niadanus es Turrecremata teneant Frisitum; seed hoc quod is tenent, re senis is μου
har sim Faculta. nostra. Idem M jor Commentariis in caput Ig. Matisi statim initio. Papa est deteri rιs conditionis σu.tm aBι Christianu, au, s non potest per Eoi iam corrigi r insi er μνιρι verba dic Ecessae, datur potestas tora Eccum , capiendo Gclesiam pro Praelatu ma-,ordus es minorιbus, sive pro Concilio Generati μυ- Ecclesiam repraesentante, quia plural ter subiungitur : quacumque alligaveritis super terram, ligata erunt es in Caia. Abnos istic sermo de ligatiove G assolutιone in foro interiore eb pia vitentιati, quia nunquam aliquis defert μι lesiae peccatum alterius in illo foro. Secundo, arguttur ad rim : ela ves non data hunt Petro nisi nomιue Ecclesia, quia propter quod unum3uodcumque taloes Hud magis, fra. In cuius rei confirmationem expromit Hieronymi, Augustini de Rbani aut horitatem capite praecedenti laudatam. Item aliquanto pol . Underimoargu/tur , perpetua flenιtudo potestatis residet in Ecclesia , juxta verba Chr= Mathas ultimo : Ecce ego vobiscum sum usque ad consummationem secuti e sed si illa punitudo esset in Papa , esset mortalis ta corruptibιtis ad mortem Papa : non ιn Concilio G in Ecclesia. Quod argumentum quadrat sementi B. Gregorii, quam cap. 4. notavi mus, scilicet Eccletiam a statu suo corruere, Episcopo dc Monarcha universali pereum
XLIII. Superioribus testimoniis Dochorum Parisensium adjungam sex conclusones desumptas ex articulis scholae Parisiensis contra Lutherum , in quos articulos omnes Bacca laurei Facultatis Theologiae, priusquam missionein E schola obtineant. jurare, eisque subscribere consueverunt. Articulus xviai. Tenetur es quiniat Chrsiom firmiter eredere unam esse in te ris universatim Melesiam vi ιlem. qua in Ade es moribus errare non potest, em omnes
Ariles in his qua sunt fides cs morum, obedire a in anguntur. XIX. Quod si quid in sicripturis sacris controversia aut dubia oraatur, adpraefatam Ecessamissis re cit determinare jectat. x Kυ es rerimm . masta esse credenda ' a non sunt expresse e stre ram readua i in pinturiae suris, qua tamen per traditionem Ecclesia sunt Meesaia reclien .
Eodem veritatis firmamento recipiendum, potestatem communicanda esse de jure dis iso immedat. a Christo Ecelsa concessam, oe os id magnopere timendas esse censuras E
Cremm est, Conralium Generale legitime congregatu-, umversalem repraesentans E Husam, in fidei es morum determinatωπιώ- errare non posse-
Nec minus certum, aenum esse de iure divino μα-- in Ecclesia Chri misitarie Pont ficem, eam amnes Christiaris parere tenentur; qui quidem resarem habet es indu
246쪽
remur, ala, eum Aquinuo, elaves datas Ecclesiia, tamen in persona Petri , id est, claves sinaluer de dui Christus Petro ad untitatem Gesesia , dedit claves non una, sed Mnι- rarι: ita Petrus gessis per1onam Ecclesia, ficut Impcrator Germania I sta certa persone habent claves, quia abas nustus esset uiartim usus. Attende autem, quando Eckius dicit claves datas si alter Ecclesia, loqui de Ecclesia silmpta pro coetu Fidelium, non pro ordine hierarchico. Vide supra Augustini sententiam cap. 6. XL U. Franciscus a Victoria Dominicanus Hispanus Doctor Parisiensis, quamquam sententiae B. Thomae addictus, eamque ob caulam relectiones de potestate Papae supra Concilium Lucubrarit; nihilominus longe est verecundior Cardinalibus de Tur- recremia dc Cajetano hac in parte ; quia licet a Veritate recedat, eam tamen plerumque ingenue cognoscit, & enunciat, non sophisticis Elenchis contaminatam involvit. Et primo quidem relectione secunda de potestate Ecclesiae, explicans textum Cypriani canoniZatum a . quaest. l. can. loquimur, contendit Apostolos & honore & potestate . vel iurisdictione , pares aut aequales fuisse Petro , eam-
que ob causam Glollatoris argutias reprehendit, nee inquitὶ audienda est glossi dicens, hoc debere intelligi iii ordine rudignitate considerationis, non in potestatis Plenitudine , ut patere potest ipsam epistolam Cypriani legenti. Secundo , ad
calcem Muldem relectionis propositione secunda , quilibet aliorum Apostolorum a petro potuit relinquere succelibrem, licet non universalem, saltem in quacum- que Provincia volutilet, qui esset verus Episcopus illius provinciae. Hanc pro- Politionem , ait, scio non placiturain Omnibus Doctoribus tum Theologis, tum Jurisconsultis, quae nec ipsis Cardinalibus Turrecrematae & C etano placeret.
Omnes enim illa persuasio simul invasit, omnem potestatem jurisdictionis ita de- Pendere a Romano Pontifice, ut nullus pollit habere vel minimam quidem spiri- ς tualem potestatem , nisi ex mandato vel lege ipsius, post Apostolos quidem , qui ex singulari privilegio habuerunt a Christo , quod nullus alius potest habere nisi a Petro. Sed probo priino hanc propositionem aperte. Quilibet Apostol
rum potuit vivens creare Episcopam in quacumque Provincia , dc ille non ami reret potestatem defuncto Apostolo ; ergo potuit velinquere successerem. Ante- ες cedens est notum , quia Paulus constituit Titum Sc Tunotheum , & idem iuris
habuerunt alii Apostoli, & in hoc sensu proposito, a nemine negari potest, M. Tertia propositio. Non Glum A; istoli hoc potuerunt, sed quilibet successerum
similiter potuit relinquere sibi successeret n. Haec probatur aperte ex lucunda e Mnam potuit Titus de Timotheus nominare sibi luccesserem, inconsulto etiam se cessore petri, Sc simile de omnibus aliis Episcopis. Probatur , quia Episcopus 2 est Pastor & Gubernator Provinciae iure divino, ergo si majore potestate non im- Peditur , potest facere omnia quae expediunt ad salutem suae Provinciae . fcc. Et confirmatur, quia certe non lum videbatur possibile de conveniens. sed omnia Mno eo tempore necellarium. Quomodo enim, defuncto in ultima India Epit - PO , potuit lent expectare mandatum Petri ad susticiendum novum Episcopum a Et liaec omnia dicta sunt quantuin ad potestatem juriidictionis : nam quoa i p testatem ordinis , si Epilcopatus dicit ordinem vel potestatem distinctam a Pie by- teratu oc a jurii dactione, sicut video placere pene Omn.bus. OportuitPraeterete
247쪽
bie,, tionem concurtere aliquam, tam ad Institit onem Papae quam Episcoporum, sed se illam potuit facere quilibet Episcopus vivens faciando succetarem , vel etiamo uno destincto Episcopus alterius Provinciae potuit ordinare si iccessistem prius ele- ,, ctvm & nominatum. Ultima propositio. Qui libet Episcopus in sua provinciae
se potuit condere legem, ut Presbyteri eligerent Episcopuim, vel aliam formam inia se stitui. cnis dare, ctiam inconsulia sede Petri: haec sequitur ex alius. Nam potuitis leges convenientes Piovinciae facere de hac re, sicut de aliis. Ecce rationem quomodo auctolitas & dignitas Episcopalis potuit derivare successivo ab uno in alterum usque ad nos, ec per Episcopos omnis alia potestas inferior. Tertio, Idem a Victoria relectione in. de potestate Papae & Concili, aliquantbpost initium : Si Conciti m declarat aliquid esse de Inue, aut de iure bivino, Papa in hoc mias potes alι:er Leclarare aut immutare; naxumesi tale ιμι spellet ad Ful -;
nerati , quam in Concilio Apostolorum, ubi Spiritus saxct M ossistebat Actorum i s. Am est Spi itui sanctu &c. GUr tur, qma si iv ilus Concilium errare posset , P errare I set; ρομ utramque errare poset , sandum σφι potius Concilio ; sicut
errare pisset , non esset Ecclesia fundata super firmam petram, cum semper maneret dubia ta vacillaret ; nec Ganguam esset certum, cum Augusinus iucat, se non credere antelis , ns Iropter auctoritatem Ecclesia , &c. Aliquanto poli, ubi ostendit utramque opinionem de comparatione Papae de
Concilii D. Thomae de Parisiensium esse probabilem , subjunxit ; dato quod Gn-citiam esset sepra Papam , hoc intersive non extensive e se inultigendum ; puta quod se
Papa aliquid statueret, ta a Concilio contraraxm determivaretur , quod esset standum potius Concitio , vel quod Papa teneretur parere Concitis , ta non e com Go ; cum em Concilium posset Hiiensem in senas decretu , ergo etiam Papa poterat, abus non essem Papa : cs id es quod vocat Concilium non esse supra Papam extensiae, qusa Concitium nusium possit a Ium , ιn quem etL- Papa non post. Haec ubi Franciscus a V:ctoria disputavit, quartam relectionem ita concludit. Musetam brare non parere injusιs mandMu Papa , vertimetιam facto , cs nisi opus esset resistere illis , cs impetare armis exequutionem durum ; ta maxime antercedente publicaanetorιtate, ni principis, ta comprehcndere G punire exequutores tabum mandatorum ,s ιr tamen servato moderamine rurulpata tureia cra. Addit oe hanc vigesimam te tiam propositionem. Propter injustas iuspensationes ves aba mandata molentia ,. quatina perniciem Ecclesia procerirent, pose convocari ta congregari Concitium generale centra
voluntatem Papa, W ea resisteret 2 obviaret Gus i oleutia: hoc expresse tenet S Deserverbo Papa f. quod si Papa suis maribus cra. Et tarrecremata assertor vehementissimuι Pontificia dignitatis lib. 3. de Ecclesia cap. decimo versus finem c se. I Bde etiam consi mantur quae supra die a suot, ast Ibelbria e nihιl enim prodesser congregatio cincibi , nisi sua auetoritate 'st vitermi re quibus in rebri Pontifex non Δίυι ηις post attent .
248쪽
re eantra Patrum decreta et sanctio s. Huc usque nanciscus a Victoria, qui quamquam implicitus opinionibus Scholae D. Thomae , tamen magno vernatis praejudiscio veritatem demonstrat , tum quia docet Apostolos titille de honore potestate aequales inter se. Secundo, dum asserit illos potu ille ubique locorum & sentium constituere Episcopos, atque Episcopos ejusmodi inon a Petro aut Papa habuille, velli intros suisse auctaritatem : atque Paulum de facta Titum Z Timothaeuit, ordinavisse : procul dubio claris Itine ostendit, potestatem ordinis te jurisdictionis esse in Ecclesia Sacerdotali. Tertio , Episcopos habere potestatem condendi leges pro regimine suae Provinciae, atque etiam ordinandi alios Episcopos , quod est certissimum, de Canonibus Nicaenis . s. & 6. atque etiam Canone a. Constantinopolitani Concilii definitum, ut unaquaque Provιncιa Synodo Provincia gubernetur. Qua
tδ, Papam non posse derogare Canonibus Conciliorum ad fidem aut mores Ecclesiae spectantibus. Idque inter alia decreta Apostolorum de legalium observatione probat: propter quae Paulus Pevum corripuit, quod non recta ambularet ad veritatem Evangelii, Galat. 1. Quin b, Concilium in fide de moribus errare non possse, quam in
rem hunc laudat textum , ego rogavi pro te Petre, ut non deficiat sides tua, Luca. 22.
Undὸ patet Vi riam locum hunc prius de Ecclesia quam de Petro intelligere, juxta regulam Augustini sit perius explicatam. Sexto ait, dato quisd Papa & Concilium errare possent, semper eisse potius standum Concilio quam Papae, posito quod
inter sese diversa statueresti aut docerent. Septimo, utramque Opinionem de comparatione Concilii ae Papae esse probabilem, ubi notandum, quamquam Victaria opinionem suae Scholae propugnet , tamen satis declarare sententiam Parisiensium esse meliorem & tutiorem, quippe qui doceant claves datas omnibus Apostolis & tapiscopis eorum successeribus, atque Episcopos non habere suam avi citatem a Papa. Item quod Concilium generale congregari possit sine Papa , dc contra volun- ratem & personam Papae, ac ibidem polle decrctum irritans statui ad refraenandam potestatem Papae , ita ut Pontifici Romano non liceat eiusmodi decretum praetergredi. Quae omnia certissima sunt Aristocratici regiminis Ecclesiae, & auctoritatis Concilii supra Papam monimenta : quibus quidem nihil habent adversarii praeter cffugia & cavillationes quod opponant. Hercle cum estem Baccalaureus Theol giae , haecque Bellarmini:assertio permagnam religionem mihi injecisset, sententia
Doctorum Parisiensium videtur omnino erronea es hares proxima lib. , de Romano Pon-nsire e 2. sub finem. Relectiones Francisci a Vi storia me penitus ab hoc vanori more liberarunt, & confirmarunt; tum enim propter Theologiae Scholasticae studia, lectioni Patrum de Conciliorum mihi vacare integrum non erad. X L VI. Porro dum Francis iis a Uictoria tempora nascentis Ecclesiae , aut fundandae, aut jam fundatae de consimilae Ecclesiae minime distinguit, graviter quidem allucinatur. Ego quidem haud abnegarim clim de Ecclesiis pi imitus instituendis desundandis agitur , aut ubi aliqua inevitabilis uiget necessitas , quia jure extraor dinario & contra Canones Pastoribus permis Ium ut sibi privatim succetares deligere; quia tum temporis unicus & solus Pastor suffcienter atque essicienter Ecclesiam repraesentat, propter Christi Sacerdotium in solidum possidet, estque tanquam anima Ecclesiam ipsam informans de propagans. Quocirca unicus Episcopus multos
249쪽
potest ordinare Episcopos, ut si verbi caua ex Hypothesi unicus Sacerdor vel Epi .copus in mundo vel in Indiis eniteret et hinc fit ut Guillelmus Attilliodorensis lib. . sentent. tractans de Sacramento Ordinu quast. i. sub finem scribat, quod si non
essent in mundo ns tres tantum si Mes Sacerdotes, oporteret quod atiquis illorum conis
secraret abum sn Episcopum es alium in P Hepiscopum , propria sunt verba certissima iquidem ex Hypotheti posita, alias per nego. id licere. Quoniam ut multoties inculcavimus, claves & Sacerdotium Christi quoad dominium, proprietatem & architectonice Ecclesiae collectim sumptae competunt : Ecclesia autem in sua ratione es.senti si multorum collectionem ac unitatem significat, absque qua unitate & sanctorum communione nihil unquam tentandum aut faciendum ; quia pax, unitas ct sanctorum communio finis est, propter quem Christus potestatem ordinis & iurisdictionis contulit Ecclesiae. Praelati autem lingulariter capti, clim claves quoadolum, ministerium dc exequutionom dumtaxat, id est sibi solis personaliter pollid ant, eam ob rem sacris Canonibus prohibentur sibi succcilbres deligere, ut paulo ante probavimus in Analysi collectionuni Abulenus Epit copi. Piocul dubio haae Francisci Utistoriani opinio, seclusa necessitate quae legem non habet, aut primarum Ecclesiarum fundatione , est periculosa & viam sternit ad schismata , & ad eve
tendum funditus ordinem hierarchicum, dia politiam totius Ecclesiae. Prurium, quia hac ratione situm esset in potestate cuiuicumque Episcopi , non unicum modo , sed plures creare Epis opos , eosque in quamcumque vellent Provinciam , Angliam verbi cauli , Hiberniam aut Indias mittere ; nulla enim potest causa assignari, cur Episcopus unum potius & solum Episcopum creet, quam plu-roq. Secundo, si Papa derepente moreretur antequam sibi successorem adoptauet. ide hinc absque miraculo creari non pollet, hic ego ad hominem argumentor ;propterea quod Victoria opinionem S. Thomae amplectitur , putatque aut simulat Papam esse absolutum Ecclesiae Monarcham, ne a communi Thomesarum sententia discedere videatur. Tertio, Papatus, Episcopatus Sacerdotia omnia hue haei ditario uni familia: addici possent; quemadmodum videmus regnum Franci in solis Principibus Regiisanguinis naerere; qui plura rescire volet incommoda quae ab hac Francisci Victoriani opinione profluunt, legat Almainum de Ecclesiae auctoritate cap. s. XL VII. Ioannes Viguerilis Dominicanus in institutione Theologiae. ubi de vi tute fidei di Ilerit cap. de Ecclesia insalubssitate ; Probarur, ait, Ecclesiam universalem esse indeviabilem, quia D. Paulus mi, viri diis te uxores vestras, ut G Christus dii xit Ecclesiam, sue se ipsum tradidit pro ea, ut illam sanctificaret . mundans eam lava cro aqua in verbo vitae, es exhiberet Use sibi oriosam Ecclesiam non habentem maculam aut ru am, aut aliquid ς modi; sed ut sit Lancta es ammatulata, probatur pariter ria quod dixit Christus Petro, tu es Petrus es saper hanc petram aedificabo Ecclesiam
meam, re porta inferi χων praevalebunt adverόus eam, probatur insisper ex eo quod dixisPe ro . ego rogavi pro te ut non deficiat fidas tua et in quo loco non oravit pro fide pers xesti Petri. eum defeceri r , prout Christus illam defecturam praedixis, docens antequam saltus cantet, ter me negabis, sed pro fide Ecclesae Petro committenda &c. Deinde ali
250쪽
eralis posse errare , qu.d etiam unisersalis , quia Ecclesiae unis Gali promissa suis Q ἰ-
stentia spiritus Sincti . ta non Eccisae provincιati caec. Ex hac ιndemabitiline Ecclem habetur, quod mavor es eius avitor .ci 2 Gncilii, quam Papae quι est membrum, ta cujus sidas particularu cescere potes &c. Haru Viguerius, cujus liber decreto Facultatis Parisiensis die ultima Julii in congregatione ordinaria probatus est omnium Doc Oxum consensu de approbatione, sicque decretum memoratum concipitur. De mandato Dominorum Decans ta Mag: prorum Sacra Facultatis Theologia in umversitate Parisiensi sic signat- Fou uri Pori o haec collecito nos quatuoi docet. Primo, Viguerium hos locos, tu es Petrus G svir hanc pet r. m ae iscalo tactisam meam , ego rogos pro te xt non desciat Ades tua Sc. reterre ad fidem totius Ecclesiae, quam P mis significabat propter primatum qiacm in discipulis habebat, ut ait Augustinus. Secuncto, Ecclesae Edem non Petit elle infallibilem. Tertio, potiorem esse Concilii quam Petri aut Papa: auctoritatem. Quarto, Facultatem P.Hiliensem approbatione quam edidit super editione libri Vigueria, ira: c omnia tanquam doctrina: su.u coo-gruentia roborasse: nam ut dixi, hic liber a congi egatione ordinat in deciemque totius Facultatis auctoritatem habuit; ut constat exprima editione institutionis V M-rii , in cuius fronte asyrobatio Facultatis P iniensis exlcripta est XL V UI. Ad phonius C.illi ensis Franciscarius natione Hilpanus lib. a. de justa hinreticorum punitione cap. 24. respondens Caietani S aliolum C bsectionibus doce tium Episcopos a Papa solaque commidione Ecclesiastica jurisuictionem habere . postquam multa prassatus est. laaec valde notanda subiicit e Fateor quidem 'sopatuum diu nem , qua quisiue Discopus suos habet pecAliarωsubditos, jure humano introductam esse, E mer t. ad evitaniam confusionem S dissensioneι , γε facis oriri possent .msi talu divisio facta fu/ssee , qua suas msique posset agnoscere ova, , cs ab alienis abs
nere. AT quod Episcopiti pote Iem jurisdimonis habeat , ex solo ἀοι- pendet Iure . non humano. fure damno hanc habet potesarem Iactus Episcopus , sed Iura humana Diati haec parestas determinata curva has aut alias ovev commusM ; qua ah ancio est Limviro aliquando breumr ; penes hoc solum , qu)d plures aut pociores subdus ιάι ιγιbuunturis D, eontingat si ad quod crimen Episcopum .i Papa privari Epis opasusio. quod ι re ob muti crimina rem facerae potest , tunc Episcopus erit privatus sub πιs , in quos jurisaectionis potestatem exercere possit I sed non erat primitu ea Ium iEtionis potestate quam in is consecraIIone accepιt. Uuemadmodum alueremus de Sacerdote habente beneficiam . si pravetur beneficio , qua abiolvere non potes, non propter defectum potestatis , sed qκ non habetsubditum svr quem ιllam exerceat. Accedit ad hac omnia, quod quando DF eops riguntur es confirmantur . nasia sis illas ab Eccusa eammisso Iurisdintimis , quod quidem non omisisset Ecclesia facere , si hanc ab ira iurisdinuisem Episeopos habere putaret. Verum pGa pro constante habet Ecclesia Episcopos , postquam Hecti is consi με fuerint ex iure iuvino, habere is dictionem super populum ιltis commvsum , sio πηnguam haec ιEia committere curavιt. Haec sententia Castrensis serme communis est omnibus Theologis quoad primam partem , utque intelligatur , tria PotisItinuannotanda veniunt.
XLIX. Primum, jurisdictionem EecI sticam duobus modis posse considerari ,-ve scilicet δέ passive, seu tarmaluer & materialiter. Jurisdictionem activam ta